«κοινοτική αλληλεγγύη»...... τύφλα να 'χει ο... αλληλοσπαραγμός.

Αφού τίναξαν τα επιτόκια στα γνωστά επίπεδα, τώρα παριστάνουν την τοκογλυφία του 5% ως υπόδειγμα... «κοινοτικής αλληλεγγύης»

(αποκρύπτοντας, βέβαια, ότι κι αυτό το 5% αφορά στα τριετή ομόλογα, κι ότι η απόφαση των Βρυξελλών ορίζει πως ο τόκος σε πενταετή και δεκαετή ομόλογα, στα οποία κυρίως δανείζεται η Ελλάδα, θα είναι 6%).

Αδιάψευστος μάρτυρας για το τι σημαίνει η «κοινοτική αλληλεγγύη» τους, είναι ο σχετικός πίνακας.

Η Ελλάδα, λοιπόν, είναι η χώρα που όπως αποφάσισαν οι «εταίροι» και «φίλοι» της θα δανείζεται με

επιτόκιο υψηλότερο

από της «ρακένδυτης» (σύμφωνα με χτεσινά δημοσιεύματα του πορτογαλικού Τύπου) Πορτογαλίας,

από της Ισπανίας της ανεργίας του 20%,

από της Βρετανίας με έλλειμμα αντίστοιχα της Ελλάδας,

από της χρεοκοπημένης Ιρλανδίας (!),

από της Τσεχίας των 5.000 ευρώ κατά κεφαλή χρέος όταν ο βασικός μισθός κινείται στα 400 ευρώ,

από της Βραζιλίας των εκατομμυρίων στις φαβέλες και της ανεξέλεγκτης εγκληματικότητας.

Αυτή είναι η «κοινοτική αλληλεγγύη» τους:

Η Ελλάδα να δανείζεται

- από τους «εταίρους» και «φίλους» της -

με επιτόκιο μεγαλύτερο

κι από αυτό στο οποίο δανείζεται το «βασίλειο» της παιδικής πορνείας και της φτώχειας, η Ταϋλάνδη,

με επιτόκιο μεγαλύτερο

ακόμα κι από αυτό στο οποίο δανείζεται το σύμβολο της στρατοκρατίας και της ανέχειας, η πρώην Βιρμανία (Μιανμάρ)...

Είτε μικρότερα είτε μεγαλύτερα τα επιτόκια, είτε λιγότερα είτε περισσότερα τα δάνεια, το ερώτημα είναι:

Ποιος τα εισπράττει και ποιος τα πληρώνει.

Τα δάνεια που έχει συνάψει μέχρι τώρα το ελληνικό κράτος και αυτά που θα συνάψει (με ή χωρίς τον «κοινοτικό μηχανισμό») τα εισπράττει η ολιγαρχία με τη μορφή επιδοτήσεων, επιχορηγήσεων, θαλασσοδανείων, χαριστικών ρυθμίσεων, φοροαπαλλαγών, ενισχύσεων και πράξεις κάθε λογής «κινήτρων».

Τα χρέη και τα ελλείμματα που προκύπτουν από αυτόν το φαύλο κύκλο, τα πληρώνει ο ελληνικός λαός μέσω της άμεσης και της έμμεσης φορολογίας, τις μειώσεις των μισθών, την περικοπή των κοινωνικών δαπανών, την κατακρεούργηση των εργασιακών και των ασφαλιστικών του δικαιωμάτων.

Νίκος Μπογιόπουλος