ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

902 TV ONLINE

902 TV ONLINE
ONLINE

Τρίτη, 26 Μαρτίου 2013

"Δίκαιη" ζούγκλα




"Η δήλωση του προέδρου του Eurogroup ότι η συμφωνία της Κύπρου είναι πρότυπο για την ευρωζώνη δεν άφησε κανένα περιθώριο παρεξηγήσεων για το ποια θα είναι η επόμενη ημέρα των τραπεζών στις οικονομίες που θα παραμείνουν αιχμάλωτες του φαύλου κύκλου της ύφεσης και της κρίσης χρέους." (από το capital.gr σήμερα)
Το Χρηματιστήριο της Αθήνας χάνει 3,5% στις 11.30 περίπου, -5% στις 12.30.
Η αβεβαιότητα στις αγορές ξαναγυρίζει, παρά τη "θετική", όπως την είπαν, απόφαση του eurogroup που περίμεναν πως θα καθησύχαζε τους επενδυτές.

Τι προσπαθούν  ακριβώς να κάνουν μες την απελπισία τους όμως; Δύσκολο να πεις. Ο καπιταλισμός άλλωστε έχει ένα πρόβλημα με τη "συλλογική" λειτουργία. Ο καθένας τα δικά του κι όπου βγεί. "Οι υγιείς θα επιβιώσουν", η ζούγκλα με μάσκα δικαιοσύνης.
"Γίνε κι εσύ ισχυρός" λέει το μήνυμα. Η δέσου (χειροπόδαρα)  πίσω από το άρμα κάποιου ισχυρού.
(Η αν έχεις τα αυτιά σου κλειστά στις σειρήνες τους και το μυαλό σου στη θέση του, γράψου στο σωματείο, νοιώσε τη δύναμή σου  και πάλεψε για τη ζωή σου.)

Ο ουρανός τους πάντως όλο και σκοτεινιάζει. Κι οι αποφάσεις όλο και πιο θολές από τη μια, αλλά από την άλλη όλο και πιο καθαρά εναντίον του λαού.
Δύσκολο να σκεφτεί κανείς τι θέλουν ακριβώς.
Είναι σαν να προσπαθούν να πουν ότι όλα είναι ανοιχτά. Οτι αφού οι συνθήκες και οι εξελίξεις είναι "απροσδόκητα" δύσκολες, απροσδόκητες θα είναι και οι λύσεις. Όλα επομένως νομιμοποιούνται.
Η σαν να θέλουν να δηλώσουν σε όλους ποιος είναι το αφεντικό και τι μπορεί να κάνει.
Η σαν να επιδιώκουν ανοιχτά να συγκεντρώσουν κεφάλαια στις ισχυρές χώρες για να αντιμετωπίσουν τη δική τους κρίση που έρχεται με γρήγορο βήμα.(Αυτό λέγεται και "επιτάχυνση της όξυνσης του ανταγωνισμού")
Η σαν να θέλουν να δημιουργήσουν νέες συνθήκες εκβιασμού των λαών για να δεχτούν νέα σφαγή και νέα μέτρα όχι μόνο στην Ελλάδα ή την Κύπρο αλλά παντού.
Η σαν να επιδιώκουν οι ίδιοι να δημιουργήσουν  κλίμα αβεβαιότητας(και κερδοσκοπίας ίσως).
Η σαν να θέλουν βίαια, με όποιο ρίσκο, να σπρώξουν λιμνάζοντα κεφάλαια σε επενδύσεις και  επιχειρήσεις όσο πιο γρήγορα μπορούν. Κάτι σαν "ανάπτυξη με τη βία" αφού οι ίδιοι οι καπιταλιστές δεν εμπιστεύονται ούτε σ' αυτά τα επίπεδα απαξίωσης της εργασίας το "επενδυτικό περιβάλλον".

Η σαν να σπρώχνουν τα πράγματα σε σύγκρουση τώρα που ακόμη οι λαοί είναι ανέτοιμοι και σχεδόν έκπληκτοι παρακολουθούν τις εξελίξεις.
Η σαν να ανοίγουν καθαρά τις πόρτες στη δημιουργία συνασπισμών κρατών γύρω από ισχυρούς πόλους (ΕΕ, ΗΠΑ, Ρωσια, Κίνα κλπ.) που ποιος ξέρει που μπορεί να οδηγήσουν.

Η όλα αυτά τα παραπάνω μαζί.

Το ερώτημα βέβαια είναι πάντα στο τέλος τι θα κάνουμε εμείς.
Τι ζητάμε εμείς. "Δεν υπάρχει ούριος άνεμος όταν δεν ξέρεις που πηγαίνεις"

Θα περιμένουμε λοιπόν;
Η θα οργανωθούμε για να αντεπιτεθούμε  αποτελεσματικά;
Θα πιστέψουμε, όπως κι αν δείχνουν τα πράγματα, ότι η μόνη προοπτική είναι να πάρουμε τη ζωή μας  στα χέρια μας;
Θα δούμε ότι ο κόσμος τους σάπισε και επιτίθεται λυσσασμένα στο δικό μας για να σώσει το τομάρι του;
Ότι ποτέ δεν είμασταν και ποτέ δεν θα είμαστε "όλοι μαζί", φτωχοί και πλούσιοι, στην ίδια μεριά;
Ότι πρέπει να παλέψουμε για το δικό μας κόσμο;
Θα οχυρώσουμε λοιπόν το χαράκωμά μας;





















Γιώργος Σαρρής
tasos manifesto

Δευτέρα, 25 Μαρτίου 2013

Προσαγωγές 3 ατόμων από τους Αλληλέγγυους Πολίτες μετά την παρέλαση στον Αγ.Νικόλαο - Προσήχθη και ο δημοτ. σύμβ. της Λαϊκής Συσπέιρωσης Βασίλης Χατζηδάκης








Προσαγωγές τριών ατόμων έκανε πριν από λίγο η αστυνομία μετά το τέλος της παρέλασης στην
πλατεία Αγ. Νικολάου.

Μεταξύ των προσαχθέντων είναι και ο δημοτικός σύμβουλος και επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης Βασίλης Χατζηδάκης.

Άγνωστη παραμένει ακόμα η αφορμή με την οποία η αστυνομία έκανε τις προσαγωγές μετά την παρέλαση, η οποία έγινε κανονικά. Προηγήθηκε η κατάθεση στεφάνων κατά την οποία υπήρξαν αποδοκιμασίες επισήμων, κυρίως κατά του Γ Γραμματέα του υπουργείου Εσωτερικών Γ. Ιωαννίδη.

Μετά την παρέλαση και αφού έκαναν δηλώσεις και αποχώρησαν οι επίσημοι, κάποιοι  πολίτες παρέμειναν φωνάζοντας συνθήματα, ενώ όποιοι από αυτούς προσπάθησαν να φύγουν ακολουθούνταν από πολλούς αστυνομικούς σε κάθε τους βήμα. Υπήρξαν έντονες αντιδράσεις γι΄αυτή την τακτική της αστυνομίας, λογομαχίες και κάπου εκεί έγιναν και οι προσαγωγές.

Οι προσαχθέντες οδηγήθηκαν στο αστ. τμήμα και στη συνέχεια ακολούθησε ένταση στην πλατεία με πολίτες να παραμένουν στο δρόμο διαμαρτυρόμενοι για τις προσαγωγές.

Μισή ώρα μετά, και προφανώς για να αποφευχθεί η κλιμάκωση της έντασης, η αστυνομία άφησε ελεύθερους τους 3 προσαχθέντες.

Πάντως, κύριο χαρακτηριστικό της σημερινής παρέλασης ήταν τα πολύ αυστηρά και επιθετικά αστυνομικά μέτρα, που δεν δικαιολογούνται από παλαιότερες αντίστοιχες διαμαρτυρίες σε παρελάσεις στον τόπο μας.








πηγή: ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ ΜΕΡΑΜΠΕΛΛΟΥ

Τ

Πέμπτη, 21 Μαρτίου 2013

ΜΟΥΣΕΊΟ ΓΙΑ ΤΑ ΕΓΚΛΉΜΑΤΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ στην ΜΠΡΑΤΙΣΛΑΒΑ της Σλοβακίας - - -ΕΓΚΑΊΝΙΑ στις 30.03 ---

. .

«Οταν ο Διάβολος απαγγέλλει την Αγία Γραφή»! ( του Ν. Μπογιόπουλου )















Ας δούμε κατ' αρχάς τα στοιχεία:
  • Στο Λουξεμβούργο του κ. Γιούνκερ, προέδρου του Γιούρογκρουπ, ο χρηματοπιστωτικός τομέας δεν είναι 7 φορές μεγαλύτερος από το ΑΕΠ της χώρας όπως στην Κύπρο, αλλά 20 φορές μεγαλύτερος...
  • Στην Ελβετία, το μέγεθος δύο μόνο τραπεζών, της UBS και της Credit Suisse, είναι σχεδόν 7 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ όλης της χώρας...
  • Στο Βέλγιο, δύο τράπεζες, η Dexia και η Fortis έχουν μέγεθος σχεδόν 4 φορές μεγαλύτερο από το ΑΕΠ της χώρας...
  • Στη Βρετανία, τρεις τράπεζες, οι RBS, Barclays, HSBC, έχουν μέγεθος 4 φορές μεταλύτερο από το ΑΕΠ της χώρας...
  • Στη Γερμανία, μια μόνο τράπεζα, η Deutsche Bank, έχει μέγεθος που ανέρχεται σχεδόν στο ΑΕΠ όλης της χώρας...
  • Στη Γαλλία, μια μόνο τράπεζα, η BNP Paribas, έχει μέγεθος που ξεπερνά όλο το ΑΕΠ της χώρας...
  • Στην Ισπανία, μια μόνο τράπεζα, η Santander, έχει μέγεθος όσο και το ΑΕΠ της χώρας...
  • Σε Σουηδία και Ολλανδία το μέγεθος του τραπεζικού τομέα ξεπερνά κατά 3,5 φορές το ΑΕΠ των δύο χωρών...
  • Σύμφωνα με την «Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών» για το έτος 2010 το μέγεθος του χρηματοπιστωτικού τομέα όσον αφορά μόνο τους «άυλους τίτλους» ξεπέρασε τα 1.030 δισ. δολάρια, όταν την ίδια χρονιά το παγκόσμιο ΑΕΠ ήταν μόλις 62 δισ. δολάρια. Δηλαδή, ήταν μεγαλύτερος κατά 16 τουλάχιστον φορές...
  • Στην Αμερική, εν μέσω κρίσης, στο τρίτο τρίμηνο του 2009, το 80% της αύξησης των συνολικών κερδών προερχόταν από το χρηματοπιστωτικό τομέα, ο οποίος, όμως, αντιπροσωπεύει μόνο το 25% της αμερικανικής οικονομίας.
  • Στην Ευρώπη το 2007 - 2008, ενώ το σύνολο της οικονομίας παρουσίαζε ρυθμούς μεγέθυνσης 3%, οι τράπεζες εμφάνιζαν ρυθμούς επέκτασης των κερδοσκοπικών τους κεφαλαίων από 40% μέχρι και 80% το χρόνο. Ταυτόχρονα, ενώ το εθνικό προϊόν αύξανε με ετήσιο ρυθμό 4%, ο δανεισμός της οικονομίας αύξανε με ρυθμό ανώτερο του 8%.
Ολα αυτά μάς οδηγούν στον Χριστόφορο Κολόμβο, τον ήρωα της ομώνυμης κινηματογραφικής ταινίας, ο οποίος το έθετε ως εξής:
«Πίστη, ελπίδα, φιλευσπλαχνία αλλά πιο σπουδαίο απ' όλα αυτά είναι το τραπεζικό κέρδος»...
*
Ο Μαρξ στο «Κεφάλαιο»1 παρατηρεί ότι στην επιδίωξή του για ένα κέρδος της τάξης του 300% δεν υπάρχει έγκλημα που να μην είναι έτοιμος να διαπράξει ο καπιταλιστής, ριψοκινδυνεύοντας ακόμα και να οδηγηθεί στην κρεμάλα.
Εκείνο το 300% για το οποίο μιλούσε ο Μαρξ, και για το οποίο ο καπιταλιστής είναι έτοιμος να διαπράξει κάθε έγκλημα, αποτελεί τη σύγχρονη πραγματικότητα και την τυπική λειτουργία του ιμπεριαλισμού, από την εποχή που ο Λένιν έκανε λόγο για τον «τοκογλυφικό ιμπεριαλισμό». Φάση κατά την οποία «οι τράπεζες μετεξελίσσονται από το μετριόφρονα ρόλο των μεσολαβητών σε πανίσχυρους μονοπωλητές, που διαθέτουν σχεδόν όλο το χρηματικό κεφάλαιο του συνόλου των καπιταλιστών και των μικρονοικοκυραίων...».2
Ιδού πώς στο παραπάνω πλαίσιο προκύπτει η «φούσκα» ως αποτέλεσμα της έμφυτης ροπής του χρηματιστικού κεφαλαίου (δηλαδή της σύμφυσης βιομηχανικού και τραπεζικού κεφαλαίου) στην αναζήτηση κέρδους:
  • Το 1980, η αξία των παγκόσμιων χρηματοοικονομικών περιουσιακών στοιχείων ήταν 12 τρισεκατομμύρια δολάρια ή περίπου 100% του παγκόσμιου ΑΕΠ.
  • Το 1995 είχε ήδη φτάσει στα 64 τρισεκατομμύρια δολάρια ή περίπου 200% του παγκόσμιου ΑΕΠ.
  • Το 2005 είχε εκτιναχτεί στα 140 τρισεκατομμύρια δολάρια ή πάνω από 300% του παγκόσμιου ΑΕΠ και το 2007 στο 350% του παγκόσμιου ΑΕΠ!
Σε διάστημα λιγότερο της τριακονταετίας, δηλαδή, τα περιουσιακά στοιχεία που με τη μορφή μετοχών, ομολόγων κ.λπ. κατείχαν στα χέρια τους τραπεζίτες και κάθε λογής κεφαλαιούχοι και ιδιώτες αυξήθηκαν κατά 1.500%!
*
Ανακεφαλαιώνουμε:
1. Ο όγκος των συναλλαγών που αφορά την πραγματική οικονομία δεν αντιπροσωπεύει παρά μόνο το 2% του συνόλου των χρηματικών συναλλαγών.
2. Το Ενεργητικό των τραπεζών τη στιγμή της εκδήλωσης της κρίσης ήταν τριπλάσιο από το παγκόσμιο ΑΕΠ και η αξία των παραγώγων 16 φορές (!) μεγαλύτερη από το παγκόσμιο ΑΕΠ.
3. Ενώ το 2006 το παγκόσμιο ΑΕΠ ήταν 47 τρισ. δολάρια, η αξία των μετοχών ήταν 51 τρισ. δολάρια, των ομολόγων 68 τρισ. δολάρια και των παραγώγων... 473 τρισεκατομμύρια. Το 2009, το μέγεθος των παραγώγων είχε ανέλθει στα 900 τρισ. δολάρια!
4. Σε κάθε κράτος της Ευρώπης ο κύκλος εργασιών των τραπεζών που δραστηριοποιούνται στο έδαφός του υπερβαίνει κατά πολύ το ΑΕΠ της χώρας. Μεσούσης της κρίσης, ο κύκλος εργασιών των τραπεζών στην Ιρλανδία ανήρχετο στο 700% του ΑΕΠ της χώρας, στην Ελβετία στο 650%, στη Γαλλία 320%, στη Γερμανία στο 280%.3
5. Στην Ευρωζώνη, όπου το ΑΕΠ των χωρών που την απαρτίζουν κινείται στα 10 τρισ. ευρώ, το Ενεργητικό των τραπεζών ήταν το 2010 πάνω από 43 τρισ. ευρώ, δηλαδή 4 και πλέον φορές μεγαλύτερο.
6.Κάθε δευτερόλεπτο, στο σύγχρονο κόσμο διακινούνται με ηλεκτρονική μορφή στην παγκόσμια αγορά χρήματος περί τα 320 δισ. δολάρια.
7.Το 2008, τα παράγωγα διεθνώς αναλογούσαν στο 976% του Παγκόσμιου Ακαθάριστου Προϊόντος!4
*
Τι σημαίνουν τα παραπάνω:
α) Οτι η χρηματοπιστωτική «φούσκα» και η υπερεπέκταση του χρηματοπιστωτικού τομέα δεν συνιστά παρά μια τυπική λειτουργία του καπιταλισμού από συστάσεώς του και ειδικά στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο.
β) Ο «καπιταλισμός - καζίνο», που εντελώς πρόσφατα ανακάλυψε ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών κ. Μοσκοβισί, είναι ο μόνος μονοπωλιακός καπιταλισμός που υπήρξε, υπάρχει και που μπορεί να υπάρξει. Ηδη από τα τέλη του 19ου αιώνα, όπως τονίζει ο Λένιν στον «Ιμπεριαλισμό», το 40% του συνολικού πλούτου της Βρετανίας προερχόταν από τόκους κεφαλαίων που ήταν τοποθετημένα στο εξωτερικό.

Ως εκ τούτου, μετά μάλιστα τις τοποθετήσεις του κ. Σόιμπλε, της κυρίας Λαγκάρντ, του κ. Μοσκοβισί, της Αγίας Οικογένειας των Βρυξελλών εν συνόλω, που δικαιολόγησαν τις αποφάσεις τους για την Κύπρο στο όνομα της ανάγκης, όπως είπαν, να μειωθεί το μέγεθος του τραπεζικού τομέα του νησιού
- παρουσιάζοντας δηλαδή σαν «δικαιολογητική βάση» για τα ενδοϊμπεριαλιστικά τους παιχνίδια το ίδιο το έγκλημα του συστήματος που υπηρετούν -
δεν έχουμε παρά να αναφωνήσουμε όπως ο Σαίξπηρ στον «Εμπορο της Βενετίας»:
«Για τους σκοπούς του ο Διάβολος μπορεί να απαγγείλει ακόμα και την Αγία Γραφή»!
*
1. Καρλ Μαρξ, «Το Κεφάλαιο», τόμος Γ' , εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή», σελ. 594: «Με την ανάπτυξη του τοκοφόρου κεφαλαίου και του πιστωτικού συστήματος φαίνεται σα να διπλασιάζεται όλο το κεφάλαιο και, που και που, να τριπλασιάζεται από τον διαφορετικό τρόπο, με τον οποίο το ίδιο κεφάλαιο ή ακόμα η ίδια μόνο χρεωστική απαίτηση εμφανίζεται σε διάφορα χέρια με διάφορες μορφές. Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του "χρηματικού κεφαλαίου" είναι καθαρά πλασματικό».

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ , 21-03-13
παραπομπές :
2. Λένιν, «Απαντα», τόμος 27, σελ. 332, εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή».
[3] Εθνος, 2.12.2010.
[4] Η διεθνής οικονομική κρίση, η θέση της Ελλάδας και οι θέσεις του ΚΚΕ - Υλικά της ημερίδας της ΚΕ του ΚΚΕ (14.5.2009), εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή.

Δευτέρα, 18 Μαρτίου 2013

Όλα από μια κλωστή



Αυτό που έγινε στην Κύπρο, με την ξαφνική αρπαγή καταθέσεων από τους τραπεζικούς λογαριασμούς που ονομάστηκε «φορολόγηση», δεν είναι απλά «πρωτοφανές».  Είναι η απόδειξη ότι από εδώ και μετά στο σκληρό παιχνίδι που παίζει ο καπιταλισμός για τη σωτηρία του δεν υπάρχουν κανόνες. Όλα μπορούν να συμβούν και μάλιστα απροειδοποίητα από τη μια στιγμή στην άλλη, και μάλιστα ενώ μόλις λίγο πριν τα πιο επίσημα στόματα, όπως το στόμα του Προέδρου της Δημοκρατίας, μπορεί να έχουν διαβεβαιώσει και «εγγυηθεί» ότι δεν πρόκειται να συμβούν.
Αυτό που έγινε δεν ήταν παρά η νομιμοποίηση μιας νέας τρομακτικής πρακτικής. Δόθηκε νόμιμα το δικαίωμα στην Τρόικα, με απόφαση του Eurogroup, να αρπάζει, αν το θεωρήσει αναγκαίο, όποιο κομμάτι ιδιωτικής ή δημόσιας περιουσίας θέλει, κάποιο Σάββατο πρωί με τη δροσούλα.
Και γι' αυτό δε χρειάζεται φυσικά η άδεια και η συναίνεση κανενός! Ένας εκβιασμός είναι αρκετός. Ή ίσως μια «συνεννόηση» με κάποιους λίγους «αρμόδιους συνομιλητές» είναι αρκετή!
Η Δημοκρατία τους ξεβρακώθηκε για άλλη μια φορά. Με την απόφαση του Eurogroup του Σαββάτου απόδειξαν στην πράξη και το πέταξαν στα μούτρα όλου του κόσμου, ότι η δημοκρατία της ΕΕ και τα περίφημα ιδεώδη τους δεν είναι τίποτα άλλο από  μια στυγνή δικτατορία του κεφαλαίου που δεν δίνει δεκάρα αν θα τηρηθούν ή όχι τα προσχήματα.
 Με την απόφαση αυτή προειδοποίησαν τους πάντες ότι είναι ικανοί για όλα όταν κρίνουν ότι το σύστημά τους βρίσκεται σε κίνδυνο.
Είπαν απλά σε όλους ότι αυτός ο κόσμος είναι δικός τους και θα τον κάνουν ό,τι θέλουν χωρίς να ρωτάνε τη γνώμη κανενός.
Όποιος μετά και από αυτό εξακολουθεί να τους εμπιστεύεται, φορώντας τα κατάμαυρα γυαλιά του φόβου του, έτσι ώστε να μην ενοχλείται από την αλήθεια που καίει και τυφλώνει όλο και περισσότερο, ας ξέρει τουλάχιστον ότι κάποια στιγμή θα το μετανοιώσει πικρά. Αργά ή γρήγορα  θα χτυπήσουν και τη δική του πόρτα και θα του ζητήσουν τα πάντα. Ακόμη και την ίδια του τη ζωή ή τη ζωή των παιδιών του με ένα γενικευμένο πόλεμο.
Δεν θα πρέπει να υπάρχει φυσικά καμιά αμφιβολία ότι όποτε το κρίνουν σκόπιμο, αν για παράδειγμα υπάρχει κάπου κάποια «απόκλιση» από στόχους, το ίδιο θα κάνουν και εδώ και αλλού.
Εννοείται ότι όποιος έχει ελάχιστη λογική στο κεφάλι του ξέρει ότι οι διαβεβαιώσεις τους ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος(για τράπεζες και καταθέσεις) και ότι έχουν διασφαλιστεί τα πάντα, δεν αξίζουν τίποτα.
Και εξηγώ πολύ σύντομα το γιατί:
1.Δεν ήταν κανείς έτοιμος για κάτι τέτοιο αφού έπρεπε οπωσδήποτε η κίνηση να κρατηθεί όσο πιο μυστική γινόταν.
2. Κανείς δεν ξέρει με ακρίβεια, όπως θα  έπρεπε, το πως μπορούν να «απορροφηθούν» 3 κυπριακές τράπεζες από κάποιο τραπεζικό ίδρυμα όπως γενικόλογα και πρόχειρα ειπώθηκε. Τώρα το ψάχνουν χωρίς να έχουν ιδέα τι σημαίνει αυτό, τι κόστος έχει στην πράξη και αν είναι εφικτό. Γι αυτό άλλωστε συζητούν για το ΤΤ που είναι η «πιο κρατική» τράπεζα και μπορούν να επιβάλουν κάτι τέτοιο. Είναι μάλιστα εντελώς γελοίο αυτό που άκουσα στο ΡΙΚ ότι κάποια τράπεζα μπορεί «να αναλάβει προσωρινά τις 3 τράπεζες»!
3.Ο καπιταλισμός, όπως είναι γνωστό, μπορεί με τη μεγαλύτερη ευκολία να επιτεθεί στον ίδιο του τον εαυτό αν δει ότι μπορεί να έχει κάποιο βραχυπρόθεσμο κέρδος. Και αυτή τη στιγμή είναι πάρα πολλοί αυτοί που έχουν ανάγκη από κάποιο βραχυπρόθεσμο κέρδος, ενώ και από τους άλλους κανείς δεν απεχθάνεται την κερδοσκοπία. Είναι σίγουρο ότι αυτή τη στιγμή ασκούνται πιέσεις σε «οίκους» και κερδοσκόπους να μην προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν κερδοσκοπικά την κατάσταση που δημιουργείται.
Με λίγα λόγια κανείς δεν ξέρει πως θα αντιδράσουν οι αγορές και οι κερδοσκόποι που μπορούν πολύ εύκολα να σπείρουν τον πανικό αν το θελήσουν.
4. Με την κίνηση αυτή, το Eurogroup έστειλε ένα πολύ λάθος μήνυμα στους καταθέτες και τους «επενδυτές» γεμίζοντάς τους με αβεβαιότητα σε μια πολύ κακή και επικίνδυνη στιγμή. Αυτό δεν μπορεί παρά να έχει άμεσα αποτελέσματα σε πολλά επίπεδα.
5.Η Ρωσία είναι φυσικά εξοργισμένη από αυτό που έγινε που στρέφεται εναντίον πολλών Ρώσων επενδυτών και πολιτών που ενεργοποιούνται στο νησί και κινούν την κυπριακή οικονομία. Μια πρώτη εκτίμηση μιλάει για 3,5 δισ. χαμένα για τους Ρώσους. Αν αυτό είναι το 10% των ρωσικών κεφαλαίων(35 δίσ.). Καταλαβαίνει κανείς τι μπορεί να προκληθεί.
6. Είναι σίγουρο από όλα τα παραπάνω, τα οποία φυσικά είχαν υπόψη τους αυτοί που αποφάσισαν την κίνηση, ότι πρόκειται για επικίνδυνη κίνηση πανικού που θα προτιμούσαν ίσως να την έχουν αποφύγει.
Οι λύσεις όμως εντός του συστήματος μοιάζουν να λιγοστεύουν και το σύστημα είναι αναγκασμένο να γλιστράει σε βίαιες «λύσεις» και στη βαρβαρότητα.
Είναι ολοφάνερο ότι το σύστημά τους κρέμεται πλέον από πολύ λεπτές κλωστές, πού όταν σπάσουν μπορούν να  σαρώσουν επικίνδυνα χώρες, οικονομίες, λαούς και ζωές.























 Γ. Σαρρή
902.gr

Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2013

«ΜΚΟ» - ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΜΝΗΜΕΙΑ . Επικίνδυνη και αγοραία σχέση




Η συνεργασία «Europa Nostra» - Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων για τη «σωτηρία» των μνημείων αποτελεί εργαλείο εμπορευματοποίησής τους



Στα τέλη του περασμένου Γενάρη, η οργάνωση «Europa Nostra» («Γιουρόπα Νόστρα») και η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ) ανακοίνωσαν τη συνεργασία τους πάνω σε ένα πρόγραμμα που ονόμασαν «Τα 7 πλέον απειλούμενα μνημεία» της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς. Προσφέροντας έτσι ένα ακόμη «εργαλείο» για την εμπορευματοποίηση του πολιτισμού. Ας δούμε πώς.
Το πρόγραμμα αφορά στην «αναζήτηση» των επτά περισσότερο απειλούμενων μνημείων της Ευρώπης ώστε να «κινητοποιήσει» δημόσιες και ιδιωτικές «πηγές» χρηματοδότησης σε τοπικό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο για τη διάσωσή τους. Η «Europa Nostra» θα ορίζει τα μνημεία και η ΕΤΕπ θα αναλαμβάνει το οικονομικό κομμάτι της συνεργασίας. Γιατί συνιστά «εργαλείο» εμπορευματοποίησης της πολιτιστικής κληρονομιάς αυτό; Διότι αποτελεί πολιτική επιλογή του αστικού κράτους η υποχρηματοδότηση του πολιτισμού, ώστε να αρθούν και τα τελευταία «εμπόδια» δημόσιας διαχείρισής του προς όφελος του κεφαλαίου που θα «ντυθεί» την «προβιά» του «σωτήρα» των μνημείων.
Η «Europa Nostra» είναι οργάνωση - ομπρέλα πολλών ευρωπαϊκών «ΜΚΟ», με αντικείμενό τους την πολιτιστική κληρονομιά. Είναι ιδεολογικοπολιτικό «παιδί» της ΕΕ και από τα δυναμικότερα εργαλεία εφαρμογής της αντιδραστικής της πολιτικής στον πολιτισμό. Γι' αυτό δεν είναι «τυχαία» η χρηματοδότησή της από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή με «χορηγίες», μεταξύ των οποίων «φιγουράρουν» επιχειρηματικοί κολοσσοί τραπεζών, τηλεπικοινωνιών, ενέργειας κ.λπ. Το 2002, μαζί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θεσμοθέτησε το «Βραβείο πολιτιστικής κληρονομιάς της ΕΕ». Χαρακτηριστικό για το ρόλο της είναι το γεγονός ότι το 2005, από το Μπέργκεν της Νορβηγίας, εξέδωσε ένα κείμενο θέσεων για το ρόλο του πολιτισμού στην Ευρώπη, απηχώντας το αντιδραστικό ιδεολογικό υπόβαθρο της ΕΕ για τον πολιτισμό και περιλαμβάνοντας και προτάσεις ενίσχυσής του. Σε εκείνο το κείμενο μπορούμε να βρούμε τα «σπάργανα» του προγράμματος που εξετάζουμε: «(...) Μια τέτοια στρατηγική της ΕΕ για την κληρονομιά πρέπει να αναπτυχθεί σε στενή συνεργασία με την οργανωμένη κοινωνία των πολιτών», ενώ οι σχετικές με την πολιτιστική κληρονομιά δραστηριότητες «πρέπει πράγματι να αναγνωριστούν και να χρησιμοποιηθούν πλήρως ως συμβολή στο επίτευγμα των τρεχουσών πολιτικών προτεραιοτήτων της ΕΕ και ιδιαίτερα της πλήρους εφαρμογής των στόχων της Λισαβόνας»! Δηλαδή, των στόχων για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου.
Ολοφάνερα η πολιτική εκχώρησης της πολιτιστικής κληρονομιάς στο κεφάλαιο γίνεται πλέον σε μεγαλύτερη κλίμακα. Στόχος, η πλήρης υπαγωγή του πολιτισμού στο «άρμα» της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου.
Ο Πλάθιντο Ντομίνγκο, πρόεδρος της «Europa Nostra», το έθεσε ως εξής: «Η πολιτιστική κληρονομιά είναι το μεγαλύτερο περιουσιακό στοιχείο της Ευρώπης: Το αργό πετρέλαιο, το αποθεματικό μας σε χρυσό. Η κληρονομιά μας είναι το ψωμί και το βούτυρο της Ευρώπης, όσο είναι η καρδιά και η ψυχή της». Ενώ κατά τον Werner Hoyer, πρόεδρο της ΕΤΕπ, η «συνεισφορά» της τράπεζας «σε αυτό το έργο» θα «παρέχει αναλύσεις και συμβουλές για καταλληλότερους τρόπους χρηματοδότησης των έργων που επελέγησαν στο πλαίσιο αυτού του προγράμματος».
Μοιρασμένοι ρόλοι
Ο πρώτος κατάλογος με τα επτά απειλούμενα μνημεία θα ανακοινωθεί στη διάρκεια της 50ής επετείου της «Europa Nostra», που θα γιορταστεί με συνέδριο στην Αθήνα στις 16 Ιούνη. Μετά την επιλογή, οι εμπειρογνώμονες που επιλέγονται από την ΕΤΕπ θα επισκεφθούν καθεμία από τις επτά περιοχές «σε στενή συνεργασία με τους τοπικούς φορείς» και θα προτείνουν «ρεαλιστικά και βιώσιμα σχέδια δράσης για την διάσωση αυτών των περιοχών». Μάλιστα, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανάπτυξης (CEB), που εδρεύει στο Παρίσι, θα είναι ένας από τους «συνεργαζόμενους εταίρους για αυτή τη φάση του προγράμματος». Τα σχέδια αυτά θα περιλαμβάνουν «συμβουλές για το πώς η χρηματοδότηση θα μπορούσε να επιτευχθεί, π.χ. αντλώντας από τα ταμεία της ΕΕ ή, κατά περίπτωση, της ΕΤΕπ ή CEB με τη μορφή δανείων». Ταυτόχρονα, το εκτεταμένο δίκτυο της «Europa Nostra» θα «κινητοποιήσει τις τοπικές κοινότητες και δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς για την ενίσχυση της κυριότητας και της δέσμευσης» για τους επιλεγμένους χώρους.
Ετσι, οι «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις», οι τράπεζες, η ΕΕ μαζί με την Τοπική Διοίκηση, η οποία έχει ολοκληρώσει την πλήρη μετατροπή της σε «μακρύ χέρι» του αστικού κράτους για την επιτυχία της επίθεσης του συστήματος στο λαό... θα «σώσουν» τα μνημεία! Τι σημαίνει για όλους τους παραπάνω «συνεργάτες» η φράση «ρεαλιστικά και βιώσιμα σχέδια δράσης» αν όχι σχέδια που κριτήριό τους έχουν την οικονομική «απόδοση» της «επένδυσης» του ιδιώτη; Και τι σημαίνει «απόδοση» αν όχι εμπορευματική χρήση των μνημείων αυτών;
Το γεγονός ότι τέτοιου είδους προγράμματα αποτελούν μέρος του γενικότερου σχεδιασμού για τη μετατροπή των μνημείων σε εμπόρευμα προκύπτει και από τη δήλωση στη συμφωνία, ότι αυτό το πρόγραμμα «δεν θα αναγνωρίσει μόνο μια λίστα προτεραιότητας των χώρων πολιτιστικής κληρονομιάς που βρίσκονται σε κίνδυνο» αλλά «θα προτείνει συγκεκριμένα σχέδια διάσωσης, δείχνοντας τι θα μπορούσε και θα έπρεπε να γίνει για να σωθούν αυτοί οι χώροι». Ετσι, το πρόγραμμα «θα φέρει τους ανθρώπους κοντά για να δημιουργήσουν βιώσιμες λύσεις μέσω μελετών σκοπιμότητας, τεχνικής βοήθειας, συμβουλών ικανοτήτων και χρηματοδότησης, της υποστήριξης των έργων, διαχείρισης και ευρείας κλίμακας δημοσιότητα».
Η παραπάνω ρητορική δεν είναι καινούρια. Χρησιμοποιείται από κάθε φορέα του συστήματος για να καλύψει την απλήρωτη και ανασφάλιστη δουλειά («εθελοντισμός» στον καπιταλισμό) και να μετατρέψει σε υπάκουους «συνένοχους» του εγκλήματος που διαπράττει ο καπιταλισμός και στον πολιτισμό, όσο μεγαλύτερα τμήματα του λαού μπορεί. Διότι η συμφωνία κάθε εργαζόμενου, άνεργου, νέου, γυναίκας να μετατραπεί η κοινή του περιουσία, που είναι η πολιτιστική κληρονομιά, σε αντικείμενο αγοραίας εκμετάλλευσης και ιδεολογικής χειραγώγησης αποτελεί κατάθεση όπλων και έναντι του συνόλου της επίθεσης του κεφαλαίου στα δικαιώματά τους.








ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ
ΤΡΑΓΓΑΝΙΔΑΣ ΓΡ.





Σάββατο, 9 Μαρτίου 2013

Από τη συνέντευξη τύπου της Λαϊκής Συσπείρωσης Αγίου Νικολάου



Το "Σχέδιο Αθηνά" του Υπουργείου Παιδείας, παρά τις όποιες τροποποιήσεις, παρουσιάστηκαν, προχτές, στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής, δεν αλλάζει στην ουσία και την κατεύθυνσή του. Αποτελεί το επόμενο βήμα για τη μετατροπή της Ανώτατης Εκπαίδευσης σε εργαλείο για την κερδοφορία των επιχειρήσεων.

Yποκριτικά η κυβέρνηση μιλάει για χρόνιες "παθογένειες" και "στρεβλώσεις" προκειμένου να δικαιολογήσει το σχέδιο. Οι ίδιοι δηλαδή, τόσο η ΝΔ όσο και το ΠΑΣΟΚ, που ευθύνονται για αυτές τις παθογένειες, που προέβαλαν την λογική "κάθε πόλη και πανεπιστήμιο - κάθε χωριό και ΤΕΙ", έρχονται σήμερα δήθεν να "εξορθολογήσουν" την Ανώτατη Εκπαίδευση.

Το σχέδιο προβλέπει για τον Άγιο Νικόλαο την μεταφορά και συγχώνευση των δύο τμημάτων του (Επιχειρηματικού Σχεδιασμού και πληροφοριακών Συστημάτων, Χρηματοοικονομικής και Ασφαλιστικής)   στο Ηράκλειο στο τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων με κατευθύνσεις... και Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής αντίστοιχα, και για το τμήμα της Ιεράπετρας (Εμπορίας και Διαφήμισης μεταφορά και συγχώνευση στον τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων με κατευθύνσεις... στο Ηράκλειο.

Στην πραγματικότητα πρόκειται για τις αντιδραστικές απαραίτητες αναδιαρθρώσεις που επιβάλει ο νόμος - πλαίσιο, αυτές που θα υλοποιήσουν τη σύγχρονη “Ανώτατη Εκπαίδευση ΑΕ” κατά τα πρότυπα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. ΑΕΙ και ΤΕΙ που θα πουλάνε έρευνα, κατάρτιση και "δεξιότητες".  Ένα πανεπιστήμιο όπου θα λειτουργεί στη λογική της προσέλκυσης επενδυτών, οι οποίοι θα έχουν και τον πρώτο λόγο για το περιεχόμενο των σπουδών και το είδος των αποφοίτων που θα βγάζουν: Αποφοίτους ευέλικτους και φτηνούς, "κομμένους και ραμμένους" στα πρότυπα που θα θέλουν κάθε φορά οι επιχειρήσεις.

 Αυτοί, που και πάλι καλούνται να πληρώσουν το τίμημα, είναι οι λαϊκές οικογένειες, τα παιδιά τους, οι εργαζόμενοι και διδάσκοντες στα ιδρύματα. Πώς θα ολοκληρώσουν τις σπουδές τους όσοι φοιτούν στα προς συγχώνευση τμήματα ; Ποιος θα πληρώσει τα έξοδα μετακίνησης και μετακόμισης σπουδαστών, εργαζομένων και διδασκόντων από τις συγχωνεύσεις ; Πρόκειται για πρόβλημα με τεράστιες διαστάσεις σε συνθήκες γενικευμένης επίθεσης του κεφαλαίου στα λαϊκά εισοδήματα και επιδόματα, με την ανεργία να φουντώνει, τις υποδομές, εστίες και λέσχες των ΤΕΙ ανεπαρκείς.

Εμείς δεν βλέπουμε στενά και με πελατειακό τοπικιστικό μάτι το πρόβλημα. Οι Σπουδαστές δεν είναι πελάτες που το Σχέδιο “ΑΘΗΝΑ” μας τους παίρνει και τους πάει στο Ηράκλειο.

Όλες οι διαβεβαιώσεις για "βιωσιμότητα" και "συνεργασία με τις τοπικές κοινωνίες" που προέβαλλαν ανά τα χρόνια οι διάφοροι πανεπιστημιακοί αλλά και τοπικοί παράγοντες (βουλευτές, δήμαρχοι, κ.λ.π.) που πρόθυμα έτρεχαν στους "διαλόγους" με το Υπουργείο, αποδεικνύεται ότι δεν έχουν κανένα αντίκρισμα μπροστά στην ανάγκη του κεφαλαίου για κερδοφορία.

Σήμερα, επανέρχονται και σηκώνουν “αντάρτικο” στην κυβέρνηση όχι για το αυτό καθ' ευατό Σχέδιο “ΑΘΗΝΑ” που υπηρετεί μνημόνια, μεσοπρόθεσμο, ακόμη μεγαλύτερη σύνδεση της εκπαίδευσης με την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας, τη οικονομία της αγοράς.

Οι δήμαρχοι Αγίου Νικολάου και Ιεράπετρας μιλούν για απόφαση casus belli και για “καίριο χτύπημα στην κοινωνία, την οικονομία και τον πολιτισμό του Λασιθίου” αλλά με στενά τοπικιστικά κριτήρια. Το χτύπημα ήρθε πολύ νωρίτερα, τότε που εκείνοι ύψωναν τα σημαιάκια του ΠΑΣΟΚ υλοποιώντας το μκόμμα τους την πιο στυγνή αντιλαϊκή πολιτική. Τώρα προσπαθούν να εξαγνιστούν στην κολυμπήθρα του Σιλωάμ. Κόπτονται για το αν θα κλείσουν ή όχι τα τμήματα, ενώ δεν λένε κουβέντα για το περιεχόμενο των σπουδών και την εμπορευματοποίηση της Ανώτατης Εκπαίδευσης, θεοποιούν την ΕΕ που επιβάλλει τις “οικονομίες κλίμακας” σε ΑΕΙ-ΤΕΙ μέσω μνημονίων, καταργώντας ή συγχωνεύοντας σχολές και τμήματα. Δεν λένε κουβέντα για Δημόσιες και Δωρεάν Σπουδές, Σίτιση, Στέγαση, Μετακινήσεις, κ.λ.π.

Η Λαϊκή Συσπείρωση, ως πανελλαδική έκφραση στην ΤΔ με ενιαία αντίληψη και θέση είναι αντίθετη στις αποφάσεις των Δημοτικών Συμβουλίων Αγίου Νικολάου και Ιεράπετρας που προωθούν τον τοπικιστικό παροξυσμό, συσκοτίζοντας την αλήθεια για τους πραγματικούς υπεύθυνους της φτώχειας, της ανεργίας, της αμάθειας των νέων, της εμπορευματοποίησης κοινωνικών αγαθών, όπως παιδείας και υγείας. Αν δεν έφευγαν τα τμήματα ΤΕΙ από τον Άγιο ή την Ιεράπετρα ποιος θα γνώριζε για το Σχέδιο “ΑΘΗΝΑ”, και πολύ περισσότερο πια θα ήταν η θέση όλων εκείνων που εντελώς πατριωτικά σήμερα κόπτονται για τη “διακύβευση του κοινωνικού και οικονομικού ιστού”.

Ας πάρουν θέση για το γεγονός ότι χρόνια τώρα υπηρέτησαν και συνεχίζουν να υπηρετούν τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, αύριο τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όλοι τους σε ευρωενωσιακή καπιταλιστική κατεύθυνση που αποτελεί και τη μήτρα όλων των δυνών και του Σχεδίου “ΑΘΗΝΑ”.

Αν πραγματικά ενδιαφέρονται για τους εργαζόμενους του Λασιθίου (επαγγελματίες, ανέργους, πολύτεκνους – τρίτεκνους, χαμηλόμισθους και συνταξιούχους) και χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για το πλήγμα που δέχονται με την απομάκρυνση των τμημάτων ΤΕΙ, δεν έχουν παρά να μειώσουν έως και καταργήσουν τα δημοτικά τέλη πρωτίστως στις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες, τα πρόστιμα κοινόχρηστων χώρων για τους επαγγελματίες, μείωση κατά 50% στο τιμολόγιο των ΔΕΥΑ, κ.ά.

Εμείς δεν συναινέσαμε όταν γινόταν η κατάτμηση ιδρυμάτων και επιστημονικών αντικειμένων και η διασπορά τους σε όλη την Ελλάδα. Δεν συναινούμε ούτε και σήμερα που οι λαϊκές οικογένειες καλούνται να πληρώσουν και πάλι τους σχεδιασμούς για την μετατροπή των ιδρυμάτων σε επιχειρήσεις. Ποτέ δεν αντιμετώπιζε τους φοιτητές - σπουδαστές σαν πελάτες. 

Οι εργαζόμενοι του Λασιθίου δεν πρέπει να αποπροσανατολιστούν από την ουσία του ζητήματος. Πρέπει να κάνουν δική τους υπόθεση την μόρφωση που λαμβάνουν τα παιδιά τους. Με τις παραιτήσεις από τα Δημοτικά Συμβούλια δεν ιδρώνει το αυτί τους. Μόνο η αμφισβήτηση της δικής τους εξουσίας και η ρήξη έως την ανατροπή αυτών των πολιτικών είναι που θα τους ενοχλήσει πραγματικά. Το casus belli και η αιτία των βασάνων του λαού μας είναι η ίδια η ΕΕ, το μεγάλο κεφάλαιο, το πολιτικό κυβερνητικό και αυτοδιοικητικό προσωπικό που τους υπηρετεί και νομοθετεί τις αντιλαϊκές πολιτικές.

Καλούμε τους σπουδαστές και τις οικογένειές τους, τους εργαζόμενους του Λασιθίου, τους καθηγητές και άλλο προσωπικό των ΤΕΙ, να δώσουν μάχη για να μην πεταχτεί κανείς σπουδαστής εκτός σπουδών, να μην απολυθεί κανείς εργαζόμενος και δάσκαλος. Να παλέψουν για μια Ανώτατη Εκπαίδευση στην υπηρεσία των αναγκών τους. Ενιαία, χωρίς τον αναχρονιστικό διαχωρισμό σε "πανεπιστημιακή και τεχνολογική". Να διεκδικήσουμε από τους Δήμους φτηνές έως και Δωρεάν ποιοτικές υπηρεσίες και έργα προς όφελος του λαού.

Να πάρουν τη θέση τους στη Λαϊκή Συμμαχία που θα διεκδικήσει ευρύτερες ανατροπές στην κοινωνία και την οικονομία - Που θα ανοίξει το δρόμο για την Εργατική - Λαϊκή εξουσία.


Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013

Τι σχεδιάζουν για τους μισθούς;



-- Τι δείχνουν οι δηλώσεις κυβέρνησης - τρόικας για τον κατώτερο μισθό;
Μιλώντας πριν από μερικές μέρες στη γενική συνέλευση της Ενωσης Ασφαλιστικών Εταιρειών, ο γγ του υπουργείου Οικονομικών Γ. Μέργος δήλωσε ότι «ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα παραμένει σε υψηλά επίπεδα» και ότι «πρέπει να το προσέξουμε στην ανάπτυξη». Ακολούθησε η συνέντευξη της εκπροσώπου της κυβέρνησης στην Κομισιόν, Μ. Δαμανάκη, σε κυριακάτικη εφημερίδα, όπου μεταξύ άλλων ισχυρίστηκε ότι «η θέση της Κομισιόν τελικά αφήνει το θέμα ανοιχτό (σ.σ. της παραπέρα μείωσης του κατώτερου μισθού) και επικεντρώνεται κυρίως στην ανάγκη κοινωνικού διαλόγου πριν από τις όποιες αλλαγές». Να σημειωθεί ότι το τρίτο μνημόνιο που ψήφισαν από κοινού ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ αναφέρει επί λέξει: «Από το α' τρίμηνο του 2014, η κυβέρνηση θα αναθεωρεί το σύστημα του κατώτατου μισθού, με σκοπό πιθανές βελτιώσεις και την αποτελεσματικότητα στην προώθηση της απασχόλησης και τη μάχη της ανεργίας και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας». Ο ίδιος ο επίτροπος Οικονομικών της ΕΕ, Ο. Ρεν, είχε δηλώσει με αφορμή τις δηλώσεις Μέργου ότι η κυβέρνηση δεσμεύεται να προχωρήσει στην «αναθεώρηση» του συστήματος προσδιορισμού του κατώτατου μισθού, μέσα στο 2014, με στόχο να «βελτιωθεί και να γίνει περισσότερο αποτελεσματικό όσον αφορά την αύξηση της απασχόλησης και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της οικονομίας». Ομοίως, με τον Ευρωπαίο επίτροπο συμφώνησε ο υπουργός Οικονομικών, Γ. Στουρνάρας, ο οποίος μάλιστα πρόσθεσε με νόημα ότι «ο Ρεν δεν είπε τίποτα καινούργιο»...
Αρα, ένα το κρατούμενο ότι η ραγδαία εσωτερική υποτίμηση στην Ελλάδα θα συνεχιστεί ακάθεκτη, με μείωση και του κατώτερου μισθού, ο οποίος είναι σήμερα στα 586 ευρώ μεικτά και στα 511 για τους κάτω των 25 ετών. Κι αυτό επειδή τα ντόπια και ξένα μονοπώλια απαιτούν ακόμα πιο φτηνή εργατική δύναμη, προκειμένου να επενδύσουν στην Ελλάδα τα συσσωρευμένα κεφάλαια που διαθέτουν και μαζί με την κρατική συνδρομή στην επένδυση (υποδομές, χρήμα, φοροαπαλλαγές), να μεγαλώσει το περιθώριο της κερδοφορίας τους. Δεν πάνε άλλωστε πολλές μέρες από τότε που οι «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» («Financial Times») έγραφαν για αύξηση του ενδιαφέροντος από τα μονοπώλια για επενδύσεις στην Ελλάδα, λόγω μείωσης στους μισθούς την τελευταία διετία και περισσότερης ευελιξίας στην αγορά εργασίας, παράγοντες που βελτίωσαν την ανταγωνιστικότητα. Εγραφε η εφημερίδα: «Τέτοιες (επιχειρηματικές) κινήσεις αντανακλούν την αύξηση της ανταγωνιστικότητας στην Ελλάδα μετά από μια πτώση 30-35% του μισθολογικού κόστους κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων ετών, καθώς και τη βελτίωση της ευελιξίας της εργασίας, σύμφωνα με τη νομοθεσία που συμφωνήθηκε με την ΕΕ και το ΔΝΤ, ως προϋπόθεση για τις ενισχύσεις διάσωσης. Η δύναμη των ελληνικών συνδικάτων έχει επίσης καμφθεί, καθώς οι εταιρείες είναι πλέον σε θέση να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις με τους εργαζόμενους». Αρα, όσο μικρότεροι οι μισθοί και όσο πιο «ευέλικτες» οι εργασιακές σχέσεις, τόσο καλύτερα τα πράγματα για τους επενδυτές και την καπιταλιστική ανάπτυξη στην οποία ομνύουν η κυβέρνηση, ο ΣΥΡΙΖΑ και τα άλλα αστικά κόμματα.
Ποια είναι η ανησυχία τους; Το πώς θα περάσουν αυτά τα μέτρα, που δεν έχουν τέλος, με τις μικρότερες δυνατές αντιδράσεις και σε κάθε περίπτωση χωρίς να αποκαλυφθεί η μήτρα τους και ριζοσπαστικοποιηθούν συνειδήσεις. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο χρησιμοποιούν το «καρότο». Οπως αυτό που κραδαίνει στους εργαζόμενους η Μ. Δαμανάκη, λέγοντας ότι οι όποιες αποφάσεις ληφθούν για τον κατώτερο μισθό, καλό είναι να απολαμβάνουν «κοινωνικής συναίνεσης», για την οποία «καίγεται» η ΕΕ και το κεφάλαιο, προκειμένου να περάσουν πιο εύκολα τα αντιδραστικά τους σχέδια. Αλλά αν η συναίνεση δεν εξασφαλιστεί, με ενσωμάτωση του κινήματος και τη βοήθεια των συνδικαλιστικών πλειοψηφιών, τότε υπάρχει και το μαστίγιο των εκβιασμών, των ψευτοδιλημμάτων και της καταστολής. Οπως αυτά που αναπαράγει η Δαμανάκη, λέγοντας στην ίδια συνέντευξη ότι «ο σίγουρος δρόμος για να αποφύγουμε στο μέλλον τις οποιεσδήποτε πιέσεις (σ.σ. αναφορικά και με τους μισθούς) είναι να συγκεντρωθούμε χωρίς άλλες καθυστερήσεις στην εκπλήρωση των υποχρεώσεών μας». Δηλαδή στην απρόσκοπτη εφαρμογή όλων των αντιλαϊκών μέτρων που προβλέπουν οι συμφωνίες με την τρόικα. Στο ίδιο πνεύμα είναι και οι δηλώσεις των εκπροσώπων του ΔΝΤ και της Κομισιόν, που ούτε λίγο, ούτε πολύ, βάζουν το πιστόλι στον κρόταφο του λαού, λέγοντάς του να δεχτεί τη φοροληστεία, «για να μπορέσει να αποφύγει μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις». Κανένα αντιλαϊκό μέτρο δεν πρόκειται να γλιτώσει ο λαός, αν δεχτεί να εφαρμοστεί ένα άλλο. Και τους μισθούς θα επιχειρήσουν να μειώσουν και τις εργασιακές σχέσεις να τσακίσουν κι άλλο και τη φοροαφαίμαξη να μεγαλώσουν.
Μόνος τρόπος για να σπάσει ο φαύλος κύκλος μέτρα - εκβιασμοί - μέτρα, είναι να δείξει ο λαός το μπόι του. Με ταξική οργάνωση και συμμαχία να εμποδίσει τα μέτρα, να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για ριζική ανατροπή του συστήματος της εκμετάλλευσης που τον εξοντώνει. Αλλος δρόμος σωτηρίας για το λαό δεν υπάρχει.



                                                                      foto :     aristeroimhxanikoi.blogspot






Ριζοσπάστης