Να πιάσει τόπο η ψήφος

Τα αστικά ΜΜΕ επικεντρώνουν σταθερά το ενδιαφέρον στο «άθροισμα» που συγκεντρώνουν στις δημοσκοπήσεις το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Το ενδιαφέρον αυτό φάνηκε πιο καθαρά στον τελευταίο γύρο των δημοσκοπήσεων που είδαν χτες το φως της δημοσιότητας. Τα αστικά επιτελεία αλλά και οι ξένοι σύμμαχοί τους έχουν την αγωνία και το φόβο αν από κοινού τα δύο κόμματα καταφέρουν να συγκεντρώσουν πάνω από το αναγκαίο ποσοστό ψήφων και εδρών στη Βουλή για να σχηματιστεί κυβέρνηση, που θα επιβάλει τη νέα σφαγή των μισθών και των συντάξεων, τις παραπέρα περικοπές σε Υγεία-Πρόνοια, την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας, ώστε να διασφαλιστεί η «επανεκκίνηση» της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων, με τη «νομιμοποίηση» από τη λαϊκή ψήφο. Ταυτόχρονα έχουν έτοιμες και τις εφεδρείες, δηλαδή τα λεγόμενα αντιμνημονιακά κόμματα, που διατυμπανίζουν τη στοχοπροσήλωσή τους στην ΕΕ, στην παραμονή στο ευρώ πάση θυσία. Ως κόμματα του ευρωμονόδρομου είναι πανέτοιμα να στηρίξουν ή να συμμετάσχουν σε μια συμμαχική κυβέρνηση της πλουτοκρατίας και γι' αυτό τα περιλαμβάνουν στον ευρύτερο σχηματισμό της λεγόμενης «ευρωπαϊκής πλειοψηφίας». Οι προεκλογικοί διαξιφισμοί, οι κοκορομαχίες και οι εκατέρωθεν κατηγορίες για κόμματα του ευρώ και της δραχμής που εκτοξεύονται, εντάσσονται στα τρομοκρατικά διλήμματα των αστών για να υποτάξουν τη λαϊκή ψήφο στην αστική πολιτική κάθε απόχρωσης. Οι αστοί δε φοβούνται από τη δύναμη των λεγόμενων αντιμνημονιακών. Η δύναμή τους αθροίζεται στο αστικό πολιτικό σύστημα. Ο λαός δεν πρέπει να σπαταλήσει την ψήφο του στα διάφορα αντιμνημονιακά αναχώματα, αλλά να τη δώσει εκεί που πιάνει τόπο και μετρά 100% υπέρ των δικών του συμφερόντων: στο ΚΚΕ.

Αριστερή κυβέρνηση ή ...όλη η εξουσία στο λαό ;

 Τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ελληνικός λαός θα λυθούν αν υπάρξει ‘αριστερή’ κυβέρνηση ή αν ο λαός είναι στην εξουσία;

Η Αλέκα Παπαρήγα είπε : " Το λαό δεν τον βλέπουμε σαν ψηφοφόρο και χειροκροτητή. Είναι πρωταγωνιστής, αυτός θα ανατρέψει αποφάσεις, θα ανατρέψει το ίδιο το πολιτικό σύστημα με τη συνειδητή επιλογή του."

 Αυτή είναι η διαφορά μεταξύ μιας 'αριστερής' κυβέρνησης, που  οραματίζεται ο ΣΥΝ και η ΔΗΜΑΡ,- που  θέλουν να παραμείνουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση και να διαχειριστούμε τον καπιταλισμό,( δηλαδή να μην έχει ο λαός στα χέρια του τα μέσα παραγωγής και την οικονομία) - και του ΚΚΕ που μιλάει για λαϊκή εξουσία. 

Οι πολιτικές  διαφορές και εκτιμήσεις  είναι μεγάλες.

Σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα.

Ενδιάμεση λύση, σοσιαλδημοκρατική ή ανθρώπινος καπιταλισμός δεν υπάρχει. Το παγκόσμιο μεγάλο κεφάλαιο, το ευρωπαϊκό και το ντόπιο, τα θέλουν όλα ή τίποτα. 

Είκοσι χρόνια μετά την κατάρρευση του σοσιαλισμού, ο καπιταλισμός κυρίαρχος στον πλανήτη (εκτός λίγων εξαιρέσεων), δείχνει το πραγματικό του πρόσωπο στους λαούς. Τους θέλει υποταγμένους, να ζουν με όρους του 1800, χωρίς εργασιακά διακαιώματα και χωρίς αξιοπρέπεια. Κι ενώ οι λαοί τα χάνουν όλα, κάποιες πολιτικές δυνάμεις συνεχίζουν να σκέφτονται και να πράττουν εις βάρος των λαών, εξαπατώντας τους με λύσεις ψεύτικες και παραπλανητικές, όπως αυτή περί 'αριστερής' κυβέρνησης. 

Ποιες είναι οι πραγματικές αιτίες της οικονομικής κρίσης;

Η έλλειψη μιας φιλολαϊκής κυβέρνησης;

Προφανώς και είναι 1) η λειτουργία και η δόμηση ενός οικονομικού συστήματος που στηρίζεται μόνο στο κέρδος και δε λαμβάνει καθόλου υπόψη τις ανθρώπινες ανάγκες του 21ου αιώνα.

 2) η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση που καθόριζε όλα τα χρόνια την οικονομική μας πολιτική και οι κυβερνήσεις που εκτελούσαν πιστά τις ντιρεκτίβες της. Επομένως, για να δοθούν οι σωστές και καθαρές λύσεις πρέπει να δούμε τις πραγματικές αιτίες και να συμφωνήσουμε πως είναι αυτές. 

Αντ' αυτού, ο ΣΥΝ και η ΔΗΜΑΡ, θεωρούν πως η χώρα μας πρέπει να παραμείνει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, να συνεχίσει δηλαδή να εφαρμόζει την ίδια πολιτική που μας έφερε εδώ και πως ο καπιταλισμός είναι ένα θεμιτό σύστημα που μπορούμε να κάνουμε καλύτερο. Δηλαδή μπορούμε να βασιζόμαστε στο κέρδος, στη θεοποίηση του χρήματος, στην ιδιοτέλεια, αλλά μπορούμε να έχουμε και κοινωνικό κράτος και δημόσια παιδεία και υγεία και στο επίκεντρο της οικονομίας να είναι οι ανάγκες των ανθρώπων. Δυστυχώς τα ίδια τα γεγονότα και οι αποφάσεις των κυβερνήσεων, τους διαψεύδουν.Γιατί η σοσιαλδημοκρατία τύπου Πασοκ και 'αριστερών' πολιτικών δυνάμεων, αποδείχτηκαν φανατικότεροι υπέρ του κεφαλαίου.

Γιατί οι κυβερνήσεις τρέφουν τόσα χρόνια και υπηρετούν το κεφάλαιο, τον καπιταλισμό; 

Γιατί τα μέσα παραγωγής ανήκουν σε λίγους και 'εκλεκτούς' και τα κέρδη πηγαίνουν σ' αυτούς που τα κατέχουν. Και όσο τα μέσα παραγωγής παραμένουν στα χέρια λίγων και δεν ανήκουν στον λαό, που παράγει όλο το πλούτο, καμιά μα καμιά κυβέρνηση δεν μπορεί να είναι φιλολαϊκή.

Ιδού λοιπόν...

Θέλουμε να διαιωνίσουμε αυτό το απάνθρωπο σύστημα ή θέλουμε να το ανατρέψουμε και να χτίσουμε από την αρχή την οικονομία μας, ώστε να είναι αυτοδύναμη, ανεξάρτητη από ξένα κέντρα και υπέρ του λαού; 

Αυτό θα έπρεπε να είναι το κεντρικό θέμα και όχι αν το αποτέλεσμα των εκλογών θα φέρει στην καπιταλιστική εξουσία 'αριστερή' κυβέρνηση. 

Όμως δεν είναι η πρώτη φορά που ο Συνασπισμός ρίχνει στάχτη στα μάτια του κόσμου και με την τακτική του, ευνοεί τη διάσπαση του λαϊκού κινήματος  και της λαϊκής συμμαχίας, όπως και την άμβλυνση της ταξικής συνείδησης.

 Όποιος θέλει πραγματικά ν' ανατρέψει  αυτό το σύστημα, 
πρέπει να σκεφτεί :

 Tέλος πια οι ταξικές αυταπάτες ή με το κεφάλαιο ή με τους εργάτες και το λαό.... 

Μ. Π.

WIKILEAKS για ΚΚΕ - ΚΡΙΤΗΡΙΟ ΨΗΦΟΥ

ΤΙ ΛΕΝΕ ΤΑ ΑΠΟΡΡΗΤΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΠΡΕΣΒΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ WIKILEAKS

Οι θέσεις του ΚΚΕ για την ανεργία

ΒΙΝΤΕΟ: Ο Νίκος Μπογιόπουλος για την επερχόμενη συγκυβέρνηση του μαύρου μετώπου

Ο Νίκος Μπογιόπουλος μιλάει στην τηλεόραση του Σκάι για τα επερχόμενα δυσβάστακτα μέτρα που θα ακολουθήσουν μετά τις εκλογές με την συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – Νέας Δημοκρατίας.

«Ο Ελληνικός λαός πρέπει να πάει στις κάλπες οργισμένος και θυμωμένος να καταψηφίσει την κυβέρνηση που θα πάει τους μισθούς στα 200 ευρώ» είναι η προτροπή που δίνει ο δημοσιογράφος του Ριζοσπάστη και υποψήφιος του ΚΚΕ στις βουλευτικές εκλογές του Μάη.

Δείτε την αντίδραση του κ. Μιχελάκη, εκπρόσωπου της Ν.Δ. στο κλασικό «παιχνιδάκι» που ακολουθείται στην τηλεόραση να μην αφήνουν να ακουστεί η φωνή του λαού. Ο Μπογιόπουλος όμως δεν μασάει από τέτοια…Δείτε το βίντεο:

TSANTIRI.GR

Καμιά ευκαιρία αναπαλαίωσης

Μέρες δόξας λαμπρής για την «πλουραλιστική δημοκρατία και ενημέρωση». Η αστική τάξη εξασφάλισε υπουργική βούλα με την οποία κατά κύριο λόγο μόνο η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ έχουν δικαίωμα να προβάλουν τις θέσεις τους για τις εκλογές σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. Η υπουργική απόφαση επικύρωσε αυτό που ήδη είχαν επιβάλει στην πράξη τα κανάλια. Οι θέσεις του ΚΚΕ όταν δε γίνονται αντικείμενο διαστρέβλωσης, απλά εξαφανίζονται.

Τι κάνουμε; Ο,τι πάντα. Ανθρωπο τον άνθρωπο, από γειτονιά σε γειτονιά, μέσα στους χώρους δουλειάς, με τον «Ριζοσπάστη» και τα ειδικά εκλογικά υλικά του ΚΚΕ να περνάνε από χέρι σε χέρι, με συσκέψεις, αναδεικνύοντας και σ' αυτό το μέτωπο, της ενημέρωσης, την ανάγκη ο λαός να βάλει τη δική του σφραγίδα στις εξελίξεις.

***

Η αστική προπαγάνδα προσαρμόζεται καθημερινά στις ανάγκες των μονοπωλίων για το ξεπέρασμα της κρίσης με διασφάλιση της κερδοφορίας τους σε βάθος χρόνου. Η νέα ανακάλυψη ονομάζεται «έτη υγιούς βίου». Ετσι ορίζουν μια περίοδο μετά τα 65 χρόνια για την οποία θεωρούν ότι ο άνθρωπος δεν αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας και άρα, εκτιμούν, μπορεί και να δουλεύει. Την όρισαν, μάλιστα, στα 8 - 9 χρόνια. Πρόκειται για προπαγανδιστική προετοιμασία ώστε να ανεβάσουν το γενικό όριο ηλικίας συνταξιοδότησης στα 74 - 75 χρόνια. Οπως και για πολλές άλλες αντιδραστικές θέσεις, όλο αυτό το ονομάζουν «διασφάλιση του δικαιώματος στην εργασία». Ποιος το προωθεί; Η Ευρωπαϊκή Ενωση. Κριτήριο ψήφου; Ασφαλώς.

***

Στα κριτήρια ψήφου να προστεθεί και η προσπάθεια των κομμάτων της συγκυβέρνησης να δείξουν φιλολαϊκό πρόσωπο δυο βδομάδες πριν τις εκλογές. Η μετάθεση της μείωσης των συντάξεων για μετά τις εκλογές, η μετάθεση της καταβολής των χαρατσιών επίσης για μετά τις εκλογές δεν κάνουν ελαφρότερη τη σφαγή. Τα κόμματα της συγκυβέρνησης πρέπει να καταδικαστούν γι' αυτή τη μεθόδευση, καταδίκη που θα πιάσει τόπο με ενίσχυση και γι' αυτό του ΚΚΕ ως της μόνης πολιτικής δύναμης που ξανά και ξανά καλεί σε οργάνωση του λαϊκού κινήματος έτσι που να είναι ικανό να αντιμετωπίσει την ακόμα πιο σφοδρή αντιλαϊκή επίθεση μετά τις εκλογές.

***

Η αστική τάξη διαβάζει τις λαϊκές διαθέσεις και προσπαθεί να ορθώσει όποιο ανάχωμα θεωρεί πως μπορεί να φέρει κάποιο αποτέλεσμα. Βγάζει απ' το σεντούκι κάθε συνταγή αναπαλαίωσης που διαθέτει. Τώρα πλασάρει τα «νέα πρόσωπα», αυτούς δηλαδή που πιάνουν από σήμερα στασίδι για το επόμενο πολιτικό σκηνικό, έτσι που το σύστημα να παραμείνει άθιχτο. Το θέμα είναι πως αυτά τα «νέα πρόσωπα» έχουν ήδη δοκιμαστεί ξανά και ξανά στις κυβερνήσεις αυτών ακριβώς των κομμάτων που σήμερα συγκυβερνούν.

***

Καμένο είναι και το χαρτί της «ακυβερνησίας». Η σημερινή κυβέρνηση θα συνεχίζει να εφαρμόζει το πρόγραμμά της μέχρι να ορκιστεί - όποτε ορκιστεί - η όποια νέα κυβέρνηση. Αυτός ο μπαμπούλας δεν πιάνει πια. Ο καυγάς είναι για το πάπλωμα, ποιος δηλαδή θα έχει το πάνω χέρι στην εφαρμογή αυτού του προγράμματος που ισχύει και για μετά τις εκλογές. Οσο πιο αδύναμοι και οι δύο τόσο καλύτερο για τα λαϊκά στρώματα.

***

Ηδη ούτε τα κατά παραγγελία γκάλοπ δείχνουν να μπορούν να διορθώσουν την κατάσταση. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ χάνουν από παντού, γεγονός που εντείνει τις προσπάθειες της αστικής τάξης να ενισχύσει το σύστημα με πολιτικά συμπληρώματα ώστε να προκύψουν οι αναγκαίες κυβερνήσεις συνεργασίας. Και προοπτικά η αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος για να μπορεί να χειραγωγεί το λαό. Δεν είναι τυχαία η κριτική του ΔΟΛ σε ΠΑΣΟΚ - ΝΔ ότι συνεχίζοντας την ίδια πολιτική τα δύο κόμματα ενισχύουν την ύφεση και πληρώνει ο λαός. Δεν τους έπιασε ο πόνος για τη ζωή του λαού. Το πρώτο μνημόνιο το υπεράσπισαν μέχρι θανάτου. Το ίδιο και τη συγκυβέρνηση. Τώρα που αντιλαμβάνονται ότι οι πυλώνες του δικομματισμού δεν έχουν τη λαϊκή στήριξη ψάχνουν άλλοθι εγκλωβίζοντας το λαό στην αναζήτηση καλών προσώπων για την άσκηση της αντιλαϊκής πολιτικής, ή και άλλων κομμάτων, αποκομμάτων από ΠΑΣΟΚ - ΝΔ.

Γι' αυτό δε φτάνει μόνο η καταδίκη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Η λαϊκή ψήφος πρέπει να 'ναι όσο το δυνατόν στοχοπροσηλωμένη. Να μη σκορπίζει σε επιλογές - εφεδρείες του συστήματος.

Πρέπει να διασφαλιστεί ταυτόχρονα: Και ότι θα είναι αδύναμη όποια κυβέρνηση προκύψει από τις εκλογές και ότι θα είναι ισχυρό το λαϊκό κίνημα για να αντιμετωπίσει την αντιλαϊκή πολιτική. Αυτό οδηγεί σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ενίσχυση του ΚΚΕ. Η ψήφος στο ΚΚΕ δεν αφορά στην καταγραφή γενικά μιας επιλογής, είναι ψήφος δύναμη για πιο ισχυρό λαϊκό κίνημα.

Η λαϊκή ψήφος πρέπει καθαρά να απορρίπτει τον ευρωμονόδρομο, άρα και τα κόμματα που βγάζουν λάδι την ΕΕ και καλλιεργούν ήδη φρούδες ελπίδες ότι δήθεν υπάρχει σωτηρία μέσα στη λυκοφωλιά.

***

Η αναπαλαίωση επιχειρείται από το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο έχουν ένα το κρατούμενο τη διατήρηση του συστήματος και προσπαθούν να αποτρέψουν τη δυνατότητα το λαϊκό κίνημα να γυρίσει την πλάτη σ' όλους αυτούς, να βάλει πλώρη για άλλη οικονομία με άλλη εξουσία.

Σ' αυτή την προσπάθεια η αστική τάξη δεν αξιοποιεί μόνο τα «νέα πρόσωπα» αλλά και τα «νέα παραδείγματα». Κλασικές κρατικομονοπωλιακές ρυθμίσεις που γίνονται στα πλαίσια ενός ξέφρενου ανταγωνισμού μεταξύ μονοπωλίων για τον έλεγχο των ενεργειακών πηγών, όπως αυτό που συμβαίνει στην Αργεντινή, προβάλλονται ως νέες πραγματικότητες, ενώ το μόνο που δείχνουν είναι πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή των λαών αν αυτός ο πλούτος ανήκε πράγματι στους λαούς.

Η πρόταση εξουσίας που έχει καταθέσει το ΚΚΕ για τη λαϊκή οικονομία, με κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων, με πανεθνικό σχεδιασμό και εργατικό έλεγχο, έξω από την ΕΕ και μονομερή διαγραφή του χρέους, προβάλλει καθημερινά ως η μόνη εναλλακτική πολιτική πρόταση που είναι στο χέρι των λαϊκών στρωμάτων να την υλοποιήσουν.

Ριζοσπάστης

ΠΑΜΕ : Τη 1 ΜΑΗ όλοι οι εργαζόμενοι στην Ελλν. Χαλυβουργία

Η Εκτελεστική Γραμματεία του ΠΑΜΕ συζήτησε για το γιορτασμό της 1ης ΜΑΗ. Αποφάσισε η Πρωτομαγιάτικη συγκέντρωση στην Αττική να πραγματοποιηθεί στη Χαλυβουργία Ασπροπύργου στις 10π.μ., με κεντρικό σύνθημα:

«Εργατιά μπροστά γκρέμισε μνημόνιακαι αφεντικά».

 Ο ηρωικός αγώνας των χαλυβουργών δείχνει το δρόμο της ανυποχώρητης πάλης των εργαζομένων σε μια περίοδο που η καπιταλιστική κρίση βαθαίνει και ισοπεδώνεται κάθε εργατικό δικαίωμα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.

Η νίκη των εργαζομένων της χαλυβουργίας, θα είναι νίκη όλων των εργαζομένων.

Καλεί τα συνδικάτα, τις επιτροπές του ΠΑΜΕ να απαντήσουν στη βάρβαρη επίθεση εργοδοτών – κυβέρνησης και τρόικας που ξετυλίγεται σε όλους τους χώρους, μετατρέποντας τον κάθε τόπο δουλειάς σε «χαλυβουργία».

Να πάρουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να υπάρξουν εκδηλώσεις προετοιμασίας σε όσο γίνεται περισσότερους χώρους δουλειάς και για να εξασφαλιστεί η μαζική συμμετοχή των εργαζομένων στις κεντρικές Πρωτομαγιάτικες συγκεντρώσεις. 

 

Σχετικά με τη φιλολαϊκή κυβέρνηση

Είναι γεγονός ότι μπροστά στις εκλογές εμφανίστηκαν κόμματα (πχ ΣΥΡΙΖΑ,  Καμμένος κλπ), που μιλούν για τη δυνατότητα να βγει από τις κάλπες μια διαφορετική κυβέρνηση απ' αυτές που μέχρι τώρα γνώρισε ο λαός, είτε του ΠΑΣΟΚ, είτε της ΝΔ, είτε της συγκυβέρνησής τους, που να λύσει -λένε- λαϊκά προβλήματα.

 Σπέρνουν αυταπάτες.

 Καμία κυβέρνηση δεν μπορεί να δώσει διέξοδο στο λαό, από τη στιγμή που την εξουσία την έχουν τα μονοπώλια. 

Μια κυβέρνηση που την εξουσία την έχει ο λαός, έχει τη δύναμη να αλλάξει την πορεία της χώρας, να ικανοποιήσει τις ανθρώπινες ανάγκες, να οδηγήσει στην κοινωνική, λαϊκή ευημερία. 

Επομένως, δεν ζητάς μια απλή αλλαγή κυβέρνησης, γιατί, στις δοσμένες συνθήκες του καπιταλισμού, τίποτα φιλολαϊκό δεν μπορεί και δεν πρόκειται να κάνει. Γι' αυτό το ΚΚΕ έχει ένα μεγάλο ατού και προτέρημα που πρέπει να το εκτιμήσει ο λαός: Δεν πρόκειται να μπει σε καμία κυβέρνηση, που την εξουσία και την οικονομία την έχουν στα χέρια τους οι κεφαλαιοκράτες, γιατί ή δε θα θελήσει ή δε θα μπορέσει ή και τα δυο μαζί, να αντιμετωπίσει τα λαϊκά προβλήματα και να ανακουφίσει το λαό.

Να σκεφτεί ο λαός το ΚΚΕ σε μια τέτοια κυβέρνηση. Σημαίνει ότι χάνει μια πολιτική πρωτοπορία στην πάλη του. Γιατί δεν μπορείς να είσαι και μέσα στην κυβέρνηση και να κάνεις και αντιπολίτευση, αυτά τα κόλπα που κάνει σήμερα η ΝΔ.

Γιατί διαφορετικά, θα πρέπει το ΚΚΕ να φύγει από την κυβέρνηση, να τη ρίξει. Και μετά θα σου λένε, μη φύγεις, γιατί άμα ρίξεις την κυβέρνηση έρχονται χειρότερες δυνάμεις. Θα έρθει η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ από πίσω. 

Ταυτόχρονα ας σκεφτούν οι εργαζόμενοι. Μια τέτοια κυβέρνηση, που αντικειμενικά δε θα μπορεί να λύνει λαϊκά προβλήματα, αφού θα την κοντράρουν τα μονοπώλια, η εξουσία τους, η ΕΕ, δε θα σπείρει απογοήτευση στο λαό;

 Και αυτό θα κάνει, και το κίνημα θα έχει αφοπλίσει, άρα θα το πισωγυρίσει, και οι εργαζόμενοι θα την εγκαταλείψουν. Επομένως, δεν είναι μειονέκτημα, όπως το εμφανίζει ο ΣΥΡΙΖΑ κι άλλοι, ότι το ΚΚΕ δεν μπαίνει στην κυβέρνηση. Αυτό είναι το πλεονέκτημα: Οτι ανεβασμένο το ΚΚΕ και ένα ισχυρό κίνημα, θα μπορέσει να ασκήσει πίεση, να φέρει κάποιο αποτέλεσμα, οποιαδήποτε κυβέρνηση κι αν σχηματιστεί μετά τις εκλογές.

Αλλά κυρίως, ή θα περάσει όλη η εξουσία στο λαό, ή αλλιώς, μόνο η διακυβέρνηση όχι μόνο δεν λύνει προβλήματα, αλλά είναι και επικίνδυνη απάτη και μπλόφα και λακκούβα. Γιατί έτσι το σύστημα θα έχει τη δυνατότητα να αλλάζει κυβερνήσεις και τα πράγματα να βαδίζουν από το κακό στο χειρότερο. 

Το ΚΚΕ μιλάει για μια ριζικά διαφορετική εξουσία, τη λαϊκή εξουσία, που θα δώσει ώθηση σε όλες τις αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας, για να κόψει την εξάρτησή της από εισαγωγές, από τα μονοπώλια, από τα χρέη. Η Ελλάδα έχει σοβαρές αναπτυξιακές δυνατότητες, έχει ορυκτό πλούτο, έχει σημαντική γεωργική και ζωική παραγωγή, που δεν αφορά μόνο στην επίλυση του προβλήματος της διατροφής, αλλά δίνει ώθηση στην ανάπτυξη πολλών βιομηχανικών κλάδων, που οι καπιταλιστές τους εγκαταλείπουν, γιατί ενδιαφέρονται να επενδύσουν εκεί που υπάρχει κέρδος.

 

 

Στη λαϊκή εξουσία θα υπάρχει εργατικός λαϊκός έλεγχος.

 Δεν μπορεί να είναι -και το ΚΚΕ δεν θέλει να είναι- μια εξουσία των επάνω -έχουμε πάρει την πείρα, και την αρνητική και τη θετική, του σοσιαλισμού που οικοδομήθηκε.

 Πρέπει η εξουσία να ασκείται από τα κάτω προς τα πάνω.

 Για παράδειγμα, ο βουλευτής θα εκλέγεται από το εργοστάσιο, από τον παραγωγικό χώρο. Θα εκλέγεται από το συνεταιρισμό, αν είναι ο αγροτικός. Θα εκλέγεται από τους συνταξιούχους, αν μιλάμε για τους συνταξιούχους. Θα εκλέγεται από το πανεπιστήμιο, αν μιλάμε για εκπροσώπηση φοιτητών. Και από την ίδια την ανάπτυξη της χώρας, η μεγάλη πλειοψηφία θα είναι εργάτες βουλευτές, που θα ελέγχονται στο χώρο τους και θα ανακαλούνται από το χώρο τους, όχι κάθε τέσσερα χρόνια. Και που θα τους εκλέγουν οι εργάτες, γιατί τους θεωρούν τους καλύτερους. Θα δουλεύουν στην παραγωγή και μετά θα κάνουν τα βουλευτικά τους καθήκοντα και θα πληρώνονται το ίδιο με τους εργάτες που δεν είναι βουλευτές. Θα απαλλαγούν από τα καθήκοντά τους, μόνο αυτοί που θα απασχολούνται στα κεντρικά κυβερνητικά όργανα της λαϊκής εξουσίας.

Μια τέτοια εξουσία, δεν μπορεί να προκύψει από τις εκλογές. Η αποδυνάμωση όμως των κομμάτων του κεφαλαίου και η ενίσχυση του ΚΚΕ, μπορεί να μεγαλώσει τις ρωγμές στο αστικό σύστημα. Να κάνει πιο διακριτή την προοπτική της εργατικής, λαϊκής εξουσίας στο λαό, που μάχεται οργανωμένα με μπροστάρηδες του κομμουνιστές, για να εμποδίσει τα βάρβαρα μέτρα, ενάντια στα κόμματα και την τάξη των καπιταλιστών που τα επιβάλλει.

 

 

 

 

ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΚΟΜΙΣΙΟΝ - ΔΝΤ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - Νέο τσάκισμα μισθών και συμβάσεων μετά τις εκλογές

Ετοιμάζουν εφιάλτη για το λαό, αν δεν τους κόψει τα πόδια στην κάλπη με πανίσχυρο ΚΚΕ

Στα χειρότερα που έρχονται, η διέξοδος είναι μια:

 Ισχυρό ΚΚΕ και οργανωμένος λαός για να

 αποκρούσει τη θύελλα, να ανοίξει δρόμο προς τα μπρος

Τον εφιάλτη που ετοιμάζουν στο λαό, αν από την κάλπη δεν βγάλει τσακισμένα το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, και ταυτόχρονα πανίσχυρο του ΚΚΕ, περιγράφουν απροκάλυπτα οι ιμπεριαλιστικοί οργανισμοί.

Στις εκθέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ελληνική οικονομία (δόθηκε χτες στη δημοσιότητα) και του ΔΝΤ (παρουσιάστηκε την προηγούμενη Δευτέρα), οι αντεργατικές κατευθύνσεις αφορούν την περαιτέρω ανατροπή των εργασιακών σχέσεων και το βάθεμα της εσωτερικής υποτίμησης, με νέες δραστικές μειώσεις των μισθών κατά 15% την τριετία 2012 - 2015 και πλήρη «αναθεώρηση» (βλέπε κατάργηση) της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας.

Μεταξύ άλλων, ρίχνουν τροχιοδεικτικές βολές για μειώσεις του χρόνου της άδειας εργασίας κατά 10 ημέρες, των μισθών στον ιδιωτικό τομέα, από 14 σε 12 το χρόνο, και της αποζημίωσης που καταβάλλεται για απόλυση προσωπικού. Ο σφαγιασμός των κοινωνικών δαπανών θα έχει συνέχεια, με έμφαση από το 2013 και μετά. Στα πλαίσια αυτά, ζητούν επιπλέον ανατροπές στο ρημαγμένο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, αλλά και νέες μειώσεις μισθών και συντάξεων στο δημόσιο τομέα.

Ενδεικτικό είναι, ότι, σύμφωνα με το ΔΝΤ, την περίοδο 2012 - 2015, θα πρέπει να γίνουν περικοπές δαπανών ίσες με το 8,5% του ΑΕΠ, ενώ ως το 2030 το ύψος των περικοπών θα πρέπει να ανέλθει στα 24 δισ. ευρώ ή το 10,7% του ΑΕΠ.
Στην έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ελληνική οικονομία, που παρουσίασε χτες στις Βρυξέλλες ο πρόεδρός της, Μ. Μπαρόζο, δε λείπουν αναφορές για ανάκτηση της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας, κάτι το οποίο προϋποθέτει -όπως επισημαίνουν- τη συνέχιση της πολιτικής της βαθιάς εσωτερικής υποτίμησης. Ευθέως αναφέρουν ότι η Ελλάδα θα πρέπει να στοχεύει σε μείωση του ονομαστικού, ανά μονάδα «εργατικού κόστους» κατά 15% στην περίοδο 2012 - 2014!
Για λογαριασμό της κυβέρνησης και της ντόπιας πλουτοκρατίας, προαναγγέλλουν ακόμα νέες περικοπές στον κρατικό προϋπολογισμό, αλλαγές στην αγορά εργασίας, αλλά και «την κατάρτιση του χρονοδιαγράμματος για μια αναδιάρθρωση της εθνικής συλλογικής σύμβασης εργασίας για τον καθορισμό των μισθών, μέχρι το τέλος του Ιουλίου»!..
Σύμφωνα με πληροφορίες, στη νέα «σύμβαση», την οποία θα καταρτίσει μονομερώς η κυβέρνηση με νομοθετική παρέμβαση -αν δεν αποδώσει το θέατρο με τις διαβουλεύσεις ανάμεσα σε εργατοπατέρες και εργοδότες- θα προβλέπονται μειώσεις του χρόνου της άδειας κατά 10 ημέρες, της αποζημίωσης που καταβάλει ο εργοδότης για απολύσεις, αλλά και των μισθών στον ιδιωτικό τομέα από 14 σε 12.

Προσάναμμα στην «ανάπτυξη»

Αφού αναγόρευσε τους ακόμα φθηνότερους εργάτες σε βασικό μοχλό της ανάπτυξης στην Ελλάδα, η Κομισιόν συστήνει ακόμα «έλεγχο των δημόσιων οικονομικών και των εσόδων (...) εξασφάλιση της ροής των δανείων προς την πραγματική οικονομία με την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και την πρόσβαση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων σε φθηνά δάνεια (...) και τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, ώστε να προσελκυστούν επενδυτές από το εσωτερικό και το εξωτερικό και να δημιουργηθούν νέες θέσεις απασχόλησης».
Σε ό,τι αφορά τη δανειοδότηση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, η Επιτροπή επιχαίρει ότι διαθέτει ευρωπαϊκά κονδύλια ύψους 4 δισ. ευρώ και ότι επέφερε αλλαγές στη νομοθεσία της, «προκειμένου τα κονδύλια αυτά να γίνουν περισσότερο ευέλικτα και να προσαρμοστούν στις σημερινές συνθήκες της ελληνικής οικονομίας». Τονίζει ακόμα ότι πρέπει να ενταθούν οι ιδιωτικοποιήσεις «με έμφαση στους τομείς της ενέργειας και των μεταφορών».
Επιβεβαιώνοντας ότι οι προτάσεις ΠΑΣΟΚ - ΝΔ είναι αντιγραφή από τα κιτάπια της ΕΕ, η έκθεση της Κομισιόν μιλάει για «στήριξη των ευπαθών κοινωνικών ομάδων» ισχυριζόμενη προκλητικά ότι το δεύτερο μνημόνιο «προστατεύει τα ευάλωτα κοινωνικά στρώματα και τους χαμηλοσυνταξιούχους, στοχεύει στη μείωση του κόστους υγειονομικής περίθαλψης, χωρίς να διακυβεύεται η ποιότητά της και προσανατολίζεται προς ένα πιο δίκαιο φορολογικό σύστημα».
Πρόκειται για πρόκληση και κοροϊδία στο λαό, που στενάζει από τις αντιδραστικές ανατροπές σε Υγεία και Πρόνοια, ενώ δε διστάζει να βγάλει τη γλώσσα και στους άνεργους, λέγοντας ότι «η Επιτροπή τονίζει ότι συνεργάζεται στενά με τις ελληνικές αρχές με σκοπό τη βοήθεια και τη στήριξή τους να αποκτήσουν επαγγελματική εμπειρία. Ειδικότερα, η Επιτροπή τονίζει ότι προωθεί προγράμματα μαθητείας και στηρίζει περιόδους σπουδών και κατάρτισης σε άλλα κράτη μέλη της ΕΕ».

Η έκθεση του ΔΝΤ

Το σκηνικό της κατεδάφισης όποιας κοινωνικής κατάκτησης έχει μείνει όρθια, συμπληρώνει η έκθεση δημοσιονομικών προοπτικών του ΔΝΤ, η οποία, εκτός των άλλων θέτει θέμα νέων ανατροπών στη κοινωνική ασφάλιση και σφαγιασμό ως τη ρίζα των κοινωνικών δαπανών. Συγκεκριμένα τονίζεται ότι με βάση τα σημερινά δεδομένα θα πρέπει μέχρι και το 2030 να περικοπούν δαπάνες για τη «γήρανση του πληθυσμού» ύψους 7,5 δισ. ευρώ ( 3,4% του ΑΕΠ), οι οποίες, εκτός από τα κονδύλια για τις συντάξεις, αφορούν και περικοπές στα κοινωνικά επιδόματα και τις δαπάνες υγείας.
Πέραν αυτών, σύμφωνα με την έκθεση, απαιτούνται και πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα ως το 2020, 16 δισ. ευρώ (7,3% του ΑΕΠ) κυρίως από τον τομέα των δημοσίων δαπανών, καθώς θεωρούν ότι από την πλευρά των εσόδων δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης. Από τις προβλέψεις φαίνεται ότι οι μεγάλες περικοπές δαπανών θα γίνουν από το 2013 και μετά και θα έχουν ως βάση τις αποφάσεις που θα ληφθούν στην επόμενη διαβούλευση με την τρόικα.
Ειδικότερα την περίοδο 2012 - 2015 αναμένεται να γίνουν περικοπές δαπανών ίσες με το 8,5% του ΑΕΠ: Από 49,7% του ΑΕΠ το 2011, οι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού προβλέπεται μειωθούν στο 41,2% από το 2015 και τα επόμενα χρόνια, κάτι που προϋποθέτει νέες μειώσεις μισθών στο δημόσιο τομέα, αλλά και νέες περικοπές των συντάξεων.


Ριζοσπάστης

Το πραγματικό νόημα των εκλογών ( VIDEO )

Μετράμε βόλια για την επόμενη μέρα

Εξαρχής το ΚΚΕ τόνισε ότι πίσω από τα περί «κρίσης χρέους» βρίσκεται η επιδίωξη των καπιταλιστών να ξεπεράσουν την καπιταλιστική κρίση, μειώνοντας ακόμα περισσότερο τους μισθούς των εργατών.
Τώρα που τέλειωσαν - αν τέλειωσαν - οι αναφορές στο «σπάταλο δημόσιο τομέα», τα στοιχεία μαρτυρούν πως αυτοί που έχουν πάθει το μεγάλο στραπάτσο, είναι οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα και ειδικά οι νεοεισερχόμενοι στην αγορά εργασίας. Στα τέσσερα χρόνια από τη διαπίστωση της κρίσης το μεγάλο κεφάλαιο έχει βγάλει τρελά κέρδη μόνο και μόνο από τη διαρκή μείωση των μισθών. Παράλληλα έχει επενδύσει σε τρελά κέρδη από την από δω και πέρα εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης, αφού η εργατική τάξη ακόμα και στην περίπτωση καπιταλιστικής ανάκαμψης θα βρίσκεται με τουλάχιστον 40% κάτω τους μισθούς κι ακόμα χειρότερα με καταργημένο διά παντός το 5ήμερο - 40ωρο που είχε κατακτήσει για να εξασφαλίζει στοιχειώδη αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης.
Είναι αυτά κριτήριο ψήφου; Είναι, λέμε. Κι ακόμα περισσότερο είναι κριτήριο ψήφου αυτά που έρχονται και για τα οποία δε γίνεται κουβέντα στα κανάλια. Η 14η του Μάη είναι μια ημερομηνία που επίσης έχει εντοπιστεί έγκαιρα από το ΚΚΕ. Είναι η ημερομηνία με την οποία μπαίνει ταφόπλακα (με σφραγίδα ΝΔ - ΠΑΣΟΚ) στις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις. Το ειδικό στοιχείο της είναι η μία βδομάδα μετά τις εκλογές. Οι άνθρωποι θα έχουν ψηφίσει πρώτα και μετά θα πάθουν της ψυχής τους τον τάραχο...

***

Μέχρι τότε το εκλογικό σώμα καλείται να πάει στις εκλογές με τη βεβαιότητα ότι οι κακοί κατατροπώθηκαν (η υπόθεση Τσοχατζόπουλου μετέτρεψε σε σχεδόν μονοθεματικά τα χτεσινά δελτία) κι ότι τώρα πια η χώρα πρέπει να αφεθεί να επουλώσει τις πληγές της. Πώς; Με το ΠΑΣΟΚ ή τη ΝΔ ή και τους δυο μαζί ή με παραλλαγές της σύμπραξης του ενός με κάποιους από τους ήδη πρόθυμους ή άλλους που σήμερα παριστάνουν τα κοκόρια, αλλά ήδη έχουν ορίσει μέχρι πού πάει το κακάρισμα: Ολους αυτούς που ήδη χειροκροτούν την ΕΕ και η οποία «αλλάζει σελίδα», όπως οι ίδιοι προβλέπουν, βαφτίζοντας «αλλαγή σελίδας» την επαναφορά των σοσιαλδημοκρατών, για να συνεχίσουν από κει που σταμάτησαν οι νεοφιλελεύθεροι.
Η επαναφορά της σοσιαλδημοκρατίας (ακόμα και με παραλλαγές στήριξης τύπου Μελανσόν στη Γαλλία) ως λύση, είναι ένδειξη του αδιεξόδου στο σύστημα, που ενώ έχει ανάγκη τη βαρβαρότητα, τη μασκαρεύει για να την πλασάρει ως λύση. Οι πυκνές αναφορές αστών αναλυτών στον Μαρξ (για να πάνε από αυτόν στον Κέινς, δηλαδή για να πείσουν ότι σηκώνει ανθρώπινη διαχείριση ο καπιταλισμός), δεν μπορούν να κρύψουν την αποσιώπηση του Λένιν (του δικαιώματος αλλά και της δυνατότητας, δηλαδή, της εργατικής τάξης να κάνει άλμα μπροστά, να βάλει στόχο να 'ναι δικά της και τα μέσα παραγωγής και η πολιτική εξουσία).

***

Πυκνώνουν οι τρομοκρατικές αναφορές ότι οι εργαζόμενοι έχουν να χάσουν κι άλλα αν δεν επιτρέψουν στα κόμματα που στηρίζουν την ΕΕ να κυβερνήσουν. Η αλήθεια είναι ότι οι εργαζόμενοι βρίσκονται μπροστά στην πιθανότητα να προσθέσουν αλυσίδες στα δεσμά τους, αν επιτρέψουν στα κόμματα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας να διατηρήσουν την εξουσία. Αντίθετα, η εργατική τάξη έχει να κερδίσει και μόνο να κερδίσει, αν ορθώσει ανάστημα, πλάι στο κόμμα της, το ΚΚΕ και μόνο. Το «σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα» είναι ήδη ξανά εδώ, όσο κι αν το ξορκίζουν διάφοροι.

***

Ολο και περισσότεροι αστοί αναλυτές ζητάνε από τους ανθρώπους να μην ψηφίσουν εν θερμώ. Η αλήθεια είναι πως οι άνθρωποι έχουν αποφασίσει να ψηφίσουν με κρύο κεφάλι. Μετράνε ένα προς ένα αυτά που χάσανε κι αυτά που θα χάσουν. Το πραγματικό πρόβλημα είναι πως αυτή η επιλογή δεν έχει κατασταλάξει ακόμα και σε θετική ψήφο για τα ίδια τα συμφέροντά τους, δηλαδή σε ψήφο στο ΚΚΕ, κινδυνεύει να σκορπίσει σε επιλογές - φερετζέ για τη σωτηρία του συστήματος.

***

Η κατάσταση είναι δύσκολη. Στο χέρι καθενός είναι να μην την κάνει δυσκολότερη. Σωστά λένε πως σ' αυτές τις εκλογές κανείς δεν μπορεί να δηλώσει την επόμενη μέρα «δεν ήξερα»...

Δύσκολη η επιλογή που προτείνει το ΚΚΕ, καθώς ζητά από τον καθένα να αποφασίσει και να αναλάβει ευθύνες. Να μην εξουσιοδοτήσει κανέναν να του λύσει πρόβλημα, αλλά να γίνει ο ίδιος μέρος της λύσης. Να οργανωθεί στο σωματείο, στην επιτροπή αγώνα, στη λαϊκή επιτροπή, να έχει ένα δυνατό ΚΚΕ και στη Βουλή, να συμμετάσχει στους αγώνες και, το κύριο, να σηκώσει κεφάλι μέσα στους χώρους δουλειάς. Αυτός που δεν ξέρει πια τι θα κάνει με το παιδί που το μέλλον του είναι μόνο η ανεργία, όλοι όσοι με τον έναν ή τον άλλο τρόπο βλέπουν τοίχο ψηλό τα αδιέξοδα, έχουν δρόμο: με το ΚΚΕ! Κάθε ψήφος εδώ πιάνει τόπο άμεσα.

 Κάθε παράταση της βαρβαρότητας έχει μόνο κι άλλη βαρβαρότητα να φέρει. Κατά κάποιο τρόπο βρισκόμαστε ήδη στην επομένη των εκλογών, αυτό που μετράμε και στις κάλπες είναι η δύναμη πυρός που διαθέτουμε ως τάξη ενάντια σε τάξη.

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:
Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ

 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Δημήτρης Μητροπάνος: "Να με θυμούνται σαν έναν κανονικό άνθρωπο"

Ο Δημήτρης Μητροπάνος έδωσε την τελευταία του, δημοσιευμένη συνέντευξη στη δημοσιογράφο Κάλλια Καστάνη και το περιοδικό DOWN TOWN, τον περασμένο Ιανουάριο. Σ'αυτή μίλησε για τη ζωή του, τα πέτρινα χρόνια, την πολιτική και το θάνατο....

Λένε πως είναι «ο τελευταίος μεγάλος των λαϊκών» - έτσι αισθάνεται ;
 Δεν ξέρει, δεν απαντά. Γεννήθηκε στις 2 Απριλίου του ’48 στην Αγία Μονή «μια συνοικία έξω από τα Τρίκαλα, όπου ήμασταν όλοι ίδιοι – οι αριστεροί, οι αποκομμένοι από την κοινωνία. «Μικρή Μόσχα» τη λέγανε τη γειτονιά. Εκεί, λοιπόν τα κάναμε όλα μαζί. Ο,τι μαγείρευε ο δίπλα, έτρωγε και ο από δω. Μαζί στο σχολείο, στη βόλτα, στο ποδόσφαιρο, όλα μαζί».

Παλιά χρόνια, πέτρινα. Φτώχεια, τρομοκρατία και ο χωροφύλακας μες στο σπίτι. Μεγάλωνε με μια μάνα και με μια μεγαλύτερη αδερφή. Πατέρας δεν υπήρχε – νόμιζαν πως είχε σκοτωθεί στο αντάρτικο. «Μέχρι τα δεκάξι μου γραφόμουν «ορφανός» -δεκάξι χρονών έμαθα ότι ζει ο πατέρας μου. Και μάλιστα έβριζα, «ωχ», έλεγα, «θα κάνω δυό χρόνια φαντάρος». Στα εικοσιεννιά μου τον πρωτοείδα. Αμήχανη συνάντηση – ήταν πια ένας ξένος, και ας ήμασταν απέξω ίδιοι. ΄Ιδιοι σου λέω! Αντίγραφο πιστό! Μετά έφυγε, ξαναπαντρεύτηκε, χαθήκαμε. Αλλά με τα παιδιά του είχαμε πάντα καλή σχέση».

Το τραγούδι, λέει ο Μητροπάνος, δεν του το ΄μαθε κανένας. Το ΄μαθε μόνος του από τις καντάδες, στις γειτονιές. Κι από ένα ραδιόφωνο που έπαιζε Τσιτσάνη, Μάρκο και Καζαντζίδη. «Δεν έμαθα ποτέ μουσική, δεν ξέρω μουσική. Δεν ξέρω που γράφεται το ντο, δεν ξέρω κανένα όργανο, δεν ξέρω τίποτα. Μια φορά αποφάσισα να μάθω λίγη κιθάρα, και πήγα στον Γεράσιμο τον Μηλιαρέση, έναν από τους καλύτερους κιθαρίστες. Αυτός όμως το ΄δε να με κάνει Σεγκόβια !«Είναι κρίμα», μου’ λεγε «έχεις καταπληκτικά χέρια, έχεις ταλέντο». Τον χαιρέτησα κι έφυγα. Δεν το ‘χα σκοπό να μάθω, ούτε διάθεση - είχα το σχολείο μου, είχα τόσα πράγματα δεν ήθελα να βάλω κι άλλο μπελά στο κεφάλι μου. Βέβαια, τόσα χρόνια που δουλεύω, με τόσους κιθαρίστες, κάτι θα μπορούσα να ΄χω πιάσει. Ε, τεμπελάκος ήμουνα, τ’ άφησα και πέρασε έτσι το πράγμα….»

Ο ΖΑΜΠΕΤΑΣ, Ο ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΙΚΗΣ

Ενας «μεγάλος λαϊκός», που δεν ξέρει να διαβάζει νότες ; Κι όμως υπάρχει. Και είναι ο ο ίδιος που – ειρωνεία !- ομολογεί πως «Δεν ήθελα να γίνω τραγουδιστής – αρχιτέκτονας, αυτό ήταν το όνειρό μου. Από ανάγκη, ξεκίνησα το τραγούδι. ΄Επρεπε να κάνω μια δουλειά για να βοηθήσω την οικογένεια. Να σπουδάσω, έτσι κι αλλιώς μου ήταν απαγορευμένο. Εννιά δέκα χρονών, με φώναξαν στην Ασφάλεια και μου ‘παν «Κοίτα, βρες καμιά τέχνη γιατί για να σπουδάσεις, ξέχασέ το. Ο πατέρας σου ήταν κομμουνιστής, ο θείος σου κομμουνιστής, χαρτί Κοινωνικών Φρονημάτων, δεν θα πάρεις…». Δεν έκλαψα, ούτε θύμωσα. Σκέφτηκα μόνο «εντάξει, θα κάνω ό,τι κάνω, αλλά σ’ αυτό που θα κάνω θα πετύχω για να σας δείξω…». Μετά, κάθε μέρα, πήγαινα, έπαιρνα την Αυγή, την έβαζα παραμάσχαλα, και πέρναγα καμαρωτός έξω από την Ασφάλεια. Σαν να τους έλεγα «αν σας βαστάει, κλείστε με φυλακή ρε!». Πέρασαν χρόνια μέχρι να ερωτευτώ το τραγούδι. Πολλά χρόνια. Εντάξει, από μικρός που ΄μουνα μου ‘λεγαν «τραγουδάς καλά». Μου άρεσε το τραγούδι αλλά για επάγγελμα δεν το ‘θελα. Πότε αποφάσισα πως αυτή θα είναι η δουλειά μου ; Ουου, χρόνια μετά τον πρώτο δίσκο μου – μην σου πω και δέκα χρόνια! ΄Ημουνα όμως και τυχερός στη δισκογραφία μου. Σκέψου, πρώτος δίσκος με τον Ζαμπέτα. Δουλέψαμε τρία χρόνια μαζί, τρία πολύ σημαντικά χρόνια. Ο Ζαμπέτας μου στάθηκε σαν πατέρας. Εκείνος με δίδαξε – πέρα από το τραγούδι- και τη συμπεριφορά απέναντι στο τραγούδι : πώς να αντιμετωπίζω τους συναδέλφους μου, το πάλκο, τα πάντα - πράγματα ουσίας για ένα παιδί δεκαοκτώ χρονών. Σκέψου, όταν πρωτοπήγα να δουλέψω, στα «Ξημερώματα» πήγαινα σχολείο ακόμα. Κάθε βράδυ στις 11.30 μου ‘λεγε «μικρέ τράβα φύγε, κοιμήσου, για να πας το πρωί στο σχολείο». Αν καυγαδίσαμε ποτέ ; Όχι. Το μόνο που μου ‘λεγε ήταν «Πες μου τώρα με τα πολιτικά τι γίνεται – αλλά όχι κουμμουνιστικά ε ; Κανονικά!».

Αν ο Ζαμπέτας ήταν «ο πατέρας», ο Καζαντζίδης ήταν το είδωλό του. Λέει πως πήγε ένα βράδυ να τον δει στην «Τριάνα» του Χειλά, κι έκατσε όλη νύχτα να τον ακούει. ΄Ορθιος. Για να βλέπει καλά. «΄Ετυχε να τον γνωρίσω κιόλας. Ενας φίλος του θείου μου, ήταν φίλος του και συναντηθήκαμε στο σπίτι του, στην Κνωσσού, που έμενε με τη Μαρινέλλα. Αν του τραγούδησα ; Τι να τραγουδήσω! Για να μου δώσει θάρρος ξεκίνησε να τραγουδάει αυτός – χαζός ήμουνα εγώ να τραγουδήσω μετά; Καθόμουνα και τον άκουγα!».


Θυμάται γελώντας πως στα 18 του, που γύριζε την Ελλάδα, για συναυλίες με τον Θεοδωράκη, σταματούσαν στις ταβέρνες να φάνε κι εκείνος έτρεχε κι έβαζε στα τζουκ μποξ ν’ ακούσει Καζαντζίδη – «μα καταλάβαινα εγώ, τότε, τι σήμαινε Μίκης ;» Μερικές φορές, η Ιστορία, γράφεται με κενά, ψιλά γράμματα και ημερομηνίες - υστερόγραφα
«Χειμώνας του ’71. Φαντάρος ήμουνα τότε, στην Αλεξανδρούπολη. Για να μπω στο στούντιο, ζήτησα και πήρα μια τετραήμερη άδεια. Σκέψου πως από τον Άγιο Φεβρουάριο εγώ δεν άκουσα τίποτα. ΄Ηρθα, τραγούδησα, έφυγα και γύρισα άρον άρον στο στρατόπεδα. Κι έτσι βγήκε αυτός ο δίσκος του Μούτση που εγώ θεωρώ πως – μαζί με το «Στου αιώνα την παράγκα» – είναι ένας από τους μεγαλύτερους σταθμούς στην καριέρα μου….»


Η επιτυχία, η καθιέρωση θα ‘ρχόταν μετά, με τα «ερωτικά» λαϊκά του, με τις υπογραφές του Μουσαφίρη, του Παπαβασιλείου. Και μαζί, τα λεφτά, η δόξα, οι γυναίκες. «Αν έκανα αλητείες ; Και βέβαια έκανα ! Και πολλές μάλιστα! ΄Επινα πολύ, ξενύχταγα πολύ – στα πρωινά «μαγαζιά», με τα μπουζούκια ήμουνα ο καλύτερος πελάτης. Τέσσερις το πρωί τέλειωνα τη δουλειά και συνέχιζα - δώδεκα το μεσημέρι πήγαινα για ύπνο. Ναι, έκανα αλητείες, εντάξει. Αλλά τις έκανα για μένα, γιατί το ευχαριστιόμουνα εγώ. Και γυναίκες κυνήγησα και για γυναίκες πόνεσα – δεν νομίζω να υπάρχει κανένας που δεν το ‘κανε. Δεν ξέρω αν μετρούσε το ότι ήμουνα τραγουδιστής, εμένα μια φορά δεν με αφορούσε. Κάποιες φορές το εκμεταλλεύτηκα – μη λέμε και ψέματα – δεν ήταν όμως στόχος μου αυτός. Πιο πολύ με ενδιέφερε ας πούμε, ο Ολυμπιακός, από κάποια άλλα πράγματα…»

Παντρεύτηκε, χώρισε, γύρισε. Ξαναπαντρεύτηκε. Εικοσιπέντε χρόνια τώρα, τα τραγούδια του τα ερωτικά, σε κείνη τα αφιερώνει. «Η Βένια, είναι ο άνθρωπός μου – ο άνθρωπος που μοιράζομαι τη ζωή μου. Την αγαπάω πολύ, με αγαπάει κι εκείνη και ας πέρασε τα πάνδεινα από μένα. Αυτό».

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ

Αρχές των ‘90’s άλλαξε και εταιρεία – έφυγε από την Polygram, πήγε στη ΜINOS. Τότε ξεκίνησε η «έντεχνη» περίοδός του, οι δίσκοι με τον Νικολόπουλο, τον Σπανό, τον Τόκα, τον Μικρούτσικο. Και φέτος με τον Κραουνάκη, δήλωσε πάλι «Εδώ είμαστε», με μια «Κατσαρόλα» που λες και γέμισε μεμιάς με την εποχή της. Νιώθει Αγανακτισμένος ; Εξαπατημένος ;

«Αγανακτισμένος ναι, εξαπατημένος, όχι. Γιατί, μήπως περίμενα τίποτα καλύτερο από τον Γιωργάκη και την παρέα του ; Μπα! Ακόμα χειρότερα περίμενα! Η μήπως τα προβλήματα δημιουργήθηκαν χθες ; Κατ’αρχήν πρέπει να πιάσει κανείς όλους τους ΄Ελληνες, μα όλους, και να τους ρίξει ένα μπερντάχι γενναίο. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες μας μαράνανε βλέπεις – εγώ θεωρώ πως η μεγάλη καταστροφή από κει ξεκίνησε. Κονομήσανε τα λαμόγια, κονομήσανε οι πολυεθνικές, κονομήσανε οι Αθάνατοι που τους διοικούσε ο φασίστας ο Σάμαρανκ και η Ελλάδα τι κέρδισε ; Το ότι έκανε καλούς Αγώνες ; ΄Εκανε όμως και δέκα εκατομμύρια Ελληνες να πεινάνε. Και κανένας δεν το ΄χει αναφέρει ακόμα και μας μιλάνε για την «χρυσή εποχή» του Σημίτη ; Ποια χρυσή εποχή ; Η εγκληματική εποχή Σημίτη να λες. Και από την άλλη έχεις τον Γιωργάκη, που πήγαινε και κάρφωνε τον Καραμανλή στον Πούτιν για να μην γίνει ποτέ ο αγωγός του φυσικού αερίου και τώρα βγαίνει στις τηλεοράσεις και λέει «δεν με νοιάζει η καρέκλα». Μα γι’αυτή την καρέκλα ζει ! Μας λένε «μαζί τα φάγαμε» - καλά, σοβαρολογούμε τώρα ; Ποια φάγαμε, ποιοι ; Οι μεγαλύτεροι απατεώνες είναι οι ίδιοι οι πολιτικοί. Και δεν ντρέπονται, που βγαίνουν στο δρόμο και τους φτύνει ο κόσμος, μόνο βγαίνουν στις τηλεοράσεις και μιλάνε «Ελάτε να σώσουμε την πατρίδα». Τι λέτε ρε ; Ποια πατρίδα ; Εσείς την τσακίσατε την πατρίδα και τώρα εσείς θέλετε να μας σώσετε ; Φοβάμαι πως θα φτάσουμε σε ένα σημείο που θα δούμε να γίνονται άγρια πράγματα. Πιστεύω πως θα χυθεί αίμα. Και το αίμα, δυστυχώς, δεν παίρνει μόνο αυτούς που πρέπει. Παίρνει κι άλλους…»

Για τον εαυτό του δεν φοβάται ; «Για μένα ; Όχι. Τι να φοβηθώ ; Χορτάτος είμαι. Στη ζωή μου και καλά πέρασα και άσχημα πέρασα και «πέρα» πήγα και γύρισα. Όλα τα ΄κανα»

Δηλώνει «πάντα αριστερός και ΚΚΕ». Θρήσκος δεν είναι, ομολογεί όμως πως είδε το «χέρι του Θεού», στη ζωή του. Που ; «Στο θέμα της υγείας μου κατ’αρχήν. ΄Οταν πήγε ο σταφυλόκκοκος στο αίμα και πειράχτηκε το νεφρό μου, όλοι με είχαν για ξεγραμμένο. Χρειάστηκε να πάω στη Γαλλία για να μου πουν πως η μεταμόσχευση ήταν μια υπόθεση ρουτίνας…Είναι όμως κάποιες εξήντα μέρες, στο νοσοκομείο – εκεί στην πρώτη νοσηλεία μου, πριν την επέμβαση – που οποίες δεν υπάρχουν καν στο μυαλό μου. Δεν ήμουν σε κώμα, αλλά δεν γνώριζα, δεν επικοινωνούσα με κανένα, έλεγα περίεργα πράγματα, είχα παραισθήσεις. Είναι σαν να μην τις έζησα ποτέ αυτές τις μέρες - μου τις διηγηθήκανε μετά. Αν συμφιλιώθηκα με την ιδέα του θανάτου ; Δεν ξέρω, δεν κουβέντιασα ποτέ με τον εαυτό μου τέτοια πράγματα, ούτε με απασχόλησαν ποτέ. Ένα γεγονός της ζωής είναι και ο θάνατος. Κάποτε, μοιραία, θα έρθει. Την ανημπόρια δεν θέλω εγώ. Αυτό, φοβάμαι περισσότερο απ’όλα. Αυτό, μόνο».

Λίγο αμήχανα, σαν να απολογείται, μου λέει πως ζει μια «απλή ζωή» - διαβάζει, βλέπει φίλους, κουβεντιάζει με τις κόρες του – την 17χρονη Αναστασία και τη 14χρονη Μυρσίνη, τις «αδυναμίες» του. Γήπεδο και μπάλα, που και που, λίγη τηλεόραση – ειδήσεις κυρίως και ταινίες. Reality και talent shows δε βλέπει. «Αυτά γίνονται για να τα βλέπει ο κόσμος και να γελάει. Πάνε κάτι άσχετοι και κρίνουνε το φόρεμα της τραγουδίστριας, και πως δεν πρέπει να είναι ο τραγουδιστής κοντός, ή χοντρός ή φαλακρός γιατί είναι λέει αντιαισθητικό. Οπα ! Εν αρχή ην η φωνή και μετά πάμε για τα υπόλοιπα. Δεν κατάλαβα δηλαδή πρέπει να είμαστε όλοι Ρουβάδες ; Εντάξει ο Ρουβάς έτυχε να είναι αυτός που είναι και μπράβο του. Πέρα από κει τι γίνεται ;»

Λαϊκό τραγούδι ; Γίνεται ; «Όχι. Το τραγούδι είναι μια σύνθετη υπόθεση, Θέλει παρέα. Αυτή η απομόνωση τώρα, που όλα τα παιδιά έχουν στο σπίτι τους, κομπιούτερ και ηχοσύστημα δεν θα φτιάξει ποτέ λαϊκό τραγούδι. Το λαϊκό τραγούδι δεν είναι κλασική μουσική, θέλει ψυχή, πόνο και μοίρασμα. Αμα διαβάσεις ιστορίες το πως γράφανε οι παλιοί, θα καταλάβεις. Μαζευόντουσαν π.χ. πέντε – έξι, ο Παπαϊωάννου, ο Μπιθικώτσης και λέγανε «σήμερα, θα πάμε στου Τσιτσάνη». Και πηγαίνανε, κάθονταν, τρώγανε, πίνανε, πιάναν τα μπουζούκια τους και σκαρώνανε μελωδίες και στιχάκια. Τώρα ο καθένας ζει μόνος του. Πώς να γίνει το τραγούδι ;»

Σαρανταπέντε χρόνια τραγουδάει. Το συνήθισε ή ακόμα; «Όχι. Και τρακ έχω πριν βγω στην πίστα– δε φεύγει αυτό. Ποτέ. Θυμάμαι, μια φορά είχε έρθει στο κέντρο ο Μπιθικώτσης να με δει και έκατσε πρώτο τραπέζι φάτσα κάρτα. Τρέμανε τα πόδια μου εμένα – και ήμουνα και πενήντα χρονών, δεν ήμουνα κανά παιδάκι. Αλλά εντάξει…Ηταν ο Μπιθικώτσης! Να, τέτοια τρακ έχω. Αν μου έχει περάσει από το μυαλό να αποσυρθώ ; Βεβαίως ! Πάντα έλεγα «σε πέντε χρόνια θα σταματήσω το τραγούδι»….»

Και μετά; Όταν θα πέσει η αυλαία ; Πως θα ήθελε να τον θυμούνται τότε ; «Σαν έναν κανονικό άνθρωπο, ο οποίος έκανε αυτή τη δουλειά. Και την έκανε καλά»




 Αναδημοσίευση από enikos
 http://taxikiantepithesi

Λέξη προς λέξη οι φοροαπαλλαγές για τους εφοπλιστές. *// ΓΑΜ..ΤΑ ΜΕ ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ

Εκατοντάδες εκατομμύρια έχει χάσει και χάνει το Δημόσιο, από το τεράστιο πλέγμα των φορολογικών απαλλαγών και ελαφρύνσεων που έχουν προσφέρει ειδικά προς το εφοπλιστικό κεφάλαιο οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ. Την ώρα που τα δύο κόμματα του δικομματισμού έχουν εξαπολύσει έναν πρωτοφανή πόλεμο φορολογικής εξόντωσης των μισθωτών και συνταξιούχων και των λαϊκών στρωμάτων, διατηρούν και διευρύνουν ακόμα περισσότερο τα προνόμια που παρέχουν προς τους κεφαλαιοκράτες. Παροχές που αντιστοιχούν σε ζεστό χρήμα και οι οποίες δίνονται στο όνομα των δήθεν επενδύσεων, το μόνο που κάνουν όμως είναι να συμβάλουν στην αύξηση των κερδών των μεγάλων επιχειρηματικών ομάδων και των εφοπλιστών.

 Από τη σχετική έκδοση του υπουργείου Οικονομικών που αναφέρεται στις φοροαπαλλαγές συνολικά λέξη προς λέξη οι απαλλαγές που αναφέρονται στο εφοπλιστικό κεφάλαιο:

• Απαλλάσσονται από οποιοδήποτε φόρο εισοδήματος τα κέρδη που προκύπτουν από την εκμετάλλευση πλοίων. Να σημειώσουμε ότι σύμφωνα με τη νέα φορολογική κλίμακα οι μισθωτοί και συνταξιούχοι πληρώνουν φόρο εισοδήματος για κάθε εισόδημα που είναι πάνω από 357 ευρώ το μήνα.
• Απαλλάσσεται από κάθε φορολογία η υπεραξία που μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε από την πώληση κάποιου πλοίου, είτε από την είσπραξη ασφαλιστικής αποζημίωσης είτε από άλλη αιτία. Σύμφωνα με το φορολογικό σύστημα όσοι αποφασίσουν να πουλήσουν κάποιο ακίνητο, πληρώνουν φόρο υπερτιμήματος.
• Απαλλάσσεται από το φόρο εισοδήματος το ποσό των καθαρών κερδών ή μερισμάτων κάθε ημεδαπής ή αλλοδαπής εταιρείας που εκτός από την εκμετάλλευση πλοίων έχει και άλλες εκμεταλλεύσεις. Με τον τρόπο αυτό ενισχύεται η τάση δημιουργίας επιχειρήσεων - μαϊμού στον κλάδο, μόνο και μόνο για να κερδίζουν φοροαπαλλαγές για δραστηριότητες σε άλλους κλάδους.
• Απαλλάσσονται από το φόρο πλοία α' κατηγορίας, ναυπηγούμενα στην Ελλάδα.
• Μείωση του φόρου κατά 50% σε πλοία και κρουαζιερόπλοια α' κατηγορίας.
• Απαλλάσσονται από το φόρο πλοία α' κατηγορίας που υφίστανται επισκευές και οι δαπάνες για αυτές καλύπτονται με εισαγωγή συναλλάγματος.
• Μείωση του φόρου κατά 60% σε επιβατηγά πλοία, μηχανοκίνητα και ιστιοφόρα, ανεξαρτήτου υλικού αυτών.
• Μείωση του φόρου κατά 75% στα αλιευτικά πλοία.
• Απαλλάσσονται από το φόρο φορτηγά πλοία εφόσον έχουν ηλικία μικρότερη των 30 ετών.
• Απαλλάσσεται από κάθε φόρο, τέλος ή εισφορά ή κρατήσεις υπέρ του Δημοσίου ή κάποιου τρίτου το εισόδημα που αποκτάται από γραφεία ή υποκαταστήματα αλλοδαπών ναυτιλιακών επιχειρήσεων που εγκαθίστανται στην Ελλάδα.
• Απαλλάσσεται από κάθε φόρο, τέλος, εισφορά ή κράτηση το εισόδημα που δημιουργείται από την εκμετάλλευση πλοίου στο εξωτερικό.
• Απαλλάσσονται από κάθε τέλος, τα έγγραφα που συντάσσονται για την εφαρμογή του Ν. 27/1975.
• Μειώνεται η εισφορά προς το Ναυτικό Απομαχικό Ταμείο (ΝΑΤ) για τα πλοία που αποδεδειγμένα αργούν λόγω επισκευών, ελλείψεως εργασίας ή άλλης αιτίας. Η μείωση είναι ανάλογη με το χρόνο της αργίας.
• Απαλλάσσονται από το φόρο κύκλου εργασιών τα τουριστικά επαγγελματικά πλοία ή πλοιάρια.
• Απαλλάσσονται από τα τέλη κυκλοφορίας και από το εφάπαξ πρόσθετο ειδικό τέλος τα τουριστικά πλοία και πλοιάρια και οι βενζινάκατοι επαγγελματικής ή ιδιωτικής χρήσης.
• Απαλλάσσονται από τα τέλη κυκλοφορίας και από το εφάπαξ πρόσθετο ειδικό τέλος τα υπό ξένη σημαία τουριστικά πλοία και πλοιάρια επαγγελματικής ή ιδιωτικής χρήσης.
• Απαλλάσσονται από το φόρο κύκλου εργασιών και από τους δασμούς τα ναυταθλητικά σκάφη κάθε τύπου που ανήκουν σε αναγνωρισμένους ναυτικούς ομίλους ή ναυτικά σωματεία ή μέλη αυτών.
• Απαλλάσσεται από κάθε φόρο, τέλος ή εισφορά το εισόδημα που αποκτάται από εταιρείες χαρτοφυλακίου που κατέχουν αποκλειστικά μετοχές εταιρειών πλοιοκτητριών που βρίσκονται υπό ελληνική σημαία.
• Απαλλάσσονται από κάθε τέλος ή άλλη επιβάρυνση υπέρ του Δημοσίου ή τρίτο η διανομή κερδών και το καθαρό προϊόν της εκκαθαρίσεως αυτής, η ανάληψη κεφαλαίου και οι σχετικές εξοφλητικές αποδείξεις, οι εγγραφές στα βιβλία της εταιρείας και τα δικαιολογητικά καθώς και άλλα έγγραφα που αφορούν πράξη που ενεργεί η εταιρεία στο εξωτερικό κατέρχονται στην Ελλάδα, οι καταθέσεις και τα δάνεια των μετόχων, η κεφαλαιοποίηση των κερδών και η μη ανάληψη των κερδών από τους μετόχους.
• Απαλλάσσονται από το ΦΠΑ οι παραδόσεις και εισαγωγές πλοίων ή άλλων πλωτών μέσων για εμπορική ή άλλη εκμετάλλευση.
• Απαλλάσσονται από το ΦΠΑ οι προμηθευτές καυσίμων για τη ναυσιπλοΐα αλλά και της επαγγελματικής αλιείας.

Ολα τα παραπάνω είναι ένα μικρό δείγμα για το βαθιά αντιλαϊκό, τον απόλυτα ταξικό και καθόλα αντιδραστικό χαρακτήρα του φορολογικού συστήματος. Ενα φορολογικό σύστημα που λειτουργεί ως ένα πρόσθετο εργαλέιο αναδιανομής υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου και των εφοπλιστών. Είναι όμως και μια απάντηση αποστομωτική για όλους εκείνους που θρηνούν για τα μεγάλα δεινά που αντιμετωπίζει το εφοπλιστικό κεφάλαιο, από τους αγώνες των ναυτεργατών.

 

 

 

 

 

 

Κ. 

ΕΦΟΠΛΙΣΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ-Απολαμβάνει καθεστώς φορολογικής ασυλίας

Ριζοσπάστης

Ο ύμνος του Μάαστριχτ ( Θανάσης Γκαϊφύλιας ) 1992 ! VIDEO

καλλιτέχνης: Θανάσης Γκαϊφύλιας

 τραγούδι: ο ύμνος του Μάαστριχτ| 

δίσκος: οι ροκ μπαλάντες του Θανάση

Γνήσιο μουσικό παιδί της παρέας των Εξαρχείων ο Θανάσης Γκαϊφύλιας, δε θα μπροούσε παρά να είναι ταγμένος στο πολιτικό τραγούδι. Τραγούδι που υπηρετεί για πολλά χρόνια.  “Δεν είμαι από τους τελευταίους ρομαντικούς αλλά είμαι από τους τελευταίους που θα κλείσουν το στόμα τους” έλεγε σε μια συνέντευξη του στον Γιώργο Καρανίκα. Η ανησυχία του Γκαϊφύλια για το σύγχρονο πολιτισμό αλλά και τη πολιτική πραγματικότητα είναι βαθιά και ειλικρινής: “Το ότι δεν υπάρχει σήμερα τραγούδι διαμαρτυρίας ο λόγος είναι το ότι θέλουν τον Έλληνα να είναι αποστασιοποιημένος από τα προβλήματα. Να γίνει πολίτης του καναπέ, της Ρούλας και του Ανδρέα Μικρούτσικου. Και δεν είναι θέμα του τραγουδιού, αλλά και του κινηματογράφου και του θεάτρου και των μέσων μαζικής επικοινωνίας.”

Βρεθήκαμε με το Γκαϊφύλια, στο τσιπουράδικο του Γιαξή στη Κομοτηνή, το χειμώνα που μας πέρασε. Στη παρέα είχαμε δύο κιθάρες, ένα μπουζούκι και τον Ρούλη να μας τραγουδά. Όσο και να τον παρακαλούσαμε να πάρει τη κιθάρα να μας παίξει, εκείνος αρνιόταν πεισματικά, προτιμώντας να ακούει και να θαυμάζει τους μουσικούς της παρέας. Μόνο σε κάποια στιγμή ζήτησε τη κιθάρα για να παίξει ένα κομμάτι που αγαπάει πολύ, παρότι δεν έχει κυκλοφορήσει ποτέ σε δίσκο, μας είπε. Αυτό το κομμάτι ήταν ο προφητικός “ύμνος του Μάαστριχτ”.

“Το έπαιξα στη μουσική κατάληψη στο αρχαίο θέατρο της Μαρώνειας, θυμάσαι;” ρώτησε. Τότε πίσω στο 1992  ήταν που ο Θανάσης είχε κινητοποιήσει διάφορους Θρακιώτες, για τη διάσωση του υπέροχου αυτού αρχαίου θεάτρου. Τότε που το Μάαστριχτ ήταν θέσφατο και διάφοροι, ακόμα και αριστεροί το θεωρούσαν μονόδρομο. Ο Γκαϊφύλιας όμως φώναζε πως δεν ήταν μονόδρομος αλλά αδιέξοδο. Και είκοσι χρόνια μετά, του ωφείλουμε μια συγγνώμη που δε τον ακουσαμε…

περισσότερα:

Σελίδα φίλων του θανάση Γκαϊφύλια | wikipedia

στίχοι:

Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι
και λοιποί ιθαγενείς
χώρεσαν σ’ ένα τσουβάλι
και στον πάτο του εμείς.
Εμείς βάλαμε υποθήκη
από Κρήτη μέχρι Έβρο
κι αφού μπήκαμε στα χρέη
έτσι γίναμε Ευρωπαίοι.

–

Άλλοι κάναν τα παζάρια
εν τω μέσω της νυκτός
κι όταν έφτασε η ώρα
να ‘ρθει ο λογαριασμός
παραλήπτης πάντα ο ίδιος
ο υπέροχος λαός
παραλήπτης πάντα ο ίδιος
ο λεβέντης ο λαός.
Παραλήπτης πάντα ο ίδιος
το κορόιδο ο λαός.

–

Νοιώθω λίγο σαν χαϊβάνι
πίσω απ’ τ’ ώριμο καρότο
λαχανιάζω και ιδρώνω
για τη τσέπη τους γαμώτο
και μου λεν κάτι τζιμάνια
-είναι θέμα υπομονής,
οι κουτόφραγκοι στο μέλλον
θα ‘ναι υπό και τούρλα εμείς.-

–

Λες να είμαι τέτοια μάρκα
και κανείς να μη το ξέρει
και να κρύβω τη μαγκιά μου
πίσω απ’ τ’ απλωμένο χέρι.
Όταν κάτσει με τους λύκους
στο τραπέζι ο καθείς
σίγουρα θ’ αφήσει πίσω
μαυροφόρους συγγενείς.

GRANMA

Ο ρόλος και ο χαρακτήρας της «Χρυσής Αυγής»

Τα φασιστοειδή κάνουν δολοφονικές επιθέσεις εναντίον μεταναστών. Το Μάη του 2011 Χρυσαυγίτες κυνηγούσαν μετανάστες στο κέντρο της Αθήνας με πρόσχημα τη δολοφονία 44χρονου στον Αγ. Παντελεήμονα. Από τύχη και μόνο δεν υπήρξαν θύματα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

«

Μην τολμήσετε να απεργήσετε. Κάντε ό,τι σας ζητάει ο εργοδότης. Αλλιώς θα χάσετε τη δουλειά σας. Η πρόταση της "Ελληνικής Χαλυβουργίας" προς τους εργαζόμενους (σ.σ. για μείωση ωρών εργασίας και μισθών) ήταν λογική υπό τις δύσκολες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στην αγορά». Το παραπάνω είναι απόσπασμα από ανακοίνωση της «Χρυσής Αυγής» στη Μαγνησία που απευθυνόταν προς τους εργάτες της Χαλυβουργίας. Και είναι χαρακτηριστικό του τι πρεσβεύει ο συγκεκριμένος χώρος, που τον τελευταίο καιρό εμφανίζεται ως μία εναλλακτική λύση ενόψει των εκλογών της 6ης Μάη.

Μπορούμε να καταγράψουμε πολλά από τη σχετικά πρόσφατη τραμπούκικη δράση τους όπως οι δολοφονικές επιθέσεις σε βάρος μεταναστών στο κέντρο της Αθήνας το Μάη του 2011, με πρόσχημα τη δολοφονία του 44χρονου, στον Αγιο Παντελεήμονα από τις οποίες μόνο από τύχη δεν υπήρξαν θύματα. Τότε που είχαν βγει στους δρόμους και τσάκιζαν στο ξύλο όποιον μετανάστη έβρισκαν μπροστά τους. Ακόμα, η στήριξή τους στα σχέδια του δημάρχου Αθήνας, των μεγαλοξενοδόχων, μεγαλεμπόρων να απαγορευτούν στο κέντρο της Αθήνας οι διαδηλώσεις των εργατών, να μπουν στο γύψο οι εργατικές λαϊκές κινητοποιήσεις.

Ας δούμε όμως λίγο πιο συγκεκριμένα κάποιες θέσεις της «Χρυσής Αυγής».

Η ιδεολογία της «Χρυσής Αυγής» είναι φασιστική, πολιτική οντότητα δημιούργημα του αστικού πολιτικού συστήματος.

-- Μιλάνε για «καταγγελία του Μνημονίου και όλων των δανειακών συμβάσεων».Ο γενικόλογος αυτός καταγγελτικός λόγος για το Μνημόνιο και τα δάνεια αποφεύγει την οποιαδήποτε αναφορά στους στόχους που εξυπηρετούν οι αντεργατικές μεταρρυθμίσεις που προωθούνται (μέσα και από το μνημόνιο) και στο ζήτημα της άρνησης πληρωμής του χρέους. Σε συσχέτιση με τις προτάσεις για αναπροσανατολισμό των διεθνών συμμαχιών (δες παρακάτω) γίνεται καθαρό ότι η αντίθεση της «Χρυσής Αυγής» δεν αφορά ούτε την ουσία των συγκεκριμένων πολιτικών, ούτε το δανειακό δέσιμο της χώρας από τα ιμπεριαλιστικά κέντρα γενικά.
-- Λένε για«αποδέσμευση από διεθνείς οργανισμούς που δεν εξυπηρετούν τα εθνικά μας συμφέροντα».
Σε μια τέτοια φαινομενικά σοβαρή πρόταση θα περίμενε κανένας να αναφέρονται οι διεθνείς εκείνοι οργανισμοί που η «Χρυσή Αυγή» θεωρεί επιζήμιους για τα εθνικά συμφέροντα. Η σκόπιμη ασάφεια στο παραπάνω σημείο, η έλλειψη ρητής αναφοράς σε ΕΕ και NATO, καταδεικνύει από μια ακόμα πλευρά το ότι ψαρεύει σε θολά νερά και επιχειρεί μέσα από έναν κάλπικο αντιιμπεριαλισμό (ή καλύτερα αντι-δυτική ρητορεία) να αποκρύψει τη στήριξή της στην αναγκαιότητα διεθνών συμμαχιών της μιας ή της άλλης μορφής του ελληνικού μονοπωλιακού κεφαλαίου. Εξάλλου, η υπεράσπιση της εθνικής (καπιταλιστικής) αγοράς δεν αντιβαίνει στην οικοδόμηση διεθνών συμμαχιών της αστικής τάξης, ο προσανατολισμός και το βάθος των οποίων καθορίζεται από τις κάθε φορά αναγκαιότητες αναπαραγωγής του συνολικού κοινωνικού κεφαλαίου και από τη θέση της εγχώριας αστικής τάξης στη διεθνή πυραμίδα.
-- Ενα από τα συνθήματά τους είναι: «Ναι στην Ευρώπη των Εθνών, όχι στην Ευρώπη του κεφαλαίου και των τοκογλύφων».
Εχει εξαιρετικό ενδιαφέρον ότι τόσο οι οπορτουνιστές, όσο και οι εθνικιστές, αποφεύγουν να ονοματίζουν την Ευρωπαϊκή Ενωση όταν εμφανίζονται να της ασκούν κριτική. Μόνο που στον καπιταλισμό που οι αστοί μιλούν για έθνος εννοούν την τάξη τους και απαιτούν την υποταγή των εργατών, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων σ' αυτήν και στις πολιτικές επιλογές τους. Στην προκειμένη περίπτωση, η «Χρυσή Αυγή» αποδέχεται και προωθεί τη συμμετοχή στη λυκοσυμμαχία της ΕΕ.
-- Στις θέσεις τους αναφέρουν ότι θα επιδιώξουν: «Νέες στρατηγικές συμμαχίες, γεωπολιτικά και ιστορικά αποδεκτές».
Πρόκειται για κεντρικό στοιχείο της πολιτικής πρότασης της «Χρυσής Αυγής», στοιχείο που όλο και περισσότερο τονίζεται στα κείμενά της και στην αρθρογραφία της ηγεσίας της. Είναι ενδεικτικά εδώ παλιότερο άρθρο του Μιχαλολιάκου με τον τίτλο «Ελλάς, Ρωσία και εθνική ανεξαρτησία» και το πρόσφατο άρθρο του Κασιδιάρη: «Ανάλυση: στροφή προς τη Ρωσία». Η συλλογιστική αυτής της πρότασης βλέπει τον Πούτιν ως πιθανό εκφραστή των «εθνικών δυνάμεων» της Ρωσίας, ενάντια στους Εβραίους ολιγάρχες της Ρωσίας και το διεθνές σύστημα της παγκοσμιοποίησης. Για την Ελλάδα που είναι (ήδη από το 2007, κατά τον Μιχαλολιάκο) «προτεκτοράτο» των ΗΠΑ και στην οποία «ο από Βορρά κίνδυνος είναι πολύ αμφίβολος, σε σχέση με τον από Ανατολάς», η στροφή προς τη Ρωσία αποτελεί μια ευκαιρία.
Στις σημερινές συνθήκες, η πολιτική αυτή πρόταση της «Χρυσής Αυγής» μοιάζει να διευρύνεται παραπέρα και να περιλαμβάνει: α) σύναψη δανειακής σύμβασης με τη Ρωσία, β) κοινή εκμετάλλευση των πλουτοπαραγωγικών πηγών της Ελλάδας, πρώτα και κύρια των ενεργειακών, γ) συμβολή της Ρωσίας στην προάσπιση των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και δ) άνοιγμα των ελληνικών εξαγωγών στη Ρωσική αγορά.
Η ρητορική αυτή για την ανάγκη διευρυμένων σχέσεων με τη Ρωσία αποτελεί κοινό τόπο και με ορισμένα τμήματα από το ευρύτερο «αντι-μνημονιακό» στρατόπεδο: από δυνάμεις όπως ΣΠΙΘΑ - Θεοδωράκης, έως δημοσιολόγους (Τράγκας, κ.τ.λ), αλλά και γραφικούς, με μαζική όμως απήχηση σε λαϊκά στρώματα, τηλεσχολιαστές (Λιακόπουλος).

Η πρότασή τους περιέχει το εξής: «Ανάπτυξη με ανάταση της εθνικής παραγωγής για αυτάρκεια και ισχυρή Ελλάδα».

Για μια ακόμα φορά, οι γενικόλογες αναφορές της «Χρυσής Αυγής» σε «εθνική παραγωγή» και «ισχυρή Ελλάδα» αποδεικνύουν ότι επιχειρεί να αντλήσει υποστήριξη ανθρώπων με διαφορετική ταξική ένταξη και διαφορετικές ιδεολογικοπολιτικές ή κομματικές καταβολές, από «ανεξαρτησιακούς» έως «εκσυγχρονιστές» και «λαϊκούς δεξιούς». Παρά τους φραστικούς βερμπαλισμούς, παραμένει μία η σταθερά: η υπεράσπιση, αλλά και η παραπέρα στήριξη της καπιταλιστικής επιχειρηματικής δραστηριότητας, που καλλωπίζεται πίσω από φράσεις για «απελευθέρωση όλων των δημιουργικών δυνάμεων του τόπου» και για ειδικά προγράμματα για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.
-- Λένε: «Το τραπεζικό σύστημα επαναπροσδιορίζεται, σε αναπτυξιακό και κοινωνικό... Η αγροτική τράπεζα αποσύρεται από το χρηματιστήριο, γίνεται 100% κρατική και μετατρέπεται σε ουσιαστικό μοχλό ανάπτυξης της αγροτικής παραγωγής».
Πρόκειται για άλλο ένα σημείο εντυπωσιακής συνταύτισης της πρότασης της «Χρυσής Αυγής» με την κυρίαρχη αντι-μνημονιακή ρητορική. Συγκαλύπτει βέβαια, όπως και η τελευταία, τον κεντρικό ρόλο των τραπεζών στο σύστημα της καπιταλιστικής παραγωγής και της ανάπτυξής της, το αξεχώριστο της ύπαρξης του πλασματικού κεφαλαίου και του χρηματιστηριακού παρασιτισμού από τη λειτουργία του χρηματιστικού κεφαλαίου. Εχει ενδιαφέρον η ειδική αναφορά σε μια πλήρως κρατική αγροτική τράπεζα - δένει με τις διαπιστώσεις της για την αγροτική παραγωγή που σημειώθηκαν παραπάνω και εκφράζει το ειδικό βάρος που επιζητεί να αποκτήσει στα μικροαστικά στρώματα της υπαίθρου.
-- Ενα από τα ζητήματα που προτείνουν είναι: «Ελάχιστο όριο αξιοπρεπούς διαβίωσης και εξασφάλιση της κύριας κατοικίας. Διαγραφή χρεών προς ανακούφιση χαμηλών στρωμάτων και αναγκαστική για τις τράπεζες επαναδιαπραγμάτευση όλων των δανείων».
Σημειώνουμε τα παραπάνω από μια σειρά προτάσεων που αφορούν το βιοτικό επίπεδο, γιατί αποκαλύπτουν την εξαιρετικά στοχευμένη προσπάθεια της «Χρυσής Αυγής» να αποκτήσει ένα μαζικό ακροατήριο σε εργατικά και μικροαστικά στρώματα, προσφέροντας βερμπαλιστικές υποσχέσεις με αόριστο περιεχόμενο. Είναι ενδεικτική η χρήση των εννοιών «εξασφάλιση», «ελάχιστο όριο» και «επαναδιαπραγμάτευση».

Οι της «Χρυσής Αυγής» σε προπαγανδιστικά τρικάκια που κυκλοφορούν λένε: «Γύρισε την πλάτη σου στο κατεστημένο». Θέλουν να θολώσουν τα νερά και να παγιδέψουν, αφού κάποιος μπορεί να προσλάβει ότι εννοούν το αστικό πολιτικό σύστημα. Αυτό είναι μια απάτη. Οταν λένε κατεστημένο εννοούν: «τους πολιτικούς της διαφθοράς», τους «ψευτοπατριώτες», τους «νταβατζήδες», τους «διεθνείς τοκογλύφους», «τη φαυλοκρατία» και την «οικογενειοκρατία». Αυτό είναι για τη «Χρυσή Αυγή» το κατεστημένο. Στην πραγματικότητα, δε θίγουν το ζήτημα της ιδιοκτησίας στα Μέσα Παραγωγής, την άγρια εκμετάλλευση των καπιταλιστών, ντόπιων και ξένων. Η ιδεολογία τους είναι φασιστική, (ο φασισμός είναι γέννημα του καπιταλισμού άρα και η ιδεολογία αυτή μια παραλλαγή της αστικής ιδεολογίας), η πολιτική οντότητα είναι δημιούργημα του αστικού πολιτικού συστήματος. Προτείνουν και θέλουν αλλαγές που μεγάλο μέρος του αστικού πολιτικού συστήματος επιδιώκει. Αλλωστε, η ρατσιστική αντιδραστική τους δράση σε γειτονιές αλλά και άλλους χώρους, πατά πάνω σε νόμους του αστικού κράτους (εθελοντής αστυνόμος, αστυνόμος της γειτονιάς κ.ά.) Και γι' αυτό ακριβώς είναι εχθροί των εργαζομένων και των λαϊκών στρωμάτων. Και ας μην ξεχνάμε ότι ο αντικομμουνισμός της εκφράζεται πολύμορφα αλλά και με τακτική που να μην φαίνεται ως τέτοια. Πασχίζει να παρουσιάσει και «κοινωνικό έργο προστασίας των κατατρεγμένων» με αστυνομικό στιλ την ίδια ώρα που η δράση της σε ορισμένες περιπτώσεις ειδικά μεταναστών, αλλά όχι μόνο, γιατί στόχος της είναι το οργανωμένο κίνημα και οι προβοκάτσιες ενάντιά του, ενώ προπαγανδίζει ανοιχτά: «Δε θα χαρίσουμε τους εργάτες στο ΚΚΕ», να ο πραγματικός εχθρός της.

 

 

 

 

 

 

 

N.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

M. KEISER: TO ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΔΕΝ ΠΡΟΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ !

Ο γνωστός και αιρετικός οικονομικός αναλυτής Max Keiser στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του δορυφορικού τηλεοπτικού Russia Today, απάντησε σε κάποια ερωτήματα που αφορούν στις πρόσφατες εξελίξεις στην Ελλάδα.
“Το απίστευτα δυσανάλογο χρέος της Ελλάδας έχει, στην πραγματικότητα, συσσωρευθεί σε διάφορες τράπεζες ανά τον κόσμο και φορτώθηκε στον ισολογισμό της Ελλάδας”, δήλωσε ο οικονομικός αναλυτής, και περιέγραψε στην κατάσταση ως “οικονομικό ολοκαύτωμα”.
“Το χρέος της Ελλάδας δεν προέρχεται από την Ελλάδα”, είπε ο Keiser.
“Προέρχεται από αυτές τις άλλες χώρες, που έχουν χρησιμοποιήσει την Ελλάδα ως χωματερή τοξικού χρέους. Και τώρα η ελληνική κυβέρνηση απαιτεί να αποπληρώσει αυτό το τοξικό χρέος ο ελληνικός λαός. Αλλά εξυπακούεται ότι οι Έλληνες δεν θα είναι σε θέση να πληρώσουν αυτό το χρέος. Επομένως, σύντομα θα γίνουμε όλοι μάρτυρες ενός οικονομικού ολοκαυτώματος”.

Στο Ελληνικό Κοινοβούλιο θα διεξαχθεί τις επόμενες ώρες ψηφοφορία για ένα νέο Μνημόνιο, του οποίου την επικύρωση απαιτούν οι δανειστές, προτού χορηγήσουν στη χώρα ένα νέο δάνειο, ύψους 130 δισ. ευρώ. Το νέο Μνημόνιο προβλέπει περαιτέρω περικοπές και μια συμφωνία με τους ιδιώτες κατόχους του ελληνικούς χρέους.
Κατά τη γνώμη του Max Keiser:
“Το όλο εγχείρημα του ευρώ ήταν ιδέα της Γερμανίας. Ήταν ένα εγχείρημα ύπουλο, που αποσκοπούσε στο να γίνει δυνατή η επανένωση Ανατολικής και Δυτικής Γερμανίας. Τώρα που η Γερμανία επανενώθηκε, τριγυρνάει στην Ευρώπη σαν το πεινασμένο θηρίο και λεηλατεί τη δημόσια περιουσία χωρών όπως η Ελλάδα. Οι Έλληνες είναι σήμερα αυτό που ήταν κάποτε οι Εβραίοι της Ευρώπης. Βρισκόμαστε στα πρόθυρα ενός οικονομικού ολοκαυτώματος που οργάνωσε η Γερμανία”.
Ο παρουσιαστής του δελτίου έθεσε ένα ενδιαφέρον ερώτημα στον Keiser, που αφορά στα πιθανά κίνητρα που βρίσκονται πίσω από τη χορήγηση δανείων με τρομακτικά υψηλό επιτόκιο στην Ελλάδα από την ΕΚΤ, το ΔΝΤ και τους “ευρωκράτες” των Βρυξελλών, και παρομοίωσε αυτό που γίνεται εις βάρος της Ελλάδας σαν μια θηλειά γύρω από το λαιμό της που δένεται όλο και πιο σφιχτά.
Στο ερώτημα αυτό, ο Max Keiser, απάντησε:
“Τα τελευταία δέκα χρόνια, από το ξεκίνημα αυτής της νομισματικής ένωσης, όλοι οι προαναφερθέντες ταΐζουν τους Έλληνες τοξικό χρέος με το ζόρι. Όλοι γνωρίζουμε τον ρόλο της Goldman Sachs σε αυτή την υπόθεση, και πώς η τράπεζα αυτή, με το τεράστιο τοξικό χρέος που είχε, φρόντισε ώστε η Ελλάδα να συμπεριληφθεί στη ζώνη του ευρώ.Ήταν όλα προσχεδιασμένα. Η Γερμανία γνώριζε πολύ καλά ότι μια μέρα το οικοδόμημα του ευρώ θα κατέρρεε και όλο αυτό το διάστημα ανυπομονούσε να γίνει η έκρηξη για να τρέξει και να μαζέψει τα πολύτιμα λάφυρα. Η Γερμανία αυτή τη στιγμή έχει εισβάλει στην Ελλάδα και είναι έτοιμη να εισβάλει και στην Πορτογαλία και στην Ισπανία. Έχουμε να κάνουμε με ένα 4ο Ράιχ. Η Γερμανία έχει όλα τα χαρτιά της τράπουλας στα χέρια της και παίζει την παρτίδα πανέξυπνα”.
Όσον αφορά το νέο Μνημόνιο που προτάθηκε στην Ελλάδα, ο Max Keiser δήλωσε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να υπάρξει ανάπτυξη με αυτά τα μέτρα που λαμβάνονται. “Μέσω αυτού του νέου γύρου μέτρων λιτότητας”, υπογράμμισε ο αναλυτής, “η Ελλάδα οδηγείται δέσμια σε μια προδιαγεγραμμένη πορεία τραίνου προς την “τελική λύση”. Το ΔΝΤ θα έχει από πριν αγοράσει όλες τις σιδηροδρομικές γραμμές και τα βαγόνια που θα οδηγήσουν τους Έλληνες προς αυτή την “τελική λύση”.
“Εάν η συμφωνία επιτευχθεί, οι ιδιώτες κάτοχοι του ελληνικού χρέους αναμένεται να έχουν περίπου 70 % μείωση στην αξία των επενδύσεών τους”, εξήγησε ο αναλυτής. “Ωστόσο, αυτοί οι ιδιώτες επενδυτές, στων οποίων το χρέος πρόκειται να τους γίνει “κούρεμα”, έχουν ήδη ασφαλίσει πλήρως αυτό το χρέος στην αγορά των CDS και, ακόμα και αν ο κόσμος γυρίσει ανάποδα, αυτοί θα έχουν εξασφαλισμένο το κέρδος τους”, τόνισε ο Keiser.
“Δεν υπάρχει κανένα ρίσκο γι’ αυτούς. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο η Ελλάδα βρίσκεται αυτή τη στιγμή σε αυτή τη μέγγενη. Θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι όλο το τοξικό χρέος που έχει συσσωρευθεί στους ισολογισμούς των τραπεζών στη Γερμανία, τη Βρετανία, τις ΗΠΑ, έχει φορτωθεί στον ισολογισμό της Ελλάδας. Και τώρα η ελληνική κυβέρνηση έχει την απαίτηση να πληρώσει ο ελληνικός λαός για όλο αυτό το τοξικό χρέος. Το χρέος της Ελλάδας δεν δημιουργήθηκε στην Ελλάδα, αλλά σε αυτές τις άλλες χώρες. Η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε σαν χωματερή του παγκόσμιου τοξικού χρέους”.
Σε ερώτηση γύρω από αν θα τεθούν νέοι όροι στην Ελλάδα στο προσεχές μέλλον, ο Κeiser υπενθύμισε:
“Την ελληνική κυβέρνηση την έχουν διορίσει οι τραπεζίτες. Και η προηγούμενη ελληνική κυβέρνηση εκπαιδεύτηκε στη Σχολή του Σικάγου, εκεί ακριβώς που εκπαιδεύτηκε και η επικεφαλής του ΔΝΤ, Christine Lagarde. Πάει καιρός που οι Έλληνες στερούνται κοινοβουλευτικής αντιπροσώπευσης. Αυτό που οφείλουν να κάνουν αυτή τη στιγμή είναι να επαναστατήσουν και να αντικαταστήσουν αυτή την κυβέρνηση, ώστε να αποκτήσουν αυτοδιάθεση και να επανακτήσουν την εθνική τους κυριαρχία”.
Τέλος, όταν ρωτήθηκε για το αν θα πρέπει να πιστέψουμε στις θεωρίες συνομωσίας για τους Rothschilds, o Max Keiser εξήγησε:
“Δεν έχει σημασία το αν θα τις πιστέψουμε, αλλά το αν θα συνειδητοποιήσουμε πως η ύπαρξη αυτών των τραπεζών είναι συνώνυμη με την απόλυτη ανομία. Το είδαμε αυτό στην πράξη όταν, από την τράπεζα MF Global των ΗΠΑ, ένα δισεκατομμύριο δολάρια που ανήκαν σε απλούς καταθέτες έκαναν φτερά. Και δεν έγινε ούτε μια εισαγγελική έρευνα για την υπόθεση! Δεν υπάρχουν νόμοι. Οι κυνηγετικοί νόμοι καταργήθηκαν και έχουν όλοι αρπάξει μια καραμπίνα και λεηλατούν. Η Γερμανία το ξέρει αυτό καλά και το απολαμβάνει. Στα χέρια της θα καταλήξει σε λίγο όλη η δημόσια περιουσία της Ελλάδας, της Πορτογαλίας και της Ισπανίας”.



epikaira

Πανελλαδική έρευνα από τους φοιτητές/τριες του Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πατρών: Ν.Δ. 20,5 % ,το ΠΑ.ΣΟ.Κ 13,1 % , το Κ.Κ.Ε 12,4 %

Συνεχίζεται η  πανελλαδική έρευνα από τους  φοιτητές/τριες του Τμήματος Διοίκησης Επιχειρήσεων του Πανεπιστημίου Πατρών στο πλαίσιο πρακτικής άσκησης για το μάθημα της «Στατιστικής των Επιχειρήσεων» η οποία ξεκίνησε στις 26 Μαρτίου και θα ολοκληρωθεί στις  22 Απριλίου.

Ήδη οι φοιτητές παρέδωσαν ένα μέρος των   αποτελεσμάτων της έρευνας που αφορά το διάστημα 26 Μαρτίου έως και χθες (11 Απριλίου).

Το δείγμα επικράτειας μέχρι στιγμής είναι  2.000 άτομα. Εμείς σαν blog  θεωρούμε την συγκεκριμένη δημοσκόπηση άκρως σημαντική μιας και αφενός κινείται μακριά από τις τυχόν σκοπιμότητες των δημοσκοπικών εταιρειών αφετέρου ο πολίτης πολύ πιο εύκολα θα απαντήσει αλήθεια,  σε μια πρακτική άσκηση φοιτητών.

Το εντυπωσιακό είναι ότι εννέα κόμματα φαίνεται ότι εξασφαλίζουν την είσοδό τους στη νέα βουλή , ενώ και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, κυρίως αλλά και η ΔΗΣΥ της Ντόρας Μπακογιάννη δευτερευόντως, έχουν πιθανότητες εισόδου στη βουλή! Τέλος βλέπουμε και την Κοινωνική  Συμφωνία  της Λούκας  Κατσέλη να φτάνει για πρώτη φορά στο 2%! 

Για την αναγωγή της πρόθεσης ψήφου των αναποφάσιστων όπως δήλωσαν οι ίδιοι οι φοιτητές, χρησιμοποιήθηκαν τα ποσοστά της "παράστασης νίκης" κάτι που κατά την γνώμη μας  ίσως «ευνοεί» τα δύο μεγάλα κόμματα.

 

 

 

online-pressblog

kke4ever

Ζορζ Μουστακί : «Μακάρι η Ελλάδα να γ@μ... το μπουρ... την ΕΕ»

.

Άφωνους άφησε τους αναγνώστες της Huffington Post ο Ελληνογάλλος τραγουδοποιός, Ζορζ Μουστακί, ο οποίος με περίσσια ωμότητα και χωρίς ίχνος αβρότητας εξαπέλυσε δριμύτατη επίθεση στο ευρωπαϊκό οικονομικό στερέωμα: «Μακάρι η Ελλάδα να γαμ... το μπου...λο της Ευρωπαϊκής Ένωσης!» ανέφερε χαρακτηριστικά σε άρθρο του ο τραγουδοποιός, ο οποίος δεν παρέλειψε να εκφράσει τη λύπη του για τα νέα που μαθαίνει για την Ελλάδα.  

«Σφίγγεται η καρδιά μου όταν μαθαίνω τα νέα της Ελλάδας» σχολίασε ο 78χρονος Μουστακί, υπενθυμίζοντας ότι η «Ευρώπη» είναι λέξη ελληνικής προέλευσης, που σημαίνει «αυτή που έχει ευρεία όραση». 

«Μου αρέσει αυτή η αντίδραση, επειδή την κρίση δε τη δημιούργησε ο λαός. Σε αυτόν όμως φορτώνουν το βάρος. Στο κάτω κάτω ο λαός έχει πιο ανεπτυγμένη αίσθηση πολιτικής ευθύνης από όσους βολεύονται με τις ντιρεκτίβες των Βρυξελλών. Καλά θα κάνει λοιπόν η ελληνική κυβέρνηση να ανοίξει τα μάτια και τα αυτιά της».

Από το άρθρο του δεν απουσίασε ούτε ο φίλος του, Μίκης Θεοδωράκης, η αντίσταση κατά των χουντικών δυνάμεων και το νέο κύμα φτωχών μεταναστών, το οποίο δημιουργεί, όπως είπε χαρακτηριστικά «η ασυδοσία της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

ΠΗΓΗ                                                                       

PATRINAKI

" Η πληθώρα κεφαλαίου εδώ, έχει σαν συνέπεια την πληθώρα ανέργων, την στασιμότητα, την δυστυχία, την αθλιότητα, και τον αφανισμό λαϊκών μαζών, εκεί "

 

 

Ο Ευάγγελος Βενιζέλος,

«Η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται σε επικοινωνιακό παροξυσμό, αντιλαμβανόμενη  ότι,  μετά την αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ (τύφλα νάχει ο Ιούλιος Καίσαρ), η κατάσταση αντιστρέφεται (!)», δήλωσε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος στην  προσπάθειά του  να περιορίσει τις διαρροές και προς τα κόμματα της Αριστεράς (παρ' ότι η κατάσταση αντιστρέφεται), κάλεσε τα κόμματα της Αριστεράς να παρουσιάσουν την πρόταση τους λέγοντας ότι ζητούν κάτι το οποίο είναι πολιτικά και οικονομικά ανέφικτο και πρόσθεσε: «Από την άλλη μεριά, από τη μεριά τόσο της παραδοσιακής και της ανανεωτικής Αριστερής αντιπολίτευσης αλλά και από τη μεριά της υπερσυντηρητικής και ακραίας αντιπολίτευσης, υπάρχει μήπως κάποια εναλλακτική πρόταση; Υπάρχει κάποιο σχέδιο για την έξοδο της χώρας από την κρίση; Υπάρχει κάποια λύση εκτός ευρώ ; Εκτός ευρωζώνης, εκτός ευρωπαϊκής ένωσης; Δεν υπάρχει ούτε από αυτούς που ισχυρίζονται ότι είναι μιας ευρωπαϊκής λύσης αλλά χωρίς κόστος, χωρίς δεσμεύσεις» *

Ο Αντώνης Σαμαράς,
"Σφοδρή κριτική στην Αριστερά, για «πολύ υποκριτική εμμονή» στις γενικές καταγγελίες χωρίς προτάσεις, αλλά για το ότι τα προηγούμενα χρόνια «στήριξε και υπερασπίστηκε, όλα όσα αποτελούν σήμερα τις ''ασθένειες'' της ελληνικής κοινωνίας» άσκησε ο πρόεδρος της ΝΔ Αντώνης Σαμαράς από τη Βουλή, κατά τη συζήτηση για τον εφαρμοστικό νόμο....Ο πρόεδρος της ΝΔ κατηγόρησε την Αριστερά ότι αν και δεν κυβέρνησε ποτέ, «άσκησε επιρροή και στήριξε καταστάσεις νοσηρές και στρεβλώσεις απίστευτες, που έχουν μεγάλη ευθύνη για εδώ που φτάσαμε...»  Αυτά είπε ο κ. Σαμαράς, στις 28 Φεβρουαρίου 2012.**

Ο Αντώνης Σαμαράς,  επιτέθηκε στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ λέγοντας ότι δεν διαπραγματεύτηκε με την τρόικα (καλά αυτός που ήτανε ή σε ποιο μέτρο, που πρότεινε η τρόικα, διαφώνησε;) και επεσήμανε ότι μετά τις εκλογές θα πάρει ισοδύναμα (;) μέτρα και θα προστατεύσει τους χαμηλοσυνταξιούχους και χαμηλόμισθους, (με δυο λόγια, σήμερα - και με τη δική του " φροντίδα"- όλους τους μισθωτούς και συνταξιούχους.  Άραγε από ποιους θα τους προστατεύσει; ) ενώ υπογράμμισε: "Για τα μέτρα του Ιουνίου, ρωτάνε εσείς από που θα κόψετε; (τα μέτρα, μέτρα όμως!!)  Δυο λέξεις. Από περικοπές σπατάλης, όχι οριζόντιες περικοπές και από ισοδύναμα μέτρα. Επαναλαμβάνω ότι είμαστε αντίθετοι σε οριζόντιες περικοπές , μέτρα τα οποία λαμβάνουν μισθούς και συντάξεις, αυτός είναι ο εύκολος τρόπος",  είπε ο κ. Σαμαράς, μιλώντας στο διαγραμματειακό συντονιστικό όργανο της ΝΔ.*
 
"Υπερσυντηρητικής",   "Ακραίας",  "Εναλλακτική", "σχέδιο", "Στρεβλώσεις",  "Περικοπές", "ισοδύναμα", "οριζόντιες" κλπ,  λεξούλες,  δηλαδή σα να λέμε « " Άρμεγε"  "λαγούς"  και "κούρευε"  "χελώνες" !!»


    Ακούς τους πολιτικούς εκπροσώπους της αστικής τάξης, και νομίζεις ότι έχεις να κάνεις με μαθητούδια, που διαγωνίζονται ποιο θα πει καλύτερα το μάθημά του στον κύριο. Δυο χρόνια τώρα, για να μη πάμε πιο πίσω, αναμασάνε την φθαρμένη  προπαγάνδα, που τους υπαγορεύει το επιτελείο των ιμπεριαλιστών της  ΕΕ.  Κι αν κάνανε λάθη - και ποιος δεν κάνει; - φταίνε και οι άλλοι που δεν τους συγκράτησαν!  Αυτοί,  είναι οι μόνοι που έχουν σχέδιο για την αντιμετώπιση της κρίσης!! Ότι για αυτούς, δεν υπάρχει ζωή για τους λαούς,  παρά μόνο στην "θερμή κι απάνεμη" αγκαλιά των τοκογλύφων, των εντός και εκτός ευρωζώνης. Είναι οι ίδιοι που  προσπαθούν να ταυτίσουν τις ταξικές δυνάμεις και την πρωτοπορία της εργατικής τάξης, με τους φασίστες που τρέφουν στην αυλή τους, για τις δύσκολες ώρες, όπως έγινε τελευταία, κοντά στα άλλα, και με την σύσταση της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου.  Και  επειδή ακριβώς, δεν υπάρχει άλλη λύση εκτός ευρώ και ευρωζώνης, όπως λένε, ο λαός είναι υποχρεωμένος να δεσμευτεί στους τραπεζοβιομήχανους, ότι δέχεται να ζει τόσο, όσο αυτοί θα του επιτρέπουν, γιατί αυτό είναι το πολιτικά και οικονομικά εφικτό.



Όλος αυτός ο "καυγάς" των επικεφαλής, της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου, επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά τα λόγια του Καρλ Μαρξ :
 "Δεν πρόκειται τώρα πια για το αν είναι αληθινό αυτό ή εκείνο το θεώρημα, μα για το αν είναι ωφέλιμο ή επιζήμιο για το κεφάλαιο... Τη θέση της ανιδιοτελούς έρευνας την πήραν οι πληρωμένοι διαπληκτισμοί των καλαμαράδων, τη θέση της αμερόληπτης έρευνας την πήρε η κακή συνείδηση και η άσχημη πρόθεση της απολογητικής..."
 Και είναι έτσι, γιατί όλος αυτός ο "καυγάς" των επικεφαλής, γίνεται μακριά από τη αναγκαία διέξοδο της κρίσης, εκείνη δηλαδή, την οποία υποδείχνει η οικονομική εξέλιξη. Συνεχίζουν με τις ίδιες ανοησίες του τύπου: "φταίμε και μεις, φταίτε και σεις", τη  στιγμή που όλα τα στοιχεία, των δικών τους στατιστικών υπηρεσιών, δείχνουν ότι η κεφαλαιοκρατική παραγωγή στην ΕΕ, και όχι μόνο, οδηγείται  σε αδιέξοδο.
Ποια θα είναι η συνέπεια του αδιεξόδου;  Η καπιταλιστική παραγωγή δεν μπορεί να μείνει στάσιμη. Πρέπει να συνεχίσει να αυξάνεται και να επεκτείνεται ή πρέπει να πεθάνει.  Και είναι πια φανερό - αυτό δηλαδή  που συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας - ότι ανάπτυξη, δεν μπορεί να γίνει  σε συνθήκες  κρίσης υπερπαραγωγής, υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων.  Η παραγωγή, όχι μόνο δεν αυξάνεται, αλλά τείνει διαρκώς μειούμενη.
  Έτσι, η πληθώρα κεφαλαίου εδώ, έχει σαν συνέπεια την πληθώρα ανέργων, την στασιμότητα, την  δυστυχία, την αθλιότητα, και τον αφανισμό λαϊκών μαζών, εκεί. Αυτή είναι η αχίλλειος πτέρνα της καπιταλιστικής παραγωγής.  Προϋπόθεση για την επιβίωσή της, είναι η αναγκαιότητα της συνεχούς επέκτασης.  Αυτή η συνεχής επέκταση,  από δω και πέρα, για λόγους που έχουν εξηγηθεί και που βιώνουμε , γίνεται αδύνατη.  

Έτσι  μέρα με τη μέρα έρχεται πιο κοντά και γίνεται πιο καθαρό στον  λαό, όχι το ψευτοδίλημμα μέσα ή έξω από την ευρωζώνη, αλλά το πραγματικό δίλημμα, που λέει ότι: ή πρέπει να ρημάξει ο λαός, ή να καταργηθεί ο καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής.  Γεννιέται λοιπόν το ερώτημα:  Ποιο από τα δύο θα συμβεί;
 Η απάντηση θα δοθεί, για το ένα ή το άλλο, στο πεδίο της μάχης, από την έκβαση της ταξικής πάλης, δηλαδή, από την αλλαγή του συσχετισμού των δυνάμεων, υπέρ ή κατα του λαού.  Και η ζυγαριά θα γείρει υπέρ των λαϊκών συμφερόντων, αρκεί ο λαός να πιστέψει στη δύναμή του. Γιατί, ποιος αμφιβάλει γι αυτό, δεν υπάρχει δύναμη που μπορεί ν' αντισταθεί, στην οργανωμένη και ενωμένη σ' ένα  σώμα, εργατική τάξη.

  Στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές, ο λαός έχει την δυνατότητα, να στρέψει προς το πραγματικό του συμφέρον την πορεία των εξελίξεων, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις εκείνες, που θα τον οδηγήσουν στην κοινωνική του απελευθέρωση, αρκεί με την ψήφο του, να σηματοδοτήσει την πορεία του, προς την σωστή κατεύθυνση, δηλαδή, στη κατεύθυνση της σύγκρουσης με την εξουσία των μονοπωλίων, με στόχο, την εξάλειψη του συστήματος της μισθωτής εργασίας.

crousma