ΤΟ «ΒΗΜΑ» ΣΑΝ ΓΝΗΣΙΟΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΠΛΟΥΤΟΚΡΑΤΙΑΣ ΑΠΕΙΛΕΙ ΜΕ... ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟ ΝΟΜΟ ΣΤΗ ΧΩΡΑ!

ΣΤ. ΨΥΧΑΡΗΣ: ΑΝΑΚΙΝΕΙ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΟ ΕΚΤΑΚΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΚΑΙ ΕΚΤΡΟΠΗΣ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ!

Είναι σχεδόν απίστευτο, αλλά αληθινό! Ο εκδότης του Κυριακάτικου Βήματος ΣΤ. ΨΥΧΑΡΗΣ, φτάνει στο σημείο, με αφορμή τον πρόσφατο ολιγόωρο αποκλεισμό του Κοινοβουλίου από ''αγανακτισμένους'', ναανακινεί ευθέως, ως ενδεχόμενο, τη λήψη έκτακτων μέτρων και την εκτροπη από τη συνταγματική τάξη!

Είχαμε πάρα πολύ καιρό να διαβάσουμε και να ακούσουμε μια φρασεολογία του τύπου''υπό ορισμένες προϋποθέσεις μπορεί να προκληθεί τέτοια διασάλευση της τάξης που θα δικαιολογούσε έκτακτα μέτρα. Δηλαδή εκτροπή από τη συνταγματική τάξη

''Αν η φρασεολογία αυτή και οι προεκτάσεις που της δόθηκαν  δεν συνιστούν μια προσωπική γραφικότητα, αλλά απηχούν σκέψεις και ευρύτερων κυρίαρχων κύκλων, τότε τα πράγματα είναι άκρως μελαγχολικά και επικίνδυνα!

Αυτά προς το παρόν!!!

Η iskra παραθέτει ολόκληρο το πρωτοσέλιδο άρθρο του Κυριακάτικου Βήματος με την υπογραφή του ΣΤ. Ψυχάρη :

ΟΙ ΕΚΔΟΧΕΣ ΤΗΣ ΕΚΤΡΟΠΗΣ

Του ΣΤΑΥΡΟΥ ΨΥΧΑΡΗ

Η προ ημερών απόπειρα εισβολής «διαδηλωτών» στο κτίριο της Βουλής δεν είναι η πρώτη επίθεση στο Κοινοβούλιο. Εχει προηγηθεί και μια «επιτυχημένη» εισβολή το 1964 από ομάδα ετερόκλητων ατόμων με την ευκαιρία προεκλογικής συγκεντρώσεως του δεξιού υποψήφιου δημάρχου Γ. Πλυτά. Η εισβολή αυτή όμως ήταν άνευ σημασίας. Στο κτίριο εισέβαλαν περίπου 30 άτομα, τα οποία έφυγαν τρέχοντας μόλις οι χωροφύλακες ανέσυραν τις γνωστές αστυνομικές ράβδους!

Εντυπωσιακή η εισβολή, αλλά ουδείς έδειξε να φοβάται ότι κινδύνευσε το Πολίτευμα• σήμερα δεν ισχύει προφανώς το ίδιο. Η προ ημερών απόπειρα στην Αθήνα, όπως και η εν συνεχεία επίθεση εναντίον βουλευτών στην Κέρκυρα φόβισαν τους πολίτες.

Τι συμβαίνει; Είναι οι κοινωνικές συνθήκες της εποχής μας που μεταβάλλουν τη διαμαρτυρία κοινωνικών ομάδων (που νιώθουν ότι αδικούνται) σε πυριτιδαποθήκη. Αν η ευημερούσα μερίδα της κοινωνίας ανησυχεί για τα προβλήματα δημόσιας τάξης, από την πλευρά τους οι ανήκοντες σε κοινωνικά στρώματα που κινούνται στα όρια της φτώχειας πιστεύουν ότι πρέπει και μπορούν να εξεγερθούν. Και να ανατρέψουν «την κοινωνία της αδικίας και της διαφθοράς». Και μετά;

Τι θα συμβεί αν ξεκινήσει η επανάσταση; Ανάκτορα θερινά ή έστω και χειμερινά δεν υπάρχουν πλέον. Μια ουσιαστική διασάλευση της δημόσιας τάξης θα οδηγήσει αφεύκτως στη βίαιη ανατροπή ή σε ένοπλη καταστολή.

Στην κοινωνία υπάρχουν και άτομα που θέλουν τη γενική ανατροπή. Δεν μπορούν προφανώς να την επιβάλουν διότι η συντριπτική πλειοψηφία του λαού ΔΕΝ θέλει. Ωστόσο υπό ορισμένες προϋποθέσεις μπορεί να προκληθεί τέτοια διασάλευση της τάξης που θα δικαιολογούσε έκτακτα μέτρα. Δηλαδή εκτροπή από τη συνταγματική τάξη. Αυτό θέλουν;

                                                                                                                                 kke4ever

ΘΕΜΟΣ ΚΟΡΝΑΡΟΣ : ΣΠΙΝΑΛΟΓΚΑ " ad vitam "

Καθ' οδόν: Στη Σπιναλόγκα

Το εξώφυλλο της πρώτης έκδοσης του βιβλίου (1933)

«Στις ανατολικές ακτές της Κρήτης, απέναντι από την καταπράσινη κοιλάδα του Μιραμπέλου βρίσκεται ολομόναχο στο πέλαγος, βουλιαγμένο σε νεκρική σιγή, το νησί της Σπιναλόγκας. 700 μέτρα μακριά από τους ανθρώπους και εκατομμύρια μέτρα μακριά από την ανθρωπιά. Με το ενετικό τείχος να το φυλακίζει τριγύρω, γεννιούνται, ζουν και πεθαίνουν οι χανσενικοί της Ελλάδας. Η Αγία Γραφή στην Παλαιά Διαθήκη τους υποχρέωνε να φωνάζουν στους δρόμους ότι είναι λεπροί για να μην τους πλησιάζουν οι άλλοι άνθρωποι. Αργότερα τους φόρεσαν ρούχα με κουδούνια σαν τους αρλεκίνους για να τους ακούνε οι υγιείς και να απομακρύνονται. Σήμερα βρίσκονται απομονωμένοι στο ξερόβραχο αυτό ίνα πληρωθεί το ρηθέν υπό της γραφής ''μόνοι θέλουσι κατοικείν, έξωθεν του στρατοπέδου θέλει εστί η κατοικία αυτών''».

Αυτός είναι ο πρόλογος της ταινίας «Το νησί της σιωπής» που γυρίστηκε το 1956.

Πολλά έχουν γραφτεί για τη Σπιναλόγκα. Και όσο λειτουργούσε, και σήμερα. Στα γραπτά προστέθηκαν και οι εικόνες. Με αφορμή μια «επιτυχημένη» εμπορικά επιλογή να γυριστεί σίριαλ το μυθιστόρημα μιας Αγγλίδας με φόντο τη ζωή στη Σπιναλόγκα. Ενα σίριαλ που αξιοποιεί μια πολυδοκιμασμένη συνταγή. Σενάριο που να μην τρομάζει, αλλά ταυτόχρονα να συγκινεί με τον υπαινιγμό της ζοφερής πραγματικότητας, χαρακτήρες φτιαχτοί που μπορεί ο θεατής να ταυτιστεί μαζί τους και άλλους που τους απεχθάνεται. Και φυσικά ο απαραίτητος έρωτας, γύρω από τον οποίο εξελίσσεται όλη η ιστορία, ίντριγκες και οικογενειακές συγκρούσεις.

Δημοσιεύματα, ταινίες, σίριαλ, τηλεοπτικές εκπομπές. Ενα σωρό πράγματα έχουνε γραφτεί και ειπωθεί, χωρίς να δίνουνε στο σύνολό τους μια πραγματική εικόνα. Κάποιοι την είδανε πρόχειρα. Αλλοι κάνανε καλή δουλειά και δώσανε μια εικόνα της ζωής εκεί και της παραμόρφωσης του ανθρώπινου σώματος. Κοινός παρονομαστής η καταγγελία της απομόνωσης και του κοινωνικού ρατσισμού.

Tι ήταν πραγματικά η Σπιναλόγκα;

«Αυτό το νοσοκομείο - τι ντροπή! Τι ανακριβολογία!! - είναι εργατικό. Μόνον άποροι λεπροί είναι πεταμένοι εκεί. Οσοι έχουνε τον τρόπο τους είναι βολεμένοι κάπου αλλού, που υπάρχει δροσιά, πρασινάδα, νερό, στοργή και... σεντόνι νοσοκομείου.

Αυτοί που δουλέψανε σ' όλη τους τη ζωή, χωρίς να χορτάσουν ψωμί, βρίσκονται τώρα, στην αρρώστια τους, πεταμένοι σαν κοπριά, σε ένα κοπρόλακκο βρωμερό που λέγεται Σπιναλόγκα (...)

Δεν υπάρχει άραγες πιο κατάλληλο μέρος στον τόπο μας γι' αυτούς τους άρρωστους εργάτες; (...)

Υπάρχει. Νησιά ολάκερα είναι έρημα. Βουνά κατάφυτα, με γάργαρες βρύσες, πολλά (...).

Ο,τι είχανε τo πήραμε, το πιπιλίσαμε, το κάναμε... πανικά και τσιμέντα και λογής λογής εμπορεύματα.

Αυτό π' απόμεινε, το ξαντό, το ξεφτίδι είναι ο λεπρός. Τι χρειάζεται;».

Αυτά γράφει ο Θέμος Κορνάρος στα προλογικά «Δυο λόγια πιο μπροστά» της «Σπιναλόγκας» του (1933).

Είχε ζήσει ο ίδιος στο νησί και έδωσε ζωντανά και ρεαλιστικά τη μακάβρια εικόνα της διαβίωσης των λεπρών. Περιγράφει τη ζωή των λεπρών στον ξερόβραχο, που βασανίζονται από την αρρώστια τους και από την απανθρωπιά του κράτους και των εκπροσώπων του. Προσπαθεί να δώσει τη φωτογραφία της Σπιναλόγκας. Η αφήγηση σκληρή και σε τρομάζει μα αντιλαμβάνεσαι τον πόθο αυτών των ανθρώπων για ζωή. «Γιατί οι λεπροί της Σπιναλόγκας είναι κάτι παραπάνω από ζωντανοί: Οι πραγματικοί εχτιμητές της αξίας της ανθρώπινης Ζωής». Οπως ο ήρωάς του ο γερο - Μιχάλης, ένα τέταρτο ανθρώπου: «Μπορείς παιδί μου να νιώθεις τη γλώσσα σου να σαλεύει κι ας είναι μόνο ίσαμε τα δόντια κι όχι πάρα όξω; Είσαι ευτυχής! Αμ, το να θυμάσαι και να σκέβεσαι; τι είναι όλ' αυτά; Βλέπεις ομορφιές; Βλέπεις Ζωή;...». Γι' αυτό και ο Κορνάρος πετάει το βιβλίο «με οργή κατάμουτρα στον άνθρωπο που στέκεται στον γκρεμό της Ακρόπολης και βρίζει τη ζωή, με τα λόγια: ''Βαρέθηκα τη ζωή''».

«Τρίτος αχρείαστος»...

Από τις πιο συγκλονιστικές στιγμές η περιγραφή του γάμου, που «δε μοιάζει με τους γάμους τ' άλλου κόσμου. Αλλιώτικος είναι όπως όλα τα άλλα». Η νύφη και ο γαμπρός, «ο ένας βάζει κεφάλαιο τα πόδια του κι ο άλλος τα χέρια και τα μάτια και συνεταιρίζονται, παντρεύονται (...) Φτάνει που τα κεφάλαια βρεθήκανε και δύο άνθρωποι μπορέσανε και φτιάξανε τουλάχιστο ένανε...». Η ευχή στους νεόνυμφους «Τρίτος αχρείαστος». Δηλαδή; «Α! Να, να... να σταματήσει η αρρώστια ως εκεί και να μην τους κλαδέψει ακατάστατα, για να μπορούνε να βοηθιούνται οι δυο τους. Γιατί αλλιώς θα βρούνε και τρίτο...».

«Προδότες της επιστήμης»...

Η αποξένωση της επιστήμης από το ρόλο που πραγματικά έχει, να υπηρετεί τον άνθρωπο. Και θέτει το ερώτημα στους γιατρούς: Στην υπηρεσία του λαού ή στην υπηρεσία των εκμεταλλευτών του λαού;

«Ας μου βρει ένα σημείο της ζωής του Σπιναλογκίτη, που να μην είναι βρισιά κι αγανάχτηση για το γιατρό, το σημερινό γιατρό - έμπορα του πολιτισμένου αιώνα μας...», γράφει στον πρόλογό του και συνεχίζει:

«Περάσετε κύριοι Γιατροί, που έχετε σχέσεις με το υπουργείο Υγιεινής, να πάρετε συχαρίκια γιατί δέχεστε να στέκεστε μουγγοί κι άπραχτοι, μπροστά σε τούτο τ' ομαδικό έγκλημα, επειδή φοβάστε να χτυπήσετε κατακέφαλα τον έμπορα, το μόνον επικίντυνον εχθρό της ανθρώπινης υγειάς...

Σας δίνω μέρος να πιαστείτε. Μπορεί να μου πείτε: "Μας κατηγοράς γιατί δε... βρήκαμε της λέπρας τη γιατρειά; Τι αφελής που είσαι!".

Μα μη βιάζεστε. Τέτοια απαίτηση δε μπορεί να έχει κανένας.

Για κείνο που σας κατηγορώ τόχετε καταλάβει πολύ καλά: Ποιες είναι οι προσπάθειες που κάματε μέχρι σήμερα, για να καλυτερέψετε τη ζωή του Σπιναλογκίτη; Για ν' απαλύνετε τους πόνους του, να γενείτε πραγματικοί φρουροί της ανθρώπινης υγείας;

Τι φταίτε σεις; Το κράτος φταίει; Σύμφωνοι. Αλλά πότε ακούστηκε μια διαμαρτυρία από μέρους σας εναντίον αυτής της ταχτικής του κράτους του ανθρωποκτόνου.

Ποτέ! Δαγκώνετε σα δουλόπρεπα σκυλιά ένα ξεροκόμματο που σας πετά και μόνο γι' αυτό νοιάζεστε σ' όλη τη ζωή. Πουλάτε την επιστήμη γι' αυτό το άθλιο ξεροκόμματο. Γι' αυτό και μόνο γίνεστε συνεργοί, σε ομαδικές εχτελέσεις. Ακολουθάτε τους στρατούς του την ώρα που πάνε να αλληλοσφαγούνε και περιμένετε τη σφαγή για ν' αρχίσετε να ...γιατρεύετε! "Στάσου να σφάξω τούτον εδώ το φαντάρο, να τονέ γιατρέψεις". Ετσι σου λέει το Κράτος στους πολέμους του.

Κι σεις στέκεστε! Πού είναι η αγανάχτηση του φρουρού της ανθρώπινης υγείας; Για το στραπάτσο αυτό που γίνεται σε βάρος ανθρώπινων υπάρξεων;

Κι εσείς σοφοί, πούχετε σχέση με τις χημικές ουσίες, πώς δε μιλήσατε ακόμα;

Αλλά, συγνώμη. Ξέχασα! Δε θα σας δίδουνε άδεια οι διευθυντές της μπαρουταποθήκης για να ασχοληθείτε σοβαρά με τα φαινόμενα του αίματου τ' ανθρώπου.

Χρειαζόμαστε οβίδες γιομάτες, τορπίλες, ασφυξιογόνα, κι έχετε πολλή δουλειά!... Συγνώμη!

Ολους εσάς η ιστορία η αυριανή μονάχα προδότες της επιστήμης, έμπορους της επιστήμης θα σας χαρακτηρίσει, αν όχι τίποτα χειρότερο».

Δυστυχώς, τηρουμένων των αναλογιών, το ίδιο κατάντημα περιμένει και τον εργάτη σήμερα. Και το ίδιο επίκαιρο για ιατρική στην υπηρεσία του λαού και όχι εμπόρευμα, για γιατρούς που θα προσφέρουν υπηρεσίες στο λαό τους και όχι σε αυτούς που οδηγούν τους λαούς σε σφαγή.

Θύματα της ταξικής εκμετάλλευσης

Μετά την επιτυχία της σειράς οι εκδόσεις «Καστανιώτη» προχώρησαν στην έκδοση του έργου του Θέμου Κορνάρου μαζί με αυτό της Γαλάτειας Καζαντζάκη που διαδραματίζεται και αυτό στη Σπιναλόγκα και το οποίο εκδόθηκε νωρίτερα από αυτό του Κορνάρου (1914). Με επιλεγόμενα του γιου ενός γιατρού που επισκεπτόταν κάποιες φορές τη Σπιναλόγκα και τα οποία καμία σχέση δεν έχουν τόσο με το πνεύμα του Κορνάρου όσο και με το περιεχόμενο των κειμένων.

Στον Κορνάρο αυτό που αξίζει δεν είναι ο περίτεχνος λόγος (παρότι δεν υστερεί λογοτεχνικά). Δεν είναι αυτή η 
πρόθεσή του. Θέλει να δώσει μια ζωντανή απεικόνιση της πραγματικότητας και να αφυπνίσει τους εργάτες. Μια δυνατή περιγραφή που ξεχειλίζει από την αγάπη για τον άνθρωπο. Ο Μ. Λουκάκης βρίσκει την ευκαιρία, ξεκινώντας από κάποιες παιδικές μνήμες, να καταθέσει έναν προσωπικό στοχασμό και περισσότερο ενδιαφέρεται για το πώς θα το πει παρά γι' αυτό που θα πει. Η Σπιναλόγκα είναι το «Απέναντι» των παιδικών του χρόνων, «ένα ''Απέναντι'' λίαν παράξενο» και ο λεπρός: «Εκπληκτικά έκτοπος μόνο υπήρξε ο λεπρός. Σε μια παντοτινή και ασταμάτητη καραντίνα. Πέραν των ορίων της πόλης. Πέραν της γης που οικείται από την κανονικότητα και από την ανεμελιά και τη μικροψυχία της κανονικότητας. Ενα στεγνό, κατάστεγνο ''Απέναντι''. Κι αυτό είναι και το ανήκουστο θαύμα του.

 Αυτή είναι η - αδιαπέραστη από οτιδήποτε ευτελές και απλοϊκό - συνάφειά του με το πικρότατο μεν,

 αληθέστατο δε έδαφος του Είναι μας».

 Σαν και ο ίδιος να θέλει να «αποχαρακτηρίσει» το νησί, το έργο, «παρόμοια και η Σπιναλόγκα θα μείνει 

''κτήμαεσαεί'' των εκλάμψεών μας».

Για τον Κορνάρο οι Σπιναλογκίτες είναι θύματα της ταξικής εκμετάλλευσης που το αστικό σύστημα θέλοντας να τους ξεφορτωθεί αφού δεν έχει να κερδίσει τίποτα πλέον από αυτούς, τους πετά στον κοπρόλακκο. Και απευθύνεται κυρίως στους ανθρώπους της δουλειάς στον πρόλογό του:

«ΕΡΓΑΤΕΣ! Αυτό που θα δείτε, είναι το κατάντημα που περιμένει όλους μας, ύστερα απ' το ξάφρισμα της δύναμής μας αν δεν προλάβουμε να σηκώσουμε σιδερένια κι ανελέητη γροθιά».

7 ΗΜΕΡΕΣ ΜΑΖΙ

«Κίνηση ματ» από το ΠΑΜΕ

Μια ογκώδη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στην Ομόνοια και μια απρόβλεπτη κίνηση που έκανε, στις 3/6/2011, έδειξε ξαφνικά να αλλάζει το πολιτικό σκηνικό που είχαμε συνηθίσει ως τώρα. Το ΠΑΜΕ δεν έκανε «μοναχική πορεία», δεν απέφυγε τους «άλλους», δεν σταμάτησε σε καμιά απαγόρευση που είχε επιβάλει η άρχουσα τάξη για τη συγκέντρωση στη πλατεία (έξω κόμματα, συνδικάτα, ιδεολογίες) και πήγε ξεκάθαρα κατ’ ευθείαν στο Σύνταγμα.


Η αλλαγή στο σκηνικό όσο γινόταν εκτυλίσσονταν, ανέτρεπε στερεότυπα και δεδομένα. Την «απαγόρευση» ούτε που διανοήθηκε κανείς να τη θυμίσει σε μια τεράστια διαδήλωση αλλά ούτε και κανένας επιθυμούσε να μη βλέπει αυτή τη μάζα να περνάει από το κέντρο των διαδηλώσεων των τελευταίων ημερών.


Το ΠΑΜΕ έκανε κανονικά τη συγκέντρωση στο κάτω μέρος της πλατείας Συντάγματος, αναμείχθηκε με το πλήθος χωρίς διαχωρισμούς και αλυσίδες περιφρούρησης, άκουσε τον ομιλητή, φώναξε νέα συνθήματα πολύ διαφορετικά από τα συνήθη και έδωσε μια αισιοδοξία στα αγωνιζόμενα στρώματα ότι «κάτι ψήνεται». Η δε ομιλία ήταν τόσο προσεκτικά διατυπωμένη που δεν είχε ίχνος αιχμής ή αντιπαράθεσης για άλλες δυνάμεις που αγωνίζονται στην ίδια κατεύθυνση.


Ήταν μια κίνηση τακτικής με μηνύματα προς το λαό, την εργατική τάξη, τους πολίτες που διαμαρτύρονταν στη πλατεία και κυρίως προς την άρχουσα τάξη και τα κόμματά της που σίγουρα θα ανησυχήσουν σφοδρά από τη κίνηση αυτή.


Ίσως είναι νωρίς να γίνει κάποια εκτίμηση της κίνησης του ΠΑΜΕ. Το ΚΚΕ παρότι τηρεί μια κριτική – συμβουλευτική στάση απέναντι στους διαμαρτυρόμενους της πλατείας, έκανε ένα μεγάλο βήμα προς αυτούς, από αυτά που μάλλον αιφνιδίασαν τους πάντες και πολλούς γέμισαν με θετική διάθεση.

Το πρωί είχε προηγηθεί μια πολύ πετυχημένη και έξυπνη κίνηση από το ΠΑΜΕ με τον αποκλεισμό του ΥΠ. Οικονομικών και την ανάρτηση ενός τεράστιου πανώ στη πρόσοψή του που έβλεπε στη πλατεία Συντάγματος. Το είδαν οι πάντες. Άκουσαν τα συνθήματα οι πάντες.

Το απόγευμα έκρυβε μια ευχάριστη έκπληξη για όλους. Για το λαό, τους εργαζόμενους, τους διαμαρτυρόμενους και κυρίως για τους ανθρώπους που εναγώνια περίμεναν έναν έστω απλό συντονισμό, μια συμπαράταξη απέναντι στη πολιτική που καταστρέφει το λαό.


Το βήμα από το ΠΑΜΕ έγινε. Σειρά έχει η «πλατεία».


Στη πλατεία πάντως κάτω από το βάρος της ογκωδέστατης συγκέντρωσης του ΠΑΜΕ, έγινε αντιληπτό ότι η απαγόρευση κομμάτων και συνδικάτων από τη πλατεία είναι ξένη από τον κόσμο και το συμφέρον του λαού και δεν υπηρετεί κανένα σκοπό πλην αυτών της άρχουσας τάξης που θέλει να υψώσει στεγανά μεταξύ του λαού που διαμαρτύρεται και της Αριστεράς. Επί πλέον κανείς δεν είχε καμιά διάθεση να πει σε μια τεράστια συγκέντρωση που πάλευε στο ίδιο χαράκωμα «δεν σας θέλουμε». Αντίθετα, έγινε ένα τεράστιο βήμα συνεννόησης που αχρήστευσε και κάποιους σχεδιασμούς της άρχουσας τάξης που πρόβλεπαν… δογματική εμμονή του ΚΚΕ «να σνομπάρει τους άλλους και να πηγαίνει μόνο»!
Η κίνηση αυτή αποτελεί πρόκληση και για τις άλλες αριστερές δυνάμεις που κλείνουν σε όλες τις πτώσεις τη λέξη «ενότητα» και «μέτωπο» για να κάνουν τις δικές τους ανάλογες κινήσεις.
Η πλατεία

Μέχρι την ώρα που παρακολούθησα τη συζήτηση της «κάτω» Συνέλευσης της πλατείας διαπίστωσα ότι θέτονταν για πολλοστή ημέρα γενικά το θέμα του «ανοίγματος» της πλατείας σε κόμματα και συνδικάτα. Όμως τίποτα το συγκεκριμένο κάτω από το πρίσμα της κίνησης του ΠΑΜΕ. Δεν διατυπώθηκε π.χ. μια πρωτοβουλία για γενική και χωρίς αποκλεισμούς πρόσκληση κομμάτων, οργανώσεων και συνδικάτων που αντιτίθενται στην κυβερνητική πολιτική, το μνημόνιο και τη τρόικα να συνεννοηθούν/συντονιστούν χωρίς αποκλεισμούς σε κοινό στόχο. Φάνηκε σαν να μη κατανόησαν ότι ολόκληρο ΠΑΜΕ έκανε ένα μεγάλο βήμα που μέχρι χθες ούτε το διανοούνταν οι άλλοι. Έτσι βρέθηκαν σε αμηχανία να εκτιμήσουν τη νέα κατάσταση.

Αύριο ίσως γίνουν πιο ώριμες σκέψεις.

Οι «ακομμάτιστοι» και το δίλημμα

Πάντως θα ήταν άξιο περιέργειας να δούμε τις ειδικές αντιδράσεις των φανατικών «ακομμάτιστων» που «αγανακτούν με τα κόμματα» έναντι της κίνησης του ΠΑΜΕ. Θα είναι το μέτρο αξιοπιστίας τους.

Δεν μιλάμε για την οργανωμένη ομάδα της «πάνω» πλατείας που κυριαρχείται από ακροδεξιά στοιχεία και είναι γνωστό πού θέλουν να τραβήξουν την «ακομμάτιστη» πλατεία. Μιλάμε για εκείνους που έχουν κόμμα και οργάνωση και παρουσιάζονται ως φανατικοί… ακομμάτιστοι για να μπορούν να δρουν ανενόχλητα με αυτόν τον μανδύα. Το πιο πιθανό είναι να αφήσουν να περάσει το «ενοχλητικό» αυτό γεγονός σιωπηρά για να χαθεί ως μηδέποτε γενόμενο γιατί η οποιαδήποτε απάντηση θα τους εκθέσει!

Από την άλλη μιλάμε για τη μεγάλη μάζα των διαμαρτυρομένων της πλατείας που είναι απλός κόσμος και ανεξαρτήτως ποιο κόμμα ψήφισαν, κατεβαίνει, θεωρώντας ότι έτσι μπορούν να στείλουν ένα «μήνυμα» στη κυβέρνηση αν και αυτοί σε πρώτη φάση φάνηκαν εντελώς φιλικοί.
Αυταπάτη η αλλαγή χωρίς οργάνωση

Θα θέλαμε να ξανατονίσουμε εδώ ότι θα ήταν αυταπάτη για την όποια «πλατεία» να νομίσει ότι με τις απλές «ειρηνικές και ακομμάτιστες» διαμαρτυρίες, όσο μεγάλες και αν είναι, χωρίς μέτωπο και οργάνωση του αγώνα σε βάθος, χωρίς την οργανωμένη είσοδο της εργατικής τάξης σε αυτόν, χωρίς ένα εναλλακτικό πρόγραμμα σε φιλολαϊκή κατεύθυνση και χωρίς να περιέχεται, ως τελικός στόχος, η κατάληψη της εξουσίας από το λαό και την εργατική τάξη, όλες αυτές οι κινήσεις διαμαρτυρίας θα καταλήγουν σε αδιέξοδο και σε βαλβίδα εκτόνωση της λαϊκής οργής.

Χωρίς αυτά τα ελάχιστα η αστική τάξη θα επανέλθει στο πολιτικό σκηνικό με νέο προσωπείο, κάνοντας τους αναγκαίους ελιγμούς και «κλέβοντας» πολλά από τα συνθήματα της πλατείας και, κυρίως, αξιοποιώντας με τον τρόπο της τα νέα αναφυόμενα «ακομμάτιστα» στελέχη που βάζουν υποθήκες στις πλατείες ως μελλοντικοί διαχειριστές του αστικού συστήματος. Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Το μόνο παρήγορο εδώ είναι ότι οι ταξικές, πολιτικές και κοινωνικές αντιθέσεις είναι τόσο μεγάλες που ο λαός δεν θα είναι και τόσο εύκολο να παρασυρθεί ενώ θα οδηγείται καθημερινά σε χειρότερη κατάσταση.

( aristeripolitiki.blogspot )

ΠΑΜΕ : Να ριχτούμε όλοι οι άνθρωποι του μόχθου στη μάχη . Κάθε τόπος δουλειάς να γίνει οχυρό αντίστασης, στη νέα βαρβαρότητα .

Εργάτη, Εργάτρια, Συνταξιούχε,

Νέα και Νέε

Οι ώρες είναι κρίσιμες για τη ζωή και το μέλλον το δικό μας αλλά και των οικογενειών μας. Δεν μας επιτρέπεται ούτε να μοιρολογούμε ούτε να φυγομαχούμε απέναντι στην λυσσασμένη επίθεση κυβέρνησης, κεφαλαίου, ΕΕ, ΔΝΤ.

Έχουμε ιερό χρέος στα παιδιά μας και στους εαυτούς μας να ματαιώσουμε την επιχείρηση μετατροπής των εργαζομένων σε σύγχρονους δούλους.

Έχουμε υποχρέωση να ματαιώσουμε τη μανιασμένη επίθεσή τους σε βάρος των δικαιωμάτων μας να μην περάσουν τα νέα μέτρα κόλαση για το λαό.

Αγώνας, πάλη και σύγκρουση για τη ριζική ανατροπή αυτής της πολιτικής, ειναι η μόνη απάντηση για να μην παραδοθούμε στα νύχια των αδηφάγων αρπακτικών της ολιγαρχίας του πλούτου. Τα μέτρα του ετοιμάζεται να υλοποιήσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη στήριξη της ΝΔ και του ΛΑΟΣ ανοίγουν τον δρόμο για να μας βάλουν στη μέγγενη που θα συνθλίψει ότι εργασιακό δικαίωμα μας έχει απομείνει.

Να μην επιτρέψουμε τα παιδιά μας να δουλεύουν με μισθούς πείνας. Αν δεν παλέψουμε για την ανατροπή αυτής της πολιτικής το εργασιακό τους μέλλον θα είναι κόλαση.

Γιατί προωθούν:

1. Οι νέοι ηλικίας μέχρι 25 ετών να προσλαμβάνονται με μειωμένο μισθό κατά 20% από την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, δηλαδή, με 500 ευρώ μισθό περίπου, αφού και οι κλαδικές συμβάσεις ή μειώνονται ή καταργούνται. Όλα αυτά μέσα σε καθεστώς ομηρίας 2ετούς σύμβασης, ενώ παράλληλα σχεδιάζεται η κατάργηση της εισφοράς για τους εργοδότες στο ΟΑΕΔ, ΟΕΕ, ΟΕΚ, αποκλείοντας έτσι από το δικαίωμα επιδότησης της ανεργίας όταν απολυθούν καθώς και από τις παροχές των άλλων Οργανισμών. Γενικεύεται η επίθεση στους μισθούς αφού οι μειώσεις θα επεκταθούν σε όλους τους εργαζόμενους αφού μ’ αυτό τον τρόπο τορπιλίζονται οι κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας.

2. Ενταφιάζεται το 8ωρο. Παρατείνεται από 6 σε 12 μήνες η περίοδος, όπου ο εργοδότης μπορεί να αυξάνει τον εργάσιμο χρόνο από 8 ώρες σε 10 ώρες και 12, πράγμα που καταργεί τις υπερωρίες, εντατικοποιεί την εργασία, απορυθμίζει τον οικογενειακό και ατομικό προγραμματισμό, προκαλεί ανεπανόρθωτες βλάβες στην οργανική και ψυχική υγεία της εργατικής τάξης και αυξάνει τις πιθανότητες για εργατικά ατυχήματα.

3. Παρατείνεται η ομηρία των συμβάσεων ορισμένου χρόνου από 2 σε 3 χρόνια, που σημαίνει κατάργηση αποζημιώσεων, θωράκιση του οπλοστασίου της μεγαλοεργοδοσίας για να τρομοκρατεί και να εκβιάζει .

4. Καταργείται δια νόμου με όχημα τις ατομικές συμφωνίες μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου το όποιο εμπόδιο μπορούσε να τεθεί από τα Συνδικάτα στην εφαρμογή του της διευθέτησης χρόνου εργασίας .

Όλα αυτά επιχειρείται να εφαρμοστούν συνδυαστικά με μια νέα φοροαφαίμαξη σε βάρος του λαού έμμεσων και άμεσων φόρων με δραστική μείωση των επικουρικών συντάξεων, με το ξήλωμα των ΒΑΕ, την συρρίκνωση των ιατροφαρμακευτικών παροχών.

Δεν πρέπει να αφήσουμε λεπτό να πάει χαμένο. Να σημάνει συναγερμός σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε λαϊκή γειτονιά, σε κάθε σωματείο. Σε κάθε τόπο δουλειάς οι σωματειακές επιτροπές, τα πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια συνδικάτα, οι ομοσπονδίες να οργανώσουν τη διαφώτιση των εργαζόμενων λαϊκών μαζών για τη νέα αντιλαϊκή επιδρομή. Να πάρουν απόφαση για προκήρυξη-συμμετοχή στην απεργία του ΠΑΜΕ την ημέρα που θα ξεκινήσει η συζήτηση στη Βουλή για τα νέα μέτρα – λαιμητόμο.

Η απεργία αυτή να είναι το ξεκίνημα αγώνων που επιβάλλεται να κλιμακωθούν για να ανασχεθεί η νέα αντιλαϊκή επέλαση για να αντεπιτεθεί ο λαός.

Με συλλαλητήρια, συγκεντρώσεις με κάθε μέσο να καταδικαστούν τα νέα μέτρα. Να αποκαλυφθούν τα πελώρια ψέματα της κυβέρνησης ότι οι δέσμες των νέων μέτρων αντιμετωπίζουν το χρέος και το έλλειμμα, αφού οι μειώσεις μισθών δεν έχουν απολύτως καμία επίδραση στους λεγόμενους δημοσιονομικούς στόχους. Αποδεικνύεται περίτρανα για άλλη μια φορά ότι τα ελλείμματα και τα χρέη αποτελούν ένα άλλοθι για να φτηνύνει η εργατική δύναμη. Για να μπορεί το αστικό κράτος να παρέχει στα μονοπώλια και τους κεφαλαιοκράτες νέα πιο παχυλά προνόμια όπως φοροαπαλλαγές, επιχορηγήσεις κλπ. Γι’ αυτούς παίρνονται τα μέτρα για να προστατευτεί και να διευρυνθεί η κερδοφορία τους.

Η απεργία αυτή θα είναι μια σκληρή αναμέτρηση με το μεγάλο κεφάλαιο δηλαδή με τον πυρήνα της εξουσίας, την γενεσιουργό αιτία τα δεινών της εργατικής-λαϊκής οικογένειας.

Η ηγεσίες ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να σηκώνουν το βάρος της αντίστασης και της ρήξης με αυτή τη βαρβαρότητα, αφού εδώ και χρόνια προωθούν την ταξική υποταγή. Είναι δέσμιοι της πολιτικής που στόχο έχει να θωρακίσει την ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο το ΠΑΜΕ τους καταγγέλλει ότι έχουν τεράστιες ευθύνες και σημαντική συμβολή για την υλοποίηση της αντεργατικής – αντιλαϊκής πολιτικής.

Το ΠΑΜΕ ΚΑΛΕΙ όλο τον εργαζόμενο λαό, τους μικρομεσαίους, τις γυναίκες, τη νεολαία να ριχτούν στη μάχη ούτως ώστε κάθε τόπος δουλειάς να γίνει οχυρό αντίστασης, στη νέα βαρβαρότητα που εξαπολύεται εναντίον τους. Οι εργασιακοί χώροι να γίνουν εκκολαπτήρια νέων κοινωνικών λαϊκών δυνάμεων που θα δυναμιτίσουν τα θεμέλια της στρατηγικής των μονοπωλίων που απαιτεί νέο εργατικό αίμα για τη διασφάλιση και διεύρυνση της κερδοφορίας του. Να δρομολογήσουν εξελίξεις που θα φέρουν το λαό στο προσκήνιο με στόχο την κατεδάφιση όλου του πολιτικοοικονομικού οικοδομήματος του καπιταλισμού που όσο σαπίζει γίνεται αποκρουστικό και βάρβαρο για την λαϊκή πλειοψηφία. Ο πλούτος που παράγεται είναι τεράστιος και μας ανήκει εμείς πρέπει να γίνουμε οι αφέντες του.

Όλοι στη μάχη κανένας άνθρωπος του μόχθου αμέτοχος. Η αγωνία και ο φόβος του να γίνουν ο εφιάλτης των σφετεριστών του παραγόμενου πλούτου και των πολιτικών τους εκφραστών.

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΙΣ 28 ΜΑΗ, 11πμ - " Δεκάρα τσακιστή" στους ντόπιους και ξένους ληστές .

Εργαζόμενοι, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες, γυναίκες,νέοι και νέες.

Τα νέα μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση είναι κόλαση για το λαό-παράδεισος για το κεφάλαιο. Φορτώνουν τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων, κόβουν κάθε δικαίωμα στη ζωή σε μας και στα παιδιά μας, φέρνουν ένα νέο εργασιακό μεσαίωνα. Έτσι θωρακίζεται η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων.

Μια επιλογή έχουμε: με κοινωνική-λαϊκή συμμαχία να οργανώσουμε την πάλη μας σε κάθε κλάδο, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε λαϊκή γειτονιά να βγούμε στους δρόμους ώστε να μην περάσουν τα νέα μέτρα της κυβέρνησης, τα μέτρα που επιβάλλει η δικτατορία των μονοπωλίων.

Να καταδικαστούν τα μέτρα! Να μην περάσουν!

Καμία συναίνεση στην αντιλαϊκή πολιτική τους!

Με τα νέα μέτρα:

• Επιβάλλονται νέοι φόροι-σφαγή για τα λαϊκά στρώματα. Με αύξηση ΦΠΑ από 13 στο 23%, με νέες αυξήσεις 20% στα τέλη κυκλοφορίας, στους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης, με δραστική μείωση του αφορολόγητου ορίου, τη στιγμή που μειώνουν το συντελεστή φορολόγησης για τους βιομηχάνους, τους τραπεζίτες και τους εφοπλιστές από 24% σε 20% με ορίζοντα το 15%!

• Καρατομούν επιπλέον τις επικουρικές συντάξεις και αναπηρικές συντάξεις, το ΕΦΑΠΑΞ. Αυξάνουν τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων στα Ταμεία, ενώ μειώνουν τις εισφορές της εργοδοσίας! Πετσοκόβουν παραπέρα τα κοινωνικά επιδόματα (ανεργίας, ΕΚΑΣ, ΑμΕΑ, εργατικής κατοικίας, κ.ά).

• Κόβουν φάρμακα, ιατρικές εξετάσεις, αυξάνουν τα νοσήλια, τη στιγμή που λείπουν χιλιάδες γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό από τα νοσοκομεία.

• Φέρνουν πάνω από 200.000 απολύσεις μέχρι το 2013 στο Δημόσιο, με τις μετατάξεις, τις συγχωνεύσεις – καταργήσεις νοσοκομείων, σχολείων, πρώην ΔΕΚΟ, κ.ά.

• Με το νέο μισθολόγιο στο δημόσιο και την αύξηση του ωραρίου εργασίας συρρικνώνουν το εισόδημα, επεκτείνουν τον ημερήσιο εργάσιμο χρόνο, σπέρνουν τη φτώχεια και την ανεργία.

• Ιδιωτικοποιούν παραπέρα ΔΕΗ-ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, λιμάνια, αεροδρόμια, κ.ά. Η εξέλιξη αυτή θα φέρει νέες αυξήσεις στα τιμολόγια, ακρίβεια για το λαό και τρελά κέρδη για τα μονοπώλια.

Κυβέρνηση, ΝΔ, ΛΑΟΣ, τρόικα και ΕΕ, τρομοκρατούν, εκβιάζουν το λαό ότι δήθεν τα νέα μέτρα είναι μονόδρομος, ότι παίρνονται για τη σωτηρία της χώρας. Τα μέτρα παίρνονται για να σωθούν και να αυξηθούν τα κέρδη της πλουτοκρατίας. Αυτός είναι ο βασικός τους στόχος. Με τα νέα μέτρα θέλουν πρώτα να κατεβάσουν τα μεροκάματα στο επίπεδο της Ινδίας και της Κίνας, ώστε να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί, να κερδίζουν περισσότερα.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ την επόμενη μέρα από την εξαγγελία των μέτρων απαίτησαν από ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ να κηρύξουν άμεσα 24ωρη απεργία την Πέμπτη 2 Ιούνη. ΠΑΣΚΕ- ΔΑΚΕ στην ΑΔΕΔΥ απέρριψαν την πρόταση και «συζήτησαν τη δυνατότητα» για 24ωρη απεργία (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ) στις 21 Ιούνη...ένα μήνα μετά την εξαγγελία των μέ- τρων(!!!), ενώ η Αυτόνομη Παρέμβαση (ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ) στήριξε τις προτάσεις των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ και καταψήφισε την πρόταση για απεργία στις 2 Ιούνη. ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ δίνουν χρόνο στην κυβέρνηση και στο κεφάλαιο, υπονομεύουν τους αγώνες των εργαζομένων, κάνουν πλάτες για να περάσει η αντιλαϊκή πολιτική.

Δεν πάει άλλο με αυτές τις συνδικαλιστικές ηγεσίες! Είναι μέρος του προβλήματος,είναι επικίνδυνες για τα λαϊκά συμφέροντα! Μόνη επιλογή η εγκατάλειψη τους!

Εργαζόμενε – άνεργε - αγρότη – αυτοαπασχολούμενε – γυναίκα – νέε - νέα.

Στα πλαίσια της καπιταλιστικής ανάπτυξης δεν υπάρχει ούτε μέλλον, ούτε φιλολαϊκή προοπτική. Οι θυσίες που σε καλούν να κάνεις είναι χωρίς τελειωμό.

 Δεν έχεις καμία ευθύνη για την καπιταλιστική κρίση.

 Το χρέος και τα ελλείμματα είναι της πλουτοκρατίας!

 Μην τα αναγνωρίζεις!

Καμιά συναίνεση, καμιά θυσία, την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία !

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΙΣ 28 ΜΑΗ, 11 π.μ.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΑΜΕ NOMOY ΛΑΣΙΘΙΟΥ

Κέρδη 500% (παρά κάτι)...

Τα έσοδα της «Motor Oil» για το πρώτο τρίμηνο του 2011 εκτινάχτηκαν στα 1,41 δισ. ευρώ. Το ίδιο διάστημα πέρσι ήταν 962,5 εκατ. ευρώ. Δηλαδή αυξήθηκαν κατά 46,5%.

*

Ο κύκλος εργασιών του ομίλου της «Motor Oil» έφτασε το πρώτο τρίμηνο του 2011 στα 1,82 δισ. ευρώ. Πέρσι το ίδιο διάστημα ήταν 1,11 δισ. ευρώ. Δηλαδή αυξήθηκε κατά 64%.

*

Και τώρα κρατηθείτε:

Τα κέρδη του ομίλου της «Μotor Oil» συνολικά, το πρώτο τρίμηνο του 2011 ανήλθαν, μετά από φόρους, στα 62,4 εκατ. ευρώ. Το ίδιο διάστημα πέρσι ήταν 12,5 εκατ. ευρώ.

Δηλαδή αυξήθηκαν κατά 499%!

***

Αυτή είναι η διαχωριστική γραμμή στην Ελλάδα του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, των καρατζαφυρεροειδών, των μνημονίων, της «συναίνεσης», της τρόικας, του ΔΝΤ:

Από τη μια οι λεηλατημένοι μισθοί. Οι εκατοντάδες χιλιάδες νέων ανέργων και των ειλώτων της «απασχολησιμότητας». Τα εκατομμύρια των θυμάτων της ανελέητης φοροληστείας. Οι στρατιές των χρεοκοπημένων αυτοαπασχολούμενων. Τα τσακισμένα γηρατειά με τις συντάξεις πείνας. Οι νέοι που μεταναστεύουν. Τα νοικοκυριά που βυθίζονται στη φτώχεια.

Από την άλλη τα μονοπώλια, που ενώ μια ολόκληρη κοινωνία γονατίζει, αυτά συνεχίζουν να θησαυρίζουν. Και θησαυρίζουν επειδή ακριβώς η κοινωνία γονατίζει. Και η κοινωνία γονατίζει για να θησαυρίζουν τα μονοπώλια.

*

Αυτή είναι η διαχωριστική γραμμή:

Από τη μια ο λαός.

Από την άλλη η πλουτοκρατία     

 Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ  , ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ   

Καταγγελία του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων για την πρόσφατη αναφορά του Πρωθυπουργού στη Σπιναλόγκα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Με έκπληξη διαβάσαμε την αποστροφή του Πρωθυπουργού κου Γεώργιου Α. Παπανδρέου για τη Σπιναλόγκα, από την ομιλία του σε τοπικούς φορείς της Αργολίδας: «Είχε πάει πρόσφατα ο Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού στην Κρήτη, στην περιοχή Λασιθίου, όπου υπάρχει ένα νησάκι, το οποίο ήταν εγκαταλειμμένο. Δεν υπήρχε κανένα τουριστικό ενδιαφέρον μέχρι πρότινος και, όμως, έχει γίνει πια επίκεντρο ενδιαφέροντος διεθνώς. Είναι η Σπιναλόγκα».

Η εν λόγω αποστροφή αφορά στη Σπιναλόγκα, το δεύτερο σε επισκεψιμότητα αρχαιολογικό χώρο της Κρήτης, που προσελκύει κάθε χρόνο χιλιάδες επισκέπτες από όλο τον κόσμο. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι η Σπιναλόγκα, παρόλο που δεν είναι προσβάσιμη κατά τους χειμερινούς μήνες, ήταν το 2010 ο τέταρτος σε επισκεψιμότητα αρχαιολογικός χώρος της Ελλάδας με 249.940 επισκέπτες, ενώ και το 2009 δέχτηκε 226.301 επισκέπτες.

Πίσω από τις χιλιάδες των επισκεπτών, όμως, υπάρχει επίσης πλήθος συναδέλφων εργαζόμενων στο Υπουργείο Πολιτισμού, που έχουν φροντίσει για την προστασία και την ανάδειξη των μνημείων -του Ενετικού Κάστρου, των εγκαταστάσεων του οικισμού του 18ου-19ου αιώνα και του Λεπροκομείου- της Σπιναλόγκας, ενός τόπου ιστορικής μνήμης και μαρτυρίου, με χρηματοδότηση μάλιστα από το Β΄ & Γ΄ Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης.

Η ιδιαίτερη δημοσιότητα που απέκτησε η Σπιναλόγκα ως τουριστικός προορισμός λόγω πρόσφατης εγχώριας επιτυχημένης τηλεοπτικής σειράς είναι ευπρόσδεκτη από όλους, δεν μπορεί όμως να παρουσιάζεται ως επιχείρημα περί προηγούμενης «εγκατάλειψης», τουλάχιστον από τις αρμόδιες Υπηρεσίες πολιτισμού.

Όλα τα παραπάνω όφειλε να τα γνωρίζει ο καθ’ ύλην αρμόδιος Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κος Π. Γερουλάνος, που ήταν παρών στην πρωθυπουργική ομιλία. Όπως άλλωστε όφειλε να γνωρίζει ότι σήμερα η Σπιναλόγκα δεν διαθέτει ακόμη το αναγκαίο προσωπικό φύλαξης και καθαριότητας, για να εξυπηρετήσει τους χιλιάδες επισκέπτες! Αν ο Υπουργός φρόντιζε να ενσκήψει με περισσότερο ενδιαφέρον στο έργο των υπαλλήλων της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και ενδιαφερόταν περισσότερο για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά, πιθανώς θα αποφεύγονταν τέτοιου είδους ατοπήματα.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ

Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ

Καζάκης Δ. : Να πάρει ο λαός την υπόθεση στα χέρια του συλλογικά !

Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ

Η Λαϊκή Συσπείρωση έχει προβεί στις παρακάτω ενέργειες, κατανοώντας τις μεγάλες ανάγκες της εργαζόμενης οικογένειας για βοήθεια στην ανατροφή των βρεφών και νηπίων μέσα στις νέες συνθήκες του οικονομικού πολέμου που δεχόμαστε,.
1) Έκανε μια έρευνα στα δημοτολόγια του νέου Δήμου Αγίου Νικολάου και στο Δημοτικό γραφείο εξυπηρέτησης μεταναστών. Η έρευνα αυτή απέδειξε ότι τα νήπια και βρέφη στη περιοχή μας είναι συνολικά γύρω στα 1300 (1050 παιδιά οικογενειών ημεδαπών και 250 παιδιά αλλοδαπών που διαμένουν στη περιοχή μας). Η συνολική χωρητικότητα των δύο Δημοτικών Βρεφονηπιακών σταθμών σε Άγιο Νικόλαο και Νεάπολη είναι περίπου 300 παιδιά. Άρα οι πραγματικές ανάγκες που πρέπει να καλυφθούν είναι για 1000 παραπάνω παιδιά. Με δεδομένη τη δύσκολη για τους εργαζόμενους οικονομική συγκυρία το μεγαλύτερο ποσοστό των γονέων δεν θα μπορέσουν ούτε να πληρώνουν τα πανάκριβα τροφεία των ιδιωτικών βρεφονηπιακών, αλλά ούτε και να κρατήσουν στο σπίτι κάποιο γονέα-ανατροφέα, αφού ο ένας μισθός δεν φτάνει ούτε για τα απαραίτητα.
2) Καταλογίζουμε διαχρονικά σοβαρές πολιτικές ευθύνες στις δημοτικές αρχές του Αγίου Νικολάου που στήριξαν ή δέχθηκαν αδιαμαρτύρητα, την αποδιάρθρωση της όποιας «δημόσιας» προσχολικής αγωγής, την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, την περικοπή της κρατικής χρηματοδότησης και την επιβολή τροφείων, την έλλειψη υποδομών και αναγκαίου προσωπικού.
Αποτέλεσμα είναι τα όσα ζούμε σήμερα. Να το τελευταίο περιστατικό. Ο Δήμος λοιπόν προσέφερε δικό του οικόπεδο στη περιοχή Γηροκομείου στον Ο.Ε.Κ. (οργανισμό εργατικής κατοικίας) για ανέγερση νέου Βρεφονηπιακού σταθμού. Πρόσφατα ήρθε αρνητική απάντηση και έτσι ναυάγησε ένα απαραίτητο έργο. Δυστυχώς αντίδραση από πλευράς Δήμου δεν υπήρξε. Από την άλλη το κράτος για να καλύψει τις ανάγκες, επέκτεινε το ωράριο εργασίας των εργαζομένων από τις 30 ώρες την εβδομάδα στις 40 ώρες εργασίας. Έτσι υποβαθμίζεται η ποιότητα των υπηρεσιών στους βρεφονηπιακούς σταθμούς (φανταστείτε 8ωρη εργασία σε μια αίθουσα με 25 νήπια και βρέφη) και δημιουργεί νέες, δυσμενείς επιπτώσεις στο εργασιακό, οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον όλων των εργαζομένων.
Για αυτό προτείναμε στο Δημοτικό Συμβούλιο να υιοθετήσει το παρακάτω πλαίσιο αιτημάτων και να μπει μπροστά για να διεκδικήσουμε:

• Γενναία χρηματοδότηση των παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών τώρα. Να κατευθυνθούν άμεσα κονδύλια γι' αυτές τις οξυμένες λαϊκές ανάγκες. Να δοθεί στους Δήμους η χρηματοδότηση που το κράτος χρωστάει.
• Άμεση ίδρυση 3 νέων βρεφονηπιακών σταθμών σε Άγιο Νικόλαο, Ελούντα και Σίσι γιατί οι αυξημένες ανάγκες των χιλιάδων ξενοδοχοϋπαλλήλων της περιοχής, δεν θα μπορέσουν να χωρέσουν στον υπό κατασκευή νέο όροφο του υπάρχοντος βρεφονηπιακού. Εφόσον έχει απομακρυνθεί η πιθανότητα ανέγερσης κτιρίων θα πρέπει να εξευρεθούν άμεσα κατάλληλοι χώροι για ενοικίαση.
• Διπλασιασμός της δυναμικότητας στα ΚΔΑΠ (κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών), που είναι τόσο απαραίτητα για τους εργαζόμενους γονείς κατά τη καλοκαιρινή περίοδο
• Μαζικοί διορισμοί μόνιμου επιστημονικού και βοηθητικού προσωπικού.
• Ενιαίος σύγχρονος κανονισμός λειτουργίας των παιδικών σταθμών με στήριξη του παιδαγωγικού τους ρόλου, της προσφοράς των εργαζομένων σε αυτούς, τη σταθερή επιμόρφωσή τους στις νέες διαμορφωμένες παιδαγωγικές - επιστημονικές συνθήκες.
• Να μην ανατραπεί η θεσμοθετημένη αναλογία παιδιών - παιδαγωγών. Να θεσμοθετηθεί και να ισχύσει και αναλογία παιδιών / τετραγωνικών μέτρων, παίρνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες ανάγκες της κάθε ηλικίας.
• Το 30ωρο, 5ήμερο, και η ανάπαυση των εργαζομένων στους παιδικούς σταθμούς σε συγκεκριμένες περιόδους δεν είναι εργασιακό προνόμιο. Η ψυχική και η φυσική αντοχή στο χώρο της παιδαγωγικής καθορίζει την ποιότητα της αγωγής και της φροντίδας του παιδιού.
• Να καταργηθούν όλα τα τροφεία
• Πλέγμα παιδικών κατασκηνώσεων και κέντρων δημιουργικής απασχόλησης για τα παιδιά στις περιόδους των διακοπών, γονική πληρωμένη άδεια μέχρι τα δύο πρώτα χρόνια του παιδιού.
Παλεύουμε προοπτικά για
• Δημόσια Δωρεάν δίχρονη υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή για όλα τα παιδιά, με αποκλειστική ευθύνη του κράτους, εντασσόμενη στο υπουργείο παιδείας χωρίς καμία επιχειρηματική δράση.

ΟΙ ΚΑΤΑΘΕΤΟΝΤΕΣ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ
Χατζηδάκης Βασίλης
Δατσέρης Ιωάννης
Πιταροκοίλης Κωνσταντίνος