Δελτίο τύπου ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΛΑΣΙΘΙΟΥ

ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΡΗΤΗΣ

Ε.Ε.Δ.Υ.Ε. ΦΛΕΒΑΡΗΣ 2010

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 2 Φλεβάρη στο Ηράκλειο, Παγκρήτια σύσκεψη των Επιτροπών Ειρήνης της Κρήτης, παρουσία αντιπροσωπείας της Ε.Ε.Δ.Υ.Ε., με θέμα την διοργάνωση διεθνούς αντιιμπεριαλιστικής συνάντησης κινημάτων ειρήνης από τα Βαλκάνια και την Μέση Ανατολή, στα Χανιά, στις 19 και 20 Μάρτη.

Η παρουσία στα Χανιά της Αμερικανονατοΐκης βάσης της Σούδας, ο ρόλος του ΝΑΤΟ στα Βαλκάνια, οι γενικότερες εξελίξεις στο Αιγαίο, και την ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου θα βρεθούν στο επίκεντρο της συνάντησης.

Οι εξεγέρσεις των Λαών της Αιγύπτου και των άλλων χωρών της Μέσης Ανατολής, η εξαγγελθείσα άσκηση “NOBLE DINA” με την συμμέτοχη Ελλάδας, ΗΠΑ και Ισραήλ που θα πραγματοποιηθεί στην Βάση της Σούδας στις 4-14 Απρίλη 2011, θα απασχολήσουν μεταξύ άλλων την διάσκεψη των αντιιμπεριαλιστικών κινημάτων καθώς και η όλο και μεγαλύτερη εμπλοκή της Ελλάδας στα ιμπεριαλιστικά επιθετικά σχέδια και την ανάγκη οι λαοί της περιοχής και τα κινήματα να πάρουν πρωτοβουλίες ανάδειξης της κοινής μήτρας που γεννάει τις απειλές, τις αδικίες, τους πολέμους και την κατοχή.

Στην διεθνή διάσκεψη που θα διοργανωθεί και με την υποστήριξη του Παγκοσμίου Συμβούλιου Ειρήνης (Π.Σ.Ε.) έχουν προσκαλεστεί τα αντιιμπεριαλιστικά κινήματα από τις παρακάτω χώρες:

1. ΣΕΡΒΙΑ
2. ΚΡΟΑΤΙΑ
3. ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ
4. ΤΟΥΡΚΙΑ
5. ΚΥΠΡΟΣ
6. ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ
7. ΣΥΡΙΑ
8. ΛΙΒΑΝΟΣ
9. ΙΡΑΝ
10. ΙΟΡΔΑΝΙΑ
11. ΑΙΓΥΠΤΟΣ
12. ΙΣΡΑΗΛ
13. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ ως συντονιστής Ευρώπης του Π.Σ.Ε.

Οι εκδηλώσεις του Διημέρου θα κορυφωθούν με την πραγματοποίηση παγκρήτιας λαϊκής αντιιμπεριαλιστικής διαδήλωσης στην Βάση της Σούδας την Κυριακή 20 Μάρτη στις 12 το μεσημέρι από την πλ. Δημοτικής Αγοράς Χανίων.

τηλ. επικοινωνίας: Ραδοβιτς Γιώργος 6974524333 , Χατζηδάκης Βασίλης 6944540167.

Περί Καπιταλιστικών Κρίσεων, του R. Wolff

Ο καθηγητής Richard Wolff διδάσκει οικονομική επιστήμη τα τελευταία 40 χρόνια. Έχει διδάξει στο Yale, στο City University of New York και στο University of Massachusetts. Έχει ασχοληθεί ιδιαίτερα με την ανάλυση των καπιταλιστικών κρίσεων και τα τελευταία τρία χρόνια έχει δώσει διαλέξεις περί της οικονομικής κρίσης σε διάφορα μέρη του κόσμου. Στις διαλέξεις αυτές αφού πρώτα αναλύει σε βάθος τις κοινωνικές συνθήκες που οδήγησαν στην κρίση, περιγράφει μία μέθοδο εξόδου από αυτή. Στο παρόν άρθρο η ανάλυση του παρουσιάζεται με ιδιαίτερα κατανοητό τρόπο, πράγμα που άλλωστε ήταν και ένας από τους στόχους του. Παρόλο που στο άρθρο η ανάλυση του Wolff επικεντρώνεται στις ΗΠΑ, οι ομοιότητες με την ελληνική πραγματικότητα είναι εμφανέστατες.

Του Richard Wolff, από το Κουτί της Πανδώρας

Η σημερινή κρίση δεν είναι απλώς χρηματοπιστωτική· είναι μία συστημική κρίση, η οποία έχει τις ρίζες στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής. Δεν ήταν συνέπεια αποκλειστικά της Wall Street, αλλά και του τρόπου λειτουργίας της αγοράς. Επηρέασε δραματικά τα νοικοκυριά, τις επιχειρήσεις και την πολιτική της κυβέρνησης. Είναι μία κρίση του καπιταλιστικού συστήματος και όχι απλώς του χρηματοπιστωτικού τομέα.

Για να γίνει αντιληπτό το παραπάνω συμπέρασμα πρέπει να κάνουμε μία αναδρομή στην ιστορία των ΗΠΑ. Τα τελευταία 150 χρόνια - από το 1820 έως το 1970 - η μέση παραγωγικότητα των εργαζομένων παρουσιάζει μία συνεχή αύξηση. Η αύξηση οφείλεται στην καλύτερη εκπαίδευση των εργαζομένων, στη χρήση περισσότερων και καλύτερων μηχανών, στην καλύτερη εποπτεία της εργασίας από την εργοδοσία και σε πολλές περιπτώσεις από την αύξηση των ωρών εργασίας. Όλα αυτά τα χρόνια οι πραγματικοί μισθοί (αγοραστική δύναμη) των εργαζομένων αυξάνονταν συνεχώς. Η αύξηση της παραγωγικότητας όμως ήταν μεγαλύτερη από την αύξηση των μισθών. Η διαφορά αυτή είχε ως αποτέλεσμα τα κέρδη των εργοδοτών να αυξάνονται με μεγαλύτερο ρυθμό από αυτό των μισθών των εργαζομένων.

Έτσι, τα τελευταία 150 χρόνια, η εργατική τάξη απολάμβανε μία αύξηση της καταναλωτικής της δύναμης και παράλληλα οι καπιταλιστές απολάμβαναν μία άνοδο στα κέρδη τους. Το αποτέλεσμα ήταν οι Αμερικάνοι πολίτες να μετράνε την κοινωνική επιτυχία με γνώμονα την κατανάλωση· όσο περισσότερο κατανάλωνες τόσο πιο επιτυχημένος ήσουν. Οι οικονομικά επιτυχημένοι γονείς υποσχέθηκαν ένα καλύτερο μέλλον στα παιδιά τους και κατάφεραν να κρατήσουν τις υποσχέσεις τους. Έτσι, όλοι μαζί γιόρταζαν την εξαιρετική επιτυχία του Αμερικάνικου καπιταλισμού, αφού ήταν το μόνο οικονομικό σύστημα που είχε καταφέρει να επιτύχει μία συνεχόμενη αύξηση της κατανάλωσης για τόση μεγάλη περίοδο.

Η αύξηση όμως αυτή σταμάτησε τη δεκαετία του 1970. Οι πραγματικοί μισθοί σταμάτησαν να αυξάνονται επειδή οι αμερικάνικες επιχειρήσεις (1) μετέφεραν πολλές από της λειτουργίες τους στο εξωτερικό, όπου έβρισκαν φτηνότερο εργατικό δυναμικό, (2) αντικατέστησαν πολλούς από τους εργαζομένους τους με μηχανές (κυρίως ηλεκτρονικούς υπολογιστές), και (3) άρχισαν να προσλαμβάνουν μαζικά γυναίκες και μετανάστες, οι οποίοι στην πλειοψηφία αμείβονταν λιγότερο. Το αποτέλεσμα ήταν να μειωθεί η αγοραστική ικανότητα των εργαζομένων· οι μισθοί σήμερα έχουν μικρότερη αγοραστική αξία απ ότι οι μισθοί στη δεκαετία του 1970.

Εντωμεταξύ, η παραγωγικότητα και ως συνέπεια τα κέρδη των εργοδοτών – κυρίως εξαιτίας της χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών – συνέχισε να αυξάνεται. Σε αντίθεση οι μισθοί των εργαζομένων έμειναν στάσιμοι. Η διαφορά αυτή, η οποία είναι η πηγή του καπιταλιστικού κέρδους και της συσσώρευσης κεφαλαίου, αυξάνεται διαρκώς. Καθώς το κέρδος των καπιταλιστών μεγάλωνε, το προσωπικό που είχε άμεση πρόσβαση στο κέρδος (μάνατζερς και μέτοχοι) αύξαναν με τη σειρά τους τα προσωπικά τους κέρδη. Επιπλέον, οι χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις (τράπεζες, χρηματιστηριακές εταιρίες), οι οποίες διαχειρίζονταν τα κέρδη των επιχειρήσεων έπαιρναν με τη σειρά τους μεγάλο μερίδιο του κέρδους αυτού.

Τι συνέβη όμως με την εργατική τάξη;

Η εργατική τάξη δεν φάνηκε διατεθειμένη να ελαττώσει τις καταναλωτικές της συνήθειες. Αντίθετα μάλιστα, βρήκε διαφορετικούς τρόπους να τις διαιωνίσει. Ένας τρόπος ήταν η εισαγωγή περισσότερων μελών της οικογένειας στην αγορά εργασίας. Έτσι, εκατομμύρια νοικοκυρές εισήλθαν στην αγορά εργασίας τα τελευταία χρόνια και πολλοί άντρες έπιασαν δεύτερη δουλειά. Σήμερα οι Αμερικανοί πολίτες εργάζονται κατά μέσο όρο 20% παραπάνω από ότι οι εργαζόμενοι στην Γαλλία, τη Γερμανία και την Ιταλία.

Με την είσοδο των γυναικών στην αγορά εργασίας νέα έξοδα προστέθηκαν στη μέση οικογένεια, αφού οι εργαζόμενες γυναίκες έχουν περισσότερες καταναλωτικές ανάγκες από ότι οι μη εργαζόμενες. Χρειάζονται καινούργια ρούχα, αυτοκίνητο, έτοιμο φαγητό, εξωτερική ημερήσια φροντίδα για τα παιδιά και το σπίτι και σε πολλές περιπτώσεις ψυχοθεραπεία και φάρμακα. Τα νέα αυτά έξοδα μειώνουν κατά πολύ το επιπλέον κέρδος από την εργασία της γυναίκας για μια οικογένεια. Το αποτέλεσμα ήταν η εργατική τάξη να κάνει άλλο ένα βήμα με σκοπό να διασώσει την καταναλωτική της δύναμη. Τι έκανε λοιπόν; Άρχισε να δανείζεται με συνέπεια πολλά νοικοκυριά να βυθιστούν στο χρέος.

Οι αμερικάνικες επιχειρήσεις από την άλλη άρπαξαν την εξαιρετική αυτή ευκαιρία με δύο τρόπους. Πρώτον συνέχισαν να αυξάνουν τα κέρδη τους κρατώντας τους μισθούς σε χαμηλά επίπεδα και διατηρώντας την αύξηση της παραγωγικότητας. Δεύτερον, εκμεταλλευόμενοι την άσχημη οικονομική κατάσταση των εργαζομένων (εξαιτίας των χαμηλών μισθών) προώθησαν την χρήση δανείων που επιπλέον εξασφάλιζε και τα υψηλά επίπεδα κατανάλωσης. Αντί δηλαδή να χρησιμοποιήσουν τα αυξανόμενα κέρδη τους για αυξήσουν τους μισθούς των υπαλλήλων, τους έσπρωξαν στο δανεισμό. Ο δανεισμός με τη σειρά του απέφερε επιπλέον κέρδη, κυρίως μέσω των τραπεζών. Οι τράπεζες κέρδιζαν από τα υψηλά επιτόκια των δανείων και οι μεγάλες επιχειρήσεις μέσω της κατανάλωσης. Για τους εργοδότες και για τις χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις (τράπεζες, χρηματιστηριακές εταιρείες) αυτή ήταν πραγματικά μια χρυσή εποχή, η οποία θεωρήθηκε ως η επικύρωση της “μαγείας” του καπιταλισμού.

Παρά την μαγεία του καπιταλισμού όμως, οι εργαζόμενοι συνέχισαν να εξαθλιώνονται οικονομικά. Οι οικογένειες τους βυθίζονταν όλο και περισσότερο στο χρέος και η ανασφάλεια για το μέλλον μεγάλωνε. Την ίδια στιγμή, οι τράπεζες, οι ασφαλιστικές και χρηματιστηριακές εταιρίες αύξαναν τα κέρδη τους παίρνοντας όλο και μεγαλύτερα ρίσκα και πουλώντας μετοχές αμφιλεγόμενης αξίας σε αφελής επενδυτές. Εκτός από τις χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις, και οι επιχειρήσεις άλλων τομέων της αγοράς ακολούθησαν την ίδια τακτική. Έπαιρναν δηλαδή τεράστια ρίσκα πιστεύοντας πως “η νέα οικονομία” θα διατηρούνταν για πάντα. Η πραγματικότητα όμως ήταν διαφορετική. Πολύ σύντομα εκατομμύρια εργαζόμενοι και πολλές επιχειρήσεις βρέθηκαν σε θέση να μην μπορούν να ξεπληρώσουν τα χρέη τους. Η φούσκα έσκασε, η ύφεση ξεκίνησε και τους βρήκε όλους απροετοίμαστους. Το αποτέλεσμα ήταν να χαθούν εκατομμύρια θέσεις εργασίας και εκατομμύρια άνθρωποι να χάσουν σπίτια και περιουσίες. Οι Αμερικάνοι πολίτες απαιτούσαν εξηγήσεις από την κυβέρνηση για την κατάσταση της οικονομίας και έδωσαν η εξουσία πέρασε από τα χέρια των ρεπουμπλικάνων σε αυτά του Ομπάμα, ο οποίος φάνταζε ως ελπίδα στο οικονομικό τέλμα.

Αρχικά ο Μπους και στη συνέχεια και ο Ομπάμα διοχέτευσαν τρισεκατομμύρια δολάρια στην χρηματοπιστωτική βιομηχανία με σκοπό να εγγυηθούν τα χρέη και να διασώσουν τις μεγαλύτερες τράπεζες και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της χώρας. Ο Ομπάμα ακολούθησε την ίδια διαδικασία και για άλλες επιχειρήσεις που ήταν στα πρόθυρα της χρεοκοπίας, όπως για παράδειγμα η Chrysler και η General Motors. Η πολιτική αυτή είχε ως στόχο – όπως διατυμπάνιζαν διάφοροι πολιτικοί και οικονομικοί κύκλοι - την “επανεργοποίηση της οικονομίας”. Επιχειρούσε δηλαδή να επαναφέρει την οικονομία στην κατάσταση ευφορίας των προηγούμενων ετών. Η τακτική αυτή είναι ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη. Πρώτον είναι εντελώς αμφίβολο αν θα επιτύχει, και δεύτερον, ακόμα και σε περίπτωση επιτυχίας απλώς θα επαναφέρει το οικονομικό σύστημα στην κατάσταση, η οποία ουσιαστικά προκάλεσε την κρίση.

Σε συνδυασμό με τις κρατικές χρηματοδοτήσεις, η κυβέρνηση Ομπάμα επιχείρησε να ρυθμίσει την χρηματοπιστωτική βιομηχανία με την λογική πως η κρίση προκλήθηκε εξαιτίας της απορρύθμισης της οικονομίας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970. Η οικονομική ιστορία όμως αμφισβητεί τα αποτελέσματα αυτής της στρατηγικής. Για παράδειγμα το New Deal του Roosevelt την δεκαετία του 1930 απόβλεπε στην έξοδο από την οικονομική κρίση και στην αποτροπή παρόμοιων κρίσεων στο μέλλον. Τα μέτρα που πήρε ο Roosevelt είναι παρόμοια με αυτά του Ομπάμα. Κανένας όμως από τους στόχους της πολίτικης του Roosevelt δεν στεφθηκε με επιτυχία. Η Μεγάλη Ύφεση διατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1930 και τερματίστηκε τελικά από το 2ο παγκόσμιο πόλεμο.

Ένα επιπλέον πρόβλημα της παρεμβατικής πολιτικής του κράτους είναι ο περιορισμός τους κέρδους των επιχειρήσεων. Έτσι, δίνεται τεράστιο κίνητρο στους επιχειρηματίες να εναντιωθούν στο κράτος. Για παράδειγμα, μετά το 2ο παγκόσμιο πόλεμο πολλές επιχειρήσεις δημιούργησαν λόμπι με σκοπό την ανατροπή του κρατικού παρεμβατισμού. Χρησιμοποίησαν τον χρηματισμό ως μέθοδο αποφυγής της φορολογίας και τα ΜΜΕ για να συκοφαντήσουν και τελικά να ανατρέψουν την κρατική παρέμβαση.

Ο παρεμβατισμός της δεκαετίας του 1930 όχι μόνο έδωσε κίνητρο στους επιχειρηματίες να επιχειρήσουν ανατρέψουν τα μέτρα, αλλά τους έδωσε επίσης και την οικονομική δύναμη για να το επιτύχουν. Έτσι κι έγινε. Στο τέλος της δεκαετίας του 1970 το χρηματοπιστωτικό σύστημα είχε απορυθμιστεί εντελώς. Όπως και ο Roosvelt, έτσι και ο Ομπάμα προτείνει την εφαρμογή κανονισμών λειτουργίας του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Δεν κάνει τίποτα όμως ώστε να εμποδίσει την ανατροπή αυτών των κανονισμών στο μέλλον. Αντίθετα μάλιστα με τις χρηματοδοτήσεις τρισεκατομμυρίων επιτρέπει στους ίδιους ανθρώπους που δημιούργησαν την κρίση να επιχειρήσουν την απορύθμιση όταν τους δοθεί η ευκαιρία στο μέλλον.

Μία λογική λύση στην κρίση πρέπει να παίρνει υπόψη της τα μαθήματα του παρελθόντος. Οι κυβερνητικές χρηματοδοτήσεις της οικονομίας και η ρύθμιση του οικονομικού συστήματος είναι αναγκαίες αλλά όχι ικανές συνθήκες για την αποφυγή παρόμοιων κρίσεων στο μέλλον. Επιπρόσθετα χρειάζεται να εξασφαλιστεί η διατήρηση των κανονισμών. Δεν πρέπει να δίνεται η δυνατότητα ανατροπής των κανονισμών σε αυτούς που εναντιώνονται σε τέτοιες πρακτικές. Οι διοικητές των επιχειρήσεων πρέπει να στερηθούν την ικανότητα ανατροπής των ρυθμίσεων, οι οποίες αποβλέπουν στη χρήση της οικονομίας προς όφελος της κοινωνίας. Προϋπόθεση για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο είναι οι εργαζόμενοι να αποκτήσουν μεγαλύτερη επιρροή στις αποφάσεις των επιχειρήσεων. Έτσι η οποιαδήποτε προσπάθεια απορρύθμισης της οικονομίας από πλευράς των επιχειρήσεων θα μπορεί να αποτρέπεται. Οι εργαζόμενοι θα έχουν την δυνατότητα να συμμετέχουν αναλογικά στα κέρδη των επιχειρήσεων, τα οποία θα χρησιμοποιούνται, όχι για να ανατρέψουν τις ρυθμίσεις, αλλά για να τις διατηρήσουν και να τις βελτιώσουν προς όφελος του κοινού καλού.

Η πρόταση αυτή ουσιαστικά εκδημοκρατίζει την διαχείριση των επιχειρήσεων. Δίνει τη δυνατότητα στην πλειοψηφία των εργαζομένων μιας επιχείρησης να αποφασίζει τι και πως θα παράγεται από την επιχείρηση και πως θα επενδύονται τα κέρδη της. Ένας τέτοιος εκδημοκρατισμός των επιχειρήσεων όχι μόνο μπορεί να είναι απάντηση στην κρίση αλλά μπορεί επίσης να προωθήσει τον εκδημοκρατισμό και σε άλλους τομείς της κοινωνικής ζωής. Επιπλέον, η επιθυμία των εργαζομένων για ασφαλή, ενδιαφέρουσα και καλοπληρωμένη εργασία θα πραγματοποιηθεί.

Στο σημερινό καπιταλιστικό σύστημα οι εργοδότες αποτελούνται από τα υψηλόβαθμα στελέχη και από τους βασικούς μετόχους της εταιρίας. Κατέχουν την δύναμη, τα κίνητρα και τους οικονομικούς πόρους όχι μόνο να δημιουργούν κρίσεις αλλά και να αντιστέκονται στις πολιτικές επίλυσης των κρίσεων αυτών. Το σύστημα αυτό είναι η βασική αιτία της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και των προβλημάτων που αυτή προκαλεί. Είναι εδώ και καιρό απαρχαιωμένο και η αλλαγή του είναι ανάγκη επιτακτική.

ΔΗ.Κ. ΕΠΑΓ/ΤΙΩΝ, ΒΙΟΤ/ΝΩΝ, ΕΜΠΟΡΩΝ : Μαζί με τους εργαζόμενους για την ανατροπή της φιλομονοπωλιακής πολιτικής

Στην ανάπτυξη ενός αγωνιστικού διεκδικητικού κινήματος μαζί με τους εργαζόμενους για την ανατροπή της φιλομονοπωλιακής πολιτικής καλεί η ΔΗΚΕΒΕ

Η ανακοίνωση της παράταξης έχει ως εξής: «Σε μια χρονιά που αναμένεται ένταση των επιπτώσεων από την οικονομική κρίση για τα λαϊκά στρώματα, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ επικαλούμενη τα δημοσιονομικά προβλήματα και τα τεράστια ελλείμματα, οργανώνει νέα φορολογική επίθεση.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και η κυβέρνηση δημιουργούν κλίμα τρομοκρατίας, στοχοποιούν το σύνολο των αυτοαπασχολούμενων με στημένα ρεπορτάζ και επιλεγμένα στοιχεία. Δεν έχει καμιά σχέση με ορισμένους ελεύθερους επαγγελματίες η δύσκολη οικονομική πραγματικότητα που ζουν σήμερα εκατοντάδες χιλιάδες αυτοαπασχολούμενοι και μικροί ΕΒΕ, δηλαδή τα μικρομάγαζα που εξαρτώνται κατά κύριο λόγο από την αγοραστική ικανότητα των εργαζόμενων, των συνταξιούχων, των λαϊκών στρωμάτων.

Για να περάσουν πιο εύκολα τα σχέδιά τους οργανώνουν στημένους κοινωνικούς διάλογους, που τώρα τους βάφτισαν διαβούλευση, με συνομιλητές τις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΒΕΕ και ΕΣΕΕ.

Δε συζητάνε για τα ιερά και απαραβίαστα υπερκέρδη του μεγάλου κεφαλαίου, των βιομηχάνων, των τραπεζών, των πολυκαταστημάτων, παρόλο που αυτοί ευθύνονται για το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης και συνεχίζουν να έχουν τεράστια κέρδη και στη διάρκειά της. Δε συζητάνε για τη νόμιμη και παράνομη φοροδιαφυγή και φοροαπαλλαγή των μεγάλων επιχειρήσεων.

Μιλάνε μόνο για τη φοροδιαφυγή των αυτοαπασχολούμενων, δηλαδή αυτών που βλέπουν το εισόδημά τους να μειώνεται καθημερινά, που δυσκολεύονται να πληρώσουν ακόμα και την εισφορά στον ΟΑΕΕ, το νοίκι, την επιταγή που λήγει, το λογαριασμό της ΔΕΗ. Μιλάνε γι` αυτούς που είναι τα θύματα της οικονομικής κρίσης, όπως γενικότερα και η πλειοψηφία των μισθωτών. Επιδιώκουν να αυξήσουν τα φορολογικά έσοδα, όχι για να ικανοποιήσουν τις αυξημένες λαϊκές ανάγκες σε Παιδεία - Υγεία - Πρόνοια, όχι για να καλύψουν τα ελλείμματα του ΟΑΕΕ που η πολιτική τους δημιούργησε. Επιδιώκουν να αυξήσουν τα φορολογικά έσοδα, όχι για να αυξήσουν τους απαράδεκτα χαμηλούς μισθούς και τις εξευτελιστικές συντάξεις.

Θέλουν να χρηματοδοτήσουν για άλλη μια φορά το μεγάλο κεφάλαιο που τα τελευταία χρόνια φούσκωσε και έσκασε από την κερδοφορία και οδήγησε στην κρίση. Θέλουν να ενισχύσουν τις μεγάλες επιχειρήσεις και τα μονοπώλια για να ξεπεράσουν την κρίση τους. Στέλνουν το λογαριασμό της οικονομικής κρίσης στα λαϊκά στρώματα. Σχεδιάζουν να επαναφέρουν τη δοκιμασμένη και στο παρελθόν φοροεισπραχτική μέθοδο των αντικειμενικών κριτηρίων σε νέα πιο αντιλαϊκή έκδοση, σε συνδυασμό με δήθεν κριτήρια διαβίωσης και πόθεν έσχες. Και την ίδια στιγμή ετοιμάζονται να μειώσουν τη φορολογία των μεγάλων επιχειρήσεων κάτω από το 20%, στο όνομα, δήθεν, της ανάπτυξης. Σχεδιάζουν τη μείωση έως κατάργηση τού, ήδη απαράδεκτα χαμηλού, αφορολόγητου, που επιχειρήθηκε και από την κυβέρνηση της ΝΔ. Το μόνο που προσπαθούν να πετύχουν είναι η παραπέρα μείωση του εισοδήματος των αυτοαπασχολούμενων. Καλλιεργούν αυταπάτες ότι η συλλογή αποδείξεων θα φέρει μείωση της φορολογίας και χτύπημα της φοροδιαφυγής. Στόχος είναι η αύξηση των εσόδων από το ΦΠΑ που είναι ο πιο αντιλαϊκός φόρος γι` αυτό και σκέπτονται παράλληλα την αύξηση των συντελεστών του.

Για να ξεγελάσουν εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους επέβαλαν τη γελοία έκτακτη εισφορά στα κέρδη των επιχειρήσεων που αντιπροσωπεύει κάτω από το 1% των τεράστιων κερδών που είχαν τα τελευταία 5 χρόνια. Κέρδη για να φορολογηθούν υπάρχουν και μάλιστα πολλά, στις τράπεζες που πήραν 28 δισ. ευρώ, στους βιομηχάνους που ετοιμάζεται να τους χρηματοδοτήσει για άλλη μια φορά, στα πολυκαταστήματα που σχεδιάζει να τους χαρίσει την κυριακάτικη αργία για να κυριαρχήσουν στην αγορά.

Η ΔΗΚΕΒΕ καλεί όλους τους συνάδελφους αυτοαπασχολούμενους, τις αγωνιστικές αντιμονοπωλιακές δυνάμεις στο συνδικαλιστικό κίνημα να αντιδράσουν στην εκστρατεία συκοφάντησης και αποπροσανατολισμού που στόχο έχει να δημιουργήσει συγχύσεις και αντιθέσεις ανάμεσα σε εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους. Για να περάσει πιο εύκολα και χωρίς αντιστάσεις η πολιτική που κυβέρνηση και Ευρωπαϊκή Ενωση έχουν συναποφασίσει, να φορτώσουν τα βάρη της κρίσης στο λαό, να εξασφαλίσουν την κερδοφορία του κεφαλαίου.
Οι αυτοαπασχολούμενοι απέναντι στη γενικευμένη επίθεση στη δουλειά και το εισόδημά μας ένα μόνο δρόμο έχουμε. Την ανάπτυξη ενός αγωνιστικού - διεκδικητικού κινήματος μαζί με τους άλλους εργαζόμενους για την ανατροπή της αντιλαϊκής - φιλομονοπωλιακή πολιτικής. Την καταδίκη των ηγεσιών της ΓΣΕΒΕΕ και της ΕΣΕΕ που πρόθυμοι έσπευσαν να δώσουν χέρι βοήθειας στην κυβέρνηση να περάσει όσο γίνεται πιο ανώδυνα τα νέα αντιλαϊκά μέτρα. Γι` αυτό λείπουν οι αγώνες και περισσεύουν οι διαβουλεύσεις. Την προβολή και διοίκηση ενός ολοκληρωμένου πλαισίου αιτημάτων πάλης για φορολογικό σύστημα που θα παίρνει υπόψη την πραγματικά δύσκολη κατάσταση των μικρών επιχειρήσεων και δε θα τους φορτώνει με βάρη που δεν μπορούν να αντέξουν.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ
• Κάθε μικροεπιχείρηση να φορολογείται ανάλογα με τα έσοδα και έξοδά της, όπως αυτά προκύπτουν από τα λογιστικά βιβλία και τα παραστατικά στοιχεία, που αποτελούν τη μοναδική πηγή προσδιορισμού των κερδών της. Κατάργηση κάθε είδους αντικειμενικών κριτηρίων.
• Κλείσιμο των χρήσεων λίγους μήνες μετά την κατάθεση των δηλώσεων στην εφορία. Κατάργηση του απαράδεκτου καθεστώτος των ανέλεγκτων χρήσεων.
• Κατάργηση του 20% για τις προσωπικές εταιρείες.
• Κατάργηση του βιβλίου απογραφής μέχρι 200.000 ευρώ.
• Φορολόγηση των κερδών των μεγάλων επιχειρήσεων και ΑΕ στο 45%.
• Τα κέρδη των συνεταιρισμών να μη φορολογούνται. Να φορολογείται μόνο το μέρισμα που παίρνει ο συνέταιρος που προστίθεται στο προσωπικό του εισόδημα.
• Αφορολόγητο όριο, ατομικό 20.000 ευρώ, οικογενειακό 40.000 ευρώ και 5.000 ευρώ για κάθε παιδί.
• Προοδευτική αύξηση των φορολογικών συντελεστών πάνω από το αφορολόγητο. Φορολόγηση των μεγάλων εισοδημάτων στο 45%.
• Δραστική μείωση της έμμεσης φορολογίας. Κατάργηση του ΦΠΑ στα είδη πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης πρώτα απ` όλα στα είδη διατροφής, ένδυσης - υπόδησης, σχολικά είδη. Κατάργηση του ειδικού φόρου στα καύσιμα.
• Δραστική μείωση των δημοτικών φορών και τελών, ενίσχυση των δήμων και των νομαρχιών από τον κρατικό προϋπολογισμό. Κατάργηση του δημοτικού φόρου 0,5%.

ΟΥΤΕ ΦΡΑΚΤΕΣ ΟΥΤΕ ..ΣΠΙΝΑΛΟΓΚΕΣ

Τίποτα και κανείς δεν πρόκειται να αποτρέψει τους ανθρώπους που απειλούνται με αφανισμό από την αναζήτηση δρόμων για τη διασφάλιση της ζωής. Οι διεθνείς οργανώσεις εκτιμούν ότι τα επόμενα χρόνια ο αριθμός των προσφύγων θα ξεπεράσει τα 500 εκατομμύρια. Η δυστυχία, η πείνα, ο φόβος, η ανελευθερία θα είναι πάντα το «διαβατήριο» για την αναζήτηση της ελπίδας, της τροφής, της ασφάλειας. Αυτή είναι η ιστορία της ανθρωπότητας: Ενα «καραβάν σαράι» που ποτέ δε σχηματίστηκε από χόμπι, αλλά πάντα από ανάγκη.

*

Η Ελλάδα δεν προέκυψε στο δρόμο τους ως «τουριστική επιλογή», αλλά ως γεωγραφική επιλογή, ως «πέρασμα» που δεν το καθόρισαν οι ίδιοι, αλλά οι δουλέμποροι. Δεν έρχονται για διακοπές οι μετανάστες στην Ελλάδα. Ολοι τους έχουν να διηγηθούν την ίδια ιστορία της ανέχειας, της φτώχειας, του πολέμου, των πολιτικών διώξεων που διηγούνταν και οι δικοί μας μετανάστες: Στις στοές του Βελγίου, στα εργοστάσια της Γερμανίας, στην ξενιτιά της Αμερικής και της Αυστραλίας.

Δε θα έφευγαν από τις χώρες τους αν το «παγκόσμιο χωριό» που υπηρετούν ο Ομπάμα, η Μέρκελ, ο Σαρκοζί, ο Πούτιν, ο Παπανδρέου, ο Σαμαράς, ο Καρατζαφέρης, δεν τους είχε στοιβάξει σε μια «γειτονιά» όπου οι εργαζόμενοι ζουν με 1 - 2 δολάρια τη μέρα, που κάθε τρία δευτερόλεπτα ένα παιδί πεθαίνει από την πείνα. Δε θα ξενιτεύονταν αν το ΝΑΤΟ, η ΕΕ, το ΔΝΤ και όλοι οι ευαγείς οργανισμοί στους οποίους συμμετέχει η Ελλάδα, δεν τους κατακρεουργούσαν είτε με τα πολεμικά είτε με τα οικονομικά «βομβαρδιστικά» τους.

*

Επομένως, όσοι κύριοι και κυρίες με προσποιητή αθωότητα διακινούν εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του ΛΑ.Ο.Σ. εκείνα τα «και μεις τι φταίμε;» ή τα άλλα, τα «και εμείς τι μπορούμε να κάνουμε;», να τ' αφήσουν αυτά. Διότι όλοι τούτοι, που είτε ευθέως είτε σε επίπεδο συμβολισμών εκτοξεύουν με ύφος συνοριοφύλακα το δηλητήριο της ξενοφοβίας, του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας, «φταίνε»! Φταίνε, γιατί:

Πρώτον, είναι με το ΝΑΤΟ και την ΕΕ που «εξανθρωπίζουν» πληθυσμούς, είτε δολοφονώντας τους, είτε προκαλώντας την εκδίωξη από τα εδάφη τους.

Δεύτερον, γιατί λένε ψέματα. Ψεύδονται ασύστολα όταν ισχυρίζονται ότι το πρόβλημα της μετανάστευσης θα λυθεί με μέτρα αστυνομικά, με καταστολή, με στρατοκρατικά «κόλπα», με «φράκτες». Ποτέ και πουθενά δε λύθηκε έτσι το πρόβλημα. Στην Αμερική, εκεί που δεν έβαλαν 12,5 χιλιόμετρα «φράκτη» όπως ονειρεύεται ο Παπουτσής στον Εβρο, αλλά 700 χιλιόμετρα ηλεκτροφόρα καλώδια στα σύνορα με το Μεξικό, οι ΗΠΑ συνεχίζουν να δέχονται κατά εκατομμύρια τους ισπανόφωνους μετανάστες.

*

Με μια κουβέντα: Είναι ψεύτες, όσοι ισχυρίζονται ότι χωρίς να αντιμετωπιστούν οι αιτίες που γεννούν την προσφυγιά, είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της μετανάστευσης.

Είναι και διπλά επικίνδυνοι.

Αφ' ενός, γιατί η αστυνομοκρατία και η στρατοκρατία που «προτείνουν» εις βάρος των μεταναστών δε σταματούν «έξω», αλλά τελικά στοχεύουν στη «νομιμοποίηση» τέτοιων πρακτικών κατά του συνόλου του «εχθρού - λαού».

Αφ' ετέρου, γιατί θέλοντας να αποπροσανατολίσουν και να ξεστρατίσουν τη λαϊκή οργή από την πολιτική τους, δεν έχουν καμία αναστολή να ταΐζουν ακόμα και το φίδι του ρατσισμού, πάνε να φορτώσουν τα δεινά της ελληνικής κοινωνίας, που οι ίδιοι προκαλούν, στους μετανάστες.

Μιλάμε για τους μετανάστες που είναι «εκτός νόμου» επειδή το ίδιο το κράτος τους θέλει εκεί: Στη μαύρη εργασία, ανασφάλιστους, διπλοεκμεταλλευόμενους, στο περιθώριο, στην παραοικονομία, χωρίς χαρτιά, χωρίς ταυτότητα, χωρίς δικαιώματα, κυνηγημένους, κρεμασμένους στους «φράκτες», στοιβαγμένους στα «κέντρα εξευτελισμού των προσφύγων», πρώτους στις «επιχειρήσεις - σκούπα», τελευταίους στα δικαιώματα.

*

Εντούτοις «κάτι πρέπει να γίνει», λένε καλόπιστα οι άνθρωποι στις γειτονιές της Αθήνας. Και πράγματι. Κάτι πρέπει να γίνει. Ομως, αυτό το «κάτι» δεν μπορεί να είναι εφαλτήριο του φασισμού. Ο ελληνικός λαός, από την εποχή του «Ξένιου Διός» κουβαλάει την τιμή της παροχής φροντίδας προς τον κάθε κυνηγημένο. Εχει την τιμή να έχει δηλώσει ήδη από το 1827, από το Σύνταγμα της Τροιζήνας, τον απόλυτο σεβασμό και τη διασφάλιση των δικαιωμάτων κάθε ανθρώπινου όντος εντός της ελληνικής επικράτειας.

Αυτήν την τιμή, αυτήν την ανθρωπιστική παρακαταθήκη, ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να δεχτεί να του τη «λερώσει» κανένας «καρατζαφέρης» του δικομματισμού και κανένας Καρατζαφέρης του ΛΑ.Ο.Σ.

*

Το «κάτι» που πρέπει να γίνει δεν μπορεί παρά να είναι ανθρώπινο. Ούτε «φράκτες», ούτε «Σπιναλόγκες», αλλά:

• Ταξιδιωτικά έγγραφα στους μετανάστες, για να μπορούν να μετακινηθούν εκτός Ελλάδας, όπως ζητούν.
• Απειθαρχία στις αποφάσεις της ΕΕ που κρατούν ομήρους χιλιάδες και χιλιάδες μετανάστες στη χώρα και δεν επιτρέπουν την έξοδό τους από την Ελλάδα.
• Απόδοση όλων των κοινωνικών, εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων στους μετανάστες, απόδοση στο κεφάλαιο της ευθύνης που του αναλογεί για την «πρόσκληση» των μεταναστών στη χώρα ως «φτηνό εργαλείο», θύμα της ανείπωτης εκμετάλλευσης και της αυθαιρεσίας.
• Δημιουργία δημόσιων, οργανωμένων, ανθρώπινων χώρων υποδοχής και όχι στρατόπεδα συγκέντρωσης.
• Σεβασμός των πολιτιστικών τους παραδόσεων, τσάκισμα των κυκλωμάτων που εκμεταλλεύονται τους μετανάστες.

Και, φυσικά, αγώνας για μια Ελλάδα που δε θα γίνεται συνεργός, αλλά θα υψώσει φωνή, θα γίνει «φράκτης» κατά των εγκλημάτων που διαπράττονται στις χώρες τους.

του Ν. Μπογιόπουλου Ριζοσπάστης 08-01-11

Ο «Καλλικράτης» από τη πρώτη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου απέδειξε τις αντιδημοκρατικές διαστάσεις του

.Σε μια συνεδρίαση που θα περίμενε κανείς να διεκπεραιώσει ένα απολίτικο και γραφειοκρατικό καθήκον (αυτό της εκλογής προεδρείου και επιτροπών), αποκαλύφθηκε το πόσο δύσκολη θα είναι η συνέχεια, για τη στοιχειώδη δημοκρατική εκπροσώπηση του εκλογικού σώματος.

Ο «Καλλικράτης» είναι ένας νόμος κομμένος και ραμμένος στα πλαίσια του δικομματισμού. Ένας νόμος που αλλοιώνει την λαϊκή εντολή, τη λαϊκή βούληση . Πιο συγκεκριμένα:
Ο νόμος μιλάει για προεδρείο Δημοτικού Συμβουλίου (άρθρο 64), όμως από καμία διάταξή του δεν ορίζεται η λειτουργία του. Αντίθετα όπως προκύπτει από το άρθρο 67, παρ. 7, ο πρόεδρος που εκλέγεται από την πλειοψηφία, καταρτίζει μόνος του την ημερήσια διάταξη χωρίς τη συμμετοχή του Αντιπροέδρου και του Γραμματέα του Δημοτικού Συμβουλίου. Η εκλογή του προεδρείου με την πρόφαση της αντιπροσωπευτικότητας, μοιράζει τη θέση του Αντιπροέδρου στη μείζονα αντιπολίτευση και του Γραμματέα στην ελάσσονα. Πρόκειται δηλαδή για αξιώματα χωρίς αρμοδιότητα. Για αυτό το λόγο αρνηθήκαμε να ορίσουμε γραμματέα, ώστε να μην νομιμοποιήσουμε μια ψευδεπίγραφη αντιπροσωπευτικότητα.
Αντίθετα ο γαλαντόμος (για τις θέσεις του προεδρείου) Καλλικρατικός νόμος, μετατρέπεται σε λαιμητόμο της ελάσσονος μειοψηφίας, για θέσεις με πραγματικές αρμοδιότητες.
Προβλέπει λοιπόν για την σύνθεση των 2 κυριότερων αποφασιστικών επιτροπών της οικονομικής, (που θα διαχειρίζεται και θα ελέγχει τα οικονομικά του Δήμου) και της επιτροπής ποιότητας ζωής ( που θα είναι υπεύθυνη για θέματα χωροταξίας, περιβάλλοντος, πολεοδομίας κλπ), ότι τα 5(!!!) από τα 7 της μέλη θα προκύπτουν από τη παράταξη της πλειοψηφίας. Οι άλλες 2 θέσεις θα προτείνονται από ένα κοινό σώμα όλης της μειοψηφίας. Λες και έχει καμιά πολιτική σχέση η παράταξη της Λαϊκής Συσπείρωσης με αυτήν του κ. Καρατζή… Σε ένα σώμα ανομοιογενές πολιτικά, που εμείς είχαμε 3 ψήφους και οι άλλοι 8, τα αποτελέσματα ήταν προκαθορισμένα. Η παράταξη του κ Καρατζή θα έκανε ότι ήθελε, και αυτό που ήθελε ήταν να καταλάβει και τις 2 θέσεις για την επιτροπή περιβάλλοντος, αποδεικνύοντας πόσο κοντά πόδια είχαν, τα όσα έλεγαν περί «νέων δημοκρατικών ηθών» και τα ρέστα…
Όμως πέρα από τα νέα ήθη της παράταξης του κ. Καρατζή, αποδείχτηκε κάτι πολύ πιο ανησυχητικό: Ο Καλλικράτης αναδεικνύει τη μείζονα αντιπολίτευση είτε σε πάτρωνα της ελάσσονος (στη περίπτωση που της «χαρίσει» αντιπρόσωπο), είτε σε παράγοντα αποκλεισμού (όπως και έγινε για την επιτροπή ποιότητας ζωής). Στόχος του νομοθέτη να χειραγωγηθούν οι ανυπότακτες μειοψηφίες και να συρθούν σε παζάρια.
Εμείς με τη στάση μας δεν υποχωρήσαμε σε τίποτα και δεν παζαρέψαμε τίποτα.
Αποτέλεσμα μια παράταξη του 13% που δικαιολογεί με το ποσοστό της να έχει 1 αντιπρόσωπο στους 7 της κάθε επιτροπής, τελικά να μην το δικαιούται…
Για μια ακόμα φορά παραβιάζεται η λαϊκή βούληση. Αυτός είναι όμως ο Καλλικράτης: ΒΑΘΕΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ-ΒΑΘΕΙΑ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΣ.
Εμείς ανυπότακτα συνεχίζουμε και ενημερώνοντας τον κόσμο θα χτίσουμε μια δυνατή λαϊκή αντιπολίτευση.

Αυτό φοβούνται - αυτό θα κάνουμε.

ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ

P.F. 2011

P. F. 2011

Το μέλι της μελαγχολίας

1. Ο νέος χρόνος αναδύεται μπροστά μας μελαγχολικός.

Φρόντισαν γι' αυτό οι τοκογλύφοι παντός καιρού και οι πιστοί υπηρέτες τους .

Aς αντλήσουμε το μέλι από τη μελαγχολία - είναι κι αυτή μια επαναστατική πράξη. Ας γίνει αφορμή να ψηλαφίσουμε την αλήθεια μας, να δούμε καθαρά τις αιτίες που προκαλούν τη μελαγχολία και πώς αυτές καθορίζουν το είναι μας.

Η αποκάλυψη αυτή είναι το μέλι που χρωστάμε στον εαυτό μας. Από εκείνη τη στιγμή κανείς δεν είναι ίδιος.

2. Η μελαγχολία είναι η μάνα του ρομαντισμού. Γεννιέται μέσα από έναν αναστεναγμό που κανείς δεν μπορεί ν' αναχαιτίσει. Από τη γέννα αυτή θα ξεπηδήσει μια χειρονομία που θα χτυπήσει στην καρδιά την τοκογλυφία. Ας πιστεύουν ό,τι θέλουν οι κυβερνώντες, ας γαβγίζουν όσο θέλουν οι τεχνικοί της εξουσίας. Ο ρομαντισμός είναι εδώ κόσμημα και σήμα μας. Λόγω αυτού, ο πολίτης της γενικευμένης απάθειας γίνεται πάλι άνθρωπος της δράσης, κολυμπάει ξανά κόντρα στο ρεύμα του ποταμού.

3. Ο ρομαντισμός έσπρωξε τον Καντ να γράψει: «Πράττε έτσι ώστε να χρησιμοποιείς την ανθρωπότητα, τόσο στο πρόσωπό σου όσο και στο πρόσωπο κάθε άλλου, πάντα και ως σκοπό και ποτέ μόνο ως μέσο».

4. Ο ρομαντικός εδώ και τώρα δε συγχωρεί την αναλγησία της οικογένειας που πιστεύει πως μας κυβερνά, τα ψέματά της, το ουδέτερο ύφος της, την κοροϊδία της και την πληθωρική επίδειξη υποταγής στους πάσης φύσεως Δυτικούς. Η χώρα καταρρέει και οι Ευρωπαίοι φορτώνουν τον Γιωργάκη με μετάλλια και παράσημα ως απαραίτητα εφόδια για την εποχή που θα κυκλοφορεί μονίμως εκτός Ελλάδος. Θα τον θυμούνται κάποτε τα εγγόνια των νεκρόφιλων δημοσιογράφων που, χάρη στα πληκτικά ρεπορτάζ τους, πίστεψαν ότι μπορούσαν να σκεπάσουν το σκάνδαλο στο οποίο βουλιάξαμε.

5. Ο ρομαντικός είναι ιστορικά μνησίκακος. Θυμάται κάθε ταπείνωση που έχει υποστεί, κάθε κακεντρέχεια και εκδίκηση που ανθίζουν στους κήπους του κράτους. Το πάθος του ωριμάζει με τους άλλους στο πεζοδρόμιο, εκεί που η αισθητική είναι ιδιαιτέρως υψηλή. Συχνά επαναλαμβάνει τη φράση του Μάιστερ Εκχαρτ: «Προτιμώ να είμαι στην κόλαση με τον Ιησού παρά μοναχός στον Παράδεισο».

6. Εύχομαι ο νέος χρόνος ν' αντλήσει όσο μέλι υπάρχει σε κάθε πίκρα μας.

Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

Αποθήκευση ως Προσχέδιο

Ας μη χάσουμε την ψυχή μας

1. Δεν πρέπει, να χάσουμε την ψυχή μας και τις αξίες μας όσο νόμιμο κι αν είναι το μίσος που μας διακατέχει. Η διαχείριση του μίσους μας θα είναι ό,τι καλύτερο μπορούμε να καταφέρουμε σ' αυτήν τη φάση. Οποιος πολίτης δεν το καταλαβαίνει κι αφήνεται στα ένστικτά του, βλέπει το τυρί κι όχι τη φάκα. Ενώ όλοι γνωρίζουν πως τα ψυχιατρεία και οι φυλακές ξεχειλίζουν καθημερινά από πάσης φύσεως περιστατικά, αρνούνται πεισματικά να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους. Διευκολύνουν έτσι το καθεστώς να τους ξεφορτωθεί με τον πιο εύκολο τρόπο: ανοίγοντας την πόρτα των φυλακών. Ενα σύνθημα που πρέπει να προσθέσουμε μαζί με τ' άλλα: ούτε μισή ώρα στις φυλακές. Πρέπει να συνεχίσουμε να κυκλοφορούμε ανάμεσα στους αυτόπτες μάρτυρες ενάντια στις τερατωδίες τους.

2. Δεν πρέπει να χάσουμε την ανθρωπιά μας σ' αυτές τις αποτρόπαιες συνθήκες. Το καθεστώς επιθυμεί να γίνουμε υπάνθρωποι. Αυτή θα είναι η καθολική νίκη του.

3. Δεν πρέπει να μας κερδίσει η απελπισία. Ας φωτίσουμε ο ένας τον άλλον. Ας ομονοήσουμε για να βγούμε το γρηγορότερο από την τρέλα της Ευρώπης πριν επιβληθεί, εκτός από οικονομικά, και πνευματικά πάνω μας. Παραφράζοντας τον σοφό θα έλεγα: Οι Ευρωπαίοι μοιάζουν με ορισμένους χειρουργούς που κόβουν το χέρι που δεν μπορoύν να γιατρέψουν, προκειμένου να κρύψουν την άγνοιά τους και να περισώσουν την υπόληψή τους.

4. Δεν πρέπει ν' αφήσουμε την αποστροφή που νιώθουμε για τα τεκταινόμενα να γίνει απάθεια που θα θρέψει τον πρωθυπουργό και την αυλή του.

5. Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στη φιλανθρωπία να κερδίσει σε βάρος της ανθρώπινης αλληλεγγύης. Ας θυμηθούμε τον κύριο Ουίλιαμ Πέιν: «Κάνει τη φιλανθρωπία επίδειξη, την εγκράτεια απληστία, την ταπεινοφροσύνη πανουργία, και τη γενναιοδωρία δημαγωγία. Κοντολογίς, η αρετή γίνεται επιβουλή και η θρησκεία μόνο συμφέρον. Τα καλύτερα προτερήματα είναι αδύνατο να γίνουν δεκτά χωρίς ένα "αλλά", που θα μειώσει την αξία τους και θα μετριάσει τον έπαινό τους. Ιδού ο ελεεινότερος των χαρακτήρων! Και οι αθλιότεροι των ανθρώπων όσοι τον διαθέτουν».

6. Δεν πρέπει να χάσουμε την αισθητική μας. Ερχονται μέρες που θα δοκιμαστεί και αυτή εξαιτίας της πνευματικής ένδειας που μας κατακλύζει. Αν παρατηρήσουμε συστηματικά, η κατάσταση του πολιτισμού εκφράζεται μέσα από ένα παραλήρημα άγνοιας.

7. Δεν πρέπει να δεχτούμε την εποχή μας ως εποχή ισχνών αγελάδων. Οσους καλλιεργούν αυτή την ιδέα ας τους θεωρήσουμε φυσικούς εχθρούς, όπως και τους δουλοπρεπείς που τους ακολουθούν. Την ίδια στάση πρέπει να έχουμε και απέναντι στα πάσης φύσεως παπαγαλάκια. Γι' αυτές τις δημοσιογραφικές μετριότητες - κι ας παίζουν στα πρώτα - που τρέφονται από τα αποφάγια των αφεντικών τους.

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

Αγωνιστικά κάλαντα

Καλήν ημέρα εργατιά
Κι αν είναι ορισμός σου
Χρόνια πολλά αγωνιστικά
Να πω στο σπιτικό σου !

Ηρθανε χρόνια δύσκολα
Κοπήκανε τα δώρα
ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και τρόικα
Ρημάξανε τη χώρα !

Μνημόνιο, Ασφαλιστικό
Παιδεία και Υγεία
Ολα τα ξεπουλήσανε
Για την πλουτοκρατία !

Αυτή ‘ναι η εκμετάλλευση
Που ζούμε κάθε μέρα
Γι’ αυτό και τον καπιταλισμό
Πρέπει να κάνεις πέρα !

Με εξουσία λαϊκή
Διέξοδο να δώσεις
Με δυνατό το ΚΚΕ
Μπορείς να τους σαρώσεις !

Στο ΚΚΕ να στηριχτείς
Στο Κόμμα σου εργάτη
Αλλο μην τους ανέχεσαι
Και γύρνα τους την πλάτη !

απο faros.wordpress

«Κάποιοι μεθοδεύουν σκόπιμα την εξάπλωση του σκαθαριού στους φοίνικες για να καρπωθούν τα κονδύλια της Ε.Ε.»

Την παρέμβαση του εισαγγελέα έχει προκαλέσει η επώνυμη καταγγελία του κ. Παντελή Φιλιππάκη, ασκούμενου δασολόγου στη Δ/ση Δασών Λασιθίου, ο οποίος κάνει λόγο για αναποτελεσματική προστασία των φοινικοειδών και των οικότοπων από τις αρμόδιες αρχές της νομαρχίας Λασιθίου, καθώς και για πλημμελή ενημέρωση του υπουργείου από τα αρμόδια γνωμοδοτικά ινστιτούτα, ΕΘΙΑΓΕ και Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο, σε ό,τι αφορά την αποτελεσματική καταπολέμηση του σκαθαριού.
Η υπόθεση αυτή ήδη βρίσκεται στο γραφείο του
εισαγγελέα και των επιθεωρητών Περιβάλλοντος και Δημόσιας Διοίκησης, με τον πρώτο να έχει διατάξει ήδη τη διενέργεια έρευνας για τη συγκεκριμένη υπόθεση.
Παράλληλα, ο κ. Φιλιππάκης έχει ήδη καταθέσει την άποψή του και προς την πολιτική ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος, κατηγορώντας σχεδόν όλες τις υπηρεσίες που εμπλέκονται με την επιχείρηση εξόντωσης του κόκκινου σκαθαριού ότι έχουν αναπτύξει σχέδιο εξάπλωσής του, με κίνδυνο τον αφανισμό των φοινικοδασών της Κρήτης, προκειμένου να μπορούν στο μέλλον να καρπώνονται τα χρήματα από τα προγράμματα που εγκρίνονται για τη διάσωση των φοινίκων.
Ο ίδιος δηλώνει στην «Τ» ότι υπάρχει μέθοδος αντιμετώπισης του σκαθαριού πολύ οικονομικότερος από αυτόν της κοπής και καταστροφής των προσβεβλημένων φοινίκων. Όμως, για «ανεξήγητο λόγο», όπως λέει, η πολυσέλιδη πρότασή του έχει «θαφτεί» και προτιμάται «η πολύ πιο ακριβή λύση που έχει προτείνει το ΓΕΩΤΕΕ και το ΕΘΙΑΓΕ».
Ο δασολόγος από τον Άγιο Νικόλαο ούτε λίγο ούτε πολύ κάνει λόγο για ένα οργανωμένο σχέδιο, με φόντο τα εκατομμύρια ευρώ που αναμένονται να δοθούν για τη σωτηρία των φοινίκων. Ο κ. Φιλιππάκης βλέπει, όπως τονίζει στην «Τ», ακόμη και σκόπιμη διασπορά του κόκκινου σκαθαριού. Πιο συγκεκριμένα όπως υποστηρίζει, «το έντομο αυτό είναι "φοβικό" και σύμφωνα με την επιστημονική βιβλιογραφία εξαπλώνεται μόλις 10 χιλιόμετρα το χρόνο, ενώ οι καταγραφές δείχνουν εξάπλωση 10 χιλιόμετρα σε τέσσερις ημέρες».
Στόχος, όπως σημειώνει, αυτής της μεθοδευμένης επέλασης «είναι τα χρήματα από κοινοτικά κονδύλια, που διεκδικούν κάποιοι επιστημονικοί κύκλοι και τα οποία προορίζονται για μελέτες και δράσεις σε περιπτώσεις καταστροφής των αυτοφυών δασών, όπως πχ. το πρόγραμμα LIFE, που διαθέτει 3 εκατομμύρια ευρώ για αυτόν το σκοπό». Με άλλα λόγια, υποστηρίζει ότι κάποιοι μεθοδεύουν την καταστροφή των φοινικοδασών της Κρήτης.
«Θέλουν να μη δοθεί καμία λύση»
«Γνωρίζω ότι το σκαθάρι θα έκανε τουλάχιστον δέκα χρόνια να πάει στο Βάι, με βάση το ρυθμό εξάπλωσής του. Όμως, απόρησα μόλις εντόπισα σκαθάρι στο φοινικόδασος. Αυτό που διαπίστωσα από την έρευνα και την καταγραφή που έκανα στην περιοχή ήταν ότι σε όλα τα χωριά, σε 130 χλμ. μήκος, υπήρχαν 150 φοίνικες και στον Βόρειο και στον Νότιο Οδικό Άξονα του Νομού Λασιθίου, με φαγώματα στα φύλλα από σκαθάρι. Κατάλαβα ότι αυτό το πράγμα είχε γίνει σκόπιμα. Δεν είναι δυνατόν να είναι προσβεβλημένοι τόσοι φοίνικες και να βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο, χωρίς να έχει πέσει κάποιο φυτό. Ήταν τεχνητή η προσβολή και η διασπορά. Και όποιος μπορεί να με διαψεύσει, ας βγει να το κάνει. Ενώ γνωρίζουμε όλοι ότι το σκαθάρι πεθαίνει με το ψέκασμα, με βάση τα όσα ισχύουν σε άλλες χώρες όπως στην Κύπρο, εδώ στην Κρήτη η πρόταση αυτή που συνέγραψα απορρίφθηκε. Δεν εγκρίνανε, δηλαδή, τη μελέτη που είχαμε καταθέσει στις 8-2-2010 για λόγους τους οποίους δεν προσδιόρισε κανείς. Δεν εγκρίνανε μια μελέτη ενδεδειγμένη και αντίθετα δίνανε λάθος οδηγίες προς το υπουργείο για τη μέθοδο που έπρεπε να ακολουθήσουν, η οποία είναι πολύ πιο δαπανηρή. Εμείς προτείναμε μια μέθοδο που κοστίζει 20-50 λεπτά του ευρώ για κάθε φοίνικα, τη στιγμή που η δική του κοστίζει 800 ευρώ» καταγγέλλει ο κ. Φιλιππάκης.
Μάλιστα, ο ίδιος δηλώνει ότι ενώ είχε λάβει την πρωτοβουλία να ξεκινήσει τη διαδικασία για την αντιμετώπιση των φοινίκων με δικά του έξοδα, έχουν στείλει μέχρι και την αστυνομία για να τον συλλάβουν. Για να αποδείξει τα λεγόμενά του αναφέρει ως παράδειγμα την ολοκληρωτική -όπως δηλώνει- αντιμετώπιση του φαινομένου σε 50 φοίνικες στο Παλαίκαστρο.
Ο ίδιος συνεχίζει εξαπολύοντας βαριές κατηγορίες, λέγοντας ότι οι αρμόδιες υπηρεσίες αποκρύπτουν την αλήθεια γύρω από το θέμα.
«Είμαι σίγουρος ότι υπάρχουν σκαθάρια στο Βάι. Οι αρμόδιες υπηρεσίες όμως περιμένουν να σιγουρέψουν την προσβολή και έπειτα θα ανακοινώσουν τον κίνδυνο, για να σπείρουν τον πανικό. Αυτό που θέλουν είναι να εξασφαλίσουν το εργολαβικό όφελος και για αυτό έχουν βγάλει και τόσους διαγωνισμούς άγονους. Θέλουν να μη δοθεί καμία λύση, για να πάρουν τα χρήματα που θέλουν από την όλη υπόθεση».
«Συνένοχο το ΕΘΙΑΓΕ και το Μπενάκειο»
Παράλληλα, καταγγέλλει ως πλημμελή τη γνωμοδότηση του ΕΘΙΑΓΕ και του Μπενάκειου Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου προς το ΥΠΑΑΤ, όσον αφορά στα μέτρα καταπολέμησης και συγκεκριμένα για την παραπληροφόρηση ως προς τη μη αποτελεσματικότητα των χημικών σκευασμάτων, με κίνδυνο όπως τονίζει τον αφανισμό του Βάι.
«Ο γνωμοδοτικός ρόλος του ΕΘΙΑΓΕ και του Μπενάκειου κρίνεται ελλιπής στο βαθμό παραπληροφόρησης και με αδιαφανείς σκοπούς.
Το Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο και συγκεκριμένα ο κ. Κοντοδήμας προέβαινε σε δημόσιες δηλώσεις και ενημερώσεις τοπικών Αρχών ότι τα χημικά σκευάσματα είναι πλήρως αναποτελεσματικά. Παρά την ακαδημαϊκή του δραστηριότητα και το ρόλο του ως γνωμοδοτικό όργανο του ΥΠΑΑΤ καθυστέρησε η εφαρμογή της 2007/365, με αποτέλεσμα την εξάπλωση του κάνθαρου στο Νομό Λασιθίου και την απειλή της χώρας με κοινοτικές κυρώσεις
Φτάνοντας στο 2010, χωρίς να έχουν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα από το συντονιστή του παραπάνω προγράμματος, που είναι το Μπενάκειο Ινστιτούτο, παρουσιάζεται ψευδώς ότι δεν έχουν βρεθεί τρόποι καταπολέμησης, προωθώντας τη χρήση εντομοπαθογόνων νηματωδών και μυκήτων, βιοακουστικής ανίχνευσης και μαζικής παγίδευσης χωρίς παράλληλη φυτοπροστασία, ως πρωτοποριακά μέτρα καταπολέμησης παρά τη μη υιοθέτησή τους από τη διεθνή επιστημονική κοινότητα και χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της αρμόδιας Δ/σης Δασών Λασιθίου, που είναι ο μόνος φορέας που έχει δικαίωμα διεξαγωγής δράσεων στην περιοχή» επισημαίνει.
Ενώ σε ό,τι αφορά τη Δ/ση Αγροτικής Ανάπτυξης της Νομαρχιακής Αυτοδ/σης Λασιθίου, εξηγεί πως «όχι μόνο δεν έχει οργανώσει συνεργεία καταπολέμησης που έχουν εφαρμοστεί σε χώρες της Μεσογείου, αλλά έκρινε σκόπιμο, παρά τις καταγγελίες για τη μη εφαρμογή μέτρων, να χρηματοδοτήσει πιλοτικό πρόγραμμα στο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Κρήτης, Τμήμα Μουσικής Τεχνολογίας και Ακουστικής και το Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο μελέτη για τη χρήση βιοακουστικής ανίχνευσης. Μια μεθοδολογία που είχε ήδη αποδειχθεί ως μη εφαρμόσιμη λύση, σύμφωνα με πορίσματα τις επιστημονικής κοινότητας από το 2007.
Την ίδια στιγμή η Ν.Α. Λασιθίου προχώρησε στην τοποθέτηση φερομονικών παγίδων, χωρίς όμως την παράλληλη χρήση χημικών σκευασμάτων, πρακτική αναγνωρισμένη διεθνώς ως λανθασμένη» καταγγέλλει, μεταξύ άλλων, ο κ. Φιλιππάκης.
Από την πλευρά τους, βέβαια, οι εκπρόσωποι των υπηρεσιών που κατηγορεί ο δασολόγος, δηλώνουν ότι όσα ισχυρίζεται δεν ευσταθούν σε καμία περίπτωση.
«Τα όσα καταγγέλλονται είναι ανυπόστατα. Δεν μπορεί όλοι οι επιστήμονες στην Ελλάδα να έχουν κάνει κλίκα για να καταστρέψουν το Βάι. Είναι κάτι πέρα από κάθε φαντασία. Ο καθένας μπορεί να κάνει όποια καταγγελία θέλει. Το θέμα είναι αν μπορούν να αποδειχθούν» σημειώνει ο κ. Νίκος Ροδιτάκης από την πλευρά του ΕΘΙΑΓΕ. Ενώ ο κ. Κώστας Καμπιτάκης για λογαριασμό του ΓΕΩΤΕΕ δηλώνει ότι δεν ασχολείται με το θέμα. «Μπορεί οποιοσδήποτε να καταγγέλλει τα πάντα. Αν η καταγγελία είναι αληθινή, οφείλει να αποδειχθεί. Σε διαφορετική περίπτωση ο καταγγέλλων πρέπει να πάει φυλακή» σχολιάζει ο κ. Καμπιτάκης.



από tolmi.gr

ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ Αγίου Νικολάου: Το πρόβλημα διαχείρισης των αποριμμάτων στο Λασίθι. Μόνη διέξοδος η ενωτική αγωνιστική δράση των τοπικών κοινωνιών

Έφτασε ξανά ο κόμπος στο χτένι και είμαστε πάλι με την πλάτη στον τοίχο…
Αυτή είναι η αίσθηση όσων ασχολούνται με τα κοινά και έχουν έστω και στοιχειωδώς ενημερωθεί σχετικά με τις εξελίξεις πάνω στη διαχείριση απορριμμάτων της περιοχής μας. Το ίδιο έργο που είδαμε και στο παρελθόν. Το ίδιο έργο που θα δούμε και στο μέλλον. Και με τα νοσοκομεία και με τις σχολές κλπ…
Η Λαϊκή Συσπείρωση είχε έγκαιρα προειδοποιήσει ότι το καράβι στραβά αρμενίζει. Και αρμενίζει στραβά γιατί η ρώτα έχει σχεδιαστεί από άλλους και οδηγεί στις «ξέρες» των υποσχέσεων, του τοπικισμού και του ραγιαδισμού. Φαίνεται ότι οι δημοτικοί μας άρχοντες επιμένουν ότι τα προβλήματα του τόπου μπορούν να επιλυθούν σε μια εντός τειχών διαπραγμάτευση… με μια συμφωνία κυρίων. Όμως αλλεπάλληλες συναντήσεις έχουν γίνει, δεκάδες δεσμεύσεις έχουν δοθεί (ενίοτε και διαφορετικές μεταξύ τους), αλλά καμία λύση δεν έχει βρεθεί. Μάλιστα πολλοί παράγοντες έφευγαν από αυτές τις συναντήσεις με διαφορετικές συμφωνίες και δεσμεύσεις στο μυαλό του ο καθένας. Η τακτική αυτή δεν οδηγεί πουθενά. Πρόσφατα το Δημοτικό Συμβούλιο, αφού πολύ σωστά απάντησε με ένα ομόφωνο όχι στην εντολή του Περιφερειάρχη, άφησε πάλι ανοιχτό παραθυράκι επίλυσης σε νέες διαβουλεύσεις και έδωσε εντολή στη νομική υπηρεσία ώστε να γίνει καταλογισμός ευθυνών σε όσους ευθύνονται για την κατάρρευση του περιφερειακού σχεδιασμού διαχείρισης απορριμμάτων.
Υπάρχει λύση μέσω νομικής συνδρομής: Απάντηση Όχι. Ο Άγιος Νικόλαος έχει χρηματοδοτηθεί από τον ΕΣΔΑΚ για κύτταρο το οποίο θα κάλυπτε τις ανάγκες Αγίου και Ιεράπετρας. Όμως ο κεντρικός σχεδιασμός προέβλεπε και άλλες δράσεις. Αυτές οι άλλες δράσεις που ποτέ δεν υλοποιήθηκαν, μας δίνουν επιχειρήματα που άπτονται της κοινής λογικής για να στηρίξουμε την προσφυγή μας. Μπορούμε να επικαλεστούμε ότι η αδράνεια της Περιφέρειας Κρήτης οδήγησε σε ναυάγιο όλο τον περιφερειακό σχεδιασμό. Συγκεκριμένα η μη λειτουργία του κεντρικού εργοστασίου σε επίπεδο Κρήτης, είχε αποτέλεσμα να κορεστεί πολύ πιο γρήγορα του αναμενομένου το υπάρχον κύτταρο του ΧΥΤΑ Αγίου Νικολάου. Επίσης η παράλειψη δημιουργίας του χώρου κομποστοποίησης που προβλεπόταν για τα οργανικά απορρίμματα της Ιεράπετρας, θα επιβαρύνει ακόμα περαιτέρω τη λειτουργία του ΧΥΤΑ Αγίου Νικολάου. Τέλος με δεδομένη την άρνηση του Δήμου Σητείας να διαχειρίζεται τα σκουπίδια του Μακρύ Γιαλού, ο ΧΥΤΑ του Αγίου επωμίζεται άλλο ένα διαχειριστικό βάρος , εκτός των πλαισίων που συμφωνήθηκαν. Στην νομική μας φαρέτρα έχουμε και το επιχείρημα ότι ο Περιφερειακός σχεδιασμός θα έπρεπε να επικαιροποιείται κάθε χρόνο, και να αναθεωρείται κάθε πέντε χρόνια. Ούτε αυτό έγινε ως όφειλε, αλλά η αλήθεια είναι πως και καμία δημοτική μας αρχή δεν τόλμησε να το απαιτήσει.
Επί του πρακτέου όμως, όσες ευθύνες κι αν καταλογιστούν σε πρόσωπα, νομίζουμε ότι το Συμβούλιο Επικρατείας δεν θα ασχοληθεί με την πολιτική διάσταση του προβλήματος, αλλά με τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος. Και δημόσιο συμφέρον είναι κατά το Σ.Ε. «να γλιτώσει η Ελλάδα τα πρόστιμα από τη λειτουργία της χωματερής στην Ιεράπετρα». Άρα όσοι ποντάρουν απλά στη νομική συνδρομή για να μην έρθουν τα σκουπίδια στο ΧΥΤΑ του Αγίου, μάλλον ποντάρουν λαθεμένα.
Υπάρχει διέξοδος; Απάντηση, Ναι. Πρέπει όμως άμεσα η δημοτική αρχή να ενημερώσει τους Αγιονικολιώτες μέσα από λαϊκές συνελεύσεις για την κρισιμότητα του προβλήματος. Θυμίζουμε εδώ ότι με βάση τα στοιχεία της τεχνικής υπηρεσίας, αν έρθουν τα απορρίμματα Ιεράπετρας-Μακρύ Γιαλού, το κύτταρο θα αντέξει 10 μήνες και μετά ούτε ο Άγιος, ούτε η Ιεράπετρα δεν θα έχουν τι να κάνουν τα σκουπίδια τους. Έχουμε λοιπόν μια βραδυφλεγή βόμβα με απίστευτες οικολογικές και οικονομικές συνέπειες αν αυτή εκραγεί στα χέρια μας. Με αυτό το δεδομένο χρειάζεται και οι δύο κοινωνίες να πουν ένα δυνατό όχι απέναντι στην κεντρική εξουσία, που και σε αυτό το επίπεδο παίζει με το διαίρει και βασίλευε. Οι δύο κοινωνίες πρέπει να πιέσουν τώρα αμέσως για χωροθέτηση και δημοσιοποίηση χρονοδιαγράμματος κατασκευής του κεντρικού εργοστασίου μηχανικής επεξεργασίας . Μπορούμε να πιέσουμε για δημιουργία χώρων δημοτικής κομποστοποίησης και στον Άγιο και στην Ιεράπετρα και να ζητήσουμε δέσμευση κονδυλίων από την Περιφέρεια για αυτό τον σκοπό. Μπορούμε να ζητήσουμε άμεση χρηματοδότηση για ένα νέο κύτταρο στον ΧΥΤΑ Αγίου Νικολάου, αφού ο παλιός είναι σε οριακό σημείο ακόμα κι αν δεν έρθουν τα απορρίμματα της Ιεράπετρας (18 μήνες max). Μπορούμε να προτείνουμε την ένταξη της ενότητα Ιεράπετρας – Αγίου, σε ένα πρόγραμμα διαλογής απορριμμάτων στην πηγή. Είναι ένα σύστημα που πάει την ανακύκλωση ένα επίπεδο πιο πάνω και εξασφαλίζει μαζί με την κομποστοποίηση οικονομικά οφέλη για τους Δήμους μας. Αν αυτά γίνουν τότε μπορούμε να συζητήσουμε μια διαχειριστική πρόταση για το τι θα γίνει άμεσα με τα σκουπίδια της Ιεράπετρας. Μια πρόταση όμως, που θα μοίραζε το διαχειριστικό βάρος της χωματερής Ιεράπετρας σε περισσότερο του ενός ΧΥΤΑ. Γιατί όπως προείπαμε ο ΧΥΤΑ Αγίου, απλά δεν επαρκεί.
Όλα τα παραπάνω μπορούν να γίνουν με το δυναμισμό δύο κοινωνιών που βαρέθηκαν πια να παίζουν στο στημένο και τοπικιστικά σχεδιασμένο παιχνίδι της κεντρικής εξουσίας. Για αυτό ζητάμε από το Δήμο μας να οργανώσει κοινή συνεδρίαση των Δημοτικών συμβουλίων Αγίου Νικολάου και Ιεράπετρας, όπου θα καλεστούν οι οικολογικές οργανώσεις και οι φορείς των δύο πόλεων ώστε δούμε να γίνεται πράξη αυτό το κοινό μέτωπο.
Επίσης ζητάμε από τους δημοτικούς άρχοντες να μην αφήνουν τους πολίτες αμέτοχους των εξελίξεων. Αν η κεντρική εξουσία συνειδητοποιήσει ότι το διασπαστικό παιχνίδι της δεν περνά και αν εκτιμήσει ότι θα διαχειριστεί ένα μαζικό ξεσηκωμό τύπου Κερατέας, τότε και μόνο τότε θα κάτσει να διαπραγματευτεί.
Θα μπορούσαμε να συγκαλέσουμε εμείς σαν Λαϊκή Συσπείρωση τις λαϊκές συνελεύσεις. Όμως φοβόμαστε ότι θα αποδυναμωθεί το όποιο αποτέλεσμα βγει από αυτές , από το επιχείρημα ότι οι αντιδράσεις ξεσηκώνονται από τους γνωστούς κύκλους της ανυπακοής και αντιπροσωπεύουν ένα μικρό μέρος της κοινωνίας. Εμείς δεν θέλουμε να τους δίνουμε τέτοια επιχειρήματα. Ειδοποιούμε βέβαια την παρούσα ή την μελλοντική δημοτική αρχή ότι αν εξακολουθεί να παζαρεύει λύσεις που βάζουν στην άκρη την κοινωνία, τότε δεν μας μένει άλλος δρόμος από το να ενημερώσουμε εμείς τους δημότες και να μπούμε μπροστά στις κινητοποιήσεις. Γιατί πραγματικά το πιστεύουμε.Χωρίς τον λαό δεν μπορούμε να νικήσουμε.

Ο αντικομμουνισμός στην Ε.Ε δε θα περάσει!

Σε ανακοίνωσή του το Τμήμα Διεθνών Σχέσεων της Κ. Ε. του ΚΚΕ καταγγέλλει την κλιμάκωση της αντικομμουνιστικής επίθεσης। Σε αυτή σημειώνει αναλυτικά: «Το Κομμουνιστικό Κόμμα της Ελλάδας καταδικάζει με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο την ενέργεια των υπουργών Εξωτερικών των Βουλγαρίας, Λετονίας, Λιθουανίας, Ουγγαρίας, Ρουμανίας και Τσεχίας να ζητήσουν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να καθιερώσει σε όλη την ΕΕ ποινικές διώξεις σε βάρος όσων δεν αναγνωρίζουν τα δήθεν "εγκλήματα" του κομμουνισμού।Η ενέργεια αυτή κινείται στην κατεύθυνση αμαύρωσης της Ιστορίας της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, της διαστρέβλωσης της Ιστορίας του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, με την απαράδεκτη ταύτιση κομμουνισμού - φασισμού.Στρέφεται σε βάρος των Κομμουνιστικών Κομμάτων, που σήμερα, σε συνθήκες παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, βρίσκονται στην πρωτοπορία των εργατικών αγώνων, για να μην πληρώσουν οι εργαζόμενοι τα βάρη της κρίσης του συστήματος, καθώς και για ν' ανοίξει ο δρόμος της ανατροπής του εκμεταλλευτικού συστήματος.

Με την ενέργεια αυτή επιδιώκεται η γενίκευση των νομοθετικών αντικομμουνιστικών απαγορεύσεων, που ισχύουν ήδη σε ορισμένες χώρες της ΕΕ. Τέτοιες ενέργειες αποκαλύπτουν, εκτός των άλλων, το ψεύδος και την υποκρισία της αστικής δημοκρατίας. Η απαγόρευση της δράσης ΚΚ και των κομμουνιστικών συμβόλων σε χώρες της ΕΕ, καθώς και η προσπάθεια βήμα βήμα να γενικευτεί σ' όλη την ΕΕ, φανερώνει ότι οι αστικές τάξεις και οι κυβερνήσεις τους φοβούνται τη νέα αντεπίθεση του εργατικού λαϊκού και επαναστατικού κινήματος γιατί γνωρίζουν πόσο μεγάλες και ανυπέρβλητες είναι οι αντιθέσεις και τα αδιέξοδα του καπιταλισμού, και ότι το μέλλον ανήκει σε μια κοινωνία χωρίς την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Ανήκει στο σοσιαλισμό - κομμουνισμό.

To KKE απαιτεί:

• Να αρθούν αμέσως όλες οι απαγορεύσεις λειτουργίας και δράσης των Κομμουνιστικών Κομμάτων και νεολαιών στην Αν. Ευρώπη και τις χώρες της Βαλτικής.
• Να σταματήσει αμέσως κάθε προώθηση απαγόρευσης των κομμουνιστικών συμβόλων, κάθε αντικομμουνιστικού νόμου και δίωξης σε βάρος των κομμουνιστών.
• Να αποσυρθούν όλοι οι νόμοι που διώκουν όλους όσοι δεν αποδέχονται την απαράδεκτη ταύτιση κομμουνισμού - ναζισμού και την παραχάραξη της ιστορίας του Β' Παγκόσμιου Πολέμου.

Ο αντικομμουνισμός θα πέσει στο κενό. Η κοινωνική εξέλιξη δε σταματά και

κινητήρια δύναμή της είναι η ταξική πάλη. Δυναμώνουμε τον αγώνα για την ανατροπή του καπιταλισμού.

ΤΜΗΜΑ ΔΙΕΘΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ ΤΗΣ ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ».

ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ - Απόλυση συνδικαλιστή του ΠΑΜΕ

Στιγμιότυπο από τις κινητοποιήσεις

Σε κοινοποίηση απόλυσης του συνδικαλιστή Βασίλη Τριγωνάκη, στελέχους του ΠΑΜΕ και μέλους της Επιτροπής Αγώνα Εργαζομένων της «Ολυμπιακής», προχώρησε η εργοδοσία της «OLYMPIC HANDLING» του ομίλου «MIG» του Α. Βγενόπουλου, στο αεροδρόμιο Ηρακλείου, την προηγούμενη Παρασκευή 10 Δεκέμβρη.

Ο συνδικαλιστής όλο το προηγούμενο διάστημα πρωτοστάτησε μαζί με τους απολυμένους συναδέλφους του και τις ταξικές δυνάμεις στο στήσιμο επιτροπής αγώνα για την επαναπρόσληψη των εργαζομένων, καλώντας τους να μη δεχτούν καμία απόλυση και να οργανώσουν τον αγώνα τους. Μάλιστα, ο συνδικαλιστής ήταν παρών, ως μέλος της αντιπροσωπείας της Ενωσης Ιδιωτικών Υπαλλήλων, στην τριμερή συνάντηση στην Επιθεώρηση Εργασίας την προηγούμενη Δευτέρα 6 Δεκέμβρη, που έγινε παρουσία του διευθύνοντος συμβούλου της εταιρείας Ιωσήφ Μαστραντωνάκη και του υφυπουργού Εργασίας Βασίλη Γκεγκέρογλου.

Η απόλυση του συνδικαλιστή του ΠΑΜΕ έρχεται να προστεθεί στο μακρύ κατάλογο των απολύσεων που έχει προχωρήσει η εργοδοσία το τελευταίο διάστημα, φτάνοντας τις 24 πλέον, δηλαδή περίπου το 30% των εργαζομένων!

Ως αιτία της απόλυσης η εργοδοσία επικαλέστηκε το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια κινητοποιήσεων στο αεροδρόμιο Ηρακλείου με αφορμή τις απολύσεις ο Βασίλης Τριγωνάκης με δηλώσεις του στα ΜΜΕ κατήγγειλε τις απολύσεις και απαίτησε την άμεση επαναπρόσληψη όλων των συναδέλφων του, κάτι που όπως λέει η εργοδοσία αντιβαίνει στον εσωτερικό κανονισμό της επιχείρησης που απαγορεύει δηλώσεις σε μέσα ενημέρωσης από τους εργαζομένους της για «εσωτερικά θέματα» της επιχείρησης.

Η απάντηση των ταξικών δυνάμεων ήταν άμεση με κινητοποίηση το Σάββατο το πρωί στο χώρο του αεροδρομίου. Αντιπροσωπεία της Γραμματείας Ηρακλείου του ΠΑΜΕ και της Ενωσης Ιδιωτικών Υπαλλήλων σε συνάντηση που πραγματοποιήθηκε με τον διευθυντή της επιχείρησης στο Ηράκλειο Κωνσταντίνο Λυμτσιούλη, ο οποίος αποτελεί τον εκπρόσωπο της εταιρείας στο Ηράκλειο, δεν κατάφερε να πάρει καμία απάντηση για την απόλυση του συνδικαλιστή.

Υπόλογοι όμως είναι και η πλειοψηφία του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου (ΠΑΣΚΕ) όταν κατά τη διάρκεια συνεδρίασης της διοίκησης σε πρόταση της ΔΑΣ για κήρυξη απεργίας στην «Olympic Handling» για την ανάκληση των 23 απολύσεων, αλλά και για την απόλυση του συνδικαλιστή του ΠΑΜΕ επειδή έκανε το αυτονόητο να υπερασπιστεί τους συναδέλφους του, η πλειοψηφία της διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Ηρακλείου - ΠΑΣΚΕ - αρνήθηκε να πάρει απόφαση. Να θυμίσουμε ότι οι απολύσεις ξεκίνησαν από τις 20 Νοέμβρη με 15 εργαζόμενους, ενώ ακολούθησαν άλλες 8.

Με κοινή ανακοίνωση - καταγγελία η Γραμματεία Ηρακλείου του ΠΑΜΕ και η Επιτροπή Αγώνα Εργαζομένων στην «Ολυμπιακή» καταγγέλλουν την τρομοκρατική προσπάθεια απόλυσης του συνδικαλιστή που πρωτοστάτησε στον αγώνα ενάντια στις απολύσεις συναδέλφων του και καλεί όλα τα συνδικάτα και τους εργαζόμενους να σταθούν αλληλέγγυοι στον αγώνα των εργαζομένων για δουλειά με δικαιώματα και ανάκληση όλων των απολύσεων.

Επίσης και η Ενωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων με ανακοίνωσή της καταγγέλλει τις απολύσεις στην «Ολυμπιακή» και καλεί τους εργαζόμενους να συμμετέχουν μαζικά σήμερα στην απεργία και την απεργιακή συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στις 10 το πρωί στη Νομαρχία.

15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΟΛΟΙ ΑΠΕΡΓΟΥΜE

Όταν ο λαός βρίσκεται μπροστά στον κίνδυνο της χρεωκοπίας διαλέγει:
Ή τις αλυσίδες της υποταγής ή τον οργανωμένο αγώνα για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του.
Το ΠΑΜΕ καλεί την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα, τη νεολαία και τις γυναίκες σε έναν συνεχή και πολύμορφο αγώνα για την υπεράσπιση των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας (ΣΣΕ), και γενικότερα του λαϊκού εισοδήματος, από την άγρια επίθεση κυβέρνησης, κεφαλαίου, ΕΕ, ΔΝΤ.
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σχεδιάζει με νόμο και με διάφορα προσχήματα την υπερίσχυση των επιχειρησιακών συμβάσεων έναντι των κλαδικών. Αν αφήσουμε και περάσει ένα τέτοιο σχέδιο, σημαίνει:
- Γενικευμένες μειώσεις μισθών και μεροκάματων των εργαζομένων.
-Επέκταση των ατομικών Συμβάσεων Εργασίας και κατάργηση του κατώτερου μισθού.
-Μείωση των εισφορών προς τα Ασφαλιστικά Ταμεία.
Η δραματική μείωση του εργατικού εισοδήματος έρχεται να προστεθεί σε μια περίοδο που οι τιμές των ειδών πλατιάς λαϊκής κατανάλωσης αυξάνουν, ο Φ.Π.Α. ανεβαίνει, τα τιμολόγια των πρώην ΔΕΚΟ εκτοξεύονται στα ύψη, η Παιδεία, η Υγεία - Πρόνοια εμπορευματοποιούνται πλήρως. Ο οικογενειακός προϋπολογισμός τινάζεται στον αέρα.
Πλάτες στην αντεργατική επίθεση έχει βάλει και η πλειοψηφία της ΓΣΕΕ που με τις Συμβάσεις που υπέγραφε όλα αυτά τα χρόνια μείωνε τους πραγματικούς μισθούς από κοινού με το ΣΕΒ.
Είναι οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ – Αυτόνομη Παρέμβαση που όλα αυτά τα χρόνια πηγαίνουν χέρι – χέρι με τους κεφαλαιοκράτες και συμφωνούν μέσα από επιχειρησιακές και κλαδικές συμβάσεις το σφαγιασμό των μισθολογικών δικαιωμάτων και άλλων κατακτήσεων.
Εργαζόμενοι, εργαζόμενες,
Σας καλούμε να ακολουθήσουμε μαζί το δρόμο του αγώνα για να ανακόψουμε τη βάρβαρη επίθεση κυβέρνησης, εργοδοσίας, ΕΕ, ΔΝΤ. Να περάσουμε στην αντεπίθεση μαζί με τους αυτοαπασχολούμενους και τους μεσαίους αγρότες για να οικοδομήσουμε τη δική μας συμμαχία απέναντι σ΄ όλους αυτούς που μας κλέβουν τον ιδρώτα.
Στην κυβέρνηση και την τρόικα απαντάμε:
-Κάτω τα χέρια απ΄ τα ασφαλιστικά ταμεία, τις συντάξεις και τα νοσοκομεία.
-Κάτω τα χέρια απ΄ τις συλλογικές συμβάσεις. Απορρίπτουμε τους μισθούς πείνας, την ελαστική, μερική και ανασφάλιστη εργασία. Δεν ανεχόμαστε να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας στη φτώχεια και την ανεργία .
-Δε δεχόμαστε να ζήσουμε εμείς και τα παιδιά μας χωρίς σύγχρονη, δημόσια, δωρεάν Υγεία και Πρόνοια για όλους. Χωρίς σύγχρονη, δημόσια και δωρεάν μόρφωση.
Να αποκρούσουμε όλοι μαζί τις νέες αυξήσεις στο ΦΠΑ, στο πετρέλαιο θέρμανσης, στο ηλεκτρικό ρεύμα.
Να πληρώσουν οι μεγαλοεπιχειρηματίες, να καταργηθούν τα προνόμια τους, να φορολογηθούν με 45% τα κέρδη τους, να σταματήσουν οι τεράστιες νατοϊκές, πολεμικές δαπάνες, που καμία σχέση δεν έχουν με την άμυνα της χώρας. Απορρίπτουμε το μνημόνιο διαρκείας, το μονόδρομο των μονοπωλίων της ΕΕ και των κομμάτων τους Ανάπτυξη για το λαό, όχι για την πλουτοκρατία.
Απαιτούμε την άμεση καταβολή των δεδουλευμένων στους εργαζόμενους της ΕΡΚΑΤ σε αεροδρόμιο και Χαμέζι και στους απλήρωτους εκπαιδευτικούς του ΕΣΠΑ.
Παλεύουμε ενάντια στην κατάργηση νοσοκομείων του Ν. Λασιθίου. Ζητάμε να εφημερεύουν και τα 3 νοσοκομεία όλο το μήνα και όχι 21 μέρες και να καλύπτουν όλα τα επείγοντα περιστατικά του νομού.
Κάτω τα χέρια από τις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας!
Καμία διαπραγμάτευση για μειώσεις μισθών και επιδομάτων!
Τώρα αυξήσεις σε μισθούς που να ικανοποιούν τις λαϊκές ανάγκες!
Όλοι στις συγκεντρώσεις του ΠΑΜΕ στις 15/12/2010
ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Κεντρική Πλατεία 10:30 π.μ. ΣΗΤΕΙΑ Πλατανάρια 11:00 π.μ.

ΚΑΛΕΣΜΑ ΠΑΣΕΒΕ

ΚΑΛΕΣΜΑ

Συνάδελφοι Επαγγελματίες – Βιοτέχνες – Έμποροι – Αυτοκινητιστές.

ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2010 ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ

μαζί με την εργατική τάξη και το ΠΑΜΕ, τη μικρομεσαία αγροτιά και την ΠΑΣΥ, τη νεολαία και το Μ.Α.Σ, το γυναικείο κίνημα και την Ο.Γ.Ε.

ΠΕΡΝΑΜΕ ΣΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ !

Έχουμε τη δύναμη να αντιμετωπίσουμε την καταιγίδα των αντιλαϊκών μέτρων, που εξαπολύουν τα μονοπώλια και οι υπηρέτες τους, η Ε.Ε. και τα κόμματα του Ευρωμονόδρομου.

Οι γενικευμένες μειώσεις μισθών και επιδομάτων των εργαζομένων και η κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, μέσω της επέκτασης των ατομικών και επιχειρησιακών συμβάσεων, θα έχει σαν αποτέλεσμα τη δραματική μείωση του εργατικού και λαϊκού εισοδήματος.

Οι ξεπουλημένες ηγεσίες της ΓΣΕΒΕΕ και ΕΣΕΕ, βάζουν πλάτη στο ξεκλήρισμα της εργατικής τάξης και των αυτοαπασχολούμενων, συμπράττοντας με τις πρόσφατες αποφάσεις τους, στην προσπάθεια για γενικευμένη μείωση μισθών, γενίκευση των ελαστικών σχέσεων εργασίας και του ωραρίου «λάστιχο» για τα μαγαζιά.

Ο αντίκτυπος στα μικρομάγαζα και γενικά στους αυτοαπασχολούμενους, που εξαρτώνται άμεσα από το εισόδημα των εργαζομένων, θα είναι τεράστιος και θα επιφέρει ολέθρια αποτελέσματα. Οι μόνοι κερδισμένοι θα είναι τα πολυκαταστήματα και οι μεγάλες επιχειρήσεις.

Οι μικρέμποροι και αυτοαπασχολούμενοι θα συνεχίζουν να βλέπουν τα χρέη τους, να αυξάνονται, τα μαγαζιά τους να κλείνουν, το βιοτικό επίπεδο της οικογένειά τους να χειροτερεύει. Ήδη οι αποφάσεις για κατασχέσεις στα δικαστήρια παίρνουν μορφή χιονοστιβάδας.

Η Π.Α.Σ.ΕΒΕ καλεί όλους τους Συναδέλφους και τα Σωματεία, να αντιδράσουν οργανωμένα. Διεκδικούμε το δικαίωμά μας στη δουλειά ένα εισόδημα που να καλύπτει τις σύγχρονες ανάγκες μας.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΑΜΟΝΗ!

ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΜΑΣ, ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΟΥΣ ΕΚΒΙΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΟΥ Π.Α.ΣΟΚ. ΚΑΙ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑ.

Η τρομοκρατία που εξαπολύουν η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και της ΤΡΟΙΚΑ που μας επισκέπτεται αυτές τις μέρες Είναι στάχτη στα μάτια για τα χειρότερα μέτρα που έρχονται. Η περιβόητη επιμήκυνση αποπληρωμής του χρέους φέρνει νέα μέτρα που τσακίζουν τα δικαιώματα των εργαζομένων και μικρών αυτοαπασχολούμενων ΕΒΕ

Εμείς επαγγελματίες και ο εργαζόμενος λαός δεν πρόκειται να δούμε καλύτερες μέρες. Καμία κυβέρνηση, και μετά την κρίση, δεν πρόκειται ούτε να αυξήσει τους μισθούς, ούτε να επιστρέψει τα κλεμμένα από τις συντάξεις ή να μειώσει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Και φυσικά ούτε θα καταργήσει κάθε νόμο που χτυπάει και ακυρώνει επί της ουσίας τη σταθερή δουλειά με δικαιώματα. Πολύ περισσότερο, δεν πρόκειται να ξαναγεννηθούν οι εκατοντάδες χιλιάδες μικροεπιχειρήσεις που καταστρέφονται σήμερα.

Ο μόνος δρόμος είναι ο δρόμος της ρήξης της ανατροπής της πολιτικής της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, της Ε.Ε. και των μονοπωλίων.

Καλούμε όλους τους επαγγελματίες- αυτοαπασχολούμενους σε συμμετοχή στη συγκέντρωση των ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ την ΤΕΤΑΡΤΗ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ 2010

Άγιος Νικόλαος στη Πλατεία 10:30 π.μ.

Σητεία Πλατανάρια 11:00 π.μ.

Ντομινίκ, «σαν στο σπίτι σου»!

Στη χώρα που κυβερνήτης - «σωτήρας» είναι ο κ. Παπανδρέου, στη χώρα που πάνε κι έρχονται οι «φιλέλληνες - σωτήρες», προεξαρχόντων των κ.κ. Ντομινίκ Στρος Καν και Ολι Ρεν, η προ κρίσης κατάσταση διαμορφώθηκε ως εξής:

*

α) Μόνο στην περίοδο 2000 έως το 2008, τα επίσημα καθαρά κέρδη των εγχωρίων επιχειρήσεων που είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο ξεπέρασαν τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ.

Την ίδια περίοδο - καθ' ομολογίαν της σοσιαλίστριας υπουργού Εργασίας - το βιοτικό επίπεδο ενός στους πέντε Ελληνες έχει κατρακυλήσει κάτω από το όριο της φτώχειας.

*

β) Στο σύνολο της βιομηχανίας, της οποίας η ενίσχυση της «ανταγωνιστικότητας» προϋποθέτει νέες μειώσεις μισθών για τους εργαζόμενους - τα επίσημα, ετήσια κέρδη ανά εργαζόμενο (όπως καταγράφονται στις εκθέσεις της ICAP) είχαν την παρακάτω πορεία.

• 1996: Καθαρά κέρδη ανά εργαζόμενο 4.451 ευρώ.
• 2000: Καθαρά κέρδη ανά εργαζόμενο 8.783 ευρώ.
• 2005: Καθαρά κέρδη ανά εργαζόμενο 9.000 ευρώ.
• 2007: Καθαρά κέρδη ανά εργαζόμενο 12.000 ευρώ.

Την ίδια περίοδο, η αγοραστική αξία του εργατικού εισοδήματος - καθ' ομολογίαν του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ - «έπεσε» στα επίπεδα του 1984...

*

γ) Τη δεκαετία του '90 ο φορολογικός συντελεστής επί των επιχειρηματικών κερδών βρισκόταν στο 45%. Σήμερα, μετά από διαδοχικές «πατριωτικές» αποφάσεις των ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, έχει μειωθεί πάνω από το μισό και βρίσκεται στο 20%. Το αποτέλεσμα ήταν:

Ενώ το έτος 2000, τα φυσικά πρόσωπα (κατά βάση μισθωτοί και συνταξιούχοι) πλήρωσαν το 52% του συνόλου των άμεσων φόρων και τα επιχειρηματικά κέρδη πλήρωναν το 48%, μετά από μια τετραετία ΠΑΣΟΚ κι άλλη μία τετραετία ΝΔ,

το 2008, οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι έφτασαν να πληρώνουν το 70% του συνόλου των άμεσων φόρων και τα επιχειρηματικά κέρδη μόνο το 30%.

*

δ) Οπως προκύπτει από τις ετήσιες εκθέσεις του ΟΗΕ για τις ανισότητες (αλλά και καθ' ομολογίαν του αντιπροέδρου της κυβέρνησης) ο δείκτης απόδοσης του κεφαλαίου στην Ελλάδα, μετά από τις διαρκείς επιθέσεις στα εργατικά εισοδήματα και την υλοποίηση πολιτικών ρυθμίσεων για τον περιορισμό του «εργατικού κόστους», ανέρχεται στο 14%, είναι διπλάσιος από τον αντίστοιχο μέσο όρο της υπόλοιπης ΕΕ και δεύτερος παγκοσμίως, μετά το Μεξικό.

Την ίδια στιγμή - και πριν ακόμα φανούν οι επιπτώσεις του μνημονίου (Ιούνης 2010) - καταμετρήθηκε ότι στην Ελλάδα, μεταξύ των λαϊκών νοικοκυριών,

ένας στους τρεις καταναλωτές της ΔΕΗ αδυνατεί να πληρώσει το λογαριασμό του ρεύματος και ότι ένας στους έντεκα κατοίκους της Αττικής προσφεύγει για τον επιούσιον στα συσσίτια...

*

ε) Από το 1990 μέχρι το 2007, το ΑΕΠ της χώρας από τα 38 δισ. ευρώ πήγε στα 208 δισ. ευρώ, το βασικό μεροκάματο του εργάτη από 15 ευρώ πήγε στα 30 ευρώ, αλλά τα κέρδη των επιχειρήσεων από 575 εκατ. ευρώ εκτινάχτηκαν στα 16 δισ. ευρώ!

Με άλλα λόγια: Σε μια περίοδο, που καλύπτει σχεδόν δύο δεκαετίες και κατά τη διάρκεια των οποίων ο ελληνικός λαός πολλαπλασίασε με τη δουλειά του την περίφημη «πίτα»,

από την κατά 5,5 φορές αύξηση του ΑΕΠ της χώρας, το αποτέλεσμα ήταν τα κέρδη των καπιταλιστών να αυξηθούν κατά 28 φορές (!) ενώ ο εργάτης με την «αύξηση» κατά 1 φορά του κατώτατου μισθού του, έφτασε, σε αποπληθωρισμένες τιμές, να αμείβεται σε προ 25ετίας επίπεδα!

***

Κατόπιν αυτών, παρότι διάφοροι ασπάλακες,

(για να παίξουν το παιχνίδι του ξεπουλήματος της χώρας μέχρι τελευταίου τσίγκου, για να προλειάνουν το έδαφος των 200.000 απολύσεων στο δημόσιο τομέα - Ραγκούσης, «Βήμα», 5/12/2010 - και για να πιούν το αίμα του εργάτη με το μπουρί του ΣΕΒ),

φτάνουν στο σημείο να κακολογούν την ωραία πατρίδα μας και να την εμφανίζουν σαν «την τελευταία κομμουνιστική χώρα της Ευρώπης» (!),

*

εμείς, ως λαός και ως άνθρωποι, με τη στοιχειώδη αυτογνωσία που αρμόζει σε ένα διεθνές πειραματόζωο των πολυεθνικών, των τραπεζών, των τοκογλύφων και των κερδοσκόπων, είμαστε στην υπερήφανον θέσιν να υποδεχτούμε, σήμερα, τον κύριο ΔΝΤ και μεθαύριο τον κύριο Κομισιόν,

στην «πρώτη καπιταλιστική χώρα του κόσμου»!

του Ν Μπογιόπουλου απο εφημ Ριζοσπάστης