ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

902 TV ONLINE

902 TV ONLINE
ONLINE

Κυριακή, 28 Οκτωβρίου 2012

H ρεμπέτισσα Αγγέλα Παπάζογλου μιλάει για τους ταγματασφαλίτες τη κατοχή


 Τα χαΐρια μας εδώ. Ονείρατα της άκαυτης και της καμένης Σμύρνης (εκδ. Επτάλοφος-Ταμείον Θράκης, 2003) είναι μια καταγραφή της προφορικής μαρτυρίας της Αγγέλας Παπάζογλου, από τον γιο της Γεώργιο Παπάζογλου: για τη Σμύρνη, τον ξεριζωμό, την προσφυγιά και τη μετέπειτα ζωή της στην Κοκκινιά. Δημοσιεύουμε σήμερα ορισμένα αποσπάσματα, στα οποία η Παπάζογλου μιλάει για τους ταγματασφαλίτες (μας τα υπέδειξε η φίλη Ελένη Καρασαββίδου), καθώς ο γνήσιος λαϊκός της λόγος είναι, αρκετές φορές, πιο εύγλωττος από πολλές σελίδες αρθογραφίας.

ΕΝΘΕΜΑΤΑ
της Αγγέλας Παπάζογλου

Ταγματασφαλίτες στον
 Κάλαμο της Αττικής











Ο αρχηγός τους –ηλέγανε– επί Γερμανών ήτανε ο Ράλλης. 
Έτσι έλεγε ο λαός… Αυτός τα είχε όλα σοφιστεί.  
Δικά του ήτανε τα τάγματα ασφαλείας — γερμανοτσολιάδες που τσι λέγανε.
«Κουκουέδες», λέει, «σκοτώνουνε. 
Τι κάνετ’ έτσι; 
Δε σκοτώνουνε Έλληνες. 
Καλά τους κάνουνε… 
Θέλετε να σας γκρεμίσουνε τσ’ εκκλησιές; 
Να σας πάρουνε τα κορίτσια; 
Για το καλό μας τσι σκοτώνουνε… για νάχουμε πατρίδα κι οικογένεια και θρησκεία… γι’ αυτό τσι σκοτώνουνε… για το καλό σας». 
Αν σου πω, βρε Γιώργο, ποιοι τα λέγανε αυτά στη γειτονιά δε θα το πιστέψεις.
Στη Σμύρνη αυτό οι Τούρκοι το λέγανε «γιοκλαμά», που ζώνανε μια περιφέρεια και στη γωνιά στεκούντανε ένας με τ’ αυτόματο κι απαγορευούντανε να βγεις έξω από την πόρτα σου, να μη βγεις έξω, να ’μπουνε να ψάξουνε ένα ένα σπίτι… 
Τότε κατάλαβα πως γερμανικό θα ’ναι το κόλπο αυτό. Ας το λέγανε οι Τούρκοι «γιοκλαμά».
Ζώνανε το μέρος τη νύχτα… 
Άκου ρεζίληδες… ολόκληρος γερμανικός στρατός ε; 
Να ζώνει γυναικόπαιδα και άοπλους, πεινασμένους, μισοπεθαμένους, ύστερα από τόση πείνα και μαρτύρια και σκλαβιά. 

Κι αμολούσανε μες στο μπλόκο τα λυσσασμένα τα σκυλιά, αυτοί τσι μαύροι τσι προδότες και τσι τσολιάδες του Ράλλη, και ηκάναμε τα πιο μεγάλα αίσχη και εγκλήματα τσ’ οικουμένης.

Και σηκωνούμαστε, μάτια μου, ένα πρωί κι ήμαστε κι εμείς μπλοκαρισμένοι. Δηλαδή τόπιαμε μέχρι τον πάτο όλο το δηλητήριο της σκλαβιάς. 
Τι δηλητήριο… Ήπιαμε αναμμένα κάρβουνα. Μασήσαμε την ίδια την φωτιά… την κατάπιαμε.

Οι Τούρκοι, όσο Τούρκοι και νάτανε, δεν ήτανε τόσο πολύ σαν τους τσολιάδες φωτιά. 
Λυσσασμένοι… Αφού να φανταστείς τι λυσσασμό είχανε, που μας μιλούσανε απ’ τα χωνιά και λέγανε: 
«Πούστηδεεεεες… Πουτάνεεεες… Στείλτε τα παιδιά σας να τα γαμήσομε… Στείλτε τα σε μας… 
Όποιος δε βγει από μέσα σε τρία λεπτά θα μπούμε μέσα και θα τον εκτελέσουμε επιτόπου. 
Από δεκατεσσάρω χρονώ μέχρι εξήντα, να βγούνε όλοι οι πούστηδες έξω… Οι πουτάνες οι μανάδες κι οι γυναίκες τους κι οι αδερφές τους να μας τους φέρουνε… 
Εμπρός καθάρματα… γρήγορα!».

Ο Θεός να μην το δώκει σ’ άνθρωπο ν’ ακούει από τσι Ράλληδες αυτές τσι τσολιαδίστικες φωνές… 
Άμα τ’ ακούσεις, απ’ την αηδία τση προδοσίας, νομίζεις πως κιτρινίζει το αίμα σου… 
Ξυράφια-ξυράφια τ’ ανιώνεις μέσα σου. Ήτανε χειρότερες αυτές οι τσολιαδίστικες οι φωνές από σεισμό δέκα ρίχτερ… Παράθυρα… πόρτες… ντουβάρια… 
Η γη όλη ηκουνήθηκε. Δε μπορούσες να σταθείς πουθενά… Απ’ τ’ αυτιά σου έμπαινε ο θάνατος μέσα σου κι έβγαινε απ’ τα νύχια των ποδιών σου.
Ύστερα πήρα τη Ζωή και πήγαμε στο νεκροταφείο να δούμε, και τσ’ είχανε θάψει σ’ ότι μπαίνεις αριστερά σε ομαδικούς τάφους. Μόν’ τα πόδια τους είχανε αφήσει απόξω. 
Τσ’ είχανε θαμμένους με το κεφάλι… φυτεμένους… ποιος ξέρει… μη τυχόν και ζήσει κανένας, να σκάσει. 
Κι ήτανε όλα τα πόδια με τσι κάρτσες έξω… Ήτανε, ντροπή, ξεκάρτσωτος… Κι ηγνώριζες τσι κάρτσες τ’ ανθρώπου σου, και τονε μνημόνευες εκειδά, κι ήπεφτες απάνω και θρηνούσες, κι ηκαταριόσουνα κι ησπάραζες.

Προδότες αφορεσμένοι… μας κάψανε… Παντού προδότες… Στην ψυχή σου ερημιά… μοναξιά… δυστυχία και φόβος… Άδικα σε σπιουνιέρνανε… χωρίς λόγο… Παλιάνθρωποι του κερατά. Δεν ήξερες ποιος στην κάρφωσε. Μόνο που τώρα δε σε καρφώνανε στσι Γερμανοί, τώρα είχανε γίνει ένα με τσ’ Εγγλέζοι. 
Οι ρουφιάνοι δεν έχουν αφεντικό. 
Συνέχεια ρουφιανεύουνε. 
Το μεγαλύτερο έγκλημα από τότε πούρθαμε δώ ήτανε νάσαι πατριώτης, τίμιος και φτωχός, εργάτης.
«Πιάστε τον», ηλέγανε, «είναι πατριώτης». Φανερά το λέγανε: «Πιάστε τον, πάλεψε τσι Γερμανοί… Πιάστε τον. 
Βασανίστε τον, φυλακώστε τον, ξορίστε τον… Εκτελέστε τον. 
Δεν πρέπει να ζήσει να δει κι αύριο το πρωί αυτόν τον γαλανό ουρανό… 
Δεν τ’ αξίζει, δεν είναι Έλληνας. 
Δεν είναι δικός μας… δεν είναι κλέφτης… δεν είναι χαφιές… δεν είναι προδότης… (τους προδότες τους παρασημοφορούσανε)… 
Κι αν γλυτώσει την εκτέλεση, ξορίστε τον και δίνετέ του δυο δραχμές τη μέρα, και θέλει πεθάνει, θέλει ζήσει τέτοιος που είναι, αμετανόητος πατριώτης».








επιμέλεια: Ελένη Καρασαββίδου, Στρ. Μπουρνάζος

























black bedlam






Β. Χατζηδάκης (Λαϊκη Συσπείρωση Αγ.Νικολάου): Καθείς εφ' ω ετάχθη



 (Μια απάντηση στον πρόεδρο του Εργατικού Κέντρου)

Αγαπητέ πρόεδρε του Εργατικού Κέντρου. Σε επιστολή σου, μετά την καταγγελία της «Λαϊκής Συσπείρωσης» για τη στάση ανοχής του εργατικού κέντρου, απέναντι στην απαράδεκτη προσπάθεια να απαγορευτεί η απεργία στους «ωφελούμενους» των προγραμμάτων κοινωνικής εργασίας, απάντησες με μια προσωπική επίθεση στο πρόσωπο μου και με μια διάψευση για τη συμμετοχή του εργατικού κέντρου στα προγράμματα αυτά.


Θα σου απαντήσω και στα δύο ζητήματα που βάζεις.


Πρώτα πρώτα, ο υπογράφων το παρόν είναι στρατευμένος στην υπόθεση του σοσιαλισμού και της κοινωνικής απελευθέρωσης της εργατικής τάξης πιστά από τη Δευτέρα Γυμνασίου. Ουδέποτε για αυτό τον αγώνα δεν θέλησα δάφνες και οφίτσια σαν μερικούς άλλους. Είναι χρέος τιμής στα παιδιά μου και στις γενιές που έρχονται. Ουδέποτε ανέστειλα αυτό τον αγώνα και ουδέποτε συμμάχησα με την άλλη πλευρά συμφερόντων. Επίσης ουδέποτε ισχυρίστηκα ότι είμαι ο μόνος αυθεντικός αγωνιστής. Υπάρχουν άλλοι που δώσαν πολλά παραπάνω στον αγώνα. Και υπάρχουν κι άλλοι που το τίμημα που πληρώνουν για την αγωνιστική τους δράση είναι πολύ βαρύτερο από αυτό που πληρώνω εγώ. Παρότι ξέρω πολλούς συναγωνιστές που με εκτιμάνε, θέλω να πω ότι έχω αποδειχτεί ανίκανος στην επίτευξη, από τα κάτω οργάνωσης της εργατικής τάξης. Αυτό το αποδεικνύει το ποσοστό συμμετοχής των εργαζομένων και στα συνδικάτα, αλλά και στους αγώνες. Βέβαια δεν νομίζω ότι επιτυχημένος αγωνιστής είναι αυτός που κανονίζει με τα αφεντικά να μειωθούν 14% οι μισθοί, χωρίς να παλέψει για τη παραμικρή κινητοποίηση… ή όποιος αναγκάζει εργάτες να επιστρέψουν δουλεμένα λεφτά στα αφεντικά, αναδρομικά!!! Επίσης δεν θεωρώ συνδικαλιστικό κατόρθωμα να μεσολαβήσει κάποιος ώστε να παραστούν οι εργαζόμενοι για ένα αγωνιστικό δίωρο στη πλατεία και μετά να επιστρέψουν δουλεύοντας υπερωριακά για να ξεπληρώσουν… τις «ώρες του αγώνα». Αυτό είναι απαξίωση και διακωμώδηση της ταξικής πάλης. Όλοι λοιπόν κρινόμαστε αγαπητέ Μανώλη. Για σένα οργάνωση της εργατικής τάξης μπορεί να σημαίνει μια γραφειοκρατική παρέα που θα διαπραγματεύεται με το κεφάλαιο εξ ονόματος της εργατικής τάξης. Για μένα οργάνωση της εργατικής τάξης είναι η οργανωμένη δράση των εργατών για την ικανοποίηση των αναγκών αξιοπρεπούς διαβίωσης αλλά και παραπέρα, για την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Με λίγα λόγια εγώ παλεύω για την ανατροπή του οικονομικού, πολιτικού και αξιακού συστήματος της πλουτοκρατίας. Εκεί είμαστε απέναντι αγαπητέ Μανώλη και μην κάνεις πως δεν καταλαβαίνεις.


Τώρα για τη ταμπακιέρα. Ένα μήνα πριν (μάρτυρές μου οι συνάδελφοι σου), ήρθα στο γραφείο σου στη μαρίνα, και σου κατήγγειλα ότι υπήρχε επίσημη ειδοποίηση προς το γραφείο προσωπικού του Δήμου αλλά και τους ίδιους τους εργαζόμενους της «κοινής ωφέλειας» που έλεγε ότι δεν μπορούν να απεργήσουν. Σου είπα ότι πέρα από το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμά τους, δεν υπήρχε όρος περί απαγόρευσης της απεργίας στη σύμβαση που είχαν υπογράψει με την «αλληλεγγύη» Κρήτης. Ακόμα σου ζήτησα να βγάλετε όλα τα Εργατικά Κέντρα μια καταγγελία, επειδή ξέρω ότι συμμετέχετε σε τέτοια προγράμματα.


Για μας ακόμα και η συμμετοχή σε τέτοια προγράμματα είναι απαράδεκτη γιατί καταστρατηγείται η ίδια η κατώτατη γενική συλλογική σύμβαση. Τα ελάχιστα μισθολογικά εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα δηλαδή. Τέτοιες φόρμουλες κατά της ανεργίας τις έχουμε καταγγείλει και στο Δημοτικό Συμβούλιο. Με την ανοχή ή τη συμμετοχή Δήμων, Εργατικών Κέντρων και εργοδοτικών οργανώσεων, εθίζεται η κοινωνία στο καινούριο μοντέλο εργαζομένων. Περιοδικά εργαζόμενοι μισοαμειβόμενοι, χωρίς εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, χωρίς σταθερή δουλειά. Εργαζόμενοι λάστιχο για να καλύπτουν τα κενά. Σε βάθος χρόνου, τέτοιες εργασιακές σχέσεις θα κυριαρχήσουν. Όσοι απολύονται ή συνταξιοδοτούνται θα αντικαθιστούνται από τον «ευέλικτο» εργαζόμενο με πέντε μήνες στη σύμβαση, επτά στην ανεργία.


Έτσι λοιπόν κάποιοι φωνάζετε στις πλατείες για τις τριετίες που καταργούνται ή για την απελευθέρωση των απολύσεων χωρίς αποζημιώσεις… αλλά την ίδια στιγμή κάνετε ότι περνάει από το χέρι σας για να τα εφαρμόσετε από τη πίσω πόρτα. Για αυτό σου λέω Μανώλη ότι δεν φτάνουν οι δεκάρικοι λόγοι στη πλατεία. Δεν σε διαβάλλω, ούτε στους αλληλέγγυους, ούτε στη κοινωνία. Απλά λέω την αλήθεια που επιμελώς θες να κρύψεις. Ποτέ δεν έφτασε καμία καταγγελία κανενός εργατικού κέντρου για την ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ, ούτε στην «ΑΝΑΤΟΛΗ» ούτε και κάπου αλλού. Έχεις δίκιο ότι στο πρόγραμμα «αλληλεγγύη» που έβγαλε την αντιαπεργιακή ντιρεκτίβα, το Εργατικό Κέντρο δεν συμμετέχει στην εταιρική μορφή. Ούτε κι ο Δήμος. Όμως αυτό δε λέει τίποτα γιατί ο Δήμος μπήκε ως συνεργαζόμενος και πήρε 60 τέτοιους συμβασιούχους κι επειδή αυτοί οι 60 εργάτες απασχολούνται στη πόλη μας, το Εργατικό Κέντρο θα έπρεπε να τους στηρίξει και να τους ξεφοβίσει . Αλλά δεν βγάζετε επίσημη καταγγελία γιατί συμμετέχετε ενεργά σε άλλες «δράσεις για ανέργους».


Προς επαλήθευση των όσων λέω, θα αφήσω αντίγραφα στην εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ από προγράμματα που έχουν έρθει στο Δημοτικό Συμβούλιο κι αφορούν την συμμετοχή των εργατικών κέντρων στις κολεγιές σύνθλιψης των εργασιακών δικαιωμάτων. Στα Τοπικά σχέδια απασχόλησης (τα λεγόμενα ΤοΠΣΑ), μαζί με δήμους του νομού, Επιμελητήριο, ΚΕΚ, Σύνδεσμο ξενοδόχων… κλπ Το πρόγραμμα αφορά ανέργους και νέους επιστήμονες, μέσω του οποίου θα προσλαμβάνονται για την απόκτηση εργασιακής εμπειρίας… δηλαδή με σχέσεις μαθητείας. Και ο νοών νοείτω. (Δράσεις ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ,ΤΡΟΧΟΣ 29-2-2012 αριθμός απόφασης 41 και 88).


Ελπίζω η επιστολή μου αυτή να μην είναι απαρχή ατέλειωτων ανταπαντήσεων, αλλά μιας ξεκάθαρης καταγγελίας του Εργατικού Κέντρου για την αντιδραστική φύση των προγραμμάτων αυτών ή έστω μιας συμφωνίας να παλέψουμε από κοινού ώστε οι εργαζόμενοι σε αυτά τα προγράμματα να οργανωθούν και να διεκδικήσουν μια δουλειά με δικαιώματα. Ιδού η Ρόδος…


Βασίλης Χατζηδάκης

Λαϊκή Συσπείρωση Αγ. Νικολάου




Merambello News

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

MARINOS G.- KKE ( KS ŘECKA) -OTAZKY STRATEGIE KOMUNISTICKEHO HNUTI


  Obsah závěrečného vystoupení Georgiose Marinose, člena politbyra KS Řecka
      Současné problémy mezinárodního komunistického hnutí jsou složité. Existují nejrůznější přístupy k řešení důležitých otázek historického významu. Komunistické hnutí v Evropě a ve světě se střetává s nesmírnými obtížemi, ale komunisté musí i nadále zaujímat zásadové postoje. Rozpracování revoluční strategie a jí odpovídající taktiky je obtížné, ale je to jediná cesta. Revoluční strategie a taktika jsou nenahraditelné, představují pevný základ pro sjednocování ideové a politické přípravy dělnické třídy a lidových sil na boj s kapitálem, jeho politickými stranami a s imperialistickými uniemi, na svržení kapitalistického barbarství.
      Nikdo než komunisté v čele boje za socialistickou perspektivu, kteří při tom musí čelit revizionistické a oportunistické degeneraci, tento úkol nesplní.
      Komunisté musí bránit zájmy dělnické třídy a lidových mas. Kapitalismus vytváří a vyostřuje sociální problémy a jsou mu naprosto cizí požadavky pracujících. Zkušenosti, prezentované stranami bojujícími jak v zemích EU, tak i mimo tuto imperialistickou, vlčí unii, hodnotí naprosto jednoznačně stávající situaci v Evropě: Nástup kapitálu je silný a jednotný. Jeho cílem je další zlevňování pracovní síly, zotročování dělnické třídy, zvyšování zisků monopolů a přenášení řešení problémů kapitalistické krize na lid.
      Síly kontrolující a řídící kapitalismus a jeho krizi realizují tyto cíle důsledně a komplexně bez ohledu na formy činnosti a postupy vlád. (Je potřeba zdůraznit, že jsou to při tom jejich vlády, které buď úspěšněji nebo méně úspěšně hrají hru, kterou chtějí oklamat lidové masy a otupit jejich revolučnost.)Nezávisle na tom, zda vlády prosazují úsporná opatření, prohlubujíce tak recesi kapitalistické ekonomiky, nebo expansionistickou politiku, zvyšující deficit státního rozpočtu a zadluženost.
      V obou případech na následky těchto politik doplácejí lidové masy – jde hlavně o snižování mezd a důchodů, vysokou úroveň nezaměstnanosti, likvidaci zaměstnaneckých práv, sociálního zabezpečení a pojištění, komercializaci sociálních služeb, privatizaci zbytků národního majetku a tvrdá daňová opatření.
      Často je nám vnucován názor, že za zhoršení postavení dělnické třídy, rolníků, středních vrstev a likvidaci budoucnosti mládeže nese vinu „divoký či kasinový kapitalismus a neoliberalismus“.
      Pryč s tzv. Stranou evropské levice!Tvrdí to zejména SEL, (Strana evropské levice), v Řecku SYRIZA a další politické síly, prosazující účinnost ovlivňování řízení kapitalistického státu.
      Zde musí komunisté zachovat bdělost. Jde evidentně o plánovaný metodický pokus oklamat lid. Podstatou problému je skutečnost, že za nezaměstnanost, chudobu, za všechny sociální problémy lidových mas, krizi a imperialistické války nese vinu kapitalistický výrobní způsob a nikoli nedokonalá forma řízení buržoazního státu. Vinen je systém, který žije a dýchá z vykořisťování dělnické třídy, loupí nadhodnotu, honí se za ziskem, likviduje konkurenci a bojuje o nové trhy.
      Za krizi může systém, založený na panství monopolů a soukromé vlastnictví výrobních prostředků.
      Skutečná příčina krize
      Buržoazní státní aparáty a nejrůznější oportunistické struktury, především SEL, hovoří jednotně o finanční a dluhové krizi. Trvají na svém a to i přesto, že jím jasně protiřečí hloubka a délka kapitalistické krize. Proti ním svědčí i události v Řecku, Portugalsku, Itálii, Španělsku a dalších státech nejen eurozóny, ale celé EU.
      Přestože současný vývoj potvrzuje, že jde o krizi kapitalistického výrobního způsobu tvrdí, že jde o krizi vyvolanou super akumulací kapitálu, která se projevuje zostřováním základních rozporů systému. Na svém tvrzení trvají proto, aby kryli neřešitelný rozpor kapitalismu mezi práci a kapitálem.
      Krize odhaluje degradaci systému a jeho historické limity.
      Tak zvané levicové politické strany a hnutí nahrávají buržoazii hlavně svým tvrzením, že jsou schopny realizovat politiku prospěšnou pracujícím i když politická moc, ekonomické nástroje i bohatství zůstanou v rukou kapitálu. Je to chytrá, dobře kamuflována past, kterou mohou odhalovat pouze komunisté, poněvadž pouze oni jsou schopni otevřeně bojovat proti buržoazii a říkat lidu pravdu.
      I když se podaří kapitalistický motor znovu nastartovat, bude další rozvoj založen na krutém vykořisťování a na ruinách práv dělnické třídy a všech pracujících. Kapitalistická konkurence se bude zostřovat, systém se stane agresivnějším. Ochota kapitálu jít na ústupky je omezena již nyní a v budoucnosti se bude dále snižovat. V podmínkách kapitalistického rozvoje se začnou zákonitě opět vytvářet předpoklady pro vznik další krize.
      Boj komunistů získává rozhodující význam. Komunisté nesou odpovědnost za posílení boje zaměřeného na svržení shnilého systému, za nástup dělnické třídy a lidu k moci, za vybudování nové společnosti – socialismu. Tato dělnická a lidová moc bude představovat zájmy většiny.
      Výrobní prostředky a bohatství se stanou vlastnictvím pracujících. Hospodářství bude organizováno tak, aby uspokojovalo požadavky lidu, bude se rozvíjet plánovitě a bude tak moci zaručovat právo na práci a bezplatné sociální vymožeností pro všechny.
      Učiňme NATO minulostí!Jedině takový způsob rozvoje společnosti zlikviduje příčiny kapitalistických krizí. Dělnická a lidová moc vyvede země z imperialistických unií – z NATO, které vede imperialistické, agresivní války a EU, která vyprodukovala 30 milionů nezaměstnaných a 127 milionů lidí žijících pod hranicí chudoby. EU vznikla proto, aby mohla obsluhovat zájmy kapitálu a nadnárodních korporací ve všech zemích ke škodě lidu a stává se stále reakčnější. Je důležité, aby si lid uvědomil jednotu obou buržoazních organizací, komplikovanou tím, že o politice obou organizací rozhoduje nejmocnější, tedy americký imperialismus.
      Pravá tvář Evropské unieO okupaci a koloniích
      EU není prostou nadnárodní strukturou a mezistátní imperialistickou unii, svazem kapitalistických států v jejímž rámci by buržoazie a její politické strany sjednocovaly své síly proti jednotlivým národům.
      Monopoly i nadále působí na bázi národních, buržoazních států. Buržoazní stát jako represivní aparát buržoazie proti dělnické třídě se neztrácí v rámci imperialistické unie, ale pouze jí přizpůsobuje své funkce. I nadále přetrvávají střety zájmů, konkurence v boji za nové trhy a růst zisků. Pokračuje další vyostřování rozporů mezi imperialistickými státy.
      V rámci mezistátní unie i imperialistického systému jako celku, pokračuje existence nerovného postavení a vztahů mezi jednotlivými kapitalistickými státy, které vznikaly v souvislosti s historickým vývojem, ve kterém se vytvářel potenciální základ pro rozvoj, do kterého náleží geografické přednosti teritoria a zejména ekonomická a vojenská moc.
      Tento základní moment zůstává neměnnou skutečností a je ho potřeba brát na vědomí a uvědomovat si, že buržoazní tvrzení v analýzách o okupacích, koloniích, centrech a periferiích, severu, jihu a západu a východu mají pouze zakrývat tento skutečný stav.
      Buržoazie se chová nepřátelsky ke všem národům, bez ohledu na jejich geografickou polohu, postavení států v imperialistickém systému ať již jde o Německo, Irsko, Francii nebo Řecko.
      Imperialistické organizace jako NATO nebo EU poskytují buržoazii suverénní práva naprosto cílevědomě, vycházejíce při tom ze společných třídních zájmů, zaměřených proti lidu, jejichž cílem je na věky věků zachovat kapitalistický systém a zajistit rozhodné fungování imperialistických unií. Konec konců jsou obě organizace dětmi buržoazie.
      Tyto mimořádně důležité otázky, na kterých je založena strategie komunistických stran musí být podrobně posuzovány v procesu našeho boje.
      Rovněž je zapotřebí mít na vědomí další důležité otázky:
      Imperialismus nepředstavuje pouze útočnou zahraniční politiku, ale je současně i nejvyšší etapou kapitalismu, ve které monopolismus ovládá všechny sféry. Imperialismus je systém, ve kterém působí všechny kapitalistické státy a velikost jejich podílu závisí na jejich ekonomické a vojenské moci.
      Na příklad Řecko zaujímá v systému střední postavení a tomu odpovídá i velikost jeho úlohy v realizaci imperialistických plánů. Poskytuje vojenské kontingenty a základny pro imperialistické války proti Afghánistánu, Iráku a Libyi. Pokud by řecká vláda neposkytla sílám NATO vojenskou základnu Suda na Krétě pro agresi proti Libyi, agrese by neprobíhala tak hladce. Problémy, které vznikly se vstupem do imperialistických organizací mohou být likvidovány pouze tehdy, pokud budou likvidovány příčiny, které vstup podmiňovaly, tedy pouze tehdy, když dojde ke svržení kapitalistické organizace ekonomiky a společnosti, když budou vyřešeny problémy politické moci a vlastnictví výrobních prostředků.
      Význam boje na národní úrovni
      Teorie i praxe potvrzuje, že zákon nerovnoměrného rozvoje kapitalismu je absolutně platným. Nerovnoměrný rozvoj ekonomiky vytváří rozdílné podmínky pro rozvoj třídního boje. Nerovnoměrnost rozvoje ovlivňuje i dozrávání předpokladů pro socialistickou revoluci. Objektivní události: hluboká ekonomická a politická krize a imperialistická válka mohou vyvolat revoluční situaci a postavit otázku svržení systému. Doufejme, že k této situaci nedojde pouze v jedné, ale v celé řadě států, což umožní bojovat v lepších podmínkách.
      Nicméně, pokud dějiny zaklepou na dveře určitého státu nebudeme říkat, že počkáme na svržení systému v celé Evropě. Takový postoj nedoceňuje třídní boj na národní úrovni a mimořádně negativně působí na přípravu komunistických stran, dělnické třídy a lidu ke tvrdému třídnímu boji.
      Samozřejmě, že je potřeba věnovat mnohem větší úsilí koordinaci boje v Evropě a ve světě. Rozhodující však je, aby komunistické strany a dělnická třída byly silné, dobře připravené a mohly bojovat za vyřešení rozporů mezi prací a kapitálem.
      My komunisté můžeme upevnit mezinárodně koordinovaný boj a z výhodnějších pozic bojovat za reorganizaci dělnického hnutí na národní úrovni a tímto způsobem podporovat i činnost Světové odborové federace.
      Tento významný úkol jsme si již postavili na mezinárodních setkáních komunistických stran a nyní je důležité v jeho plnění pokračovat.
      O politice komunistických stran
      STOP revizionismu!Komunistická strana Řecka trvale bojuje za uspokojení zájmů lidu. Usiluje o zvyšování zdanění kapitálu, bojuje za růst mezd a důchodů, za bezplatné sociální služby, za snižování daňové zátěže rodin pracujících.
      Je nezbytné spojovat cíle boje, ale rozhodující je jeho orientace. Důležité je, aby boj za vyřešení jakéhokoli problému byl zahrnut do záměru zkvalitnění organizace dělnické třídy, do boje za změnu rovnováhy sil, za svržení systému a likvidaci vykořisťování.
      Narušení této linie, náhrada strategických cílů iniciativami, které usilují pouze o vyřešení některých aktuálních a dílčích problémů, vede komunistické strany do situace, ve které stejně jako sociální demokraté, socialisté a ostatní skupiny tak zvané levice zaměří své úsilí na vylepšování kapitalismu.
      I kdyby došlo ke zvýšení daňové zátěže pro kapitál, hlavní tendence, na které je založena politika buržoazního státu a která je orientována na posílení podnikání, zvyšování konkurenceschopnosti kapitálu a financování bank ze státního rozpočtu, se nezmění.
      Boj za socialismus není pouze otázkou jeho vyhlášení nebo prohlášení.
      Je to základní orientace, na které je postavena každodenní činnost komunistů ve všech oblastech života společnosti. Jedině tak může dojít k posílení třídního boje a komunisté jako avantgarda mohou upevnit své postavení v závodech, posílit třídní jednotu, porazit třídní kolaboraci v odborovém hnutí, rozdrtit oportunismus a všechny formy spolupráce s buržoazním systémem.
      Velmi důležité je prosazovat sociální svazek dělnické třídy s drobným a středním rolnictvem, maloburžoazními městskými vrstvami, zapojit do této činnosti mládež a ženy z lidových rodin a přeměnit tento svazek ve skutečnou sílu svržení kapitalistického systému.
      Politika komunistických stran je podřízena jedinému cíli – svržení vykořisťovatelského systému a nikoli jeho zachování. Politické síly nejsou posuzovány podle toho, jak charakterizují samy sebe, ale podle jejich vztahu k vykořisťování práce kapitálem, podle jejich vztahu k imperialistickým uniím.
      Charakteristickým příkladem jsou řecká SYRIZA, portugalský „Levý blok“, německá „Die Linke“ a jim podobné struktury. Je potřeba upřesnit, že politické síly podporující kapitalismus a jeho organizaci EU nemohou důsledně odporovat buržoazii a chránit lidové zájmy a při tom zůstat spojenci komunistů i kdyby jakkoli předstírali svou levicovost.
      V Řecku „Strana demokratické levice“ získala ve volbách část hlasů lidu a nyní jako „vládnoucí levicová strana“ spolupracuje s liberální stranou ND – Nová demokracie a sociálně demokratickou stranou PASOK a společně s nimi prosazuje tvrdá úsporná protilidová opatření.
      Vybudovat pevné revoluční strany
      Naší historickou úlohou je překonávat vlastní problémy a vytvářet revoluční strany s pevným základem a těsným spojením s dělnickou třídou, mládeží a lidovými vrstvami. Musíme trvale bojovat proti kapitalistickému barbarství kapitálu a jeho politickým stranám, nacistickým zvrhlíkům, typu „Zlatého úsvitu“ v Řecku.
      Vřele vítáme boj pracujících nezaměstnaných v Portugalsku, Španělsku, Itálii a Řecku. Dokonaleji organizujme své síly proti represím státu a zaměstnavatelů, kteří svými postupy demaskují třídní, protilidovou podstatu buržoazní parlamentní demokracie. Posilujme třídní solidaritu.
      Odsuzujme imperialistické zásahy do Sýrie a hrozby Íránu.

komsomol.cz

Τετάρτη, 17 Οκτωβρίου 2012

«Ποιος είναι, λοιπόν, πατριώτης;»



Η μεν «ΦΑΓΕ» (των Ελλήνων μεγαλομετόχων καπιταλιστών) μετακομίζει στο Λουξεμβούργο.
Η δε «Coca Cola - 3Ε» (των Ελλήνων μεγαλομετόχων καπιταλιστών) μετακομίζει στην Ελβετία.
*
Αντί άλλου σχολίου, παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα από το λόγο του Αρη Βελουχιώτη στη Λαμία, στις 29 Οκτώβρη 1944:
*
«(...) Μας κατηγορούν ότι είμαστε όλοι κομμουνιστές και ισχυρίζονται ότι το ΕΑΜ και ο ΕΛΑΣ είναι σκεπασμένες κομμουνιστικές οργανώσεις. Μα αυτή η κατηγορία μπορεί ν' αποτελέσει ντροπή ή έπαινο; (...)
*
Μας κατηγορούν ότι θέμε να καταργήσουμε τα σύνορα και να διαλύσουμε το κράτος. Μα το κράτος εμείς το φτιάχνουμε σήμερα, γιατί δεν υπήρξε, μια που αυτοί οι ίδιοι το είχανε διαλύσει.
Ποιος είναι λοιπόν πατριώτης; Αυτοί ή εμείς;
Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει να βρει κέρδη σ' όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι' αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους. Ενώ εμείς, το μόνο που διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας.
Αυτά, αντίθετα από το κεφάλαιο που τρέχει όπου βρει κέρδη, δεν μπορούν να κινηθούν και παραμένουν μέσα στη χώρα που κατοικούμε.
Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουν τα κεφάλαιά τους από τη χώρα μας ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;
(...)
Να λοιπόν, ποιος είναι ο πατριωτισμός τους!
Αυτός φτάνει μέχρι το σημείο που δεν θίγονται τα οικονομικά τους συμφέροντα (...)».















Νίκος ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ ,  ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Τρίτη, 16 Οκτωβρίου 2012

Κανένα κλάμα, μόνο οργάνωση της αντεπίθεσης



Λίγο πριν πιάσουν πάτο και οι τελευταίοι, ο αστικός Τύπος προσπαθεί να εμφανίσει φιλολαϊκό πρόσωπο.
Αυτοί που κλαίνε είναι οι ίδιοι που σε άλλες στήλες εξηγούν ότι είναι ακριβοί οι Ελληνες εργάτες. Πρόκειται για κροκόδειλους που κλαίνε τώρα που οι αποφάσεις έχουν ήδη παρθεί.
Ειδικά για το συγκρότημα Λαμπράκη ισχύει της υποκρισίας το ανάγνωσμα. Αφού πρωταγωνίστησαν να γίνει ζούγκλα το εργασιακό τοπίο, τώρα δήθεν διαμαρτύρονται.
***
Αυτή η δημοσιογραφία είναι νύχι - κρέας με την εξουσία των μονοπωλίων.
Είναι αυτοί που παρουσιάζουν τις κυβερνητικές αποφάσεις σα να 'ναι ένα φυσικό φαινόμενο που όλοι οφείλουμε να το δεχτούμε και την ίδια ώρα καταγράφουν για λόγους «αντικειμενικότητας» ότι ο κόσμος στενάζει.
Η πραγματικότητα που τους αναγκάζει να παίζουν σε δύο ταμπλό είναι απλή: Ο κόσμος δεν έχει να πληρώσει άλλο. Αυτό που θέλουν να προλάβουν είναι την απόφαση των ανθρώπων συνειδητά να μην πληρώσουν.
Γι' αυτό πλασάρουν σαν ευκαιρία τις δήθεν διευκολύνσεις της κυβέρνησης για όσους δεν έχουν να πληρώσουν ούτε καν το ελάχιστο των 100 ευρώ, κι αυτοί πλέον είναι πολλοί, πάρα πολλοί...
Νωπές οι αντιφάσεις: Αυτοί που καλούν την κυβέρνηση, δήθεν, να μην πειθαρχήσει στις αξιώσεις της τρόικας, είναι οι ίδιοι που αξιώνουν από τους εργάτες να πειθαρχήσουν στην αστική νομιμότητα. Το ενδιαφέρον τους για τα πάθη του λαού είναι κάλπικο.
***
Κανένας να μην ψαρώσει για τα χρέη στην εφορία και τις απειλές για κατασχέσεις, τουλάχιστον αυτοί που έχουν μόνο το μεροκάματό τους (και χωρίς τις ρυθμίσεις, αν βάζεις στο ταμείο έστω και 10 ευρώ ο λογαριασμός θεωρείται εξυπηρετούμενος και δεν ξεκινάει διαδικασία κατασχέσεων). Τα σχετικά ρεπορτάζ στοχεύουν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο έτσι που να τρέχει στις εφορίες για να εισπράξει το κρατικό ταμείο άμεσα χρήμα. Υπάρχει κάποιος λόγος να ανταποκριθούμε σε κάτι τέτοιο όταν πλέον γνωρίζουμε ότι το κρατικό ταμείο μαζεύει χρήμα για να το διαθέσει σε πέντε έξι καπιταλιστές; Κανένας τέτοιος λόγος. Οι εργάτες δεν χρωστάνε, τους χρωστάνε.
***
Οταν ακούγαμε χτες το πρωί την Χριστοφιλοπούλου του ΠΑΣΟΚ στον «Σκάι» να δηλώνει ότι τα καλέσματα ανυπακοής είναι καλέσματα σε ανομία και ως τούτου παράνομα, δεν είχαμε διαβάσει ακόμα τον Πρετεντέρη στα «Νέα» που έγραφε το ίδιο με τις ίδιες λέξεις. Οταν αργότερα διαβάσαμε και τον Μανδραβέλη στην «Καθημερινή» να διακηρύσσει ότι τους φασίστες τους δημιουργεί η αριστερή ανομία, έδεσε το γλυκό.
Δουλεύουν με καρμπόν κάθε μέρα, αυτό το ξέραμε. Οτι δεν κρατάνε τα προσχήματα το μαθαίνουμε κάθε μέρα. Επιβεβαιώνουν ότι το δημιούργημα της αστικής τάξης, η «Χρυσή Αυγή», δε στήθηκε γενικά ως μια εφεδρεία, αλλά για να είναι το χρήσιμο άλλοθι για να χτυπήσουν άμεσα το εργατικό κίνημα.
Απέναντι στην αστική διδασκαλία νομιμότητας, των παράνομων για τους εργάτες νόμων που τους δίνουν μισθούς εξαθλίωσης, τους αφαιρούν τη σύνταξη, τις υπηρεσίες Υγείας - Πρόνοιας, τους στέλνουν στην ανεργία, στους νόμους που όταν δε βολεύουν τους αστούς τους παραβιάζουν οι ίδιοι, την παρανομία με τους νόμους των αστών των ίδιων των αστών όπως ο υπουργός Εργασίας που κατάργησε την εργοδοτική εισφορά σε ΟΕΚ - ΟΕΕ χωρίς να τη νομοθετήσει, έχουμε να αντιτάξουμε την οργάνωση της πάλης των εργατών που θα σαρώσει την εξουσία των μονοπωλίων και το πολιτικό προσωπικό της, μαζί και τη «Χρυσή Αυγή».
Τ' άλλα όλα είναι λόγια για να περνά από πίσω το χτύπημα των εργατών. Και σ' αυτό το χτύπημα δεν κεντρώνουν βέλη μόνο οι ακροδεξιοί αλλά και διάφοροι «ιζνογκούντ» που βρίσκουν εύκολη διέξοδο στο αντιφασιστικό μέτωπο, για να καλύψουν το γεγονός ότι κάνουν τα πάντα για να μη μετέχουν οι εργάτες στο αντιμονοπωλιακό μέτωπο.
Ασχετο: Την επόμενη φορά που κάποιος θα σου προσφέρει ένα «στικάκι» για εξυπηρέτηση, να θυμάσαι πως ακόμα κι ένα στικάκι μπορεί να 'ναι ένας χαφιές που σε ακολουθεί. Στις νέες τεχνολογίες υπάρχουν καταπληκτικά εργαλεία, αλλά μην ξεχνάς πως η ιδιοκτησία ανήκει στον αντίπαλο.









Ριζοσπάστης



Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2012

ΤΑΜΕΙΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ «Καταργείται»… και συνεχίζει!



07OCT
  • Από τους πρώτους φορείς ιδιωτικοοικονομικής «ευελιξίας» που στήθηκαν στο υπουργείο Πολιτισμού, το ΤΔΠΕΑΕ, «καταργείται»… στα χαρτιά, με τον αγοραίο χαρακτήρα του να διαχέεται πλέον μέσα στην ίδια την Αρχαιολογική Υπηρεσία
 
Γρηγοριάδης Κώστας
Σε ιδιωτικοοικονομικό… «μπόλιασμα» της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας προχωρά η κυβέρνηση μέσω της υποτιθέμενης «κατάργησης» του «περίφημου» Ταμείου Διαχείρισης Πιστώσεων για την Εκτέλεση Αρχαιολογικών Εργων (ΤΔΠΕΑΕ), που όμως, ουσιαστικά, θα «διαχυθεί» στον «κορμό» του κρατικού μηχανισμού προστασίας και ανάδειξης της πολιτιστικής κληρονομιάς, ενισχύοντας τον αγοραίο προσανατολισμό που θέλει να του επιβάλει το αστικό κράτος.
Το ΤΔΠΕΑΕ είναι Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου που συστάθηκε το 1992 και εποπτεύεται από το υπουργείο Πολιτισμού, με στόχο την διαχείριση μεγάλων αρχαιολογικών έργων, όπως η Ακρόπολη, ο Μυστράς, η Κνωσός, τα οποία το αστικό κράτος δεν εμπιστευόταν στη… «δυσκίνητη» δημόσια Αρχαιολογική Υπηρεσία και τα παρέδωσε στην… «ευελιξία» της «αγοράς». Από τον ιδρυτικό του νόμο λοιπόν γινόταν σαφές ότι το ΤΔΠΕΑΕ αποτελεί ένα από τα «εργαλεία» του αστικού κράτους για την «εμπέδωση» της ιδιωτικο-οικονομικής διαχείρισης του πολιτισμού από τους κρατικούς φορείς αφού «δεν υπάγεται στο δημόσιο τομέα και λειτουργεί και διαχειρίζεται τις πιστώσεις κατά τις διατάξεις του ιδιωτικού δικαίου, εξαιρείται των διατάξεων του δημοσίου λογιστικού (…) προσλαμβάνει το απαιτούμενο προσωπικό, κατά παρέκκλιση των σχετικών διατάξεων (…) προκηρύσσει τους αναγκαίους για την εκτέλεση των έργων διαγωνισμούς(…) υπογράφει συμβάσεις και εγκρίνει κάθε άλλη αναγκαία δαπάνη για την εκτέλεση των έργων και τη λειτουργία του Ταμείου».
Ετσι, ως ΝΠΙΔ, έχει «ευελιξία» στις προσλήψεις, στις αναθέσεις μελετών και στην ίδρυση τεχνικών γραφείων «επιτόπου». Επιπλέον, τα χρήματα που πάνε στην «αγορά», μέσω του Ταμείου, θα μπορούσαν να πάνε απευθείας στις υπηρεσίες του ΥΠΠΟ όπως οι ίδιες απαίτησαν άλλωστε πάμπολλες φορές. Και σα να μην έφταναν όλα αυτά, πολλές φορές στο παρελθόν προέκυψε και ζήτημα επιστημονικής επάρκειας του Ταμείου. Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα: Το 2005, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο χρειάστηκε δύο συνεδριάσεις για την ένταξη ή μη τεσσάρων ΤΔΠΕΑΕ. Επρόκειτο για έργα συντήρησης, στερέωσης και ανάδειξης του αρχαίου θεάτρου και της αγοράς της Μεγαλόπολης, της ρωμαϊκής έπαυλης του Ηρώδη του Αττικού στη Λουκού Κυνουρίας, του ναού της Αλέας Αθηνάς στην Τεγέα Αρκαδίας και του ιερού της Δέσποινας στη Λυκόσουρα Αρκαδίας. Η Διεύθυνση Αναστήλωσης του ΥΠΠΟ είχε καταστήσει σαφές ότι μπορεί η ίδια να κάνει τα εν λόγω έργα, αν της δοθούν χρήματα και προσωπικό, και να μην ενταχθούν στο ΤΔΠΕΑΕ. Επιπλέον, σύμφωνα με τη γνώμη της αρμόδιας Εφορείας Αρχαιοτήτων, τα συγκεκριμένα μνημεία παρουσίαζαν ανομοιογένεια ως προς την κατάσταση και τη χρονολόγησή τους και άπτονταν προσέγγισης που η πρακτική του Ταμείου δεν εγγυάται. Μάλιστα, η Εφορεία σημείωνε πως αν της δοθούν κονδύλια, προσωπικό και μέσα αναλαμβάνει όλες τις σχετικές εργασίες στα μνημεία.
Βέβαια, το Ταμείο νίκησε επειδή θα έκανε πιο γρήγορα τη «δουλειά»…
Η αρχαιολογική κοινότητα εξαρχής δεν είδε με καλό μάτι το Ταμείο και όσο περνούσε ο καιρός γινόταν σαφές ότι ουσιαστικά «σαλαμοποιούνταν» οι αρμοδιότητες της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, χάριν της αγοραίας «ευελιξίας», με το ΤΔΠΕΑΕ να γιγαντώνεται και την Αρχαιολογική Υπηρεσία να απαξιώνεται. Αξίζει να σημειωθεί, ότι το Ταμείο ήταν… «ευέλικτο» τόσο στην καταβολή των μισθών – με την μη έγκαιρη καταβολή τους – όσο και στον εργοδοτικό «τσαμπουκά». Για παράδειγμα, το Σεπτέμβριο του 2005, το Ταμείο έκανε δικαστική αγωγή εναντίον των εργαζομένων στο έργο της Επιδαύρου, οι οποίοι είχαν προχωρήσει σε επίσχεση εργασίας με αίτημα την καταβολή των δεδουλευμένων τους, ζητώντας να κηρυχτεί η επίσχεση παράνομη και καταχρηστική, να αναγνωριστεί από το δικαστήριο ότι οι εργαζόμενοι δε δικαιούνται μισθού κατά την περίοδο της επίσχεσης και η ουσία: «Να απαγορευτεί στους εναγόμενους η επανάληψη επίσχεσης εργασίας στο μέλλον με το ίδιο αίτημα (…)»! Επίσης, απαιτούσε 3.000 ευρώ από κάθε εργαζόμενο και «εντόκως», ενώ, στις απειλές περιλαμβανόταν και η προσωποκράτηση αν το… ξανακάνουν!
Το Ταμείο… «ζει»!
Αυτός είναι λοιπόν ένας από τους οργανισμούς που καταργούνται με το σχετικό νομοσχέδιο που τέθηκε σε «δημόσια διαβούλευση» στις αρχές του μήνα. Κι όμως, ενώ όντως καταργείται ως νομικό πρόσωπο, ωστόσο, ο «πυρήνας» του μεταφέρεται, ουσιαστικά αυτούσιος, μέσα στην Αρχαιολογική Υπηρεσία! Ετσι, «οι Επιστημονικές Επιτροπές μελέτης και εκτέλεσης αρχαιολογικών έργων, η διαχείριση των πιστώσεων των οποίων είχε ανατεθεί στο καταργούμενο Ταμείο και οι οποίες εκτελούν έργα, που έχουν ενταχθεί και συγχρηματοδοτούνται από το ΕΣΠΑ, εξακολουθούν να λειτουργούν, έως τη λήξη της χρηματοδότησής τους, ως συλλογικά όργανα της Γενικής Γραμματείας Πολιτισμού του υπουργείου Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού». Οι Επιστημονικές Επιτροπές «υπάγονται κατά περίπτωση στη Διεύθυνση Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων ή στη Διεύθυνση Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Αρχαιοτήτων της Γενικής Γραμματείας Πολιτισμού του ίδιου υπουργείου, κατ’ αντιστοιχία προς το χαρακτήρα των έργων που εκτελούνται. Οι ανωτέρω Διευθύνσεις λειτουργούν ως Προϊσταμένη Αρχή. Διευθύνουσα Υπηρεσία για κάθε έργο ή μελέτη εξακολουθεί να είναι η αντίστοιχη Επιστημονική Επιτροπή».
Οι Επιστημονικές Επιτροπές λοιπόν, θα εξακολουθούν να καταθέτουν ετήσιο προγραμματισμό δράσης, «με την υποβολή και του σχετικού προϋπολογισμού», να εκπονούν μελέτες «για τις επεμβάσεις στους αρχαιολογικούς χώρους και τα μνημεία» κλπ. Ο δε πρόεδρος της Επιστημονικής Επιτροπής θα εξακολουθεί να έχει «τη συνολική ευθύνη για τη μελέτη και την εκτέλεση του έργου» και τις αρμοδιότητές του όπως: «Η προκήρυξη, η επιλογή και η πρόσληψη προσωπικού με σύμβαση έργου ή ορισμένου χρόνου ή ωρομίσθιου (…) Οι απευθείας προμήθειες αγαθών ή αναθέσεις μελετών ή υπηρεσιών και επιμέρους εργασιών (…) Η σύναψη σχετικών με τα ανωτέρω συμβάσεων (…)»! Επίσης «κάθε είδους διαγωνισμοί που έχουν προκηρυχθεί για πάσης φύσεως έργα, εργασίες, μελέτες και είναι σε εξέλιξη κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος, εξακολουθούν να διέπονται από το νομικό καθεστώς που ίσχυε κατά το χρόνο έκδοσης της σχετικής προκήρυξης. Οι προγραμματικές συμβάσεις πολιτισμικής ανάπτυξης στις οποίες συμβαλλόμενο είναι το ΤΔΠΕΑΕ εξακολουθούν να παράγουν έννομα αποτελέσματα»…
Είναι φανερό ότι μπορεί το ΤΔΠΕΑΕ να καταργείται ως όνομα και φορέας, αλλά η αγοραία «ευελιξία» του παραμένει ακμαιότατη! Γεγονός που ήδη κάνει τους αρχαιολόγους να φοβούνται, ευλόγως, ακόμη μεγαλύτερη υποβάθμιση της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, αφού αρχαιολογικά έργα αιχμής θα εξακολουθούν να μην υπάγονται στις Εφορείες Αρχαιοτήτων, οι οποίες, με δεδομένη τη συνεχιζόμενη υποχρηματοδότηση και υποστελέχωση της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, θα απαξιώνονται συνεχώς. Οσο για τους εργαζόμενους στο Ταμείο, θα θεωρηθούν προσωπικό του υπουργείου Πολιτισμού… όσο βέβαια τους «επιτρέψουν» οι συμβάσεις τους και μετά, απόλυση. Ακολουθώντας έτσι τη «μοίρα» των συναδέλφων τους στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, τη στιγμή που οι ανάγκες σε προσωπικό είναι τεράστιες και αυξάνονται καθημερινά.
Το βασικό συμπέρασμα όμως είναι, ότι οι θεσμικές ή οργανωτικές μορφές λειτουργίας του αστικού κράτους έχουν πολύ μικρή σημασία στο βαθμό που όχι μόνο δεν αλλάζουν τον αντιδραστικό χαρακτήρα του, αλλά συμβαίνουν ακριβώς για να τον ενδυναμώσουν ώστε να εξυπηρετεί καλύτερα τα συμφέροντα του κεφαλαίου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο ίδιος ο «Καλλικράτης», αλλά και η πλήρης προσαρμογή σε αυτόν της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, αλλά και το παράδειγμα της «κατάργησης» του ΤΔΠΕΑΕ. Και η απάντηση σε αυτή τη διαδικασία δεν μπορεί να είναι παρά μόνο πολιτική, από όλους τους εργαζόμενους στην Αρχαιολογική Υπηρεσία, μαζί με τους εργαζόμενους όλων των κλάδων, μαζί με το λαϊκό κίνημα, ενάντια στην εμπορευματοποίηση του πολιτισμού, στην επίθεση του κεφαλαίου συνολικά.
Γρηγόρης ΤΡΑΓΓΑΝΙΔΑΣ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 7/10/2012

Στο βούρκο του συστήματος επιπλέει η... Χρυσή Αυγή



Παπαγεωργίου Βασίλης
Πρόσφατα σε κάλεσμα - άρθρο της «Χρυσής Αυγής», με τίτλο «χρυσή αυγή και νεολαία», γράφει μεταξύ άλλων: «Οι Εθνικιστικές Νεολαιίστικες εκδηλώσεις της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ είναι (...) Ζωντανές και Ακέραιες μ' ένα ξεκάθαρο πολιτικό μήνυμα και ένα σαφέστατο Ιδεολογικό προσανατολισμό».
Τέτοιες εκδηλώσεις, μας πληροφορεί η ίδια η «Χρυσή Αυγή», είναι «μια αξέχαστη Εθνικιστική βραδιά!»1. Συμμετέχουν «σπουδαίοι» «καλλιτέχνες» όπως πέρσι οι DerSturmer, με στίχους τραγουδιών: «...Χίτλερ το όνομά σου θα δοξάζεται! ...Και όταν αυτός ο κόσμος θα γίνει ερείπια, όταν η αχρεία δημοκρατία θα εξαφανιστεί στην ανυπαρξία. Μεγάλε Αδόλφε, θα ξανανέβεις στο θρίαμβο, η μνημειώδης επιστροφή σου, είναι ό,τι αυτός ο όχλος φοβάται!»2.
Ο Παναγιώταρος, βουλευτής, πρωτοπαλίκαρο της «Χρυσής Αυγής» και επιχειρηματίας με μαγαζί όπλων και εξοπλισμού - είναι οπαδός του συγκεκριμένου συγκροτήματος μιας και αναφέρει σε πρόσφατη συνέντευξή του στο elnews.blogspot.gr: «Ο Ναζισμός και ο ίδιος ο Χίτλερ προσέφερε στο γερμανικό λαό και η Γερμανία γνώρισε επί των ημερών του, τεράστια οικονομική άνθηση».
Η αλήθεια βέβαια είναι ότι το ναζιστικό καθεστώς μετέτρεψε πρώτα τη Γερμανία σε ένα απέραντο στρατόπεδο εργασιακής εξόντωσης για να εξασφαλίζουν τεράστια κέρδη οι Γερμανοί καπιταλιστές, σε μια μεγάλη φυλακή για το λαό της, για να επεκτείνει αργότερα τη δράση των γερμανικών μονοπωλίων σε όλο τον κόσμο. Με τεράστια εγκλήματα τα οποία τα έζησε και ο ελληνικός λαός. Ο λαός μας όμως με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές και με τα όπλα του ΕΛΑΣ στα χέρια, κατάκτησε τον τίτλο ενός από τα πιο δυνατά αντιστασιακά κινήματα στην Ευρώπη κι απελευθέρωσε τη χώρα.
Το θέμα δεν είναι η «πολιτιστική» πρόταση της «Χρυσής Αυγής» -ένας βόθρος ήχων και στίχων- που έχει θέσει δίπλα στα άλλα σκουπίδια που πλασάρει το «σύστημα» σαν τέχνη.
Το θέμα είναι πως, στα λόγια και στα γραπτά τους, πάνε να μασκαρέψουν τον πραγματικό χαρακτήρα της «Χρυσής Αυγής» και την ιδεολογία της, ώστε να μη στιγματίζεται στα μάτια των νέων ως αυτό που πραγματικά είναι. Αποκρουστικό, μία δύναμη που στηρίζει τον καπιταλισμό.
Επιλεκτική προβολή
Κάποια ΜΜΕ και διαδυκτιακοί τόποι που τους έχουν «αγκαλιάσει», δείχνουν επιλεκτικά γεγονότα και πλευρές αυτού του κόμματος και της δράσης του.
Προσπαθούν και στο κάλεσμα, να εμφανίζονται ως κάτι μυστηριώδες, να αναπαράγεται ένας μύθος γύρω από το όνομά τους - που να έλκει κάποιον να το ψάξει παραπάνω. Προβάλλουν τη στρατιωτική πειθαρχία που έχουν, για να εμφανίζονται ανά μπουλούκια θρασύδειλων τραμπούκων να δέρνουν μεροκαματιάρηδες μετανάστες και μικροπωλητές όπου τους παίρνει βέβαια, γιατί υπάρχουν και περιπτώσεις που... το βάζουν στα πόδια. Αυτά τα συνοδεύουν με διάφορες «μυστικιστικές» φασιστικές γενικολογίες τύπου: «Με δύο λόγια μόνο πιστεύουμε σε μια Νέα Πολιτική (...) Κυρίαρχη Ιδέα και Πίστη μας το Εθνος - Φυλή (...) τα πάντα γύρω μας σήμερα καταρρέουν και ξεπουλιούνται (...)»3.
Στο κάλεσμα αναφέρουν ανάμεσα σε πολλές μπουρδολογίες και μεγάλα λόγια: «Γιατί για Εμάς, τους Χρυσαυγίτες, Ανδρες και Γυναίκες, η αντίληψη για την Νεολαία είναι διαμετρικά αντίθετη από τις επιταγές του συστήματος και των υποτακτικών του».
Καταλαβαίνουμε την καούρα τους να αυτοδιαφημίζονται ως αντισυστημικοί, «που δεν έχουν καμία σχέση με τη σημερινή σαπίλα» προκειμένου να βρουν πατήματα στους νέους των λαϊκών οικογενειών που υποφέρουν σήμερα.
Το «σύστημα», όμως, που γενικόλογα αναφέρουν είναι κάτι πολύ συγκεκριμένο. Είναι μία χούφτα Ελληνες και ξένοι βιομήχανοι, τραπεζίτες, εφοπλιστές που έχουν στην ιδιοκτησία τους τα εργοστάσια, τις επιχειρήσεις, τα πλοία, τη γη. Είναι το κράτος τους, που υπερασπίζει τα συμφέροντα, την ιδιοκτησία και την εξουσία αυτών με τους νόμους του, τους μηχανισμούς του, την αστυνομία, τον στρατό, το δημόσιο μηχανισμό αλλά και το παρακράτος που λειτουργεί πλάι σε αυτά, που είναι προέκτασή τους.
Είναι συγκεκριμένα κόμματα και πολιτικοί, είτε στην κυβέρνηση, είτε στην αντιπολίτευση, είτε εκτός Βουλής, που τους υπηρετούν, μεγαλοκαναλάρχες και μεγαλοδημοσιογράφοι. Αυτοί υπερασπίζουν το «σύστημα», αυτό το σύστημα που έχει όνομα και ταυτότητα. Λέγεται καπιταλισμός. Που την ώρα που ο πατέρας και η μάνα μας, εμείς οι ίδιοι είτε δεν βρίσκουμε δουλειά, είτε παίρνουμε ψίχουλα, οι καπιταλιστές ιδιοκτήτες των μέσων παραγωγής και οι αυλικοί τους, γεμίζουν λογαριασμούς κι εδώ στην Ελλάδα και αλλού από τη δουλειά μας.
Αρα, όταν μιλάμε για κάποιον που είναι αντίθετος με το «σύστημα» πρέπει να σκεφτούμε... σε τι ακριβώς είναι αντίθετος; Σε κάποιους ναι και σε κάποιους όχι; Εχει επιλέξει στρατόπεδο μέσα στο σύστημα; Ενάντια στους τραπεζίτες και μαζί με άλλους καπιταλιστές - ληστές;

Είναι μέρος της σαπίλας του συστήματος

Η «Χρυσή Αυγή» όχι μόνο δεν είναι αντίθετη με το σύστημα αλλά είναι ένα από τα όπλα της αστικής τάξης. Είναι μέρος του συστήματος που έχει συνδέσεις και διασυνδέσεις, με αντιδραστικούς θύλακες στην αστυνομία, το στρατό, στο παρακράτος και τον υπόκοσμο με τις διάφορες συναλλαγές του.
Το αστικό πολιτικό σύστημα την αξιοποιεί για να δικαιολογήσει μέτρα καταστολής του κινήματος, ενάντια στο ΚΚΕ αξιοποιώντας και την εξίσωση φασισμού - κομμουνισμού.
Η «Χρυσή Αυγή» σκίζει τα ρούχα της για να πείσει τη νεολαία ότι είναι κάτι διαφορετικό από το σύστημα που όπως λένε στο κάλεσμα: «Κατέκλυσαν τον κόσμο με τις Τατιάνες, τις Τζούλιες, τις Μανωλίδου, τους Γαβαλάδες και τα άλλα τηλεοπτικά "σκουπίδια"». Βέβαια, στα παράθυρα αυτών των τηλεοπτικών σκουπιδιών περιγράφεται το κοσμικό προφίλ και οι γάμοι των στελεχών, βουλευτών της «Χρυσής Αυγής»... Είναι δικαίωμα της «Χρυσής Αυγής» και των στελεχών της να θέλει να γίνεται θέμα στις μεσημεριανές κουτσομπολίστικες εκπομπές, να έχουν γίνει τηλεμαϊντανοί, αλλά μη μας ζαλίζει μετά ότι είναι κάτι ξέχωρο από την σαπίλα...
Τι μπορεί να νοιάζει τους νέους «το όνειρο του Ηλία Κασιδιάρη να γίνει «χορευτής τανγκό», το κρυφό ειδύλλιο του Αλέξη Κασιδιάρη, αδελφού του Ηλία με την αθλήτρια Βούλα Παπαχρήστου, ο γάμος του Παναγιώταρου ή ο διαβόητος «Καιάδας» που απασχόλησαν με τη μορφή «ντοκιμαντέρ» και γλυκανάλατων εκπομπών τα κανάλια; Πόσα κοινά έχουν οι νέοι με τους διάφορους χρυσαυγίτες που έκαναν διάφορες δηλώσεις, με αυταρέσκεια, στα κανάλια που κατά τ' άλλα είναι μέρος του «συστήματος»; Ισχύει αυτό που λέει ο θυμόσοφος λαός: «Οπου ακούς πολλά κεράσια κράτα μικρό καλάθι».
Απλό ψώνιο ή συνειδητά ψέματα ότι είναι «ενάντια στο σύστημα»; Μπορεί και τα δύο... Σίγουρα όμως το δεύτερο. Πόσο «αντισυστημικό» είναι ένα κόμμα που πατάει στην αγωνία των νέων να βρουν δουλειά και κάνει τον «νταβατζή» των μεγαλοεπιχειρηματιών προκειμένου να βρουν όσο το δυνατό φτηνότερους εργάτες; 18 ευρώ μεροκάματο, χωρίς δικαιώματα... Τόσο κοστολογεί η αντισυστημική «Χρυσή Αυγή» τους Ελληνες εργάτες και τους βάζει να τσακώνονται με τους ξένους εργάτες. Αλήθεια, τι διαφορετικό κάνουν σε σχέση με το ΠΑΣΟΚ και την ΝΔ που εξαγόραζαν ψήφους τόσα χρόνια με αντάλλαγμα θέσεις εργασίας;
Θέλουν και από κυβερνητική θέση να υπηρετήσουν τα μονοπώλια
Είναι σωστός ο χαρακτηρισμός τους από το ΚΚΕ ως μαντρόσκυλα των καπιταλιστών, γιατί στην πράξη υποστηρίζουν ότι πρέπει «εργαζόμενοι και εργοδότες (...) να συνεργάζονται (...) για την ευημερία (...) του γενικού συνόλου». Την ίδια ώρα που κάνουν πλάτες σε επιχειρηματίες, σε εκμεταλλευτές, κάνουν σαματά στα έδρανα της Βουλής για τις κάμερες και για μόστρα...
Την ουσία της δήθεν «αντισυστημικότητάς» τους την έδωσε ο Παναγιώταρος ξεκάθαρα σε ερώτηση ποιο είναι το όριο για τη «Χρυσή Αυγή»: «Μέχρι τη Νίκη! Μέχρι να γίνει η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ κυβέρνηση του τόπου».
Παρά τα μεγάλα λόγια για τη Βουλή και στη Βουλή, τίποτα δεν μπορεί να κρύψει την επιθυμία τους. Να αξιοποιηθούν στους σχεδιασμούς του αστικού πολιτικού συστήματος, να στηρίξουν και να διαιωνίσουν τη σαπίλα της εκμετάλλευσης, ότι δηλαδή έχουν κάνει οι ομοϊδεάτες τους σε άλλες χώρες. Αλλωστε και ο Χίτλερ κοινοβουλευτικά αναδείχτηκε, με τη στήριξη και ανοχή του αστικού πολιτικού κόσμου, των αστικών κομμάτων, στηρίχτηκε οικονομικά και πολιτικά από την αστική τάξη της Γερμανίας αλλά και από μονοπώλια αμερικάνικων και αγγλικών συμφερόντων.
Στις θέσεις, στη δράση τους αλλά και στις περίτεχνες ανοησίες με τις οποίες συνοδεύουν και το κάλεσμα, όπως «το μυστικό του ατσαλιού», αξίζουν μόνο ένα πράγμα. Απομόνωση, αποκάλυψη και περιθωριοποίηση. Αλλωστε τους ταιριάζει να βρίσκονται με κάτι παραθρησκευτικές οργανώσεις με τις οποίες κάνουν παρέα.




ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ:
2. Der Sturmer, Adolf Der Grosse
3http://www.xryshaygh.com/index.php/kinima/neolaia







ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Παρασκευή, 12 Οκτωβρίου 2012

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΛΑΪΚΗ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ : Κράτος και παρακράτος ξαναστήνουν κοινωνικούς… Καιάδες.








 Το ρατσιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής, δηλητηριάζει καιρό τώρα τη κοινωνία μας με ψέματα και προπαγάνδα, ότι για τα δεινά αυτού του τόπου, υπεύθυνοι είναι οι αλλοεθνείς ή αλλόθρησκοι συνάνθρωποί μας. Θέλουν να μας πείσουν ότι σε ένα κόσμο που κυβερνούν, νομοθετούν και θησαυρίζουν τα αφεντικά… την ευθύνη για τη κακή μας μοίρα την έχουν οι «άλλοι». Αυτοί που είναι θύματα των εγκλημάτων του ιμπεριαλισμού, οι ξεριζωμένοι κι απελπισμένοι πρόσφυγες και οικονομικοί μετανάστες.
  Ούτε λέξη δε λένε για την Ευρωπαϊκή Ένωση που ενορχηστρώνει την αντιλαϊκή επίθεση απέναντι στον Ελληνικό λαό και στους άλλους λαούς της Ευρώπης, για να αυγατίζουν τα κέρδη τους τραπεζίτες, χρηματιστές και λοιποί επιχειρηματικοί όμιλοι.
 Το σύστημα βρίσκει στη προπαγάνδα της Χρυσής Αυγής, τη κολυμβήθρα του Σιλωάμ. Για αυτό και την αφήνει να αλωνίζει. Για αυτό και η Χ.Α. όχι μόνο αντισυστημική δεν είναι, αλλά αντίθετα αποτελεί το μακρύ χέρι του συστήματος. Το επίσημο κράτος αρέσκεται σε αντιρατσιστικές ρητορείες, όμως όταν έρχεται η ώρα, χρησιμοποιεί τη προπαγάνδα της Χ.Α. προς όφελός του.
 Τελευταίο παράδειγμα η απαίτηση βουλευτή της Χ.Α. Παναγιώταρου, να του παρασχεθούν στοιχεία σχετικά με τον αριθμό και την υπηκοότητα των νηπίων και βρεφών που φιλοξενούνται στους βρεφονηπιακούς σταθμούς όλης της χώρας. Η σκοπιμότητα της κίνησης αυτής είναι προφανής. Θέλουν να πείσουν τις Ελληνικές οικογένειες, ότι κάποια Ελληνόπουλα μένουν εκτός γιατί, οι αλλοδαποί τους παίρνουν τις θέσεις.  Ο υπουργός εσωτερικών δεν άφησε μια τέτοια ευκαιρία  χαμένη. Κάτι τέτοιο εξυπηρετούσε μια χαρά το υπουργείο, αφού οι περικοπές σε παιδεία και πρόνοια, οι προσταγές του μνημονίου κι η εξαθλίωση των μικρομεσαίων στρωμάτων, θα καλύπτονταν από ένα σύννεφο ρατσιστικού μελανιού. Σαν κι αυτό που ρίχνουν οι σουπιές όταν θέλουν να γλιτώσουν από τον κυνηγό τους…
 Έδωσε λοιπόν ο κ Υπουργός εντολή στις Περιφέρειες να μαζέψουν στοιχεία τρίβοντας με ικανοποίηση τα χέρια του, για το ανέλπιστο δώρο. Την ίδια μέρα ο κρατικός Περιφερειάρχης Κρήτης, έκανε ερώτηση στους Δήμους. Ο Δήμος Αγίου Νικολάου λοιπόν ειδοποιήθηκε 2 Οκτώβρη για το απαράδεκτο αυτό αίτημα και στις 3 Οκτώβρη ανταποκρίθηκε και έδωσε στοιχεία, χωρίς καν απόφαση του συμβουλίου του ΟΚΥΔΑΝ. Έτσι κάλυψε τη συμμετοχή του στην αθλιότητα, με σιγήν ιχθύος. Τέτοια ταχύτητα ανταπόκρισης δεν έχει δείξει ποτέ!!! Αν εξασφάλιζαν με την ίδια ταχύτητα το προσωπικό και την υλικοτεχνική υποδομή για τον παιδικό σταθμό της Αμμούδας, ίσως αυτή τη στιγμή κανένα παιδάκι να μην έμενε εκτός των παιδικών σταθμών. Συμμέτοχοι σε αυτή τη απαράδεκτη μεθόδευση ο πρόεδρος του ΟΚΥΔΑΝ κι ο Δήμαρχος Αγίου Νικολάου. Βλέπεται ο κύριος Δήμαρχος είναι της πολιτικής «να τα χω καλά με όλους». Μην τυχόν και στεναχωρήσει το διορισμένο περιφερειάρχη, γιατί φαίνεται φοβήθηκε μην σταματήσει τον πακτωλό χρημάτων που ρέει από την Περιφέρεια προς την πόλη μας.
 Ευτυχώς στην Ιεράπετρα η Λαϊκή Συσπείρωση εντόπισε έγκαιρα το σχετικό έγγραφο και βοήθησε ώστε να συνεδριάσει η «κοινοπολιτεία» (δηλ. το αντίστοιχο του ΟΚΥΔΑΝ όργανο), το οποίο και αρνήθηκε να αποστείλει τα σχετικά στοιχεία, δημοσιοποιώντας ταυτόχρονα την άθλια μεθόδευση στο πανελλήνιο.
 Αντίθετα, ο Δήμαρχος μας ενέγραψε μια ακόμα στιγμή «εθελοντισμού» στο δημαρχιακό του βίο, προσβάλλοντας τα δημοκρατικά αισθήματα ενός λαού που τον τίμησε με 51%.
Εμείς καλούμε τον κόσμο να προασπίσει το δικαίωμά, για δωρεάν προσχολική αγωγή για όλα τα παιδιά χωρίς διακρίσεις και χωρίς αποκλεισμούς.
 Προσέξτε υποκρισία… Την ίδια στιγμή που ισχυρίζονται ότι τα άδεια ταμεία δεν μπορούν να χρηματοδοτήσουν τους βρεφονηπιακούς, θεσμοθετούν φοροελαφρύνσεις για το μεγάλο κεφάλαιο και  ζητούν από τους Δήμους να αυξήσουν τα τροφεία για τα παιδιά των εργαζομένων. Αυτή είναι η δικαιοσύνη τους. Αυτό είναι το σύστημά τους.
 Σας καλούμε να μην πατήσετε την νέα μπανανόφλουδα που σας ρίχνουν. Ας χρησιμοποιήσουμε τη λογική μας και την ταξική αλληλεγγύη, ώστε να παραμείνουμε άνθρωποι, σε αυτήν την άθλια εποχή της κυριαρχίας  του κεφαλαίου.




visinokipos