ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ - «ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»

Στην τροχιά της καπιταλιστικής βαρβαρότητας

Γρηγοριάδης Κώστας

Η προκλητική χυδαία ιδεολογική τρομοκρατία και οι απειλές της ΕΕ, του ΔΝΤ, της αστικής τάξης με δημαγωγικές δηλώσεις και αντεγκλήσεις μεταξύ των αστικών και των οπορτουνιστικών κομμάτων ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ ΔΗΜΑΡ, «Ανεξάρτητοι Ελληνες», κατά τη διάρκεια των διερευνητικών εντολών για το σχηματισμό κυβέρνησης, επιβεβαιώνουν τις θέσεις που προεκλογικά είχε διατυπώσει το ΚΚΕ για τις μετεκλογικές εξελίξεις, τα αδιέξοδα της καπιταλιστικής διαχείρισης, τη θύελλα της επίθεσης του κεφαλαίου και του πολιτικού του προσωπικού ενάντια στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.

Από κοντά και το φασιστικό-χουντικό μόρφωμα «Χρυσή Αυγή» - μέσα από το κάδρο της αστικής τάξης - με αντιδραστικές θέσεις και προκλητικές απειλές επιτίθεται ενάντια στο ΚΚΕ και στο λαό, προσφέροντας τις υπηρεσίες της στην πλουτοκρατία.

Το ΚΚΕ έγκαιρα προέβλεψε και ενημέρωσε το λαό για την καπιταλιστική κρίση, τα αδιέξοδα της αστικής διαχείρισης και τις επαναλαμβανόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, προβάλλοντας ταυτόχρονα την αναγκαιότητα όξυνσης της ταξικής πάλης, της ανασύνταξης και αντεπίθεσης του εργατικού κινήματος.

Το ΚΚΕ πρωτοστάτησε στην οργάνωση και στον προσανατολισμό της πάλης του εργατικού κινήματος, στη γραμμή αντίστασης - ανυπακοής - απειθαρχίας και ανατροπής της πολιτικής της εξουσίας των μονοπωλίων.

Η πολιτική δράση του ΚΚΕ για τα καθημερινά οξυμένα λαϊκά προβλήματα της ανεργίας, των Κλαδικών Συμβάσεων Εργασίας, τις δραστικές περικοπές στους μισθούς, στις συντάξεις, στην Υγεία, στην Πρόνοια, τη φτώχεια, σε αρμονία με τη στρατηγική του, για την κατάκτηση της Λαϊκής Εξουσίας, Οικονομίας, για την αποδέσμευση από την ΕΕ και τη μονομερή διαγραφή του χρέους, αποτελεί δύναμη, για το εργατικό κίνημα, όξυνσης της ταξικής πάλης κόντρα στο κεφάλαιο και το πολιτικό τους προσωπικό.

Τα παραπλανητικά διλήμματα και η κοροϊδία από ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, «Ανεξάρτητους Ελληνες», ΔΗΜΑΡ κατά τη διάρκεια των διερευνητικών εντολών για το σχηματισμό κυβέρνησης, αλλά και τις συζητήσεις μέσα από τα ΜΜΕ συνεχίζουν να προκαλούν την οργή και την αγανάκτηση του λαού.

Η επιλογή της πλουτοκρατίας, μετά την καταβαράθρωση του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ στις εκλογές της 6ης Μάη, να αξιοποιήσει το ΣΥΡΙΖΑ και τη ΔΗΜΑΡ, με πιο άμεση εμπλοκή στο επίπεδο της αστικής διακυβέρνησης της χώρας, αποτελεί το κύριο χαρακτηριστικό της προσπάθειάς της για την αναστύλωση της «κεντροαριστεράς» και «κεντροδεξιάς», με στόχο τον αφοπλισμό, τη χειραγώγηση του εργατικού κινήματος και την απρόσκοπτη συνέχιση της καπιταλιστικής βαρβαρότητας σε βάρος του λαού.

Αποκαλυπτικές είναι οι θέσεις των αστικών και οπορτουνιστικών κομμάτων, από τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ, τους «Ανεξάρτητους Ελληνες» για την καπιταλιστική ανάπτυξη μέχρι το ΣΥΡΙΖΑ και τη ΔΗΜΑΡ, με ενοποιητικό στοιχείο στήριξη των συμφερόντων της εξουσίας του κεφαλαίου.

Το εκλογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για «αριστερή κυβέρνηση συνεργασίας», που δήθεν δεν αντιλαμβάνεται το ΚΚΕ, αποτελεί μνημείο πολιτικής αγυρτείας, εμπαιγμό, κοροϊδία και υποταγή του λαού στη στρατηγική του κεφαλαίου.

Οι πρόσφατες εαρινές προβλέψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δείχνουν βαθιά κρίση στην Ελλάδα και την ΕΕ για το 2012. Η όξυνση της καπιταλιστικής κρίσης στην Ελλάδα, στην Ευρωζώνη και στα άλλα κράτη - μέλη της ΕΕ έχουν οδυνηρές συνέπειες για όλους τους λαούς. Αυτή την καπιταλιστική βαρβαρότητα έρχεται να διαχειριστεί η προσεχής Σύνοδος Κορυφής στις Βρυξέλλες στις 23 Μάη. Τη στρατηγική της ΕΕ «Ευρώπη 2020», το «Σύμφωνο για το Ευρώ+» και το «Δημοσιονομικό Σύμφωνο» με θύελλα νέων αντιλαϊκών μέτρων είτε έχουν είτε δεν έχουν προσυπογράψει μνημόνιο με την τρόικα (ΕΕ, ΕΚΤ, ΔΝΤ) σε όλα τα κράτη - μέλη της ΕΕ.

Καπιταλιστική ανάπτυξη στην Ελλάδα

Η στρατηγική της ΕΕ, των κομμάτων του κεφαλαίου και του ευρωμονόδρομου αποτυπώνεται κυνικά με την Ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, με τίτλο «Ανάπτυξη για την Ελλάδα» {COM(2012)183/18-04-2012}. Η Ανακοίνωση αυτή υπηρετεί διπλό στόχο: Ο πρώτος - ενόψει των εκλογών στην Ελλάδα - να εντείνει τη λογική του «καρότου και του μαστίγιου» στον εργαζόμενο λαό, εγκλωβίζοντάς τον, με εκβιασμούς και ταυτόχρονα ψευτοελπίδες ανάκαμψης, στον ευρωμονόδρομο και τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ. Οπως τονίζει η Επιτροπή: «Η υπέρβαση της κρίσης αυτής και η ανοικοδόμηση μιας επιτυχούς οικονομίας θα απαιτήσουν την ανάληψη ενωμένης εθνικής δέσμευσης από τον πληθυσμό της χώρας και τους πολιτικούς ηγέτες του... Μπορεί να αντλήσει δύναμη και απτή υποστήριξη από τη συμμετοχή της στην Ευρωπαϊκή Ενωση και τη ζώνη του ευρώ... Η Ελλάδα χρειάζεται την ΕΕ για να καταφέρει να ξεπεράσει την τρέχουσα κρίση και η ΕΕ χρειάζεται μια εύρυθμα λειτουργούσα και δυναμική Ελλάδα, που θα ...συμβάλλει στην επιτυχή υλοποίηση των πολιτικών της ΕΕ... Η Ελλάδα έχει τις δυνατότητες για να αλλάξει... αλλά ωστόσο όλη η άνευ προηγουμένου συνδρομή την οποία λαμβάνει επί του παρόντος η Ελλάδα είναι ικανή να παραγάγει αποτελέσματα μόνον εφόσον οι Ελληνες πολίτες ενστερνισθούν το πρόγραμμα... Για τους δημοκρατικούς θεσμούς της Ελλάδας, οι οποίοι έχουν δώσει τη συγκατάθεσή τους για το δεύτερο πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής και έχουν δεσμευθεί για την εφαρμογή του». Η Επιτροπή επιχειρεί να στοιχίσει στα συμφέροντα των μονοπωλιακών ομίλων και την ΕΕ το σύνολο των πολιτικών κομμάτων του ευρωμονόδρομου, να πείσει την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα ότι δεν υπάρχει καμία άλλη επιλογή από την υποταγή του στα μονοπώλια και τις ενώσεις τους.

Ο δεύτερος στόχος είναι να δώσει τους άξονες της καπιταλιστικής ανάπτυξης που έχει ανάγκη το κεφάλαιο για την περίοδο της ασθενικής ανάκαμψης από την καπιταλιστική κρίση. Οι άξονες αυτοί μπορούν ουσιαστικά να αποτελέσουν το πρόγραμμα του «κόμματος του ευρώ», πρόγραμμα που ανταποκρίνεται στις προτάσεις όλων των κομμάτων του ευρωμονόδρομου, των κομμάτων του κεφαλαίου, ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, «Ανεξάρτητοι Ελληνες» και των οπορτουνιστικών κομμάτων του ΣΥΡΙΖΑ και της ΔΗΜΑΡ. Αποκαλύπτει ταυτόχρονα τον τυχοδιωκτισμό των οπορτουνιστών, που το πρόγραμμα της «αριστερής κυβέρνησής» τους κινείται απολύτως στο πλαίσιο που βάζει η Επιτροπή για την καπιταλιστική ανάπτυξη στην Ελλάδα, σπέρνοντας αυταπάτες ότι στη «Δευτέρα Παρουσία» μέσα από την ΕΕ θα ικανοποιηθούν οι λαϊκές ανάγκες.

Οι τρεις άξονες που βάζει η Επιτροπή είναι:

• Ο έλεγχος των δημόσιων οικονομικών και εσόδων.
• Η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
• «Η απελευθέρωση της επιχειρηματικής δραστηριότητας... με μεγάλης κλίμακας αναμόρφωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και της αγοράς εργασίας... ώστε η Ελλάδα να γίνει ξανά τόπος όπου εγχώριοι και αλλοδαποί επενδυτές διακατέχονται από εμπιστοσύνη».

1. Ο πρώτος άξονας της δημοσιονομικής πειθαρχίας περιλαμβάνει την περικοπή δαπανών.

2. Ο δεύτερος, σύμφωνα με την Ανακοίνωση, θέτει σε άμεση προτεραιότητα την εκταμίευση των 4 δισ. ευρώ που είναι ήδη διαθέσιμα «για τη χρηματοδότηση των ΜΜΕ», ενώ η ΕΤΕπ πρέπει να εκταμιεύσει δάνεια προς ΜΜΕ, με την κάλυψη του Ταμείου Εγγυήσεων (το οποίο «προικοδοτεί» με 500 εκατ. ευρώ). Σε τι διαφέρει άρα η πρόταση αυτή της Επιτροπής από το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και όσα φαιδρά δήλωνε το στέλεχός του ο Δ. Στρατούλης.

3. Στον τρίτο άξονα η Επιτροπή βάζει τις εξής «αναπτυξιακές» προτεραιότητες, που στην ουσία συμπυκνώνονται στο στόχο ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας, στόχος που αποτελεί κοινή θέση όλων των κομμάτων της ΕΕ, από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, Καμμένο και τους «αριστερούς», ΣΥΡΙΖΑ και ΔΗΜΑΡ:

• «Αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας κόστους»: Εκσυγχρονισμός της ελληνικής αγοράς εργασίας με μείωση του ονομαστικού μοναδιαίου κόστους εργασίας κατά 15% την περίοδο 2012-2014.
• Διευκόλυνση των εξαγωγών
• Ενθάρρυνση νέων επενδύσεων. Κάθε διευκόλυνση δηλαδή για το κεφάλαιο, με εξάλειψη όλων των «γραφειοκρατικών εμποδίων» της δημόσιας διοίκησης, όπως κανόνες για το χωροταξικό σχεδιασμό και τη χορήγηση περιβαλλοντικών αδειών, ιδιαίτερα για τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στους τομείς της ενέργειας, της διανομής, εφοδιαστικής και των μεταφορών.
• Εκσυγχρονισμός του συστήματος δημοσίων συμβάσεων, ώστε ευκολότερα να ρέει δημόσιο χρήμα στους μονοπωλιακούς ομίλους - προμηθευτές του Δημοσίου.
• Απελευθέρωση του ανταγωνισμού. Πλήρης απελευθέρωση της αγοράς, ιδιαίτερα στον τομέα των υπηρεσιών.
• Πλήρης απελευθέρωση της αγοράς ενέργειας, δηλαδή πλήρης ιδιωτικοποίηση όπου ακόμη υπάρχει κρατική ιδιοκτησία, για να παραδοθεί πλήρως στα μονοπώλια ο στρατηγικός αυτός κλάδος της οικονομίας. Για το σκοπό αυτό σχεδιάζεται ο πλήρης διαχωρισμός των συστημάτων μεταφοράς για να διευκολυνθούν επενδύσεις σε νέα έργα δημιουργίας αγωγών μεταφοράς, ενώ τα μονοπώλια θα μπορούν να χρησιμοποιούν δωρεάν όλες τις δημόσιες υποδομές που έχει κατασκευάσει μέχρι σήμερα η ΔΕΗ με δημόσιο χρήμα. Στο πλαίσιο αυτό σημαντικό ρόλο πρόκειται να παίξει το διευρωπαϊκό δίκτυο (TEN-T) στον τομέα της ενέργειας, καθώς και το νέο πρόγραμμα της ΕΕ «Συνδέοντας την Ευρώπη». Επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, με έργα όπως το περιβόητο «Ηλιος», δηλαδή σε τομείς χαμηλής έντασης εργασίας και μεγάλης κερδοφορίας, αφού παραδοθούν πρώτα στους μονοπωλιακούς ομίλους βουνά, πεδιάδες και θάλασσες.
• Επέλαση των μονοπωλίων στον τομέα των μεταφορών. Με δημόσιο χρήμα και κοινοτικά κονδύλια (πάλι χρήματα από τις τσέπες των εργαζομένων) να προχωρήσουν τα έργα παραχώρησης των αυτοκινητοδρόμων (εγγυημένο κέρδος για το κεφάλαιο και αυξήσεις φωτιά στα διόδια για τους εργαζόμενους χρήστες) - 1.400 χιλιόμετρα διευρωπαϊκού δικτύου, κυρίως για την οδική σύνδεση στη ΝΑ Ευρώπη με υποψήφιες για ένταξη στην ΕΕ χώρες. Τα έργα αυτά διευκολύνουν το κεφάλαιο για τη γρήγορη μεταφορά εμπορευμάτων και βέβαια δεν έχουν καμία σχέση με τις λαϊκές ανάγκες. Σ' αυτό το πλαίσιο ΕΕ και ελληνικές κυβερνήσεις προχωρούν το σχέδιο των διευρωπαϊκών δικτύων μεταφορών που περιλαμβάνει τα λιμάνια Ηγουμενίτσας - Πάτρας, Πειραιά - Θεσσαλονίκης στο κεντρικό ευρωπαϊκό δίκτυο μεταφορών της ΕΕ, τη σιδηροδρομική σύνδεση Πειραιά - Θεσσαλονίκης και τη θαλάσσια αρτηρία Αθήνας/Πειραιά - Λεμεσσού. Βεβαίως πρέπει να έχει προηγηθεί η ιδιωτικοποίηση λιμανιών, αεροδρομίων και σιδηροδρόμων, ώστε να έχουν παραδοθεί πλήρως στο κεφάλαιο.
• Μεταρρύθμιση της δημόσιας διοίκησης, ώστε να ανταποκρίνεται στις σύγχρονες ανάγκες του κεφαλαίου. Δηλαδή δημόσια διοίκηση μικρότερη, ευέλικτη, λειτουργική και γρήγορη για την εξυπηρέτηση των επιχειρήσεων.
• Φορολογική μεταρρύθμιση, στα πλαίσια που έχουν ήδη προαναγγελθεί, δηλαδή φοροεπιδρομή στα εισοδήματα της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, φοραοαπαλλαγές και μείωση των φορολογικών συντελεστών για το κεφάλαιο και τις επιχειρήσεις. Με προκλητικό τρόπο μάλιστα η Επιτροπή συστήνει την επιστροφή του ΦΠΑ στις επιχειρήσεις, ύψους 700 εκατ. ευρώ, την ίδια στιγμή που έχει κηρύξει στάση πληρωμών για μια σειρά επείγουσες υπηρεσίες για τις λαϊκές ανάγκες.
• Μεταρρύθμιση των συστημάτων υγείας και συντάξεων. Μείωση των δαπανών ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης. Απελευθέρωση του ανταγωνισμού στην αγορά φαρμάκων, ιδιαίτερα στην αγορά των εκτός διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας - γενόσημων - φαρμάκων, ώστε να ανοίξουν νέα πεδία κερδοφορίας για τα μονοπώλια του κλάδου.
• Ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας 50 δισ. ευρώ για την πληρωμή του δημόσιου χρέους.
• Για τις συντάξεις η Επιτροπή σημειώνει με νόημα ότι το προσδόκιμο επιβίωσης στην Ελλάδα έχει ανέλθει σε 78,4 έτη για τους άνδρες και 82,8 για τις γυναίκες, προετοιμάζοντας το έδαφος και για νέα αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.

Ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας

Το κεντρικό συμπέρασμα της Επιτροπής και η επιδίωξη των αξόνων ανάπτυξης, που βάζει ως προτεραιότητα, ομολογείται ανοιχτά στην Ανακοίνωση: Η Ελλάδα να γίνει ελκυστικός προορισμός για επενδύσεις και επιχειρηματικές δραστηριότητες, ιδίως σε καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες. Με άλλα λόγια, η Ελλάδα πρέπει να μεταβληθεί σε μια έρημο για την εργατική τάξη, χωρίς εργασιακά δικαιώματα, με τη χαμηλότερη τιμή εργατικής δύναμης, με φιλομονοπωλιακή νομοθεσία και διοίκηση που θα τρέχει να ικανοποιήσει κάθε επιθυμία των επιχειρήσεων, παραδίδοντας όλο το δημόσιο πλούτο και τους στρατηγικούς τομείς της οικονομίας της στο μονοπωλιακό κεφάλαιο. Παράδεισος για το κεφάλαιο - κόλαση για τους εργαζόμενους. Αυτοί είναι οι όροι που θέτουν ΕΕ - κεφάλαιο και τα κόμματά του για να ανοίξει ο δρόμος για επενδύσεις, για την ανάπτυξη. Αυτή η καπιταλιστική ανάπτυξη θα πατήσει σε έναν εργασιακό μεσαίωνα για την εργατική τάξη, στη φτώχεια και την εξαθλίωση του εργαζόμενου λαού για να εκτινάξει την κερδοφορία του κεφαλαίου και να πετύχει μιας στρατηγικής σημασίας νίκη σε βάρος της εργατικής τάξης.

Σ' αυτή την απαίτηση των καιρών απαντάει η πολιτική πρόταση του ΚΚΕ.

Η Ελλάδα διαθέτει τη βάση για το κτίσιμο της νέας κοινωνίας. Διαθέτει ειδικευμένο εργατικό και επιστημονικό δυναμικό, συγκεντρωμένα μέσα παραγωγής, ορυκτό πλούτο, σημαντικές πρώτες ύλες για την ανάπτυξη της βιομηχανίας. Διαθέτει σημαντικές ενεργειακές πηγές, έχει γη ανεκτίμητης αξίας που μπορεί να εξασφαλίσει τη διατροφή του λαού μας με υγιεινά διατροφικά προϊόντα.

Η εξουσία στα χέρια του λαού και η οργάνωση της οικονομίας με κριτήριο την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.

Η Ανακοίνωση της Επιτροπής εκθέτει ανεπανόρθωτα τους οπορτουνιστές του ΣΥΡΙΖΑ και της ΔΗΜΑΡ που σπέρνουν επικίνδυνες αυταπάτες στο λαό για «αναδιαπραγμάτευση» του μνημονίου, «απαγκίστρωση» και άλλες τέτοιες εκφράσεις. Οι προτάσεις τους για ανάπτυξη κινούνται ακριβώς στο ίδιο πλαίσιο με αυτό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ακριβώς γιατί είναι προτάσεις διαχείρισης του καπιταλισμού. Διαφορές στο «μείγμα» της ανάπτυξης, στον τονισμό κάποιων πλευρών της ή χαλάρωση άλλων όχι μόνο δεν πρόκειται να ανακουφίσουν τους εργαζόμενους, αλλά να κάνουν ακόμη μεγαλύτερα τα βάσανά τους. Η «αριστερή διακυβέρνηση» είναι καπιταλιστική διακυβέρνηση. Θα μπορούσε κάλλιστα να προταθεί και από την Επιτροπή της ΕΕ. Κυρίαρχος μπορεί να γίνει ο λαός μας, προσπερνώντας ψευδαισθήσεις και αυταπάτες για μαγικές αστικές κυβερνητικές λύσεις, όταν γίνει ιδιοκτήτης του πλούτου που παράγει, με ανατροπή της καπιταλιστικής βαρβαρότητας, αποδέσμευση από τη λυκοσυμμαχία της ΕΕ και μονομερή διαγραφή του χρέους με Λαϊκή Εξουσία.

Του
Γιώργου ΤΟΥΣΣΑ*
*Ο Γιώργος Τούσσας είναι μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, υπεύθυνος του Τμήματος Ευρωπαϊκής Πολιτικής, ευρωβουλευτής

 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Εκλογές στο Ευρωκωσταλέξι... ( της Λιάνας Κανέλλη )

Για όσους δεν θυμούνται και δη τους νεότερους, που ονειρεύονται ένα γκουβέρνο σαν πομάδα στις πληγές που το ίδιο άνοιξε στα όνειρα και τα σχέδιά τους για ζωή, το Κωσταλέξι ήταν ένα χωριό σαν όλα τ' άλλα ελληνικά χωριά, που συκοφαντήθηκε και στιγματίστηκε από τον τρόμο μιας οικογένειας μπροστά στην «ατυχία» να αποκτήσει ένα κορίτσι με νοητική υστέρηση.

Το παιδί μεγάλωσε χωρίς να μάθει ποτέ κανείς ότι γεννήθηκε, έγκλειστο σ' ένα υπόγειο, ώσπου κάποιος έσπασε το τείχος της σιωπής, άνοιξε η κρύπτη του μυστικού αργού φόνου από προκατάληψη και κοινωνική φοβία, τα μαζικά μέσα κατασπάραξαν εν ονόματι του κοινωνικού κράτους και του Δικαίου - η Λέρος επέζησε δεκαετιών ως οργανωμένο αντίστοιχο έγκλημα και μάλιστα «κρατικόν» κι «επιστημονικόν» - και το Κωσταλέξι έμεινε στη νεότερη κοινωνική Ιστορία της Ελλάδας ως συνώνυμο του βάρβαρου εγκλεισμού και της κοινωνικής αποκτήνωσης των «νοικοκυραίων» πίσω απ' τις κλειστές πόρτες τους. Η γενικευμένη και καλλιεργημένη απορία πώς τόσα χρόνια κανείς δεν είχε ακούσει και δεν είχε καταλάβει την ανάσα και το μαρτύριο του άτυχου πλάσματος, δεν απαντήθηκε ποτέ...

Στη σύγχρονη Ευρωπαϊκή Ενωση, η Εργασία είναι μια νεαρά σχετικώς ιδέα, μαρξιστογενής σφυροδρεπανοστεφανωμένη και εκ του χυμένου αίματος πορφυρογέννητη συνάμα. Συνεπάγεται βαριά προσβολή για το οικογενειακό και κορπορατικό κεφάλαιο που συσσωρεύεται από την εκμετάλλευσή της. Είναι διεθνής ντροπή. Κάτι σαν κορίτσι της κοινωνίας με νοητική υστέρηση αντίληψης της μοιραίας κυριαρχίας του Κεφαλαίου, που παραμένει ο κινητήριος μοχλός της καλής ζωής των αφεντικών και των υπαλλήλων τους. Αυτοί, μαντρώνουν τους δούλους, σερνικούς και θηλυκούς νωρίς νωρίς πριν μεγαλώσουν και δει ο κόσμος τι δικαιώματα μπορεί να αποκτήσουν. Το Ευρωκωσταλέξι όμως δεν είναι χωριό. Είναι τεράστιος οικονομικός χώρος. Και η μεγάλη καπιταλιστική οικογένεια δεν αντέχει την ξεφτίλα. Ούτε τα έξοδα διατήρησης στη ζωή τόσων εργαζομένων. Τόσα καθυστερημένα μυαλά να απαιτούν να εισπράττουν τον πλούτο που παράγουν για λογαριασμό των αφεντάδων, των γαλαζοαίματων του κέρδους δε γίνεται. Ούτε και τα στρατόπεδα χωράνε τους αναρίθμητους μετανάστες που ζουν στο Ευρωκωσταλέξι 2, το σχετικώς προβεβλημένο, ώστε να μη φαίνεται και πολύ το άλλο το ευρωντόπιο, το γηγενές έγκλημα της οικογένειας των τρομοκρατημένων κεφαλαιοκρατών.

Στο Ευρωκωσταλέξι τα γενέθλια είναι αμαρτία. Τα κορίτσια και τ' αγόρια πρέπει για να διατηρήσουν την όποια δουλειά τους να κρύβουν χρόνια. Δεν πρέπει να γίνονται ποτέ 25 χρόνων. Ούτε με ψαρά μαλλιά. Γιατί τότε απολύονται ως ακριβά εργατικά χέρια και πιθανόν υποψήφιοι κλέφτες κερδών. Φτιάξανε και νόμο στο Ευρωκωσταλέξι, μια πράσινη βίβλο για την εργασία, το 2006. Που σε κάθε γωνιά και δη στη δική μας, εφαρμόζεται ταχύρρυθμα. ΄Η μένεις στο υπόγειο μπουντρούμι της φτώχειας ή κλείνεσαι στο γιγάντιο κλουβί της ασφυκτικής ανεργίας και αλυσοδένεσαι με ψίχουλα και στατιστικές μέχρι να πεθάνεις από φυσικά αίτια...

Στο ελληνικό Ευρωκωσταλέξι, λαμπρό χωριό και με παράδοση στους καιάδες, το πρόγραμμα εξωραϊσμού της γενοκτονίας της εργασίας και της υβριδικής ανάπτυξης υποκαταστάτων της όπως η μερική απασχόληση, η εκ περιτροπής απασχόληση, η εναλλακτική απασχόληση κ.λπ. έρχονται και εκλογές. Κι άλλες εκλογές. Με καμουτσίκια και φίμωτρα, με προσταγές και τρομοντελάληδες, με φασουλήδες και γελωτοποιούς οι εργάτες και οι εργάτριες πρέπει να κρυφτούν. Εχουν το σημάδι του σφυροδρέπανου από κούνια στο πετσί τους και στο μυαλό άμα δουλεύει με την πείρα του. Αμόλησαν τροβαδούρους που λένε πως άμα βγάλεις το σημάδι κι άμα το μακιγιάρεις έστω, μπορούν να σε κυκλοφορήσουν στην πλατεία και τις αγορές, στα σκλαβοπάζαρα της ατομικής σύμβασης εργασίας σαν απελευθερωμένα, από μια αειφόρο ανάπτυξη του κεφαλαίου, όντα.

Οταν βρυχώνται τα σφυροδρέπανα τρομάζουν τα πουλιά, τρομάζουν και τα παραπούλια στον κολασμένο ουρανό των θεόρατων κερδών. Αμα σπάσουν και τις αλυσίδες της ντροπής και της σιωπής, τότε τ' αφεντικά φοράνε τις στολές της ...δημοκρατικής παραλλαγής. Σε προσκαλούνε στο τραπέζι τους. Σε θέλουν στο γκουβέρνο τους. Σαν στο Κωσταλέξι. Για να μην απαντηθεί ποτέ πώς και γιατί τόσοι πολλοί δεν είδαν και δεν άκουσαν το έγκλημα που συντελείται σε βάρος του λαού της εργασίας.

Με το ΚΚΕ, το έγκλημα δε θα μείνει ούτε στο σκοτάδι ούτε ατιμώρητο... Με σημαίες και με ταμπούρλα θα το λέμε, ώσπου ο ύπνος των εγκλείστων να μυρίσει πυρκαγιά.

«Χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς»

Η επόμενη μέρα

Ευτυχώς (;) που ο λαός ψηφίζοντας ΣΥΡΙΖΑ «κατάργησε το μνημόνιο». Γιατί, αλλιώς η ΔΕΗ δεν θα έδινε μόνο 50.000 εντολές διακοπής ρεύματος, αλλά πολύ περισσότερες. Γιατί αλλιώς το Δημοτικό Βρεφοκομείο της Αθήνας δε θα έδινε μόνο 3.500 μερίδες σε παιδιά που υποσιτίζονται, ούτε μόνο 1.550 μερίδες φαγητό σε άστεγους και άπορους, οι πεινασμένοι θα ήταν περισσότεροι. Γιατί, αλλιώς, ο Δήμος Βόλου δεν θα ήταν ο μόνος που κόβει το νερό σε όσους δεν έχουν να πληρώσουν, θα ήταν όλοι οι δήμοι.

Ευτυχώς που «καταργήθηκε το μνημόνιο» κι έτσι τώρα μπορούν όχι μόνο να το «επαναδιαπραγματευτούν», αλλά και να «αναχαιτίσουν» την καταστροφική πορεία του Μνημονίου που ...καταργήθηκε.

Ευτυχώς, που τώρα στη θέση των παλιών αμερικανικών βάσεων έχουμε τα ΝΑΤΟικά στρατηγεία άμεσης επέμβασης, γιατί αλλιώς θα έπρεπε να υποστούμε άλλον έναν πανηγυρισμό για τις βάσεις που φεύγουν, ενώ τώρα μπορούμε να κάνουμε γαργάρα το γεγονός ότι η χώρα μας είναι ένα μόνιμο ορμητήριο του ΝΑΤΟ για το ξέσκισμα των λαών στην ευρύτερη περιφέρεια...

***

Ο εμπαιγμός δεν έχει τέλος. Ηδη μιλάνε για νίκη! Κι άλλη νίκη: Η Μέρκελ, λένε, πήρε το μήνυμα και θέλει να βοηθήσει την Ελλάδα. Φοβήθηκε τον ΣΥΡΙΖΑ... Τώρα, τα μονοπώλια τρέμουν. Τώρα ο ιμπεριαλισμός το ξανασκέφτεται. Στο Σύμφωνο Σταθερότητας θα μπει κι ένας αστερίσκος για την ανάπτυξη (υπάρχει ένα θέμα εδώ: οι νεότεροι δεν ξέρουν τι πάει να πει «αστερίσκος». Είναι ένα κλασικό κόλπο του Ανδρέα Παπανδρέου. Οπου πήγαινε, συμφωνούσε κανονικά σε όλα και όταν γυρνούσε στην Ελλάδα ανακοίνωνε πόσους «αστερίσκους» έβαλε στα κείμενα, ως απόδειξη ότι αντιστάθηκε).

***

Ετσι όπως πάει το πράγμα, η προεκλογική περίοδος θα διανυθεί σαν διαγωνισμός για το ποιος έστειλε καλύτερα το μήνυμα στην ΕΕ και ποιανού οι σύμμαχοι το έλαβαν.

Ο Βενιζέλος πανηγυρίζει γιατί ο Σουλτς αναγνώρισε την προσφορά του ΠΑΣΟΚ.

Ο Σαμαράς πανηγυρίζει γιατί η Μέρκελ πήρε το μήνυμα.

Ο Τσίπρας πάνω που πήγε να πανηγυρίσει ότι ο Ολάντ πήρε το μήνυμα, έφαγε μια ψυχρολουσία, αλλά «no problem», το μήνυμα το έχει πάρει ο Μελανσόν.

Υπάρχει, βέβαια, ένα θέμα: Ποιο είναι το μήνυμα, αλλά ποιος ασχολείται με τέτοιες λεπτομέρειες;

Σημασία έχουν τα διάφορα διαπιστευτήρια. Για το ποιος είναι ο καλύτερος διαχειριστής της κρίσης έτσι που η εργατική τάξη και να πληρώνει και να νιώθει νικητής.

Εξάλλου, όπως δήλωσε χτες ο Βενιζέλος «η δανειακή σύμβαση είναι ένα γήπεδο διαρκούς διαπραγμάτευσης». Θέση, με την οποία ήδη συμφωνεί τόσο ο ΣΥΡΙΖΑ όσο και η ΝΔ που καθόρισε σαν κεντρικό σύνθημα για τις εκλογές: παραμονή στο ευρώ και διαπραγμάτευση του Μνημονίου, ό,τι δηλαδή έχουν βάλει σαν στόχο τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ.

***

Το πραγματικό πρόβλημα των εργατών είναι η καπιταλιστική πραγματικότητα, για την οποία έφεραν το μνημόνιο να λύσει το πρόβλημά της (την κρίση), είναι οι τσακισμένοι μισθοί τους και η άγρια φορολογία, είναι η ανεργία, είναι οι τρομακτικές επιπτώσεις από τις περικοπές στην Υγεία και την Πρόνοια. Πραγματικό πρόβλημα είναι το διά ταύτα που τα δένει όλα: Για να αυξάνουν τα κέρδη των καπιταλιστών η ζωή των εργατών στο σύνολό της γίνεται όλο και πιο αβάσταχτη.

Για την πραγματική ζωή των ανθρώπων και την αιτία του βασάνου τους οι δυνάμεις που υπερασπίζουν την ΕΕ κάνουν γαργάρα.

Αυτήν την πραγματική ζωή, όμως, επιμένουν να την προβάλουν, να την κάνουν σημαία της αντίστασής τους οι απεργοί στη «Χαλυβουργία», οι απεργοί στην «Ανακύκλωση», οι χιλιάδες άνθρωποι του μεροκάματου που καταφεύγουν στο ΠΑΜΕ και στις λαϊκές επιτροπές για να οργανώσουν την πάλη τους ενάντια στα χαράτσια και τις απειλές για διακοπή ρεύματος.

Αυτήν την πραγματική ζωή επιμένουν να την προβάλουν οι αγρότες και οι κτηνοτρόφοι που καλούνται να παραδώσουν τη γη τους στα φωτοβολταϊκά, ενώ έχουν μάθει μια ζωή πως δουλειά τους είναι να ταΐζουν (στάρι, γάλα και τόσα άλλα) και να ντύνουν (βαμβάκι, μαλλί) τον κόσμο.

Αυτήν την πραγματική ζωή επιμένουν να την προβάλουν οι αυτοαπασχολούμενοι που μην μπορώντας να ζήσουν μ' ένα μεροκάματο πείνας, προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα σ' ένα μικρομάγαζο, με αυταπάτες ίσως πως δε θα 'ναι προσωρινή η διέξοδος, ενώ ξέρουν πως τελικά σ' αυτό το σύστημα το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό.

Σ' αυτήν την πραγματική ζωή αναφέρεται το ΚΚΕ διακηρύσσοντας «καμιά ανοχή στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, δίνουμε τα πάντα για την ανατροπή της» και παράλληλα καλεί στην πιο πλατιά λαϊκή συσπείρωση, με στόχο την εξάλειψη των αιτιών που οδηγούν στη βαρβαρότητα.

***

Η εκλογική μάχη που έχουμε μπροστά, παρά τους φαινομενικά αρνητικούς συσχετισμούς, είναι ένα πεδίο που από καλύτερες θέσεις θα τη δώσουμε. Γιατί, ήδη οι απατεωνιές της προηγούμενης εκλογικής αναμέτρησης έχουν αποκαλυφθεί. Γιατί τώρα πια έχει γίνει απόλυτα καθαρό πως όλοι αυτοί που στοιχήθηκαν χτες σαν «μνημονιακοί» ή «αντιμνημονιακοί» και σήμερα στοιχίζονται σαν «δεξιοί» ή «αριστεροί», δεν είναι τίποτα άλλο από μια ομάδα που παλεύει για να κρατήσει την εργατική τάξη καθηλωμένη, μια ομάδα η οποία με τις παραλλαγές της (που αντιστοιχούν ενδεχομένως και σε διαφορετικά συμφέροντα αυτής ή της άλλης ομάδας συμφερόντων της αστικής τάξης) επιδιώκει να διασφαλίσει τα κέρδη των καπιταλιστών.

Πάμε μπροστά. 

Η επόμενη μέρα απαιτεί ένα ισχυρότερο - και εκλογικά - ΚΚΕ.

 Ενα ΚΚΕ που, όμως, για χάρη των εκλογικών ποσοστών δε κοροϊδεύει τους ανθρώπους της δουλειάς και ευθέως διακηρύσσει «χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς». 

Ενα ΚΚΕ που αντλεί δύναμη από την ίδια τη δύναμη των αγωνιζόμενων εργατών και ανατροφοδοτεί με αυτή του τη δύναμη την πάλη των εργατών.

Θ. ΛΕΚΑΤΗΣ

Ριζοσπάστης

Έλληνες εκμεταλλεύονται Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία

Κατακόρυφη αύξηση παρουσιάζει η μετανάστευση άνεργων Ελλήνων με προορισμό 

τη Γερμανία, γεγονός το οποίο σπεύδουν να εκμεταλλευτούν ομογενείς εργοδότες. 

Σε μεγάλο ποσοστό, αναβιώνουν «ήθη και έθιμα» της πατρίδας, όπως η παραβίαση 

ωραρίων, η ανασφάλιστη εργασία και η περικοπή εισοδημάτων σε σχέση με τα 

αρχικώς συμφωνηθέντα. Την προσοχή σε ανώνυμες αγγελίες εφιστούν κοινότητες 

ομογενών, οι οποίες μιλούν ακόμη και για περιστατικά Ελλήνων μεταναστών 

που κοιμούνται σε αυτοκίνητα στους δρόμους. «Άλλα μου έλεγαν και άλλα βρήκα», 

δηλώνει 31χρονος μετανάστης στη Λειψία, ο οποίος καταθέτει την προσωπική του 

εμπειρία.

Στη Γερμανία, περιστατικά ανασφάλιστης εργασίας αποτελούν την εξαίρεση η 

οποία επιβεβαιώνει τον κανόνα της συνέπειας σε εργασιακά ζητήματα. Διαφορετική 

είναι η πραγματικότητα στις κοινότητες των Ελλήνων, όπου τον τελευταίο 1,5 χρόνο 

αυξάνονται ανησυχητικά τα κρούσματα εργασιακής εκμετάλλευσης.Παλαιότεροι 

ομογενείς μετανάστες οι οποίοι έχουν «στήσει» δουλειές σε πόλεις όπως το 

Βερολίνο και το Μόναχο, δεν τηρούν τις υποσχέσεις τους σε άνεργους Έλληνες 

οι οποίοι αναζητούν μία θέση εργασίας στη Γερμανία.

«Σου λένε ότι θα παρέχουν δωρεάν ένα δωμάτιο για ύπνο και μετά από 1 μήνα 

σε πετάνε έξω. Μιλούν για πλήρη ασφάλιση και δεν σε ασφαλίζουν καθόλου ή 

σε ασφαλίζουν για μερική απασχόληση. Υπόσχονται 1000 ευρώ και σου δίνουν 

700 ευρώ. Και όλα αυτά με 12 ώρες δουλειά», δηλώνει ο Κ., ηλικίας 31 ετών, 

πάλαι ποτέ οδηγός στην Αθήνα, ο οποίος μετανάστευσε στη Γερμανία πριν από 

ένα χρόνο. Τονίζει ότι ανάλογες καταστάσεις συναντούν ολοένα και περισσότεροι 

Έλληνες μετανάστες, οι οποίοι αυξάνονται μέρα με τη μέρα.

«Δουλειές υπάρχουν, αλλά όποιος δεν είναι εξειδικευμένος σε κάποιο αντικείμενο 

και κυρίως δεν γνωρίζει Γερμανικά, έχει πρόβλημα», αναφέρει, διευκρινίζοντας 

ότι ανάλογα περιστατικά εργασιακής εκμετάλλευσης Ελλήνων από Έλληνες 

συμβαίνουν σε δουλειές όπως οι χώροι εστίασης, κουζίνες κλπ: «Μία γνωστή 

μου ίσα που κατάφερε να πληρώσει τα εισιτήρια για να γυρίσει στην Ελλάδα. 

Είναι πρωτόγνωρα αυτά τα πράγματα, τα οποία δεν βλέπω να συμβαίνουν για 

παράδειγμα στην ιταλική ή στην τουρκική κοινότητα».

Το φαινόμενο επιβεβαιώνει ο πρόεδρος της ελληνικής κοινότητας στο Βερολίνο 

Νίκος Αθανασιάδης, ο οποίος μεταφέρει ακόμη και περιπτώσεις οικογενειών που 

κοιμούνται σε αυτοκίνητα στους δρόμους επειδή τις έδιωξαν από τα σπίτια τα 

οποία αρχικά είχαν υποσχεθεί ότι θα τους εξασφάλιζαν οι εργοδότες: 

«Το πρόβλημα είναι ότι έρχονται και ζευγάρια με τα παιδιά τους», διαπιστώνει, 

εφιστώντας την προσοχή σε όλους τους Έλληνες με προορισμό τη Γερμανία να 

μην εμπιστεύονται ανώνυμες αγγελίεςκαι γενικότερα να προφυλάσσονται 

απέναντι σε κάθε ενδεχόμενο.

Ο κ. Αθανασιάδης σημειώνει ότι η κοινότητα καταβάλλει μεγάλη προσπάθεια να 

βοηθά ομογενείς οι οποίοι αντιμετωπίζουν αντίστοιχα περιστατικά: «Έχουμε βρει 

ζευγάρια Ελλήνων στο δρόμο, που ήρθαν στη Γερμανία με ένα σακάκι, σε 

θερμοκρασία κάτω από το μηδέν». «Οι κουζίνες των εστιατορίων είναι γεμάτες 

με Έλληνες, ανάμεσά τους και επιστήμονες. Γενικώς, είναι μεγάλο πρόβλημα να 

μην ξέρει κανείς τη γλώσσα», προσθέτει, υπογραμμίζοντας ότι τον τελευταίο 

χρόνο έχουν μεταναστεύσει στη Γερμανία συνολικά περίπου 25.000 Έλληνες, 

πολλοί από τους οποίους δεν διαθέτουν συγκεκριμένα προσόντα και αναζητούν 

απλώς μια δουλειά.

Όσον αφορά στον τρόπο αντιμετώπισης των Ελλήνων μεταναστών από τους 

Γερμανούς, ο Κ. μιλάει με καλά λόγια για τη συμπεριφορά τους, μεταφέροντας 

την εδραιωμένη άποψη στη γερμανική κοινωνία σύμφωνα με την οποία το ελληνικό 

πολιτικό σύστημα είναι υπεύθυνο για τα δεινά της χώρας: «μάλιστα απορούν γιατί 

δεν κάνουμε κάτι οι Έλληνες ώστε να αλλάξει η κατάσταση».

Αναφερόμενος στα γενικότερα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζει η ελληνική 

κοινότητα στη Γερμανία, ο κ. Αθανασιάδης στέκεται στο δραστικό περιορισμό 

των ελληνικών σχολικών μονάδων με ευθύνη της ελληνικής πολιτείας, η οποία 

έχει μειώσει δραστικά τα σχετικά κονδύλια: «Οι αίθουσες που έχουν απομείνει 

είναι ασφυκτικά γεμάτες. Μας έχουν αφήσει μόνους μας».

Πηγή: tvxs.gr

Λιάνα Κανέλλη : Άι σιχτίρ αυτή η Ευρώπη !! Τα είπε η Λιάνα και ξελάφρωσε κι αυτή κι εμείς

.

Η ελπίδα των βιομηχάνων να αποδυναμωθεί το ΚΚΕ είναι τιμή για το Κόμμα μας.

 

 Οι βιομήχανοι θέλουν αδύναμο ΚΚΕ 

 

 

 

Την αγωνία που προκαλεί συνολικά στους μεγαλοεργοδότες η ενίσχυση του ΚΚΕ μετέφεραν στη χτεσινή συνέλευση των εργαζομένων στην «Ελληνική Χαλυβουργία» στον Ασπρόπυργο οι γνωστοί πλέον σε όλους απεργοσπάστες, άνθρωποι του Μάνεση. Εκείνοι που εδώ και μήνες προσπαθούν να πείσουν για το δικαίωμα του Μάνεση (και κάθε Μάνεση) να απολύει, να αμείβει και να απασχολεί τους χαλυβουργούς όπως βολεύει τα κέρδη του και ανεξάρτητα από το αν αυτό συνεπάγεται εξαθλίωση για εκείνους, χτες - ούτε λίγο ούτε πολύ - εξέφρασαν την ελπίδα τους να μειωθεί το ΚΚΕ. Ενας από τους απεργοσπάστες δήλωσε την... ικανοποίησή του επειδή «αυτό το εργοστάσιο παρά τη στρατηγική του θέση και το φιλολαϊκισμό δε χάθηκε, δε λύγισε. Τα αποτελέσματα τα είδαμε στις εκλογές. Το ΚΚΕ πήρε 8%. Αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο 5,5 με 6%»... Αντίστοιχες παρεμβάσεις που εκφράζουν ελπίδες για αποδυνάμωση του ΚΚΕ ώστε να βρεθούν έτσι αποδυναμωμένοι οι ίδιοι οι εργάτες κάνει τις τελευταίες ημέρες όλη η ομάδα του Μάνεση, αποδεικνύοντας περίτρανα το ποιος δε θέλει ισχυρό το ΚΚΕ και ποιον εξυπηρετεί το να πέσει όσο πιο χαμηλά γίνεται: Τα αφεντικά, οι μεγαλοβιομήχανοι και τα τσιράκια τους.

Σε αυτό ακριβώς επενδύουν οι πλουτοκράτες για να μπλοκάρουν τους αγώνες που αναπτύσσονται, για να μη σηκώσει κανένας εργάτης κεφάλι. Θέλουν το ΚΚΕ ανύπαρκτο για να μπορούν ανενόχλητοι να μετατρέψουν τους εργαζόμενους σε σύγχρονους δούλους που θα δουλεύουν για ένα κομμάτι ψωμί. Γιατί το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που αναδεικνύει ότι πηγή της αντεργατικής επίθεσης είναι η εξυπηρέτηση των μονοπωλίων, ότι δεν είναι μοιραίο για τους εργάτες να μετρούν βάσανα και προβλήματα, ότι δεν είναι ζήτημα... κακοτυχίας η ανεργία, τα εργατικά «ατυχήματα» κλπ. αλλά αποτέλεσμα της ατομικής ιδιοκτησίας των μέσων παραγωγής και της αναρχίας στην παραγωγή.

Εχουν σωστό ταξικό ένστικτο οι μεγαλοβιομήχανοι. Δικαιολογημένα ανησυχούν για τις θέσεις του ΚΚΕ, για τη δυναμική που αυτές έχουν, για τους δεσμούς του Κόμματος με την εργατιά, για τη δύναμη που αποτελεί για την εργατική τάξη η ίδια η ύπαρξη και δράση του ΚΚΕ, ότι δεν γίνεται κόμμα με... «αριστερή» μετάλλαξη. Δικαιολογημένα ανησυχούν γιατί το ΚΚΕ θα συνεχίσει να τους χαλάει τη σούπα. Γιατί, πολύ απλά, ξεσηκώνει και οργανώνει τους αγώνες των εργατών και ακόμα παραπέρα πρωτοστατεί ώστε αυτοί να έχουν στόχο να γίνει περιουσία των εργατών ό,τι παράγουν οι εργάτες με το αίμα και τον ιδρώτα τους μέσα σε εργοστάσια όπως αυτό της «Χαλυβουργίας». Δικαιολογημένα ανησυχούν οι βιομήχανοι και τα τσιράκια τους για τη δύναμη του ΚΚΕ γιατί το Κόμμα αποκαλύπτει ότι ειδικά σήμερα, σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, η οργάνωση της εργατικής άμυνας και της απόκρουσης της αντιλαϊκής επίθεσης περνά μέσα από τη συγκέντρωση δυνάμεων για την αντεπίθεση, μέσα από τη συγκέντρωση δυνάμεων ενάντια στα μονοπώλια, τον απεγκλωβισμό εργατικών λαϊκών μαζών από τις αυταπάτες και τα ψευτοδιλήμματα που καλλιεργεί το κεφάλαιο συνολικά ως τάξη αλλά και οι διάφορες μερίδες του στο πλαίσιο των ενδοκαπιταλιστικών αντιθέσεων.

Η ελπίδα των βιομηχάνων να αποδυναμωθεί το ΚΚΕ είναι τιμή για το Κόμμα μας. Και τιμή για τους εργάτες να το υπερασπίζουν και να το ενισχύουν. Τρανή απόδειξη ότι η γραμμή και οι θέσεις του σωστά υπερασπίζονται τα εργατικά συμφέροντα και γι' αυτό προκαλούν την αγωνία των εκμεταλλευτών. Γιατί δεν μπορούν να το βάλουν στο χέρι. Δε θα το εγκλωβίσουν σε κυβερνήσεις διαχείρισης της φτώχειας και της ανεργίας, ούτε σε «αριστερά» σχήματα που θολώνουν τον καθαρά ταξικό χαρακτήρα ενός ασίγαστου πολέμου που για να λήξει σε όφελος των εργατών πρέπει να σημάνει την ήττα των εργοδοτών. Αυτό το ΚΚΕ, το ΚΚΕ που μόνη πυξίδα του έχει την υπεράσπιση των εργατικών συμφερόντων, είναι όπλο στα χέρια των εργατών, γι' αυτό και όσο πιο ισχυρό γίνει το ΚΚΕ και στις κάλπες της 17ης Ιούνη και πάνω απ' όλα στους αγώνες, τόσο πιο ισχυροί θα γίνονται κι οι εργάτες.

 

 

 

 

Μ.
Ριζοσπάστης

Πολιτική κολοτούμπας απο το ΣΥΡΙΖΑ

Μιλά για θυσίες του λαού

Αλ. Τσίπρας στη ΝΕΤ: «...εμείς δεν υποσχόμαστε στον ελληνικό λαό γενικά και αόριστα λεφτά υπάρχουν, και λέμε ότι ο ελληνικός λαός θα χρειαστεί να κάνει θυσίες, αλλά τουλάχιστον οι θυσίες αυτές θα έχουν ένα αντίκρυσμα, θα έχουν μια προοπτική... Να μην είναι θυσίες για να τα παίρνουν οι τραπεζίτες που έχουν φαλιρίσει τις τράπεζές τους». Και το ΠΑΣΟΚ με τα μνημόνια έλεγε οι θυσίες θα πιάσουν τόπο.
Γ. Δραγασάκης στο «Κόκκινο»: «Οι τράπεζες έχουν χάσει κεφάλαια ...έχουν απαξιωθεί οι διάφορες αξίες που είχαν οι μετοχές... άρα στις τράπεζες πρέπει να μπει χρήμα... το χρήμα δεν μπορούν ή δεν θέλουν να το βάλουν οι ιδιώτες, άρα θα το βάλει το Δημόσιο, το κράτος, το οποίο και αυτό δεν έχει τα χρήματα, θα τα δανειστούμε... 50 δισεκατομμύρια ευρώ για να σώσουμε τις τράπεζες». Ο ίδιος στο «Βήμα»: «Εμείς προκρίνουμε κάτι κοντά στο σουηδικό μοντέλο, όταν η χώρα κρατικοποίησε τις τράπεζες, τις τροφοδότησε με κεφάλαια, τις εξυγίανε, τις κατέστησε κερδοφόρες και τις πούλησε σε ιδιώτες».
Σκεφτείτε τι έχουν να κάνουν αν βγουν και κυβέρνηση.

Ριζοσπάστης

Θαν. Παφίλης (ΚΚΕ) - Ηλεκτρολόγος είστε ; 15-5 ΝΕΤ

.

Η ΕΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ και... η ΕΔΑ

«Σας παραπλανούν

- σημείωσε η Αλέκα Παπαρήγα στην προχτεσινή συγκέντρωση του ΚΚΕ στο Πεδίον του Αρεως -

με τα ιστορικά παραδείγματα που χρησιμοποιούν σε άλλες συνθήκες και άλλες καταστάσεις. Οπως το παράδειγμα του 1958, όπου η ΕΔΑ έγινε αξιωματική αντιπολίτευση με ποσοστό πάνω από 24%.

Παραλείπουν να πούνε ότι τότε η ΕΔΑ - τηρουμένων των αναλογιών της περιόδου - δεν είχε τις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Λόγου χάρη, στο κρίσιμο ζήτημα της σύνδεσης και ένταξης της Ελλάδας στη ΕΟΚ έλεγε "όχι", μιλώντας για το λάκκο των λεόντων».

*

Ορισμένοι θεώρησαν ότι διαθέτουν το πολιτικό αλλά και το ιστορικό «μπόι» να αμφισβητήσουν - μερικοί μάλιστα... φιλίστορες ακόμα και να λοιδορήσουν - την παραπάνω τοποθέτηση του ΚΚΕ.

Ας δούμε, λοιπόν, την αλήθεια.

Καθώς η αλήθεια για το τότε, φωτίζει την «αξιοπιστία», τη «φερεγγυότητα» και την «αλήθεια» που πρεσβεύουν κάποιοι σήμερα.

*

Από την έναρξη κιόλας των διαπραγματεύσεων για τη σύνδεση της Ελλάδας με την ΕΟΚ, ήδη από το 1959 δηλαδή, η ΕΔΑ τόνιζε:

α)«...Με τη σύνδεση της Ελλάδος στην Κοινή Αγορά έγινε ένα νέο μεγάλο άλμα προς την πλήρη πολιτική και οικονομική υποδούλωση της χώρας στα ξένα μονοπώλια. Η υποανάπτυκτη Ελλάδα ρίπτεται από την κυβέρνησή της βορά στα πανίσχυρα δυτικοευρωπαϊκά τραστ και πρώτα απ΄όλα στα δυτικογερμανικά (...). Η τύχη που αναμένει τη γεωργία μας δεν είναι καλύτερη. Θα αντιμετωπίσει τον λυσσαλέο συναγωνισμό της Ιταλίας, της Γαλλίας και των αποικιών της (...). Ενα ζοφερό μέλλον ανοίγεται για τη χώρα μας (...). Αν σήμερα οι άνεργοι ξεπερνούν τις 250.000 αύριο θα διπλασιασθούν».

*

Αμέσως μετά από την ανακοίνωση της Υπογραφής Σύνδεσης με ανακοίνωσή της η Διοικούσα Επιτροπή της ΕΔΑ (31/3/1961) επισήμαινε τα εξής:

β)«1. Η μονογραφή της συμφωνίας συνδέσεως της Ελλάδος με τους Εξι της Κοινής Αγοράς αποτελεί πράγματι σταθμό στην ιστορία της χώρας. Οχι όμως προς την κατεύθυνση της "εξυψώσεως των συνθηκών διαβιώσεως του ελληνικού λαού" όπως πανηγυρίζων για το γεγονός, ισχυρίσθη ο κ. πρωθυπουργός, αλλά προς την εντελώς αντίθετη: της ταχύτατης επιδεινώσεως, μέχρις απαθλιώσεως, του βιοτικού επιπέδου του ελληνικού λαού, εφ' όσον η ελληνική οικονομία διά της συνδέσεως θα μεταβληθή σε τυπικό χώρο αποικιακής εκμεταλλεύσεως του μεγάλου μονοπωλιακού κεφαλαίου των χωρών της ΕΟΚ.

» 2. Η ΕΔΑ, ευθύς μόλις έγινε γνωστή η πρόθεσις της κυβερνήσεως να συνδεθή η Ελλάς μετά των χωρών της Κοινής Αγοράς, εξέφρασε την πλήρη αντίθεσή της προς αυτήν και δεν έπαυσε έκτοτε να αγωνίζεται για την αποτροπή της (...).

» 3. Η ΕΔΑ θεωρεί καταστροφική για την ελληνική οικονομία την σύνδεσή της με την Κοινή Αγορά διότι:

α) Η βιομηχανική και βιοτεχνική παραγωγή της χώρας, εκτεθειμένη στον διπλό θανάσιμο ανταγωνισμό της αντιστοίχου παραγωγής των Εξι, θα εξαφανισθή (...)

β) Η γεωργική παραγωγή, παρά τα όσα αντίθετα διακηρύσσει η κυβέρνηση για να παραπλανήση τους μοχθούντες αγρότες, θα υποστή τις αυτές με την βιομηχανική και βιοτεχνική παραγωγή συνέπειες. Και, αντί αυξήσεως των εξαγωγών ελληνικών γεωργικών προϊόντων (...) θα οδηγηθούμε στον περιορισμό και της γεωργικής παραγωγής».

***

Αυτά έλεγε η ΕΔΑ για την ΕΟΚ.

Πράγμα που κάνουν ότι «ξεχνούν» όσοι επιμένουν στους (εφ' όλης της ύλης, μάλιστα) παραλληλισμούς του ΣΥΡΙΖΑ με την ΕΔΑ.

*

Καλό είναι στο σημείο αυτό να θυμίσουμε τι έλεγε από τότε το ΚΚΕ για τη σύνδεση της Ελλάδας με την ΕΟΚ.

Η ΚΕ του ΚΚΕ με ανακοίνωσή της (4/4/1961) σημείωνε:

γ)«... Η μονογράφηση της συμφωνίας με την Κοινή Αγορά αποτελεί μεγάλης ολκής αντεθνική ενέργεια, που ο πραγματικός της χαρακτήρας δεν μπορεί να συγκαλυφθεί από τις θριαμβολογίες της κυβέρνησης και από τα υποβολιμαία συγχαρητήρια των εγκαθέτων της. Εργάτες, αγρότες, βιοτέχνες, βιομήχανοι, οικονομολόγοι, τα πιο πλατιά στρώματα της ελληνικής κοινωνίας επανειλημμένα έχουν εκφράσει την ανοιχτή τους αντίθεση στη σύνδεσή μας με την Κοινή Αγορά, που σημαίνει ξεπούλημα της χώρας στα ευρωπαϊκά τραστ, πίσω από τα οποία κρύβονται το αμερικάνικο και δυτικογερμανικό μονοπωλιακό κεφάλαιο, που παίζουν ηγετικό ρόλο στο συνασπισμό του ΝΑΤΟ. Και όμως η κυβέρνηση Καραμανλή, αψηφώντας τη θέληση της ολότητας του έθνους, υπέγραψε την ολέθρια αυτή συμφωνία (...).

Για την εργατική τάξη της χώρας μας, η σύνδεση της Ελλάδας με την Κοινή Αγορά θα σημαίνει πιο άγρια εκμετάλλευση,μεγαλύτερη ανεργία, αύξηση της μετανάστευσης, ένταση της καταπάτησης των συνδικαλιστικών και δημοκρατικών ελευθεριών, των κοινωνικών κατακτήσεων.

Για την αγροτιά μας, η σύνδεση θα σημαίνει καινούργιες δυσκολίες (...). Το ξεκλήρισμα των φτωχών και μεσαίων αγροτών θα ενταθεί.

Για χιλιάδες βιοτεχνικές επιχειρήσεις (...) η σύνδεση με την Κοινή Αγορά θα σημαίνει την αναπόφευκτη καταστροφή (...). Οι μόνοι που θα βγουν κερδισμένοι θα είναι οι ξένοι και μια φούχτα ντόπιοι μεγαλοεπιχειρηματίες, που θα συνασπιστούν με τα μονοπωλιακά μεγαθήρια της Δύσης και θα συγκεντρώσουν στα χέρια τους την παραγωγή και το εμπόριο της χώρας.

Μια τεράστια ώθηση της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου σε βάρος της μικρής και μεσαίας επιχείρησης θα είναι ένα από τα αποτελέσματα της σύνδεσης αυτής. Ανοίγοντας διάπλατα τις πόρτες της οικονομίας στα τραστ της Δυτικής Ευρώπης, η κυβέρνηση της ολιγαρχίας ετοιμάζεται να αναγνωρίσει το παλιό χιλιοπληρωμένο δημόσιο εξωτερικό χρέος και, παίρνοντας σε αντάλλαγμα καινούργια δάνεια, που τόσο έχει ανάγκη για να σταθεί στην εξουσία, θα υποτάξει ακόμα πιο πολύ τη χώρα στους ξένους ληστές...».

*

Αυτή είναι η ιστορική και πολιτική αλήθεια.

Μήπως, επομένως, θα έπρεπε να είναι πιο διαβασμένοι εκείνοι που - για λογαριασμό του ΣΥΡΙΖΑ - εγκαλούν το ΚΚΕ ότι στο θέμα της ΕΕ δεν ενεργεί όπως η ΕΔΑ;...

*

Πηγές:

-- Αλέξανδρος Α. Χατζηκώστας, «Η σύνδεση του 1961 με την ΕΟΚ».

-- «Επίσημα κείμενα ΚΚΕ», τόμος 9ος.

-- Τρίκκας Τάσος, «ΕΔΑ 1951-67, Το νέο πρόσωπο της αριστεράς»,εκδόσεις ΘΕΜΕΛΙΟ, 2009.

N. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

«Δεν θέλουμε κυβέρνηση με την πλουτοκρατία, παλεύουμε, ψηφίζουμε για άλλη εξουσία»

Τραβάμε μπροστά!

«Δεν θέλουμε κυβέρνηση με την πλουτοκρατία, παλεύουμε, ψηφίζουμε για άλλη εξουσία»

Την ώρα που η αστική τάξη και τα κόμματά της έψαχναν να βρουν λύση στο πολιτικό πρόβλημά τους, το σύνθημα στο κέντρο της Αθήνας, στη συγκέντρωση του ΚΚΕ, πεντακάθαρο. Η εργατική τάξη, τα μαχόμενα τμήματά της, τραβάνε μπροστά!

***

Η αστική τάξη έχει ζόρια. Δικό της το πρόβλημα. Κάθε νέα καταγραφή με τα δεδομένα της καπιταλιστικής κρίσης, από τη μια μαρτυρά τα αδιέξοδα, κι απ' την άλλη προαναγγέλλει ένταση της επίθεσης στην εργατική τάξη. Επίθεση, τις επιπτώσεις της οποίας καμώνονται πως δεν καταλαβαίνουν οι δημοσιολόγοι της αστικής τάξης. Οι ίδιοι που ζητάνε νέο «ιστορικό συμβιβασμό», δηλαδή ταξική υποταγή, και παράλληλα καταφεύγουν σε δοκιμασμένες μέθοδες τρομοκράτησης, ανασύροντας παραδείγματα από εποχές που η τάξη τους πέρασε από φωτιά και σίδερο όσους αντιστάθηκαν. Σ' αυτό το πλαίσιο δίνει εξετάσεις στο κεφάλαιο και ο ΣΥΡΙΖΑ, διαβεβαιώνοντας πως όχι μόνο δε βάζει θέμα αποδέσμευσης από την ΕΕ, αντίθετα παλεύει για να γίνει ισχυρότερη η «αλληλεξάρτηση» με την ΕΕ.

Απέναντί τους έχουν μόνο το ΚΚΕ. Γεγονός που τους αναγκάζει να επιστρατεύουν κάθε διαθέσιμο έτοιμο να αναλάβει αντιΚΚΕ αποστολή. Στελέχη του ΝΑΡ, σαν τον Δελαστίκ από το «Πριν», ενώνουν τη φωνή τους για να καταγγείλουν το ΚΚΕ, με τους ομοτράπεζούς τους στην «Αυγή». Αυτό που δεν μπορούν να κρύψουν όλοι μαζί είναι οι δυσκολίες διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης για τις οποίες θέλουν στο κάδρο το ΚΚΕ, η άρνηση του οποίου τους χαλάει τη σούπα. Κι ακόμα χειρότερα, αυτό που δεν μπορούν να χωνέψουν είναι πως την ώρα που γίνονται παζάρια για το χρώμα της επόμενης αστικής κυβέρνησης, οι κομμουνιστές είναι στους χώρους δουλειάς, στα μέτωπα του αγώνα, οργανώνουν την ταξική πάλη έτσι που να νικάνε οι εργάτες, να κάνουν ένα βήμα μπροστά.

***

Οι «αντιμνημονιακοί» υπερασπιστές της ΕΕ, ενώ ξεκίνησαν με κορόνες για «κατάργηση του μνημονίου», μιλάνε πλέον ευθέως για αναδιαπραγμάτευση, δηλαδή γι' αυτό που ήδη προωθούν τμήματα του κεφαλαίου. Αυτό που δε λένε, είναι ότι ζητάνε από την εργατική τάξη να αυτοκτονήσει αποδεχόμενη μια «λύση» μέσα στην ΕΕ, δηλαδή λύση που να δίνει κι άλλα κέρδη στο κεφάλαιο, να τσακίζει τους εργάτες.

Μιλάνε, πλέον, για «δημοκρατική διέξοδο» την ώρα που μαίνεται ο ταξικός πόλεμος, και διαγκωνίζονται ποιος απ' όλους θα πείσει ότι του ταιριάζει καλύτερα το κουστούμι της «δημοκρατικής παράταξης». Εσχατος και καταϊδρωμένος έσπευσε να το φορέσει και ο Τσίπρας δηλώνοντας παρών στο παιχνίδι της αναπαλαίωσης του πολιτικού συστήματος, που πάνω στα «πτώματα» της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ πασχίζει να στήσει νέες αυταπάτες για νέους εγκλωβισμούς. Ετσι που ως «κυβερνώσα αριστερά» να ανταποκριθούν στο ρόλο τους: Να ενσωματώσουν το λαό στους σχεδιασμούς της αστικής τάξης.

***

Πολύ πριν τις εκλογές το ΚΚΕ διακήρυξε: «Αυτοί δεν αλλάζουν, άλλαξε εσύ».

Και σήμερα επιμένει απευθυνόμενο στους εργάτες: Αλλάξτε την ψήφο σας.

Αύριο θα 'ναι αργά. Ολα τα στοιχεία μιλάνε για μια ιστορικών διαστάσεων σύγκρουση της εργατικής τάξης με το κεφάλαιο. Το κρίσιμο παραμένει από ποιες θέσεις θα δώσει τη μάχη η εργατική τάξη. Η απάντηση στο ερώτημα αφορά όλους όσοι από τα λαϊκά στρώματα με την ψήφο τους έδειξαν ότι καταδικάζουν το μνημόνιο, αλλά δεν έχουν αποφασίσει ακόμα να ενταχτούν στη στρατιά της αντεπίθεσης. Οι εκλογές αν γίνουν είναι μια ακόμα ευκαιρία να δηλώσουν την ένταξή τους με ψήφο στο ΚΚΕ.

Το ΚΚΕ είναι στην πρώτη γραμμή της πάλης. Είναι το μόνο κόμμα που δεν μπαίνει στο μαντρί της ΕΕ, δε δίνει δεκάρα για τη σωτηρία του συστήματος. Αντίθετα, δείχνει βήμα βήμα πώς οι εργάτες θα πάρουν στα δικά τους χέρια την εξουσία. Με την οργάνωσή τους στους χώρους δουλειάς, με πανστρατιά, με στόχο καθαρό να ξεμπερδεύουν με την εκμετάλλευση.

Κάθε αναμονή για την επόμενη μέρα με την ελπίδα πως μπορεί να 'ναι καλύτερη επειδή θα αλλάξει ο χαλίφης, είναι βήμα διαιώνισης της βαρβαρότητας. Η επόμενη μέρα είναι ήδη εδώ, σκληρή κι απάνθρωπη και η εργατική τάξη πρέπει να προετοιμάζεται για εξίσου σκληρές αναμετρήσεις, στις οποίες πρέπει να 'χει καθαρό ότι θα βρεθεί αντιμέτωπη με τον ειδικό ρόλο που έχουν αναλάβει για να την τσακίσουν τα όποια «κεντροαριστερά» ή «δημοκρατικά» σχήματα.

Ριζοσπάστης

ΔΑΝΙΑ: Νέο τσουνάμι αντιλαϊκών μέτρων ανήγγειλε η... «αριστερή» κυβέρνηση

Τα αντιλαϊκά μέτρα της... «αριστερής» κυβέρνησης

Με βάση την «στρατηγική 2020» της ΕΕ

Οι καθημερινές εξελίξεις στη Δανία επιβεβαιώνουν την ορθότητα της στρατηγικής του ΚΚΕ. Οσο η αστική τάξη και τα μονοπώλια ελέγχουν τους μηχανισμούς της εξουσίας, τόσο η κατάσταση της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων θα επιδεινώνεται. Ανεξάρτητα αν η χώρα βρίσκεται εντός ή εκτός ΕΕ, αν έχει ευρώ ή άλλο νόμισμα, αν κυβερνάται από μονοκομματική κυβέρνηση ή συνασπισμό κομμάτων ή αν στην κυβέρνηση βρίσκονται φιλελεύθερα, σοσιαλδημοκρατικά ή καλούμενα αριστερά κόμματα.

Στις εκλογές του περασμένου Σεπτέμβρη η αλλαγή χρώματος από μπλε σε κόκκινο στην κυβέρνηση της Δανίας έκανε πολύ κόσμο να ελπίζει σε καλύτερες μέρες. Η αποκαλούμενη ως «κόκκινη κυβέρνηση» σοσιαλδημοκρατών με την στήριξη του οπορτουνιστικού κόμματος της ΠΡΑΣΙΝΟΚΟΚΚΙΝΗΣ ΣΥΜΜΑΧΙΑΣ (μέλος του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ) και στενά συνεργαζόμενο με τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ) είχε δεσμευτεί με ένα μίνιμουμ εκλογικό πρόγραμμα να πάρει μια σειρά μέτρα για τους άνεργους και τις κοινωνικές παροχές αυξάνοντας τη φορολογία του μεγάλου κεφαλαίου.

Οπως έχουμε ξαναγράψει, όλα αυτά ξεχάστηκαν από την επόμενη των εκλογών. Εχοντας την προεδρία της ΕΕ η δανέζικη κυβέρνηση πρωτοστατεί στην επεξεργασία και υλοποίηση των αντιλαϊκών μέτρων σε όλες τις χώρες μέλη της ΕΕ. Ακόμα, από την Κυριακή των εκλογών προσπαθούν να εκβιάσουν τις εξελίξεις και στη χώρα μας ώστε να συσταθεί μια κυβέρνηση που θα εφαρμόσει πιστά τα ήδη αποφασισμένα.

Αποκορύφωμα αυτής της αντιλαϊκής εξέλιξης ήταν η εξαγγελία του λεγόμενου «ΠΛΑΝΟΥ 2020» στις 7 Μάη 2012 που είναι βασισμένο στη στρατηγική 2020, της ΕΕ για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου.

Κατά την παρουσίασή του η πρωθυπουργός Χέλε Τόρνινγκ τόνισε ότι για να έχουν τη δυνατότητα οι δανέζικες επιχειρήσεις να αντεπεξέλθουν στο διεθνή ανταγωνισμό θα πρέπει πρώτα απ' όλα να αυξηθεί δραματικά η παραγωγικότητα καθώς και η προσφορά εργατικού δυναμικού (γεγονός που σημαίνει μαχαίρι σε συντάξεις και επιδόματα) και να μειωθεί δραστικά ο δημόσιος τομέας (που σημαίνει μαζικές απολύσεις). Η εποχή μας, τόνισε, απαιτεί και επιβάλλει θαρραλέες αποφάσεις. Πρέπει να καταλάβουμε ότι χρειάζεται όλοι να δουλεύουμε περισσότερο και να μάθουμε ότι πρέπει πρώτα να προσφέρουμε και μετά να απολαμβάνουμε.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η προηγούμενη φιλελεύθερη κυβέρνηση είχε αναγγείλει αύξηση των δαπανών στο δημόσιο τομέα κατά 1,75%, στο πλαίσιο της προσπάθειας υφαρπαγής της λαϊκής ψήφου και είχε κατηγορηθεί από την τότε σοσιαλδημοκρατική και οπορτουνιστική αντιπολίτευση ότι το ποσοστό εκείνο ήταν πολύ λίγο. Σύμφωνα με το πλάνο 2020 της «κυβέρνησης της αριστεράς» η αύξηση των δαπανών στον δημόσιο τομέα μέχρι το 2020 δεν θα πρέπει να ξεπερνούν το 0,8%.

Επίσης, η κυβέρνηση εξήγγειλε ότι θα εξασφαλίσει για τα ταμεία του κράτους 14 δισ. κορόνες (περίπου 2 δισ. ευρώ) από κατάργηση συντάξεων, επιδομάτων ανέργων, επιδομάτων φοιτητών, ασθενών και αναπήρων. Η κατάργηση όλων αυτών των επιδομάτων θα αναγκάσει τους 60.000 αποδέκτες τους να αναζητήσουν υποχρεωτικά δουλειά χωρίς βεβαίως να δίνεται κάποια εγγύηση ότι θα απορροφηθούν στην αγορά εργασίας όπου το λόγο εκεί τον έχουν τα μονοπώλια, που σημαίνει ότι οι περισσότεροι απ' αυτούς θα προστεθούν στις λίστες των ανέργων. Ηδη με τα προηγούμενα μέτρα για το συνταξιοδοτικό και για το επίδομα της ανεργίας, 40.000 επιπλέον άτομα ψάχνουν για δουλειά οξύνοντας το πρόβλημα της ανεργίας.

Ενα από τα κύρια εργαλεία για την υλοποίηση των μέτρων κατά την πρωθυπουργό Κα Τόρνινγκ θα είναι οι προσεχείς τριμερείς διαπραγματεύσεις (κοινωνικός διάλογος με εκπροσώπους κυβέρνησης, εργοδοτών και εργατοπατέρων) που όπως έχει προγραμματισθεί θα αφορούν στη φορολογική μεταρρύθμιση, την αλλαγή στα συστήματα πρόωρης συνταξιοδότησης, στις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις και στη μείωση της φοιτητικής επιδότησης.

Αξίζει να σημειώσει κανείς ότι στο δύσκολο έργο της η κυβέρνηση έχει σταθερούς συμμάχους τους οπορτουνιστές και τους εργατοπατέρες του εργοδοτικού συνδικαλισμού.

Ηδη από την ίδια μέρα που ανακοινώθηκε το πλάνο 2020, έχουμε μια σειρά παρεμβάσεις. Στις 8 Μάη ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Δασκάλων Ανας Μπόντο πρότεινε οι τελειόφοιτοι δάσκαλοι που δε βρίσκουν δουλειά αντί να βγαίνουν στο Ταμείο Ανεργίας και να κάθονται να αναγκάζονται να εργάζονται σε σχολεία για να έχουν το δικαίωμα στο επίδομα. Την επόμενη μέρα, η πρόεδρος της δανέζικης ΑΔΕΔΥ (FTF) Μπέντε Σοργκενφράι δηλώνει ότι η πρόταση αυτή είναι πολύ καινοτόμα και θα πρέπει να περιληφθεί στην ατζέντα των τριμερών διαπραγματεύσεων ώστε να επεκταθεί σε όλο το δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και θα βοηθήσει να βρεθούν νέοι τρόποι για ενεργή χρήση των επιδομάτων. Μια τέτοια προσπάθεια δηλώνει θα δώσει μεγάλη πρακτική εμπειρία στους νέους τελειόφοιτους και θα αυξήσει τις δυνατότητές τους για να βρουν δουλειά. Απλώς να ελέγχεται, λέει κυνικά στη συνέχεια, ώστε να μην το εκμεταλλεύονται οι εργοδότες και απολύουν εργαζόμενους και να συμπληρώνουν τα κενά με δωρεάν εργατικό δυναμικό.

Από την μεριά των πρασινοκόκκινων εκφράστηκε κάποια ανησυχία ως προς το ότι δεν εξασφαλίζονται οι απαραίτητες θέσεις εργασίας, λες και αυτό είναι δυνατό σε καθεστώς ελεύθερης αγοράς και ότι λείπουν προτάσεις για πράσινη ανάπτυξη.

Αυτή είναι η κατάσταση στη Δανία και επιτρέπει την εξαγωγή πολύ διδακτικών συμπερασμάτων για τους εργαζόμενους στην Ελλάδα. Συμπερασμάτων που αναδεικνύουν τόσο την αναγκαιότητα όξυνσης του κριτηρίου των λαϊκών δυνάμεων και αυστηρής αντιμετώπισης της πολιτικής των κομμάτων που διαχειρίζονται το εκμεταλλευτικό σύστημα, όσο και την ανάγκη για αποφασιστική ενίσχυση του ΚΚΕ που δίνει τη μάχη με κριτήριο τα εργατικά λαϊκά συμφέροντα.

Πάνου ΑΠΕΡΓΗ ( Γραμματέα της Νομαρχιακής Οργάνωσης Σκανδιναβίας του ΚΚΕ )

Να μην εγκλωβιστεί ο λαός σε ψευτοδιλήμματα

Ανεξάρτητα από την κατάληξη που θα έχει η διερεύνηση για το σχηματισμό κυβέρνησης από τα κόμματα και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, το κάθε κόμμα, μέσω της διαδικασίας των εντολών, επιχείρησε να βάλει στο κέντρο της προσοχής του λαού νέα παραπλανητικά διλήμματα, τα οποία θα αξιοποιήσει το επόμενο διάστημα, είτε προκύψουν εκλογές, είτε όχι, για να εγκλωβιστεί ο λαός, να μειωθεί η αντοχή ριζοσπαστικών λαϊκών μαζών απέναντι στις πιέσεις.

Τέτοια διλήμματα είναι:

1. Ευρώ ή δραχμή; ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, διαγκωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος είναι πιο ικανός να κρατήσει τη χώρα εντός του ευρώ και κατηγορούν ο ένας τον άλλο ότι με την πολιτική του οδηγεί την Ελλάδα στη δραχμή. Στόχος όλων είναι να επιβάλουν στις λαϊκές συνειδήσεις το ψευτοδίλημμα «ευρώ ή δραχμή», για να συγκαλυφθεί ότι η στρατηγική τους είναι ίδια, επειδή είναι κόμματα της ΕΕ. Καλούν το λαό να ψηφίσει και να δώσει μάχη με σημαίες ξένες προς τα συμφέροντά του, στην κάλπικη γραμμή «μέσα ή έξω από το ευρώ», όταν όλα τα κόμματα - πλην ΚΚΕ - λένε μέσα στην ΕΕ και στο ευρώ. Οι εργαζόμενοι και ο λαός, με ευρώ ή με δραχμή, θα είναι εξαθλιωμένοι. Δεν πρέπει να μπουν στη λογική να διαλέξουν σε ποιο νόμισμα θα μετράνε τη φτώχεια τους, τις απώλειες στο εισόδημα και τη σύνταξη, τα χαράτσια και τους φόρους, τα νοσήλια και τα δίδακτρα. Το «ευρώ ή δραχμή» είναι η άλλη όψη της τρομοκρατίας για ανεξέλεγκτη πτώχευση, η οποία, για τη συντριπτική πλειοψηφία του λαού είναι ήδη πραγματικότητα. Τον θέλουν δεμένο στο ψευτοδίλημμα, για να μπορούν να τον εκβιάζουν όταν είναι να νομοθετήσουν αντιλαϊκά, λέγοντάς του να διαλέξει ανάμεσα στα βάρβαρα μέτρα και την επιστροφή στη δραχμή, την οποία ταυτίζουν με χάος και δυστυχία. Ταυτόχρονα, στην Ελλάδα και στο εξωτερικό υπάρχουν μερίδες της πλουτοκρατίας που θέλουν επιστροφή στη δραχμή για να κερδίσουν περισσότερα απ' όσα κερδίζουν τώρα οι ίδιοι και συνολικά η αστική τάξη από την ενσωμάτωση της χώρας στο ευρώ. Ο χρεοκοπημένος λαός καμιά προκοπή δεν πρόκειται να δει είτε με ευρώ, είτε με δραχμή, όσο τα μονοπώλια διευθύνουν την παραγωγή, όσο η χώρα παραμένει στην ΕΕ και οι αστοί στην εξουσία. Η μόνη απάντηση στο «ευρώ ή δραχμή», από τη σκοπιά του πραγματικού λαϊκού συμφέροντος, είναι: Αποδέσμευση από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία και μονομερή διαγραφή του χρέους.

2. Ελληνική ή ευρωπαϊκή λύση; Ολοι τους μιλάνε για ευρωπαϊκή λύση στο ζήτημα της κρίσης στην Ελλάδα και παραπέμπουν στις διαπραγματεύσεις με τα ευρωενωσιακά όργανα για μια συνολική λύση για το χρέος, που θα αφορά και την Ελλάδα. Στα παραπάνω προσθέτουν τώρα και τις διαβουλεύσεις για μέτρα ανάπτυξης, με χρήμα στις μεγαλοεπιχειρήσεις να κάνουν επενδύσεις. Η τακτική τους στόχο έχει να κρύψει ότι ο πρωταίτιος για τα βάσανα του λαού δε βρίσκεται στις Βρυξέλλες, αλλά μέσα στη χώρα. Είναι η αστική τάξη, η μεγαλοεργοδοσία που κατέχει τα μέσα παραγωγής, τα καράβια, τα γραφεία, τις υπηρεσίες στη χώρα μας και για λογαριασμό της οποίας η Ελλάδα, με αποφάσεις των κομμάτων της πλουτοκρατίας, συμμετέχει στην ΕΕ. Είναι πρόκληση να παρουσιάζουν σαν πεδίο εύρεσης φιλολαϊκής διεξόδου την ΕΕ, η οποία, μαζί με τις ντόπιες κυβερνήσεις και το ΔΝΤ είναι αυτή που συνδιαμόρφωσε τα μνημόνια, έχει για στρατηγική της την «ΕΕ 2020» και τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, που είναι η μήτρα κάθε αντεργατικού - αντιλαϊκού μέτρου μέσα και έξω από τα μνημόνια. Λένε στο λαό ότι ακόμα και η ελάχιστη ανακούφιση από τα μέτρα, είναι θέμα διαπραγματεύσεων στο εσωτερικό της ΕΕ, που πασχίζει να εξασφαλίσει για τα μονοπώλιά της διέξοδο από την κρίση σε βάρος των λαών. Καλούν το θύμα να περιμένει από το θύτη να δώσει λύση στα προβλήματά του, σε μια Ευρωένωση που βουλιάζει ολοένα και πιο βαθιά στην κρίση και γίνεται πιο αντιδραστική, με δεδομένους τους ανταγωνισμούς στο εσωτερικό της, αλλά και τον ανταγωνισμό με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κέντρα. Τεράστια είναι η ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ, που θέλει επαναδιαπραγμάτευση της στρατηγικής του μνημονίου, βάζοντας το κίνημα στον πάγο και στην αναμονή, μέχρι να τελεσφορήσουν δήθεν οι διαπραγματεύσεις της «αριστερής κυβέρνησης» που οραματίζεται με τους εταίρους της ΕΕ. Ταυτόχρονα, μιλάει για «κοινωνική συνοχή», που σημαίνει σιωπητήριο στους εργατικούς λαϊκούς αγώνες, σε μια περίοδο που αυτοί πρέπει να κλιμακωθούν και να ριζοσπαστικοποιηθούν, ενάντια πρώτα και κύρια στην ντόπια πλουτοκρατία και τα κόμματα που την υπηρετούν ή τη στηρίζουν, με τρομοκρατία και αυταπάτες. Ενα τέτοιο κίνημα έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι και ο λαός στην Ελλάδα και ταυτόχρονα να προωθείται ο συντονισμός σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, όχι με τις διαπραγματεύσεις, αλλά ενισχύοντας το πανευρωπαϊκό εργατικό λαϊκό κίνημα στην πάλη κατά της ΕΕ, στη ρήξη μαζί της.

3. Λιτότητα ή ανάπτυξη; Σε μια καπιταλιστική Ευρώπη βουλιαγμένη στην κρίση, το ζητούμενο για τις κυβερνήσεις της ήταν και παραμένει η «ανάπτυξη», το ξεκόλλημα δηλαδή του ευρωενωσιακού κεφαλαίου από την κρίση. Στην Ελλάδα, τα κόμματα της ευρωένωσης αλληλοκατηγορούνται για το ποσοστό που καταλαμβάνουν στο μείγμα της πολιτικής τους τα μέτρα λιτότητας και ανάπτυξης. Ο δρόμος της καπιταλιστικής ανάπτυξης, όμως, συνεπάγεται τη λιτότητα στις συνθήκες του οξυμένου καπιταλιστικού ανταγωνισμού, ενδοϊμπεριαλιστικών οξυμένων αντιθέσεων. Την ανάπτυξη υπηρετούν τα μέτρα της «δημοσιονομικής σταθερότητας», που παίρνονται σε χώρες με ή χωρίς μνημόνια, στο όνομα του να δημιουργηθεί ξανά κομπόδεμα στον κρατικό προϋπολογισμό για τις ανάγκες της επιδότησης του κεφαλαίου. Για την ανάπτυξη προωθούνται και οι «διαρθρωτικές αλλαγές» στην Ελλάδα και σε όλη την ΕΕ, οι οποίες αφορούν κυρίως σε ανατροπές στα εργασιακά και το Ασφαλιστικό, προκειμένου να γίνει ο εργάτης φθηνότερος για το κεφάλαιο. Στην ανάπτυξη στοχεύουν, επίσης, οι ιδιωτικοποιήσεις και η απελευθέρωση των αγορών, που ανοίγουν νέα κερδοφόρα πεδία για την πλουτοκρατία, συνθλίβοντας κι άλλο τους μικρούς και αυτοαπασχολούμενους. Συνεπώς, όλα γίνονται για την ανάπτυξη, η οποία, ακριβώς επειδή είναι καπιταλιστική, υπηρετείται από αντιλαϊκά και μόνο μέτρα, είτε έχουν τη μορφή των μέτρων λιτότητας, είτε των «διαρθρωτικών αλλαγών», είτε της άμεσης παροχής ρευστού στις μεγαλοεπιχειρήσεις. Ολο το προηγούμενο διάστημα, οι αστικές κυβερνήσεις στην Ευρωζώνη χαλάρωναν ή έσφιγγαν κατά περιόδους τα μέτρα στη μια ή στην άλλη κατεύθυνση, προσπαθώντας να διαχειριστούν ελεγχόμενα τους μεταξύ τους ανταγωνισμούς και τη βαθιά κρίση. Αποδείχτηκε ότι η διέξοδος για το λαό δε βρίσκεται στη διαχείριση της κρίσης με επεκτατικά ή περιοριστικά εργαλεία από το πολιτικό προσωπικό του κεφαλαίου στα όργανα της ΕΕ. Βρίσκεται στην οργάνωση της πάλης στο εθνικό πεδίο, για τον άλλο δρόμο ανάπτυξης, που, με λαϊκή εξουσία, αποδέσμευση από την ΕΕ και κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής, θα αναπτύξει όλες τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας προς όφελος του λαού.

4. Δεξιά ή αριστερά; Μνημόνιο ή αντιμνημόνιο; Πρόκειται για διλήμματα που θα πάρουν και άλλες μορφές, ανάλογα με τις εξελίξεις, με νέας μορφής δίπολο, κεντροδεξιά - κεντροαριστερά. Τα παραπάνω διλήμματα, με κορυφαία ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ, έβαλαν στο περιθώριο και συσκότισαν τις πραγματικές αντιθέσεις μέσα στην Ελλάδα και στην ΕΕ. Το τεχνητό δίλημμα «μνημόνιο - αντιμνημόνιο» χρησιμοποιείται από αστούς και οπορτουνιστές, για να κρυφτεί ότι ενοποιητικό στοιχείο τους είναι ο «ευρωμονόδρομος», δηλαδή η ευθυγράμμιση με τη στρατηγική του κεφαλαίου. Ανεξάρτητα από διαφορετικές τακτικές, οι δυνάμεις αυτές, «αριστερές» και «δεξιές», «μνημονιακές» και «αντιμνημονιακές» κοροϊδεύουν τους εργάτες, τα λαϊκά στρώματα, όταν τους λένε ότι μέσα στην ΕΕ υπάρχει λύση για το λαό. ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Καμμένος, ΣΥΡΙΖΑ, ΔΗΜΑΡ και άλλες δυνάμεις δεν έχουν πρόγραμμα σύγκρουσης ή έστω αμφισβήτησης της εξουσίας των μονοπωλίων. Οροι, που χρησιμοποιούν όλοι τους όπως «ανάπτυξη», «αναδιανομή πλούτου», «έλεγχος του χρέους», «πανευρωπαϊκή λύση», κρύβουν τα αντίθετα ταξικά συμφέροντα που υπάρχουν και στην Ελλάδα και στην ΕΕ. Το γεγονός, δηλαδή, ότι με διατήρηση της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής δεν υπάρχει περίπτωση να ευημερούν τα λαϊκά στρώματα. Το μνημόνιο είναι η κορυφή του παγόβουνου της στρατηγικής της ΕΕ, που προβλέπει αντιλαϊκά μέτρα σε όλες τις χώρες - μέλη της. Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ουγγαρία, Ρουμανία έχουν δανειακές συμβάσεις, ενώ οι Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Δανία δεν έχουν, όπως και η Βρετανία, που δεν είναι καν στην ευρωζώνη. Η επίθεση, όμως, του κεφαλαίου σε όλες τις χώρες είναι κοινή, με περικοπές στους μισθούς, ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων υπηρεσιών, εμπορευματοποίηση της Υγείας, της Παιδείας, του Πολιτισμού, του Αθλητισμού, σχετική και απόλυτη εξαθλίωση των εργαζομένων. Ακόμα κι αν φύγει το μνημόνιο από τη μέση, στην Ελλάδα, χωρίς σύγκρουση με το κεφάλαιο και την εξουσία του, τα αντιλαϊκά μέτρα θα συνεχίσουν να παίρνονται και μάλιστα με μεγαλύτερη ένταση, επειδή αυτό προβλέπουν οι στρατηγικές κατευθύνσεις της ΕΕ, που είτε υπέγραψαν, είτε στηρίζουν τα αστικά κόμματα και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ.

***

Το πραγματικό ερώτημα που έχει να απαντήσει ο λαός και το οποίο θα αποκαλύπτεται ολοένα και πιο έντονα το επόμενο διάστημα, είναι το εξής: Ελλάδα και εργαζόμενος λαός ανεξάρτητος και απεγκλωβισμένος από τις ευρωπαϊκές δεσμεύσεις, ή Ελλάδα ενσωματωμένη στην ιμπεριαλιστική ΕΕ; Λαός κυρίαρχος του πλούτου που παράγει, ή δούλος στα εργοστάσια και στις επιχειρήσεις των καπιταλιστών; Λαός οργανωμένος, πρωταγωνιστής των εξελίξεων, ή το κίνημα στο καναβάτσο, να περιμένει διά αντιπροσώπου από το θύτη να του λύσει τα προβλήματα; Η θέση του ΚΚΕ είναι ξεκάθαρη. Το γεγονός ότι επιβεβαιώθηκε πάντα στις προβλέψεις και τις εκτιμήσεις του, είναι ένας επιπλέον λόγος για το λαό να το εμπιστευτεί, να συμπορευτεί μαζί του.

Π.
Ριζοσπάστης

Της Λ. ΚΑΝΕΛΛΗ : Μπαταριές, Μπουταριές και το Αξιόπλοον...

Να 'μαστε, λοιπόν, την επόμενη μέρα των πολυπόθητων εκλογών. Ποιος πρωταγωνιστεί τώρα εκ του αποτελέσματος; Μα η απάντηση είναι εύκολη ακόμη και για τα παιδιά του νηπίου. Οι δημοσκοπήσεις και η τρόικα! Η ανεργία και η ακυβερνησία! Η δεξιά και η αριστερά! Με κορυφαία του χορού την... Ερμηνεία των αποτελεσμάτων!

Κακά τα ψέματα, σύντροφοι, έχουμε τόσες ερμηνείες του εκλογικού αποτελέσματος όσοι και οι Ελληνες πολίτες και οι ανάγκες τους, όσα τα κόμματα και οι νέες προεκλογικές τους σκοπιμότητες ή στοχοθεσίες. Τι χάθηκε σ' αυτές τις εκλογές είναι βέβαιο. Η έντεχνη, άθλια και χειραγωγική αντίληψη, παλιάς κοπής και οδυνηρής εμπειρίας που λεγόταν «Αθωότητα» του Ελληνα ψηφοφόρου. Το έργο του υπαρκτού καπιταλισμού παίζεται και πεθαίνει και ανασταίνεται με πολέμους, αιώνες τώρα στην Ευρώπη των ιδεών και των ζυμώσεων, του πολιτισμού και της επιστήμης, των λαών που δημιούργησαν εντός κι εκτός της γεωγραφικής πρόσληψης της Ευρώπης τόσα θαύματα όσα και τραύματα υπέστησαν. Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα δεν λέγονταν προεκλογικώς με το πρώτο γάλα αλλά με το κοκτέιλ και το ποτάκι, με το δήθεν και με το σποτάκι των παλιάς και νέας κοπής αστών και ψευδοαστών.

Οι Ελληνες δεν ψήφισαν για σύνθεση κυβέρνησης, για αντιμνημονιακή αριστερο-δεξιο-φασιστική σύνθεση της αντίστασης όπως αποτυπώθηκε από το ψευτοδίλημμα με τα εισερχόμενα στη Βουλή κόμματα που φόρεσαν την αντισυστημική λεοντή για να ξεγελάσουν το πόπολο. Ούτε για να σωθεί η πατρίδα, μερικώς εκχωρημένη από το 1980 έτσι κι αλλιώς στην πατρωνία της ευρωτροϊκάνικης ανίερης συμμαχίας της εποχής. Μήτε οι σημερινοί αστοί ξέφυγαν από τον οικονομικό κομπραδόρικο φιλελληνισμό. Ετσι ψήφισαν, μ' εκείνο το «πάμε σαν άλλοτε» που εμπορεύεται με επιτυχία ελπίδες στη θεσμικά και πανευρωπαϊκά εξαθλιούμενη εργατική τάξη, με την όποια σύγχρονη μορφή της. Ψήφισαν εν πολλοίς επιβιωτικά και βολικά πετώντας το μπαλάκι στους βρωμερούς πολιτικούς να τους λύσουν τα προβλήματα που οι ίδιοι δημιούργησαν. Πέταμα ευθύνης και πέταμα χειραφέτησης πάνε αντάμα. Η στολή παραλλαγής σε κρύβει προσωρινά μέσα στο άθλιο το περιβάλλον. Είναι ωραία να φωνάζεις πιάστε το δημόσιο λειτουργό που έβγαζε ψεύτικα επιδόματα τυφλότητας. Αλλά άμα πρέπει να τιμωρήσεις και τις χιλιάδες πολίτες Ελληνες, πατριωτάκια που τα τσέπωναν επί χρόνια, γαλάζια ή πράσινα, τι κάνεις; Μα απλό. Ψηφίζεις δύο ΠΑΣΟΚ, ένα μνημονιακό κι ένα αντιμνημονιακό (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ). Ψηφίζεις και δύο ΝΔ. Μνημονιακή (Σαμαράς) και μία αντιμνημονιακή (Καμμένος). Δύο μπαλαντέρ. Μια νεστόρειας σοφίας διαιτητική αριστερά (ΔΗΜΑΡ) κι έναν απαραίτητο συνήγορο του διαβόλου διά την τήρησιν της καθεστηκυίας τάξεως («Χρυσή Αυγή»).

Το ΚΚΕ στη θέση του. Στη μέση της πραγματικής γραμμής της ζωής. Νηογνώμονας του εργατικού κινήματος. Που κρίνει με τον κόπο και τον ιδρώτα του, τον σημερινό κι όχι στο όνομα κεφαλαιοποιημένων αγώνων που δικαιώθηκαν απ' την ιστορία κι όχι από την εκλογική παρουσία σε χαλεπότερους των σημερινών καιρούς, το αξιόπλοον του σκάφους. Η κατάσταση του ΚΚΕ δεν κρίνεται παρά στα καρνάγια και τα λιμάνια και τα αληθινά σύγχρονα φυλλάδια των αγώνων. Μέσα αλλά κυρίως έξω ο νηογνώμονας ξέρει ότι κρίνει και κρίνεται το αξιόπλοον του σκάφους Ελλάδα. Από την υγεία, την επιμονή, την αγάπη για τη ζωή του πληρώματος του καραβιού, του λαού, του εργαζόμενου. Ηταν και είναι μέτρο υγείας λαϊκών αγώνων το Κόμμα. Ευτυχώς δεν υποχώρησε. Δυστυχώς δεν έφτασε να γίνει φάρμακο και να πειστεί ο άνεργος κι ο υποψήφιος άνεργος ότι μπορεί και πρέπει να έχει και δουλειά και πλούτο χωρίς αφεντικά. Αυτά για τώρα. Σε λίγο, μόλις μπούμε για τα καλά στη νέα προεκλογική περίοδο που άρχισε απ' το πρωί των διερευνήσεων της σύνθεσης ευρωφρανκενστάιν... θα πέσουν κι άλλες φανερές μπαταριές και μπουταριές. Ο Μητσοτάκης θα ξαναπεί πως είμαστε παράνομοι οι του ΚΚΕ ως αντιευρωπαϊστές. Τον είχε προλάβει ο Μπουτάρης. Θα ντύσουν την προτροπή και με ολίγην από χρυσαυγή. Μπουταριές και μπαταριές μαζί, να φαίνεται δημοκρατική κι αντιστασιακή η υποταγή στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο εξ ορισμού «πεφωτισμένη δεσποτεία». «Ακρα δεξιά» και «άκρα αριστερά» εκτός, για να μείνει το γήπεδο ελεύθερο να παίξουν μπάλα στη σέντρα οι βολικοί αριστεροί με τους βολικούς δεξιούς και να πετάει χαρτονομίσματα και ευλογίες το κονκλάβιο του κεφαλαίου.

Προσοχή. Θα κακοφορμίσει αυτή η «διορθωτική» εκλογή. Θα λυγίσουν και σίδερα και θα σπάσουν και κουπιά. Το περιστέρι πέρασε τις συμπληγάδες. Το καράβι μας για να περάσει θέλει και κουπί γερό κι αρμονικό, με ρυθμό και πάθος, και κουράγιο από το διπλανό. Θέλει και τιμονιέρη.Το Κόμμα, που μελετάει τον καιρό και τα σημάδια κι από κει κι από δω. Κι όσοι κουράστηκαν στα κουπιά, ας πάρουν όχι μια, όχι δυο, ανάσες εκατό. Από αύριο το πρωί δηλαδή, θέλει βοήθεια το κουπί. Και νερό, και φαΐ, και γάζα η πληγή και μια μολόχα στης τσουκνίδας την πληγή. Κι ένα τραγούδι κι ένα ποίημα. Μήτε του θρίαμβου μήτε του μοιρολογιού. Για τον αγώνα τον καλό, θάλασσα κι αλμυρό νερό να σε ξεχάσω δεν μπορώ! Και καράβι χωρίς θάλασσα δε γίνεται.

Ριζοσπάστης

Η Απατη της Αντιμνημονιακής πολιτικης του ΣΥΡΙΖΑ και οι καθαρές θέσεις του ΚΚΕ

.

Η πρόταση εξουσίας του ΚΚΕ ( video )

.

ΛΙΑΝΑ ΚΑΝΕΛΛΗ - Δελτίο ειδήσεων MEGA [30/4/2012]

.