ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

902 TV ONLINE

902 TV ONLINE
ONLINE

Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2012

Το κακό παράγινε

Η σύζυγος του Ελληνα πρωθυπουργού σε άψογα αγγλικά εξήγησε χτες μπροστά στις κάμερες πόσο σημαντικό έργο παράγει μια άλλη κυρία της αστικής τάξης για τα άπορα παιδιά.
Τη σπας ή δεν τη σπας την τηλεόραση;
Αλλάζουμε κανάλι: «Το θέμα μας παραπέμπει στη σκοτεινή μεριά του φεγγαριού» αναγγέλλει η παρουσιάστρια.
Γι' αυτή και μόνο τη φράση αξίζει να σπάσεις την τηλεόραση.
Η κυρία - δεν έχει σημασία ποια είναι - αναφέρεται σε ανθρώπους που τους κόβουν τα πόδια από κρυοπάγημα. Σε παιδιά που πέφτουν ξερά στο σχολείο επειδή είναι νηστικά.
Και η κυρία κάνει ποίηση!
***
Λεπτομέρειες; Στις λεπτομέρειες κρίνονται και τα συστήματα και οι υποστηριχτές τους.
Κόβουν τα πόδια αστέγων στην Ουκρανία γιατί έπαθαν κρυοπαγήματα. Και κανείς δε ρωτάει «γιατί έγιναν άστεγοι άνθρωποι σε μια χώρα που κανείς δεν ήταν χωρίς σπίτι;».

Οι τιβί δεν κάνουν ερωτήσεις. Δείχνουν τη βοήθεια του κράτους. Μα η επόμενη είδηση ζητάει επίσης την ερώτησή της: Πεθαίνουν, λέει, κάπου στην Τσεχία, από κακές συσκευές γκαζιού. Πού; Εκεί που υπήρχε ένα καταπληκτικό δίκτυο δωρεάν παροχής αερίου σε κάθε σπίτι. Ποιος τίναξε στον αέρα ένα σύστημα που λειτουργούσε για τον άνθρωπο; Σιγή στις τιβί.
***
Αυτοί που μοιράζουν τους εργάτες, κλαίνε, μετά, για το μοίρασμα. Και ψάχνουν λύση στον επανασχεδιασμό του κράτους. Οπως επανασχεδιάστηκε στις χώρες του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε, έτσι που να είναι αυτές οι χώρες πια χωματερές ανθρώπων.
Οι «δικοί μας» αναρωτιούνται ακόμα «τι φταίει;» Φταίει το κεφάλι το ξερό μας, είναι η φράση που αν και την είπε ο Βάρναλης στον καιρό του, κανένα άλλο στόμα δεν την είπε ακόμα.
Κι ας απλώνεται μαύρο το σκοτάδι γύρω μας, από τον Ατλαντικό ως το Βλαδιβοστόκ. Ποιος θα το 'λεγε 30 χρόνια πριν...
Σκοτάδι που θα γίνει πιο μαύρο όσο θα επιτρέπουμε στις αυταπάτες να υπάρχουν. Οπως το να κάνουμε υπομονή μέχρι η σημερινή Ευρωπαϊκή Ενωση των μονοπωλίων να γίνει παράδεισος, όπως προτείνει ο αρθρογράφος του Μπόμπολα.
***
Φταίει το κεφάλι το ξερό μας. Ναι, φταίει το σύστημα, αλλά φταίει και το κεφάλι το ξερό μας. Οπως αυτουνού που βγήκε χτες στα κανάλια να δείξει τα 2,81 ευρώ που πήρε σαν εκκαθαριστικό μισθού και περιμένει λύση απ' τα κανάλια! Αντί να τα κάνει γυαλιά - καρφιά κάθεται και κάνει δηλώσεις στα κανάλια! Φταίει, βέβαια, κι ο λογιστής. Που άρχισε να του εξηγεί πως δεν υπάρχει τίποτα παράξενο στα 2,81 ευρώ καθώς αυτά είναι το φυσικό αποτέλεσμα της τάδε κράτησης, της δείνα παρακράτησης, του νόμου τάδε για τη φορολογία και της αυτονόητης υποχρέωσης «να συνδράμωμεν τους πτωχούς». Να μια ακόμα διαφορά ανάμεσα στον λογιστή και στον κομμουνιστή.
***
Δε χρειάζονται πολλά για να βρεις τι φταίει. Οταν πληρώνεις διόδια πληρώνεις μια εταιρεία που δεν έχει βάλει δραχμή και της έχει παραχωρηθεί το ταμείο. Ακολουθείς το χρήμα και ξέρεις ποια πολιτική σε έχει καταδικάσει να πληρώνεις. Τότε είναι η ώρα να πετάξεις στα σκουπίδια όλα όσα σου λένε πως δε φταις εσύ, αλλά ο διπλανός σου. Τότε σταματάς το κλάμα «κοίτα τι έπαθα ο καημένος». Γιατί κανένας δεν είναι καημένος. Καθένας τελικά πρέπει να κουβαλήσει το σταυρό που το ξερό του το κεφάλι φόρτωσε στους άλλους. Οταν δεν εγκαταλείπεις τον δυνάστη σου κάποια στιγμή το πληρώνεις.
***
«Εφιαλτικά στοιχεία για την ανεργία, ένας στους δύο άνεργος», έλεγε με τρόμο μια άλλη κυρία στην τιβί. Η ίδια 364 μέρες το χρόνο ζητάει να παταχθούν όλοι αυτοί που αντιδρούν στην πολιτική του κεφαλαίου που παράγει και ανέργους.
Οπως με τους φτωχούς: Αυτοί που τους δημιουργούν βγαίνουν μετά και φιλάνθρωποι.
Εδώ και καιρό κουράζουν οι συνεχείς διαπιστώσεις.
Βήμα το βήμα πρέπει να μετράμε το δρόμο για την ανατροπή.
Εχουν φτάσει να το αναγνωρίζουν και αστοί δημοσιογράφοι, κι ας μην το πάνε το πράγμα μέχρι τέλος, βλέπουν πως αν δεν ανατραπεί το σκηνικό του τρόμου η μία τραγωδία θα διαδέχεται την άλλη.
***
Μπορούμε να σταματήσουμε το κακό. Με όλο και πιο έντονη προβολή του στόχου της ανατροπής. Με προετοιμασία για μάχες που πάνε μακριά. Με δίδαγμα κι από τους αστούς: Αυτοί ενωμένοι για το τσάκισμα των εργατών. Οι εργάτες ενωμένοι για το τσάκισμα των αστών. Οσοι ζητάνε και το σκύλο χορτάτο και την πίτα γιομάτη, είναι απλά αντίπαλοι.


Ριζοσπάστης


KKE & KNE - Συνέντευξη Αλ. Παπαρήγα για τα ναρκωτικά.

Το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού (ιδιοκτησίας Ευφραίμογλου) απέλυσε εργαζόμενο που προτοστατούσε στην ίδρυση σωματείου.

 
Το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού (ιδιοκτησίας Ευφραίμογλου), αδρά χρηματοδοτούμενο από το κράτος ανεξαρτήτως κυβέρνησης, απέλυσε ιστορικό που θεώρησε η ιδιοκτησία ότι πρωτοστάτησε στην ίδρυση σωματείου εργαζομένων με εντολή "εγκατάλειψης του κτιρίου σε μισή ώρα"!
Τι να πει κανείς;
  Είναι μια ευκαιρία να δούμε πώς λειτουργούν όλα αυτά τα επιχορηγούμενα ιδιωτικά "πολιτιστικά" ιδρύματα, που, τρεφόμενα από κρατικά χρήματα και πληρώνοντας ψίχουλα στους εργαζομένους, πουλάν τη μούρη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας για το καλό του "έθνους" και της "πατρίδας"..
Η αλληλεγγύη μας.. η μόνη ηθική περίφανη απάντηση !

Τρίτη 31 Ιανουαρίου 2012

Περέμβαση του Γιαν. Πρωτούλη ( ΚΚΕ ) στη βουλή για χαλυβουργούς - εργαζόμενους .

Στο δρόμο μας εμείς


Για να εκβιάσουν σε υποταγή μιλάνε για τον κίνδυνο χρεοκοπίας σα να μην έχει ήδη συμβεί για την εργατική λαϊκή οικογένεια. Μια βόλτα στις γειτονιές δείχνει πως παραμιλά ο κόσμος.
Επειδή γνωρίζουν τι συμβαίνει στα εργατόσπιτα, όταν μιλάνε για χρεοκοπία, συμπληρώνουν πως όσα ζούμε δεν είναι τίποτα μπροστά σε όσα έρχονται. Εννοούν πως υπάρχει και πιο κάτω από τον πάτο του βαρελιού.

Ούτε καν φαντασία δεν διαθέτουν. Γράφουν και ξαναγράφουν χιλιάδες λέξεις για να επαναλάβουν το ίδιο τροπάρι: Φταίει που «όλοι μαζί τα φάγατε». Για να αξιώσουν ως λύση: «Τα κεφάλια μέσα», για να αναλάβουν οι καπιταλιστές τη σωτηρία μας υπό τη σημαία της «εθνικής ενότητας».
Το παραμύθι κορυφώθηκε ενόψει της χτεσινής Συνόδου Κορυφής της ΕΕ όπου η κυβέρνηση πήγε για να διαπραγματευτεί το πώς θα μοιραστούν τα κέρδη από τη σφαγή των λαϊκών δικαιωμάτων.
Μια πρώτη απάντηση στο «όλοι μαζί τα φάγατε» (που απευθύνεται στους εργάτες) είναι να τους δείξεις τα κουφάρια των εργοστασίων στις περίφημες ΒΙΠΕ που οι ίδιοι οι καπιταλιστές δημιούργησαν, αφού πρώτα ξεκοκάλισαν πέντε έξι αναπτυξιακά προγράμματα, δηλαδή κρατικό χρήμα που είναι μέρος της κλεμμένης υπεραξίας από τη δουλειά του εργάτη. Και να συμπληρώσεις πως μόνο άφρονες θα έβαζαν ξανά το λύκο να φυλάξει τα πρόβατα. Το πρόβλημα, όμως, με την αστική προπαγάνδα θα παραμένει όσο οι αστοί διαθέτουν υπεροπλία ως προς τα μέσα πολλαπλασιασμού αυτής της προπαγάνδας. Και από αυτήν την άποψη η αποφασιστική ενίσχυση του «Ριζοσπάστη», όλων των μέσων που διαθέτει το εργατικό κίνημα, είναι κρίσιμη αυτή την περίοδο ώστε να ενισχύεται και προπαγανδιστικά ο δρόμος που έχει χαράξει το εργατικό κίνημα, ο δρόμος στον οποίο πρωτοστατούν οι κομμουνιστές, ο δρόμος στον οποίο καλεί το ΚΚΕ: Ρήξη και ανατροπή, ενάντια στους καπιταλιστές, την ιδιοκτησία τους στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, την εξουσία τους.

Ο δρόμος για την ανατροπή των αρνητικών συσχετισμών, παράλληλα με την εντεινόμενη πάλη της εργατικής τάξης μέσα στους ίδιους τους χώρους δουλειάς, περνά μέσα και από την καθημερινή απάντηση - αποδόμηση μίας προς μία των σοφιστειών που χρησιμοποιεί η αστική προπαγάνδα.
Παράδειγμα: Να 'ναι καθαρό πως όταν μιλάνε για καταναλωτισμό, αναφέρονται στο δεύτερο ζευγάρι παπούτσια, κι όταν μιλάνε για προνόμια αναφέρονται στο ίδιο το μεροκάματο. Οταν καταγγέλλουν τα προνόμια των εργατών ως αιτία των εισαγωγών, κρύβουν την παραγωγική έρημο που επέβαλε η πολιτική υπέρ των μονοπωλίων και του καταμερισμού εργασίας που έχουν κάνει μεταξύ τους τα μονοπώλια. Οταν δείχνουν το κρατικό χρέος ως αποτέλεσμα της κατανάλωσης, κρύβουν ότι το κρατικό χρέος είναι όλο δικό τους. Είναι οι επιδοτήσεις στο μεγάλο κεφάλαιο, οι ΝΑΤΟικοί εξοπλισμοί, οι φοροαπαλλαγές των μονοπωλίων κλπ. Οταν λένε ότι το μνημόνιο δεν εφαρμόστηκε αντιστρέφουν την πραγματικότητα που βιώνει ο άνθρωπος καθημερινά: Τα δεκάδες χαράτσια, το πετσόκομμα των μισθών, την έκρηξη της ανεργίας, την εξαφάνιση της Πρόνοιας, τα βιβλία που δεν πήγαν ακόμα στα σχολεία. Τα συσσίτια...
Γιατί επιμένουν στη σοφιστεία περί κατανάλωσης; Γιατί αυτό που φέρνουν είναι ακόμα χειρότερο.
Για να το επιβάλουν έχουν ανάγκη τους αδίστακτους. Η Μπακογιάννη πασχίζει καιρό τώρα να πλασαριστεί σαν νέο αίμα στην πολιτική εκπροσώπηση του «επιχειρείν». Σωστά μιλάει για ανατροπή. Τις εργατικές κατακτήσεις θέλει να ανατρέψει. Μαζί της συμπορεύονται μια σειρά νεόκοπα σχήματα με τίτλους όπως «δημιουργία ξανά» και άλλα ηχηρά, που δεν κρύβουν όμως ποιον θεωρούν βασικό αντίπαλο: Το εργατικό κίνημα και την πολιτική εκπροσώπηση των εργατών, το ΚΚΕ.
Δεν έχουν πρόβλημα με τα «παλιά κόμματα». Απλά γνωρίζουν πως είναι χωρίς γυρισμό η λαϊκή κατακραυγή εναντίον του συνόλου του αστικού πολιτικού κόσμου.
Με το ΚΚΕ έχουν πρόβλημα. Εχουν πρόβλημα με την απήχηση που έχει η πολιτική του πρόταση σε ευρύτερες λαϊκές μάζες. Το ομολόγησε αρκετές φορές μέχρι τώρα ο πρόεδρος του ΣΕΒ. Το παπαγαλίζει η Μπακογιάννη αντιστρέφοντας την πραγματικότητα.
Αυτό που θέλουν να σβήσουν είναι ό,τι θα 'πρεπε να 'ναι αυτονόητο στη συνείδηση κάθε εργάτη: Οτι για να βελτιώσει τη ζωή του, πρέπει να αντιπαρατεθεί με το αφεντικό του. Θέλουν τους ανθρώπους της δουλειάς να διαδηλώνουν για το δίκιο του Μάνεση ή του Κουρή...
Ο αστικός κόσμος δεν είναι μόνος του. Εχουν ήδη δηλώσει με πράξεις τη συμπαράταξή τους οι δυνάμεις του συμβιβασμού μέσα στο συνδικαλιστικό κίνημα. Η ηγετική ομάδα της ΓΣΕΕ μιλάει για πάγωμα μισθών, κάνει ό,τι περνά απ το χέρι της για να εμποδίσει την απεργιακή κινητοποίηση των εργατών στην οποία καλούν οι δυνάμεις του Πανεργατικού Αγωνιστικού Μετώπου (ΠΑΜΕ).
Η λύση είναι η μόνη που διαθέτει η εργατική τάξη: Να εντείνει την πάλη της έτσι που να χάσουν οι καπιταλιστές. Να αγνοήσει όλο το κλάμα περί «πατρίδας». Να δει στην πράξη ότι μπορεί χωρίς τους καπιταλιστές. Σ' αυτό επιμένει το ΚΚΕ. Σ' αυτό συγκλίνουν μια μετά την άλλη οι εργατικές κινητοποιήσεις.
Στη συγκέντρωση δυνάμεων που επιχειρεί η αστική τάξη, απαντάμε με ακόμα μεγαλύτερη συσπείρωση στο ΚΚΕ, με μεγαλύτερη συγκέντρωση εργατικών - λαϊκών δυνάμεων για να φύγουν από τη μέση οι καπιταλιστές, η εξουσία τους, η ιδιοκτησία τους στα συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής.



ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:
Θανάσης ΛΕΚΑΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Δευτέρα 30 Ιανουαρίου 2012