ΠΑΜΕ : Να ριχτούμε όλοι οι άνθρωποι του μόχθου στη μάχη . Κάθε τόπος δουλειάς να γίνει οχυρό αντίστασης, στη νέα βαρβαρότητα .

Εργάτη, Εργάτρια, Συνταξιούχε,

Νέα και Νέε

Οι ώρες είναι κρίσιμες για τη ζωή και το μέλλον το δικό μας αλλά και των οικογενειών μας. Δεν μας επιτρέπεται ούτε να μοιρολογούμε ούτε να φυγομαχούμε απέναντι στην λυσσασμένη επίθεση κυβέρνησης, κεφαλαίου, ΕΕ, ΔΝΤ.

Έχουμε ιερό χρέος στα παιδιά μας και στους εαυτούς μας να ματαιώσουμε την επιχείρηση μετατροπής των εργαζομένων σε σύγχρονους δούλους.

Έχουμε υποχρέωση να ματαιώσουμε τη μανιασμένη επίθεσή τους σε βάρος των δικαιωμάτων μας να μην περάσουν τα νέα μέτρα κόλαση για το λαό.

Αγώνας, πάλη και σύγκρουση για τη ριζική ανατροπή αυτής της πολιτικής, ειναι η μόνη απάντηση για να μην παραδοθούμε στα νύχια των αδηφάγων αρπακτικών της ολιγαρχίας του πλούτου. Τα μέτρα του ετοιμάζεται να υλοποιήσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με τη στήριξη της ΝΔ και του ΛΑΟΣ ανοίγουν τον δρόμο για να μας βάλουν στη μέγγενη που θα συνθλίψει ότι εργασιακό δικαίωμα μας έχει απομείνει.

Να μην επιτρέψουμε τα παιδιά μας να δουλεύουν με μισθούς πείνας. Αν δεν παλέψουμε για την ανατροπή αυτής της πολιτικής το εργασιακό τους μέλλον θα είναι κόλαση.

Γιατί προωθούν:

1. Οι νέοι ηλικίας μέχρι 25 ετών να προσλαμβάνονται με μειωμένο μισθό κατά 20% από την Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, δηλαδή, με 500 ευρώ μισθό περίπου, αφού και οι κλαδικές συμβάσεις ή μειώνονται ή καταργούνται. Όλα αυτά μέσα σε καθεστώς ομηρίας 2ετούς σύμβασης, ενώ παράλληλα σχεδιάζεται η κατάργηση της εισφοράς για τους εργοδότες στο ΟΑΕΔ, ΟΕΕ, ΟΕΚ, αποκλείοντας έτσι από το δικαίωμα επιδότησης της ανεργίας όταν απολυθούν καθώς και από τις παροχές των άλλων Οργανισμών. Γενικεύεται η επίθεση στους μισθούς αφού οι μειώσεις θα επεκταθούν σε όλους τους εργαζόμενους αφού μ’ αυτό τον τρόπο τορπιλίζονται οι κλαδικές συλλογικές συμβάσεις εργασίας.

2. Ενταφιάζεται το 8ωρο. Παρατείνεται από 6 σε 12 μήνες η περίοδος, όπου ο εργοδότης μπορεί να αυξάνει τον εργάσιμο χρόνο από 8 ώρες σε 10 ώρες και 12, πράγμα που καταργεί τις υπερωρίες, εντατικοποιεί την εργασία, απορυθμίζει τον οικογενειακό και ατομικό προγραμματισμό, προκαλεί ανεπανόρθωτες βλάβες στην οργανική και ψυχική υγεία της εργατικής τάξης και αυξάνει τις πιθανότητες για εργατικά ατυχήματα.

3. Παρατείνεται η ομηρία των συμβάσεων ορισμένου χρόνου από 2 σε 3 χρόνια, που σημαίνει κατάργηση αποζημιώσεων, θωράκιση του οπλοστασίου της μεγαλοεργοδοσίας για να τρομοκρατεί και να εκβιάζει .

4. Καταργείται δια νόμου με όχημα τις ατομικές συμφωνίες μεταξύ εργοδότη και εργαζόμενου το όποιο εμπόδιο μπορούσε να τεθεί από τα Συνδικάτα στην εφαρμογή του της διευθέτησης χρόνου εργασίας .

Όλα αυτά επιχειρείται να εφαρμοστούν συνδυαστικά με μια νέα φοροαφαίμαξη σε βάρος του λαού έμμεσων και άμεσων φόρων με δραστική μείωση των επικουρικών συντάξεων, με το ξήλωμα των ΒΑΕ, την συρρίκνωση των ιατροφαρμακευτικών παροχών.

Δεν πρέπει να αφήσουμε λεπτό να πάει χαμένο. Να σημάνει συναγερμός σε κάθε τόπο δουλειάς, σε κάθε λαϊκή γειτονιά, σε κάθε σωματείο. Σε κάθε τόπο δουλειάς οι σωματειακές επιτροπές, τα πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια συνδικάτα, οι ομοσπονδίες να οργανώσουν τη διαφώτιση των εργαζόμενων λαϊκών μαζών για τη νέα αντιλαϊκή επιδρομή. Να πάρουν απόφαση για προκήρυξη-συμμετοχή στην απεργία του ΠΑΜΕ την ημέρα που θα ξεκινήσει η συζήτηση στη Βουλή για τα νέα μέτρα – λαιμητόμο.

Η απεργία αυτή να είναι το ξεκίνημα αγώνων που επιβάλλεται να κλιμακωθούν για να ανασχεθεί η νέα αντιλαϊκή επέλαση για να αντεπιτεθεί ο λαός.

Με συλλαλητήρια, συγκεντρώσεις με κάθε μέσο να καταδικαστούν τα νέα μέτρα. Να αποκαλυφθούν τα πελώρια ψέματα της κυβέρνησης ότι οι δέσμες των νέων μέτρων αντιμετωπίζουν το χρέος και το έλλειμμα, αφού οι μειώσεις μισθών δεν έχουν απολύτως καμία επίδραση στους λεγόμενους δημοσιονομικούς στόχους. Αποδεικνύεται περίτρανα για άλλη μια φορά ότι τα ελλείμματα και τα χρέη αποτελούν ένα άλλοθι για να φτηνύνει η εργατική δύναμη. Για να μπορεί το αστικό κράτος να παρέχει στα μονοπώλια και τους κεφαλαιοκράτες νέα πιο παχυλά προνόμια όπως φοροαπαλλαγές, επιχορηγήσεις κλπ. Γι’ αυτούς παίρνονται τα μέτρα για να προστατευτεί και να διευρυνθεί η κερδοφορία τους.

Η απεργία αυτή θα είναι μια σκληρή αναμέτρηση με το μεγάλο κεφάλαιο δηλαδή με τον πυρήνα της εξουσίας, την γενεσιουργό αιτία τα δεινών της εργατικής-λαϊκής οικογένειας.

Η ηγεσίες ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ούτε θέλουν, ούτε μπορούν να σηκώνουν το βάρος της αντίστασης και της ρήξης με αυτή τη βαρβαρότητα, αφού εδώ και χρόνια προωθούν την ταξική υποταγή. Είναι δέσμιοι της πολιτικής που στόχο έχει να θωρακίσει την ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων. Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο το ΠΑΜΕ τους καταγγέλλει ότι έχουν τεράστιες ευθύνες και σημαντική συμβολή για την υλοποίηση της αντεργατικής – αντιλαϊκής πολιτικής.

Το ΠΑΜΕ ΚΑΛΕΙ όλο τον εργαζόμενο λαό, τους μικρομεσαίους, τις γυναίκες, τη νεολαία να ριχτούν στη μάχη ούτως ώστε κάθε τόπος δουλειάς να γίνει οχυρό αντίστασης, στη νέα βαρβαρότητα που εξαπολύεται εναντίον τους. Οι εργασιακοί χώροι να γίνουν εκκολαπτήρια νέων κοινωνικών λαϊκών δυνάμεων που θα δυναμιτίσουν τα θεμέλια της στρατηγικής των μονοπωλίων που απαιτεί νέο εργατικό αίμα για τη διασφάλιση και διεύρυνση της κερδοφορίας του. Να δρομολογήσουν εξελίξεις που θα φέρουν το λαό στο προσκήνιο με στόχο την κατεδάφιση όλου του πολιτικοοικονομικού οικοδομήματος του καπιταλισμού που όσο σαπίζει γίνεται αποκρουστικό και βάρβαρο για την λαϊκή πλειοψηφία. Ο πλούτος που παράγεται είναι τεράστιος και μας ανήκει εμείς πρέπει να γίνουμε οι αφέντες του.

Όλοι στη μάχη κανένας άνθρωπος του μόχθου αμέτοχος. Η αγωνία και ο φόβος του να γίνουν ο εφιάλτης των σφετεριστών του παραγόμενου πλούτου και των πολιτικών τους εκφραστών.

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΙΣ 28 ΜΑΗ, 11πμ - " Δεκάρα τσακιστή" στους ντόπιους και ξένους ληστές .

Εργαζόμενοι, άνεργοι, αυτοαπασχολούμενοι, αγρότες, γυναίκες,νέοι και νέες.

Τα νέα μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση είναι κόλαση για το λαό-παράδεισος για το κεφάλαιο. Φορτώνουν τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων, κόβουν κάθε δικαίωμα στη ζωή σε μας και στα παιδιά μας, φέρνουν ένα νέο εργασιακό μεσαίωνα. Έτσι θωρακίζεται η ανταγωνιστικότητα των μονοπωλίων.

Μια επιλογή έχουμε: με κοινωνική-λαϊκή συμμαχία να οργανώσουμε την πάλη μας σε κάθε κλάδο, σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε λαϊκή γειτονιά να βγούμε στους δρόμους ώστε να μην περάσουν τα νέα μέτρα της κυβέρνησης, τα μέτρα που επιβάλλει η δικτατορία των μονοπωλίων.

Να καταδικαστούν τα μέτρα! Να μην περάσουν!

Καμία συναίνεση στην αντιλαϊκή πολιτική τους!

Με τα νέα μέτρα:

• Επιβάλλονται νέοι φόροι-σφαγή για τα λαϊκά στρώματα. Με αύξηση ΦΠΑ από 13 στο 23%, με νέες αυξήσεις 20% στα τέλη κυκλοφορίας, στους Ειδικούς Φόρους Κατανάλωσης, με δραστική μείωση του αφορολόγητου ορίου, τη στιγμή που μειώνουν το συντελεστή φορολόγησης για τους βιομηχάνους, τους τραπεζίτες και τους εφοπλιστές από 24% σε 20% με ορίζοντα το 15%!

• Καρατομούν επιπλέον τις επικουρικές συντάξεις και αναπηρικές συντάξεις, το ΕΦΑΠΑΞ. Αυξάνουν τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων στα Ταμεία, ενώ μειώνουν τις εισφορές της εργοδοσίας! Πετσοκόβουν παραπέρα τα κοινωνικά επιδόματα (ανεργίας, ΕΚΑΣ, ΑμΕΑ, εργατικής κατοικίας, κ.ά).

• Κόβουν φάρμακα, ιατρικές εξετάσεις, αυξάνουν τα νοσήλια, τη στιγμή που λείπουν χιλιάδες γιατροί και νοσηλευτικό προσωπικό από τα νοσοκομεία.

• Φέρνουν πάνω από 200.000 απολύσεις μέχρι το 2013 στο Δημόσιο, με τις μετατάξεις, τις συγχωνεύσεις – καταργήσεις νοσοκομείων, σχολείων, πρώην ΔΕΚΟ, κ.ά.

• Με το νέο μισθολόγιο στο δημόσιο και την αύξηση του ωραρίου εργασίας συρρικνώνουν το εισόδημα, επεκτείνουν τον ημερήσιο εργάσιμο χρόνο, σπέρνουν τη φτώχεια και την ανεργία.

• Ιδιωτικοποιούν παραπέρα ΔΕΗ-ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, λιμάνια, αεροδρόμια, κ.ά. Η εξέλιξη αυτή θα φέρει νέες αυξήσεις στα τιμολόγια, ακρίβεια για το λαό και τρελά κέρδη για τα μονοπώλια.

Κυβέρνηση, ΝΔ, ΛΑΟΣ, τρόικα και ΕΕ, τρομοκρατούν, εκβιάζουν το λαό ότι δήθεν τα νέα μέτρα είναι μονόδρομος, ότι παίρνονται για τη σωτηρία της χώρας. Τα μέτρα παίρνονται για να σωθούν και να αυξηθούν τα κέρδη της πλουτοκρατίας. Αυτός είναι ο βασικός τους στόχος. Με τα νέα μέτρα θέλουν πρώτα να κατεβάσουν τα μεροκάματα στο επίπεδο της Ινδίας και της Κίνας, ώστε να γίνουν πιο ανταγωνιστικοί, να κερδίζουν περισσότερα.

Οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ την επόμενη μέρα από την εξαγγελία των μέτρων απαίτησαν από ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ να κηρύξουν άμεσα 24ωρη απεργία την Πέμπτη 2 Ιούνη. ΠΑΣΚΕ- ΔΑΚΕ στην ΑΔΕΔΥ απέρριψαν την πρόταση και «συζήτησαν τη δυνατότητα» για 24ωρη απεργία (ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ) στις 21 Ιούνη...ένα μήνα μετά την εξαγγελία των μέ- τρων(!!!), ενώ η Αυτόνομη Παρέμβαση (ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ) στήριξε τις προτάσεις των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ και καταψήφισε την πρόταση για απεργία στις 2 Ιούνη. ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ δίνουν χρόνο στην κυβέρνηση και στο κεφάλαιο, υπονομεύουν τους αγώνες των εργαζομένων, κάνουν πλάτες για να περάσει η αντιλαϊκή πολιτική.

Δεν πάει άλλο με αυτές τις συνδικαλιστικές ηγεσίες! Είναι μέρος του προβλήματος,είναι επικίνδυνες για τα λαϊκά συμφέροντα! Μόνη επιλογή η εγκατάλειψη τους!

Εργαζόμενε – άνεργε - αγρότη – αυτοαπασχολούμενε – γυναίκα – νέε - νέα.

Στα πλαίσια της καπιταλιστικής ανάπτυξης δεν υπάρχει ούτε μέλλον, ούτε φιλολαϊκή προοπτική. Οι θυσίες που σε καλούν να κάνεις είναι χωρίς τελειωμό.

 Δεν έχεις καμία ευθύνη για την καπιταλιστική κρίση.

 Το χρέος και τα ελλείμματα είναι της πλουτοκρατίας!

 Μην τα αναγνωρίζεις!

Καμιά συναίνεση, καμιά θυσία, την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία !

ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΙΣ 28 ΜΑΗ, 11 π.μ.

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΠΑΜΕ NOMOY ΛΑΣΙΘΙΟΥ

Κέρδη 500% (παρά κάτι)...

Τα έσοδα της «Motor Oil» για το πρώτο τρίμηνο του 2011 εκτινάχτηκαν στα 1,41 δισ. ευρώ. Το ίδιο διάστημα πέρσι ήταν 962,5 εκατ. ευρώ. Δηλαδή αυξήθηκαν κατά 46,5%.

*

Ο κύκλος εργασιών του ομίλου της «Motor Oil» έφτασε το πρώτο τρίμηνο του 2011 στα 1,82 δισ. ευρώ. Πέρσι το ίδιο διάστημα ήταν 1,11 δισ. ευρώ. Δηλαδή αυξήθηκε κατά 64%.

*

Και τώρα κρατηθείτε:

Τα κέρδη του ομίλου της «Μotor Oil» συνολικά, το πρώτο τρίμηνο του 2011 ανήλθαν, μετά από φόρους, στα 62,4 εκατ. ευρώ. Το ίδιο διάστημα πέρσι ήταν 12,5 εκατ. ευρώ.

Δηλαδή αυξήθηκαν κατά 499%!

***

Αυτή είναι η διαχωριστική γραμμή στην Ελλάδα του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, των καρατζαφυρεροειδών, των μνημονίων, της «συναίνεσης», της τρόικας, του ΔΝΤ:

Από τη μια οι λεηλατημένοι μισθοί. Οι εκατοντάδες χιλιάδες νέων ανέργων και των ειλώτων της «απασχολησιμότητας». Τα εκατομμύρια των θυμάτων της ανελέητης φοροληστείας. Οι στρατιές των χρεοκοπημένων αυτοαπασχολούμενων. Τα τσακισμένα γηρατειά με τις συντάξεις πείνας. Οι νέοι που μεταναστεύουν. Τα νοικοκυριά που βυθίζονται στη φτώχεια.

Από την άλλη τα μονοπώλια, που ενώ μια ολόκληρη κοινωνία γονατίζει, αυτά συνεχίζουν να θησαυρίζουν. Και θησαυρίζουν επειδή ακριβώς η κοινωνία γονατίζει. Και η κοινωνία γονατίζει για να θησαυρίζουν τα μονοπώλια.

*

Αυτή είναι η διαχωριστική γραμμή:

Από τη μια ο λαός.

Από την άλλη η πλουτοκρατία     

 Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ  , ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ   

Καταγγελία του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων για την πρόσφατη αναφορά του Πρωθυπουργού στη Σπιναλόγκα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Με έκπληξη διαβάσαμε την αποστροφή του Πρωθυπουργού κου Γεώργιου Α. Παπανδρέου για τη Σπιναλόγκα, από την ομιλία του σε τοπικούς φορείς της Αργολίδας: «Είχε πάει πρόσφατα ο Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού στην Κρήτη, στην περιοχή Λασιθίου, όπου υπάρχει ένα νησάκι, το οποίο ήταν εγκαταλειμμένο. Δεν υπήρχε κανένα τουριστικό ενδιαφέρον μέχρι πρότινος και, όμως, έχει γίνει πια επίκεντρο ενδιαφέροντος διεθνώς. Είναι η Σπιναλόγκα».

Η εν λόγω αποστροφή αφορά στη Σπιναλόγκα, το δεύτερο σε επισκεψιμότητα αρχαιολογικό χώρο της Κρήτης, που προσελκύει κάθε χρόνο χιλιάδες επισκέπτες από όλο τον κόσμο. Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι η Σπιναλόγκα, παρόλο που δεν είναι προσβάσιμη κατά τους χειμερινούς μήνες, ήταν το 2010 ο τέταρτος σε επισκεψιμότητα αρχαιολογικός χώρος της Ελλάδας με 249.940 επισκέπτες, ενώ και το 2009 δέχτηκε 226.301 επισκέπτες.

Πίσω από τις χιλιάδες των επισκεπτών, όμως, υπάρχει επίσης πλήθος συναδέλφων εργαζόμενων στο Υπουργείο Πολιτισμού, που έχουν φροντίσει για την προστασία και την ανάδειξη των μνημείων -του Ενετικού Κάστρου, των εγκαταστάσεων του οικισμού του 18ου-19ου αιώνα και του Λεπροκομείου- της Σπιναλόγκας, ενός τόπου ιστορικής μνήμης και μαρτυρίου, με χρηματοδότηση μάλιστα από το Β΄ & Γ΄ Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης.

Η ιδιαίτερη δημοσιότητα που απέκτησε η Σπιναλόγκα ως τουριστικός προορισμός λόγω πρόσφατης εγχώριας επιτυχημένης τηλεοπτικής σειράς είναι ευπρόσδεκτη από όλους, δεν μπορεί όμως να παρουσιάζεται ως επιχείρημα περί προηγούμενης «εγκατάλειψης», τουλάχιστον από τις αρμόδιες Υπηρεσίες πολιτισμού.

Όλα τα παραπάνω όφειλε να τα γνωρίζει ο καθ’ ύλην αρμόδιος Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κος Π. Γερουλάνος, που ήταν παρών στην πρωθυπουργική ομιλία. Όπως άλλωστε όφειλε να γνωρίζει ότι σήμερα η Σπιναλόγκα δεν διαθέτει ακόμη το αναγκαίο προσωπικό φύλαξης και καθαριότητας, για να εξυπηρετήσει τους χιλιάδες επισκέπτες! Αν ο Υπουργός φρόντιζε να ενσκήψει με περισσότερο ενδιαφέρον στο έργο των υπαλλήλων της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας και ενδιαφερόταν περισσότερο για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά, πιθανώς θα αποφεύγονταν τέτοιου είδους ατοπήματα.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ

Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ

Καζάκης Δ. : Να πάρει ο λαός την υπόθεση στα χέρια του συλλογικά !

Η ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟΥΣ ΣΤΑΘΜΟΥΣ

Η Λαϊκή Συσπείρωση έχει προβεί στις παρακάτω ενέργειες, κατανοώντας τις μεγάλες ανάγκες της εργαζόμενης οικογένειας για βοήθεια στην ανατροφή των βρεφών και νηπίων μέσα στις νέες συνθήκες του οικονομικού πολέμου που δεχόμαστε,.
1) Έκανε μια έρευνα στα δημοτολόγια του νέου Δήμου Αγίου Νικολάου και στο Δημοτικό γραφείο εξυπηρέτησης μεταναστών. Η έρευνα αυτή απέδειξε ότι τα νήπια και βρέφη στη περιοχή μας είναι συνολικά γύρω στα 1300 (1050 παιδιά οικογενειών ημεδαπών και 250 παιδιά αλλοδαπών που διαμένουν στη περιοχή μας). Η συνολική χωρητικότητα των δύο Δημοτικών Βρεφονηπιακών σταθμών σε Άγιο Νικόλαο και Νεάπολη είναι περίπου 300 παιδιά. Άρα οι πραγματικές ανάγκες που πρέπει να καλυφθούν είναι για 1000 παραπάνω παιδιά. Με δεδομένη τη δύσκολη για τους εργαζόμενους οικονομική συγκυρία το μεγαλύτερο ποσοστό των γονέων δεν θα μπορέσουν ούτε να πληρώνουν τα πανάκριβα τροφεία των ιδιωτικών βρεφονηπιακών, αλλά ούτε και να κρατήσουν στο σπίτι κάποιο γονέα-ανατροφέα, αφού ο ένας μισθός δεν φτάνει ούτε για τα απαραίτητα.
2) Καταλογίζουμε διαχρονικά σοβαρές πολιτικές ευθύνες στις δημοτικές αρχές του Αγίου Νικολάου που στήριξαν ή δέχθηκαν αδιαμαρτύρητα, την αποδιάρθρωση της όποιας «δημόσιας» προσχολικής αγωγής, την ανατροπή των εργασιακών σχέσεων, την περικοπή της κρατικής χρηματοδότησης και την επιβολή τροφείων, την έλλειψη υποδομών και αναγκαίου προσωπικού.
Αποτέλεσμα είναι τα όσα ζούμε σήμερα. Να το τελευταίο περιστατικό. Ο Δήμος λοιπόν προσέφερε δικό του οικόπεδο στη περιοχή Γηροκομείου στον Ο.Ε.Κ. (οργανισμό εργατικής κατοικίας) για ανέγερση νέου Βρεφονηπιακού σταθμού. Πρόσφατα ήρθε αρνητική απάντηση και έτσι ναυάγησε ένα απαραίτητο έργο. Δυστυχώς αντίδραση από πλευράς Δήμου δεν υπήρξε. Από την άλλη το κράτος για να καλύψει τις ανάγκες, επέκτεινε το ωράριο εργασίας των εργαζομένων από τις 30 ώρες την εβδομάδα στις 40 ώρες εργασίας. Έτσι υποβαθμίζεται η ποιότητα των υπηρεσιών στους βρεφονηπιακούς σταθμούς (φανταστείτε 8ωρη εργασία σε μια αίθουσα με 25 νήπια και βρέφη) και δημιουργεί νέες, δυσμενείς επιπτώσεις στο εργασιακό, οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον όλων των εργαζομένων.
Για αυτό προτείναμε στο Δημοτικό Συμβούλιο να υιοθετήσει το παρακάτω πλαίσιο αιτημάτων και να μπει μπροστά για να διεκδικήσουμε:

• Γενναία χρηματοδότηση των παιδικών και βρεφονηπιακών σταθμών τώρα. Να κατευθυνθούν άμεσα κονδύλια γι' αυτές τις οξυμένες λαϊκές ανάγκες. Να δοθεί στους Δήμους η χρηματοδότηση που το κράτος χρωστάει.
• Άμεση ίδρυση 3 νέων βρεφονηπιακών σταθμών σε Άγιο Νικόλαο, Ελούντα και Σίσι γιατί οι αυξημένες ανάγκες των χιλιάδων ξενοδοχοϋπαλλήλων της περιοχής, δεν θα μπορέσουν να χωρέσουν στον υπό κατασκευή νέο όροφο του υπάρχοντος βρεφονηπιακού. Εφόσον έχει απομακρυνθεί η πιθανότητα ανέγερσης κτιρίων θα πρέπει να εξευρεθούν άμεσα κατάλληλοι χώροι για ενοικίαση.
• Διπλασιασμός της δυναμικότητας στα ΚΔΑΠ (κέντρα δημιουργικής απασχόλησης παιδιών), που είναι τόσο απαραίτητα για τους εργαζόμενους γονείς κατά τη καλοκαιρινή περίοδο
• Μαζικοί διορισμοί μόνιμου επιστημονικού και βοηθητικού προσωπικού.
• Ενιαίος σύγχρονος κανονισμός λειτουργίας των παιδικών σταθμών με στήριξη του παιδαγωγικού τους ρόλου, της προσφοράς των εργαζομένων σε αυτούς, τη σταθερή επιμόρφωσή τους στις νέες διαμορφωμένες παιδαγωγικές - επιστημονικές συνθήκες.
• Να μην ανατραπεί η θεσμοθετημένη αναλογία παιδιών - παιδαγωγών. Να θεσμοθετηθεί και να ισχύσει και αναλογία παιδιών / τετραγωνικών μέτρων, παίρνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες ανάγκες της κάθε ηλικίας.
• Το 30ωρο, 5ήμερο, και η ανάπαυση των εργαζομένων στους παιδικούς σταθμούς σε συγκεκριμένες περιόδους δεν είναι εργασιακό προνόμιο. Η ψυχική και η φυσική αντοχή στο χώρο της παιδαγωγικής καθορίζει την ποιότητα της αγωγής και της φροντίδας του παιδιού.
• Να καταργηθούν όλα τα τροφεία
• Πλέγμα παιδικών κατασκηνώσεων και κέντρων δημιουργικής απασχόλησης για τα παιδιά στις περιόδους των διακοπών, γονική πληρωμένη άδεια μέχρι τα δύο πρώτα χρόνια του παιδιού.
Παλεύουμε προοπτικά για
• Δημόσια Δωρεάν δίχρονη υποχρεωτική Προσχολική Αγωγή για όλα τα παιδιά, με αποκλειστική ευθύνη του κράτους, εντασσόμενη στο υπουργείο παιδείας χωρίς καμία επιχειρηματική δράση.

ΟΙ ΚΑΤΑΘΕΤΟΝΤΕΣ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ
Χατζηδάκης Βασίλης
Δατσέρης Ιωάννης
Πιταροκοίλης Κωνσταντίνος

Πως ένας ήρωας δασολόγος έσωσε το Φοινικόδασος του Πρέβελη από τα αρπακτικά

Διαβάζουμε στο : http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1285332

Πώς έγινε και αναγεννήθηκε το φοινικόδασος, για το οποίο θρηνούσαν τον περασμένο Αύγουστο οι Κασσάνδρες των περιβαλλοντικών οργανώσεων και μαζί τους σύμπας ο αστικός Τύπος, γράφοντας πως θα χρειαστούν από 20 μέχρι 50 χρόνια για να αναγεννηθεί;

Καμαρώνει το υπουργείο της Μπιρμπίλη, ότι «μετά από τις άμεσες ενέργειες των υπηρεσιών» του, «το φοινικόδασος του Πρέβελη αναγεννήθηκε». Οπως σημειώνει το δελτίο Τύπου, «πρόσφατες παρατηρήσεις στο φοινικόδασος, ενός από τα πολυτιμότερα και σπανιότερα οικοσυστήματα της πατρίδας μας, ανέδειξαν την πλήρη αναγέννηση του οικοσυστήματος και το πρασίνισμα της περιοχής, που είχε πληγεί από πυρκαγιά την 22η Αυγούστου 2010. Ολοι οι φοίνικες (με χαρακτηριστικό είδος τον Phoenix theophrastii) αναβλάστησαν, σπόροι που είχαν πέσει στη γη φύτρωσαν και μικροί φοίνικες αναπτύσσονται κανονικά. Κατά τον ίδιο τρόπο αναγεννήθηκαν και τα υπόλοιπα είδη που συμπληρώνουν το οικοσύστημα, χαρουπιές, σχίνοι, πλατάνια και αλμυρίκια».

Πώς έγινε και αναγεννήθηκε το φοινικόδασος, για το οποίο θρηνούσαν τον περασμένο Αύγουστο οι Κασσάνδρες των περιβαλλοντικών οργανώσεων και μαζί τους σύμπας ο αστικός Τύπος, γράφοντας πως θα χρειαστούν από 20 μέχρι 50 χρόνια για να αναγεννηθεί; Εχει σημασία να θυμίσουμε τι γράφαμε σε σημείωμά μας στις 4 Σεπτέμβρη του 2010, με τίτλο «Κάτω τα ξερά σας από τον Πρέβελη»:

«Δεν γνωρίζουμε πώς μπήκε η φωτιά που έκαψε και το φοινικόδασος του Πρέβελη (το δεύτερο μεγαλύτερο μετά απ’ αυτό του Βάι), όμως αυτή τη στιγμή μεγαλύτερο κίνδυνο για το φοινικόδασος (όπως και για το Βάι) αποτελούν τα διάφορα λαμόγια («περιβαλλοντικά» και άλλα), που βρήκαν την ευκαιρία να κονομήσουν με τα διάφορα προγράμματα «προστασίας» και με προτάσεις για την ίδρυση Φορέα Διαχείρισης, για να βάλλουν για τα καλά το πόδι τους και να κονομάνε εσαεί.

Το φοινικόδασος δεν έχει καεί. Εχει απλά καψαλιστεί, για να το πούμε όσο γίνεται πιο απλά. Από τους επόμενους κιόλας μήνες θ’ αρχίσει η φυσική του αναγέννηση και σε μια τετραετία, αν γίνουν μερικά απλά πράγματα και δεν πατήσει κανένας εκεί μέσα, θα είναι όπως πριν. Γιατί οι φοίνικες κρατάνε μεγάλη μάζα νερού, η οποία λειτουργεί ως φυσικό αντίδοτο στην καταστροφική δύναμη της φωτιάς.

Σ’ ένα εμπεριστατωμένο επιστημονικό άρθρο-παρέμβαση («Προτεινόμενα Δασοκομικά διαχειριστικά μέτρα για την επιτάχυνση της φυσικής αποκατάστασης μετά την πυρκαγιά στο φοινικόδασος της Πρέβελης»), που δημοσιεύτηκε στο φόρουμ της ιστοσελίδας της ΠΕΕΓΕΠ, ο λασιθιώτης δασολόγος Παντελής Φιλιππάκης εισηγείται όλα τα μέτρα που πρέπει να παρθούν για να αναγεννηθεί το φοινικόδασος και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για την επέλαση των λαμόγιων.

Τα μέτρα που προτείνει είναι συγκεκριμένα, εύκολα διεκπεραιώσιμα από τις υπηρεσίες της νομαρχίας (περιγράφει με ακρίβεια ακόμη και τα μηχανήματα και τα μεροκάματα που θα χρειαστούν) και επιστημονικά τεκμηριωμένα. Γι’ αυτό και κανείς δεν τόλμησε να τα αμφισβητήσει. Αλλωστε, ο εν λόγω δασολόγος βρίσκεται σε μόνιμη σύγκρουση με διάφορα λαμόγια για το ζήτημα της προστασίας του Βάι από το σκαθάρι (θέμα για το οποίο κάποια στιγμή θα γράψουμε αναλυτικά) και έχει μελετήσει πάρα πολύ τα θέματα του φοίνικα.

Βάσει των προτάσεών του, σε 3-4 χρόνια οι φοίνικες θα έχουν αναγεννηθεί και όχι σε 20 ή 50 χρόνια, που γράφουν οι άσχετοι δημοσιογράφοι, παραπληροφορούμενοι από τα λαμόγια που βρήκαν ευκαιρία για νέες κονόμες. Ας αφήσουν, λοιπόν, ήσυχο το δάσος κι ας κάνουν αυτά που πρέπει».

Χάρη στην παρέμβαση του Π. Φιλιππάκη (βοηθήσαμε κι εμείς όσο μπορούσαμε στη διάδοση των απόψεών του), το υπουργείο δεν τόλμησε να κάνει δεκτές τις προτάσεις των λαμόγιων, που ήθελαν να πλακώσουν με αλυσοπρίονα, να κόψουν τους καψαλισμένους φοίνικες και να ξεκινήσουν πρόγραμμα επαναφύτευσης με χοντρά φράγκα. 

Εκανε τα απλά πράγματα που εισηγήθηκε ο συγκεκριμένος δασολόγος (ο οποίος, παρά το νεαρό της ηλικίας του, είναι ίσως ο πιο καταρτισμένος στο συγκεκριμένο τομέα, γιατί έχει πραγματικό πάθος με τους φοίνικες της Κρήτης) και σήμερα, μόλις εφτά μήνες μετά, το φοινικόδασος έχει αναγεννηθεί.

Δείτε τις φωτογραφίες που το ίδιο το ΥΠΕΚΑ φιλοξενεί στην ιστοσελίδα του. Οπως χαρακτηριστικά φαίνεται, είναι οι φοίνικες που υποτίθεται ότι κάηκαν (αριστερά) που αναγεννήθηκαν (δεξιά). Γιατί απλούστατα δεν κάηκαν, αλλά καψαλίστηκαν εξωτερικά, διατηρώντας όλους τους χυμούς στο εσωτερικό τους.
http://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=10197&cat_id=27&pos=2&issue_id=290  http://www.eksegersi.gr/article.php?article_id=4771&cat_id=27&pos=2&issue_id=165

Να κάνουμε την 1η Μάη μια μαζική διαδήλωση ενάντια σε Κυβέρνηση-ΔΝΤ-ΕΕ.

ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΟΥ ΠΑΜΕ 1η ΜΑΗ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΝΙΚΟΛΑΟ

Μαρίνα Αγίου Νικολάου 11 π.μ.

"Εργαζόμενες, εργαζόμενοι, νέες και νέοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, συνάδελφοι οικονομικοί μετανάστες,

H φετινή Πρωτομαγιά μπορεί να αποτελέσει αφετηρία νέων αγώνων για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής, σημαντικό βήμα στη συσπείρωση, στην οργάνωση των εργαζομένων στα Σωματεία σε κάθε χώρο δουλειάς.

Είμαστε οι παραγωγοί όλου του πλούτου.

 Χωρίς εμάς γρανάζι δε γυρνά.

Δεν μπορεί να υπάρξει πλούτος. Δίχως, όμως, τους καπιταλιστές, τους ιδιοκτήτες του πλούτου, μπορεί. Με τη δουλειά μας, με το αίμα μας, με χιλιάδες σακατεμένους και θύματα στα εργοδοτικά κάτεργα, όλα τα προηγούμενα χρόνια δημιουργήσαμε τεράστιο πλούτο. Ό,τι έχει παραχθεί σ´ αυτό τον τόπο, ό,τι νέο προϊόν θα παραχθεί στο μέλλον, είναι δημιούργημα του εργαζόμενου ανθρώπου που εργάζεται σε συνθήκες σκληρής ταξικής εκμετάλλευσης και πίεσης απ´ το μεγάλο κεφάλαιο, απ´ τα ντόπια και πολυεθνικά μονοπώλια.

Ενώ η χώρα μας διαθέτει έμπειρο και πολυάριθμο εργατικό δυναμικό, δυνατότητες για παραγωγή σύγχρονων προϊόντων, μηχανών, εργαλείων. Ενώ έχει σημαντικές πλουτοπαραγωγικές πηγές και αποθέματα ορυκτού πλούτου και μπορεί να εξασφαλίζει δουλειά για όλους και αξιοπρεπή ζωή, ευημερία για το λαό, επάρκεια στα είδη διατροφής για τις λαϊκές ανάγκες, μεγάλο τμήμα της εργατικής τάξης και ιδιαίτερα η νέα βάρδιά της καταδικάζεται στην εξαθλίωση και την ανεργία, μικροί έμποροι βάζουν λουκέτα, αγρότες και εργάτες γης αφανίζονται.

Σήμερα, μπορούμε να δουλεύουμε λιγότερο, να έχουμε ελεύθερο χρόνο, να αισθανόμαστε ασφάλεια, να μην έχουμε άγχος για το μέλλον, να απολαμβάνουμε ένα ευρύ σύστημα κοινωνικής φροντίδας. Γιατί, όμως, ζούμε χειρότερα και λεηλατείται η ζωή μας; Γιατί αυξάνεται η ανεργία, η φτώχεια και ενισχύεται η απόγνωση; Γιατί τσακίζονται εργατικά δικαιώματα που κατακτήθηκαν με αγώνες και αίμα; Γιατί γίνεται ακόμη χειρότερη η ζωή των νέων, των παιδιών, των γυναικών, των συνταξιούχων; Γιατί κατακερματίζονται κράτη και απειλούνται λαοί με νέους πολέμους; Γιατί ο πλανήτης χτυπιέται ασύστολα στο βωμό του κέρδους και κινδυνεύουμε από τα ίδια τα φυσικά φαινόμενα;

H απάντηση βρίσκεται στο ερώτημα «ποιος κάνει κουμάντο;», στο γεγονός ότι ο παραγόμενος από την κοινωνία πλούτος δεν επιστρέφει σ´ αυτούς που τον παράγουν, ότι κριτήριο της παραγωγής δεν είναι η κάλυψη των λαϊκών αναγκών, αλλά η αύξηση της κερδοφορίας. Γιατί τα μέσα παραγωγής και ο πλούτος συγκεντρώνονται σε όλο και λιγότερα χέρια, στα μονοπώλια. Γι´ αυτό έχουμε συνεχείς οικονομικές κρίσεις.

O καπιταλιστικός τρόπος παραγωγής είτε σε περιόδους ανάπτυξης είτε πολύ περισσότερο σε περιόδους κρίσης, δεν έχει να δώσει τίποτε άλλο, παρά μόνο βαρβαρότητα σε όλα τα επίπεδα. Διέξοδος από την κρίση για τον καπιταλισμό σημαίνει καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, απαξίωση της εργατικής τάξης, της τιμής της εργατικής δύναμης, χρεοκοπία του λαού για να σωθούν τα κέρδη του κεφαλαίου. Στο κράτος των μονοπωλίων δεν μπορεί να κερδίζουν οι εργαζόμενοι μαζί με τους βιομηχάνους, τους τραπεζίτες και τους εφοπλιστές. Από το δικό σου ιδρώτα τρώνε όλοι αυτοί. Όσο κερδίζει το κεφάλαιο, τόσο θα χάνουν οι εργαζόμενοι.

Πόλεμος στον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει. Ανατροπές παντού!

Χρειάζεται να υψώσουμε αδιαπέραστο τείχος, να αναπτυχθούν ταξικοί αγώνες για την ανατροπή αυτής της πολιτικής που χτυπάει δικαιώματα, που καταδικάζει την εργατική οικογένεια στην ανεργία, τους οδηγεί ομήρους στη φτώχεια και την εξαθλίωση. 

Nα ενώσουμε τις δυνάμεις για ανατροπές παντού. 

Από τα εργοστάσια, τα καράβια και τους χώρους δουλειάς μέχρι τις γειτονιές, τους χώρους που ζει, εργάζεται και μορφώνεται η εργατική οικογένεια.

Ανατροπές στο συσχετισμό δύναμης, για να απαλλαγούμε από το ζυγό των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των μονοπωλίων, για την αλλαγή τάξης στην εξουσία. Aπέναντί μας έχει συγκροτηθεί ένα αντιλαϊκό, αντεργατικό μπλοκ δυνάμεων που αποτελείται από κυβέρνηση, κεφάλαιο, E.E., κόμματα του ευρωμονόδρομου και διαλαλεί με όλους τους τρόπους, ότι σήμερα θα πρέπει να μη διεκδικούμε, να μην αμφισβητούμε τις επιλογές της πλουτοκρατίας, αλλά να σκύβουμε συνεχώς το κεφάλι στις εργοδοτικές απαιτήσεις, να συμβιβαζόμαστε με όλο και λιγότερα. Την ίδια στιγμή, με το μάτι στο μέλλον, ετοιμάζουν από σήμερα το έδαφος, ώστε μετά την κρίση να πολλαπλασιαστούν πιο εύκολα και γρήγορα τα κέρδη της πλουτοκρατίας.

Nα μη δεχτείς να σε «γδάρουν» για να διασωθεί η κερδοφορία του κεφαλαίου.

Κανένας εργάτης δεν πρέπει να δεχτεί το μέλλον που μας ετοιμάζουν, να μη δεχτεί ότι αυτά τα μέτρα είναι προσωρινά -ιδιαίτερα η νεολαία δεν πρέπει να έχει ψευδαισθήσεις-, ότι ο καπιταλισμός μπορεί να δεχτεί διορθώσεις, ότι με διαφορετική διαχείριση το σύστημα μπορεί να εξανθρωπιστεί. Πρέπει να απομονώσει τις φωνές, που με επαναστατικές κορόνες, στηρίζουν τις διαχειριστικές προσπάθειες διάσωσης του καπιταλιστικού συστήματος. Nα προβληματιστεί για τις φωνές που σταθερά μιλούν ενάντια στο ΠAME και συκοφαντούν το ταξικό κίνημα και τους εργατικούς αγώνες.

Ανατροπές στο συνδικαλιστικό κίνημα. Απαιτείται μέτωπο με τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές πλειοψηφίες, αυτούς, δηλαδή, που προσπαθούν να αφοπλίσουν την εργατική τάξη, τους δουλοπρεπείς στην κάθε κυβέρνηση και την εργοδοσία, που υπονομεύουν τους ταξικούς αγώνες και βάζουν πλάτη για την κατάργηση Συλλογικών Συμβάσεων και δικαιωμάτων, για να υλοποιούνται οι φιλομονοπωλιακές πολιτικές χωρίς λαϊκές αντιδράσεις.

Επιβάλλεται μετωπική, ταξική σύγκρουση με την εργοδοσία και τους μηχανισμούς της. Έχουν πάρει ήδη το μήνυμα, αλλά πρέπει να κατοχυρωθεί και να γενικευτεί. Nα βλέπουν κάθε μέρα σε κάθε τόπο δουλειάς πως υπάρχει ένα σημαντικό κομμάτι εργατών, το οποίο δεν μπορούν να το βάλουν στο χέρι.

Δυναμώνουμε την κοινωνική συμμαχία.

Υπάρχει άλλος δρόμος ανάπτυξης. Αλλαγή τάξης στην εξουσία

Απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση, η εργατική τάξη, οι αγρότες και οι επαγγελματίες που υποφέρουν, οφείλουν, να οργανωθούν,  να συνενώσουν τις δυνάμεις τους μαζί με τους εργάτες  στον κοινό αγώνα ενάντια στα μονοπώλια, διαχωρίζοντας τις δυνάμεις τους από τους βιομηχάνους, τους μεγαλεμπόρους, τους μεγαλοεπιχειρηματίες.

Δε χωρά καμιά καθυστέρηση. 

Κάθε λεπτό, κάθε στιγμή πρέπει να μπει στην υπηρεσία της λαϊκής συσπείρωσης, της κινητοποίησης πλατύτερων εργατικών και λαϊκών δυνάμεων. O δρόμος δεν είναι εύκολος. Χρειάζονται συλλογικές και ατομικές θυσίες, αντοχή, ανθεκτικότητα, ισχυρή αντίδραση που μπορεί να εμποδίσει τα σχέδια σε βάρος των εργατών και των συμμάχων τους. Αυτές οι θυσίες έχουν σπουδαιότητα, σε σύγκριση με τη θηλιά στο λαιμό που επιβάλλει σήμερα το σύστημα.

Σήμερα, υπάρχουν όλες οι αναγκαίες υλικές προϋποθέσεις  για μόνιμη σταθερή δουλειά, μειωμένο ωράριο, για αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν παροχές (όπως υγεία, μόρφωση, λαϊκή στέγη, πολιτισμός, αθλητισμός, περισσότερος ελεύθερος χρόνος), για μισθούς και συντάξεις που θα ανταποκρίνονται στο ύψος των σημερινών λαϊκών αναγκών.

Το σύνθημα : «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη»  τους ενοχλεί. Θίγει την κυριαρχία των μονοπωλίων στη ζωή μας. Όσοι περισσότεροι εργάτες το κατανοούν και το βάζουν στη ζωή, όσο πιο γρήγορα ο εργαζόμενος λαός αντιληφθεί τη δύναμή του, τόσο πιο άμεσα το οπλοστάσιο της πλουτοκρατίας θα αδυνατίζει και θα χρεοκοπεί. H εργατική τάξη και οι λαϊκές δυνάμεις μπορούν και πρέπει να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Μέτωπο αντίστασης σε κάθε κλάδο, σε κάθε τόπο δουλειάς, για την προστασία της ζωής, της δουλειάς και της αξιοπρέπειας των εργαζομένων. Καμία θυσία για την πλουτοκρατία. ΟΧΙ στην κατάργηση των Συλλογικών Συμβάσεων. Nα εμποδίσουμε τα νέα εγκλήματα σε βάρος των ασφαλιστικών μας δικαιωμάτων, στη μείωση των συντάξεων, να εμποδίσουμε να καταργηθεί ό,τι έχει απομείνει στη δωρεάν Υγεία, Παιδεία, στις κοινωνικές παροχές, στο ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας. Nα πληρώσει η πλουτοκρατία, να σπρώξουμε τους εκμεταλλευτές στο περιθώριο.

Διέξοδος για την εργατική τάξη και τους συμμάχους της, υπάρχει !

 Είναι η δική τους εξουσία, που θα σχεδιάσει την οικονομία των πραγματικών και σύγχρονων αναγκών τους, που σημαίνει ότι ο παραγόμενος πλούτος και τα μέσα που τον παράγουν, πρέπει να γίνουν λαϊκή περιουσία, που θα επιβάλει το νόμο εκείνων που παράγουν τον πλούτο κόντρα σ´ εκείνους που σήμερα τον καρπώνονται.   

                                   O πλούτος παράγεται απ´ το λαό, άρα ανήκει στο λαό.

ZHTΩ H 1η MAH, MEPA THΣ ΠAΓKOΣMIAΣ EPΓATIKHΣ TAΞHΣ

TIMH KAI ΔOΞA ΣTOYΣ NEKPOYΣ THΣ TAΞHΣ MAΣ

OΛOI ΣTHN AΠEPΓIAKH ΣYΓKENTPΩΣH ΣΤΙΣ 11.00π.μ. στη Μαρίνα Αγίου Νικολάου

ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ : ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟ ΠΡΟΣΛΗΨΕΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΣΕ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΟΥ ΧΑΡΑΧΤΗΡΑ

« Η Λαϊκή Συσπείρωση Αγίου Νικολάου επισημαίνει, ότι η Δημοτική αρχή μας καλεί να συναινέσουμε σε πρόσληψη προσωπικού με σύμβαση 8 μηνών, που θα καλύψουν μόνιμες ανάγκες του Δήμου . Με το να προωθούν οι Δημοτικές αρχές, την κάλυψη πάγιων αναγκών από συμβασιούχους, ουσιαστικά λύνουν τα χέρια της κυβέρνησης, της οποίας η πολιτική μείωσης του κόστους λειτουργίας του κράτους, μεταφράζεται σε καταστρατήγηση εργασιακών δικαιωμάτων και κατάργηση της μονιμότητας από το παράθυρο .

Εμείς δεν μπορούμε να συναινούμε σε αυτό το αντεργατικό σήριαλ, που έχει μετατρέψει τους εργαζόμενους σε απασχολήσιμους . Κουτσουρεμένα δικαιώματα, κουτσουρεμένοι μισθοί, κουτσουρεμένες ζωές. Αυτή είναι η σύγχρονη πραγματικότητα . Εκεί οδηγούν οι πολιτικές του μνημονίου αλλά και η φοβία των Δημοτικών αρχών να πουν «όχι» .

Λαμπρό παράδειγμα μας δίνει ο Δήμος Πετρούπολης που αρνείται να απολύσει τους συμβασιούχους και συνδράμει στο δικαστικό αγώνα που έχουν ξεκινήσει για τη μονιμοποίησή τους . Μέχρι την τελική απόφαση ο Δήμος Πετρούπολης πληρώνει τους εργάτες από ιδίους πόρους, αντιστεκόμενους σε επιτρόπους και κυβερνητικούς .

Φυσικά δεν έχουμε τις αυταπάτες ότι το συγκεκριμένο Δημοτικό Συμβούλιο, με το συγκεκριμένο πολιτικό συσχετισμό, μπορεί να προχωρήσει σε μια τέτοια ανυπακοή. Όμως για να τηρήσουμε τα όσα έχουμε υποσχεθεί κατά την προεκλογική περίοδο, εμείς δεν θα συμβάλλουμε με την ψήφο μας στην υλοποίηση μιας ακόμα αντιλαϊκής πολιτικής . Θα ψηφίζουμε υπέρ , μόνο για πρόσληψη συμβασιούχων που θα αφορούν εποχικές ανάγκες .

Καλούμε το σωματείο εργαζομένων στο Δήμο μας να κινητοποιηθεί προς την ίδια κατεύθυνση, ζητώντας τη μονιμοποίηση όσων συμβασιούχων καλύπτουν πάγιες ανάγκες .

ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ-ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ-ΔΙΑΤΡΟΦΗ

ΛΑΙΚΗ ΟΡΜΗ

ΛΑΙΚΗ ΟΡΜΗ

Μες στον λαό εντάσσομαι

λαός είμαι γεννιέμαι

κι όταν μια μάζα γίνομαι

σκοτώνομαι, ξαναγεννιέμαι

το άτομό μου αδειανό

σακί άχυρων για ύπνο

μες στον λαό είμαι αρμός

εκτρέφομαι, καρπίζω

λαών ανάσα συναντώ

στους δρόμους και γελάω

όταν σαλπίζουν τον σκοπό

τις αλυσίδες σπάω

τα λαϊκά τα όνειρα

γεύομαι και πετάω

στα λαϊκά τα άλματα

το βήμα μου κεντάω

λαός λαών σε λαϊκό

ρυθμό χορού των μύθων

εκστασιάζομαι κυλώ

στον πιο κοινό τους ήλιο

φλέγομαι και ζαλίζομαι

πεθαίνω δίχως τρόμο

όταν ξεχύνονται λαοί

στων δίκαιων τον νόμο

Jiannis Smihelis

Στους μεταγενέστερους

Αλήθεια, σε μαύρα χρόνια ζω!

Τα λόγια που δεν κεντρίζουν είναι σημάδι χαζομάρας.

Ένα λείο μέτωπο, αναισθησίας. Εκείνος που γελάει

Δεν έχει μάθει ακόμα

Τις τρομερές ειδήσεις.

Μα τι καιροί λοιπόν ετούτοι, που

Είν’ έγκλημα σχεδόν όταν μιλάς για δέντρα

Γιατί έτσι παρασιωπάς χιλιάδες κακουργήματα!

Αυτός εκεί που διασχίζει ήρεμα το δρόμο

Ξέκοψε πια ολότελα απ’ τους φίλους του

Που βρίσκονται σ’ ανάγκη.

Είναι σωστό: το ψωμί μου ακόμα το κερδίζω.

Όμως πιστέψτε με: Είναι εντελώς τυχαίο. Απ’ ό,τι κάνω,

Τίποτε δε μου δίνει το δικαίωμα να φαω ως να χορτάσω.

Έχω γλιτώσει κατά σύμπτωση. (Λίγο η τύχη να, μ’ αφήσει χάθηκα.)

Μου λένε: Φάε και πιες! Να ‘σαι ευχαριστημένος που έχεις!

Μα πως να φαω και να πιω, όταν

Το φαγητό μου τ’ αρπάζω από τον πεινασμένο, όταν

Κάποιος διψάει για το ποτήρι το νερό που έχω;

Κι ωστόσο, τρώω και πίνω.

Θα ‘θελα ακόμα να ‘μουνα σοφός.

Τ’ αρχαία βιβλίο λένε τί είναι η σοφία:

Μακριά να μένεις απ’ τις επίγειες συγκρούσεις και δίχως φόβο

Τη λιγοστή ζωή σου να περνάς.

Θεωρούν σοφό ακόμα

Το δρόμο σου να τραβάς αποφεύγοντας τη βία

Στο κακό ν’ ανταποδίνεις το καλό

Να μη χορταίνεις τις επιθυμίες σου, αλλά να τις ξεχνάς.

Μου είναι αδύνατο να πράξω όλα τούτα:

Αλήθεια, σε μαύρα χρόνιο ζω!

Ήρθα στις πόλεις την εποχή της αναστάτωσης
Όταν εκεί βασίλευε η πείνα.
Ήρθα μες στους ανθρώπους στην εποχή της ανταρσίας
Και ξεσηκώθηκα μαζί τους.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε.
Το ψωμί μου το ‘τρωγα ανάμεσα στις μάχες.
Για να κοιμηθώ πλάγιαζα ανάμεσα στους δολοφόνους.
Αφρόντιστα δινόμουνα στον έρωτα
Κι αντίκριζα τη φύση δίχως υπομονή.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε
Στον καιρό μου οι δρόμοι φέρνανε στη λάσπη.
Η μιλιά μου με κατέδιδε στο δήμιο.
Λίγα περνούσαν απ’ το χέρι μου. Όμως αν δεν υπήρχα
Οι αφέντες θα στέκονταν πιο σίγουρα, αυτό έλπιζα τουλάχιστον.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε.
Οι δυνάμεις ήτανε μετρημένες. Ο στόχος
Βρισκότανε πολύ μακριά.
Φαινόταν ολοκάθαρα, αν και για μένα
Ήταν σχεδόν απρόσιτος.
Έτσι κύλησε ο χρόνος
Που πάνω στη γη μου δόθηκε.

Εσείς, που θ’ αναδυθείτε μέσ’ απ’ τον κατακλυσμό
Που εμάς, μας έπνιξε,
Όταν για τις αδυναμίες μας μιλάτε
Σκεφτείτε
Και τα μαύρα χρόνια
Που εσείς γλυτώσατε
Εμείς περνάγαμε, αλλάζοντας χώρες πιο συχνά από παπούτσια,
Μέσα από ταξικούς πολέμους, απελπισμένοι σα βλέπαμε,
Την αδικία να κυριαρχεί και να μην υπάρχει εξέγερση.
Κι όμως το ξέραμε:
Ακόμα και το μίσος ενάντια στην ευτέλεια
Παραμορφώνει τα χαρακτηριστικά.
Ακόμα κ’ η οργή ενάντια στην αδικία
Βραχνιάζει τη φωνή. Αλλοίμονο, εμείς
Που θέλαμε να ετοιμάσουμε το δρόμο στη φιλία
Δεν καταφέρναμε να ‘μαστε φίλοι ανάμεσά μας.
Όμως εσείς, όταν θα ‘ρθει ο καιρός
Ο άνθρωπος να βοηθάει τον άνθρωπο
Να μας θυμάστε
Με κάποιαν επιείκεια

Μπ. Μπρεχτ