"Ο μίτος των ιδεών"- Μπέρτολτ Μπρεχτ

"Η αλήθεια πρέπει να λέγεται για χάρη των πραχτικών της συνεπειών.

 Σαν παράδειγμα αλήθειας με καμιά, ή με καμιά σωστή πραχτική συνέπεια

 μπορεί να μας χρησιμέψει η πλατιά διαδεδομένη άποψη πως σε ορισμένες

 χώρες επικρατούν άσχημες συνθήκες που αιτία τους έχουν τη βαρβαρότητα.

 Σύμφωνα με αυτή την άποψη ο φασισμός είναι ένα κύμα βαρβαρότητας

 που ξέσπασε σε μερικές χώρες με τη δύναμη στοιχείου της Φύσης.
Σύμφωνα μ' αυτή την άποψη ο φασισμός είναι μια καινούργια, τρίτη δύναμη,

 που στέκεται δίπλα στον καπιταλισμό και το σοσιαλισμό (και πάνω απ' αυτούς)

 όχι μονάχα το σοσιαλιστικό κίνημα, αλλα κι ο καπιταλισμός θα μπορούσε, και

 μετά τη γένεση του κινήματος αυτού να συνεχίσει να υπάρχει και χωρίς το

 φασισμό.
Η παραπάνω άποψη είναι βέβαια φασιστική, αποτελεί υποχώρηση μπροστά

 στο φασισμό. 
 Ο φασισμός είναι μια ιστορική φάση όπου μπήκε τώρα ο καπιταλισμός, κι έτσι

 είναι κάτι το καινούργιο και παλιό μαζί. Ο καπιταλισμός στις φασιστικές χώρες

 υπάρχει πια μονάχα σαν φασισμός κι ο φασισμός δεν μπορεί να πολεμηθεί 

παρά σαν καπιταλισμός στην πιο ωμή και καταπιεστική του μορφή, σαν 

ο πιο θρασύς κι ο πιο δόλιος καπιταλισμός.
Πώς λοιπόν τώρα να πει κάποιος αντίπαλος του φασισμού την αλήθεια για το 

φασισμό όταν δεν θέλει να πει τίποτα για τον καπιταλισμό, που τον προκαλεί, 

Πώς να έχει η αλήθεια αυτή πραχτική σημασία;
Αυτοί που είναι αντίπαλοι του φασισμού χωρίς να 'ναι αντίπαλοι του καπιταλισμού,

 αυτοί που παραπονιούνται για τη βαρβαρότητα που αιτία τάχα έχει τη βαρβαρότητα

 την ίδια, μοιάζουν μ' ανθρώπους που θέλουν το μερτικό τους απ' τ' αρνί χωρίς

 όμως να σφαχτεί το αρνί. Θέλουν να φάνε το κρέας, να μη δουν όμως τα αίματα. 

Αυτοί θα ικανοποιηθούν αν ο χασάπης πλύνει τα χέρια του προτού φέρει το κρέας

 στο τραπέζι. Δεν είναι κατά των σχέσεων ιδιοκτησίας, που προκαλούν τη βαρβαρότητα,

 παρά μονάχα κατά της βαρβαρότητας...
... Τέτοιες αναλύσεις δείχνουν μόνο λίγους κρίκους απ' όλη την αλυσίδα των αιτίων

 και παριστάνουν τις κινητήριες δυνάμεις σαν τγάχα ακατανίκητες. Τέτοιες αναλύσεις 

είναι όλο σκοτάδι, σκοτάδι που κρύβει τις δυνάμεις εκείνες που ετοιμάζουν την 

καταστροφή. Λιγάκι φως, και να που προβάλουν άνθρωποι σαν αίτιοι των καταστροφών!

 Γιατί ζούμε σε μια εποχή όπου το μέλλον του ανθρώπου είναι ο άνθρωπος.
Ο φασισμός δεν είναι καμιά φυσική καταστροφή που εξήγησή της να έχει τη "φύση"

 του ανθρώπου. Αλλά και στις φυσικές ακόμα καταστροφές υπάρχουν τρόποι 

παρουσίασης αντάξιοι του ανθρώπου. Είναι αυτοί που κάνουν έκκληση στην

 αγωνιστική του δύναμη.
... Απ' όλες τις περιγραφές ενός σεισμού, ασύγκριτα οι πιο σημαντικές είναι 

των μηχναικών, που υπολογίζουν τους κραδασμούς του εδάφους, τις ωθήσεις,

 τη θερμότητα που αναπτύσσεται και τα παρόμοια, και που οδηγούν μ' αυτό τον

 τρόπο σε κατασκευές που αντιστέκονται στο σεισμό.

Όποιος θέλει να περιγράψει το φασισμό και τον πόλεμο, τις μεγάλες καταστροφές

 που δεν είναι φυσικές καταστροφές πρέπει να πει μια πραχτική αλήθεια. 

Πρέπει να δείξει πως πρόκειται για καταστροφές, που τις ετοιμάζουν 

ενάντια στις τεράστιες ανθρώπινες μάζες των εργαζομένων χωρίς δικά

 τους μέσα παραγωγής, οι ιδιοχτήτες ακριβώς αυτών των μέσων παραγωγής.
Αν θέλει κανείς να γράψει μ' επιτυχία την αλήθεια για τις κακές συνθήκες

 πρέπει να τη γράψει έτσι που να διακρίνονται οι, όχι αναπόφευκτες, 

αιτίες του.

Μιας και φανούν τα - όχι αναπόφευκτα - αίτια, μπορούν πια να πολεμηθούν

 οι κακές συνθήκες".

Μπέρτολτ Μπρεχτ
"Πολιτικά Κείμενα"

 "Ο μίτος των ιδεών" - hrariadni.blogspot

Ανακάλυψη της Αριστοτελικής Σχολής στην Κρήτη

Την είχε δημιουργήσει ο ιερωμένος φιλόσοφος Ιωσήφ Φιλάγρης κι εντοπίστηκε στο όρος Αστερούσια στην κορυφή του Κόφινα.

Η Σχολή, που λειτουργούσε δίπλα στο Μετόχι των Τριών

 Ιεραρχών το οποίο ανήκει στη Μονή Κουδουμά, αποτελούσε

 κέντρο πνευματικής και πολιτικής αντίστασης στα πρώτα

 σκληρά χρόνια της Ενετοκρατίας, όταν οι κατακτητές 

απέκοψαν την Κρήτη από το Βυζάντιο, ήθελαν βιαίως να την 

εκλατινίσουν με την κατάργηση της ελληνικής γλώσσας, της

 εκπαίδευσης και της Ορθόδοξης Εκκλησίας, που είχε

 αποτέλεσμα τις διαρκείς επαναστάσεις και εξεγέρσεις 

των Κρητών μέχρι που ενσωμάτωσαν τους Ενετούς 

κατακτητές.

Το μείζον θέμα για την ελληνική ιστορία, αλλά και για 

την παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά είναι πως ο Ιωσήφ

 Φιλάγρης, μετά τους διωγμούς που εξαπέλυσαν οι Βενετοί,

 έφυγε από το Ηράκλειο, πήγε στα απρόσιτα Αστερούσια 

και δημιούργησε μία Σχολή Φιλοσοφίας, που δίδασκε 

Φιλοσοφία, Αστρονομία, Γραμματική, Θεολογία και Ιατρική.

Ταυτόχρονα όμως είχε στήσει και ένα εξελιγμένο εργαστήριο

 αντιγραφής αρχαίων κειμένων, ο ίδιος ήταν αριστοτελικός

 φιλόσοφος με σπουδές στο Πανδιδακτήριο της Κωνσταντινούπολης

 και αντέγραφε η ομάδα του αρχαία κείμενα, την εργασία των

 οποίων επόπτευε ο ίδιος και έκανε τα σχόλια πλαγίως των

 κειμένων.

Τα κείμενα αυτά, εκτός από την Κρήτη και την 

Κωνσταντινούπολη, ταξίδευαν στην Ευρώπη, συμβάλλοντας 

στη διάσωση και διάχυση της αρχαίας ελληνικής σκέψης, που

 υπήρξε το εφαλτήριο της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού. 

Στη χειμαζόμενη σήμερα Ευρώπη από τα έγκατα της ελληνικής

 γης φυτρώνει η ελπίδα του πνεύματος και της αντίστασης.

Ο Αριστοτέλης θέτει το ζήτημα της άμεσης δημοκρατίας, της

 πολιτικής ισότητας, της απελευθέρωσης των δούλων για πρώτη 

φορά παγκοσμίως, της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ελευθερίας,

 μαζί με τις επιστημονικές μεθόδους ανάλυσης των κοινωνικών

 και επιστημονικών φαινομένων στις θετικές επιστήμες. Μάλιστα,

 κώδικες των αντιγράφων του Φιλάγρη έχουν βρεθεί μέχρι 

στιγμής στην Εθνική Βιβλιοθήκη του Λονδίνου, των Παρισίων,

 της Βιέννης και του Βουκουρεστίου.

Η ανακάλυψη έγινε πριν από μερικές ημέρες από τον ομότιμο 

καθηγητή της Βυζαντινής Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου

 Ιωαννίνων, Αθανάσιο Παλιούρα. Ηδη προγραμματίζεται για το

επόμενο διάστημα εκτεταμένη ανασκαφή για να έρθει στην 

επιφάνεια όλο το κτηριακό συγκρότημα της Σχολής Φιλοσοφίας 

και του μοναστηριακού συμπλέγματος.

cretalive

Το πλαίσιο πάλης του ΠΑΜΕ

• Εκτακτο επίδομα ένα μισθό για όλους τους ανέργους τώρα.
• Επίδομα ανεργίας 1.120 ευρώ για όσο διάστημα διαρκεί η ανεργία.
• Απλοποίηση των προϋποθέσεων για τη χορήγηση του επιδόματος ανεργίας, επέκτασή του σε όσους έκλεισαν τα μαγαζιά τους ή εργάζονται περιστασιακά.
• Πλήρη, δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, με ανανέωση των βιβλιαρίων του ΙΚΑ και των άλλων Ταμείων, χωρίς όρους και προϋποθέσεις. Η κάλυψη να είναι από το κράτος με χρηματοδότηση 100%, συμπεριλαμβανομένων και των οικογενειών τους.
• Μείωση 30% των τιμολογίων ΔΕΚΟ με παράλληλη απαγόρευση της διακοπής παροχής νερού, ρεύματος και σταθερού τηλεφώνου.
• Χορήγηση δωρεάν κάρτας απεριόριστων διαδρομών στις αστικές συγκοινωνίες.
• Ο χρόνος ανεργίας να υπολογίζεται ως συντάξιμος χρόνος ασφάλισης.
• Διαγραφή χρεών από τόκους και πάγωμα αποπληρωμής δανείων για όσον καιρό κάποιος είναι άνεργος, για φτωχούς αγρότες, με παράλληλη κατάργηση κατασχέσεων κάθε μορφής ιδιοκτησίας (σπίτι, αγροτική εκμετάλλευση κ.λπ.).
• Επιδότηση ενοικίου στο 100% της αξίας του.
• Κρατική αγορά, συγκέντρωση και διάθεση τροφίμων σε ανέργους και χαμηλοσυνταξιούχους.
• Δημιουργία κρατικών πρατηρίων για ανάγκες ένδυσης, υπόδησης, ατομικής υγιεινής σε τιμές κόστους.
• Δωρεάν παροχή πακέτου απαραίτητων σχολικών ειδών για τα παιδιά των ανέργων.
• Πλήρη κάλυψη του κόστους των σπουδών για φοιτητές που οι γονείς τους είναι άνεργοι, φτωχοί αγρότες.
• Καμία απόλυση συμβασιούχων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.
• Προσλήψεις στους τομείς Υγείας, Πρόνοιας, Εκπαίδευσης και σε άλλα έργα κοινωνικών υποδομών για μείωση της ανεργίας και κάλυψη των μεγάλων κενών που υπάρχουν.

Η καπιταλιστική ανάπτυξη το μόνο που μπορεί πια να προσφέρει είναι μερικές προσωρινές κακοπληρωμένες θέσεις εργασίας. Η ανεργία είναι αγιάτρευτη πληγή για το σύστημα, το οποίο τη γεννά και την αναπαράγει. Η αντιμετώπισή της μπορεί να γίνει μόνο στα πλαίσια μιας κεντρικά σχεδιασμένης Λαϊκής Οικονομίας, με τα μέσα παραγωγής Λαϊκή Περιουσία.

Ελα μαζί μας για να οικοδομήσουμε τη μεγάλη - λαϊκή εργατική συμμαχία. Για να γίνει ο λαός δύναμη εξουσίας. Για να κάνουμε λαϊκή κοινωνική περιουσία τις μεγάλες επιχειρήσεις.

ΣΥΝΟΔΟΣ ΚΟΡΥΦΗΣ ΤΗΣ ΕΕ - Αποφάσεις

Αποφάσεις - εφαλτήριο για νέα όξυνση των αντιθέσεων

Επιβεβαιώνεται ο αντιδραστικός χαρακτήρας της λυκοσυμμαχίας, που γίνεται ολοένα και πιο επιθετική ενάντια στο λαό

Υπάρχει διέξοδος για να ευημερήσει ο λαός: Αποδέσμευση από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία, για κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής και μονομερή διαγραφή του χρέους

Σε έναν πρόσκαιρο φιλομονοπωλιακό συμβιβασμό, ο οποίος πυροδοτεί ταυτόχρονα νέες φυγόκεντρες τάσεις και γρήγορα θα αποδειχτεί ανίκανος να αναχαιτίσει τη βαθιά καπιταλιστική κρίση, κατέληξαν την Παρασκευή στις Βρυξέλλες οι 17 χώρες της Ευρωζώνης και άλλες 9 της ΕΕ, με τη Μ. Βρετανία να απέχει από το «ενισχυμένο Σύμφωνο Σταθερότητας», που προβλέπεται να οριστικοποιηθεί και θα υιοθετηθεί μέχρι το Μάρτη του 2012.

Οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ ανοίγουν το δρόμο για την ανεξέλεγκτη χρεοκοπία χωρών και ταυτόχρονα προετοιμάζουν το έδαφος για τη συρρίκνωση της ζώνης του ευρώ, με σταδιακή απομάκρυνση των πιο αδύναμων καπιταλιστικών κρατών. Το ρήγμα ανάμεσα σε Γαλλία - Γερμανία και Βρετανία οδηγεί σε διακυβερνητική συμφωνία και όχι σε νέα συνθήκη. Δηλαδή, η νέα «δημοσιονομική ένωση» θα σχηματιστεί με «διακρατική συμφωνία», η οποία, αφού εγκριθεί από τις κυβερνήσεις των κρατών - μελών ή τα εθνικά κοινοβούλια, θα έρθει για επικύρωση στην ΕΕ το Μάρτη του 2012.

Η Σύνοδος οριστικοποίησε το ρήγμα με τη Μ. Βρετανία και επιβεβαίωσε τις ισχυρές ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις στην ΕΕ. Η βρετανική κυβέρνηση αρνήθηκε να συμμετάσχει στην αναθεώρηση των ευρωπαϊκών συνθηκών, διεκδικώντας ειδικές παραχωρήσεις κυρίως σε ό,τι αφορά την επιτήρηση του χρηματοπιστωτικού τομέα, υπερασπιζόμενη τα συμφέροντα του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου («Σίτι») και της πλουτοκρατίας της Βρετανίας.

Ουγγαρία, που αρχικά είχε συνταχθεί με τη Βρετανία, μαζί με Σουηδία, Τσεχία, Δανία, Λετονία, Λιθουανία, Πολωνία, Ρουμανία και Βουλγαρία παραπέμπουν το ζήτημα της ένταξης στη δημοσιονομική ένωση στα εθνικά τους κοινοβούλια, ενώ η Ιρλανδία ενδεχομένως θα διοργανώσει δημοψήφισμα για την προσχώρηση.

Νέο «Σύμφωνο Σταθερότητας»

Σε κάθε περίπτωση, τόσο το ενισχυμένο Σύμφωνο Σταθερότητας, όσο και η επιβεβαίωση του Συμφώνου για το Ευρώ, στα οποία κατέληξε η Σύνοδος, σηματοδοτούν νέα κλιμάκωση της επίθεσης στους λαούς, για να ανακάμψει και να θωρακιστεί η κερδοφορία των μονοπωλίων. Ο νέος «δημοσιονομικός κανόνας», όπως βάφτισαν οι ηγέτες της ΕΕ το νέο καθεστώς δημοσιονομικής πειθαρχίας και οικονομικής διακυβέρνησης, προβλέπει τα παρακάτω, σύμφωνα με την κοινή δήλωση που εξέδωσαν οι 17 της Ευρωζώνης:

1. «Οι προϋπολογισμοί των γενικών κυβερνήσεων θα είναι ισοσκελισμένοι ή πλεονασματικοί, με το ετήσιο διαρθρωτικό έλλειμμα να μην υπερβαίνει το 0,5% του ΑΕΠ. Ο συγκεκριμένος κανόνας θα περιληφθεί στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών σε συνταγματικό ή ισοδύναμο επίπεδο και θα περιλαμβάνει αυτόματο μηχανισμό κυρώσεων, ο οποίος θα ενεργοποιείται σε περίπτωση απόκλισης. Τις βασικές αρχές θα τις καθορίσει η Κομισιόν, ενώ το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θα εποπτεύει την υιοθέτησή τους στο Εθνικό Δίκαιο».Η επίτευξη ισοσκελισμένων προϋπολογισμών και μηδενικών δημοσιονομικών ελλειμμάτων σημαίνει δραστική μείωση των κοινωνικών παροχών, διαρκή περιορισμό μισθών και συντάξεων, μείωση του αριθμού των δημοσίων υπαλλήλων, συρρίκνωση των κρατικών υποδομών και μαζική εκποίηση της δημόσιας περιουσίας.

2. «Τα κράτη - μέλη που υπόκεινται στη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος θα υποβάλλουν στην Επιτροπή και το Συμβούλιο προς έγκριση πρόγραμμα οικονομικής εταιρικής σχέσης, στο οποίο θα περιγράφονται λεπτομερώς οι απαραίτητες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ώστε να εξασφαλιστεί η πραγματικά διατηρήσιμη διόρθωση των υπερβολικών ελλειμμάτων».Ουσιαστικά, πρόκειται για τη θέσπιση μόνιμων μνημονίων με αντεργατικά και αντιλαϊκά μέτρα για όλα τα κράτη - μέλη της Ευρωζώνης - ΕΕ.

3.«Οι κανόνες που διέπουν τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος (άρθρο 126 της Συνθήκης της Λισαβόνας) θα ενισχυθούν για τα κράτη - μέλη της ζώνης του ευρώ. Μόλις η Κομισιόν διαπιστώνει ότι ένα κράτος - μέλος έχει παραβιάσει το ανώτατο όριο του 3% του δημοσίου ελλείμματος, θα ακολουθούν αυτομάτως συνέπειες και κυρώσεις».Οι κυρώσεις θα προβλέπουν αφαίρεση του δικαιώματος ψήφου των κρατών - μελών στα όργανα της ΕΕ, αναστολή των κοινοτικών επιδοτήσεων κ.ά. και θα λειτουργήσουν σαν μορφή πίεσης για να υποτάσσονται οι λαοί στα βάρβαρα μέτρα.

4. «Τα κράτη - μέλη με δημόσιο χρέος άνω του 60% του ΑΕΠ θα πρέπει να λαμβάνουν μέτρα για τη μείωση του χρέους (κανόνας του 1/20) το χρόνο».Στην περίπτωση της Ελλάδας αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να μειώνει κατά περίπου 15 δισ. το χρόνο το δημόσιο χρέος, με αιματηρές περικοπές σε κοινωνικές και άλλες δαπάνες.

5. «Την παρακολούθηση και την αξιολόγηση από την Κομισιόν των προσχεδίων προϋπολογισμού των κρατών - μελών της ζώνης του ευρώ καθώς και την ενίσχυση της οικονομικής και δημοσιονομικής εποπτείας. Οταν η Κομισιόν εντοπίζει ιδιαίτερα σοβαρές περιπτώσεις μη συμμόρφωσης με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, θα ζητά αναθεώρηση του προσχεδίου προϋπολογισμού». Ουσιαστικά, η Κομισιόν θα αποκτήσει τη δυνατότητα απευθείας παρέμβασης στους κρατικούς προϋπολογισμούς, κάτι που θα αξιοποιηθεί από τις κυβερνήσεις των κρατών - μελών, προκειμένου να επιβάλουν ακόμα πιο σκληρά μέτρα στους λαούς, με άλλοθι την Κομισιόν.

Αντιλαϊκές ανατροπές παντού

Επιδιώκοντας την άμεση ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου, η Σύνοδος αποφάσισε επίσης την επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων που προβλέπονται στο «Σύμφωνο για το Ευρώ», προκειμένου να επιτύχουν τους στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Ανάμεσα σε άλλα, αποφασίστηκε η«εντατική συνέχιση των διαρθρωτικών αλλαγών σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, ώστε να τονωθεί η ανάπτυξη και η ανταγωνιστικότητα», η «προώθηση των ευκαιριών απασχόλησης που συνδυάζουν ευελιξία και ασφάλεια»και η «προσαρμογή των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης στις ανάγκες της αγοράς εργασίας».

Υπενθυμίζεται ότι, μεταξύ άλλων, στο «Σύμφωνο για το ευρώ» συμπεριλαμβάνονται: α) Η μείωση του «εργατικού κόστους» με «κινεζοποίηση» των μισθών, προκειμένου να διασφαλιστεί η κερδοφορία και η ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων έναντι των «βασικών εμπορικών εταίρων της ΕΕ» (Κίνα, Ινδία, Ρωσία). β) Αναπροσαρμογή των συνταξιοδοτικών συστημάτων με ευθυγράμμιση της πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης προς το προσδόκιμο ζωής, που θα φέρει παραπέρα αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης.

Σε ό,τι αφορά, τέλος, τους μηχανισμούς δανειοδότησης - ελεγχόμενης πτώχευσης των υπερχρεωμένων κρατών, οι 17 της Ευρωζώνης κατέληξαν:

-- Να επισπευσθεί η έναρξη της λειτουργία του μόνιμου μηχανισμού στήριξης (ESM). Ο μηχανισμός θα τεθεί σε λειτουργία μόλις τον επικυρώσουν τα κράτη - μέλη που θα αντιπροσωπεύουν το 90% των δεσμευθέντων κεφαλαίων και θα τεθεί σε ισχύ τον Ιούλιο του 2012.

-- Η δανειοδοτική δυνατότητα τόσο του Προσωρινού όσο και του Μόνιμου Μηχανισμού θα ανέλθει στα 500 δισ. ευρώ.Η συγκεκριμένη απόφαση δεν είναι τελική, αφού θα οριστικοποιηθεί το Μάρτη του 2012.

-- Οι αποφάσεις στο ΕSM για τη χορήγηση δανείων στα κράτη - μέλη θα αλλάξουν και ο κανόνας της ομοφωνίας θα αντικατασταθεί με την ενισχυμένη πλειοψηφία του 85% σε περίπτωση που η Κομισιόν και η ΕΚΤ κρίνουν ότι απαιτείται επείγουσα απόφαση για παροχή οικονομικής βοήθειας και ότι απειλείται η οικονομική σταθερότητα στην Ευρωζώνη.Ουσιαστικά, αυτό σημαίνει ότι οι ισχυρές καπιταλιστικές χώρες της Ευρωζώνης, Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία, διατηρούν το δικαίωμα βέτο, καθώς η συμμετοχή τους στον ESM ξεπερνά το 15%.

-- Τα κράτη - μέλη της ζώνης του ευρώ και τα υπόλοιπα κράτη - μέλη της ΕΕ θα εξετάσουν και θα επιβεβαιώσουν μέσα σε δέκα μέρες την χορήγηση πρόσθετων πόρων ύψους 200 δισ. ευρώ προς το ΔΝΤ με τη μορφή διμερών δανείων, προκειμένου να εξασφαλιστεί η επάρκεια πόρων του Ταμείου για την αντιμετώπιση της κρίσης.Με άλλα λόγια, τα κράτη - μέλη της ΕΕ αποφάσισαν να δανείζουν το ΔΝΤ και στη συνέχεια αυτό να δανείζει τις ευρωπαϊκές χώρες που έχουν πρόβλημα ρευστότητας. Στόχος είναι να επιμεριστεί η ζημιά μεταξύ των ισχυρών καπιταλιστικών χωρών από μια πιθανή χρεοκοπία ενός κράτους - μέλους που θα δανειστεί.

-- Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα αναλαμβάνει τη διαχείριση του Ευρωπαϊκού Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Επίσης, οι «17» έσπευσαν να σημειώσουν ότι σε περιπτώσεις χρεοκοπίας κρατών - μελών της Ευρωζώνης «θα ισχύουν μελλοντικά οι κανόνες του ΔΝΤ».

Ο λαός να καθορίσει τις εξελίξεις

Η ελληνική κυβέρνηση, όπως και το σύνολο των αστικών κομμάτων συμφώνησαν με τις αποφάσεις της ΕΕ για ισχυρότερη «οικονομική διακυβέρνηση», ενώ και ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ έκλεισε το μάτι σε μια πιο αντιδραστική ΕΕ, σχολιάζοντας διά των στελεχών του ότι οι αποφάσεις της Συνόδου ήταν «κατώτερες των περιστάσεων»! Σε κάθε περίπτωση, ο νέος γαλλογερμανικός συμβιβασμός δεν πρόκειται να θωρακίσει την ΕΕ απ' τις φυγόκεντρες δυνάμεις που αυξάνονται.

Η νέα πρόταση δημοσιονομικής πειθαρχίας και «οικονομικής διακυβέρνησης» της Ευρωζώνης είναι προσωρινή, γιατί δεν μπορεί να αντιμετωπίσει τις αιτίες εκδήλωσης της κρίσης και τις συνέπειες της ανισόμετρης ανάπτυξης, οι οποίες οδηγούν στην όξυνση των αντιθέσεων ακόμα και στο σκληρό πυρήνα της ΕΕ, με χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Γαλλία. Κινείται στην ίδια κατεύθυνση με τα προηγούμενα βήματα του Συμφώνου Σταθερότητας, του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, του Συμφώνου για το Ευρώ που δεν μπόρεσαν να γεφυρώσουν τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις.

Η ίδια η γερμανική αστική τάξη καλείται να διαχειριστεί αξεπέραστες αντιφάσεις. Απ' τη μια, ούτε θέλει ούτε μπορεί να επωμιστεί το μεγάλο βάρος της υπερχρέωσης στην Ευρωζώνη. Απ' την άλλη, γνωρίζει ότι ακόμα και μια νέα μικρή Ευρωζώνη των πλεονασματικών κρατών σύντομα θα αντιμετωπίσει τις συνέπειες της νέας βαθιάς κρίσης.

Από αυτήν τη σκοπιά, οι εργαζόμενοι και οι αυτοαπασχολούμενοι δεν πρέπει να εγκλωβιστούν στις διαπραγματεύσεις των αστικών κυβερνήσεων και των τμημάτων του μεγάλου κεφαλαίου για τον επιμερισμό της απαξίωσης του κεφαλαίου στην ΕΕ. Είναι επιτακτική ανάγκη να απορρίψουν τις αποπροσανατολιστικές κορόνες, να αξιοποιήσουν τις αντιθέσεις και τα αδιέξοδα της άρχουσας τάξης και των κομμάτων της, να αντεπιτεθούν για τη μόνη ελπιδοφόρα λύση: Αποδέσμευση απ' την ΕΕ με λαϊκή εξουσία που θα κοινωνικοποιήσει τα μονοπώλια και θα διαγράψει το χρέος.

Π.Π.

Ριζοσπάστης

ΛΙΑΝ. ΚΑΝΕΛΛΗ : Το δηλητηριώδες παραμύθι για μεγάλους

 Τους ακούει ο κόσμος και μοιάζει σαν παστωμένοι θεατές σε δημόσια εκτέλεση της Ιεράς Εξέτασης στην καρδιά του Μεσαίωνα, όλους αυτούς τους δήθεν περισπούδαστους ευρωηγέτες στις συσκέψεις. Κι αντιλαμβάνεται πως έχουν βάλει το μέλλον του σιδηροδέσμιο στο ικρίωμα των αγορών, στο βωμό του καπιταλισμού. Κι ύστερα μαζεύονται κι οι ντελάληδες της εποχής και μεταδίδουν τους καυγάδες για το ποιος θ' ανάψει πρώτος το σπίρτο να καούν οι λαοί. Στάχτη και μπούρμπερη να γίνουν, γόνιμο έδαφος για νέες επενδύσεις πάνω στα χαλάσματα και τις ξεχαρβαλωμένες ζωές.

 Η Ευρώπη, τάχα μου δήθεν Ενωμένη, γίνεται, δήθεν ξαφνικά, κακιά μάγισσα που πνίγει τα παιδιά της που τα 'φερε ως τη θηλή της ψευδαίσθησης ότι λεύτερα βυζαίνουν τους ίδιους τους κόλπους και τον ιδρώτα τους.

Αυτό το παραμύθι θα έχει κακό τέλος γιατί στον καπιταλισμό ο Χανς Κρίστιαν Αντερσεν κι οι άλλοι παραμυθάδες διαπραγματεύονται τα δικαιώματα αποστολής των πολιτών στην πραγματική κόλαση. `Η, καλύτερα, στην κόλαση της καπιταλιστικής πραγματικότητας.

 Απέναντι στους χαλυβουργούς με το φωτεινό πνεύμα, πυγολαμπίδα παρήγορη οι αποφασισμένοι απεργοί στα μαύρα σκοτάδια των ημερών των αγορών, παρατάσσονται χιλιάδες ηττημένων. Πενηντάρηδες που δεν μπορούν να κρατηθούν μήτε απ' τα κότσια τους μήτε απ' τους γύρω τους, πετυχημένοι ως χτες, μακροχρόνια άνεργοι σήμερα, με γυναίκες, παιδιά και γέροντες στην πλάτη, με αφεντικά σκληρά κι απρόσωπα, ανεκπαίδευτοι πολιτικά, ανίκανοι να κρατήσουν μια σκέψη ή ένα μαχαίρι, πάντα το ίδιο βαριά τους φαίνονται. Είναι η γενιά της αυταπάτης. Του Μάη που μίσεψε στην ιστορία, πνιγμένος στην αστική παραίσθηση της δοτής κι όχι κατακτημένης συλλογικά ευημερίας. Εκεί ανάμεσα στα πενήντα και τα εξήντα, οι συνομήλικοι των προβεβλημένων δημίων, ειδικά αυτοί που ευημέρησαν χωρίς να πολυσκεφτούν πάνω σε πόσους όμοιούς τους πάτησαν χωρίς ενοχές κι αιδώ, με τ' αυτιά ανοιχτά μόνο στις ατομικές τους μούσες και τα καλλιεργημένα απ' το σύστημα αστικών αξιών τα ταπεινότερα των ενστίκτων τους, αυτοί είναι που πέφτουν πρώτοι. Στη βαθιά κατάθλιψη. Στα χάπια. Στην αδράνεια. Στην καλύτερη περίπτωση. Γιατί στην άλλη, γίνονται επικίνδυνοι. Για όλους.

 Αντικαθιστούν το ένα παραμύθι με το νέο, της μόδας. Το αντιμνημονιακό μέτωπο. Λες και φταίει η συνταγή. Λες και δεν έχουν μολυνθεί από τη «μικροαστική ελεγχόμενη αίσθηση επιβιωτικού θριάμβου» (χρεώνομαι τον όρο ως διάγνωση). Το δηλητήριο του καπιταλισμού που εμπεριέχεται σε κάθε πραγματική ή πνευματική τροφή με χορηγό τις τράπεζες και τα αστικοκομματικά χαλκεία του εξατομικευμένου εκβαρβαρισμού. Ο νέος μύθος λέγεται αντιμνημόνιο. Τους βλέπεις καταπτοημένους να σου λένε «είμαι αντιμνημονιακός», πρώην ΝουΔίτης, πρώην ΠΑΣΟΚίτης, πρώην εργαζόμενος κι επιτυχημένος γενικώς. Είναι η γενιά που όταν δεν αυτοκτονεί είτε από ευαισθησία, είτε από μοναξιά, είτε από έλλειψη αντοχής κι εκπαίδευσης στα δύσκολα, καβαλάει ένα μύθο διαφημισμένο γερά απ' τους ενόχους της εξάπλωσης της φτώχειας και παραδίνεται στην εκμετάλλευση. Αθροίζεται σε μια μάζα, νομίζει ότι βρίσκει κοινό τόπο με ...συμπάσχοντες και συνωστίζεται στο ιατρείο πόνου που στήνουν πυξ λαξ οι φονιάδες των λαών. Είναι η καλύτερη μαγιά για να συγκροτηθεί η επόμενη επιστασία δούλων. Δεν είναι ούτε εξ ορισμού πονηροί, ούτε εξ ορισμού αθώοι. Προϊόν της αποϊδεολογικοποιημένης μεταπολίτευσης, έμπειροι και κοινωνικοί, γίνονται εύκολα κολαούζοι της μαύρης αντίδρασης ειδικώς όταν τους πείσουν ότι μπορεί και να έχουν κακό τέλος αλλιώς. Αυτή η γενιά - μάζα τείνει να γίνει κρίσιμη για την ψευδοαριστερή και κυρίως ψευδοαντιστασιακή στροφή ολόκληρης της κοινωνίας προς τα δεξιά. Από φόβο απώλειας του θριάμβου. Είναι τάξη και νόμος. Πατιναρισμένοι ανανεωτές της πριονισμένης τους καρέκλας. Θύτες και θύματα μαζί, γίνονται ευκολότερα εργαλείο διαιώνισης της πολιτικής. Αυτής που τους υποτάσσει τόσο περισσότερο όσο τη «μάχονται». Ζουν ανάμεσά μας...

Τραγούδι για τους απεργούς εργάτες Χαλυβουργούς

Με αφορμή το τραγούδι που έφτιαξε σύντροφος αγωνιστής από τον Βόλο (http://youtu.be/09JeVl89dIQ), εμπνευσμένος από τον πολυήμερο απεργιακό αγώνα των εργατών της Χαλυβουργίας, καλούμε κάθε έναν που γρατζουνάει μια κιθάρα, που γράφει στιχάκια, που ασχολείται με τη μουσική, να φτιάξει ένα τραγούδι και να το στείλει στο ΠΑΜΕ (στο mail: pame@pamehellas.gr).

Τα τραγούδια που θα μαζευτούν θα δοθούν με τη μορφή CD, δώρο στους χαλυβουργούς και στις οικογένειες τους. Η ερασιτεχνική δημιουργία δεμένη στο μεγάλο κλίμα αλληλεγγύης που έχει απλωθεί, είναι μια ακόμα πλευρά ενίσχυσης του αγώνα των χαλυβουργών απεργών.

13η ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ

Λαϊκή αντεπίθεση για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, την εργατική εξουσία και το σοσιαλισμό

• Συνεχίζονται σήμερα και ολοκληρώνονται αύριο οι εργασίες στην έδρα της ΚΕ του ΚΚΕ με τη συμμετοχή 76 Κομμάτων από 58 χώρες

Ξεκίνησαν, χτες, στην έδρα της ΚΕτου ΚΚΕ οι εργασίες της τριήμερης13ης Διεθνούς Συνάντησης των Κομμουνιστικών και Εργατικών Κομμάτων που φιλοξενείται και πάλι για φέτος στην Αθήνα, μετά από ένα «ταξίδι» σε 4 ηπείρους και 5 πρωτεύουσες χωρών. Το θέμα της Συνάντησης είναι: «Ο Σοσιαλισμός είναι το μέλλον. Η διεθνής κατάσταση και η εμπειρία των κομμουνιστών 20 χρόνια μετά την αντεπανάσταση στην ΕΣΣΔ. Τα καθήκοντα για την ανάπτυξη της ταξικής πάλης σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, ιμπεριαλιστικών πολέμων, των σύγχρονων λαϊκών αγώνων και εξεγέρσεων, για τα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα, την ενίσχυση του προλεταριακού διεθνισμού και του αντιιμπεριαλιστικού μετώπου, για την ανατροπή του καπιταλισμού και την οικοδόμηση του Σοσιαλισμού».

Το καλωσόρισμα στη Συνάντηση έκανε ο Κώστας Παπαδάκης, μέλος της Γραμματείας και του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του Κόμματος, ενώ συμμετέχουν αντιπρόσωποι 76 κομμάτων από 58 χώρες (κάποια από τα 83 κόμματα που είχαν δηλώσει συμμετοχή αντιμετώπισαν τεχνικά προβλήματα και δεν μπόρεσαν να φτάσουν στην Αθήνα). Τις εργασίες της Συνάντησης, επίσης, παρακολουθεί πολυμελής αντιπροσωπεία του ΠΓ και της ΚΕ του Κόμματος.

Την εισηγητική παρέμβαση, από την πλευρά του ΚΚΕ, έκανε η Αλέκα Παπαρήγα 

Για τη σωτηρία του 0,78% - Για αυτή την απειροελάχιστη μειοψηφία υποφέρει σήμερα ο ελληνικός λαός.

Η απειλή της εξάπλωσης της πείνας στη χώρα μας, σε συνθήκες καπιταλιστικής βαρβαρότητας, μετά από 17 μήνες εφαρμογής του μνημονίου, δεν ανήκει στη σφαίρα του φανταστικού. Αποτελεί μια σκοτεινή πραγματικότητα. Ημέρα με την ημέρα πυκνώνει η ειδησεογραφία που αναφέρεται σε παιδιά που λιποθυμούνε από την πείνα μέσα σε σχολικές αίθουσες, σε χιλιάδες εξαθλιωμένους, θύματα της καπιταλιστικής κρίσης και των κυβερνητικών πολιτικών, που αναζητούν ένα πιάτο φαΐ σε συσσίτια για απόρους.

Αυτή όμως είναι η σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού. Στην άλλη, τη φωτεινή του πλευρά βρίσκουμε εν έτη 2011 86.000 εκατομμυριούχους, με περιουσιακά στοιχεία μεγαλύτερα από 1 εκατ. δολάρια. Πρόκειται για στοιχεία που έδωσε πρόσφατα στη δημοσιότητα η ελβετική τράπεζα Credit Suisse, όπου σε έρευνα μελέτη που έκανε, αποτυπώνει την κατανομή του πλούτου, στις χώρες μέλη του ΟΟΣΑ.

Με τη συνολική αξία του πλούτου στην Ελλάδα να εκτιμάται από την έρευνα ότι το 2011 ανέρχεται στα 1 τρισ. δολάρια, οι 86 χιλ. εκατομμυριούχοι (το 0,78% του πληθυσμού) κατέχουν πλούτο που κυμαίνεται μεταξύ του 10% και του 15% του συνόλου. Μόλις 116 άτομα διατηρούν περιουσιακά στοιχεία που κυμαίνονται από 50 έως και 100 εκατ. δολαρίων ο καθένας, ενώ, στην αμέσως επόμενη βαθμίδα, βρίσκουμε 54 άτομα με περιουσιακά στοιχεία από 100 εκατ έως 1 δισ. δολάρια. Στην κορυφή της πυραμίδας του πλούτου, φιγουράρουν τα ονόματα 5 δισεκατομμυριούχων, γνωστών οικογενειών της οικονομικής ρολιγαρχίας.

Γι' αυτό το 0,78% όλος αυτός ο θόρυβος, ο σαματάς με τα μνημόνια, τα εξοντωτικά μέτρα, τα χαράτσια, την εξάπλωση της πείνας. Αν μάλιστα περάσουμε στη δεύτερη βαθμίδα του πλούτου, στους 116 Κροίσους, αυτοί ανέρχονται μόλις στο 0,01% του πληθυσμού. Αυτούς επιδιώκουν να σώσουν, για αυτή την απειροελάχιστη μειοψηφία υποφέρει σήμερα ο ελληνικός λαός. Πρόκειται όμως και για στοιχεία που καταδεικνύουν την εξαχρείωση του σημερινού συστήματος, το σάπισμα του, την ολοσχερή βαρβαρότητα που το διακρίνει σε όλες του τις πτυχές. Ενα κοινωνικό - οικονομικό σύστημα που έφτασε στα ιστορικά του όρια και στην ημερήσια διάταξη έχει τεθεί το θέμα της αντικατάστασής του.

Ριζοσπάστης

Στη ρήξη και ανατροπή η λύση

Μετά τις προχτεσινές ειδήσεις για τη νέα μείωση μισθών από 1η Γενάρη, η χτεσινή είδηση είναι η νέα μείωση μισθών μέσα από την αύξηση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος κατά 20%. Κι ακόμα δεν έχουν ενσωματωθεί στη μείωση του εισοδήματος όλα τα χαράτσια που έχουν μέχρι τώρα αποφασιστεί.

Στα ψιλά, έστω, του αστικού Τύπου, περνάνε ορισμένες ειδήσεις για συσσίτια και αστέγους. Αυτό που μένει απόλυτα στο σκοτάδι είναι οι αγώνες, όσοι και όποιοι αγώνες αναπτύσσονται, όπως αυτός στη «Χαλυβουργία». Κι όμως, εκεί όπου συγκρούονται πράγματι δύο τάξεις, στους χώρους δουλειάς, εκεί κρίνονται όλα. Γι' αυτό και η σιωπή στον αστικό Τύπο. Σιωπή για την απεργία στο Θριάσιο στις 13 του μήνα, σιωπή για τις κινητοποιήσεις των αγροτών στις 14 Δεκέμβρη, σιωπή για τις κινητοποιήσεις για τους άνεργους στις 20 Δεκέμβρη.

Αντίθετα, την ώρα που έχουν βγει τα μεγάλα μαχαίρια μεταξύ ιμπεριαλιστών, το παραμύθι συνεχίζεται για την ανάγκη εμείς να είμαστε συνεπείς στο πρόγραμμα. Ποιο πρόγραμμα; Της μείωσης μισθών, της μείωσης μισθών, της μείωσης μισθών.

Οι κήρυκες της διαρκούς λιτότητας μιλάνε ακόμα για «κρίση χρέους» όταν αυτό είναι μόνο ένα από τα φαινόμενα που συνοδεύουν την αιτία, την καπιταλιστική κρίση, μια κρίση υπερσυσσώρευσης, την κατάσταση, δηλαδή, κατά την οποία οι καπιταλιστές έχουν μπουκώσει χρήμα τόσο που δεν ξέρουν πού να επενδύσουν ώστε να ξαναρχίσει ο κύκλος της κερδοφορίας. Ετσι καταστρέφουν συνεχώς εργατική δύναμη, καταστρέφουν και κεφάλαιο, εδώ κοιτάνε να έχει τις λιγότερες δυνατές απώλειες, για να ξαναρχίσει ο κύκλος της αύξησης των κερδών. Το κράτημα της συζήτησης στα περί κρίσης χρέους στοχεύει στην ενοχοποίηση των εργατών, ενώ η προφανής λύση στο πρόβλημα βρίσκεται στην αφαίρεση της ιδιοκτησίας από τους καπιταλιστές έτσι που να σταματήσει η καταστροφή.

Αυτή τη λύση συσκοτίζουν όσοι μιλάνε για υπερκατανάλωση, ενώ γνωρίζουν πως οι εργάτες ποτέ δεν έφτασαν να εισπράττουν το χιλιοστό αυτών που παρήγαν. Οσοι μιλάνε για χαμηλή παραγωγικότητα όταν οι εργάτες πεθαίνουν μέσα στα γκέτο. Οσοι μιλάνε για καλομαθημένους γέροντες που ζουν πολλά χρόνια στη σύνταξη, όταν ξέρουν πως και τα φάρμακα πια βγαίνουν μόνο με ενίσχυση από τα παιδιά.

Ο κύκλος της ενοχοποίησης των εργατών για την κρίση θα σπάσει μόνο στο βαθμό που οι ίδιοι οι εργάτες κάνουν χτήμα τους το «δεν πληρώνω τα χρέη της πλουτοκρατίας», μόνο στο βαθμό που κατανοήσουν πως για να μην πληρώσουν πρέπει να οξύνουν την πολιτική πάλη, όχι για να γίνει ανθρώπινο το σύστημα, αλλά για άλλη κοινωνία, άλλη οικονομία με άλλη εξουσία, την εργατική - λαϊκή.

Αυτήν την προοπτική θέλουν να αποτρέψουν όσοι στο βάθεμα της κρίσης και της παράλληλης όξυνσης των ταξικών αγώνων, επιχειρούν εκτόνωση μέσα από σχήματα «δημοκρατικής διακυβέρνησης» με την εκμετάλλευση να βασιλεύει.

Ολοι αυτοί που καλούν σε πάλη οπουδήποτε αλλού εκτός από το εδώ και τώρα, ενώ η κόλαση που πρέπει να αντιμετωπιστεί είναι ακριβώς εδώ και τώρα.

Θ. ΛΕΚΑΤΗΣ 

Ριζοσπάστης

KKE (KPG) :to the CP of Spain - Struggle for the overthrow of capitalism and not for its whitewashing

Struggle for the overthrow of capitalism and not for its whitewashing 

      

To the CP of Spain

And the “United Left” 

Comrades, 

We read your letter which you had already published and in which you wonder on what the assessment of the article of our newspaper “Rizospastis”, which was published in the edition of 22^nd November, is based on. The article reported in relation to the recent elections in Spain: “the United Left trapped voters in illusions for a “better management” of the capitalist system.” 

It is a fact that the very participation of the CP of Spain in the presidium of the so-called “European Left Party” which in its founding documents has accepted the safeguarding of the “principles of the EU” and is based on positions which defend the management of capitalism is an answer on its own. 

Nevertheless after your letter, it is necessary for us to open certain basic issues quoting only a few of many extracts which anyone could come across in the electoral programme of the “United Left” (ΙU), which substantiate and confirm the specific criticism of the article in our newspaper. 

More specifically the programme of the ΙU: 

-does not mention anywhere as a precondition for popular prosperity the overthrow of the power of capital and the construction of socialism. On the contrary, it fosters a series of illusions that there can be a pro-people way out of the crisis within the capitalist path of development. 

The goal of the “good management” of the system is proclaimed very clearly on page 6 of the programme “… we do not renounce the management of the immediate.” Strategically this is substantiated on page 18 with the “construction of a new productive model”, but always supported on old, outdated exploitative capitalist relations of production. On page 6 there is not the goal of overthrowing capitalism but of “surpassing the current social, political and cultural model which is dominated by neo-liberalism.” In other words, your entire approach focuses the problem on a form ofcapitalist management (neo-liberalism) and is in favour of another, allegedly better management. This is, without beating about the bush, the core of the IU’s programme, which refers to social-democratic management. 

- It projects the idea that the capitalist state can be a shield for the rights of the working class and the people. Against reality itself which proves that the capitalist state is a class state, serves the monopolies and even more so in conditions of the liberalization of capital decisively promotes barbarity in labour relations, salaries, it attacks every working class right. 

-In the framework of the whitewashing of the capitalist state the programme makes the relevant reference on page 22: “we propose a participatory social state, where, maintaining the central character of the public sector, promotes the public interest, equality, solidarity…” 

Along the same lines: “The state must bring back balance to the market, not only correct it.” The utopia is being fostered that the capitalist economy, the rotten capitalist system and its anarchy can allegedly be tamed, “be balanced” and that this could benefit the working people. This appeal undoubtedly causes confusion among the workers, impedes the attempt for militancy and moves in the direction of assimilating popular forces in the objectives of the forces of capital. 

On page 7 there is a goal for: “the creation of employment by the public sector because today the enterprises have many difficulties in creating it without assistance.” At the time when the working class is being led to poverty and destitution, the programme of the IU expresses its… anxiety over the “many difficulties” which the capitalists have. In fact it legitimises their demands for fresh state money as a support which operates as a vehicle for cutting or/and abolishing unemployment benefits in the name of the “subsidy of labour” which is a principle of the EU, of which the IU is a firm supporter. Also there must be no doubt about the labour relations which will apply in this employment as the programme declares on page 7 using the terminology of the EU and the associations of industrialists: “the redistribution and rationalization of existing employment”. For the working class these mean that the IU gives the green light to the flexible working hours to the abolition of the collective bargaining agreements, and the generalization of part-time employment. 

-The bourgeois and opportunist viewpoint concerning the capitalist crisis as being a debt crisis is reproduced, but the cause of the capitalist crisis is the over-accumulation of capital. The debt is projected as a problem which must concern the working class and the people for which it is not responsible and the plutocracy must pay for it. 

Thus misleadingly it supports the position that the peoples have something to gain from the renegotiation of the debt and the issuance of bonds by the EU (page 18). Is this not management “quackery” for the impasses of the capitalist system? However, the Greek people have a bitter experience from the new loans which they are called on to pay as happened with the well-known haircut of 50%, as well as with the proposal of sections of the plutocracy for the issuance of bonds by the EU. 

-Your programme is firmly oriented towards the support of the imperialist EU, which is an enemy of the people, and radiates concern about its salvation and “correction” and not its dissolution. 

- It talks about the “complete change in the model of the EU construction” (page 17), about “commitment for a change of the current foreign policy(…) of the EU” without calling into question, even for a single moment, this interstate imperialist union and moreover without mentioning the need for a disengagement from the EU. 

In addition, it completely legitimizes the criteria of Maastricht and the Stability Pacts, which constitute a lever for the promotion of the anti-workers’ policy through the proposal to “increase the time limit for the reduction of the debt to 3% until 2016” (page 18). It also declares compliance with the criteria of big capital in order to reduce further the price of the labour force. 

-It refers that: “the EU must buy public debt of member states and issue bonds to the extent that it is necessary to prevent speculation” (page 18). It fosters the logic that the EU can take on a pro-people character and that there can be a way out from the crisis through the EU which will benefit the working class, the poor popular strata. At the same time it is well known that the EU was constructed by the bourgeois governments in order to defend the European monopolies in their international competition with the American, the Russian, the Japanese and the Chinese ones on the one hand and on the other to exploit in a more intense and coordinated way the working people, safeguarding the bourgeois power by means of new political and repressive mechanisms. This is the EU, a union that serves the monopolies! It cannot be corrected from within, because monopolies are its “cell” and the bourgeois power its “backbone”! The only positive prospect for the working people is the disengagement of the countries from this union, with the establishment of people’s power that will lead to the socialization of the basic means of production, to the central planning and the workers’ control. Only this power can relieve the people from the immense public debt for which it bears no responsibility. 

-Your programme calls on the very EU to make an exception in the freedom of movement of capital between the member states and the tax havens (page 12). Consequently, it does not fight against the freedom of movement of capital as a whole (a fundamental principle of the Maastricht Treaty which is supported by the ELP and its presidium where the PCE participates) but asks for exceptions from the general rule which will definitely continue to exist and constitute a tool in the hands of capital for the demolition of the workers’ and people’s achievements and rights. Once again the proposals aim at the management and not at the overthrow of the capitalist barbarity. 

- Moreover your programme beautifies capitalism and promotes the view that capital and its power which are based on the capitalist exploitation can allegedly become “moral” and “just”. 

What else can the following position (page 51) be if not a description of an alleged “good management” of capitalism? “In case that the process of privatizations begin the IU commits to struggle against them in cooperation with trade unions and social movements, demanding that this decision is adopted at least in a transparent and democratic way through the substantial participation of the affected citizens”. Likewise on page 81 the goal for “compliance of trade agreements with human rights”. In other words, privatizations, capitalist trade agreements with … morality and transparency, a … moral capitalism which is possible according to the programme of the IU and the positions of the “European Left Party”. 

Comrades,

The abovementioned are merely a sample of the positions that confirm the criticism of the newspaper of KKE. These positions have no relation to the struggle for the overthrow of the capitalist power. On the contrary, they provide an alibi to capitalism, they foster illusions and serve its perpetuation and actually in a period where more and more workers, toiling people are realizing its impasses and seek a way out from the capitalist barbarity.

This way out cannot be the so-called “socialism of the 21^st century” which constitutes a denial of scientific socialism, of the workers’ power, of the socialization of the means of production and the central planning and in fact is a humanized capitalism which is impossible to exist.

Finally, in your letter to our party you also mention that “ it is time for the unity of the consistent left in order to converge”. The social democrat management line of a “humanized” capitalism, the denial of socialism which was constructed in the 20^th century by means of antiscientific, anti-historical positions – this is the ideological political basis of the so called “unity of the left”. These choices erect obstacles to the class struggle, to the concentration of social, popular forces against the capitalist path of development. And this takes place in conditions that the coordinated activity of the working class, the self employed, the small and medium sized farmers, the women, the youth, becomes imperative so as to strengthen the people’s alliance and the struggle for the interests of the working people, for the overthrow of the power of the monopolies.

This line is also confirmed by our experience, by the development of the class struggle in Greece where, as it is well known, 22 general strikes, numerous multifaceted class confrontations were organized, with the PAME playing the leading role, based on the slogan “without you no cog can turn, worker, you can do without the bosses” and focusing on the organization of the struggle in the factories, in the workplaces. 

Comrades, 

In response to your request we will publish your letter and our reply to our newspaper “Rizospastis” so as to inform the workers about the positions of each party and enable them draw their own conclusions. 

The International Relations Section of the CC of KKE 

ΚΡΑΤΙΚΑ ΜΟΥΣΕΙΑ - «Σφίγγει» η αγοραία «θηλιά»

Σε ισχύ βρίσκεται πλέον, μετά τη δημοσίευσή της στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η Υπουργική Απόφαση (ΥΑ) για την ίδρυση και αναγνώριση μουσείων, η οποία, σύμφωνα με το ΥΠΠΟΤ, «εξειδικεύει τις προϋποθέσεις ίδρυσης από το Δημόσιο νέων μουσείων και τις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούν τα μη δημόσια μουσεία προκειμένου να αναγνωρίζονται από το ΥΠΠΟΤ». Αυτή η ΥΑ υπηρετεί την αγοραία «θηλιά» που προορίζει το αστικό κράτος για την πολιτιστική κληρονομιά.

Η «λογική» της ΥΑ είναι ότι «υιοθετείται ένα ελάχιστο, αλλά απολύτως αναγκαίο, σύνολο προϋποθέσεων που αφορούν το ευρύτερο φάσμα λειτουργιών ενός μουσείου και εκτείνονται από τη διαχείριση των συλλογών ως την οργάνωση και διοίκηση του μουσείου και τις υπηρεσίες προς το κοινό». Το ΥΠΠΟΤ υποστηρίζει ότι έτσι «καλύπτεται ένα σημαντικό κενό στο θεσμικό πλαίσιο για την προστασία και προβολή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς» και ότι η ΥΑ «μπορεί να αποτελέσει έναν οδικό χάρτη για τα μουσεία της Ελλάδας, βοηθώντας τα να αποκτήσουν αυξημένη επίγνωση του ρόλου τους, να αναβαθμίσουν το κύρος, την αξιοπιστία και το προφίλ τους, να επιλύσουν χρόνια προβλήματα με σωστή ιεράρχηση και να υιοθετήσουν καλές πρακτικές (τυποποίηση διαδικασιών και μεθόδων εργασίας)».

Τα παραπάνω δύσκολα τεκμηριώνουν το λόγο μιας τέτοιας απόφασης, αφού θεσμικό πλαίσιο για την ίδρυση και λειτουργία δημόσιων και ιδιωτικών μουσείων υπάρχει. Είναι χαρακτηριστικό ότι όλο τοάρθρο 1 της ΥΑ για τις «Προϋποθέσεις ίδρυσης μουσείου από το Δημόσιο» βασίζεται και παραπέμπει στον ισχύοντα αρχαιολογικό νόμο.

Προς τι λοιπόν η ΥΑ; Το ΥΠΠΟΤ σημειώνει: «Συγχρόνως, αποτελεί (σ.σ. η Υπουργική Απόφαση) σημαντικό εργαλείο για το ίδιο το ΥΠΠΟΤ, προκειμένου να αξιοποιούνται αποδοτικότερα τα διαθέσιμα κονδύλια, να παρέχεται στοχευμένη στήριξη στα μουσεία και να ενισχύεται η προβολή και η δικτύωσή τους». Αυτό παραπέμπει ουσιαστικά σε ακόμη μεγαλύτερο «πετσόκομμα» της κρατικής χρηματοδότησης στα μουσεία. Διότι αυτή η ΥΑ λαμβάνεται, ενώ από το 2003 και τον τότε Οργανισμό του ΥΠΠΟ αποκόπηκαν μεγάλα μουσεία από τις «μητρικές» Εφορείες Αρχαιοτήτων, με στόχο την «αυτοτελή», δηλαδή ιδιωτικοοικονομική, λειτουργία τους. Το νέο Μουσείο Ακρόπολης, λίγα χρόνια μετά, αποτέλεσε το πρώτο κρατικό μουσείο με τέτοιο καθεστώς λειτουργίας. Μόλις προχτές το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο ενέκρινε σχέδιο άλλης ΥΑ, με την οποία και τα μουσεία εντάσσονται στα αντικείμενα πολιτιστικής κληρονομιάς, στα οποία μπορούν να γυριστούν ακόμη και εμπορικές διαφημίσεις. Και όλα αυτά συμβαίνουν την ώρα που το αστικό κράτος προωθεί, παντοιοτρόπως, την αγοραία λειτουργία της πολιτιστικής κληρονομιάς.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Η ομιλία της Γ.Γ. του ΚΚΕ Αλ. Παπαρήγα στην Βουλή κατά την την συνεδρίαση για την ψήφιση του προϋπολογισμού για το έτος 2012

Να ξεμπερδεύουμε...

Να ξεμπερδεύουμε με διάφορα ιδεολογήματα:

Δίνουν παρηγοριά στον άρρωστο άρθρα στον αστικό Τύπο που ισχυρίζονται ότι κάτι πάει καλά, ότι πιάνουν τόπο οι θυσίες. Τίποτα δεν πάει καλά για τη λαϊκή οικογένεια. Η συγκυβέρνηση των ΠΑΣΟΚ - ΝΔ - ΛΑΟΣ, είναι μια αστική κυβέρνηση που ήρθε για να πείσει ότι ο βούρδουλας δεν είναι απο σκληρό πετσί, αλλά απο μετάξι. Βούρδουλας είναι η πολιτική της, κάθε μέρα που περνά, συσσωρεύει βάσανα και πόνο για τον εργάτη, για κάθε λαϊκό άνθρωπο.

Τα στοιχεία από τα κρατικά έσοδα δηλώνουν πως παρότι πολλοί - κακώς! - πήγαν και πλήρωσαν τα χαράτσια, το ταμείο είναι μείον, χειρότερο από πέρσι. Γιατί κάθε σεντς που πήγαν και κατάθεσαν στο κρατικό ταμείο οι άνθρωποι των λαϊκών στρωμάτων από το φόβο μη τους κόψουν το ρεύμα, ήδη είχε δοθεί σαν προκαταβολή - ενίσχυση και φοροαπαλλαγή στο μεγάλο κεφάλαιο.

Οσο φόρο κι αν πληρώσουν οι απο κάτω, έλλειμμα θα έχει το κρατικό ταμείο, γιατί οι κεφαλαιοκράτες απορροφούν προκαταβολικά και το ίχνος από την υγρασία κάθε φόρου. Δικό τους το κράτος, δικό τους το ταμείο, ό,τι μπαίνει εκεί μέσα είναι χάσιμο για τον εργάτη.

Η αστική τάξη ψάχνει τρόπο να γίνει η σάπια στα θεμέλια της πολυκατοικία, εμφανίσιμη στα μπαλκόνια. Σάπια θα είναι, στην πτώση της θα πάρει μαζί της όσους εμπιστευτούν το έχει τους στον εργολάβο.

Η αστική τάξη κλαίει δήθεν για την «άλλη Ευρώπη» που χτίζεται σε βάρος των λαών. Ψέματα λένε. Ιδια και απαράλλαχτη είναι η παλιά και η νέα Ευρώπη. Είναι η Ευρώπη του Μάαστριχτ, είναι η Ευρώπη για το τσάκισμα των εργατών. Απλά, τώρα είναι απόλυτα γυμνή κι αυτοί που την πλασάριζαν ως τώρα σαν παρθένα κόρη, προσπαθούν να πείσουν ότι αξίζει να πληρώνεις μια ροδοκόκκινη από ντροπή, παρά μια ξεδιάντροπη αναψοκοκκινισμένη. Και οι δυο αρπάζουν το έχει σου. Και οι δυο σου κρύβουν πως μπορείς να ζεις ευτυχισμένος χωρίς να εκπορνεύεται κανείς.

Στο πρακτικό - εκλογικό μέρος, πάνε να πείσουν πως μπορεί να υπάρχει καπιταλιστική Ευρώπη που άμα κυριαρχούν οι σοσιαλδημοκράτες θα είναι δημοκρατική. Ποντάρουν ότι έχεις ήδη ξεχάσει πως η αντεργατικότατη ΕΕ είναι καθαρόαιμο δημιούργημα της σοσιαλδημοκρατίας.

Για την εργατική τάξη είναι κρίσιμο τώρα να κάνει το άλμα. Να ακούσει, να εμπιστευτεί το ΚΚΕ. Να οργανωθεί, να παλέψει και για τα ελάχιστα - καθημερινά, αλλά να έχει και καθαρό ότι απέναντι έχει τα μονοπώλια και την εξουσία τους.

Μπορεί να μη συμφωνεί με το ΚΚΕ σε πολλά, απαιτείται με το χέρι στην καρδιά να συμφωνήσει σε ένα: Ταξική συσπείρωση για να αντιμετωπίσουμε τον αντίπαλο. Ο αντίπαλος είναι τα μονοπώλια. Λύση είναι να φύγουν απ' τη μέση τα μονοπώλια. Το ΚΚΕ εκτιμά ότι αυτό θα γίνει με την αφαίρεση της εξουσίας τους, με την κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής. Οποιος έχει άλλη πρόταση ας την καταθέσει, αλλά τα ψέματα έχουν τελειώσει, η εργατική τάξη δυστυχεί σε απίθανο βαθμό και γιατί κάποιες δυνάμεις έχουν καλλιεργήσει αυταπάτες ότι μπορεί να υπάρχει ανθρώπινος καπιταλισμός. Καμιά ανοχή δεν πρέπει να υπάρχει για όσους διαιωνίζουν την εξουσία του κεφαλαίου παριστάνοντας τους φιλάνθρωπους.

Η αλληλεγγύη πλέον αποκτά συνολικά ταξικά χαρακτηριστικά.

Να το κάνουμε πρακτικό: Δεν αρκεί η άμεση υλική βοήθεια στους απεργούς της Ελληνικής Χαλυβουργίας, δεν αρκεί μια τσάντα τρόφιμα. Για να νικήσουν πράγματι οι συγκεκριμένοι απεργοί, πρέπει να νικήσει η εργατική τάξη. Επείγει η οργάνωση της πάλης σαν τάξη ενάντια σε τάξη. Δηλαδή, ενάντια στους εργοδότες σε κάθε τόπο δουλειάς υπερασπιζόμενοι τους χαλυβουργούς αλλά και τα δικαιώματά τους απέναντι σε όλους τους εργοδότες, όλοι θέλουν να επιβάλουν εκ περιτροπής εργασία και δραστική μείωση μισθών. Αυτή είναι η πραγματική ταξική αλληλεγγύη που οδηγεί και σε νίκη της μιας τάξης σε βάρος της άλλης.

Διά ταύτα: Καμιά ανησυχία των εργατών για τα προβλήματα των καπιταλιστών. Οι καπιταλιστές πρέπει να εξαφανιστούν από προσώπου Γης. Η εργατική τάξη πρέπει να νικήσει.

Είναι πόλεμος, δεν είναι φιλανθρωπικό γκαλά όπου διαγωνίζονται οι αστοί για το ποιος είναι πιο δακρυσμένος απέναντι στο δράμα των εργατών.

Σ' αυτόν τον πόλεμο, δεν καταθέτουμε πια το περίσσεμα, αλλά το είναι μας.

Αυτό σημαίνει, συμμετέχω στην ταξική πάλη με τα ταξικά σωματεία, με το ΠΑΜΕ, με τη λαϊκή συμμαχία, συμπορεύομαι με το ΚΚΕ, είμαι πρωτοπόρος εργάτης, δεν ανέχομαι να ζω βλέποντας το γείτονά μου να ζει στη τρώγλη, δεν ανέχομαι να λείπει δίπλα μου το ψωμί του άνεργου και να μην αντιπαλεύω τον αστό που το κλέβει για να καταργήσω το κλέψιμο καταργώντας τον κλέφτη.

Θ. ΛΕΚΑΤΗΣ
Ριζοσπάστης

Γαλλία: Έλληνες φοιτητές αποδοκίμασαν Μπακογιάννη και Πρετεντέρη

6:32

Παρέμβαση-αποδοκιμασία κατά της παρουσίας της προέδρου 
της Δημοκρατικής Συμμαχίας Ντόρας Μπακογιάννη και του 
δημοσιογράφου Γιάννη Πρετεντέρη σε φόρουμ της γαλλικής 
Liberation με θέμα «Η Ελλάδα υπό ευρωπαϊκή κηδεμονία» 
έκαναν Έλληνες φοιτητές στη Γαλλία.

Η κα Μπακογιάννη και ο κ. Πρετεντέρης είχαν ήδη ξεκινήσει να
απαντούν στις ερωτήσεις του συντονιστή της συζήτησης, ο οποίος
μάλιστα έδειξε να επιμένει για το σχολιασμό της συμμετοχής του
ΛΑΟΣ στην κυβέρνηση. Η απάντηση τους ήταν στο ίδιο μήκος
κύματος, λέγοντας (ο κ. Πρετεντέρης) ότι η δεξιά στην Ελλάδα
είναι «αστεία» και (η κα Μπακογιάννη) πως «δεν τους παίρνει κανείς
στα σοβαρά».

Μετά από λίγη ώρα, οι φοιτητές διέκοψαν τις συνομιλίες και διάβασαν
την ανακοίνωση τους ασκώντας σκληρή κριτική στους δύο Έλληνες
προσκεκλημένους αλλά και στην ιστορική γαλλική εφημερίδα της
αριστεράς για την οποία εξέφρασαν την έκπληξη τους «που κάλεσε 
αυτά τα δύο άτομα για να μιλήσουν για την τρέχουσα κατάσταση στην 
Ελλάδα».

«Για εμάς αλλά και για ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, 
πρόκειται για δύο προσωπικότητες οι οποίες αντιπροσωπεύουν πλήρως
την πολιτική που οδήγησε τη χώρα στο αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται 
σήμερα» τόνισαν στην ανακοίνωσή τους οι φοιτητές, προσθέτοντας
ότι ο κ. Πρετεντέρης «αντιτίθεται συστηματικά σε κάθε είδους αγωνιστική
εκδήλωση» ενώ η κα Μπακογιάννη είναι «μέλος ενός συστήματος 
οικογενειοκρατίας που κυβερνά την Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια».

Στην παρέμβασή τους, την οποία διέκοψε τρεις φορές ο συντονιστής
της συζήτησης, οι Έλληνες φοιτητές σημείωσαν στη συνέχεια ότι οι δύο
προσκεκλημένοι «βρίσκονται ανάμεσα στους υποστηρικτές της κυβέρνησης
συνεργασίας, η οποία σχηματίστηκε την τελευταία περίοδο με αντισυνταγματικό
τρόπο. Σημειώνουμε στο σημείο αυτό», συνέχισαν οι φοιτητές, «ότι κανείς
βουλευτής που οδήγησε την Ελλάδα στη χρεωκοπία, όχι μόνο δεν έχει 
τιμωρηθεί αλλά ούτε καν παραιτηθεί των καθηκόντων του».

Κλείνοντας την ανακοίνωση, οι Έλληνες σπουδαστές (οι οποίοι
καταχειροκροτήθηκαν) τόνισαν ότι «η παρούσα Κυβέρνηση, η οποία
απαρτίζεται από  μέλη της ακροδεξιάς, με έναν πρωθυπουργό τεχνοκράτη 
και τιθέμενη στην εξουσία εξυπηρετώντας κατά βάση οικονομικά και πολιτικά
συμφέροντα των μεγάλων τραπεζιτών, είναι το αποτέλεσμα ενός 
καπιταλιστικού συστήματος που καταλύει τις δημοκρατικές αρχές κι εντείνει 
τις κοινωνικές ανισότητες».

Πάντως τ'οσο η Ντόρα Μπακογιάμμη, όσο και ο Γιάννης Πρετεντέρης δεν
έδωσαν καμμία απάντηση ή συνέχεια σε όσα ανέφεραν οι φοιτητές.

Τo VIDEO εδώ http://www.star.gr/politics/119756

star.gr