ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

902 TV ONLINE

902 TV ONLINE
ONLINE

Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2012

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ-ΥΠΟΘΗΚΗ ΤΟΥ Γ.Γ. ΤΟΥ ΚΚΕ Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΠΡΟΣ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ



   




Προς το ΕΠΟΝίτικο Γραφείο του Σταθμού «Παπαρήγας»,  Βουδαπέστη

Προς τους  Μαθητευόμενους Κοπρίβνιτσας «Τάτρα»,   Τσεχοσλοβακία
 














Πρωτ’ απόλα ζητώ συγνώμη απ’ τους επονίτες «Παπαρήγα», που άργησα να
σας απαντήσω στο γράμμα σας της 15-5-50. Μαζί με το γράμμα σας πήρα
και τις 9 εκθέσεις σας. Η μόνη, ίσως, δικαιολογία για την τόση άργητά
μου μπορεί νάνε το γεγονός ότι, όπως θα ξέρετε και θα μάθατε και σεις,
στους μήνες αυτούς είχαμε αρκετή δουλειά και το Κόμμα αντιμετώπιζε
πολλά προβλήματα και ζητήματα τόσο του κινήματος γενικά όσο και
εσωκομματικά. Αυτό δεν άφηνε πολύ διαθέσιμο χρόνο για μια απάντηση
όχι, φυσικά, τυπική.
Πάντως, αυτό πρέπει να το πω απ’ την πρώτη στιγμή, στο επονίτικο
γραφείο «Παπαρήγα»: μου κάνετε πολύ τιμή, περισσότερη απότι προσωπικά
μου αξίζει, όταν θυμάστε και μάλιστα και σημειώνετε και με άμιλλα τα
γενέθλια μου. Βέβαια, εσείς στο πρόσωπό μου τιμάτε το Κόμμα μας, το
ΚΚΕ, που αυτό γαλούχησε και δημιούργησε και μένα και που, όλοι μας, το
υπηρετούμε, σαν ισότιμοι μαχητές και στρατιώτες, γιατί αυτό εκπροσωπεί
την Ελλάδα μας και οδηγεί το Λαό μας στον αγώνα και στη νίκη, στον
αγώνα, που όλοι οι λαοί κάνουν με επικεφαλής τη μεγάλη μας πατρίδα, τη
Σοβιετική Ένωση, για το λυτρωμό, για τον κομμουνισμό.
Με το γράμμα μου αυτό απαντώ και στους μαθητευόμενους Κοπριβνίτσας της
«Τάτρα», που μού’ γραψαν με την ευκαιρία των 32 χρόνων του Κόμματός
μας και έστειλαν και το δώρο τους, εκφράζοντας έτσι κι αυτοί την πίστη
και την αγάπη τους στο ΚΚΕ. Εκ μέρους του Κόμματος τους ευχαριστώ και
για το γράμμα και για το δώρο τους.
Η πίστη, η αφοσίωση, η προσήλωση που δείχνετε στο Κόμμα μας, τιμώντας
το με άμιλλα απ’ αφορμή μια κατά τα άλλα όχι και τόσο αξιοπρόσεχτη
επέτειο, είναι η πρώτη αρετή για το λαϊκό αγωνιστή, για τον επονίτη,
για τον κομμουνιστή. Γιατί το Κόμμα δίνει υψηλό, ανώτερο, λαϊκό νόημα
και επαναστατικό σκοπό, κατεύθυνση, στόχο-προσήλωση στη ζωή. Χωρίς
αυτό το ανώτερο νόημα και το επαναστατικό, το ολοκληρωτικό δόσιμο στην
υπόθεση του λαού, δεν υπάρχει στη ζωή πραγματική δημιουργία. Και όσες
ικανότητες και αν έχει κανένας, όσο και νάνε «προικισμένος» απ’ τη
φύση, όταν τις ικανότητες αυτές και τα «προικιά» του δεν τα θέσει στην
υπηρεσία του Λαού και δεν τα εμπλουτίσει, δεν τα «βαφτίσει» μέσα στο
λαϊκό, επαναστατικό αγώνα, έτσι είτε αλλιώς, αυτός θα σέρνεται στη
ζωή, θα γίνει καλός καταφερτζής, καπάτσος, όπως λέμε εμείς, ποτέ όμως
δημιουργός, αγωνιστής, πραγματικός άνθρωπος.
Δεν μπορεί να υπάρχει πίστη στον άνθρωπο, όταν αυτός δεν είναι
αγωνιστής στη ζωή, όποια θέση και δουλειά κι αν έχει σ’ αυτή. Όταν δεν
είναι δημιουργός, δηλαδή, μαχητής, που κι αυτός προσφέρει αυτό πο’ χει
τη δύναμη και τις ικανότητες του και συντελεί , έτσι και ο ίδιος, στο
να γκρεμιστεί το παληό, το σάπιο και να δημιουργηθεί, ν’ ανοικοδομηθεί
το καινούργιο, ο κομμουνισμός.
Πιστεύοντας στον άνθρωπο αγωνιστή, στον άνθρωπο δημιουργό, αναμορφωτή,
ανακαινιστή εμείς του εκφράζουμε έτσι και την πιο υψηλή εχτίμηση, τον
ανώτερο σεβασμό μα, ταυτόχρονα, του προβάλλουμε και τις πιο υψηλές και
ανώτερες απαιτήσεις.
Τέτοιες υψηλές και ανώτερες απαιτήσεις προβάλλει και σε σας τους
επονίτης το ΚΚΕ, ο Λαός μας. Απ’ τις εκθέσεις και τα γράμματά σας
φαίνεται καθαρά ότι μαθαίνετε και δουλεύετε με τη συναίσθηση μιας
ανώτερης αποστολής, ενός υψηλού προορισμού. Ξεκινήσατε τα πιο πολλά
αγράμματα, άτεχνα, αγροτόπουλα, μακεδονόπουλα, παιδιά του φτωχού λαού,
παιδιά αγωνιστών, που πολλοί έχουν δώσει τη ζωή και το αίμα τους για
τον αγώνα, για τη λευτεριά της πατρίδας μας.
Να, λοιπόν, και από πού βγαίνουν οι μεγάλες και ανώτερες απαιτήσεις,
που προβάλλει ο αγώνας σε σας. Βγαίνουν από το αίμα των γονιών και των
αδελφιών σας, απ’ τους καπνούς της πατρίδας μας, απ’ τα δάκρυα και
βάσανα της μάνας. Βγαίνουν απ’ την επιταγή που σας δίνουν να γίνετε
καλοί, γεροί αγωνιστές. Δεν μπορεί να υπάρχει πιο ευγενική μα και πιο
υπεύθυνη επιταγή και εντολή απ’ αυτή. Όλη μας η σκέψη, όλη μας η
θέληση και η δουλειά πρέπει να συγκεντρώνεται στο πώς να τα βγάλουμε
πέρα, να φανούμε άξιοι.
Η ζωή σας προβάλλει περισσότερες απαιτήσεις απ’ όσες, κάτω από
κανονικές, ομαλές συνθήκες θα μπορούσαν να προβληθούν σε νέους, που
δεν μπόρεσαν να νοιώσουν και να χαρούν την παιδική ζωή και ξενοιασιά.
Όμως είστε κιόλας επονίτες, πολλοί έχετε δουλέψει, από πολύ μικρά, για
το ψωμί σας, πολλοί περάσατε και από δοκιμασίες σκληρές. Αυτό έκανε
ώστε να περάσει «βιαστικά» η παιδική ηλικία σας, σας φόρτωσε, ίσως
πρόωρα, βάρη και φροντίδες, ανώτερες. Ωριμάσατε, αντρέβετε πιο
γρήγορα. Αυτό ας μη σας κάνει να λυπάστε. Γεννηθήκατε στην πιο
ιστορική περίοδο της ανθρωπότητας. Και η γενιά σας επωμίστηκε και
επωμίζεται βαριά υπεύθυνη αποστολή. Έχετε την τιμή νάστε κιόλας
επονίτες. Και αυτό τα ισοφαρίζει όλα τ’ άλλα. Σβήνει τις πίκρες και
τις λύπες γιατί γεννά, δίνει τη χαρά του λαϊκού αγώνα, την ανωτερότητα
του αγωνιστή, τη συναίσθηση ότι στον αγώνα, που παλεύουμε, αξίζει να
τα θυσιάζει κανένας όλα.
Ποιες τώρα είναι οι «απαιτήσεις», που το Κόμμα προβάλλει μπροστά σας.
Χωρίς να νομιστεί ότι εξαντλείται το θέμα, μπορούμε να συνοψίσουμε στα
παρακάτω:
-       Να διαμορφώνετε έντιμο, ειλικρινή, ακέραιο, αγωνιστικό χαραχτήρα.
Προσήλωση στο καθήκον μέχρι τέλος. Επιμονή και συνέπεια στην
επονίτικη-κομματική αποστολή. Όχι μικρότητες. Να βλέπετε, να μην
κρύβετε, να διορθώνετε τις αδυναμίες και τα λάθη σας. Μην ξεχνάτε ποτέ
ότι είστε ένας μέσα στους πολλούς, όχι απομονωμένος και χωριστός. Ο
ένας για όλους και όλοι για τον ένα. Αυτή την αρετή της συντροφικής
συνεργασίας και προσήλωσης, της κολλεχτιβιστικής δουλειάς πρέπει να
την καλλιεργείται και να την αναπτύσσετε.
-       Να μαθαίνετε, να μαθαίνετε, να μαθαίνετε, όπως συμβούλεβε ο Λένιν
στους κομσομόλους. Οι Λαϊκές Δημοκρατίες σας δέχτηκαν με ανοιχτή
αγκαλιά. Εσείς τώρα εισπράττετε τους τόκους απ’ τους αγώνες άλλων. Σας
αγαπούν και σας εχτιμούν και σας βοηθούν επειδή είστε παιδιά του
αγωνιζόμενου λαού μας. Πρέπει, με την επιμέλεια και τις επιτυχίες σας
να φανείτε άξιοι της αγάπης και της βοήθειας, που σας δίνουν. Να
αξιοποιείστε εξαντλητικά και σωστά  τη φιλοξενία και τα μέσα που μας
δίνουν τ’ αδελφά Κόμματα στις Λαϊκές Δημοκρατίες. Ο σ. Απόστολος
Έξαρχος γράφει: «η τέχνη μου είναι τορναδόρος και την έχω αγαπήσει
πολύ». Την ίδια αγάπη να δείχνετε για όλα όσα μαθαίνετε, για όλα τα
ζητήματα και τα προβλήματα του αγώνα. Η τέτοια αγάπη στη μάθηση και
στη δουλειά είναι αποφασιστικός παράγοντας για την επιτυχία. Στη
μάθηση και στη δουλειά να δίνετε όλες σας τις δυνάμεις. Με τη γνώση
και τη μάθηση πάλι δεκαπλασιάζετε τις δυνάμεις σας. Πλουτισμένοι με τη
γνώση, την επιστήμη, την τέχνη, την πείρα και τη θεωρία του κινήματός
μας πρέπει να τείνετε να γίνετε όσο μπορείτε, όσο σηκώνουν οι δυνάμεις
και οι ικανότητές σας, πιο ικανοί και πιο δυνατοί για τον αγώνα. Όλες
τις ικανότητες, τις γνώσεις, τις δυνάμεις σας, πρέπει χωρίς επιφύλαξη,
να τις δίνετε στον αγώνα.
-       Ν’ αγαπάτε και να θυμάστε αδιάκοπα την πατρίδα μας την Ελλάδα. Όσα
μαθαίνετε και όσα αποχτάτε πρέπει ένα σκοπό νάχουν: Να σας κάνουν
καλλίτερους αγωνιστές για την απελευθέρωση και την σοσιαλιστική
ανοικοδόμηση της Ελλάδας. Είστε και σεις μαχητές του στρατού που θ’
απελευθερώσει τη χώρα μας και το λαό μας. Μη το ξεχνάτε αυτό ούτε
λεφτό. Εκεί στον αγώνα για τη λέφτερη, σοσιαλιστική Ελλάδα θα
ολοκληρώσετε, θ’ αποτελειώσετε αυτό που συσσωρεύετε τώρα σε πείρα και
γνώση. Εκεί θάναι και η αποφασιστική για τον καθένα σας δοκιμασία.
Αυτή τη δοκιμασία πρέπει να την περάσουμε άξια. Και προς αυτό πρέπει
να τείνουν όλες οι προσπάθειές μας τώρα, στη μάθηση, στην τέχνη, στην
επιστήμη.
-       Να δημιουργείτε τον εαυτό σας σε πραγματικούς επαναστάτες αγωνιστές
διεθνιστές. Αυτό σημαίνει: αλληλοεχτίμηση, αλληλοσεβασμό και αγάπη
ανάμεσα στα μακεδονόπουλα και στα ελληνόπουλα. Χωρίς αυτό, χωρίς να
ξεριζώσουμε το σαράκι του σωβινισμού δε δημιουργιέται πραγματικός
κομμουνιστής. Αγαπάτε με όλη σας την ψυχή τη Σοβιετική Ένωση, τη
μεγάλη Πατρίδα μας. Σήμερα οι λαοί της ΕΣΣΔ γιορτάζουν τη μέρα του
σταλινικού των Συντάγματος, που κατοχυρώνει τις ανώτερες καταχτήσεις,
που γνώρισε μέχρι σήμερα η ανθρωπότητα. Και αποτελεί οδηγό αστέρι για
τους λαούς όλου του κόσμου. Ας είναι και για μας οδηγός και
παράδειγμα. Να διδάσκεστε και να παραδειγματίζεστε απ’ την ηρωική
Κομσομόλ. Να έχετε τη φιλοδοξία να γίνετε άξιοι αγωνιστές σαν τους
Κομσομόλους. Να μάθετε ρούσικα. Χωρίς ρούσικα σήμερα δεν μπορεί να
νοηθεί πρωτοπόρος μαχητής, στέλεχος του αγώνα μας. Και να μισάτε με
όλη σας την ψυχή τους καταπιεστές και βασανιστές της πατρίδας και του
Λαού μας, αμερικανοάγγλους και μοναρχοφασίστες.
Αγαπάτε τις χώρες, τους λαούς, τη νεολαία των Λ.Δ. που σας γαλούχησαν,
σας αγάπησαν, σας βοήθησαν και σας μόρφωσαν.
Ατσαλώνετε αδάμαστη ψυχή, ατσαλένιο κορμί. Έτσι θα γίνετε ικανοί να τα
βγάλτε πέρα παλληκαρήσια με όλες τις μπόρες, που ακόμα θ’
αντιμετωπίστε.
Ένας σοβιετικός συγγραφέας λέει: «Ο άνθρωπος δε γίνεται δούλος απ’ το
ότι του πέρασαν αλυσσίδες. Δούλος γίνεται όταν παύσει να πιστεύει και
να παλεύει». Ο Λαός μας μένει αδούλωτος, παρόλες τις αλυσσίδες, που
περνά, γιατί δεν έπαυσε ποτέ να πιστεύει και να παλεύει.
Ένας πρέπει νάναι ο άσβεστος πόθος σας: Με κάθε σκέψη και πράξη σας
μικρή ή μεγάλη, κάθε μέρα, κάθε ώρα, να φαίνεστε, να είστε πάντα άξιοι
και αντάξιοι του πολύπαθου μα αδάμαστου και ηρωικού Λαού μας.
Χαιρετισμούς σ’ όλα τα παιδιά



                               Με αγωνιστικές ευχές
                                  Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ


από το :
Περιοδικό Ελληνικής κοινότητας Πράγας 
ΚΑΛΗΜΕΡΑ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου