Max Keiser on the Greek Crisis 2 (22-4-2010 GR- .

ΔΕΣ ΑΥΤΟ ΤΟ VIDEO http://www.youtube.com/watch?v=IbNtZYkAEHE

K. MARX ....

Το χρέος τους είναι πλούτος που μας ανήκει!

Το δημόσιο χρέος, δηλαδή το ξεπούλημα του κράτους - αδιάφορο αν είναι απολυταρχικό, συνταγματικό ή δημοκρατικό κράτος - βάζει τη σφραγίδα του στην κεφαλαιοκρατική εποχή. Το μοναδικό κομμάτι του λεγόμενου εθνικού πλούτου, που στους σύγχρονους λαούς ανήκει πραγματικά στο σύνολο του λαού είναι το δημόσιο χρέος τους (...). Το δημόσιο χρέος γίνεται το credo (πιστεύω) του κεφαλαίου. Και από τη στιγμή που εμφανίζεται η χρέωση του δημοσίου, τη θέση του αμαρτήματος ενάντια στο άγιο πνεύμα, για το οποίο δεν υπάρχει άφεση, την παίρνει η καταπάτηση της πίστης απέναντι στο δημόσιο χρέος.

Το δημόσιο χρέος γίνεται ένας από τους πιο δραστικούς μοχλούς της πρωταρχικής συσσώρευσης. Σαν σε μαγικό ραβδί προικίζει το μη παραγωγικό χρήμα με παραγωγική δύναμη και το μετατρέπει έτσι σε κεφάλαιο, χωρίς νάναι υποχρεωμένο να εκτεθεί στους κόπους και στους κινδύνους που είναι αχώριστοι από τη βιομηχανική μα ακόμα κι από την τοκογλυφική τοποθέτηση. Οι πιστωτές του δημοσίου στην πραγματικότητα δεν δίνουν τίποτα, γιατί το ποσό που δανείζουν μετατρέπεται σε κρατικά ευκολομεταβιβάσιμα χρεώγραφα που στα χέρια τους εξακολουθούν να λειτουργούν, όπως θα λειτουργούσαν αν ήταν ισόποσο μετρητό χρήμα.

Ασχετα όμως κι από την τάξη των αργόσχολων εισοδηματιών που δημιουργείται μ' αυτόν τον τρόπο και τον αυτοσχέδιο πλούτο των χρηματιστών που παίζουν το ρόλο του μεσίτη ανάμεσα στην κυβέρνηση και στο έθνος - καθώς και των φοροενοικιαστών, των εμπόρων, των ιδιωτών εργοστασιαρχών, που μια καλή μερίδα κάθε κρατικού δανείου τους προσφέρει την υπηρεσία ενός κεφαλαίου πεσμένου από τον ουρανό - το δημόσιο χρέος έχει δημιουργήσει τις μετοχικές εταιρείες, το εμπόριο με συναλλάξιμες αξίες όλων των ειδών, την επικαταλλαγή, με δυο λόγια: το παιχνίδι στο χρηματιστήριο και τη σύγχρονη τραπεζοκρατία.

Οι στολισμένες με εθνικούς τίτλους μεγάλες τράπεζες ήταν από τη γέννησή τους απλώς εταιρίες ιδιωτών σπεκουλάντηδων, που στάθηκαν στο πλευρό των κυβερνήσεων και που, χάρη στα προνόμια που πήραν, ήταν σε θέση να δανείζουν σ' αυτές χρήματα. Γι' αυτό η διόγκωση του δημόσιου χρέους δεν έχει άλλον πιο αλάθητο μετρητή από την προοδευτική άνοδο των μετοχών αυτών των τραπεζών, που η πλέρια ανάπτυξή τους χρονολογείται από την ίδρυση της Τράπεζας της Αγγλίας (1694).

Τράπεζα της Αγγλίας άρχισε τη δράση της δανείζοντας στην κυβέρνηση τα χρήματά της με τόκο 8%. (...) Δεν πέρασε πολύς καιρός και το πιστωτικό αυτό χρήμα, που δημιούργησε η ίδια, έγινε το νόμισμα, με το όποιο η Τράπεζα της Αγγλίας έδινε δάνεια στο κράτος και πλήρωνε για λογαριασμό του κράτους τους τόκους του δημοσίου χρέους. Και σα να μην ήταν αρκετό ότι έδινε με το ένα χέρι για να εισπράττει περισσότερα με τ' άλλο, έμενε, ακόμα και τη στιγμή που εισέπραττε, αιώνιος πιστωτής του έθνους ως την τελευταία πεντάρα που είχε δώσει. Σιγά - σιγά έγινε ο αναπόφευχτος φύλακας του μεταλλικού θησαυρού της χώρας και το κέντρο έλξης όλης της εμπορικής πίστης. Τον ίδιο καιρό που έπαψαν στην Αγγλία να καίνε μάγισσες, άρχισαν να κρεμούν παραχαράκτες τραπεζογραμματίων. Ποια είναι η εντύπωση που προκάλεσε στους συγχρόνους τους η ξαφνική εμφάνιση αυτής της φάρας των τραπεζοκρατών, χρηματιστών, εισοδηματιών, μεσιτών, σπεκουλάντηδων και σκυλόψαρων του χρηματιστηρίου, το δείχνουν τα γραφτά του καιρού εκείνου, λ.χ. του Μπόλινμπροκ.

Μαζί με τα δημόσια χρέη δημιουργήθηκε ένα διεθνές πιστωτικό σύστημα, που συχνά για τούτον ή για κείνον το λαό αποτελεί μιαν από τις κρυφές πηγές της πρωταρχικής συσσώρευσης. Ετσι, οι προστυχιές του βενετσιάνικου ληστρικού συστήματος αποτελούν μια τέτοια κρυφή βάση του κεφαλαιϊκού πλούτου της Ολλανδίας, που η Βενετία της παρακμής της δάνειζε μεγάλα χρηματικά ποσά. Το ίδιο ισχύει και για τις σχέσεις Ολλανδίας και Αγγλίας. Στις αρχές κιόλας του 18ου αιώνα έχουν υπερφαλαγγιστεί κατά πολύ οι μανουφακτούρες της Ολλανδίας, που έχει παύσει να είναι κυρίαρχο εμπορικό και βιομηχανικό έθνος. Γι' αυτό από το 1701 έως το 1776 μια από τις κύριες επιχειρήσεις της Ολλανδίας είναι να δανείζει τεράστια κεφάλαια, ειδικά στον ισχυρό ανταγωνιστή της, την Αγγλία. Κάτι παρόμοιο γίνεται σήμερα και ανάμεσα στην Αγγλία και τις Ενωμένες Πολιτείες. Πολλά κεφάλαια, που εμφανίζονται σήμερα στις Ενωμένες Πολιτείες χωρίς πιστοποιητικό γέννησης, είναι, αίμα παιδιών που μόλις χτες έχει κεφαλαιοποιηθεί στην Αγγλία.

Επειδή το δημόσιο χρέος στηρίζεται στα κρατικά έσοδα, που οφείλουν να καλύπτουν τις χρονιάτικες τοκοχρεολυτικές κλπ. πληρωμές, το σύγχρονο φορολογικό σύστημα έγινε αναγκαίο συμπλήρωμα του συστήματος των εθνικών δανείων. Τα δάνεια δίνουν τη δυνατότητα στην κυβέρνηση ν' αντεπεξέρχεται σε έκτακτα έξοδα, χωρίς να γίνεται αυτό αμέσως αισθητό στον φορολογούμενο, μετά όμως απαιτούν αυξημένους φόρους. Από την άλλη μεριά, η αύξηση των φόρων, που προκλήθηκε με τη συσσώρευση απανωτών δανείων, αναγκάζει την κυβέρνηση σε κάθε περίπτωση καινούργιων εκτάκτων εξόδων να καταφεύγει διαρκώς σε καινούργια δάνεια. Ετσι, το σύγχρονο φορολογικό σύστημα, - που άξονάς του είναι οι φόροι στα πιο αναγκαία μέσα συντήρησης (επομένως και το ακρίβαιμά τους), κρύβει μέσα του το σπέρμα της αυτόματης προοδευτικής αύξησης. Η υπερφορολόγηση δεν είναι επεισόδιο, αλλά μάλλον αρχή (...).

Ο μεγάλος ρόλος, που το δημόσιο χρέος και το αντίστοιχό του φορολογικό σύστημα παίζουν στην κεφαλαιοποίηση του πλούτου και στην απαλλοτρίωση των μαζών, ώθησε πλήθος συγγραφείς, όπως τον Κόμπετ, τον Ντάμπλνταιη και άλλους, να κάνουν το λάθος ν' αναζητούν σ' αυτό τη βασική αιτία της αθλιότητας των συγχρόνων λαών».

(Καρλ Μαρξ, «Το Κεφάλαιο», Τόμος Α', σελ. 779 - 781

Καλώς ήλθατε.....

Καλώς ήλθατε στην εσκεμμένη

και προμελετημένη κόλαση του ΔΝΤ και ΕΕ

Ένα άρθρο γραμμένο από τον Δόκτωρ Mark Weisbrot, διακεκριμένου οικονομολόγου (Washington D.C.) που έζησε τα γεγονότα της Αργεντινής από κοντά.

Ερ.: Στην Ελλάδα κύριε καθηγητά, δεν γνωρίζουμε πολλά για το τι έγινε στην Αργεντινή με το ΔΝΤ. Το μόνο που θυμάμαι (και μ' έχει σημαδέψει), είναι ένα πλάνο από κάπου ψηλά, που έδειχνε μία "αδέσποτη" αγελάδα να τρέχει και κόσμο, πολύ κόσμο, να την κομματιάζει ενώ ήταν ζωντανή (!) όπως έλεγε ο σπίκερ, για να εξασφαλίσει κρέας.

Απ.: Νεαρέ μου, όταν δεις μάνα να εκλιπαρεί να κόψουν κομμάτι από το κρέας της για να φάει το παιδί της, ίσως καταλάβεις αυτό που πάνε να σας κάνουν. Ντρέπομαι για τον εαυτό μου γιατί ήμουν ένα κομμάτι αυτών των αδίστακτων ανθρώπων. Ο Θεός να σας βοηθήσει, να μην πέσετε στα νύχια τους. Ο μόνος τρόπος να επιβιώσετε είναι επί ένα μήνα κάθε ημέρα συνέχεια να βγαίνετε σύσσωμοι και ενωμένοι 8 εκατομμύρια άνθρωποι, μιλάω για τους ενήλικες, στους δρόμους μέχρι να ανασταλούν όλες μα όλες οι καθημερινές λειτουργίες. Μόνο κατ' αυτόν τον τρόπο θα εκβιαστεί η Ε.Ε. αρκετά ώστε να δώσει χρήματα και άτοκα μάλιστα, τα οποία και διαθέτει. Δεν είστε ξέμπαρκοι, για όνομα του Θεού, ενώ η Αργεντινή ήταν εντελώς μόνη και απροστάτευτη.

Η Ε.Ε. δεν επιθυμεί κάτι αντίστοιχο -μα πρέπει να ασκηθεί η κατάλληλη πίεση πλέον από κάτω προς τα πάνω και όχι αντιστρόφως. Η μόνη σωτηρία πλέον είναι να εξαναγκάσετε τη Γερμανία να πληρώσει τα 74 δις. που χρωστάει στην Ελλάδα για την περίοδο 1939-1945. Μάλιστα ακούγεται ταυτόχρονα σε πολλούς κύκλους στη Γενεύη όπου ζω, ότι η Ελβετία θα δώσει ως δώρο στην Ελλάδα, δίχως απαίτηση επιστροφής, 100 δις. , ώστε να μην οδηγηθεί ευρωπαϊκή χώρα, με τέτοιες τραγικές συνέπειες, στο στόμα του λιονταριού. Πιστέψτε με, στην Ουγγαρία ήταν πιο ομαλά τα πράγματα, στην Ελλάδα προετοιμάζεται το έδαφος για μαζική καταστροφή όλου του κοινωνικού ιστού με τραγικές συνέπειες, όπου το μηνιαίο εισόδημα ακόμα και στις ιδιωτικές εταιρίες θα μειωθεί από 1000 ευρώ φερ' ειπείν, στα 250 ευρώ, ενώ οι τράπεζες θα επιτρέπουν την ανάληψη πλαφόν των 100 ευρώ ανά ημερολογιακού μήνα. Η Κυβέρνησή που τώρα σας κυβερνάει, προσφέρουν τα κλειδιά στους καρχαρίες του Δ.Ν.Τ. να συμβεί κάτι ανάλογο με αυτό που συνέβη στην Αργεντινή.

Ταυτόχρονα, θα πρέπει να απαιτήσει ο Ελληνικός λαός και με τη βία όπου κρίνει, την προσέλευση όλων των υπευθύνων που έκλεψαν τον Έλληνα φορολογούμενο στην δικαιοσύνη, και ξέρουνε όλοι στην Ελλάδα ποιοί είναι αυτοί, και την εκδίκαση των προηγούμενων δυο κυβερνήσεων της Ελλάδος, με τελικό σκοπό την ισόβια φυλάκισή τους. Ταυτόχρονα θα πρέπει ο κάθε πολίτης της Ελλάδος να διασφαλίσει την αλλαγή πορείας της τωρινής Κυβέρνησης, η οποία προμελετημένα και εσκεμμένα προδίδει τον Ελληνικό λαό με την επιθυμία την πλήρης υποταγή του καθώς και την εξαθλίωσή του οδηγώντας τον προς το Δ.Ν.Τ. Το να έχει αναλάβει το Δ.Ν.Τ. μια χώρα σημαίνει την εφόρου ζωής σχεδόν ομηρία του στο χρέος. Στο διεθνές οικονομικό σύστημα, το χρέος ισούται με χρήμα και άρα κέρδος για τους ανθρώπους, που όχι μόνον έχουν δημιουργήσει την οικονομική κρίση, αλλά και τους καρχαρίες του Δ.Ν.Τ. που καιροφυλακτούν να αναλάβουν άμεσα την δράση της εξαθλίωσης στην Ελλάδα.

Αυτά δεν είναι τα λόγια κάποιου θεοσεβούμενου ή ανθρωπιστή, αλλά ούτε και αυτά ενός ξεπεσμένου ή ξεχασμένου κομμουνιστή ή ρομαντικού αριστερού. Είναι τα λόγια ενός τεχνοκράτη, που έζησα την καταστροφή μίας περήφανης χώρας. Ενός περήφανου λαού με μία προδοτική κυβέρνηση που προετοίμασε καλά το κλίμα για να εκχωρήσει την Εθνική της κυριαρχία στη μεγαλύτερη μάστιγα του πλανήτη.

Στην Αργεντινή με το που έλαβε δράση το Δ.Ν.Τ., ο κόσμος βγήκε με τσεκούρια, χαντζάρες και πριόνια στους δρόμους και εισέβαλαν σε τράπεζες στα Μ.Μ.Ε. και σε κυβερνητικά κτίρια, σφάζοντας και αποκεφαλίζοντας στην κυριολεξία τραπεζικούς υπαλλήλους, διευθυντές, δημοσιογράφους, οι οποίοι είναι στην κορυφή της διαφθοράς και της απάτης, καθώς και στελέχη και μέλη βιομηχανιών, της Κυβέρνησης, Κυβερνητικούς Εκπροσώπους και συγκεκριμένα μέλη της Κυβέρνησης του αντίστοιχου Υπουργείου Οικονομικών. Ο συνολικός αριθμών των θυμάτων επισήμως κατά την οικονομική κατάρρευση της Αργεντινής ήταν περί των 25.000, αλλά φυσικά ο αριθμός που ανακοίνωναν τα Μ.Μ.Ε. της χώρας και με την διαταγή του Δ.Ν.Τ. ήταν κατά πολύ λιγότερος και συγκεκριμένα είχανε αναφέρει μόνον 27 θανάτους.

Έφτιαξαν πόλεις, μέσα στις πόλεις. Τις ονόμασαν villas miserias, πόλεις της μιζέριας. Εκεί πότιζαν τον κόσμο κοκαΐνη, επεξεργασμένη με χλωρίνη και ασβέστη και άλλα ναρκωτικά της μιας δόσης, που παρουσιάστηκαν εν αφθονία άξαφνα, όταν ο εφιάλτης είχε αρχίσει. Ήταν περήφανος λαός οι Αργεντίνοι. όπως και οι Έλληνες και δεν είδα μάνες στην Αργεντινή να πουλάνε τα παιδιά τους, όπως γίνεται στο L.A. από το 1960. Είδα όμως ανθρώπους να χάνουν τα πάντα και στο τέλος τη ζωή τους, όταν δεν υπήρχε τίποτα να δώσουν, όσα δεν πήραν οι τράπεζες τα πήραν οι έμποροι. Ο κόσμος έπρεπε να αποχαυνωθεί, να μην αντιστέκεται. Να πεθαίνει με τη μιζέρια του. Γι' αυτό έβγαλαν έτσι αυτές τις ψευτοπόλεις. Έπνιγαν εκεί την οργή και την δυστυχία τους.

Γι αυτό και εξάλλου η προ-μελετημένη υποβάθμιση του κέντρου της Αθήνας και η μαζική προώθηση και πώληση των ναρκωτικών, μέχρι όπως μαρτυρείται και από τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό από ανθρώπους που έχουν και είχαν ανέκαθεν στενές επαφές με την ζούγκλα των ιδιωτικών καναλιών, κυβερνητικά στελέχη, πολιτικούς, μεγαλοδικηγόρους, βιομήχανους και ανθρώπους γενικότερα που εξυπηρετούν μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες. Ημερησίως στο κέντρο της Αθήνας πεθαίνουν περίπου 140 άνθρωποι, κυρίως μετανάστες από ναρκωτικά νοθευμένα.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι το πόσο εύκολα σώπαιναν όλοι οι ενοχλητικοί. Στην Αργεντινή του τότε, όπως και στην Ελλάδα του τώρα, όλα τα ΜΜΕ διατυμπάνιζαν την «ανάγκη της βοήθειας». Στην αρχή τους έλεγαν ότι το κράτος θα πτώχευε και ο κόσμος έφτασε στο σημείο να πανηγυρίζει για επιτυχία την είσοδο του ΔΝΤ. Δεν φανταζόντουσαν τι θα ακολουθήσει. Τι ειρωνεία και αυτή. Τους έπεισαν με τον φόβο της πτώχευσης και εντέλει η σωτηρία ήρθε μόνο με την πτώχευση!!! Είχαν όλοι την εντύπωση ότι σώσαμε τη χώρα που ήταν ανίκανη και με διεφθαρμένες κυβερνήσεις. Ήταν απίστευτο τι μετέδιδαν οι ανταποκριτές, όταν εμείς βλέπαμε την αλήθεια με τα μάτια μας σε κάθε δρόμο, σε κάθε γειτονιά. Πρέπει εσείς στην Ελλάδα να ξυπνήσετε τώρα προτού να είναι αργά, πρέπει με οποιοδήποτε κόστος να αποφύγετε το Δ.Ν.Τ.

Ήδη οι εφημερίδες του Σαββατοκύριακου 17-18 Απριλίου 2010 στη χώρα σας, απειλούν για μαζικές απολύσεις περί των 350.000 εργαζομένων και εσείς ακόμα κοιμάστε όρθιοι, αντί να έχετε αποκλείσει τη Βουλή σας με την απειλή μαζικής βίας. Σας κοροϊδεύουν, λεφτά και μάλιστα πάρα πολλά υπάρχουν.

Για το Δ.Ν.Τ. είχαν την εντύπωση ότι οι Αργεντίνοι μας θεωρούν σωτήρες. Ποτέ δεν προέβαλλαν τίποτα από την πραγματικότητα. Μόνο κάτι ρεπορτάζ γραμμένα στις αρχές, με κόσμο να κάνει δηλώσεις κατά των προηγούμενων κυβερνήσεων ότι τους οδήγησαν στην πείνα, ευχαριστώντας τις ΗΠΑ που θα τους έσωνε. Ακόμα και οι διαδηλώσεις και οι διαμαρτυρίες. Τις προέβαλλαν σαν κομμουνιστές ή αριστερά κομμουνιστικά κόμματα που αντιδρούσαν. Εγώ έβλεπα στο Μπουένος Άιρες την λεωφόρο γεμάτη από εξαγριωμένους να ουρλιάζουν "θέλουμε τη χώρα μας πίσω"! Θέλουμε τα δολάρια μας πίσω!

Οι τηλεοράσεις έδειχναν μερικές δεκάδες κομμουνιστές με κόκκινες σημαίες που διαμαρτύρονταν. Στην πραγματικότητα ο κόσμος ήταν εκατοντάδες χιλιάδες. Ίσως εκατομμύρια. Τους έβλεπα, έβγαιναν από τα σπίτια τους και ενώνονταν με τις πορείες. δεν υπήρχε συντονισμός. Ότι Αμερικάνικη επιχείρηση υπήρχε, έκλεινε και την φύλαγαν πάνοπλοι αστυνομικοί.

Δεν κυκλοφορούσαμε βέβαια τότε. Μετά από κάποιες συγκεντρώσεις θυμάμαι έβγαινα από το ξενοδοχείο και έβλεπα τόσες πέτρες κάτω, που νόμιζα ότι γκρεμίστηκε κάποιο κτίριο. Μεγάλη οργή.

Έβλεπες ανθρώπους αποφασισμένους για όλα. Άνθρωποι που δεν έμοιαζαν πλιατσικολόγοι. Ακόμα και μεσήλικες, σίγουρα πολλοί είχαν οικογένειες. μου έκανε εντύπωση. Έβγαιναν και συγκρούονταν με ότι έβρισκαν. Ξύλα, πέτρες. Από την άλλη η αστυνομία ήταν πάνοπλη, με αντλίες, πλαστικές σφαίρες, δακρυγόνα. Ήταν αδύνατον να τους συγκρατήσουν. Είχες να κάνεις με ανθρώπους που τους πήρες το σπίτι τους και το χαμόγελο τους. Όχι, ούτε μια στιγμή δεν τους χαρακτήρισα "τρομοκράτες". Θα ήταν άδικο. Φαντάσου να υπηρετείς το Law and Order και να μη μπορείς να κρύψεις την συμπάθεια σου για αυτούς που ίσως από τις τηλεοράσεις θα τους χαρακτήριζες αλλιώς. Ήθελαν τη χώρα τους πίσω. Έβγαιναν με Αργεντίνικες σημαίες και απαιτούσαν να φύγουμε.

Στην Ελλάδα συμβαίνει και το εξής: τα πετρέλαια στο Αιγαίο επιθυμούν να τα εκμεταλλευτούν πλήρως και μόνο οι Γερμανοί, ώστε κατ' αυτόν τον τρόπο να εξασφαλίσουν την κυριαρχία τους και επιτέλους να βγούνε νικητές από έναν παγκόσμιο πόλεμο έχοντας ήδη δημιουργήσει 2 και χάνοντάς τους. Τον 3^ο αυτόν, μπορούμε να τον χαρακτηρίσουμε ως οικονομικό πόλεμο.

Αυτό που με λυπεί ιδιαίτερα είναι ότι η Ευρώπη και η Ε.Ε. δεν φαίνονται γενικότερα να ενδιαφέρονται να σώσουν το ευρώ τους διότι αν διπλώσει η Ελλάδα, το ευρώ θα είναι εντελώς άχρηστο στις διεθνές αγορές και σε όλη την ευρωπαϊκή επικράτεια, το ευρώ θα καταρρεύσει βυθίζοντας σε τύπου Αργεντίνικης κρίσης όχι μόνον την Ελλάδα αλλά και όλες τις χώρες μέλη της Ε.Ε. Γιατί δεν βοηθούν και γιατί έχουν αφήσει την Ελλάδα στην τύχη της ακόμα και προς το παρόν ουδείς δεν μπορεί να δώσει εξήγηση. Ένα είναι σίγουρο, ότι σε μια εβδομάδα από σήμερα η Ελλάδα δεν θα είναι ποτέ ξανά ίδια αν επιτρέψετε στην Κυβέρνησή σας και στα Μ.Μ.Ε. να συνεχίσουν να καθορίζουν εσκεμμένα την πορεία σας προς την κόλαση του Δάντη.

Σήμερα, όμως, συγκλίνουν, εκ των πραγμάτων, τα συμφέροντα του Αμερικανού Προέδρου, Ομπάμα, και του γ. Διευθυντή του ΔΝΤ Ντ. Στρος Καν, σε μια εμπλοκή του ΔΝΤ, με την Ελλάδα, με την νέα όμως αποκατεστημένη μορφή του, που σαν θεωρητική αρματωσιά και πρακτική θα ανατρέπει τη σημερινή εικόνα και θα πλησιάζει στην ειδυλλιακή παραδοσιακή πρακτική του, του Φίλου των Εθνών!

Ο μεν πρ. Ομπάμα γιατί θέλει νέο κύρος στο εγχείρημά του για επιβολή κρατικού ελέγχου στο διεθνές Χρηματ/τικό Σύστημα, του οποίου έχασε τον α΄ γύρο.

Και ο κ. Ντ. Στρος Καν του ΔΝΤ θα επιθυμούσε σφόδρα ένα έπαθλο 10 εκατομμυρίων << ικανοποιημένων>> από τους παραδείσιους σχεδόν όρους παρέμβασης του ΔΝΤ στην Ελλάδα.

Δύο Παλαιστίνιοι και μια διεθνής ακτιβίστρια πυροβολήθηκαν .

Δύο Παλαιστίνιοι και μια διεθνής ακτιβίστρια πυροβολήθηκαν με πραγματικά πυρά σε μη βίαιη διαδήλωση ενάντια στη Νεκρή Ζώνη στη Γάζα

ISM Gaza

24 Απριλίου 2010

Αλ Μεγκάζι, Ντέιρ Αλ Μπάλαχ, Γάζα, Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη, 24 Απριλίου 2010, 12 μ. - Κατά τη διάρκεια μη βίαιης διαδήλωσης ενάντια στην δια της βίας παύση της αγροτοκαλλιέργειας εντός της λεγόμενης από το Ισραήλ "Νεκρής Ζώνης", στην οποία συμμετείχαν 150 άτομα, δύο Παλαιστίνιοι διαδηλωτές και μια διεθνής ακτιβίστρια πυροβολήθηκαν. Ισραηλινοί στρατιώτες άνοιξαν πυρ στους διαδηλωτές από τον συνοριακό φράχτη. Ο Νιντάλ Αλ Νατζι (18) πυροβολήθηκε στον δεξί μηρό. Ο Χιντ Αλ Άκρα (22) πυροβολήθηκε στο στομάχι και υποβάλλεται σε χειρουργική επέμβαση. Η Μπίανκα Ζάμμιτ (28) από την Μάλτα, βιντεοσκοπούσε τη διαδήλωση όταν πυροβολήθηκε στον αριστερό μηρό. Οι τραυματίες νοσηλεύονται στο Νοσοκομείο Αλ Άκσα.

Λίγο μετά τις 11.00, άνδρες και γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων 6 ακτιβιστών του ISM, πορεύτηκαν από το Αλ Μεγκάζι προς τον ισραηλινό φράχτη που αποκλείει τη Λωρίδα της Γάζας. Αφού αντιμετώπισαν πραγματικά πυρά όταν έφτασαν στην κορυφή ενός λόφου, κάποιοι διαδηλωτές συνέχισαν να προχωρούν. Η ομάδα περιλάμβανε έξι γυναίκες, 2 ακτιβιστές του ISM και 20 άνδρες. Οι 20 άνδρες έφτασαν στον συνοριακό φράχτη. Η Ζάμμιτ πυροβολήθηκε ενώ βιντεοσκοπούσε τη διαδήλωση ανάμεσα στο λόφο και το φράχτη, σε μια απόσταση περίπου 80 έως 100 μέτρων. Ο Χιντ Αλ Άκρα που στεκόταν μεταξύ του λόφου και του φράχτη πυροβολήθηκε στο στομάχι, ενώ ο Νιντάλ Αλ Νάτζι πυροβολήθηκε στο πόδι κοντά στον φράχτη. Οι διαδηλωτές μετέφεραν τους τραυματίες πίσω μέσα από το δύσβατο έδαφος προς τα ταξί για να μεταφερθούν στο Νοσοκομείο Αλ Άκσα.

Οι διαδηλώσεις γίνονται ενάντια στην αυθαίρετη απόφαση του Ισραήλ να επιβάλλει μια νεκρή ζώνη 300 μέτρων ως μη επιτροπόμενη για τους Παλαιστίνιους, όπου επιβάλλεται μια πολιτική "πυροβολώ για να σκοτώσω". Η Λαϊκή Επιτροπή για την Ασφάλεια στην Νεκρή Ζώνη, μια μετωπική οργάνωση που περιλαμβάνει οργανώσεις που εκπροσωπούν αγρότες και κατοίκους της Γάζας που ζουν κοντά στα σύνορα, και επίσης ένας αριθμός πολιτικών κομμάτων είναι παρόντα σε πολλές από αυτές τις διαδηλώσεις.

Όσοι αποτολμούν να προσεγγίσουν τις παραμεθόριες περιοχές για να μαζέψουν μπάζα και σιδερικά, το κάνουν ως αποτέλεσμα του αποκλεισμού της Γάζας ο οποίος, μαζί με τον χειμερινό πόλεμο των 23 ημερών του Ισραήλ εναντίον της Γάζας έχουν αποδεκατίσει την οικονομία της Γάζας, συμπεριλαμβανομένου του 95% των εργοστασίων και επιχειρήσεων, σύμφωνα με τα Ηνωμένα Έθνη. Επιπλέον αυτά τα ανακυκλούμενα υλικά είναι ζωτικά για την Γάζα, όπου ο αποκλεισμός υπό την ηγεσία του Ισραήλ, απαγορεύει τα πάντα εκτός από 40 προϊόντα να εισέλθουν.

Ο αποκλεισμός αποτρέπει οικοδομικά υλικά ζωτικής σημασίας, από το να εισέλθουν στη Γάζα, όπου πάνω από 6.400 σπίτια καταστράφηκαν ή υπέστησαν σοβαρές ζημιές κατά τον πόλεμο του Ισραήλ στη Γάζα, και σχεδόν 53.000 υπέστησαν μικρότερες ζημιές. Νοσοκομεία και ιατρικά κέντρα, σχολεία, παιδικοί σταθμοί και τζαμιά είναι μερικά από τα κτίρια που καταστράφηκαν ή υπέστησαν ζημιές κατά τον Ισραηλινό πόλεμο στη Γάζα.

ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ.... στην Ιεράπετρα , 29/04

«Βούλιαξε» από απεργούς η Αθήνα

ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ Η 48ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ του ΠΑΜΕ

Παρακαταθήκη για τη σφυρηλάτηση του λαϊκού μετώπου

Αφιερωμένο εξαιρετικά

«Οι αστοί τρομάξανε και κάστρα φτιάξανε να κλείσουν τα παιδιά των εργατών

μ' αυτοί με μια γροθιά σπάζουνε τα δεσμά τα κάστρα καταργούνε των αστών.

Και μες στο καρναβάλι οι αστοί την πάθαν πάλι ο Μπεζεντάκος μας άφησε γεια

παντού τρεξίματα τελεγραφήματα πάλι ραπίσματα απ' την εργατιά

Τον είχανε κλεισμένο διπλομανταλωμένο να τον δικάσουνε σε θάνατο

μ' αυτός τρυπά τον τοίχο χωρίς κανένα ήχο και βρίσκουν κούτσουρα στο θάλαμο».

Οι στίχοι αφιερώνονται εξαιρετικά στους Μανδραβέληδες, στους Μπ. Παπαδημητρίου, στους Πορτοσάλτε, και όλο το Αλαφουζαίικο, που χτίκιασε με την επιτυχία της 48ωρης απεργίας των ταξικών συνδικάτων και βγάζει αντικομμουνιστικούς αφρούς. Με τους κομμουνιστές και τους εργάτες δε ξεμπερδεύουν, οι εργάτες θα ξεμπερδέψουν με την τάξη τους. Για την ιστορία, ο κομμουνιστής Μπεζεντάκος, κλεισμένος από το αντιδραστικό αστικό καθεστώς το 1932 στις φυλακές Συγγρού, απέδρασε. Ενα χρόνο πριν είχαν αποδράσει από τις ίδιες φυλακές άλλοι 8 σύντροφοι. Ετσι γράφτηκαν οι στίχοι.

Παλικαρίσια, ως τάξη απέναντι σε τάξη, χιλιάδες εργάτες και εργάτριες, ανταποκρινόμενοι στο αγωνιστικό κάλεσμα του ΠΑΜΕ και των συνδικάτων που συσπειρώνονται σε αυτό, έδωσαν με επιτυχία τη 48ωρη απεργία.

Με πείσμα και αυτοθυσία οι ταξικές δυνάμεις αναμετρήθηκαν με την πλουτοκρατία, έδωσαν μια σκληρή απεργιακή μάχη, στα γιαπιά και σε μεγάλες επιχειρήσεις, στα λιμάνια και σε εργοστάσια. Για 48 ολόκληρες ώρες, χιλιάδες εργαζόμενοι σε όλη την Ελλάδα στάθηκαν άγρυπνοι φρουροί μπροστά στις πύλες των εργοστασίων, πάλεψαν με τους μηχανισμούς της εργοδοσίας, υπεράσπισαν στην πράξη το δικαίωμα στην απεργία. Στους καταπέλτες των πλοίων στον Πειραιά και σε άλλα λιμάνια, ναυτεργάτες όρθωσαν βράχο το ανάστημά τους, έσπασαν την τρομοκρατία των εφοπλιστών και του αστικού κράτους, τσαλάκωσαν την αστική «νομιμότητα» του κεφαλαιοκράτη.

Οι ταξικές δυνάμεις και χιλιάδες εργάτες έστειλαν με τον αγώνα τους μήνυμα σε κυβέρνηση, πλουτοκρατία και στα κόμματα του «ευρωμονόδρομου», υπερασπίστηκαν τα εργατικά δικαιώματα, διακήρυξαν ότι δε θα πληρώσουν την κρίση, δε θα επιτρέψουν να τους ξαναφορτώσουν τα βάρη από την κερδοφορία του κεφαλαίου. Εκαναν καθαρό ότι πατριωτισμός για τον εργαζόμενο λαό είναι η ανειρήνευτη πάλη για να μη χρεοκοπήσει ο λαός, να μην υποθηκευτεί το μέλλον των παιδιών του.

Για άλλη μια φορά, μέσα στο καμίνι του αγώνα το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο, στην απεργία και στις δεκάδες απεργιακές συγκεντρώσεις, απέδειξε ότι αποτελεί το γνήσιο εκφραστή των ταξικών συμφερόντων της εργατικής τάξης, τον συνεπή υπερασπιστή τους απέναντι στη βάρβαρη επέλαση του κεφαλαίου. Το αποκούμπι στο σήμερα για εκατοντάδες χιλιάδες εργάτες που βασανίζονται στα κάτεργα της εργοδοσίας, αλλά και τον εμπνευστή ολόκληρης της εργατιάς για την ανατροπή και μια «κοινωνία άλλη», χωρίς εκμετάλλευση και εκμεταλλευτές.

Το ΠΑΜΕ, συνεχιστής των πιο γνήσιων και ένδοξων παραδόσεων του εργατικού κινήματος, αποδεικνύεται ικανός οργανωτής των ταξικών αγώνων της εργατιάς, δύναμη που εμπνέει εμπιστοσύνη, που θέλει και μπορεί να τραβήξει μπροστά.

Η 48ωρη απεργία, ενόψει και της Πρωτομαγιάς, μπορεί να γίνει η αφετηρία για νέους αγώνες, για να δείξει η εργατική τάξη τη δύναμή της, σε συμμαχία με τους φτωχούς αγρότες και τους μικρούς επαγγελματοβιοτέχνες να σπάσουν την τρομοκρατία της πλουτοκρατίας, να παλέψουν και να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις για μια οικονομία που θα ικανοποιεί τις ανάγκες του λαού.

«Βούλιαξε» από απεργούς η Αθήνα

Xιλιάδες εργατοϋπάλληλοι, μετανάστες, νέοι διαδήλωσαν περήφανοι για την παλικαρίσια 48ωρη μάχη που έδωσαν

Βούλιαξαν για ακόμα μια φορά οι δρόμοι γύρω από την πλατεία Συντάγματος

*

Με τη δύναμη που αντλούν από το δίκιο τους, με οδηγό τις λαϊκές και κοινωνικές ανάγκες διαδήλωσαν χτες το μεσημέρι χιλιάδες εργατοϋπάλληλοι, μετανάστες, αυτοαπασχολούμενοι, νεολαίοι, συνταξιούχοι «βουλιάζοντας» για ακόμα μια φορά μέσα σε λίγους μήνες το κέντρο της Αθήνας, συμμετέχοντας μαζικά στην απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα.

Χτες ήταν η κορύφωση της 48ωρης μάχης που με αυτοθυσία δίνεται σε πολλούς χώρους δουλειάς από την Τρίτη το βράδυ, με χιλιάδες και χιλιάδες εργαζόμενους από όλους τους κλάδους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα να σπάνε την τρομοκρατία στην πράξη, να ορθώνουν ανάστημα σε εργοδοσία, κυβέρνηση, αστική Δικαιοσύνη και να βροντοφωνάζουν στους δρόμους της Αθήνας: «Μαζί με τους εργάτες και όλο το λαό δίνουμε απάντηση στον καπιταλισμό». Στο πλευρό τους διαδήλωσαν ενάντια στα μονοπώλια και την αντιλαϊκή πολιτική αυτοαπασχολούμενοι και σύλλογοι που συσπειρώνονται στην ΠΑΣΕΒΕ. Ιδιαίτερα μαζικά ήταν τα μπλοκ του ΜΑΣ, του ΣΑΣΑ, των σπουδαστών των ΙΕΚ. Εκεί ήταν και μαζικοί φορείς από διάφορες περιοχές της Αθήνας, η Εθνική Φοιτητικών Ενωση Κυπρίων.

Κατευθείαν από την περιφρούρηση

Λίγο πριν τις 12 το μεσημέρι οι προσυγκεντρώσεις αρχίζουν να φτάνουν δυναμικά και συντεταγμένα και να παίρνουν θέση στους δρόμους γύρω από την πλατεία Συντάγματος. Το σημαντικό απεργιακό βήμα κλιμάκωσης του αγώνα, που έκαναν πολλοί εργαζόμενοι - κάποιοι και για πρώτοι φορά - αποτυπώθηκε και στη μεγάλη συμμετοχή στην απεργιακή κινητοποίηση. Πολλοί έρχονται κατευθείαν από τις απεργιακές φρουρές που είχαν στηθεί έξω από μεγάλους χώρους δουλειάς σε όλο το λεκανοπέδιο Αττικής, χωρίς να λογαριάζει κανείς την κούραση, αντίθετα μεταφέρουν την αισιοδοξία και την πείρα που βγαίνει από τον αγώνα.

Το κάλεσμα των ταξικών δυνάμεων για ξεσηκωμό «τράνταξε» το κέντρο της Αθήνας

*

Ηταν πολλοί αυτοί που απήργησαν για 48 ώρες αψηφώντας τις εργοδοτικές και κυβερνητικές συνδικαλιστικές ηγεσίες, όπως εργαζόμενοι από την ΕΘΕΛ, τον ΟΣΕ, τις αερομεταφορές, εκπαιδευτικοί κ.ά. Για όλους αυτούς ισχύει στην πράξη το «νόμος είναι το δίκιο του εργάτη», όπως χαρακτηριστικά γράφει και το πανό της Επιτροπής Αγώνα μισθωτών δικηγόρων. «Δεν γίνεται να σκεφτόμαστε τα μόρια που θα χάσουμε έτσι όπως έχει η κατάσταση», λέει στο «Ρ» η Φανή Γιαννακοπούλου, ωρομίσθια καθηγήτρια Λυκείου. «Σιγά μην περιμέναμε από την ηγεσία της ΑΔΕΔΥ. Πήραμε απόφαση μόνοι μας, το σωματείο», σημειώνουν εργαζόμενοι στο Δήμο Πετρούπολης που μαζί με άλλους εργαζόμενους στους ΟΤΑ κάνουν ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία τους.

Ανεβαίνοντας στο βήμα ο Θωμάς Κακκαβάς, πρόεδρος της Ενωσης Λογιστών Αθήνας, ανέδειξε όλες τις πλευρές της αντιασφαλιστικής επίθεσης και μαζί την επιτακτικότητα που αποκτά η οργάνωση της ταξικής πάλης. «Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη στήριξη της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, προχωράει σε σαρωτικές ανατροπές στο ασφαλιστικό» επισήμανε, συμπληρώνοντας: «Διαμορφώνουν ένα εντελώς νέο σκηνικό στο ασφαλιστικό σύστημα. Δεν είναι απλά μια χειροτέρευση». «Οι αντιασφαλιστικές αλλαγές - αναδιαρθρώσεις υπαγορεύονται από τις ανάγκες του κεφαλαίου, εφαρμόζονται δε ανεξάρτητα από το αν κυβερνούν φιλελεύθερες ή σοσιαλδημοκρατικές ή κεντροαριστερές δυνάμεις» υπογράμμισε. Με τη σειρά του ο Στέργιος Χύτος, πρόεδρος του Σωματείου Εργαζομένων «ΦΑΓΕ», αποκάλυψε μεταφέροντας την πείρα των εργαζομένων στην επιχείρηση ότι η σημερινή ανάπτυξη, που υπηρετούν ΕΕ - ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, για τους εργαζόμενους συνεπάγεται μόνο νέα δεινά, μόνο. «Τα δικά μας δικαιώματα και τα κέρδη των εργοδοτών είναι πράγματα που συγκρούονται. Είναι αντίθετα». Κεντρικός ομιλητής της συγκέντρωσης ήταν ο Γιάννης Τασιούλας, πρόεδρος του Συνδικάτου Οικοδόμων Αθήνας, ενώ εκ μέρους της ΠΑΣΕΒΕ χαιρετισμό απηύθυνε οΣταμάτης Κοντεμοίρης.

«Οχι άλλη ανοχή»!

*

Η πορεία ξεκινάει και είναι μεγαλειώδης, ακόμα μεγαλύτερη από την τελευταία φορά.

Οταν η κεφαλή της έχει περάσει την Ομόνοια και κατευθυνόμενη προς το υπουργείο Εργασίας μπαίνει στην Πειραιώς, η ουρά βρίσκεται ακόμα στο Σύνταγμα. Το πανό στην κεφαλή δίνει το στίγμα, καλεί όλους τους ανθρώπους του μόχθου: «Οχι άλλη ανοχή! Ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής», ενώ τα συνθήματα ακούγονται αμείωτα σε όλη τη διάρκεια προς το υπουργείο Εργασίας: «Ταξικά τα μέτρα, ταξική κι η πάλη, πάμε για ανατροπή

και κοινωνία άλλη»,

«Εργάτη, νέε, το ΠΑΜΕ σε καλεί. Μας κήρυξαν τον πόλεμο, πολέμα τους κι εσύ».

Η ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΗΣΗΣ

Ολόπλευρη παρέμβαση ενάντια στην εργοδοτική ασυδοσία

Δόθηκε αταλάντευτα νύχτα και μέρα

Στην Αθήνα

Με την ίδια αμείωτη ένταση συνεχίστηκε και ολόκληρη τη χτεσινή μέρα η μάχη της περιφρούρησης της 48ωρης απεργίας. Μια μάχη που παρά τη λυσσαλέα και συντονισμένη επίθεση εργοδοσίας, κυβέρνησης, εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού και αστικών ΜΜΕ στέφθηκε με επιτυχία. Τη σημασία και την αναγκαιότητα της μάχης αναδείκνυαν με συνεχή τους τηλεφωνήματα και εργαζόμενοι που απευθύνονταν στο ΠΑΜΕ.

Ετσι, και χτες, στον κλάδο των οικοδόμων«νεκρά» παρέμειναν μεγάλα εργοτάξια στην Αττική όπως για παράδειγμα το λατομείο στη Σαλαμίνα, το εργοτάξιο των ΕΛΠΕ στην Πετρόλα, καθώς και εργοτάξια του ΜΕΤΡΟ, στα εργοτάξια του ΑΚΤΩΡΑ στα Σπάτα, στο εργοτάξιο του ογκολογικού νοσοκομείου, της κατασκευαστικής εταιρείας ΑΛΚΟ, κ.λπ. Με επιτυχία δόθηκε η μάχη της περιφρούρησης και έξω από μεγάλεςβιομηχανίες, όπως οι «ΝΕΣΤΛΕ», «ΕΒΓΑ», «ΦΑΓΕ», «ΔΕΛΤΑ», «ΤASTY». Κλειστές παρέμειναν για 48 ώρες φαρμακοβιομηχανίες όπως οι «Λαβιφάρμ», «Γερολυμάτος», «Κλέβα» και «Γκαπ».

Απεργιακό «λουκέτο» μπήκε από το χάραμα σε (Κλωστοϋφαντουργία - Δέρμα - Ιματισμό) «Φίντεξπορτ», «Πεταλούδα», «Φειδά» και «Μπουρνάζο», (Τύπο - Χαρτί), «ΣΟΦΤΕΞ», «Χρυσανθακόπουλο», «Ματσούκη», «Κοσκινίδη» και «Βιβλιοσυνεργατική», (Μέταλλο) «Καούσης» - «ΕΔΡΑΣΗ» - «Μαλτέζος».

Οι ταξικές δυνάμεις στονΕπισιτισμό - Τουρισμό και τα Ξενοδοχεία τσάκισαν κάθε προσπάθεια να στηθεί απεργοσπαστικός μηχανισμός (π.χ. η εργοδοσία του ΧΙΛΤΟΝ που προσπαθούσε να βάλει για δουλειά «εξτρατζήδες»), αλλά και να επιβληθεί η εργοδοτική τρομοκρατία, δίνοντας τη μάχη μέρα και νύχτα έξω από τις εισόδους των ξενοδοχείων «Αθενς Πλάζα», «Κινγκ Τζόρτζ», «Μεγάλη Βρετάνια», «Λίδρα Μάριοτ», «Χίλτον» και «Μετροπόλιταν». Κατεβασμένα έμειναν τα ρολά και τη δεύτερη μέρα της απεργίας στα πολυκαταστήματα «Αττικα» και «Νότος Γκάλερι», στα σούπερ μάρκετ «Λιντλ» στα Πατήσια και «Ατλάντικ» στην Πατησίων όπου οι απεργιακές φρουρές από το εμπόριο βρέθηκαν από νωρίς το πρωί.

Εφυγαν για να πάνε στην απεργιακή διαδήλωση

Στα Γιάννενα, το εργοτάξιο κατασκευής πολυεθνικής αλυσίδας καταστημάτων (ΙΚΕΑ) με 70 περίπου εργαζόμενους δε λειτούργησε. Η δυναμική παρέμβαση του Συνδικάτου Οικοδόμων τσάκισε τις προκλήσεις εργολάβων που παρουσία και της αστυνομίας προσπάθησαν να αποτρέψουν τη συμμετοχή των εργαζομένων στην απεργία. Απεργιακές φρουρές στήθηκαν από τις ταξικές δυνάμεις και στην νομαρχία που έμεινε κλειστή. Στην φαρμακαποθήκη EPIRUSFARM οι εργαζόμενοι απήργησαν καθολικά, στήνοντας παράλληλα περιφρούρηση και βοηθώντας τους συναδέλφους τους στην ΠΡΟΣΥΦΙΠΕ να πράξουν το ίδιο.

Στο Θριάσιο έξω από τη πύλη του εργοταξίου των ΕΛΠΕ στα έργα επέκτασης του διυλιστηρίου της πρώην ΠΕΤΡΟΛΑ βρέθηκαν και τις δύο μέρες ομάδες περιφρούρησης, όπως και στις εγκαταστάσεις της ΝΟΥΝΟΥ αλλά και στα εργοτάξια των δήμων του Θριασίου.

Απάντηση στην τρομοκρατία

Απάντηση πήραν και οι επιθέσεις των τραμπούκων της επιχείρησης «ΙΝΤΕΡΚΟΜ ΦΟΥΝΤΣ», στη Λάρισα, όπου επιτέθηκαν με αυτοκίνητο, χυδαίες βρισιές και απειλές στις φρουρές της περιφρούρησης. Ανάλογη τραμπούκικη τακτική ακολούθησε και η εργοδοσία της επιχείρησης «Χαλβαδοποιία Ολυμπος», (ιδιοκτησίας Παπαγιάννη), στέλνοντας απεργοσπάστες να βρίζουν χυδαία τους συνδικαλιστές της περιφρούρησης και να τους απειλούν ότι θα τους πατήσουν με τα αυτοκίνητά τους.

Στην τρομοκρατία κατέφυγε κι η διοίκηση των «Λιντλ», ενοχλημένη από τη δράση του επιχειρησιακού σωματείου και τη συσπείρωση σ' αυτό. Χτες το πρωί εμφανίστηκαν αστυνομικοί στην περιφρούρηση στο κατάστημα «ΛΙΝΤΛ» στα Πατήσια, σύμφωνα με τους οποίους, η εργοδοσία κατέθεσε νωρίς το πρωί μήνυση σε δυο μέλη της διοίκησης και ένα ενεργό μέλος του σωματείου, τους οποίους και έψαχναν! Μάλιστα, επειδή δεν τους βρήκαν εκεί «περιόδευσαν» και σε άλλους χώρους στην Αθήνα, όπου δινόταν η μάχη της περιφρούρησης, ψάχνοντάς τους...

ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΥ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΥ

Δεξί χέρι της εργοδοσίας

Χέρι βοηθείας άπλωσε για ακόμα μια φορά η ΠΑΣΚΕ στο καζίνο - ξενοδοχείο και τελεφερίκ Πάρνηθας. Ετσι, παραμονή της απεργίας - όταν είχε ήδη ξεκινήσει να δίνεται η μάχη για την επιτυχία της - εξέδωσε μια εμετική ανακοίνωση ενάντια στο ταξικό επιχειρησιακό σωματείο με την οποία δήλωνε ταυτόχρονα την απεργοσπασία της. Σε μια στενά συντεχνιακή και επικίνδυνη για τα εργατικά συμφέροντα λογική, τονίζουν ότι θα συμμετέχουν σε κινητοποιήσεις «αν κρίνουμε ότι στόχο έχουν την επίλυση προβλημάτων του χώρου δουλειάς μας», χαρακτηρίζοντας την απεργία πολιτικά υποκινούμενη! Η ανακοίνωση της ΠΑΣΚΕ ήρθε μια μέρα μετά την ανακοίνωση που εξέδωσε η εργοδοσία επίσης ενάντια στο σωματείο. Η προσπάθειά τους κοινή: να τρομοκρατήσουν, να βάλουν εμπόδια στη συμμετοχή των εργαζομένων στην απεργία. Για ακόμα μια φορά οι εργαζόμενοι τους διέψευσαν με τη μεγάλη τους συμμετοχή στην απεργία.

Τον ίδιο ρόλο έπαιξαν οι δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού σε όλη τη χώρα, λειτουργώντας κυριολεκτικά ως καταδότες απεργών! Στην Κρήτη, εκπαιδευτικός που ενημέρωσε το διευθυντή Λυκείου στο Ηράκλειο ότι θα απεργήσει την Τρίτη, ενημερώθηκε ότι σύμφωνα με την ΕΛΜΕ Ηρακλείου (πλειοψηφία ΠΑΣΚΕ) δεν καλύπτεται από το συνδικαλιστικό του όργανο.

Αντίστοιχα, στο Νοσοκομείο Χανίων ο Γενικός Σύμβουλος της ΠΟΕΔΗΝ στην Κρήτη, Θεοδοσάκης Κυριάκος, όταν ρωτήθηκε από το γραφείο προσωπικού του Νοσοκομείου Χανίων, για νοσηλευτή που δήλωσε απεργός, απάντησε ότι δεν καλύπτεται από την ΠΟΕΔΗΝ. Ο εργαζόμενος ξεκαθάρισε ότι η απεργία είναι αναφαίρετο δικαίωμα κάθε εργαζόμενου.

Στο Δήμο Περάματος, ενώ η πλειοψηφία της διοίκησης του σωματείου των εργαζομένων στο δήμο είχε πάρει απόφαση για 48ωρη απεργία, η ΠΑΣΚΕ μαζί με τις δυνάμεις που στηρίζει η παράταξη «Αυτόνομη Παρέμβαση», όχι μόνο την πρώτη μέρα της απεργίας έγιναν απεργοσπάστες πιάνοντας κανονικά δουλειά, αλλά πίεζαν και εργαζόμενους να ακολουθήσουν το ... παράδειγμά τους! Αβάντα αυτές οι δυνάμεις είχαν και το δήμαρχο (εκλεγμένος με στήριξη ΠΑΣΟΚ - ΣΥΝ), ο οποίος με ωμή πολιτική παρέμβαση, δήλωσε ευθαρσώς στους εργαζόμενους ότι όσοι απεργήσουν μόνο τη δεύτερη μέρα της 48ωρης δε θα τους κοπεί το μεροκάματο!

Επειδή υπηρετούν την υποταγή

Τη στάση τους απέναντι στη συγκεκριμένη απεργία (με πλαίσιο δηλαδή που εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εργαζομένων και όχι της «ανταγωνιστικότητας») εξηγεί η ίδια η γραμμή «πάλης» και «ενότητας» που υπηρετούν οι δυνάμεις του εργοδοτικού - κυβερνητικού συνδικαλισμού. Αφού, ταυτόχρονα με τις προσπάθειές τους να στήσουν απεργοσπαστικούς μηχανισμούς θέλουν να σύρουν τους εργαζόμενους σε λογικές υποταγής και συναίνεσης. Για παράδειγμα, η πλειοψηφία της ΠΟΕ ΟΤΑ εξέδωσε χτες ανακοίνωση για να επιτεθεί στο ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων στους Δήμους Ελευσίνας - Ασπροπύργου επειδή «διαχωρίζει τους εργαζόμενους και δαιμονοποιεί τους αγώνες τους». Αυτό που ενόχλησε την πλειοψηφία της ΠΟΕ ΟΤΑ είναι ότι η μαζική γενική συνέλευση του συλλόγου πήρε απόφαση για 48ωρη απεργία καταγγέλλοντας ταυτόχρονα τη διασπαστική και απεργοσπαστική τακτική της πλειοψηφίας της ΠΟΕ ΟΤΑ. Υπενθυμίζεται ότι η πλειοψηφία της ΠΟΕ ΟΤΑ απέρριψε την πρόταση για 48ωρη απεργία αλλά και πρωτοστατεί στον κλάδο για να κρατά τους εργαζόμενους διαιρεμένους, χωρισμένους σε μόνιμους και συμβασιούχους, στηρίζοντας το πέρασμα των αντεργατικών πολιτικών.

Δε θα περάσει.!!!

Το εκβιαστικό δίλημμα που διατυπώνεται από ορισμένους δημοσιολόγους λέει: «`Η θα προχωρήσουμε σε ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης, ή σε λίγες μέρες δε θα έχουμε λεφτά για να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις. Με δεδομένο αυτό τι από τα δύο επιλέγετε;». Το δίλημμα αυτό σημαίνει: `Η αποδέχεται ο λαός την οικειοθελή καταλήστευσή του μέσα από την ενεργοποίηση του «μηχανισμού στήριξης», ή, σε διαφορετική περίπτωση, το ελληνικό κράτος δε θα πληρώσει μισθούς και συντάξεις. Μονά - ζυγά δικά τους, καθώς τα διλήμματα που θέτουν έχουν την ίδια κατάληξη. Αυτή της χρεοκοπίας των εργαζομένων της χώρας. Για να γλιτώσει ο ελληνικός καπιταλισμός από τη χρεοκοπία, ο ελληνικός λαός θα πρέπει από τώρα και στο εξής να ζει μέσα σε ένα διαρκή εφιάλτη. Ωραία λύση προτείνουν...

Οσο για το υποτιθέμενο... «συγκεκριμένο ερώτημα» αν υπάρχουν λεφτά ή όχι, η απάντηση είναι μία και μοναδική. Λεφτά υπάρχουν και είναι πολλά κι όποιος πράγματι ενδιαφέρεται δεν έχει παρά να τα αναζητήσει σε αυτούς που τα διαχειρίζονται, τους μεγάλους καπιταλιστικούς ομίλους. Υπάρχει κανείς που δε γνωρίζει πού πήγαν τα δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ των λεγόμενων πακέτων στήριξης; Στα θησαυροφυλάκια των μεγάλων κατασκευαστικών εταιρειών, στις διάφορες επιχειρήσεις και στους χρυσοδάκτυλους των διαφόρων ΙΕΚ κατάρτισης και επανακατάρτισης. Υπάρχει κάποιος που αγνοεί πού πήγαν τα δεκάδες δισεκατομμύρια που δόθηκαν με τη μορφή επενδυτικών κινήτρων; Σε μια χούφτα επιχειρηματικούς ομίλους που καυχιούνται κιόλας ότι οι δουλειές τους πάνε μια χαρά. Τολμούν ακόμα να λένε πως δε γνωρίζουν αυτούς που - και το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ - κατέστησαν συνεταίρους του κράτους με τις «συμπράξεις» και οι οποίοι έχουν από τώρα εξασφαλισμένη την κερδοφορία τους για τα επόμενα τριάντα χρόνια;

Λεφτά υπάρχουν και όποιος πράγματι ενδιαφέρεται μπορεί να τα βρει: Στην κερδοφορία των τραπεζών, στα υπερκέρδη των βιομηχανικών και εμπορικών ομίλων, στις εισηγμένες στο χρηματιστήριο επιχειρήσεις. Ο ενθυλακωμένος από τους κεφαλαιοκράτες κοινωνικός πλούτος δεν έχει τέλος. Είναι τα 100 δισ. ευρώ επίσημα κέρδη των εισηγμένων κατά την τελευταία δεκαετία. Είναι τα 28 δισ. που έδωσαν στις τράπεζες. Είναι τα κεφάλαια των επιχειρήσεων που μόνο μέσα στην τελευταία πενταετία αυξήθηκαν κατά 40 δισ. ευρώ. Είναι τα εργοστάσια και οι εγκαταστάσεις τους που μέσα σε λίγα χρόνια διπλασίασαν την αξία τους. Να τα πάρουν απ' αυτούς. Να τους φορολογήσουν αγρίως.

Ας αφήσουν λοιπόν τα παραμύθια και τα ψευτοδιλήμματα αποπροσανατολισμού των εργαζομένων. Είναι ολοφάνερο ότι τη στιγμή που ζητάνε από τους εργαζόμενους νέες οδυνηρές θυσίες για να σωθούμε από τη χρεοκοπία, στην Ελλάδα του 2010, έχουν διαμορφωθεί δύο αντίθετοι κόσμοι. Ο ένας, ο κόσμος του πλούτου και της αφθονίας, που ζει μέσα στην πολυτέλεια και στη χλιδή, και, μέσα σε συνθήκες κρίσης, συνεχίζει να συσσωρεύει τεράστια κέρδη και πλούτο. Και ο άλλος, ο κόσμος των εργαζομένων, των ανέργων, των αυτοαπασχολούμενων, των φτωχών αγροτών, κόσμος που ζει μέσα σε συνθήκες απόλυτης ή σχετικής φτώχειας. Το «μαύρο μέτωπο» πλουτοκρατίας - κυβέρνησης - ΕΕ - ΔΝΤ, με τις πλάτες της ΝΔ και του ΛΑ.Ο.Σ., επιδιώκει να στηρίξει τον παραπέρα πλουτισμό των πρώτων και γι' αυτό σχεδιάζουν να βυθίσουν τους εργαζόμενους και το λαό ακόμα περισσότερο στην ένδεια και στην απόγνωση. Στο χέρι μας είναι να τους βροντοφωνάξουμε: ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ!

«Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη»!

• Οταν οι ναυτεργάτες απεργούν, κάβος δε λύνει.
• Μεγάλο βήμα μπροστά για την ταξική πάλη είναι η μάχη που ξεκίνησε χτες στο πρώτο λιμάνι της χώρας

Η περιφρούρηση ξεκίνησε νύχτα

Μπροστά στους καταπέλτες, πάνω στις μαζικές απεργιακές φρουρές, που από τα ξημερώματα χτες είχαν θέσει υπό την πολιορκία τους το πρώτο λιμάνι της χώρας, τσακίστηκε η δικαστική εντολή, υπαγορευμένη από εφοπλιστές και κυβέρνηση, για απαγόρευση της 48ωρης απεργίας, στα καράβια, που άρχισε από χτες τη νύχτα. Η ανοιχτή τρομοκρατία σε βάρος των ναυτεργατών, για να σταλεί το μήνυμα σε όλους τους εργαζόμενους, για να χτυπηθεί συνολικά η 48ωρη απεργία του ΠΑΜΕ, ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, στα βάρβαρα αντεργατικά μέτρα κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ, κουρελιάστηκε.

Η υπεράσπιση του δικαιώματος των ναυτεργατών στην απεργία έγινε υπόθεση της εργατικής τάξης. Οι χιλιάδες απεργοί εργάτες στεριάς και θάλασσας και μαζί τους η νέα βάρδια της εργατικής τάξης, που χτες διαδήλωσαν στο κέντρο του Πειραιά και στους δρόμους γύρω από το λιμάνι, με τις σημαίες του ΠΑΜΕ στα χέρια, διαμηνύοντας ότι «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη και όχι τα κέρδη του κεφαλαιοκράτη», οι νέες δυνάμεις που καταγράφηκαν στη διαδήλωση, τα ακινητοποιημένα καράβια στο λιμάνι, δεν άφησαν κανένα περιθώριο παρερμηνείας. Ηδη, έχει γίνει ένα μεγάλο βήμα μπροστά στην όξυνση της ταξικής πάλης. Η προοπτική της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος, της αντεπίθεσης στον πόλεμο των καπιταλιστών, έχει έρθει πιο κοντά.

Το χρονικό της πρώτης μέρας

Από τη χτεσινή συγκέντρωση στον Πειραιά

Αξημέρωτα, εργάτες της στεριάς είχαν ήδη πάρει τις θέσεις τους στους καταπέλτες των ακτοπλοϊκών πλοίων, δίπλα στους ναυτεργάτες, περιφρουρώντας με αποφασιστικότητα την 48ωρη απεργία που κήρυξαν τα σωματείαΠΕΜΕΝ, ΣΤΕΦΕΝΣΩΝσυσπειρωμένα στο ΠΑΜΕ, η οποία από το Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιά, με διαδικασίες - παρωδία, χαρακτηρίστηκε «παράνομη».

Ταυτόχρονα, αταλάντευτα έδιναν τη μάχη της περιφρούρησης της 48ωρης απεργίας οι εργάτες τηςΝαυπηγοεπισκευαστικής Ζώνης, του Βιομηχανικού Πάρκου Σχιστού, των εργοστασίων ελαιουργοσαπουνοποιίας, στα γιαπιά και αλλού. Η πρώτη μέρα της 48ωρης απεργίας στον Πειραιά είχε πλέον κριθεί, ενώ και αυτή η απεργία στα μηχανοστάσια των πλοίων άρχισε να γράφει τη δική της ιστορία.

Λίγο πριν τις 11 το πρωί, που είχε καθοριστεί η απεργιακή συγκέντρωση, η πλατεία ΗΣΑΠ είχε ήδη αρχίζει να κατακλύζεται από εργατόκοσμο. Για πρώτη φορά συντόνισαν τα βήματά τους με τις ταξικές δυνάμεις του ΠΑΜΕ και οι επί ένα χρόνο απλήρωτοι εργαζόμενοι του τμήματος τροχαίου υλικού των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, οι οποίοι συμμετείχαν με μαζικό μπλοκ.

Στο πλευρό των απεργών, βρέθηκε η Γενική Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα, η οποία πριν παραβρεθεί στη συγκέντρωση, συνομίλησε με τους απεργούς ναυτεργάτες στο πλοίο «ΜΠΛΟΥ ΣΤΑΡ ΠΑΡΟΣ».

Η πορεία κατευθύνθηκε στο λιμάνι

Τη συγκέντρωση «άνοιξε» με το χαιρετισμό του, εκ μέρους του Συντονιστικού των απλήρωτων εργαζόμενων του Ναυπηγείου Σκαραμαγκά, ο Βασίλης Τσιμπίδης, ο οποίος κατήγγειλε την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ για την πορεία διάλυσης του ναυπηγείου και τον εμπαιγμό της απέναντί τους, ενώ ανέφερε και τις ευθύνες της πλειοψηφίας του σωματείου.

Κεντρικός ομιλητής ήταν οΘανάσης Ευαγγελάκης, α' γραμματέας της ΠΕΜΕΝ, ο οποίος επισήμανε ότι οι ναυτεργάτες με την ταξική αλληλεγγύη των δυνάμεων του ΠΑΜΕ δίνουν απάντηση ότι «το δίκιο του αγώνα, το δικαίωμα στην απεργία δεν κρίνεται στις αίθουσες των αστικών δικαστηρίων με απεργοσπάστες δικηγόρους, αλλά στους καταπέλτες των πλοίων, σε κάθε εργασιακό χώρο, γιατί νόμος είναι το δίκιο του εργάτη». Αναφέρθηκε στην ολομέτωπη επίθεση που αντιμετωπίζουν οι ναυτεργάτες και ολόκληρη η εργατική τάξη σε βάρος του συνόλου των δικαιωμάτων της. Ειδικά για τους ναυτεργάτες, η επίθεση εκφράζεται και με την άρση του καμποτάζ, που προωθείται από την κυβέρνηση και σηματοδοτεί την επέκταση της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας σε όλες τις κατηγορίες πλοίων. Κατήγγειλε τις δυνάμεις της υποταγής στη ΓΣΕΕ, την Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία, το Εργατικό Κέντρο Πειραιά ως «σταθερό σύμμαχο του κεφαλαίου, των πολιτικών δυνάμεών, της ΕΕ» και υπογράμμισε: «Να πιστέψουμε στο δίκιο της τάξης μας». «Εμείς αποτελούμε την κινητήρια δύναμη, εμείς παράγουμε τον πλούτο των καπιταλιστών». «Το μεγάλο καθήκον της εργατικής τάξης είναι η κατάκτηση της πολιτικής εξουσίας, η κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής με κεντρικό σχεδιασμό και λαϊκό έλεγχο».

Ακολούθησε μαζική, μαχητική πορεία που με τον παλμό και τα συνθήματά της τράνταξε τον Πειραιά. Η πορεία κατέληξε στο λιμάνι όπου και έγινε καταμερισμός δυνάμεων για την περιφρούρηση της απεργίας στα καράβια και στους χώρους δουλειάς της στεριάς.

Ολη η Ελλάδα στο πλευρό των ναυτεργατών

Με παρέμβαση των ταξικών δυνάμεων, χτες, συνεδρίασε εκτάκτως η διοίκηση του Εργατικού Κέντρου Πειραιά και αποφάσισε για σήμερα 24ωρη απεργία για τους κλάδους των εργαζομένων μηχανικών και κατώτερων πληρωμάτων μηχανής στα ακτοπλοϊκά πλοία στο λιμάνι του Πειραιά, ενάντια στην ποινικοποίηση της απεργίας ΠΕΜΕΝ - ΣΤΕΦΕΝΣΩΝ.

Στο μεταξύ, από κάθε γωνιά της χώρας συνέχιζαν και χτες να φτάνουν ανακοινώσεις καταδίκης της δικαστικής απόφασης και συμπαράστασης στους ναυτεργάτες. Νέες ανακοινώσεις έβγαλαν τα Εργατικά Κέντρα Κεφαλλονιάςκαι Ιθάκης, Σάμου, Αγρινίου, Ζακύνθου, Αρτας. Από τη Ζάκυνθο τα Σωματεία Εργαζομένων στη Αυτοδιοίκηση, Χρηματοπιστωτικών και Συναφών Επιχειρήσεων, Οικοδόμων, Ξενοδοχοϋπαλλήλων, Σερβιτόρων και Εργατών Ξενοδοχείων, Υπαλλήλων Ανωνύμων Εταιρειών και Γραφείων. Από την Πάτρα τα Συνδικάτα Οικοδόμων, Μετάλλου, Εργαζομένων στη «Φρίγκοκλας», Τηλεπικοινωνιών και νέων Τεχνολογιών, Τροφίμων - Ποτών, Ιματισμού - Κλωστοϋφαντουργίας - Δέρματος, Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Αχαΐας, οι Επιτροπές Αγώνα στο Καζίνο Ρίου και στους ΟΤΑ Νομού Αχαΐας. Από τη Μεσσηνία τα Σωματεία Υπαλλήλων Ιδιωτικού Τομέα, Οικοδόμων, Εργαζομένων στη ΔΕΥΑ Καλαμάτας. Από την Κεφαλλονιά και Ιθάκη, η Γραμματεία του ΠΑΜΕ, τα Σωματεία Ιδιωτικών Υπαλλήλων, Τουριστικών Επαγγελμάτων «ο Αγιος Μηνάς», η Ενωση Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης. Ακόμα, η Γραμματεία Μαγνησίας του ΠΑΜΕ, το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Νομού Κορινθίας και το Συνδικάτο Οικοδόμων Νομού Ηλείας. Το Σωματείο Ιδιωτικών Υπαλλήλων Λιβαδειάς.

Ακατάλυτοι δεσμοί

Η Αλέκα Παπαρήγα συζητά με απεργούς ναυτεργάτες στους καταπέλτες

Οι ακατάλυτοι δεσμοί, σφυρηλατημένοι στο καμίνι της ταξικής πάλης, που συνδέουν τους ναυτεργάτες με το κόμμα της εργατικής τάξης το ΚΚΕ, επιβεβαιώθηκαν ξανά χτες με την παρουσία στο λιμάνι του Πειραιά, στο πλευρό των απεργών ναυτεργατών, της Γενικής Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκας Παπαρήγα, αλλά και της θερμής υποδοχής που της επιφυλάχτηκε. Οι απεργιακές φρουρές πάνω στους καταπέλτες την υποδέχτηκαν με το σύνθημα «Αγώνας, ρήξη, ανατροπή, η Ιστορία γράφεται με ανυπακοή», ενώ οι ναυτεργάτες του πληρώματος του επιβατηγού πλοίου «ΜΠΛΟΥ ΣΤΑΡ ΠΑΡΟΣ» την προσκάλεσαν να επιβιβαστεί στο καράβι για να συνομιλήσει μαζί τους.

Κοινός ο αγώνας

Στο πλευρό των απεργών εργατών ήταν αυτοαπασχολούμενοι και μικροί ΕΒΕ της πειραιώτικης περιφέρειας που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Γραμματείας ΠΑΣΕΒΕ Πειραιά. Στα πλαίσια της πρώτης μέρας της απεργιακής μάχης των δυνάμεων του ΠΑΜΕ, αυτοαπασχολούμενοι και μικροεπαγγελματίες έκαναν συμβολικό αποκλεισμό και εξόρμηση στην Α' ΔΟΥ Πειραιά, όπου στην είσοδο του κτιρίου της ανάρτησαν το πανό το οποίο ανέγραφε: «Επαγγελματία, βιοτέχνη, έμπορε. Μαζί με το λαό, ενάντια στα μονοπώλια». Ενώ μαζική ήταν η παρουσία τους και στην απεργιακή συγκέντρωση που έγινε στον Πειραιά.

Εκεί και η νέα βάρδια

Ανταποκρινόμενοι στο αγωνιστικό κάλεσμα των Συντονιστικών Αγώνα Σχολείων Αθήνας και Πειραιά (ΣΑΣΑ, ΣΑΣΠ) πολλοί μαθητές πήραν χτες το απόγευμα τη δική τους θέση στους καταπέλτες των ακτοπλοϊκών πλοίων στα λιμάνια του Πειραιά. Στάθηκαν με αποφασιστικότητα στο πλευρό των απεργών ναυτεργατών, ενισχύοντας τις ομάδες περιφρούρησης και αναστατώνοντας με τη ζωντάνια τους και τα απανωτά συνθήματά τους το λιμάνι. «Αυτή η παρουσία σας, η παρουσία της νέας βάρδιας της εργατικής τάξης, εξοπλίζει τους ναυτεργάτες με δύναμη και αντοχή, να συνεχίσουν τον αγώνα τους για να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους, που είναι δικαιώματα και των γονιών σας και δικά σας», τόνισε μιλώντας στους μαθητές ο Σ. Τσιμπόγλου, πρόεδρος της ΠΕΜΕΝ, για να πάρει από τους νεολαίους την απάντηση: «Αγώνας, ρήξη, ανατροπή, η ιστορία γράφεται με ανυπακοή».