«ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΣΤΗΡΙΞΗΣ» - Πακτωλός 200 δισ. ευρώ στις τράπεζες !

Κρατικά και διακρατικά πακέτα στη διάθεση της πλουτοκρατίας

Τζάμπα κεφάλαια που φτάνουν στα 200 δισ. ευρώ έχουν στη διάθεσή τους οι ντόπιες τράπεζες που έχουν βάλει στο χέρι τα κρατικά και τα διακρατικά «πακέτα» που τους προσφέρονται μέσω των διάφορων «μηχανισμών στήριξης».

Πρόκειται για ασύλληπτα ποσά που φτάνουν στο 81% του ΑΕΠ που αναμένεται να παραχθεί στη χώρα μέσα στο 2010 και τα οποία προορίζονται για τη στήριξη όχι μόνο των τραπεζών αλλά και συνολικά για την πλουτοκρατία. Είναι απόλυτη ξεδιαντροπιά οι ισχυρισμοί τους, τάχα ότι δεν υπάρχουν χρήματα, τάχα ότι για την αντιμετώπιση της κρίσης ήρθαν και έρχονται τα απανωτά αντιλαϊκά πακέτα, οι πρόσθετοι φόροι και τα άλλα απάνθρωπα μέτρα που συναποφάσισαν η κυβέρνηση με την ΕΕ και το ΔΝΤ.

Ο πακτωλός των ενισχύσεων προς το ντόπιο τραπεζικό κεφάλαιο - χώρια οι άλλες ενισχύσεις προς τις άλλες μερίδες της κεφαλαίου - προέρχεται από τους παρακάτω πυλώνες:

Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα: Τα ποσά που έχουν αντληθεί από τις ντόπιες τράπεζες υπολογίζονται σήμερα στο αστρονομικό ύψος των 96,2 δισ. ευρώ. Να σημειωθεί πως δεν πρόκειται για τις συνολικές δοσοληψίες της περιόδου αλλά για τα ποσά που σήμερα βρίσκονται ακόμη στη διάθεση του ντόπιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, για την τζάμπα ρευστότητα που έχουν αντλήσει με συμβολικά επιτόκια της τάξης του 1%. Η κεντρική τράπεζα του ευρωσυστήματος τους ενισχύει και με απευθείας αγορές κρατικών ομολόγων, που σήμερα είναι στα αζήτητα από τις άλλες τράπεζες. Η τέτοια ενίσχυση υπολογίζεται σε 40 δισ. ευρώ και συνολικά μέσω του μηχανισμού της κεντρικής τράπεζας σε 136,2 δισ. ευρώ!

«Εθνικές» ενισχύσεις: Η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ έχει έτοιμο και το νέο πακέτο στήριξης με τη μορφή κρατικών εγγυήσεων ύψους 25 δισ. ευρώ. Το προηγούμενο διάστημα ενεργοποίησαν εκ νέου και το πακέτο με τα 28 δισ. ευρώ που του άφησε παρακαταθήκη η κυβέρνηση ΝΔ, το οποίο οι τραπεζίτες ήδη ξεκοκάλισαν. Για την ώρα οι κρατικές ενισχύσεις φτάνουν στα 53 δισ. ευρώ !

Διεθνές Νομισματικό Ταμείο: Ακόμη 10 δισ. ευρώ περιμένουν τους τραπεζίτες, μέσω του «Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας», ποσό που είναι κομμάτι από τα δάνεια με τα 110 δισ. ευρώ που τους προσφέρει η λεγόμενη τρόικα, και τα οποία θα χρυσοπληρωθούν από το λαό.

Ανακοίνωση της Αγιονικολιώτικης συνέλευσης της πρωτοβουλίας "ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ"

"Έξω ο σφαγέας Νετανιάχου από την Ελλάδα"

Η επίσημη επίσκεψη του εγκληματία πρωθυπουργού του Ισραήλ Νετανιάχου στην Ελλάδα την ερχόμενη Δευτέρα 16/8, αποτελεί πρόκληση πρώτου μεγέθους για το κοινό περί δικαίου αίσθημα. Πριν ακόμα προλάβει να στεγνώσει το αίμα των ακτιβιστών του «Στόλου της Ελευθερίας» που δολοφονήθηκαν από το ισραηλινό στρατό κατοχής, η κυβέρνηση Παπανδρέου προχωράει στην αναβάθμιση των διπλωματικών σχέσεων Ελλάδας-Ισραήλ.

Σε μια στιγμή που το Ισραήλ βρίσκεται πιο έκθετο από ποτέ στη διεθνή σκηνή, η Ελλάδα γίνεται η εξαίρεση: η ανταλλαγή επίσημων επισκέψεων των δύο πρωθυπουργών μέσα σε λίγες μόνο εβδομάδες αποτελεί μια εξαιρετικά σημαντική χειρονομία στήριξης στο σιωνιστικό ισραηλινό κράτος. Στην πραγματικότητα, η ελληνική κυβέρνηση δίνει το πράσινο φως στο Ισραήλ να συνεχίσει τις καθημερινές δολοφονίες Παλαιστινίων, τον απάνθρωπο στραγγαλισμό της Γάζας, τον εποικισμό της Δυτικής Όχθης και της Ιερουσαλήμ, τα βασανιστήρια και τις φυλακίσεις χιλιάδων Παλαιστινίων, την κατοχή εδαφών της Συρίας και του Λιβάνου.

Και ταυτόχρονα, με την αναβαθμισμένη ελληνο-ισραηλινή στρατιωτική συνεργασία και το νέο δόγμα στρατηγικής συνεργασίας με το Ισραήλ, η κυβέρνηση βάζει για πρώτη φορά την Ελλάδα στο κάδρο του διαρκούς πολέμου της Μέσης Ανατολής, με όλους τους κινδύνους που αυτό συνεπάγεται.

Καλούμε όλες τις συλλογικότητες, πρωτοβουλίες, πολιτικές και κοινωνικές οργανώσεις, όλο τον ελληνικό λαό, να αντισταθούν στηρίζοντας έμπρακτα τις κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας.

Έξω ο σφαγέας Νετανιάχου

Να διακοπούν οι σχέσεις με το Ισραηλινό Απαρτχάιντ

Να αρθεί ο αποκλεισμός της Λωρίδας της Γάζας

Αλληλεγγύη στην αντίσταση του Παλαιστινιακού Λαού

Αγιονικολιώτικη συνέλευση της πρωτοβουλίας "ΕΝΑ ΚΑΡΑΒΙ ΓΙΑ ΤΗ ΓΑΖΑ"

ΕΙΚΟΝΕΣ ....ΑΠ΄ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ

ΔΑΝΙΑ

Λουκέτο στο 1/3 των σχολείων για να ... αντέξουν οι Δήμοι!

Εικόνες από το μέλλον αποτελούν τα στοιχεία και οι «συστάσεις - λύσεις» που έρχονται από τη Δανία, σημαίνοντας συναγερμό και στη χώρα μας. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με Εκθεση του «Περιφερειακού και Δημοτικού Ινστιτούτου Αξιολόγησης», η οποία παρουσιάστηκε προχτές στη Δανία, προτείνεται στους δήμους της χώρας να κλείνουν το ένα σχολείο στα τρία, προκειμένου να βοηθηθούν τα οικονομικά τους! Η προτροπή να κλείσει το 1/3 των σχολείων της χώρας συνοδεύεται από τη «διαπίστωση» ότι 483 σχολεία σε όλη τη χώρα έχουν κάτω από 200 μαθητές και η λειτουργία τους κρίνεται ...ασύμφορη. «Δεν έχουμε ακόμη υπολογίσει τι σημαίνει αυτό σε χρήματα, αλλά είμαστε πεπεισμένοι ότι είναι η σωστή λύση», υποστήριξε ο υπεύθυνος της έρευνας Simon Feilberg.

Αυτό σημαίνει ότι σε μεγάλα αστικά κέντρα θα συσσωρευτεί μεγάλος αριθμός μαθητών, που θα στοιβάζεται σε υπεράριθμα τμήματα, ενώ ένα μέρος των μαθητών θα μείνει έξω από το εκπαιδευτικό σύστημα, αφού θα αναγκαστεί να διακόψει το σχολείο. Να σημειωθεί ότι το κλείσιμο του 1/3 των σχολείων προτείνεται σε μια χώρα που αριθμεί το μισό πληθυσμό απ' την Ελλάδα, περίπου 5 εκατομμύρια.

Σα θετικό παράδειγμα προβάλλεται ο δήμος Lolland, όπου στην περίοδο 1998 έως 2008 ο μέσος όρος μαθητών ανά σχολείο αυξήθηκε από 230 σε 289, ενώ ο συνολικός αριθμός των δημοτών μειώθηκε. «Είναι πολλοί οι δήμοι που ακόμη δε τόλμησαν να κλείσουν κάποια σχολεία και αυτό το πληρώνουν αλλιώς», αναφέρεται στην Εκθεση, ενώ σε ερώτηση αν αυτό σημαίνει το θάνατο των μικρότερων επαρχιακών πόλεων, «η έρευνα δείχνει ότι πριν το σχολείο κλείνουν τα καταστήματα, εξαφανίζονται οι δουλειές και τελευταία τα σχολεία».

Να σημειωθεί ότι το αντίστοιχο πρόγραμμα «Καλλικράτης» - η αποκέντρωση, η ευέλικτη λειτουργία της εκπαίδευσης και η μεταφορά αρμοδιοτήτων του κράτους στους δήμους, στις νομαρχίες και τις περιφέρειες - εφαρμόζεται στη Δανία εδώ και πέντε χρόνια. Ηδη οι εργαζόμενοι πληρώνουν ακόμη περισσότερα για τη μόρφωση των παιδιών τους, τα σχολεία - όπως επιβεβαιώνεται - χωρίζονται σε πρώτης, δεύτερης και τελευταίας κατηγορίας και όσα απ' αυτά δεν εξασφαλίζουν πόρους μέσω επιχειρηματιών και χορηγών οδηγούνται σε λουκέτο, αφού οι δήμοι είναι υπερχρεωμένοι.

Το κλάμα φέρνει κι άλλο κλάμα

Οι διαπιστώσεις - περιγραφές της δυστυχίας περισσεύουν στον αστικό Τύπο. Ανέξοδη κριτική που λέει «κοίτα και τρόμαξε». Με επιμέλεια κρυμμένη η διέξοδος. Κάποτε ίσως να ήταν λάθος ότι οι αρθρογράφοι μένανε στις διαπιστώσεις. Σήμερα είναι συνειδητή υπηρεσία στο σύστημα. Και αποδεικνύεται ότι είναι συνειδητή από το γεγονός πως οι ίδιοι που καταφεύγουν σε λογοπαίγνια για την αρίθμηση του καπιταλισμού (1ος, 2ος, 3ος, 4ος...), στο «διά ταύτα» τους αρνούνται να πουν το αυτονόητο: Οτι αυτό το σύστημα θέλει γκρέμισμα. Αντίθετα, μένοντας στις διαπιστώσεις, το παρουσιάζουν σαν αιώνια πραγματικότητα.

Ακριβώς ανάλογη είναι η πολιτική της κυβέρνησης όταν ακουμπά εξαιρετικά ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού. Η ευκολία με την οποία οι κυβερνητικοί κόβουν επιδόματα πολυτέκνων και ξαναμοιράζουν τα ίδια ψίχουλα ανάμεσα σε σκληρά δοκιμαζόμενους ανθρώπους, είναι παράλληλα και μια δήλωση κυνισμού. Αυτό είναι το σύστημα, επιβιώστε!

Λύσεις, όπως η καλή πληρωμή των χαφιέδων, προβάλλονται όχι για να πιαστεί η φοροδιαφυγή, αλλά για να μπορεί το αστικό κράτος να λέει ότι κυνηγά τη φοροδιαφυγή, αφήνοντας ακέραιη τη μεγάλη κλοπή, αυτήν που γίνεται στην υπεραξία της εργασίας.

Από καιρό δεν αρκεί πια το «πάρ' το ανάποδα». Θέλει και συγκεκριμένη θέση για τη διέξοδο. Θέλει να έχεις καθαρό πού πας. Οι κομμουνιστές, το ΚΚΕ, δείχνουν τα βήματα ένα ένα για την οργάνωση της λαϊκής αντεπίθεσης, για να φύγουν από τη μέση τα μονοπώλια, η πολιτική τους. Για να πάψει να υπάρχει η πηγή της εκμετάλλευσης.

Οι καπιταλιστές δεν κρύβονται. Το πρόβλημα - ακόμα οξύτερο, όσο βαθαίνει η καπιταλιστική κρίση - το έχουν οι εργάτες που ανέχονται το σύστημα ελπίζοντας σε λιγότερη βαρβαρότητα.

Πάλι κλάμα χτες για τα λουκέτα στα μαγαζιά. Μα, καλά, τι γίνεται; Ούτε απεργίες υπάρχουν, ούτε πορείες γίνονται, τι έχουν τα έρμα και κλείνουν;

Πελάτες δεν έχουν. Και πώς να έχουν; Οταν η ΓΣΕΕ υπέγραψε μείωση του μεροκάματου, όταν ο μισθός για ένα νέο παιδί έχει πέσει στα 595 ευρώ, πώς περιμένουν πελάτες στα μαγαζιά; Ποιος θα πάει να ψωνίσει φρου φρου κι αρώματα, αν δεν έχει ξοφλήσει πρώτα το νοίκι ή το στεγαστικό δάνειο, το φως, το νερό, το τηλέφωνο, τα κοινόχρηστα, τα έξοδα του παιδιού που ισοδυναμούν μ' ένα μισθό που δεν μπαίνει στο σπίτι;

Αντί λοιπόν ο αυτοαπασχολούμενος και μικρός επιχειρηματίας να κοιτάει τα εξάστηλα των εφημερίδων που δήθεν κλαίνε μαζί του, ας πάρει σκούπα κι ας σαρώσει κάθε έναν από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, από κάθε κόμμα που στηρίζει αυτήν την πολιτική. Ο αυτοαπασχολούμενος και μικρός επιχειρηματίας δε θα σωθεί με κλάματα. Θα δει προκοπή μόνο μαζί με τους εργάτες. Η δική τους προκοπή είναι που θα σώσει και τη δική του ζωή. Καιρός να διαλέξει σύμμαχο.

Τα κέρδη στον τουρισμό είναι τρελά, κι ας κλαίνε για τη μείωση. Αφορά μείωση στα ποσοστά κέρδους που ελπίζανε. Αν «κλαίνε», που δεν κλαίνε, είναι για να χρησιμοποιήσουν και αυτό για να ξαναχτυπήσουν το εργατικό κίνημα. Γιατί θέλουν - έχουν τρελαθεί γιατί πίστεψαν πως θα ξεμπερδέψουν εύκολα με τους εργάτες - να επικρατήσει άκρα του τάφου σιωπή. Γιατί ήδη κερδίζουν τρελά λεφτά δίνοντας δύο (αριθμός «2») ευρώ την ώρα σε αλλοδαπούς νέους εργάτες που τους ξεπατώνουν δήθεν εκπαιδεύοντάς τους (γνωστό το δουλεμπόριο που γίνεται διά μέσου κάποιων ΤΕΙ που παρέχουν σπουδαστές - τζάμπα εργατικό κρέας στους ξενοδόχους).

Κι επειδή αυτό θέλουν να είναι η κατάσταση όλης της εργατικής τάξης, γι' αυτό και εμφανίζονται άρθρα όπως αυτό στο χτεσινό «ΕΘΝΟΣ» που δεν άκουσε τίποτα για τις άδειες τσέπες όσων - και είναι πάρα πολλοί - δεν μπόρεσαν να ξεκουραστούν ούτε μια μέρα, άγνωστη έννοια πια οι διακοπές. Το άρθρο με μια επικίνδυνη γενίκευση μιλάει για απεργίες στις οποίες σκοτώνονται εργαζόμενοι κι αυτό, γράφει, είναι που διώχνει τους τουρίστες. Ελπίζουν πως σπέρνοντας τρόμο θα κερδίσουν.

Είναι κι αυτό ένας ακόμα λόγος να ηττηθούν!

Συνειρμοί

Ο,τι βιώνεις δεν είναι αλήθεια. Αλήθεια είναι ό,τι παρουσιάζουν τα ελεγχόμενα από την αστική τάξη μέσα ενημέρωσης.

Ετσι, χτες παρουσίασαν έναν από τον ΟΑΕΔ να δηλώνει πως υπάρχουν θετικά στοιχεία για την ανεργία. Εχουμε, είπε, μια συγκράτηση της ανεργίας. Και θετικό, συνέχισε, είναι ότι οι επιχειρήσεις προσλαμβάνουν περισσότερους από όσους απολύουν. Η πραγματικότητα που δεν παρουσιάστηκε στο συγκεκριμένο θέμα είναι πως προσλήψεις πια γίνονται μόνο με όρους ελαστικής απασχόλησης. Τα στοιχεία που έρχονται από τη Γερμανία δεν αφορούν μόνο αυτή τη χώρα, καθώς στο σύνολό τους οι καπιταλιστές επιδιώκουν να βγουν από την κρίση του συστήματος με τον μόνο τρόπο που αναπτύσσεται ο καπιταλισμός. Αυξάνοντας το ποσοστό κέρδους με μείωση της τιμής που αγοράζουν την εργατική δύναμη. Δηλαδή παίρνοντας από την εργασία περισσότερη υπεραξία. Πιο απλά: Αυξάνοντας το βαθμό εκμετάλλευσης των εργατών.

Στα πιο «δικά μας»: Διάφοροι εκπρόσωποι της κυβέρνησης, ως και ο ίδιος ο πρωθυπουργός, εμφανίζονταν στην αρχή να κλαίνε για τα μέτρα που δεν τα αντέχανε, όπως λέγανε, που ήταν ενάντια στην ιδεολογία τους, όπως επίσης λέγανε. Τώρα που τα αποφάσισαν και ήδη πληρώνονται ακριβά από την εργατική τάξη, άρχισαν άλλο παραμύθι: Τα μέτρα είναι αποδεκτά. Αυτό που χρειάζεται είναι να υπάρξει πρόοδος με ...νέα μέτρα.

Ελα, όμως, που ο κόσμος δεν αντέχει...

Ετσι αρχίζουν οι κωλοτούμπες. Το άρθρο χτες στα «ΝΕΑ» θύμισε εκείνο το «με τον ήλιο τα βγάζω, με τον ήλιο τα βάζω, τι έχουν τα έρμα και ψοψάν;». Δεν καταλάβαινε ο αρθρογράφος πώς είναι δυνατόν με τόσα μέτρα, όχι μόνο να μην πέφτουν οι τιμές, αλλά αντίθετα να ανεβαίνουν. Δεν ξέρει, δηλαδή, τίποτα για το καπιταλιστικό κέρδος. Γι' αυτό και ζητάει κι άλλη κυβερνητική παρέμβαση.

Εδώ κολλάει το «όχι άλλο κάρβουνο»! Οσα περιγράφουν είναι αποτέλεσμα και της κυβερνητικής παρέμβασης, οι μισθοί πάγωσαν και μειώθηκαν με κυβερνητική απόφαση. Οι συντάξεις το ίδιο, η ανεργία - παράγωγο της ίδιας της καπιταλιστικής παραγωγής - ενισχύθηκε από μια πολιτική που τα δίνει όλα στο κεφάλαιο για να παράγει ακόμα πιο φτηνούς διαθέσιμους εργάτες. Το «εργατιά χωρίς λεφτά, μαγαζιά χωρίς δουλειά», που λέγανε παλιά, στην πράξη είναι καικυβερνητικό έργο.

Ο λύκος, η κυβέρνηση της αστικής τάξης, δεν μπορεί να φυλάει τα πρόβατα. Δεν το πιστεύουν ούτε καν οι αρθρογράφοι. Την έκρηξη θέλουν να προλάβουν.

Κι εδώ προκύπτει ένα ακόμα ζήτημα: Αυτοί που δημιούργησαν το πρόβλημα - την τραγωδία που βιώνει κάθε εργατική οικογένεια - το επικαλούνται και εκβιάζουν με όπλο τα θύματά τους, προσδωκόντας ακόμα περισσότερα κέρδη (το άρθρο στην «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» είναι χαρακτηριστικό).

Η αστική τάξη δουλεύει με σχέδιο. Περνά μέσα από τα έντυπα που ελέγχει σαν αυτονόητο στην κοινωνική συνείδηση ότι τα θύματα συμφωνούν με τη σφαγή τους. Κάτι σαν προσδοκία μιας μετά θάνατον ζωής παρέα με τα ουρί του παραδείσου. Και στη συνέχεια, αφού τσουβαλιάζουν εργάτες και αφεντικά κάτω από τον όρο «σιωπηρή πλειοψηφία» προαναγγέλλουν - δηλαδή υποβάλλουν στις συνειδήσεις - την ιδέα μιας νέας διακυβέρνησης που «θα βάλει τάξη». Πώς το 'λεγε ο ποιητής; «όταν ακούω τάξη κρέας μυρίζει».

80% Κάτω οι συντάξεις!!!

Χρέη των δήμων

Πολύς λόγος γίνεται τις τελευταίες μέρες για τα χρέη των δήμων ενόψει και της εφαρμογής του «Καλλικράτη». Οι αστικές αναλύσεις συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι η «εξυγίανση» θα έρθει μέσα από συγχωνεύσεις δημοτικών επιχειρήσεων, φορέων και οργανισμών. Δηλαδή, με άλλα λόγια, απολύσεις, περισσότερη φορολόγηση των εργαζομένων και παράδοση αρμοδιοτήτων και έργων στο μεγάλο κεφάλαιο. Αυτή είναι η πρότασή τους, η πολιτική τους και αυτή θα εφαρμόσουν.

Από πού, όμως, ξεφύτρωσαν αυτά τα περίφημα χρέη; Είναι γνωστό ότι ένας δήμος, για να εκτελέσει ένα έργο, πρέπει να συνεργαστεί με επιχειρηματίες. Αυτό προβλέπουν τα προγράμματα (ΕΠΤΑ, ΘΗΣΕΑΣ κ.ά.) που έχουν εγκρίνει κυβέρνηση και όλοι ανεξαιρέτως οι δήμαρχοι που πρόσκεινται σε ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ. Είναι, επίσης, γνωστό ότι κάθε δήμος δεν μπορεί να εκτελέσει και να δρομολογήσει όποιο έργο εκείνος θέλει, ακόμα κι αν έχει την καλύτερη των διαθέσεων. Κι αυτό δε σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι οι δήμοι δεν έχουν ευθύνη. Λειτουργούν σαν μεσάζοντες, για να παίρνουν δουλειές οι επιχειρηματίες. Είναι κομμάτι του κρατικού μηχανισμού και υλοποιούν την ίδια πολιτική.

Ενας δήμος που θέλει να πάρει κάποιο κοινοτικό «πακέτο» θα κάνει συγκεκριμένο έργο που έχει εγκρίνει η Ευρωπαϊκή Ενωση. Είναι έργα προς όφελος του μεγάλου κεφαλαίου, έργα δηλαδή που ο επιχειρηματίας θα βγάλει από αυτά υπέρογκα κέρδη. Ετσι, υπάρχει η εξής κατάσταση: Δήμοι να δίνουν λεφτά που έχουν μαζέψει από τη φορολόγηση των λαϊκών οικογενειών και των εργατών στους επιχειρηματίες, να στήνουν μια Σύμπραξη (σ.σ. ΣΔΙΤ) και στη συνέχεια το ταμείο να είναι μείον... Παρατηρείται, λοιπόν, το φαινόμενο τη στιγμή που οι παιδικοί σταθμοί κλείνουν ο ένας μετά τον άλλο, δημοτικές αρχές να στήνουν μπίζνες με εταιρείες, για να αναπλάσουν έργα που ήδη υπάρχουν ή να φτιάξουν γήπεδα γκολφ και εμπορικά κέντρα..

Ορισμένοι τέτοιοι δήμαρχοι, κατά καιρούς, εμφανίζονται υποκριτικά να διαμαρτύρονται για τους παρακρατημένους πόρους. Αν και το ζήτημα είναι υπαρκτό, πρέπει να αναρωτηθούμε: Μήπως οι δημοτικές αρχές που στηρίζονται από ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, αν έπαιρναν αυτά τα λεφτά από την κεντρική διοίκηση θα τα ξόδευαν για έργα και δράσεις που θα εξυπηρετούν λαϊκές ανάγκες; Η εμπειρία έχει δείξει το αντίθετο. Αυτή η κατάσταση θα χειροτερέψει ακόμα περισσότερο με τον «Καλλικράτη». Οταν θα κληθούν οι δήμοι και οι περιφέρειες να υλοποιήσουν το Χωροταξικό Σχεδιασμό και τις κατευθύνσεις του ΕΣΠΑ, τότε είναι που θα μετατραπούν πλήρως σε γραφεία και τμήματα πολυεθνικών και μονοπωλιακών ομίλων που θα μοιράζουν έργα... Κάπως έτσι δημιουργούνται τα χρέη που εμφανίζουν οι δήμοι και που τα σπασμένα τους θα τα πληρώσουν οι εργατικές λαϊκές οικογένειες.

Ενα βασικό κριτήριο ψήφου στις προσεχείς τοπικές εκλογές πρέπει να είναι και αυτό. Οι σχεδιασμοί της κυβέρνησης και των εκπροσώπων των αστικών κομμάτων στην τοπική διοίκηση έχουν αυτήν την κατεύθυνση. Το συμφέρον των εργατών και των λαϊκών στρωμάτων είναι να στηρίξουν τους συνδυασμούς της «Λαϊκής Συσπείρωσης» σε δήμους και περιφέρειες που θα στηρίξουν τα συμφέροντά τους όχι μόνο στη γειτονιά, αλλά και στο χώρο δουλειάς, στο σύλλογο, στο συνδικάτο.

ΠΩ - ΠΩ ΤΙ ΠΡΟΣΤΙΜΑ ΗΤΑΝ ΑΥΤΑ !!!

Περίπου 900.000 ευρώ καλούνται να πληρώσουν περίπου 10 τράπεζες μετά τους εξονυχιστικούς ελέγχους της Τράπεζας της Ελλάδας. Δε θα κλείσουν μάτι οι τραπεζίτες...

Ισως βέβαια τους παρηγορήσει και τους βοηθήσει να κοιμηθούν ήσυχα το γεγονός ότι έχουν λάβει μέχρι στιγμής 53 δισεκατομμύρια ευρώ και θα πάρουν άλλα 25 δισ. ευρώ τώρα, όπως ανακοινώθηκε προχτές, ποσό κάπως ...μεγαλύτερο από τις 900.000 που θα πληρώσουν σε πρόστιμα.

Αν σε αυτά προσθέσετε αυτά που πρόκειται να πάρουν από τις δόσεις του μνημονίου - δανείου που απομένουν, μερικές φοροαπαλλαγές και έναν - δυο νόμους κομμένους και ραμμένους στα μέτρα τους, τότε μάλλον ανακουφίζονται κάπως από το «σοκ» των προστίμων.

Είπαμε, είναι δύσκολοι καιροί για τις ελληνικές τράπεζες και χρειάζονται την κατανόηση και τη συμπαράσταση όλων μας. Αλλωστε τόσα καλά μας έχουν κάνει και τόσο πολύ μας έχουν βοηθήσει.

Τόσο, ώστε να τους χρωστάμε 3 φορές αυτά που έχουμε και να τρέχουν και οι τόκοι υπερημερίας...

Δανείζονται για τους ... δανειστές!

«Αν δεν πηγαίναμε στον "μηχανισμό στήριξης" δεν θα είχαμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις».

Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει την παραπάνω φράση από τους κυβερνώντες...

*

Ας δούμε, όμως, τώρα, το λόγο που πραγματικά μας πήγαν εκεί που μας πήγαν:

Σε ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών στις 20/5/2010 διαβάζουμε:

«Για το εννεάμηνο Απριλίου - Δεκεμβρίου 2010 που διανύουμε, οι υποχρεώσεις του Ελληνικού Δημοσίου για τοκοχρεολύσια εκτιμώνται σε 39,7 δισ. ευρώ».

Το Ελληνικό Δημόσιο, λοιπόν, πρέπει μέχρι το τέλος του χρόνου να καταβάλει στις καπιταλιστικές αγορές, στους κάθε λογής ομολογιούχους και στους «τοκογλύφους» περί τα 40 δισ. ευρώ.

Ας δούμε τώρα τις εισπράξεις από δάνεια που έχει «πετύχει» η κυβέρνηση και τα οποία τα εγγυώνται οι «σωτήρες - δανειστές» μας, μετά την υπαγωγή της Ελλάδας σε καθεστώς «μνημονίου»:

-- Δάνειο 20 δισ. ευρώ το Μάη.

-- Δάνειο 9 δισ. ευρώ μέσα στον Αύγουστο.

-- Δάνειο 9 δισ. ευρώ που θα εισπραχθεί μέχρι το Δεκέμβρη, εφόσον η τρόικα εγκρίνει ότι το ...«πετσόκομμα» του ελληνικού λαού συνεχίζεται με «ικανοποιητικούς ρυθμούς».

Αθροισμα: 38 δισ. ευρώ.

Συμπέρασμα:

Από τα «σωτήρια» δάνεια, με τους νέους δυσβάσταχτους τόκους για τον ελληνικό λαό, ούτε πεντάρα τσακιστή δεν πάει για (τους περικομμένους) μισθούς και συντάξεις!

Ολα τα νέα δάνεια (38 δισ.)

πάνε για να καλυφθούν τα χρέη από τα προηγούμενα δάνεια της πλουτοκρατίας (40 δισ.),

που συνεχίζει να δανείζεται και που συνεχίζει να φορτώνει τα ακόμα μεγαλύτερα χρέη της στις πλάτες του ελληνικού λαού.

*

Σημείωση: Στα παραπάνω χρέη δεν υπολογίζουμε ούτε τα 15 δισ. που πήγαν σε τραπεζίτες μέσω εγγυήσεων του «μνημονίου», ούτε τα 10 δισ. που τους παρείχε το ΠΑΣΟΚ διά νόμου, ούτε τα νέα 25 δισ. (!) που μόλις προχτές τους έδωσε ο Παπακωνσταντίνου, ούτε τα αρχικά 28 δισ. της ΝΔ!

*

Τι αποδεικνύεται, λοιπόν, περίτρανα;

Από τα περιβόητα δάνεια που κυβέρνηση - ΕΕ - ΔΝΤ - ΕΚΤ εξασφάλισαν για ...τη χώρα και που, όπως ισχυρίζονται ο Παπανδρέου και τα κυβερνητικά στελέχη, αν δεν εφαρμοστεί η «πατριωτική» πολιτική τους, τότε οι φίλοι τους δε θα τα εκταμιεύσουν και τότε θα επέλθει χρεοκοπία και στάση πληρωμών σε μισθούς και συντάξεις,

ούτε ένα ευρώ (αριθμός: 1) δεν πάει στον ελληνικό λαό.

*

Ολα - μα όλα! - επιστρέφουν στους εγχώριους και τους διεθνείς νταβατζήδες της χρηματιστικής ολιγαρχίας.

Στον ελληνικό λαό εκείνο που μένει είναι οι τόκοι, τα μεγαλύτερα χρεολύσια, ο ασφαλιστικός Καιάδας, ο εργασιακός μεσαίωνας.

Τελικά, δηλαδή, εκείνο που απομένει στον ελληνικό λαό είναι ένα και μόνο: Να πάρει την απόφαση να τους ανατρέψει, να τους στείλει από κει που ήρθανε, και να γίνει εκείνος ο ιδιοκτήτης του πλούτου που ο ίδιος παράγει.

του Νίκου Μπογιόπουλου

Συνεχίζονται οι απεργίες στην Κίνα

Τα εξοντωτικά ωράρια, οι άσχημες συνθήκες εργασίας και τα μηδαμινά μεροκάματα συνεχίζουν να τροφοδοτούν το απεργιακό κίνημα που έχει ξεσπάσει τους τελευταίους μήνες στην Κίνα κυρίως, στα εργοστάσια μεγάλων πολυεθνικών εταιριών.

Μετά τις μεγάλες απεργίες σε εργοστάσια που κατασκευάζουν εξαρτήματα για τις αυτοκινητοβιομηχανίες Honda, Toyota και Ηyundai, με τις οποίες οι εργάτες κατάφεραν να κερδίσουν αυξήσεις μέχρι και 25%, ήρθε η σειρά της γιαπωνέζικης εταιρίας Omron. Οι 800 εργαζόμενοι στο εργοστάσιό της στην Γκουανγκτζού, που κατασκευάζει ηλεκτρονικά εξαρτήματα αυτοκινήτων και λειτουργεί σε 24ωρη βάση, κατέβηκαν σε απεργία στις 21 Ιουλίου διεκδικώντας αύξηση 500 γιουάν (74 δολάρια) στο μισθό τους. Την ίδια μέρα οι εργάτες επέστρεψαν στην εργασία τους, αφού ύστερα από διαπραγματεύσεις κατέληξαν σε συμφωνία με την εργοδοσία, λεπτομέρειες της οποίας δεν είναι γνωστές αυτή τη στιγμή.

Με νίκη των εργατών φαίνεται να λήγει και η απεργία των 200 εργατών στο εργοστάσιο της Atsumitec.Co, στην πόλη Foshan, που κατασκευάζει το σύστημα των ταχυτήτων για τη Honda. Η απεργία ξεκίνησε την περασμένη βδομάδα, με βασικό αίτημα την αύξηση των μισθών των εργατών κατά 500 γιουάν, το οποίο έγινε τελικά αποδεκτό από την εταιρία.

Περισσότερες απεργίες αναμένονται στο επόμενο διάστημα, όχι μόνο γιατί οι πρώτες κατακτήσεις των απεργιακών αγώνων ενθαρρύνουν τους υπόλοιπους εργαζόμενους, αλλά και γιατί η καλοκαιρινή ζέστη κάνει αφόρητες τις συνθήκες εργασίας, αφού ο κλιματισμός και ο εξαερισμός στους χώρους εργασίας έχουν κόστος και είναι ανύπαρκτοι.

Τις εξοντωτικές συνθήκες εργασίας με τα εξευτελιστικά μεροκάματα, που προκαλούν απόγνωση σε πολλούς νέους εργάτες που έρχονται στις πόλεις για να δουλέψουν στα εργοστάσια, έφερε ξανά με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο η αυτοκτονία ενός ακόμη νεαρού εργάτη, που πήδηξε στο κενό από το εργοστάσιο της Chimei Innolux Corp., στην πόλη Foshan, θυγατρική της ταϊβανέζικης Ηοn Hai Precision Industry, που κατασκευάζει ηλεκτρονικά εξαρτήματα. Ηταν η 10η αυτοκτονία μέσα στο 2010.

Ανήσυχη η κινέζικη κυβέρνηση μπροστά στο ογκούμενο απεργιακό κίνημα, επιχειρεί να αποτρέψει ανεξέλεγκτες εργατικές εκρήξεις εισάγοντας ένα προληπτικό μηχανισμό αποτροπής των απεργιακών κινητοποιήσεων. Ετσι λοιπόν, στην επαρχία Γκουανγκντόνγκ της νότιας Κίνας, έγινε τις τελευταίες μέρες αναθεώρηση της εργατικής νομοθεσίας όσον αφορά στο ζήτημα των διαπραγματεύσεων για τη διευ-θέτηση των διαφορών εργαζόμενων – εργοδοσίας. Οι αλλαγές προβλέπουν, μεταξύ άλλων, ότι όταν το ένα πέμπτο των εργατών ζήτήσει αύξηση του μισθού, οι εκλεγμένοι εκπρόσωποί τους (για να μην ξεφύγει η κατάσταση από τον έλεγχο των κρατικά ελεγχόμενων συνδικάτων) πρέπει να καλέσουν σε διαπραγματεύσεις την εργοδοσία. Αν η εργοδοσία αρνηθεί να συγκαλέσει ή να πάρει μέρος σε συνάντηση για διαπραγματεύσεις, οι εργάτες έχουν το δικαίωμα να κάνουν απεργία και οι εργοδότες δεν μπορούν να τους απολύσουν γι’ αυτό το λόγο.

Η Κίνα είναι σήμερα η «ατμομηχανή» του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος। Είναι παράδεισος για τις πολυεθνικές εταιρίες, που έχουν μεταφέρει τεράστιο κομμάτι της παραγωγής τους στη χώρα αυτή, εκμεταλλευόμενες τις πρώτες ύλες και το πάμφθηνο εργατικό δυναμικό και αποκομίζοντας κολοσιαία κέρδη. Γι’ αυτό και η «αφύπνιση» της κινέζικης εργατικής τάξης έχει μεγάλη σημασία, γιατί θα επιφέρει σημαντικές αλλαγές στο σημερινό οικονομικό και εργασιακό τοπίο παγκόσμια.

Στη Κοντρα .

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ -«ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ» - - - - Η διεθνής εμπειρία και οι επιπτώσεις για τα λαϊκά στρώματα

Παπαγεωργίου Βασίλης

Με το νόμο για τον «Καλλικράτη», ο οποίος έχει αρχίσει να εφαρμόζεται στο πλαίσιο προετοιμασίας του εδάφους για το πέρασμα - με το νέο έτος - στη νέα διοικητική δομή της χώρας, παραδίδονται στις νέες τοπικές αρχές μια σειρά αρμοδιότητες και υπηρεσίες οι οποίες είναι νευραλγικής κοινωνικής σημασίας. Σημαντικοί ευαίσθητοι κοινωνικοί τομείς της Παιδείας, της Υγείας, της Πρόνοιας χάνουν τον ενιαίο χαρακτήρα τους και πολύ σύντομα, όταν το νέο σύστημα θα αρχίσει να λειτουργεί, οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα θα διαπιστώσουν τη σημασία της τοπικής διαφοροποίησής τους, η οποία θα επιδράσει ουσιαστικά στην ποιότητά τους. Το ίδιο θα συμβεί και με εκείνες τις υπηρεσίες της Κοινής Ωφέλειας τις οποίες θα διαχειρίζονται πλέον οι «Καλλικράτειοι» ΟΤΑ.

Στο ερώτημα «τι σημαίνουν όλα αυτά για τον απλό εργαζόμενο πολίτη;», η διεθνής εμπειρία που υπάρχει δίνει μια σαφή εικόνα ώστε κανείς να μην μπορεί να ισχυριστεί εκ των υστέρων ότι δεν ήξερε. Ο «Καλλικράτης», άλλωστε, δεν αποτελεί ελληνική πρωτοτυπία. Αντίθετα, η χώρα μας είναι αυτή που με τη διοικητική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης προσαρμόζεται - όπως άλλωστε έχει ομολογηθεί - στα διεθνή και ειδικότερα στα ευρωπαϊκά δεδομένα. Ας δούμε επομένως ορισμένα από αυτά τα παραδείγματα που φανερώνουν την αυριανή «Καλλικράτεια» εικόνα. Τα στοιχεία που ακολουθούν είναι από μελέτη της Επιτροπής Περιφερειών της ΕΕ (2008) σχετικά με τη μεταρρύθμιση των δημόσιων υπηρεσιών και το ρόλο του κοινωνικού διαλόγου.

Κοινωνικές υπηρεσίες: Ιδιωτικοποιήσεις και ΣΔΙΤ στην Ευρώπη

Γερμανία. Εχουν γίνει μεγάλες ιδιωτικοποιήσεις στη διαχείριση απορριμμάτων, αφού λιγότερο από 40% των πολιτών εξυπηρετείται από υπηρεσία του δήμου. Οι δήμοι δίνουν προς πώληση - ιδιωτικοποίηση υπηρεσίες νερού, τη διανομή της ενέργειας και νοσοκομεία.

Η διαχείριση πάρκων, υποδομών αναψυχής, αθλητισμού και παιδικών σταθμών έχουν ιδιωτικοποιηθεί κατά 20%. Επίσης γίνεται εκτεταμένη ιδιωτικοποίηση - πώληση δημοτικών ακινήτων, από το 1998 έχουν πωληθεί πάνω από 60.000. Από την άλλη πολλά έχουν να κερδίσουν και οι ιδιωτικές εταιρείες αστικών συγκοινωνιών.

Επίσης είναι σε λειτουργία πάνω από 300 Συμπράξεις Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) σε τομείς όπως τα σχολεία, ο αθλητισμός, ο τουρισμός, η αναψυχή, οι μεταφορές, κατασκευές διοικητικών κτιρίων και υπουργείων. Επίσης, περιλαμβάνουν τον πολιτισμό, τους παιδικούς σταθμούς, την αστική ανάπτυξη, το περιβάλλον, την υγεία, τη δημόσια ασφάλεια και την ηλεκτρονική διακυβέρνηση.

Η ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών μέσω παραχώρησης σε εργολάβους δε θεωρήθηκε ο καλύτερος τρόπος για να μειωθεί το κόστος και να αυξηθεί η ποιότητα και έτσι δεν είναι τυχαίο ότι υπάρχουν περιπτώσεις που επαναδημοτικοποιούν υπηρεσίες. Ετσι έγινε επαναδημοτικοποίηση στην τεχνική υπηρεσία συντήρησης δήμων στο Freiburg και τη διαχείριση απορριμμάτων στην περιφέρεια SoltauFallingbostel. Επαναδημοτικοποίηση γίνεται και σε άλλους δήμους - περιφέρειες για τα απορρίμματα, αλλά και για την υπηρεσία νερού.

Ιταλία. Προχωράνε ΣΔΙΤ στην Υγεία, Παιδεία, Αμυνα, στις φυλακές για την ανάπλαση βιομηχανικών περιοχών. Η παροχή νερού έχει ενταχθεί σε προγράμματα ΣΔΙΤ. Στις υγειονομικές περιφέρειες έχει επιβληθεί να λειτουργούν ως ιδιωτικοί φορείς και τους έχουν επιβληθεί οικονομικοί και χρηματοδοτικοί περιορισμοί.

Δυο νοσοκομεία στη Ferrara και τη Φλωρεντία κατασκευάζονται από την ίδια εταιρεία με ΣΔΙΤ, που η διαχείριση από τον ιδιώτη θα κρατήσει από 15-30 χρόνια. Η ίδια εταιρεία παρέχει φυσικό αέριο σε πάνω από 330 νοσοκομεία. Με διαδημοτική συνεργασία 4 δήμων και με μία άλλη ιδιωτική εταιρεία κατασκευάζονται με ΣΔΙΤ 4 νέα νοσοκομεία με πρόγραμμα ύψους 400 εκατ. ευρώ στην Τοσκάνη.

Αυστρία. Από τη δεκαετία του '90 πολλές περιφερειακές αρχές της χώρας παραχώρησαν σε υπεργολάβους ολόκληρα νοσοκομεία που ήταν στην ιδιοκτησία των περιφερειών, όπως των Burgenland, Upper Austria, Slazburg, Styria, Tyrol, Vorarlberg και άλλες δημόσιες υπηρεσίες όπως η διαχείριση των απορριμμάτων, του νερού και κατασκευαστική εταιρεία που ανήκει στην περιφέρεια στην Tyrol. Ακόμα, παραχώρησαν τον τομέα του τουρισμού μαζί με ορισμένες υπηρεσίες εξυπηρέτησης των πολιτών και τεχνικές εταιρίες για τη συντήρηση των υποδομών.

Φινλανδία. Οι υπηρεσίες Πρόνοιας είναι κατά βάση δημοτικές υπηρεσίες. Οι τοπικές αρχές λειτουργούν τους παιδικούς σταθμούς, τις υπηρεσίες Πρόνοιας για τους ηλικιωμένους και μεγάλη έκταση υπηρεσιών Υγείας όπως η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, η πιο εξειδικευμένη ιατροφαρμακευτική φροντίδα και οδοντιατρική περίθαλψη.

Επίσης, λειτουργούν βιβλιοθήκες και διαχειρίζονται τη βασική και δευτεροβάθμια εκπαίδευση, τα ινστιτούτα κατάρτισης και τα πολυτεχνικά κέντρα εκπαίδευσης. Παρέχουν κατάρτιση και εκπαίδευση ενηλίκων ή διάφορες τάξεις για τέχνες και πολιτισμό και υπηρεσίες αναψυχής, θέματα σχετικά με το περιβάλλον, τη χρήση γης, τη διαχείριση του νερού και τους δρόμους. Υπάρχουν συμβάσεις των τοπικών αρχών με ιδιώτες και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις στη φροντίδα Υγείας, τους παιδικούς σταθμούς και γενικά τη φροντίδα των παιδιών και ηλικιωμένων. Σε ό,τι αφορά τη διαδημοτική συνεργασία υπάρχουν και λειτουργούν από κοινού 230 τέτοιες συνεργασίες που ασχολούνται με την Εκπαίδευση, την Υγεία και την Πρόνοια. Μερικές τοπικές αρχές φτιάχνουν μέσω των διαδημοτικών συνεργασιών Κέντρα Υγείας και ινστιτούτα κατάρτισης. Υπάρχουν και συνεργασίες δήμων με τις περιφέρειες για αυτούς τους τομείς.

Σουηδία. Ιδιωτικοποίηση υπηρεσιών του δήμου έχει γίνει σε υπηρεσίες όπως η καθαριότητα, το κέτερινγκ. Στην Υγεία οι δήμοι έπαιξαν τη δεκαετία του '90 σοβαρό ρόλο στην προώθηση των δημοτών στον ιδιωτικό τομέα της Υγείας, ενώ ο τομέας της Πρόνοιας από τη δεκαετία του '90 λειτουργεί με τους κανόνες της αγοράς.

Ιδιωτικοποιήσεις έγιναν και σε νοσοκομεία όπως το νοσοκομείο StGoran το 1990. Οι ιδιωτικοποιήσεις σταμάτησαν το 2002. Πάνω από τα 40% της αποκομιδής απορριμμάτων γίνεται από ιδιωτικές εταιρείες, οι τοπικές συγκοινωνίες ιδιωτικοποιήθηκαν. Το 2007 υπάρχουν πάνω από 40 εταιρείες τοπικών συγκοινωνιών και μόνο 7 δημοτικές. Επίσης, χρησιμοποιούν διάφορες μορφές έμμεσης ιδιωτικοποίησης - εμπορευματοποίησης της Υγείας π.χ.: Η ευθύνη για τη λειτουργία κάποιων νοσοκομείων μοιραζόταν ανάμεσα στο δήμο και την περιφέρεια. Ενα από αυτά τα νοσοκομεία του Norrtaljie λόγω αυστηρών περικοπών κινδύνευε να κλείσει. Για να μείνει ανοιχτό έφτιαξαν από κοινού δήμος και περιφέρεια μία εταιρεία, την εταιρεία Tiohundra, που αυτή τώρα έχει αναλάβει τη λειτουργία του νοσοκομείου.

Παραδείγματα για την πολιτική στους εργαζόμενους των δήμων

Σουηδία. Στην περιφέρεια του Vorarlberg έχει γίνει διαδημοτική συνεργασία για τη διαχείριση του ανθρώπινου - εργατικού δυναμικού που επιτρέπει στα μέλη της συνεργασίας των δήμων να χρησιμοποιούν το εργατικό δυναμικό με τη μορφή υπεργολαβίας ανάμεσα στα μέλη του δικτύου και να μοιράζονται οι αρχές γνώση και πληροφορίες σχετικά με το μάνατζμεντ των εργαζομένων.

Φινλανδία. Ο δήμος της πόλης του Ελσίνκι το 1990 έφτιαξε ένα πρακτορείο-εταιρεία πρόσληψης μερικής απασχόλησης προσωπικού (ενοικίαση εργαζομένων) το SeureOy για να αντιμετωπίσει την κάλυψη κενών άδειας, εγκυμοσύνης κλπ. του προσωπικού του δήμου. Με αυτό τον τρόπο διατείνονται ότι προσπαθούν να λύσουν το πρόβλημα που έχει προκύψει λόγω του ότι οι αγορές εργασίας σε κάποιες περιφέρειες της χώρας έχουν γίνει πολύ «ανταγωνιστικές» και έτσι οι διάφοροι δήμοι αντιμετωπίζουν πρόβλημα εύρεσης του κατάλληλου εργατικού δυναμικού. Η εταιρεία αργότερα επεκτάθηκε από την πόλη του Ελσίνκι για να καλύψει και τους δήμους Espoo, Vantaa, που όλες μαζί χρειάζονται καθημερινά περίπου 2.000 εργαζόμενους για κάλυψη κενών. Ετσι αντί να «ανταγωνίζονται» για την εύρεση εργατικού δυναμικού, με αυτή την εταιρεία μοιράζουν το προσωπικό.

Τα Συνδικάτα των εργαζομένων στους δήμους δέχτηκαν τη λειτουργία της επιχείρησης και ζήτησαν απλά να διευκρινιστεί η νομική μορφή της εταιρείας και να περιοριστεί η εταιρεία μόνο στους αντικαταστάτες εργαζόμενους και όχι γενικά στην πρόσληψη προσωπικού.

Μία νέα διαδημοτική επιχείρηση διαχείρισης εργατικού δυναμικού δημιουργήθηκε το 2005. Η διαφορά σε αυτή την εταιρεία είναι ότι οι προσωρινοί εργαζόμενοι δεν είναι υπάλληλοι των δήμων, αλλά της νέας διαδημοτικής εταιρείας.

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΣΕ ΤΟΥΡΙΣΜΟ - ΕΠΙΣΙΤΙΣΜΟ - -Yπερεκμετάλλευση, ανεπίστρεπτη φθορά υγείας και ηλικιακός «ρατσισμός»

Το κεφάλαιο, βάζοντας τη γυναίκα στην παραγωγή, γενικεύει τις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, αρχικά τη μερική απασχόληση. Τις εμφανίζει ως συμφέρουσες για μια γυναίκα, ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται και στις υποχρεώσεις της οικογένειας, να μπορεί η νέα κοπέλα να δουλεύει παράλληλα με τις σπουδές

ΑΡΓΥΡΙΟΥ

Ο κλάδος του τουρισμού - επισιτισμού στην Ελλάδα αποτελεί έναν από τους ανερχόμενους και βαρύνουσας σημασίας κλάδους για το κεφάλαιο, για την έξοδο από την κρίση και την καπιταλιστική ανάπτυξη. Μια οικονομία με μεγάλο μερίδιο συμμετοχής της τουριστικής οικονομικής δραστηριότητας υποδηλώνει την ύπαρξη μιας καπιταλιστικής οικονομίας σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένης από τις εξωτερικές αγορές, με σημαντική επίδραση σ' αυτήν των διακυμάνσεών τους στη διευρυμένη αναπαραγωγή της. Συντελεί στην παραπέρα εμπορευματοποίηση και αλλαγή χρήσης της γης, στην εκμετάλλευση των δασών και των θαλασσών, της πολιτιστικής δραστηριότητας και κληρονομιάς.

Είναι από τους κλάδους που ενισχύεται η τάση συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου, ωστόσο και εδώ είναι ακόμα χαμηλή. Η είσοδος στην ελληνική αγορά μεγάλων πολυεθνικών, των tour operators, ενισχύει αυτή την τάση. Εκδήλωση της άναρχης και ανισόμετρης ανάπτυξης του κλάδου είναι η υπερπροσφορά κλινών πάνω από τις ανάγκες της ζήτησης.

Η ανάπτυξη του κλάδου βασίζεται στην προσέλευση ξένων τουριστών, στην ενίσχυση του τουρισμού πολυτελείας, του συνεδριακού τουρισμού και λιγότερο στον εγχώριο, ενώ απαξιώνεται ο κοινωνικός τουρισμός. Η ανάγκη για διακοπές, ξεκούραση και ψυχαγωγία μετατρέπεται σε όνειρο θερινής νυχτός για την πλειοψηφία των εργαζομένων. Επίσης υπάρχουν και υπηρεσίες Υγείας που σχετίζονται με τον τουρισμό (ιαματικά νερά κ.ά.) που εμπορευματοποιούνται και γίνονται απαγορευτικές για όσους τις έχουν ανάγκη.

Η απασχόληση στον κλάδο του τουρισμού - επισιτισμού για το Α' τρίμηνο του 2010 σε χιλιάδες φαίνεται στον πίνακα 1.

Τα αντίστοιχα στοιχεία για το Α' τρίμηνο του 2009 φαίνονται στον πίνακα 2.

-- Στο σύνολο των μισθωτών για το Γ΄ τρίμηνο του 2009 στον τουρισμό - επισιτισμό συγκεντρώνεται το 7,44%, καθιστώντας τον έναν από τους μαζικότερους κλάδους της ελληνικής καπιταλιστικής οικονομίας. Η γυναικεία μισθωτή εργασία κυριαρχεί. Στον κλάδο απασχολούνται 45% γυναίκες έναντι 39,8% στο σύνολο της οικονομίας. Στον τουρισμό - επισιτισμό εργάζεται 1 στις 5 μετανάστριες. Από τις γυναίκες που απασχολούνται το 24,14% είναι μέχρι 30 ετών. Συγκεντρώνονται κατά πλειοψηφία φτωχά τμήματα εργατριών, από τα πιο κακοπληρωμένα. Γυναίκες της εργατικής τάξης που βγήκαν στην παράγωγη για να συμπληρώσουν το πενιχρό οικογενειακό εισόδημα, είτε αναγκάστηκαν να βγουν πρόωρα στην παραγωγή πριν τη συμπλήρωση της 12χρονης εκπαίδευσης ή δουλεύουν παράλληλα με τις σπουδές ή ανεξάρτητα από το επίπεδο των σπουδών τους.

Στη χαμηλή ειδίκευση, η αυξημένη γυναικεία εργασία

Ο κλάδος συνιστά πρόσφορο έδαφος για την ένταξη γυναικών στην παραγωγή, με σκοπό να μεγαλώνει ο αριθμός των προς εκμετάλλευση εργατών και να πέφτει η τιμή της εργατικής δύναμης, εφόσον η γυναικεία εργασία κοστίζει λιγότερο στο κεφάλαιο (φωτ. από απεργία εργαζομένων στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετάνια»)

Η αυξημένη εργασία γυναικών έχει μια από τις αιτίες της στη χαμηλή ειδίκευση που απαιτείται για τις συγκεκριμένες εργασίες. Η γυναίκα από το νοικοκυριό είναι σε σημαντικό βαθμό «εκπαιδευμένη» να γίνει καμαριέρα σε ένα ξενοδοχείο, να καθαρίζει, να μαγειρεύει σε μια κουζίνα. Οι εργασίες σε μεγάλο μέρος τους δεν απαιτούν ειδικές γνώσεις, δεν πραγματοποιούνται μέσω της χρησιμοποίησης ή του χειρισμού πολύπλοκων εργαλείων και μηχανών, ενώ ακόμα και εργασίες που απαιτούν κάποια μυϊκή δύναμη (βάρη) δε συνιστούν εμπόδιο για το κεφάλαιο στην εκμετάλλευση γυναικών με δραματικές συνέπειες στην υγεία τους.

Ο κλάδος συνιστά πρόσφορο έδαφος για την ένταξη γυναικών στην παραγωγή, με σκοπό να μεγαλώνει ο αριθμός των προς εκμετάλλευση εργατών και να πέφτει η τιμή της εργατικής δύναμης, εφόσον η γυναικεία εργασία κοστίζει λιγότερο στο κεφάλαιο. Η γυναίκα βγαίνει από το σπίτι στην παραγωγή, αλλά παραμένουν τα βάρη της οικογενειακής ζωής, των εργασιών του σπιτιού. Το κεφάλαιο, βάζοντας τη γυναίκα στην παραγωγή, γενικεύει τις ευέλικτες εργασιακές σχέσεις, αρχικά τη μερική απασχόληση. Τις εμφανίζει ως συμφέρουσες για μια γυναίκα ώστε να μπορεί να ανταποκρίνεται και στις υποχρεώσεις της οικογένειας, να μπορεί η νέα κοπέλα να δουλεύει παράλληλα με τις σπουδές.

Οι εργασίες σε μεγάλο μέρος τους στον κλάδο δεν απαιτούν ειδικές γνώσεις, δεν πραγματοποιούνται μέσω της χρησιμοποίησης ή του χειρισμού πολύπλοκων εργαλείων και μηχανών, ενώ ακόμα και εργασίες που απαιτούν κάποια μυϊκή δύναμη (βάρη) δε συνιστούν εμπόδιο για το κεφάλαιο στην εκμετάλλευση γυναικών, με δραματικές συνέπειες στην υγεία τους (φωτ. από τις κινητοποιήσεις το περασμένο καλοκαίρι των ξενοδοχοϋπαλλήλων στην Κέρκυρα)

Σε αυτό το έδαφος οι ευέλικτες εργασιακές σχέσεις γενικεύονται στις πιο ποικίλες μορφές τους, από τη σύμβαση ορισμένου χρόνου ακόμα και μιας μέρας ή ώρας, την ανασφάλιστη δουλειά, που κυριαρχούν πλέον.

-- Οι εργασιακές σχέσεις επιδεινώνονται δραματικά για τους εργαζόμενους του κλάδου, ειδικά με αφορμή το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης. Οι σχέσεις εργασίας είναι μωσαϊκό. Κυριαρχεί η εποχικότητα, η ανασφάλιστη δουλειά, η ενοικίαση των εργαζομένων από μεγάλα εργολαβικά γραφεία.

Εντατικοποίηση δουλειάς και μόνιμη φθορά της υγείας

Ο κλάδος παρουσιάζει έντονη διαφοροποίηση όσον αφορά την αμοιβή των εργαζομένων. Συνυπάρχουν υψηλά αμειβόμενοι υπάλληλοι και εργάτες με τα κατώτερα μεροκάματα. Τα πιο εκμεταλλευόμενα και κακοπληρωμένα τμήματα των εργαζομένων του κλάδου είναι στην πλειοψηφία τους γυναίκες και μετανάστες που εργάζονται ως καμαριέρες, καθαρίστριες, λαντζέρισσες κ.ά. (βλ. πίνακα 3).

Οι περισσότερες είναι καμαριέρες που δουλεύουν στους ορόφους των ξενοδοχείων. Στις περισσότερες περιπτώσεις εργάζονται μέσω εργολαβικών γραφείων. Στοιχεία στο διαδίκτυο κάνουν λόγο για 5.000 εργαζόμενους από 15 εταιρείες που δανείζουν σε μεγάλες και ακριβές ξενοδοχειακές μονάδες της χώρας. Δύο μεγάλα εργολαβικά, το «Οραμα» και η «ISS FACILITY SERVICES», είναι τα μεγαλύτερα που δραστηριοποιούνται στα ξενοδοχεία της Αθήνας, με το πρώτο να έχει αναλάβει το ξενοδοχείο «Χίλτον» και το δεύτερο να απασχολεί σε διάφορες εταιρείες 2.100 εργαζόμενους.

Πέρα από το στοιχείο της προσωρινότητας και της συνοδευόμενης ανασφάλειας, που χαρακτηρίζει τη συγκεκριμένη μορφή εργασίας, το κύριο που καθορίζει τη στάση των εργαζόμενων γυναικών μέσω των εργολαβικών γραφείων είναι η διπλή εργοδοσία, που από τη μία ενισχύει το ασφυκτικό πλαίσιο της εργοδοτικής πίεσης και από την άλλη τις διαχωρίζει από τους υπόλοιπους εργαζομένους στον τόπο δουλειάς τους. Διαχωρισμός που σπάει κάτω από την παρέμβαση των ταξικών δυνάμεων.

Η εντατικοποίηση της εργασίας φτάνει ως το σημείο μια καμαριέρα να αναγκάζεται να κάνει 22 δωμάτια στο ωράριό της, δηλαδή 40 κρεβάτια, σκούπισμα, τακτοποίηση κ.ά. με αποτέλεσμα έντονα μυοσκελετικά προβλήματα και τενοντίτιδες. Οι καθαρίστριες αντιμετωπίζουν επιπρόσθετα σοβαρά προβλήματα που έχουν να κάνουν με τα χημικά που χρησιμοποιούν, όπως αλλεργίες, δερματικά και αναπνευστικά προβλήματα. Οι εργαζόμενες στη λάντζα έχουν επίσης σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα, εξαιτίας των απότομων αλλαγών στη θερμοκρασία, αλλά και καρδιολογικά προβλήματα που ισχύουν και για τους άντρες που απασχολούνται στην κουζίνα.

Στον κλάδο είναι έντονος ο ηλικιακός «ρατσισμός». Οταν η γυναίκα περάσει τα 40-45 δεν τη θέλουν στη δουλειά. Λίγες καταφέρνουν να πάρουν σύνταξη χωρίς να έχουν προβλήματα υγείας. Λίγες είναι οι εργαζόμενες που συγκεντρώνουν τα απαιτούμενα ένσημα για την ασφάλιση και την ετήσια ιατρική περίθαλψη. Για να συγκεντρώσει ένας εποχιακά εργαζόμενος 40 χρόνια δουλειάς σε ένσημα, δεν του φτάνουν ούτε δύο ζωές. Ειδικά οι καμαριέρες που πιάνουν δουλειά σε μεγαλύτερη ηλικία, θα μείνουν χωρίς συντάξεις και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη.

Μαθητεία, στυγνή εκμετάλλευση

Η πρακτική άσκηση μαθητών και αλλοδαπών, ακόμα και χωρίς αμοιβή, γίνεται το πεδίο της πιο στυγνής εκμετάλλευσης, που συμπιέζει προς τα κάτω τα εργασιακά δικαιώματα στον κλάδο. Η ύπαρξη ειδικοτήτων που προϋποθέτουν μια σχετική εκπαίδευση αποτελεί τη βάση για την ύπαρξη ενός άμεσα διασυνδεόμενου με το μεγάλο τουριστικό κεφάλαιο και πολυδαίδαλου συστήματος ιδιωτικών και δημόσιων σχολών που αφορούν όλα τα επίπεδα της εκπαίδευσης (ΤΕΙ - ΙΕΚ - επαγγελματικές σχολές - ΕΠΑΣ).

Πολλές νέες κοπέλες οδηγούνται στην επαγγελματική κατάρτιση με το όνειρο μιας μεγάλης σταδιοδρομίας στο χώρο της μαγειρικής στις κουζίνες πολυτελών ξενοδοχείων. Γεγονός όχι τυχαίο σε μια περίοδο όπου η μαγειρική έχει έρθει στο προσκήνιο του lifestyle μέσα από δεκάδες τηλεοπτικές εκπομπές και πολυσέλιδα αφιερώματα στον περιοδικό Τύπο. Μέσα από τη χλιδή των χώρων εστίασης και ξενοδοχείων κρύβονται οι άθλιες συνθήκες δουλειάς των εργαζομένων.

Στα μεγάλα ξενοδοχεία και τα πολυτελή εστιατόρια οι εργαζόμενες έρχονται σε επαφή με αστούς, με το πολιτικό τους προσωπικό, με μεσαία τμήματα της κοινωνίας. Μέσω της εργασίας τους υπηρετούν την πολυτελή διαβίωσή τους, την ομαλή διεξαγωγή διαφορών εργασιών τους. Η επαφή αυτή καλλιεργεί εκ των πραγμάτων ψευδαισθήσεις κοινωνικής ανέλιξης, το μικροαστικό στοιχείο μέσα στους εργαζόμενους. Η λάμψη του πλούτου κρύβει τον αδίστακτο και σάπιο ως το μεδούλι μηχανισμό της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης μέσα από τον οποίο παράχθηκε.

Στον κλάδο του τουρισμού - επισιτισμού υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι αυτοαπασχολούμενων και ιδιοκτητών μικρών οικογενειακών επιχειρήσεων που απασχολούνται συνήθως εποχιακά. Αποτελούν το 17,5% των απασχολουμένων, ενώ γυναίκες είναι το 35%. Επίσης η πλειοψηφία όσων απασχολούνται ως βοηθοί σε οικογενειακές επιχειρήσεις είναι γυναίκες (65,5%). Οι αυτοαπασχολούμενοι και μικροί του κλάδου πλήττονται από τη φιλομονοπωλιακή πολιτική ανάπτυξης του κλάδου και ιδιαίτερα από τη δράση των tour operators, από το δραστικό περιορισμό των διακοπών των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων.

Η διέξοδος

Αναγκαία προϋπόθεση για την οριστική αντιμετώπιση της εκμεταλλευτικής μανίας του κεφαλαίου σε βάρος των εργαζομένων του κλάδου και για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών είναι ο κεντρικός σχεδιασμός της τουριστικής κοινωνικής εργασίας ως αναπόσπαστο στοιχείο της λαϊκής οικονομίας. Η μετατροπή σε κρατική - κοινωνική ιδιοκτησία όλων των μεγάλων ξενοδοχειακών και τουριστικών εγκαταστάσεων, σε συνδυασμό με την κατάργηση της εμπορευματοποίησης της γης. Η γη, τα δάση, οι παραλίες να αποτελούν λαϊκή, κρατική περιουσία.

Οι φορείς οργάνωσης και διεύθυνσης της τουριστικής δραστηριότητας - κρατικές επιχειρήσεις, φορείς συνδικάτων, συνεταιρισμοί - θα υπάγονται σε κεντρικό φορέα αρμόδιο για τον εγχώριο και αλλοδαπό τουρισμό. Αυτός ο φορέας θα διασφαλίζει την καταγραφή, αξιολόγηση και ιεράρχηση των αναγκών τουριστικής ανάπτυξης.

Αξονες διεκδίκησης των εργαζομένων και όσων έχουν πραγματικό συμφέρον από μια τέτοια προοπτική είναι:

Η ανάπτυξη του κοινωνικού λαϊκού τουρισμού, των δωρεάν διακοπών για τα φτωχά λαϊκά στρώματα, τη νεολαία, τους ανέργους.

Η κατοχύρωση μόνιμης και σταθερής εργασίας, 7ωρο - 5ήμερο - 35ωρο με αύξηση αποδοχών (1.400 ευρώ βασικό μισθό), η κατάργηση όλων των ελαστικών μορφών απασχόλησης και κάθε μορφής ανασφάλιστης εργασίας.

Αποκλειστικά δημόσιες και δωρεάν μεταλυκειακές επαγγελματικές σχολές για τα τουριστικά επαγγέλματα. Οι εργαζόμενοι μαθητές - φοιτητές - σπουδαστές να δουλεύουν 6 ώρες με αποδοχές πλήρους ωραρίου.

Κατάργηση του «Αll inclusive» που χρησιμοποιείται από τους μεγαλοξενοδόχους για την αύξηση της κερδοφορίας και της δύναμής τους ενάντια στους εργαζόμενους και τους μικρούς επαγγελματίες.

Η διέξοδος από την καπιταλιστική οικονομική κρίση ταυτίζεται σήμερα με την οργάνωση της πάλης για τη λαϊκή εξουσία, τη λαϊκή οικονομία, για το σοσιαλισμό. Ταυτίζεται με την ανάγκη να υπάρξει ανασύνταξη του λαϊκού κινήματος με αντιμονοπωλιακά - αντιιμπεριαλιστικά συνθήματα και με στόχο τη διεκδίκηση της λαϊκής εξουσίας, την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.

Μαρία ΘΕΟΦΙΛΗ
Γραμματέας Αχτίδας Υπηρεσιών της ΚΟΑ του ΚΚΕ, μέλος της Διατμηματικής Επιτροπής της ΚΕ για την Ισοτιμία και Χειραφέτηση των Γυναικών

Απαγόρευσαν εκδήλωση για τα θύματα του φασισμού ..επιτρέποντας την εκδήλωση των «Ες - Ες»

ΕΣΘΟΝΙΑ

Οι αρχές της Εσθονίας απαγόρευσαν σε αντιφασιστικές οργανώσεις της χώρας να πραγματοποιήσουν εκδήλωση προς τιμήν των θυμάτων του φασισμού στην περιοχή Σινιμιάε στις 31 Ιούλη. Να σημειωθεί πως στη συγκεκριμένη περιοχή μαζεύονται κάθε καλοκαίρι οι εναπομείναντες στη ζωή φασίστες των εσθονικών λεγεώνων «Βάφεν Ες - Ες», που κατά βάση αποτελούν και τη λεγόμενη «Ενωση των αγωνιστών για την απελευθέρωση της Εσθονίας», καθώς και ο «Σύλλογος των φίλων της Εσθονικής Λεγεώνας» και πραγματοποιούν εκδηλώσεις υπέρ όσων στρατεύτηκαν στις φασιστικές ορδές. Αυτές οι φιλοφασιστικές εκδηλώσεις γίνονται με την υποστήριξη του εσθονικού κράτους και με την παρουσία εκπροσώπων του.

Μάλιστα, η απαράδεκτη απαγόρευση πραγματοποίησης αντιφασιστικής εκδήλωσης στην περιοχή στηρίζεται στο σκεπτικό πως δεν μπορούν να επιτραπούν δύο μαζικές εκδηλώσεις στον ίδιο τόπο.

ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Καταγγελία της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΤΕΡΑΣΤΙΩΝ ΔΙΑΣΤΑΣΕΩΝ

Ένα απίστευτο σκάνδαλο κατασπατάλησης δημοσίου χρήματος, με θύματα τους ψυχικά πάσχοντες και τις οικογένειές τους, ανακαλύψαμε χθες μετά από καταγγελία συμπολίτισσάς μας.

Στην αρχή δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε στα αυτιά μας. Αλλά όσα μας καταγγέλθηκαν από την εν λόγω κυρία τα διαπιστώσαμε με τα ίδια μας τα μάτια, όταν επισκεφθήκαμε σαν αντιπροσωπία, το λεγόμενο «ΚΕΝΤΡΟ ΨΥΧΙΚΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ». Διαπιστώσαμε λοιπόν ψάχνοντας το θέμα τα εξής:

1)Το Κέντρο Ψυχικής Υγείας Αγίου Νικολάου (Κ.Ψ.Υ.Α.Ν), υφίσταται μόνο στα χαρτιά. Δεν έχει λειτουργήσει ποτέ από το 2007 οπότε έγιναν οι πρώτες προσλήψεις. Έτσι δεκάδες συνάνθρωποί μας με προβλήματα ψυχικής υγείας αλλά και οι οικογένειές τους δεν μπορούν να βρουν εκεί καμιά βοήθεια.

2)Το κτίριο που στεγάζεται αυτό το Κ.Ψ.Υ.Α.Ν. όμως υπάρχει… Ενοικιάζεται με 6800ε το μήνα και βρίσκεται στη παραλία του Ποσειδώνα (Άμμου). Για τις κτιριακές λοιπόν εγκαταστάσεις αυτού του ανύπαρκτου Κέντρου, έχουν δαπανηθεί τα τελευταία 3 χρόνια 250.000ε, σε ένα κτίριο παντελώς ακατάλληλο, αφού α) είναι πολυώροφο και με ψηλά μπαλκόνια (πλήρης αντένδειξη για κτίριο που θα φιλοξενούσε ψυχικά πάσχοντες), β) είναι σε χώρο με δύσκολη πρόσβαση ασθενοφόρου (ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες με τα τραπεζάκια των καφε-εστιατορίων και τα διπλοπαρκαρίσματα που κάνουν τη πρόσβαση πιο προβληματική)

3) Ενώ το πρόγραμμα έχει επιχορηγηθεί με 800.000ε (για τα 2 πρώτα χρόνια λειτουργίας από την Ε.Ε) και από τότε πληρώνει όλα τα έξοδα λειτουργίας του το Νοσοκομείο Αγίου Νικολάου, το Κέντρο δεν λειτούργησε ούτε στιγμή, με αποτέλεσμα οι ιδιώτες γιατροί να τρίβουν τα χέρια τους. Το ίδιο και οι Κινητές Μονάδες Υγείας, που πρόσφατα μάθαμε ότι θα συνεργαστούν με το Δήμο μας (!!!) ενώ είναι ουσιαστικά ιδιωτικές (Ν.Π.Ι.Δ) και χρηματοδοτούνται από τα ασφαλιστικά μας ταμεία που καταρρέουν.

4)Το Κ.Ψ.Υ.Α.Ν έχει και προσωπικό 30 ατόμων, που όμως απορροφήθηκαν από το νοσοκομείο Αγίου Νικολάου για να καλύψουν τις τεράστιες ελλείψεις προσωπικού που αντιμετωπίζει από την κρατική υποχρηματοδότηση. Κάποια παιδιά μάθαμε ότι παραιτήθηκαν αρνούμενοι να υπηρετήσουν σε άσχετες θέσεις από αυτές που είχαν προσληφθεί, ενώ άλλοι εξυπηρετούν ανάγκες νοσηλευτικού προσωπικού σε διάφορες κλινικές.

5) Το Κ.Ψ.Υ.Α.Ν δεν έχει ούτε μια θέση ψυχιάτρου ενώ θα έπρεπε να υπάρχουν τρεις. Αντίθετα βρέθηκαν μάγειροι για ένα κτίριο που δεν λειτουργεί κουζίνα. Και βέβαια δουλεύουν στο Νοσοκομείο… Πάλι καλά. Στο κτίριο βρήκαμε μόνο μια λογοθεραπεύτρια να εκτελεί χρέη φύλακα και η οποία διορίστηκε εκεί προκειμένου να δημιουργηθεί μια ιατρο-παιδαγωγική υπηρεσία. Μια υπηρεσία που ποτέ δεν λειτούργησε, ενώ θα μπορούσε να εξυπηρετήσει παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες, δυσλεξία ή αυτισμό. Τώρα οι γονείς των παιδιών αυτών πρέπει να μεταβούν στο Ηράκλειο για να βρουν δωρεάν υποστήριξη.

6) Το Κ.Ψ.Υ.Α.Ν μπορεί λειτουργικά να μην υφίσταται αλλά, υπάρχουν σύγχρονα γραφεία, άρτια εξοπλισμένα, με υπολογιστές κλπ, υπάρχουν μηχανισμοί υποβοήθησης αναπήρων που φιγουράρουν στην είσοδο του ξενοδοχείου παραμένοντας σε αχρηστία, μέχρι και πίνακες ζωγραφικής πανάκριβα αγορασμένοι.

Θεωρούμε ότι όλοι είμαστε συνυπεύθυνοι για το σκάνδαλο αυτό της διπλανής μας πόρτας, αφού τόσο καιρό δεν το είχαμε πάρει χαμπάρι. Και θα συνέχιζε αυτή η ιστορία αν μια ενεργός πολίτης, αφού πρώτα πήγε στα κόμματα εξουσίας και απογοητεύθηκε από τη συνεχιζόμενη σιωπή τους, δεν ερχόταν και σε ανθρώπους που θέλουν να δώσουν κόντρα με τους ανθρώπους της εξουσίας και τις πρακτικές τους. Πιστεύουμε ότι ένα τόσο πολυεπίπεδο σκάνδαλο, πρέπει να προβληματίσει και να κινητοποιήσει κάθε προοδευτικό άνθρωπο του τόπου μας, ώστε να σπρώξουμε στη πραγματική λειτουργία μιας δημόσιας μονάδας ποιοτικής και δωρεάν περίθαλψης για τους ψυχικά πάσχοντες.

Βασίλης Χατζηδάκης, Γιώργος Ράδοβιτς, Μανώλης Κλώντζας από τη Γραμματεία της ΛΑΪΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Ασφαλιστική «σφαγή» που αντιστοιχεί σε ... δυόμισι Παγκόσμιους Πολέμους!

Eίναι εξωφρενικό! Είναι ασύλληπτο! Τέτοια λεηλασία δεν έχει σημειωθεί αν προστεθούν μαζί η κατάλυση του αρχαιοελληνικού χώρου από τους Ρωμαίους, η άλωση της Κωνσταντινούπολης από τους Τούρκους και η εισβολή των χιτλερικών ορδών στην Αθήνα!

*

Σε σημερινές τιμές, η καταστροφή που υπέστη η Ελλάδα από τη ναζιστική κατοχή, υπολογίζεται από την επιτροπή διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων σε 100 δισ. ευρώ.

Ε, λοιπόν, η καταστροφή που συνεπάγεται για το λαό η πολιτική του ΠΑΣΟΚ στο Ασφαλιστικό, σωρευτικά υπολογίζεται - και εμμέσως ομολογείται από την ίδια την κυβέρνηση (!) - σε 251,520 δισ. ευρώ!

*

Μιλάμε στην ουσία για ένα αδιανόητο «ριφιφί», για αρπαγή χρημάτων από τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους που δεν έχει προηγούμενο, αφού με το Ασφαλιστικό που επέβαλε ο «σοσιαλιστής» Παπανδρέου,

η λεηλασία που υφίστανται οι εργαζόμενοι και οι συνταξιούχοι αυτού του τόπου, από σήμερα και μέχρι το 2060,

μπορεί να συγκριθεί μόνο με τις συνέπειες ...δυόμισι Παγκόσμιων Πολέμων!

***

Τα στοιχεία αυτά προκύπτουν από την περίφημη «αναλογιστική μελέτη», στα συμπεράσματα της οποίας ο Λοβέρδος στήριξε όλη την «επιχειρηματολογία» του και συνολικά η κυβέρνηση την επικοινωνιακή της προπαγάνδα ώστε να περάσει το αντι-ασφαλιστικό τερατούργημα.

*

Αν λοιπόν δεχτούμε ότι οι φωστήρες στους οποίους κατέφυγε η κυβέρνηση έχουν την ικανότητα να προβλέπουν το μέλλον σε τέτοιο βάθος χρόνου, δηλαδή μέχρι το 2060, αν αυτοί που δεν είναι ικανοί να προβλέψουν τι μας ξημερώνει αύριο είναι εντούτοις τόσο ικανοί να προβλέπουν τι θα συμβεί μετά από πενήντα χρόνια, αν με δυο λόγια αποδεχτούμε ως σωστά τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στο πόνημά τους,

τότε ιδού τι συμβαίνει:

Υποστηρίζουν ότι με το Ασφαλιστικό που ψήφισαν, μειώνοντας δηλαδή τις συντάξεις, μειώνεται κάθε χρόνο το ποσό των συντάξεων που καταβάλλεται στους συνταξιούχους ως ποσοστό του ΑΕΠ. Αυτή είναι η αλήθεια. Το ψέμα βρίσκεται ότι την τεράστια κατ' έτος απώλεια χρημάτων για τους συνταξιούχους, οι κυβερνώντες και οι τεχνοκράτες μελετητές τους τη βαφτίζουν «μείωση του ελλείμματος» των ασφαλιστικών ταμείων.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για αφαίρεση, για κλοπή, για αρπαγή των συντάξιμων αποδοχών των εργαζομένων.

*

Για να τεκμηριώσουν το «επίτευγμά τους», στη μελέτη τους καταγράφουν αναλυτικά πώς θα διαμορφωθεί από σήμερα και ως το 2060 η ποσοστιαία κατ' έτος «μείωση του ελλείμματος» (δηλαδή, στην πραγματικότητα, σε τι ποσοστό του ΑΕΠ αντιστοιχούν ετησίως τα κλεμμένα).

Ετσι, π.χ., για το 2010, λένε ότι με τα μέτρα που πήραν το «έλλειμμα» από 6,1% θα πάει 6%, με άλλα λόγια «εξοικονομούν» (σ.σ.: κλέβουν) συντάξεις που το ποσό τους ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι 0,1%, για το 2015 το ποσοστό των όσων έχουν «εξοικονομηθεί» (σ.σ.: κλαπεί) ανέρχεται στο 0,8% του ΑΕΠ, το 2025 σκαρφαλώνει στο 2,5% του ΑΕΠ και προοδευτικά με βάθος χρόνου του 2060 εκτινάσσεται στο 4,2% του ΑΕΠ.

*

Τι σημαίνουν τώρα όλα αυτά, παρουσιάζεται αναλυτικά στο σχετικό πίνακα:

Εφόσον πάρουμε ως έτος βάσης το 2010, όπου το ΑΕΠ εκτιμάται στα 240 δισ. ευρώ, τότε με βάση τα ποσοστά που οι ίδιοι δίνουν,

υπολογίζουμε την κατ' έτος απώλεια χρημάτων για τους συνταξιούχους, η οποία

σωρρευτικά αθροιζόμενη ανέρχεται μέχρι το 2060 (σε σημερινές τιμές) στα 251,250 δισ. ευρώ!

***

Με άλλα λόγια, μόνο από το Ασφαλιστικό, χωρίς να υπολογίζονται οι μειώσεις μισθών, χωρίς να συνεκτιμώνται οι συνέπειες από την γκιλοτίνα του Εργασιακού, χωρίς να προσμετρώνται τα βάρη από τους νέους άμεσους και έμμεσους φόρους,

ο «σοσιαλιστής» Παπανδρέου και το «σοσιαλιστικό» ΠΑΣΟΚ φορτώνουν στις πλάτες του ελληνικού λαού ένα ολόκληρο δημόσιο χρέος!

Είναι το ίδιο αυτό χρέος από το οποίο, σε συνεργασία με την ΕΕ και το ΔΝΤ, έχουν αναλάβει να μας «σώσουν»...

Γράφει:
ο Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Ανακοίνωση της Πανελλαδικής Γενικής Συνέλευσης της πρωτοβουλίας «Ενα Καράβι για τη Γάζα»

To Σάββατο 10 Ιουλίου 2010 πραγματοποιήθηκε Γενική Συνέλευση της πρωτοβουλίας «Ενα Καράβι για τη Γάζα» στο ΕΜΠ. Ηταν η πρώτη Γενική Συνέλευση της Πρωτοβουλίας μετά την πειρατική-δολοφονική επίθεση του Ισραήλ στο Στόλο της Ελευθερίας και η πρώτη Γενική Συνέλευση της Πρωτοβουλίας από την ίδρυσή της με συμμετοχή και τοπικών Πρωτοβουλιών από τις πέραν της Αθήνας πόλεις.

Μέσα από αναλυτική συζήτηση και ανταλλαγή απόψεων, που κράτησε πέντε ώρες, έγινε συνολική αποτίμηση της πορείας και του έργου της Πρωτοβουλίας πανελλαδικά και της αποστολής του «Στόλου της Ελευθερίας», συνοψίστηκαν οι εκτιμήσεις για τα αποτελέσματα και έγινε εκτίμηση της κατάστασης τόσο σε διεθνές όσο και σε εθνικό επίπεδο.

Η Πρωτοβουλία «Ενα Καράβι για τη Γάζα» κατάφερε να συμμετάσχει με το δικό της πλοίο, την «Ελεύθερη Μεσόγειο», στη διεθνή αποστολή με χρήματα που μαζεύτηκαν και από το υστέρημα του ελληνικού λαού και από άραβες μετανάστες και από την Παλαιστινιακή κοινότητα στην Ελλάδα. Ενα σημαντικό κίνημα στήριξης του παλαιστινιακού αγώνα σχηματίστηκε μετά από χρόνια σε αρκετές πόλεις της Ελλάδας και εκφράστηκε μέσα από μαζικές πολιτικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις. Συγκροτήθηκε ένας σημαντικός πυρήνας αλληλέγγυων πανελλαδικά, που μπόρεσαν να δημιουργήσουν γεγονότα, να συσπειρώσουν και να κινητοποιήσουν συμπολίτες τους και να προκαλέσουν ρήγματα στον μιντιακό αποκλεισμό που έχει επιβληθεί στην Παλαιστινιακή υπόθεση.

Αν και δεν υπάρχει ολοκληρωμένος και αναλυτικός οικονομικός απολογισμός -όχι με ευθύνη της Συνέλευσης- με βάση τα στοιχεία που είναι σε γνώση μας υπάρχει μια σαφής εικόνα για το μέγεθος της αλληλεγγύης και της ανιδιοτελούς προσφοράς των απλών ανθρώπων του λαού, οι οποίοι στις πιο αντίξοες συνθήκες συνέδραμαν αποφασιστικά τόσο με οικονομική ενίσχυση από το ισχνό βαλάντιό τους όσο και με την ενεργό συμμετοχή τους στην καμπάνια της Πρωτοβουλίας. Η Συνέλευση ζητά από όσους είχαν την ευθύνη της οικονομικής διαχείρισης λεπτομερή οικονομικό απολογισμό και ως προς το σκέλος των εσόδων και ως προς το σκέλος των δαπανών, γιατί αυτό το οφείλουμε στον κόσμο που συνέδραμε οικονομικά την καμπάνια της Πρωτοβουλίας.

Η συνέλευση αποδοκίμασε μια σειρά από πρακτικές και πολιτικές που υιοθέτησαν, εφάρμοσαν και εξακολουθούν να εφαρμόζουν συστηματικά μέλη της Πρωτοβουλίας, υπονομεύοντας τον κινηματικό της χαρακτήρα και προκαλώντας της πλήγματα σε πολιτικό και οργανωτικό επίπεδο. Συγκεκριμένα:

• Νοθεύτηκε η ιδρυτική διακήρυξη της Πρωτοβουλίας στο σκέλος της αλληλεγγύης προς την Παλαιστινιακή Αντίσταση. Ο προσανατολισμός τμήματος της Πρωτοβουλίας προς τις κορυφές και τους θεσμούς συνοδεύτηκε με αφυδάτωση του στοιχείου της πολιτικής στήριξης στο δίκαιο του παλαιστινιακού αγώνα, με αλλεπάλληλες απόπειρες παρουσίασης της πρωτοβουλίας ως κατεξοχήν ανθρωπιστικής και με στόμωμα του κριτικού και καταγγελτικού της λόγου έναντι της ελληνικής κυβέρνησης.
• Παραβιάστηκαν κατ' επανάληψη οι αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, καταστρατηγήθηκαν αποφάσεις των συνελεύσεων της πρωτοβουλίας και άλλες συλλογικές διαδικασίες, όπως η λειτουργία των ανοιχτών συντονιστικών, η συλλογική λειτουργία των Ομάδων Εργασίας της Πρωτοβουλίας κ.ά.

Η πρωτοβουλία «Ενα Καράβι για τη Γάζα» ολοκλήρωσε την αποστολή της. Ο αγώνας των μελών της, όμως, δεν μπορεί να σταματήσει και δεν σταματά εδώ. Οσο η Παλαιστίνη βρίσκεται υπό κατοχή, όσο ο Παλαιστινιακός λαός συνεχίζει να αντιστέκεται και να διεκδικεί μια λεύτερη πατρίδα, θα υπάρχει η ανάγκη της αλληλεγγύης.

Ομως, και σε σχέση με τη δράση της Πρωτοβουλίας «Ενα Καράβι για τη Γάζα» και τη συμμετοχή της στο «Στόλο της Ελευθερίας», έχουν μείνει ανοιχτοί λογαριασμοί. Το σιωνιστικό έγκλημα δεν πρέπει να μείνει ατιμώρητο, τα αρπαγμένα πλοία μας δεν πρέπει να μείνουν λάφυρα στα χέρια των σιωνιστών. Θα αγωνιστούμε για να αναπτυχθεί ένα διεθνές κίνημα που θα απαιτήσει την επιστροφή των αρπαγμένων πλοίων μας και θα απαιτήσει την παραπομπή του Ισραήλ για εγκλήματα πολέμου.

Πατώντας στο στέρεο έδαφος μιας δουλειάς που απλώθηκε σε όλη την Ελλάδα, αξιοποιώντας ό,τι έχει κατακτηθεί και αποτινάσσοντας αποφασιστικά όλη την αρνητική πείρα, αποφασίζουμε τη συνέχιση του αγώνα με μόνιμο και συστηματικό τρόπο. Στόχος μας είναι να απλωθεί το κίνημα αλληλεγγύης σε όλη την Ελλάδα, να αποκτήσει μόνιμο χαρακτήρα, να διευρυνθεί ο κύκλος των ανθρώπων και των τοπικών πρωτοβουλιών που θα ασχολούνται συστηματικά με την οργάνωση και την ανάπτυξη της αλληλεγγύης.

Γυρίζουμε την πλάτη σε πρακτικές και πολιτικές που δεν συνάδουν με το λαϊκό κίνημα και θέτουμε ως πρωταρχικό στόχο την ανάπτυξη της αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση. Στηρίζοντας και οργανώνοντας αποστολές για το σπάσιμο της πολιορκίας της Γάζας. Στηρίζοντας και οργανώνοντας αποστολές σε όλη την Παλαιστίνη, παντού όπου αναπτύσσεται ο αγώνας του αδελφού Παλαιστινιακού λαού. Πλήττοντας τα ισραηλινά συμφέροντα στην Ελλάδα. Προωθώντας την ενημέρωση του ελληνικού λαού για το ισραηλινό απαρτχάιντ. Αναδεικνύοντας το δίκαιο του αγώνα των Παλαιστίνιων και πολεμώντας την ισραηλινή προπαγάνδα.

Η οργανωμένη συνέχεια της αλληλεγγύης θα στηριχτεί πάνω στους θεμελιώδεις άξονες που υιοθέτησε από την ίδρυσή της η Πρωτοβουλία «Ενα Καράβι για τη Γάζα»:

• Στηρίζουμε την Παλαιστινιακή Αντίσταση με κάθε μέσο που επιλέγει ο Παλαιστινιακός λαός.
• Προωθούμε τη διπλωματία των λαών και όχι των κρατών και των υπερεθνικών οργανισμών. Δεν πρόκειται να μετατραπούμε σε κυβερνητικά κατευθυνόμενη «μη κυβερνητική οργάνωση». Ενωνόμαστε για να εκφράσουμε τη συμπαράσταση μας στον αγώνα του Παλαιστινιακού λαού για ελευθερία, γιατί αποτελεί για μας φάρο ανυποχώρητου αγώνα, για κάθε λαό που αρνείται να προσκυνήσει τον ιμπεριαλισμό.
• Λειτουργούμε με απόλυτο σεβασμό στις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, σεβόμαστε την αυτονομία των τοπικών συνελεύσεων και επιτροπών, διευρύνουμε τη δικτύωσή τους και αναπτύσσουμε τον οριζόντιο συντονισμό στη δράση τους. Οι αποφάσεις παίρνονται από τα μέλη στο πλαίσιο των συνελεύσεών τους, χωρίς η γνώμη κανενός ή καμιάς να μετρά περισσότερο από τη γνώμη άλλου ή άλλης.

Το επόμενο χρονικό διάστημα και παράλληλα με την ανάπτυξη του κινήματος αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση-που είναι ο μείζων στόχος- θα αναπτυχθεί και η συζήτηση ανάμεσα στα μέλη της Πρωτοβουλίας για τον αναλυτικό απολογισμό της δράσης της, την εκτίμηση των γεγονότων της 31ης Μάη και όσων ακολούθησαν, συζήτηση η οποία ξεκίνησε και κατέληξε στα πρώτα συμπεράσματά της στη σημερινή Γενική Συνέλευση.

Συζητούμε δημοκρατικά και ισότιμα, διευρύνουμε τον κύκλο των δυνάμεων της αλληλεγγύης, καλούμε όσους και όσες αισθάνονται ως καθήκον τους τη στήριξη του Παλαιστινιακού αγώνα να ενωθούν μαζί μας δημιουργώντας ομάδες σε κάθε πόλη της χώρας, και ταυτόχρονα αναπτύσσουμε την αλληλεγγύη σε πρακτικό επίπεδο αναλαμβάνοντας σχετικές πρωτοβουλίες.

Εκφράζουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στον Παλαιστινιακό λαό και στον αγώνα του για μια λεύτερη Παλαιστίνη.

Τιμούμε την ηρωική αντίσταση και τη θυσία των 9 Τούρκων αγωνιστών που δολοφονήθηκαν από το σιωνιστικό καθεστώς στο πλοίο MAVI MARMARA.

Η Γενική Συνέλευση της Πρωτοβουλίας «Ενα Καράβι για τη Γάζα»

"Σκάνδαλο στον οργανισμό περίθαλψης ασφαλισμένων δημοσίου στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης"

----"Επιτήδειοι εκμίσθωσαν στην πλάτη του Ελληνικού Δημοσίου οίκημα εναντι 3500 ευρώ

το μήνα για την υπηρεσία αυτή όπου δουλεύουν 6 υπάλληλοι!!!...

Πρίν η υπηρεσία στεγαζόταν σε οίκημα 150 τετραγωνικών με ενοίκιο 600 ευρώ.

Έτσι περιοριζονται οι σπαταλες! Ντροπή!! Έχει βουήξει όλος ο Άγιος Νικόλαος.

Είναι προφανή τα κριτήρια (λέγε με ΜΙΖΑ)...

Λιάνα Κανέλλη έξω από τα δόντια ΄στη βουλή

«ΠΡΑΣΙΝΗ ΒΙΒΛΟΣ» ΤΗΣ ΕΕ ΓΙΑ ΤΑ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ

Συντάξεις πείνας και δουλειά μέχρι τον τάφο

Εφιαλτικά για το λαό τα όσα προωθούνται, στο πλαίσιο της στρατηγικής «ΕΕ 2020», συμπληρωματικά στα μέτρα που ήδη παίρνονται στα κράτη - μέλη

Η «Πράσινη Βίβλος» της ΕΕ έρχεται να ενισχύσει την αναγκαιότητα του παλλαϊκού ξεσηκωμού ενάντια στα αντιασφαλιστικά σχέδια του κεφαλαίου και των κομμάτων του
Ενα νέο γύρο επίθεσης στα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα εκατομμυρίων εργαζομένων, κηρύσσουν το ευρωενωσιακό κεφάλαιο και οι κυβερνήσεις του, με την «Πράσινη Βίβλο» για τα συστήματα συνταξιοδότησης που δημοσιοποίησε χτες η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.


Με προμετωπίδα τα ιδεολογήματα της γήρανσης του πληθυσμού, εξαιτίας της αύξησης του προσδόκιμου ζωής στα κράτη - μέλη της ΕΕ, και με τον εκβιασμό της δημοσιονομικής σταθερότητας, η Κομισιόν βάζει στο τραπέζι μια από τις βασικές επιδιώξεις της Στρατηγικής ΕΕ 2020, που είναι η αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης και η πλήρης ιδιωτικοποίηση των συστημάτων Κοινωνικής Ασφάλισης, με όχημα τα επαγγελματικά ταμεία.

Σύμφωνα με την «Πράσινη Βίβλο», το συνταξιοδοτικό θα πρέπει να εξετασθεί στη βάση «της παράτασης του εργασιακού βίου, της εσωτερικής αγοράς για τις συντάξεις, των μεταρρυθμίσεων για τη βιωσιμότητα των ασφαλιστικών ταμείων, και της ανάγκης μείωσης των ανέργων».

Εμφανής σε όλο το κείμενο είναι η προσπάθεια της Κομισιόν να αξιοποιήσει στο έπακρο την καπιταλιστική κρίση, για να επιβάλλει επιπλέον επώδυνες αλλαγές στα συστήματα της - κατ' ευφημισμόν - Κοινωνικής Ασφάλισης, οι οποίες έρχονται να προστεθούν στις ανατροπές που ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη στα κράτη - μέλη.
Οι βασικοί άξονες

Σε ό,τι αφορά στους βασικούς άξονες, προτείνεται:
«Εξασφάλιση επαρκών εισοδημάτων στη σύνταξη και διασφάλιση της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας των συνταξιοδοτικών συστημάτων». Η θέση αυτή παραπέμπει ευθέως σε νέες μειώσεις στις (ήδη) συντάξεις πείνας, στη βάση των οποίων οι εργαζόμενοι θα αναγκάζονται ούτως ή άλλως να παραμένουν σε οποιαδήποτε εργασία, προκειμένου να επιβιώσουν, ακόμα και όταν ξεπερνούν τα τυπικά ηλικιακά όρια.
«Επίτευξη σωστής χρονικής ισορροπίας μεταξύ της εργασίας και της σύνταξης και διευκόλυνση της παράτασης του εργασιακού βίου». Δηλαδή, δραματικές αυξήσεις των ορίων συνταξιοδότησης, που υπαγορεύουν δουλειά ως το θάνατο. Επί της ουσίας, το ευρωενωσιακό κεφάλαιο εκτιμάει ότι ο χρόνος παραμονής στην εργασία είναι δυσανάλογος με αυτόν της σύνταξης και πρέπει να επιμηκυνθεί!
«Εξάλειψη των εμποδίων για τους ανθρώπους που εργάζονται σε διαφορετικές χώρες της ΕΕ και των εμποδίων της εσωτερικής αγοράς για τα συνταξιοδοτικά προϊόντα». Στο όνομα της κινητικότητας των εργαζόμενων, η ΕΕ προωθεί ένα σύστημα επαγγελματικής - ανταποδοτικής ασφάλισης με ενιαίους όρους σε όλα τα κράτη - μέλη, μέσω του οποίου ο εργαζόμενος θα προσδοκά να πάρει σύνταξη ανάλογη με τις εισφορές και τις αποδόσεις του αποθεματικού του. Και μόνο ο όρος «συνταξιοδοτικά προϊόντα», παραπέμπει σε πλήρως ιδιωτικοποιημένο σύστημα ασφάλισης - συνταξιοδότησης.
«Ασφαλέστερες συντάξεις στον απόηχο της πρόσφατης οικονομικής κρίσης, και σήμερα αλλά και σε βάθος χρόνου». Το ευρωενωσιακό κεφάλαιο κινδυνολογεί για τη βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού συστήματος για να εκβιάσει τις νέες ανατροπές, κρύβοντας το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι είναι οι μόνοι που δε χρωστάνε ούτε δεκάρα στα ταμεία τους και πως δεν έχουν την παραμικρή ευθύνη για τα ελλείμματα και τα χρέη του καπιταλιστικού κράτους.
Ανατροπές σύμφυτες με τα εργασιακά

Παρουσιάζοντας τις προτάσεις της Επιτροπής για τη διάλυση των ασφαλιστικών ταμείων, ο Επίτροπος αρμόδιος για θέματα Απασχόλησης, Κοινωνικών Υποθέσεων και Κοινωνικής Συνοχής, Λάσλο Αντορ, υποστήριξε ότι «οι συνταξιούχοι σε σχέση με τους εργαζόμενους αναμένεται να διπλασιασθούν μέχρι το 2060, γεγονός που καθιστά την παρούσα κατάσταση (σ.σ. των ασφαλιστικών ταμείων), μη βιώσιμη».

Την παραπάνω διαπίστωση προσπάθησε να την ενισχύσει με το ψευτοδίλημμα ότι «ή θα έχουμε φτωχότερους συνταξιούχους και ψηλότερες εισφορές, ή περισσότερους εργαζόμενους και για περισσότερο καιρό».

Στην ανακοίνωσή της, η Επιτροπή προσπαθεί να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, λέγοντας ότι η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης, το ύψος των εισφορών και η φορολογία, δεν υπαγορεύονται από την ΕΕ, αλλά αφορούν επιλογές των κρατών - μελών. Χαρακτηρίζει την παρούσα «Πράσινη Βίβλο», ως μία «πρόταση» για τη βιωσιμότητα των συντάξεων. Ισχυρίζεται ότι η λήψη συγκεκριμένων μέτρων επαφίεται στις κυβερνήσεις των κρατών - μελών, με την ΕΕ να δίνει τη γενική κατεύθυνση.

Αυτό που η Κομισιόν προσπαθεί να αποκρύψει από τους λαούς, είναι το γεγονός ότι το σύνολο των «συστάσεών» της προς τα κράτη - μέλη, αποτελούν μέρος της στρατηγικής συμφωνίας που έχουν συνυπογράψει όλες οι κυβερνήσεις και επιτάσσει την απεμπλοκή του κράτους από την Κοινωνική Ασφάλιση, την πλήρη ιδιωτικοποίησή της και βέβαια την αύξηση, μέχρι και απελευθέρωση, των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.

Οι αλλαγές αυτές είναι σύμφυτες με τις ανατροπές στις εργασιακές σχέσεις και τα επόμενα χρόνια θα διαμορφώσουν ένα εφιαλτικό τοπίο για την εργατική λαϊκή οικογένεια, η οποία θα έρθει αντιμέτωπη με ακόμα μικρότερες συντάξεις, με ολοκληρωτικά τσακισμένες τις εργασιακές σχέσεις, με την ανεργία να καλπάζει κυρίως στους νέους.
Οπισθοδρόμηση αντί για πρόοδο

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που επιβεβαιώνεται είναι ότι ο γερασμένος καπιταλισμός δεν μπορεί παρά να αξιοποιήσει σαν σκαλοπάτι για ακόμα πιο αντιδραστικά αντιλαϊκά μέτρα την άνοδο του βιοτικού επιπέδου του λαού και την αύξηση του προσδόκιμου ζωής.

Κι αυτό την ώρα που θα έπρεπε να αποτελούν την αναγκαία βάση για τη μείωση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης, την απρόσκοπτη είσοδο των νέων στην παραγωγή, την αύξηση των συντάξεων και των δωρεάν παρεχόμενων υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας, με γνώμονα τον παραγόμενο πλούτο και την τεχνολογική πρόοδο.

Σύμφωνα με την Κομισιόν, η «διαβούλευση» πάνω στην «Πράσινη Βίβλο» θα διαρκέσει μέχρι το Νοέμβρη του 2010 και μετά θα καθοριστούν τα επόμενα βήματα.

Ειδικά κόντρα στο ...ΠΑΜΕ

«Μπορείτε να μοιράζετε ό,τι άλλες ανακοινώσεις θέλετε, όχι όμως του ΠΑΜΕ. Με ανακοινώσεις του ΠΑΜΕ δεν θα σας επιτρέπεται η είσοδος στο εργοστάσιο», διαμήνυσε η διοίκηση της φαρμακοβιομηχανίας «ΦΑΜΑΡ» στην Ομοσπονδία και το Συνδικάτο Εργαζομένων στο Φάρμακο, όπου βρέθηκαν για να μιλήσουν με τους εργαζόμενους για την απεργία. Επίσης ζήτησαν ταυτότητες από τους συνδικαλιστές προκειμένου να μπουν στο εργοστάσιο!

Φυσικά, οι ταξικές δυνάμεις δεν υπέκυψαν σε αυτούς τους εκβιασμούς που θυμίζουν άλλες εποχές, ωστόσο είναι ολοφάνερο ότι η εργοδοσία έχει κυριολεκτικά ξεσαλώσει, όχι μόνο από τα πρωτοφανή αντεργατικά μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση, η ΕΕ, το ΔΝΤ για χάρη των κερδών της, αλλά και από την βρώμικη προπαγάνδα στην οποία πρωτοστατεί η κυβέρνηση, η ΝΔ και ο ΛΑ.Ο.Σ. κατά των αγώνων του ΠΑΜΕ.

Σε μια περίοδο που όλο και περισσότεροι εργαζόμενοι νιώθουν αγανάκτηση κι αηδία από την εργοδοτική στάση της πλειοψηφίας της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, σε μια περίοδο που το ΠΑΜΕ αποτελεί αποκούμπι και πόλο συσπείρωσης για όλο και πιο πλατιά τμήματα του εργαζόμενου λαού, επιχειρούν να απομονώσουν τους εργαζόμενους από τους στόχους πάλης του ΠΑΜΕ. Αυτή η στάση δείχνει αφ' ενός το κύρος του ΠΑΜΕ στους εργαζόμενους, επειδή οργανώνει πραγματικά τους αγώνες κόντρα στα συμφέροντα της εργοδοσίας και αφ' ετέρου δείχνει ποιον έχει αντίπαλο η εργοδοσία. Χτυπούν το ΠΑΜΕ για να χτυπήσουν τους εργαζόμενους, αλλά δε θα τους περάσει.

Η συκοφαντία των απεργών

1. Ο απεργός είναι ο αποδιοπομπαίος τράγος της δημοσιογραφίας.
2. Ολον αυτόν τον καιρό οι κομπογιαννίτες δημοσιογράφοι βγάζουν το ψωμί τους εις βάρος των απεργών. Μπορεί ο απεργός να λιμοκτονεί αγκαλιά με την οικογένειά του, αλλά δεν του επιτρέπεται να κάνει κάτι γι' αυτό. Αυτό που ενδιαφέρει τους δημοσιογράφους είναι η εικόνα «προς τα έξω», τι λένε για μας τα ξένα ΜΜΕ. Το άκρον άωτον του μικροαστισμού.
3. Οι εξηγήσεις των δημοσιογράφων είναι περιττές μπροστά σε μια τόσο μεγάλη κοινωνική δυσφορία. Ολοι βλέπουν και όλοι γνωρίζουν πως οι κατέχοντες είναι ανένδοτοι όσον αφορά την απληστία τους. Οσοι συμπράττουν μαζί τους φυσικό είναι κάποτε να δώσουν λόγο.
4. Η ψυχολογία των απεργών δοκιμάζεται άγρια από δημοσιογραφικές κλίκες που έχουν αναλάβει το ρόλο του εισαγγελέα. Δεν υπάρχει δελτίο ειδήσεων που να μην εμφανίσει δημοσιογράφο μουεζίνη με τα χέρια ψηλά να αναρωτιέται: «Μα δεν υπάρχει αστυνομία να μαζέψει τους απεργούς;»
5. Από τη στιγμή που η ερμηνεία της καθημερινότητας ξέφυγε από τους στοχαστές και ξέπεσε στους κομπογιαννίτες δημοσιογράφους, όλα κυλούν με τις ορέξεις τους. Ο,τι τους χαλά την ψυχική ηρεμία αυτόματα γίνεται εθνικό πρόβλημα. Ενας λαός που έχει ανυψώσει τους μεγαλόσχημους δημοσιογράφους στο κέντρο της πνευματικής του ζωής πρέπει να ετοιμάζεται για τα χειρότερα.
6. Ο απεργός ως κακό συναπάντημα είναι το θεατρικό έργο που γράφουν ταυτόχρονα οι βεντέτες της δημοσιογραφικής ψωροκώσταινας. Ο απεργός δεν έχει πρόσωπο ούτε όνομα. Πρόκειται για κάποιον του οποίου η θέληση για ζωή θα έπρεπε να αφαιρεθεί διά ευνουχισμού. Η αντίστασή του δέχεται όλο το ανάθεμα.
7. Οσο η κοινωνική αφασία διευρύνεται τόσο οι δημοσιογράφοι κομπογιαννίτες βουλιάζουν στην παράνοια. Δε θ' αργήσουν τα θεολογικά σχόλια να κάνουν την εμφάνισή τους για έναν μοναδικό σκοπό: τον εξορκισμό των απεργών.
8. Ο κόσμος θα πρέπει ν' αρχίσει να διασκεδάζει με τους κορυφαίους της τέταρτης εξουσίας. Ας αρχίσει να τους βλέπει σαν μια κωμική σειρά όπου ορισμένοι/ες πουδραρισμένοι/ες κύριοι και κυρίες τσιρίζουν κατακεραυνώνοντας και εκστομίζοντας βρισιές ενάντια στην εργατική τάξη που δεν εννoεί να βάλει μυαλό.
9. Υπάρχουν δελτία ειδήσεων που νομίζεις πως είναι λουτροπόλεις. Ο παραμικρός θόρυβος τις αναστατώνει. Ο δε απεργός παίρνει στα μάτια της δημοσιογραφικής ομάδας τις διαστάσεις ενός κατά συρροήν καταστροφέα τον οποίο δεν μπορεί να σταματήσει κανείς.
10. Και μόνο με την παρουσία του, ο απεργός γελοιοποιεί ό,τι αντιπροσωπεύουν οι μεγαλόσχημοι. Οι ψευδαπόστολοι του πολιτικού συστήματος που καταρρέει καλά θα κάνουν να εγκαταλείψουν τις κοινότοπες θεωρίες των αφεντικών τους. Οσο κι αν είναι καλοπληρωμένες oι θέσεις τους, καλά θα κάνουν έστω και την τελευταία στιγμή να διαβάζουν την πραγματικότητα όπως ακριβώς είναι.
11. Απέναντι σε όσους κλαίνε για την εθνική χρεοκοπία, ο απεργός προτάσσει το θυμό. Η δημοσιογραφική βλακεία μπορεί ατάραχη να συνεχίζει τη ρητορεία της. Οσο το πεζοδρόμιο της προκαλεί αποστροφή, είμαστε σε καλό δρόμο.

Του
Γιώργου ΚΑΚΟΥΛΙΔΗ

[29.06.2010] Huge success of the strike of PAME