ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

902 TV ONLINE

902 TV ONLINE
ONLINE

Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2012

Ο άλλος δρόμος ανάπτυξης // Λουκιανός Κηλαηδόνης - Απλή Αριθμητική



«Καλούμε τις εκατοντάδες χιλιάδες που λένε "κάτι πρέπει να γίνει" να οργανώσουμε μαζί τη λαϊκή αντεπίθεση. Να γίνει παλλαϊκό σύνθημα πάλης η φιλολαϊκή διέξοδος από την κρίση, που σημαίνει πάλη για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις του δρόμου ανάπτυξης χωρίς μονοπώλια, ταξική εκμετάλλευση, με κοινωνικοποίηση, κεντρικό σχεδιασμό και εργατικό - λαϊκό έλεγχο, με αποδέσμευση από την ΕΕ και μονομερή διαγραφή του χρέους (...) O λαός να χαράξει πορεία για τη δική του εξουσία και διακυβέρνηση, που θα τον απαλλάξει από την κρίση και τη χρεοκοπία οριστικά και μόνιμα» (Από το «Κάλεσμα του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ», «Ρ» 30/8/2012).

Η αστική και οπορτουνιστική προπαγάνδα προβάλλει ότι η ανάπτυξη που προτείνει το ΚΚΕ είναι ανεφάρμοστη γιατί η εργατική εξουσία δε θα έχει πόρους. Τους απαντάμε: Με τη μονομερή διαγραφή του χρέους δε θα πληρώσει τα δάνεια. Θα καταργήσει τα διάφορα χρηματικά πακέτα και επιδοτήσεις στο κεφάλαιο για να κάνει επενδύσεις, θα καταργήσει τις στρατιωτικές δαπάνες για τα σχέδια του ΝΑΤΟ. Δε θα υπάρχουν κέρδη. Θα πάνε στην ανάπτυξη για όλους.
***
Λένε ακόμη: Τι μπορεί να παράγει η Ελλάδα; Η Ελλάδα έχει αναξιοποίητο ορυκτό πλούτο, απαραίτητη προϋπόθεση για ανάπτυξη της βιομηχανίας. Εχει βωξίτη, νικέλιο, ψευδάργυρο, χρυσό. Εχει λευκόλιθο, μάρμαρο, λιγνίτη για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας. Εχει τεράστιο υδάτινο δυναμικό για την παραγωγή επίσης ηλεκτρικής ενέργειας. Εχει πλούσια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Υπάρχει υψηλό αιολικό δυναμικό. Εχει ήδη αναπτυγμένη βιομηχανία χάλυβα σιδήρου, χαλκού, αμυντική βιομηχανία, βιομηχανία πλαστικών, παραγωγή τσιμέντου και άλλων οικοδομικών υλικών και μηχανοποίηση του κλάδου των κατασκευών. Εχει επίσης δάση για ξυλεία και προϊόντα ξύλου. Διαθέτει δυνατότητες για παραγωγή σύγχρονων προϊόντων, μηχανών, εργαλείων και συσκευών. Επίσης, η Ελλάδα είχε, άρα μπορεί να αναπτύξει, αγροτοκτηνοτροφική παραγωγή που να καλύπτει όλες τις διατροφικές της ανάγκες και να κάνει εξαγωγές, αντί να εισάγει. Υπάρχει επίσης μεγάλη μηχανοποίηση της αγροτικής παραγωγής. Εχει σημαντική παραγωγή σιταριού, βαμβακιού, καλαμποκιού, άλλων δημητριακών, πατάτας, φασολιών, λαδιού, οπωροκηπευτικών, κρασιού, ροδάκινων, εσπεριδοειδών, σταφίδας, μελιού. Η κτηνοτροφία της Ελλάδας μπορεί να καλύψει το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών κατανάλωσης σε πρόβειο γάλα, κρέας κ.λπ., ενώ έχει αναπτυγμένη βιομηχανία τροφίμων και ποτών. Η αγροτική παραγωγή μπορεί να στηρίξει τη βιομηχανία τροφίμων. Εχουμε σημαντική βάση παραγωγής κλωστοϋφαντουργίας, ένδυσης, υπόδησης καθώς και σχετική τεχνογνωσία. Πριν ακόμη την ένταξη στην ΕΟΚ, τώρα ΕΕ, και την εγκατάλειψη πλουτοπαραγωγικών πηγών με κριτήριο το κέρδος, υπήρχε βιομηχανία κλωστοϋφαντουργίας και ιματισμού που φθίνει, ενώ είναι αναγκαία για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών. Φθίνει γιατί ο ανταγωνισμός με Κίνα, Ινδία κ.λπ., που έχουν τέτοια παραγωγή αλλά με μεροκάματα εξαθλίωσης, δίνει πολύ φθηνότερα τέτοια εμπορεύματα. Ετσι κάνουν εισαγωγές ενώ τα εργοστάσια του κλάδου κλείνουν. Στο σοσιαλισμό αυτός ο κλάδος θα αναπτύσσεται. Με την παραγωγή βαμβακιού, θα υπάρχει παραγωγή νήματος, υφάσματος και έτοιμων ενδυμάτων. Το ίδιο ισχύει, π.χ., και για τα εργοστάσια μετάλλου που τώρα συρρικνώνονται και κλείνουν, ενώ στο μέταλλο υπάρχουν πολλές εφαρμογές για πολλά προϊόντα. Αλλά και για τη ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία, που φυτοζωεί. Τα καράβια θα είναι κοινωνική ιδιοκτησία, η κατασκευή τους και η επισκευή τους θα δώσουν ώθηση στα ναυπηγεία που επίσης θα είναι κοινωνική ιδιοκτησία.
Στην αγροτική οικονομία, πριν από την ένταξη στην ΕΟΚ κάναμε εξαγωγές. Η Ελλάδα ήταν η πρώτη χώρα παραγωγής βαμβακιού στην ΕΕ. Οι καλλιέργειες μειώθηκαν δραστικά. Τώρα, π.χ., μπορούμε να παράγουμε ζάχαρη αλλά εισάγουμε, ενώ πουλιούνται τα εργοστάσια ζάχαρης. Η κρατική βιομηχανία παραγωγής καλλιεργητικών εφοδίων, μηχανών, λιπασμάτων, αρδευτικών και άλλων υποδομών θα προμηθεύει τους αγρότες με λιπάσματα, σπόρους και άλλα εφόδια που τώρα εισάγονται και τα πληρώνουν πανάκριβα. Δίπλα στην κοινωνική αγροτική παραγωγή θα υπάρχει και η συνεταιριστική παραγωγή για τους μικροπαραγωγούς.
***
Αυτή η ανάπτυξη θα εξαλείψει την ανεργία. Θα εξασφαλίσει ικανοποιητικό εισόδημα, δωρεάν Παιδεία Υγεία, Πρόνοια για όλους, φροντίδα των παιδιών, των ηλικιωμένων, των ανθρώπων με ειδικές ανάγκες. Φθηνή και ποιοτική λαϊκή στέγη, με ρεύμα, θέρμανση, ύδρευση. Αθλητισμό, πολιτισμό, διακοπές για όλους με οργανωμένες υποδομές. Με το λαό κυρίαρχο θα απαλλαγεί η χώρα από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, από την εμπλοκή της σε ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Θα αναπτύσσει διεθνείς οικονομικές σχέσεις με κριτήριο το αμοιβαίο όφελος των λαών.



Λουκιανός Κηλαηδόνης - Απλή Αριθμητική




Η «άλλη» διαχείριση του ΣΥΡΙΖΑ . / / video- Γιάννης Μηλιώκας-Χαραμοφάης



Η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για διέξοδο από την κρίση προς όφελος τάχα του λαού, όπως την περιγράφουν τα στελέχη του, είναι η εξής: Μετατροπή των επιμέρους δημόσιων χρεών των χωρών σε κοινό ευρωπαϊκό χρέος, αλλαγή του ρόλου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δημιουργία ευρωπαϊκού τραπεζικού συστήματος και ευρωπαϊκού αναδιανεμητικού προϋπολογισμού. Τις θέσεις αυτές ο ΣΥΡΙΖΑ τις αντιπαραθέτει στη διαχείριση της συγκυβέρνησης, την οποία καταγγέλλει ως «νεοφιλελεύθερη». Διακηρύσσει μάλιστα ότι η δική του πρόταση θα ανακουφίσει το λαό από τα βάρβαρα μέτρα και ότι θα οδηγήσει σε μια ΕΕ «κοινωνική» και «δημοκρατική».
Το ψέμα έχει κοντά ποδάρια. Δύο από τις βασικές προτάσεις που συζητούν εντατικά τα αστικά επιτελεία, στην προσπάθειά τους να επιτύχουν ένα νέο συμβιβασμό στη διαχείριση της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης, είναι η αναβάθμιση της ΕΚΤ στην πρωτογενή αγορά ομολόγων, άρα η αλλαγή του μέχρι τώρα ρόλου της. Επίσης, η δημιουργία ενός ταμείου, όπου θα «περνάει» το 60% του χρέους των υπερχρεωμένων χωρών και θα αποπληρώνεται σε βάθος 25ετίας, με την έκδοση ενός ομολόγου που προσομοιώνει το λεγόμενο «ευρωομόλογο». Σύμφωνα με τους εμπνευστές της πρότασης, οι οποίοι τυχαίνει να είναι και Γερμανοί οικονομολόγοι, η δημιουργία ενός τέτοιου ταμείου θα σήμαινε και την αμοιβαιοποίηση του χρέους, όπως ζητάει και ο ΣΥΡΙΖΑ.
Στο πλαίσιο της ενιαίας στρατηγικής τους υπέρ της ΕΕ, οι προτάσεις που καταθέτει ο ΣΥΡΙΖΑ και εκείνες που διαπραγματεύονται κάποιες κυβερνήσεις κρατών - μελών και άλλες αστικές δυνάμεις, για λογαριασμό της πλουτοκρατίας, «κουμπώνουν» σε βαθμό που βγάζει μάτι. Οχι επειδή ο ένας αντιγράφει τον άλλο, αλλά επειδή στα πλαίσια της αστικής διαχείρισης το «μείγμα» της πολιτικής μπορεί να αλλάζει ανάλογα με τα ζόρια, τις αντιθέσεις και τα συμφέροντα των αστών, όχι όμως προς όφελος των λαών. Για παράδειγμα, η απευθείας αγορά χρέους από την ΕΚΤ, αν τελικά αποφασιστεί, θα συνοδευτεί από νέα μνημόνια και αντιλαϊκά μέτρα και από παραπέρα απώλεια κυριαρχικών δικαιωμάτων. Εξίσου σκληρές για το λαό είναι οι προϋποθέσεις που θα ισχύσουν αν αποφασιστεί η αμοιβαιοποίηση του χρέους.
Το συμπέρασμα είναι ότι είτε με το ένα, είτε με το άλλο «μείγμα» της πολιτικής, ο λαός θα κατεβαίνει ολοένα και πιο βαθιά στο πηγάδι, αφού η διαχείριση της κρίσης γίνεται στο πλαίσιο της καπιταλιστικής ΕΕ και για λογαριασμό των πολυεθνικών. Οσο μεγαλώνει η κρίση, δεν είναι απίθανο να δούμε να υιοθετούνται προτάσεις τις οποίες μέχρι τώρα απέρριπταν οι κυρίαρχες δυνάμεις της ΕΕ και τις οποίες οι ανταγωνιστές τους τις περιέφεραν σαν δήθεν φιλολαϊκές.
 Αποκαλύπτεται ότι εντός της ΕΕ και με διαχείριση υπέρ των μονοπωλίων, κάθε «εργαλείο» που προσθέτουν στη φαρέτρα τους οι αστοί θα σπρώχνει το λαό ολοένα και πιο βαθιά στη χρεοκοπία. Αλλη διέξοδος από αυτή που λέει το ΚΚΕ δεν υπάρχει: Αποδέσμευση από την ΕΕ με λαϊκή εξουσία και μονομερή διαγραφή του χρέους.














ΠΕΡ. ΚΟΥΡΜΟΥΛΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ


Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2012

Με «μισθό» 92 ευρώ το μήνα! / Ε, ρε κοροϊδία - Άλκηστις Πρωτοψάλτη.



Για όσους νομίζουν ότι η επινοητικότητα στη λήψη βάρβαρων μέτρων εξαντλείται στα όσα γίνονται από την κυβέρνηση και την τρόικα στην Ελλάδα, κάνουν μεγάλο λάθος. Η στρατηγική της Ευρωένωσης, που οι κυβερνήσεις σε όλα τα κράτη - μέλη υπηρετούν, έχει ανεξάντλητη γκάμα από μέτρα με τα οποία θέλουν να εξασφαλίσουν ακόμα φθηνότερους εργάτες και υπάλληλους στα μονοπώλια, βιάζοντας στην κυριολεξία τη ζωή του λαού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Πορτογαλία, η οποία βρίσκεται και αυτή σε πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής και έχει υπογράψει μνημόνιο με την τρόικα. Εκεί η κυβέρνηση καθιστά πλέον υποχρεωτική την εργασία για «κοινωφελείς» τάχα σκοπούς, για να παίρνουν το πενιχρό επίδομα της «κοινωνικής επανένταξης». Τι είναι αυτό το επίδομα; Πρόκειται για ένα φιλοδώρημα της τάξης των 92 ευρώ το μήνα (!), σε ανέργους που δε δικαιούνται επίδομα ανεργίας, είτε λόγω λήξης της περιόδου επιδότησης, είτε επειδή δεν πληρούν τα τυπικά κριτήρια.
Σε μια χώρα που η επίσημη ανεργία «τρέχει» με 15%, οι χιλιάδες που - όπως και στην Ελλάδα - εξαιρούνται από το επίδομα ανεργίας, παίρνουν 92 ευρώ για να βγάλουν το μήνα. Ακόμα όμως και αυτό το γλίσχρο βοήθημα δε δίνεται καθολικά, αλλά βάσει εισοδηματικών κριτηρίων (!), όπως πάει να γίνει τώρα με όλα τα επιδόματα και στην Ελλάδα. Οπως ανακοίνωσε το αρμόδιο υπουργείο της Πορτογαλίας, το συγκεκριμένο επίδομα θα επαναξιολογηθεί με τη λογική ότι «τα επιδόματα αποτελούν δικαίωμα που επισύρει υποχρεώσεις». Λένε, δηλαδή, στον άνεργο που το σύστημά τον πέταξε εκτός παραγωγής, ότι ο ίδιος φταίει για την κατάστασή του. Και όχι μόνο αυτό. Αφού του στέρησαν ακόμα και τα ελάχιστα για να επιβιώσει μέχρι που να βρει δουλειά, του δίνουν ένα φιλοδώρημα, για το οποίο μάλιστα του λένε ότι τους έχει και υποχρέωση! Αυτή είναι η «ηθική» του καπιταλισμού, η πλήρης αντιστροφή της πραγματικότητας, για να δικαιολογήσουν και να νομιμοποιήσουν τη βαρβαρότητα του σάπιου συστήματος που υπηρετούν.
Στο διά ταύτα, οι 340.000 Πορτογάλοι που δικαιούνται το επίδομα θα υποχρεούνται στο εξής «να ασκούν κοινωφελείς εργασίες, όπως ο καθαρισμός δημοσίων χώρων πρασίνου, η επισκευή δημοσίων κτιρίων και η συμμετοχή σε πολιτιστικού ή αθλητικού χαρακτήρα δραστηριότητες». Οσοι αρνούνται τη συμμετοχή τους σε αυτές τις δραστηριότητες, θα στερούνται αυτομάτως το επίδομα, σύμφωνα με τον αρμόδιο υπουργό. Να σημειωθεί ότι η πορτογαλική κυβέρνηση έχει ήδη μειώσει το ύψος των επιδομάτων αλλά και τον αριθμό των δικαιούχων κοινωνικών παροχών στο πλαίσιο του προγράμματος λιτότητας που προβλέπει η συμφωνία με την τρόικα. Η «κοινωνική εργασία», που γίνεται υποχρεωτική για τους δικαιούχους του επιδόματος «κοινωνικής επανένταξης» στην Πορτογαλία, εφαρμόζεται και στη χώρα μας, με βασικούς φορείς υλοποίησης τους δήμους και διάφορες ΜΚΟ.
Στην πραγματικότητα, τα προγράμματα αυτά στόχο έχουν να ανακυκλώσουν την πραγματική ανεργία, να εξασφαλίσουν πάμφθηνο εργατικό δυναμικό σε εργολάβους και εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην παροχή κοινωνικών υπηρεσιών και να διευρύνουν το δρόμο για την πλήρη ιδιωτικοποίηση και εμπορευματοποίησή τους. Εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς το κέρδος που προσδοκά να βγάλει - για παράδειγμα - ένας εργολάβος στο χώρο της καθαριότητας από την υποχρεωτική απασχόληση ενός εργαζόμενου που θα αμείβεται με 92 ευρώ και μάλιστα όχι από τον ίδιο τον εργοδότη, αλλά από το κράτος! Κι όλα αυτά με το μανδύα της «κοινωνικής προσφοράς», που γίνεται το άλλοθι για τη μετατροπή χιλιάδων ανέργων σε κερδοφόρα καύσιμη ύλη για τα κέρδη των επιχειρηματιών. Η απάντηση εργαζομένων και ανέργων, ιδιαίτερα σε συνθήκες κρίσης, που εκτοξεύει την ανεργία, δεν μπορεί να είναι άλλη από την πάλη για μέτρα ουσιαστικής προστασίας των ανέργων, για ανατροπή της αστικής εξουσίας και γκρέμισμα από τα θεμέλια του συστήματος που παράγει ανεργία και εργασιακή εκμετάλλευση.





Ε, ρε κοροϊδία  -  Άλκηστις Πρωτοψάλτη.










Ριζοσπάστης

Τετάρτη, 29 Αυγούστου 2012

Είναι η καπιταλιστική κρίση και όχι οι ιδεοληψίες















Η μεγαλύτερη αστική φυλλάδα της Ελλάδας («Τα Νέα»), η οποία εκφράζει τα συμφέροντα όχι μόνο ενός πανίσχυρου συγκροτήματος, αλλά ευρύτερα της ελληνικής αστικής τάξης, στο πρωτοσέλιδο κεντρικό σχόλιό της την περασμένη Τετάρτη, χαρακτήριζε αδιανόητη τη στάση «γερμανών αξιωματούχων και των δορυφόρων τους στη Βόρεια Ευρώπη», οι οποίοι «από τη μια δίνουν στην Ελλάδα χρήματα μέσω επώδυνων διαδικασιών και από την άλλη οι ίδιοι προβοκάρουν προκλητικά το εγχείρημά τους».
 
Ωραίο το παραμύθι της… παράνοιας των ιμπεριαλιστών του Βερολίνου και των συμμάχων τους, αλλά δεν έχει δράκο. Ας αναρωτηθούμε ποιες είναι αυτές οι περιβόητες «αγορές» που την προηγούμενη του σχολίου των «Νέων» σφυροκοπούσαν και πάλι ανελέητα τη δυνατότητα δανεισμού της Ισπανίας και της Ιταλίας, οδηγώντας το επιτόκιο των δεκαετών ομολόγων της πρώτης στο 7,5% και της δεύτερης στο 6,5%. Τι σχέση έχουν οι γερμανικές τράπεζες μ’ αυτές τις «αγορές»; Γιατί διάφοροι «ε-πενδυτές» δανείζουν τη Γερμανία ακόμα και με αρνητικό επιτόκιο; Μήπως επειδή τα κεφάλαια που «επενδύουν» στη Γερμανία «επανεπενδύονται» μ’ αυτά τα εξωφρενικά τοκογλυφικά επιτόκια ακόμα και σε κρατικά ομόλογα ιμπεριαλιστικών χωρών όπως η Ιταλία;
 
Είναι πολύ βολικό το παραμύθι της γερμανικής «παράνοιας», που πλασάρει ο αστικός Τύπος, όπως βολικό είναι και το παραμύθι της «νεοφιλελεύθερης ιδεοληψίας» που πλασάρουν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι συν αυτώ. Ενα παραμύθι που θέλει το γερμανικό ιμπεριαλισμό να οδηγεί την Ευρωζώνη στην κατάρρευση (που θα επιφέρει μεγάλες καταστροφές και στη γερμανική οικονομία), επειδή η Μέρκελ, ο Σόιμπλε και μερικοί άλλοι έχουν κάποιες εμμονές από τις οποίες δεν μπορούν να ξεφύγουν. Γι’ αυτό και θ’ αρκούσε να πάει κάποιος Τσίπρας σε μια σύνοδο κορυφής της ΕΕ, να χτυπήσει το χέρι στο τραπέζι και να τους αναγκάσει να πάρουν αποφάσεις ενάντια στη λιτότητα, προκαλώντας ένα «δημιουργικό σοκ» στην Ευρωζώνη!
 
Κανένας τους δε μιλά για την καπιταλιστική κρίση, γιατί αν πάνε εκεί θα χάσουν το παιχνίδι της προπαγάνδας. Ο πρόεδρος της ΕΚΤ Μάριο Ντράγκι δημοσίευσε στη Monde της περασμένης Κυριακής ένα ενδιαφέρον άρθρο, στο οποίο εξεστράτευε ενάντια σε όλους τους οπαδούς του σύγχρονου κεϊνσιανισμού, υποστηρίζοντας ότι έξοδος από την κρίση δεν μπορεί να υπάρξει με τόνωση της ρευστότητας και των επενδύσεων, αλλά μέσω διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Είχε και «διά ταύτα» το άρθρο του: «Στις σημερινές έκτακτες συνθήκες είναι απαραίτητο η ΕΚΤ να πάρει θέση σε ζητήματα που δεν μπορούν να ρυθμιστούν από τη νομισματική πολιτική, όπως είναι τα υψηλά δημόσια ελλείμματα. Η έλλειψη ανταγωνιστικότητας ή οι αβάσταχτες ανισορροπίες, δεδομένου ότι υπάρχει κίνδυνος για τη νομισματική σταθερότητα».
 
Οσοι γνωρίζουν οικονομικά (σ’ αυτούς δεν συγκαταλέγεται σίγουρα ο Τσίπρας, συγκαταλέγονται όμως οι οικονομολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ) καταλαβαίνουν πως από την άποψη του καπιταλισμού ο Ντράγκι έχει δίκιο. Η ΕΕ βρίσκεται πάλι σε κρίση, μετά από μια εντελώς αναιμική ανάκαμψη που δεν κράτησε ούτε δυο χρόνια. Αν αυξηθεί η ρευστότητα και γίνουν ε-πενδύσεις, που θα διοχετευθούν τα παραγόμενα προϊόντα; Σε μια αγορά η οποία κατακλύζεται από τα προϊόντα των λεγόμενων αναπτυσσόμενων οικονομιών (Κίνα, Βραζιλία, Ινδία), τα οποία παράγονται από τα δυτικά μονοπώλια. Επομένως, οι επενδύσεις στις χώρες της ΕΕ θα αποδίδουν χαμηλότερο ποσοστό κέρδους, λόγω υψηλών μεροκάματων, κοινωνικής ασφάλισης κτλ. και επομένως θα είναι «ασύμφορες» για τους καπιταλιστές.
 
Οι περιβόητες «διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» ένα σκοπό έχουν. Να ρίξουν την αξία και την τιμή της εργατικής δύναμης. Γι’ αυτό και εμείς έχουμε μιλήσει για «κινεζοποίηση» της εργατικής τάξης, η οποία βέβαια έχει τις κλιμακώσεις της. Αλλες είναι οι απαιτήσεις της κεφαλαιοκρατίας στις εξαρτημένες χώρες, όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ισπανία, και άλλες στην καρδιά των ιμπεριαλιστικών μητροπόλεων. Παντού, όμως, η τάση είναι η πτώση της τιμής και της αξίας της εργατικής δύναμης, που συναρτάται άμεσα με την αύξηση του ποσοστού του κέρδους για τους καπιταλιστές.
 
Αυτή η τακτική, όμως, ρίχνει τη ζήτηση, με αποτέλεσμα να συμπιέζεται η καπιταλιστική παραγωγή. Πρόκειται για ένα φαύλο κύκλο, μέσα στον οποίο δεν μπο-  ρούν να βρουν σημείο ισορροπίας τα κράτη. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ξέρουν πως σχετική ανάπτυξη μπορούν να ξαναπετύχουν μόνο αν αφήσουν την κρίση να κάνει τον καταστροφικό της κύκλο, καταστρέφοντας παραγωγικές δυνάμεις και κυρίως τη βασική παραγωγική δύναμη, τον εργαζόμενο. Εξοδος απ’ αυτό το φαύλο κύκλο μπορεί να υπάρξει μόνο με «έξοδο» από τον καπιταλισμό.




 

ΚΟΝΤΡΑ

Δύο κόσμοι



Χτες σε πρωτοσέλιδο σχόλιό της η εφημερία «Τα Νέα» έγραφε: «Τα παιδιά που βρίσκονται από χθες στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αποτελούν μία γενιά με ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα που δεν είχαν οι προηγούμενες: η νέα αφετηρία της ζωής τους είναι συνυφασμένη με την κρίση και τις αβεβαιότητες που προκαλεί στην ελληνική κοινωνία. Για να φτάσουν στον τελικό σκοπό τους, θα χρειαστεί να κινήσουν τα πράγματα μπροστά, όχι μόνο για τον εαυτό τους αλλά και για τη χώρα». Πώς θα το πετύχουν; «Αν η πολιτεία τους διασφαλίσει πραγματικές ακαδημαϊκές συνθήκες», απαντά η ίδια η εφημερίδα. Για να «κινήσουν την Ελλάδα μπροστά» σε όφελος των μεγαλοεπιχειρηματιών. Τι θα γίνει μετά την αποφοίτησή τους, η εφημερίδα δεν το απαντά. Γιατί θα έπρεπε να τους πει ανοιχτά ότι είναι καταδικασμένοι να ψάχνουν για δουλειά στις καπιταλιστικές επιχειρήσεις αν και όταν ξεπεραστεί η κρίση, και με τσακισμένα εργασιακά δικαιώματα από τα αλλεπάλληλα αντεργατικά μέτρα για ένταση της εκμετάλλευσης, αύξηση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των επιχειρήσεων. Και με δεδομένο ότι ακόμη και αν υπάρξει ανάκαμψη, η ανεργία δεν μπορεί να εξαλειφθεί.
***
Στον αντίποδα, η ανακοίνωση του ΚΚΕ με αφορμή τη δημοσιοποίηση των βάσεων εισαγωγής σε ΑΕΙ-ΤΕΙ έγραφε: «Το ΚΚΕ, με αφορμή την ανακοίνωση των βάσεων εισαγωγής σε ΑΕΙ-ΤΕΙ, απευθύνεται στους νέους και τις οικογένειές τους και τους καλεί να προβληματιστούν, να σκεφτούν: Μπορεί να ικανοποιηθεί η ανάγκη για σταθερή δουλειά με δικαιώματα όσο κυριαρχεί στην κοινωνία το κυνήγι του κέρδους; Μπορεί να απαλειφθεί η ανεργία, το άγχος και η ανασφάλεια όσο απόλυτος νόμος της κοινωνίας είναι ο ανταγωνισμός και η αναρχία στην παραγωγή; Μπορεί να εξασφαλιστούν δωρεάν και πραγματικά αναβαθμισμένες σπουδές όσο η εκπαίδευση θα υπηρετεί την καπιταλιστική κερδοφορία και η μόρφωση θα είναι εμπόρευμα; Η ελπίδα και η προοπτική βρίσκεται στη λαϊκή συμμαχία και αντεπίθεση για την αποδέσμευση από την ΕΕ, τη μονομερή διαγραφή του χρέους, την κοινωνικοποίηση των μονοπωλίων. Με το λαό στο τιμόνι της εξουσίας, με κεντρικά σχεδιασμένη οικονομία μπορούν τα παιδιά που εισάγονται σε ΑΕΙ-ΤΕΙ να σπουδάζουν σε μια πραγματικά ενιαία και ανώτατη εκπαίδευση και το πτυχίο να αποτελεί τη μοναδική προϋπόθεση για το επάγγελμα. Μια τέτοια κοινωνία μπορεί να εξασφαλίσει ότι κανείς δεν θα εξαναγκάζεται να εγκαταλείψει το σχολείο, τις σπουδές ή να μεταναστεύσει για να εργαστεί. Αυτή η κοινωνία μπορεί να εγγυηθεί σε κάθε νέο και νέα, πριν τελειώσει το σχολείο, την επαγγελματική σχολή ή το πανεπιστήμιο, να ξέρει πού θα βρει δουλειά, να έχει κατοχυρωμένο το δικαίωμα στο επάγγελμα και στην εργασία».
***
Πράγματι, η οικονομική καπιταλιστική κρίση είναι αμείλικτη. Εργοστάσια και επιχειρήσεις εμπορίου και υπηρεσιών με δεδομένη τη συρρίκνωση των δραστηριοτήτων τους παίρνουν μέτρα. Μείωση εργαζομένων, απολύσεις δηλαδή, μείωση μισθών, είναι στην πρώτη γραμμή. Μικρομάγαζα κλείνουν αλλά και μεγαλύτερες επιχειρήσεις κλείνουν. Μισθοί, συντάξεις, μειώνονται συνεχώς, η ανεργία αυξάνεται αλματωδώς, υπηρεσίες Υγείας - Πρόνοιας είναι πλέον ακριβοπληρωμένο εμπόρευμα. Και όλ' αυτά για διέξοδο από την κρίση σε όφελος του κεφαλαίου. Η κρίση αποκαλύπτει τα αδιέξοδα του συστήματος, την αναγκαιότητα ανατροπής του, αποκαλύπτει ότι οι συνθήκες είναι ώριμες για την κοινωνικοποίηση των επιχειρηματικών ομίλων, για τη μετατροπή τους σε εργατική, λαϊκή ιδιοκτησία που θα αξιοποιείται με βάση τον κεντρικό σχεδιασμό για την πλήρη αξιοποίηση των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας προς όφελος των λαϊκών στρωμάτων, για την κάλυψη των λαϊκών αναγκών.
***
Τι μπορεί να κάνει ο κεντρικός σχεδιασμός; Να σχεδιάζει την αξιοποίηση για ανάπτυξη όλων των πλουτοπαραγωγικών πηγών της χώρας ώστε να αναπτύσσονται όλοι οι κλάδοι της βιομηχανίας και της αγροτικής οικονομίας που μπορεί να αναπτύξει η Ελλάδα. Να παράγει και να κατανέμει τα αναγκαία μέσα παραγωγής σ' αυτούς τους κλάδους. Να εκπαιδεύει και να μορφώνει το αναγκαίο εργατικό και επιστημονικό δυναμικό για την ανάπτυξη της παραγωγής, επομένως και οι απόφοιτοι των σχολών θα βρίσκουν άμεσα δουλειά. Να φροντίζει την κατανομή των παραγόμενων προϊόντων για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Να κατανέμει πόρους από την ανάπτυξη για τη δωρεάν ικανοποίηση όλων των λαϊκών αναγκών σε Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια, Πολιτισμό, Αθλητισμό, σε έργα υποδομής όπως αντισεισμική, αντιπλημμυρική προστασία και λαϊκή κατοικία. Να αναπτύσσει την έρευνα και την επιστήμη με βάση τις λαϊκές ανάγκες προκειμένου να αναπτύσσονται γοργά οι παραγωγικές δυνάμεις ώστε να μπορούν να ικανοποιούνται οι ολοένα αυξανόμενες λαϊκές ανάγκες. Και έτσι θα εκμηδενισθεί η ανεργία. Ενώ η παραγωγή θα αναπτύσσεται σε ολοένα και μεγαλύτερη κλίμακα αξιοποιώντας την έρευνα, την επιστήμη, την τεχνική για την συνεχή ανάπτυξη των μέσων παραγωγής και της παραγωγικότητας της εργασίας. Αυτό το όφελος θα εκφράζεται και με τη μείωση του ημερήσιου εργάσιμου χρόνου και την αύξηση του ελεύθερου, ώστε η εργατική τάξη να μπορεί να ξεκουράζεται, να αθλείται, να απολαμβάνει τα έργα όλων των μορφών καλλιτεχνικής δημιουργίας αλλά πάνω απ' όλα να ασκεί εξουσία, τον εργατικό έλεγχο, να ασχολείται οργανωμένα ενεργά με την πολιτική και την οικοδόμηση της δικής της κοινωνίας. Πράγματι δύο κόσμοι διαφορετικοί, αντίθετοι. Ο ένας της ανεργίας, της φτώχειας, της εξαθλίωσης, ο άλλος της εργατικής, λαϊκής ευημερίας.




ΔΥΟ ΔΡΟΜΟΙ...








ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ



Απάντηση των GOIN THROUGH - NΕΒΜΑ στην «Αυγή»



Με αφορμή πρόσφατο άρθρο της εφημερίδας «Αυγή» με το οποίο σχολίαζε επικριτικά τη συμμετοχή στο 38ο Φεστιβάλ ΚΝΕ - «Οδηγητή» των συγκροτημάτωνGOIN THROUGH και NEBMA, τα συγκροτήματα εξέδωσαν τo ακόλουθo δελτίο Τύπου - απάντηση:
Σε πρόσφατο άρθρο της η εφημερίδα "Αυγή", με αφορμή την επικείμενη εμφάνιση των συγκροτημάτων GOIN THROUGH & NEBMA στο 38ο Φεστιβάλ της ΚΝΕ, εμφανίζεται ως θεματοφύλακας της ποιότητας της ελληνικής μουσικής, τιμητής της ιστορίας του Φεστιβάλ (!!!) και ασκεί έντονη κριτική για την επιλογή των εν λόγω συγκροτημάτων με βασικό επιχείρημα το ότι "Τα δύο συγκροτήματα είναι μιμητές της αμερικάνικης σκηνής, υπέρμαχοι ενός συστήματος στο οποίο ο "άντρας" θέλει "αμάξια και λεφτά" για να κατακτήσει την καλλίγραμμη νεαρή, την οποία φυσικά αλλάζει σαν τα πουκάμισα και πουλάει νταηλίκι...".
Καταρχήν και μόνο το περιεχόμενο αυτής της φράσης αποκαλύπτει την άγνοια που διακατέχει τον εμπνευστή της, ο οποίος μοιάζει να ξέθαψε αυτήν την άποψη (για μια μουσική που σε παγκόσμια κλίμακα κυριαρχεί εδώ και τρεις δεκαετίες), από κείμενο της ΕΟΝ για τα αντιχριστιανικά ήθη. Καλό και δημοσιογραφικά δεοντολογικό θα ήταν να κατανοήσουν ότι η Hip hop μουσική και κουλτούρα δεν περιλαμβάνει μόνο το "γκαγκστεριλίκι" και το μισογυνισμό, αλλά και την κοινωνική καταγραφική - κριτική και το βίωμα ως στιχουργική αφετηρία. Και στο κάτω κάτω, η "Ευρωπαϊκή Αριστερά" δεν είναι αυτή που υπερασπίζεται με κάθε τρόπο και επιχειρήματα την παραμονή της χώρας μας σε ένα τέτοιο "Αμερικάνικο" (καπιταλιστικό προφανώς) σύστημα στα πλαίσια της ΕΕ;
Και για τους πάρα πολλούς που θα βιαστούν και θα πουν ότι τα δύο συγκροτήματά μας δεν έχουν σχέση με το κοινωνικοπολιτικό πρόσωπο της τέχνης να τους παρακαλέσουμε να ακούσουν προσεκτικά το σύνολο της δισκογραφίας που μετρά πάνω από 15 albums (συνολικά και για τα δύο συγκροτήματα) και τραγούδια των οποίων ο στίχος προφανώς για όλους αυτούς είναι κόκκινο πανί. Ενδεικτικά και μόνο:
Επιπλέον, πολλοί από μας δεν έχουμε κρύψει ποτέ τα πολιτικά μας πιστεύω και αντίθετα από τη γενική αντίληψη, έχουμε πληρώσει τίμημα για τις δημόσιες αυτές τοποθετήσεις. Το ίδιο ισχύει και για το προσωπικό - εργασιακό βίο, που για πολλούς από εμάς, παρά τη "χλιδή" του χώρου του θεάματος, συνεχίζει να αποτελεί καθημερινότητα. Τέλος, αυτοί που χαλιούνται με τη συμμετοχή μας στο μεγαλύτερο πολιτιστικό γεγονός της χώρας, είναι οι ίδιοι που χαλιούνται όταν μαθαίνουν (γιατί για να μας δουν πρέπει να έρθουν μαζί μας, και αυτό είναι δύσκολο) ότι συμμετέχουμε σε μαζικούς αγώνες στο πλευρό του ταξικού κινήματος.
Δεν απολογούμαστε για καμία επαγγελματική επιλογή και ούτε έχουμε κρυφτεί πίσω από το δάχτυλό μας. Δεχόμαστε πάντοτε την κριτική και η αντιπαράθεση είναι στη φύση της μουσικής μας. Αλίμονο όμως σε αυτούς που σπεκουλάρουν και προσπαθούν να δημιουργήσουν εντυπώσεις. Να χαίρεστε όλους όσους συμμετέχουν στα "φεστιβάλ μαστούρας" και τους χρυσοπληρώνετε, εμείς επιλέγουμε τη συμμετοχή μας εδώ, στην κρίσιμη ώρα για την κοινωνία μας και ΑΦΙΛΟΚΕΡΔΩΣ. Και επειδή εσείς το θυμηθήκατε πρώτοι, να σας το αφιερώσουμε και από κοντά στις 15 του μήνα...
"Μαζί μου ασχολείσαι..." "... τα ξέρεις τα υπόλοιπα"...
GOIN' THROUGH
NEBMA».



Ο γυρισμός - Ισορροπιστής   (ΝΕΒΜΑ)



ΚΚΕ για το βασανισμό μετανάστη εργάτη στη Μανωλάδα,: Καμία ανοχή στο ρατσισμό.



Καμία ανοχή στο ρατσισμό και τις δολοφονικές επιθέσεις
Για το βασανισμό μετανάστη εργάτη στη Μανωλάδα, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σε σχόλιό του επισημαίνει:
«Το ΚΚΕ καταδικάζει την ωμή ρατσιστική βία, το βασανισμό μετανάστη εργάτη στη Μανωλάδα, επειδή διεκδίκησε τα δεδουλευμένα του. Αυτή η επίθεση βρίσκει πρόσφορο έδαφος στην πολιτική της κυβέρνησης, που εδώ και σχεδόν ένα μήνα επιδίδεται σε επιχειρήσεις απανθρωπιάς σε βάρος μεταναστών, την ίδια στιγμή που η πολιτική της ΕΕ και με το Δουβλίνο 2 είναι αυτή που έχει μετατρέψει τη χώρα σε στρατόπεδο μεταναστών.
Ο λαός δεν πρέπει να δείξει καμία ανοχή στο ρατσισμό και τις δολοφονικές επιθέσεις. Αυτοί που λιντσάρουν μετανάστες έχουν την ίδια λογική με αυτούς που σήμερα κάνουν τραμπουκισμούς και χτυπούν ντόπιους εργάτες. Κανένας εργαζόμενος δεν πρέπει να πιστεύει ότι δε θα έρθει και η σειρά του.
Εκείνο που αποδεικνύεται και στην περίπτωση της Μανωλάδας είναι ότι η ρατσιστική συμπεριφορά πηγαίνει μαζί με την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο και μάλιστα στη χειρότερη εκδοχή της».




ΜΑΡΙΑ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ : Ο φασισμός 




Στίχοι: Φώντας Λάδης
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Δημητριάδη

Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον
καινούριο τάχα κάτι να μας φέρει.
Τι κρύβει μέσ' στα δόντια του το ξέρω,
καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν
και χάνονται βαθιά στα περασμένα.
Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν,
μα όχι και το μίσος του για μένα.

Το φασισμό βαθιά καταλαβέ τον.
Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον.

Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος
που λούζεται στον ήλιο και στ' αγέρι,
το κουρασμένο βήμα του το ξέρω
και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει.

Μα πάλι θέ ν' απλώσει σα χολέρα
πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου,
και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα
αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου.

Κυριακή, 26 Αυγούστου 2012

«ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ» ΕΣΠΑ - Μνημεία μόνο ως εμπορεύματα - Θέσεις εργασιακής «γαλέρας»



Μακριά από τις πραγματικές πολιτιστικές ανάγκες του λαού.
Εργαλείο εφαρμογής της αντιδραστικής πολιτικής και στον πολιτισμό είναι το «Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς»


Το ΕΣΠΑ («Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς 2007 - 2013»), δηλαδή οι εθνικές κατανομές των κονδυλίων της ΕΕ για τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, αποτελεί κάτι σαν... «τοτέμ» για την κυβέρνηση, αφού ουσιαστικά, αυτή τη στιγμή, είναι ένας από τους ελάχιστους χρηματοδοτικούς πόρους. Τουλάχιστον στον πολιτιστικό τομέα, είναι το μόνο που «τρέχει» σε επίπεδο έργων. Βέβαια, όπως έχει κατ' επανάληψη τεκμηριώσει ο «Ρ», τόσο το ΕΣΠΑ, όσο και τα «πακέτα» (ΚΠΣ) που προηγήθηκαν, αποτελούν ακόμη μία «πηγή» χρηματοδότησης του κεφαλαίου απευθείας, ή του αστικού κράτους για να υλοποιήσει έργα στο πλαίσιο των αναγκών του κεφαλαίου. Σε κάθε περίπτωση δεν προορίζεται για την ικανοποίηση των πραγματικών αναγκών των λαών της ΕΕ και αυτό είναι εντελώς ανεξάρτητο, ακριβώς επειδή αφορά στον πολιτικό προσανατολισμό του ΕΣΠΑ, από το ότι πράγματι χρειάζονται τα έργα συντήρησης και αναστήλωσης, όχι μόνο τα λίγα του ΕΣΠΑ, αλλά του μεγαλύτερου μεγέθους της πολιτιστικής κληρονομιάς η οποία ακόμη δεν έχει προκαλέσει το αγοραίο «ενδιαφέρον».
Το ΕΣΠΑ αποτελεί, λοιπόν, και τη «μονοκαλλιέργεια» της πολιτιστικής πολιτικής και της σημερινής κυβέρνησης, όπως συνέβη τουλάχιστον με όλες τις κυβερνήσεις (κάθε... συνδυασμού) που προηγήθηκαν, ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια. Είναι πλέον παρατηρημένο ότι όπου βρεθεί και όπου σταθεί και με κάθε αφορμή, η πολιτική ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού παρουσιάζει σαν κύρια «αποστολή» της την υλοποίηση των «πολιτιστικών» έργων του ΕΣΠΑ. Τα οποία αριθμούνται σε 450 με συνολικό προϋπολογισμό 600 εκατομμύρια ευρώ. Οι περιοδείες που ξεκίνησε ο αναπληρωτής υπουργός Πολιτισμού, Κ. Τζαβάρας, στα τέλη Ιούλη, καθώς και η σύσκεψη στελεχών του υπουργείου την ίδια περίοδο, είχαν ακριβώς το ίδιο αντικείμενο.



Το ΕΣΠΑ και... η «δημιουργία εμπειριών»

Πώς όμως ο προσανατολισμός του ΕΣΠΑ ενισχύει το κεφάλαιο; Αξίζει να θυμηθούμε μερικά στοιχεία από το πρόσφατο και πολύ πρόσφατο παρελθόν, αφού είναι φανερό ότι η πορεία υλοποίησης των έργων του ΕΣΠΑ θα είναι η μόνιμη «καραμέλα» στα χείλη των κυβερνητικών παραγόντων. Ας ξεκινήσουμε από τα τέλη του περασμένου Μάρτη, οπότε πραγματοποιήθηκε, από το ΥΠΠΟ, ημερίδα στο νέο Μουσείο Ακρόπολης με θέμα «Δράσεις Πολιτισμού και Τουρισμού στο ΕΣΠΑ - Συμβολή στην αναπτυξιακή προσπάθεια της χώρας». Στην ημερίδα επιβεβαιώθηκε ότι το ΕΣΠΑ είναι «εργαλείο» εμπορευματοποίησης του πολιτισμού. Η «ανάδειξη του πολιτισμού ως ζωτικού παράγοντα της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας», δηλαδή της καπιταλιστικής, προϋποθέτει καταρχήν την ίδια τη χρήση του πολιτισμού ως «εργαλείου ανάπτυξης» και την «εμπέδωση» από τους παράγοντες του πολιτιστικού τομέα ότι «τα πολιτιστικά αγαθά έχουν συμβολική αλλά και οικονομική αξία» και «το πολιτιστικό απόθεμα είναι η βάση για βιώσιμες τουριστικές επενδύσεις»!
Αυτοί ακριβώς οι επικίνδυνοι, για την πολιτιστική κληρονομιά και τη σημασία της για το λαό, στόχοι έχουν γίνει το «ευαγγέλιο» του ΥΠΠΟ και τότε και τώρα. Οπως το έθεσε στην ημερίδα η τότε (και νυν) γγ του υπουργείου, Λίνα Μενδώνη, στην ομιλία της, «η λεγόμενη "οικονομία των εμπειριών" είναι μια νέα και ιδιαίτερα δυναμική συνιστώσα σε ένα σύγχρονο αναπτυξιακό πλαίσιο που συνδέεται άμεσα με το προσφερόμενο τουριστικό προϊόν, καθώς κατ' ουσία αποτελεί σημαντικό υποσύνολο μιας σύγχρονης τουριστικής πολιτικής. Οι δημιουργοί "εμπειριών" επιζητούν να αποσπάσουν από τον τουρίστα/καταναλωτή το χρόνο, την προσοχή και τον οβολό του.Ως πρωταγωνιστής στη δημιουργία τέτοιων εμπειριών οφείλει να δρα και να ενεργεί και η Ελλάδα, και ειδικότερα το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, καθώς ιδιαίτερα η πολιτιστική κληρονομιά της χώρας αποτελεί ένα μοναδικό πόρο που μπορεί να προσφέρει πραγματικά μοναδικές εμπειρίεςΘεωρούμε βέβαιο ότι το πολιτιστικό απόθεμα μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στην ανάπτυξη βιώσιμων τουριστικών επενδύσεων»!

Δηλαδή, το «όραμα» του ΥΠΠΟ είναι να μετατρέψει την Αρχαιολογική Υπηρεσία σε... «δημιουργό εμπειριών» των πελατών των μεγάλων τουριστικών γραφείων. Η Λ. Μενδώνη είχε προσθέσει ότι «οι αρχαιολογικοί χώροι αποτελούν πόλους γύρω από τους οποίους αναπτύσσονται οικονομικές δραστηριότητες και δημιουργούνται μια σειρά από υπηρεσίες, που με τη σειρά τους παράγουν έμμεσα, πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα στην οικονομία κάθε τόπου», αποφεύγοντας φυσικά να «θυμίσει» πως λόγος γίνεται για την καπιταλιστική οικονομία που δεν αφορά «όλους», αλλά ελάχιστους.
Βέβαια, χρήματα για την επίτευξη αυτών των στόχων υπάρχουν. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν, η απορροφητικότητα του ΕΣΠΑ στον πολιτισμό άγγιζε (σ.σ. με στοιχεία μέχρι το Μάρτη) το 23%, με ενταγμένα 378 έργα, συνολικού προϋπολογισμού άνω των 531 εκατ. ευρώ. Την ίδια στιγμή η κατάσταση στην Αρχαιολογική Υπηρεσία πηγαίνει από το κακό στο χειρότερο, ενώ ο κρατικός προϋπολογισμός για τον πολιτισμό όχι μόνο παραμένει κολλημένος, εδώ και δεκαετίες, στο 0,5%, αλλά υφίσταται συνεχόμενο «τσεκούρι». Θυμίζουμε ότι τον περασμένο Μάρτη τροποποιήθηκε - προς τα κάτω - η κατανομή των πιστώσεων του προϋπολογισμού του τρέχοντος έτους. Οπως προκύπτει από τη σχετική απόφαση του, τότε, υπουργού Πολιτισμού - Τουρισμού, στις 5 Μάρτη, η μείωση του προϋπολογισμού μόνο για τον πολιτισμό (πολιτιστική κληρονομιά και σύγχρονος πολιτισμός) ανέρχεται στα 14,6 εκατ. ευρώ (306,5 εκατ. ευρώ από 321,1 εκατ. ευρώ) ή 4,7%.
Τα μνημεία «υπάρχουν» μόνο ως εμπορεύματα...

 
Στην εισήγηση της ημερίδας του Μάρτη επαναλήφθηκε η «κριτική» του ΠΑΣΟΚ προς την κυβέρνηση της ΝΔ το 2006 ότι «στο ΕΣΠΑ δεν προβλέφθηκε και δεν εξασφαλίστηκε αυτόνομο Επιχειρησιακό Πρόγραμμα για τον Πολιτισμό, αλλά ούτε και για τον Τουρισμό, παρά το γεγονός ότι οι δύο αυτοί τομείς είχαν διαχειριστεί αποτελεσματικά τις δράσεις τους στο Γ' ΚΠΣ. Στην απόφαση αυτή, που ελήφθη το 2006, δεν μέτρησε το γεγονός ότι οι δύο αυτοί κλάδοι αποτελούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας και μπορούν να συμβάλουν καθοριστικά στην αναπτυξιακή της προοπτική».
«Ετσι», συνέχιζε η εισήγηση, «στο Προγραμματικό Κείμενο του ΕΣΠΑ 2007 - 2013 οι τομείς του Τουρισμού και του Πολιτισμού περιορίστηκαν στο επίπεδο των Γενικών Στόχων (3 και 17). Ο Γενικός Στόχος 3 αφορά στη "Διαφοροποίηση του τουριστικού προϊόντος της χώρας" και ο Γενικός Στόχος 17 στην "Ανάδειξη του Πολιτισμού ως ζωτικού παράγοντα της οικονομικής ανάπτυξης της χώρας". Με αυτά τα δεδομένα οφείλαμε από το 2009 και μετά, ενιαίο ΥΠ.ΠΟ.Τ. να εξειδικεύσουμε κατ' ουσίαν εκ του μηδενός το Πρόγραμμα των Τομέων Πολιτισμού και Τουρισμού, με σκοπό τη σύζευξη και την αρμονική συνύπαρξη των δύο παραπάνω στόχων που έθεσε η Δ' Προγραμματική Περίοδος.
Η σύζευξη επιχειρήθηκε με γνώμονα τις εξής παραδοχές:
Ο Πολιτισμός σε επίπεδο ειδικών στόχων αναγνωρίζεται ως αναπτυξιακό εργαλείο, το οποίο έχει πολλά να προσφέρει σε πολλαπλά επίπεδα, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά στην περιφερειακή ανάπτυξη.
Οι τόποι αναμορφώνονται με επίκεντρο τη διαχρονική πολιτιστική δημιουργία και την αισθητική ποιότητα των υλικών αγαθών και των υπηρεσιών που συνιστούν ουσιαστικό κεφάλαιο. Η χρήση των πολιτιστικών αγαθών επιδρά όχι μόνον στις συμβολικές αξίες, αλλά και στις πραγματικές αξίες ανάπτυξης των περιοχών, δηλαδή στην πραγματική οικονομία τους.
Το πολιτιστικό απόθεμα συμβάλλει καθοριστικά και στην ανάπτυξη βιώσιμων τουριστικών επενδύσεων. Τα μνημεία και οι αρχαιολογικοί χώροι αποτελούν πόλους γύρω από τους οποίους αναπτύσσονται σημαντικές οικονομικές δραστηριότητες. Η βάση αυτών των οικονομικών δραστηριοτήτων βασίζεται στο γεγονός ότι αποτελούν πόλους έλξης επισκεπτών σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και διεθνές επίπεδο. Αυτή καθαυτή η ύπαρξη και ανάδειξη του μνημειακού πλούτου αποτελεί τη βάση σημαντικών οικονομικών δραστηριοτήτων.
Στην επιλογή των έργων Πολιτισμού που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ υιοθετήσαμε τις έξι βασικές αρχές που τίθενται στη Διεθνή Χάρτα Πολιτιστικού Τουρισμού, που καθιέρωσε το 1999 η Διεθνής Επιτροπή Μνημείων και Τόπων της UNESCO:
Απόκτηση εμπειριών και κατανόηση του πολιτισμού και ιδιαίτερα της πολιτιστικής κληρονομιάς
Βιώσιμη διαχείριση της δυναμικής σχέσης πολιτιστικής κληρονομιάς και τουρισμού
Σχεδιασμός για μοναδική και ψυχαγωγική εμπειρία του επισκέπτη
Ωφέλεια της κοινότητας υποδοχής από τη συντήρηση και ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς και τον τουρισμό
Η τουριστική προβολή να προστατεύει και να προωθεί την πολιτιστική κληρονομιά».
Η πρόταση «αυτή καθαυτή η ύπαρξη και ανάδειξη του μνημειακού πλούτου αποτελεί τη βάση σημαντικών οικονομικών δραστηριοτήτων» είναι η «επιτομή» της πολιτικής εμπορευματοποίησης του πολιτισμού. Είναι, πολύ περισσότερο, η ουσία της ύπαρξης του καπιταλισμού: Οτιδήποτε, κυριολεκτικά, μπορεί να αποτελέσει εν δυνάμει πηγή κέρδους και να μετατραπεί σε εμπόρευμα. Στην προκειμένη περίπτωση, και μόνο που... υπάρχουν οι αρχαιότητες, «τρέχουν» τα «σάλια» του κεφαλαίου.
Βέβαια, η εισήγηση αδικούσε τις κυβερνήσεις της ΝΔ, αφού είχαν ακριβώς το ίδιο αντιδραστικό και επικίνδυνο πλαίσιο και προσανατολισμό στο ΕΣΠΑ. Σε ανάλογη σύσκεψη το 2008, ο τότε υπουργός Πολιτισμού, Μ. Λιάπης, σημείωσε, μεταξύ άλλων: «Να βρούμε εκείνα τα έργα που θα αποδώσουν άμεσα στον πολίτη. Για μας οι αρχαιολογικοί χώροι τον 21ο αιώνα δεν μπορούν να παραμένουν μαυσωλεία. Οφείλουμε να τα εντάξουμε στη ζωή των πόλεων. Να συνδέσουμε τους αρχαιολογικούς χώρους με το σύγχρονο πολιτισμό, με καθημερινές δράσεις». Αυτά τα έλεγε ενώ ήδη η... «κοινωνία των πολιτών» («Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις», «πολιτιστικά ιδρύματα» του κεφαλαίου, «φίλοι» των αρχαίων θεάτρων κ.λπ.) είχε «χωθεί» για τα καλά ακόμη και σε θεσμοθετημένα κρατικά όργανα (π.χ. Συμβούλιο Χορηγιών στο υπουργείο Πολιτισμού). Επιπλέον, ήδη από το 2007 είχε γίνει καθαρός ο ταξικός προσανατολισμός του ΕΣΠΑ υπέρ του κεφαλαίου, με το υπουργείο Πολιτισμού να λέει ότι οι προτάσεις του για το ΕΣΠΑ κινούνται σε «βασικούς άξονες», όπως «η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας για την αξιοποίηση του πολιτιστικού προϊόντος (...)» και η «διαρκής αλληλεπίδραση του πολιτισμού με στρατηγικούς τομείς, με ιδιαίτερη έμφαση στην Παιδεία και τον Τουρισμό». Εδώ αξίζει να θυμίσουμε ότι αμέσως μετά το ΠΑΣΟΚ έκανε το υπουργείο Πολιτισμού - Τουρισμού και τώρα έχουμε «συγχώνευση» των υπουργείων Παιδείας και Πολιτισμού...
Επιπλέον, πάλι ο Μ. Λιάπης, μιλώντας σε τοπικούς φορείς για το ΕΣΠΑ, έλεγε ότι «οι οικονομικές δυνατότητες του ΥΠΠΟ είναι δεδομένες» (σ.σ. δηλαδή χάλια...) άρα το ΕΣΠΑ προετοιμαζόταν από τότε ως η... «κιβωτός» της πολιτιστικής πολιτικής.
Θέσεις εργασιακής «γαλέρας»
Ενα άλλο «χαρακτηριστικό» του ΕΣΠΑ είναι ότι «συνοδεύεται» από τη ρητορική περί της «δημιουργίας έμμεσων και άμεσων θέσεων εργασίας». Πριν ένα χρόνο, το καλοκαίρι του 2011, ο Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων (ΣΕΚΑ) σε ανακοίνωσή του παρέπεμπε στη «διακήρυξη» του τότε υπουργού Πολιτισμού, Π. Γερουλάνου, ότι «στο χώρο του πολιτισμού "τα έργα συνεχίζονται χωρίς καθυστέρηση" και ότι "πάνω από 300 αρχαιολογικά μνημεία και μουσεία ανά την επικράτεια έχουν ενταχθεί στο πρόγραμμα του ΕΣΠΑ, ενώ περίπου άλλα 50 βρίσκονται στο δρόμο προς αξιολόγηση", θέλοντας να πείσει την κοινή γνώμη ότι η διαχείριση της πολιτισμικής μας κληρονομιάς δεν θα πέσει θύμα της οικονομικής κρίσης».
Ομως, συνέχιζε ο ΣΕΚΑ, «η πραγματικότητα που βιώνουμε εμείς, οι εργαζόμενοι στο χώρο, είναι διαφορετική». Πώς, για παράδειγμα, θα εκτελεστούν αυτά τα έργα, όταν «πολλές υπηρεσίες στην περιφέρεια στελεχώνονται μόνο από το διευθυντή, ενώ στο σύνολό τους δεν έχουν ούτε το απαραίτητο αναλώσιμο υλικό;». Ανέφεραν τις μεγάλες καθυστερήσεις στην καταβολή των μισθών στους αρχαιολόγους και στο άλλο προσωπικό των έργων ΕΣΠΑ, καθώς και τις περικοπές προϋπολογισμών σε έργα ΕΣΠΑ, «με αιτιολογία την έλλειψη οικονομικών πόρων», με αποτέλεσμα... να «προκηρύσσονται έργα αναστήλωσης και ανάδειξης σημαντικών αρχαιολογικών χώρων, χρηματοδοτούμενα από το ΕΣΠΑ, χωρίς να προβλέπεται η προκήρυξη θέσεων αρχαιολόγων»! Ως παράδειγμα ανέφεραν το έργο «Αποκατάσταση - ανάδειξη Ανακτόρου και αρχαιολογικού χώρου Κνωσού», το έργο «Α' Αρχαίο Θέατρο» και το έργο «Ανάδειξη Αρχαιολογικού Χώρου Κραννώνος Νομού Λάρισας» της ΙΕ' Εφορείας Αρχαιοτήτων.
Ας δούμε ακόμη πιο συγκεκριμένα πώς εκλαμβάνει το αστικό κράτος τη «δημιουργία» θέσεων εργασίας. Στην εισήγηση στην ημερίδα για το ΕΣΠΑ του περασμένου Μάρτη σημειωνόταν ότι «αυτό που θα πρέπει να επισημανθεί και να τονιστεί ιδιαίτερα, κυρίως σήμερα, με την ανεργία να αυξάνεται καταγράφοντας πρωτοφανή αρνητικά ρεκόρ, είναι η συνεισφορά των έργων του Πολιτισμού στην αύξηση της απασχόλησης και στην καταπολέμηση του κοινωνικού προβλήματος της ανεργίας, αφού στα ενταγμένα αρχαιολογικά έργα, που εκτελούνται με αυτεπιστασία, απασχολούνται περίπου 3.000 εργαζόμενοι.
Επιπρόσθετα, ο τομέας του πολιτισμού συμβάλλει στη γενικότερη προσπάθεια για την αύξηση της απασχόλησης, μετέχοντας ενεργητικά στα προγράμματα της κοινωφελούς εργασίας, που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του Ε.Π. "Ανάπτυξη Ανθρώπινου Δυναμικού" (...) Πολύ σύντομα θα εκδοθεί η σχετική πρόσκληση που θα εξειδικεύσει τους όρους εφαρμογής των προγραμμάτων αυτών στον χώρο του ΥΠ.ΠΟ.Τ».
Ετσι κι έγινε. Θυμίζουμε όμως ότι πρόκειται για πρόγραμμα της ΕΕ, που η χρηματοδότησή του «αποτελεί εξολοκλήρου δημόσια δαπάνη» που «προέρχεται από κοινοτικούς και εθνικούς πόρους» και τα χρήματα αυτά θα δίνονται στις «ΜΚΟ», για να προσλαμβάνουν κόσμο κάθε ειδικότητας για τις ανάγκες της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας. Δηλαδή, οι «ΜΚΟ» θα είναι «μαγαζιά» ενοικίασης εργατικής δύναμης!
Ηδη στις 30/4 το ΥΠΠΟΤ, με έγγραφό του, ζήτησε από τις Εφορείες Αρχαιοτήτων να κάνουν «καταγραφή αναγκών σε προσωπικό των Περιφερειακών και Ειδικών Περιφερειακών Υπηρεσιών ΥΠΠΟΤ στο χώρο των υπηρεσιών κοινωνικού χαρακτήρα», για την «αντιμετώπιση κυρίως αναγκών φύλαξης των αρχαιολογικών χώρων και μουσείων, που δεν χαρακτηρίζονται ως πάγιες και διαρκείς και δεν μπορούν να καλυφθούν από το υπάρχον μόνιμο προσωπικό (π.χ. επιμήκυνση χρόνου επισκεψιμότητας αρχαιολογικών χώρων σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους αιχμής της τουριστικής κίνησης)»! Ιδού πώς θα καλύψουν τις ελλείψεις της φύλαξης: Ούτε καν με την εργασιακή ομηρία των συμβασιούχων, αλλά με όρους εργασιακής «σκλαβιάς» και με «αφεντικά» τις «ΜΚΟ»!
Δε σταματάνε, όμως, στη φύλαξη: «Επιπροσθέτως, σκοπείται η συνδρομή δράσεων με αναπτυξιακή διάσταση, όπως για παράδειγμα εργασίες που συμβάλλουν στη διευκόλυνση της προσβασιμότητας αρχαιολογικών χώρων, μνημείων και μουσείων (...) Οι συμπράττοντες φορείς (σ.σ. "ΜΚΟ" και Εφορείες Αρχαιοτήτων) πρέπει να χαρτογραφήσουν τις ανάγκες τους στο χώρο των υπηρεσιών κοινωνικού χαρακτήρα, με στόχο την αποτελεσματική λειτουργία τους και τη διασφάλιση της επισκεψιμότητας των αρχαιολογικών χώρων, μνημείων και μουσείων», καθώς και «σε εργασίες προστασίας, ανάδειξης και συντήρησης αρχαιολογικών χώρων, μνημείων, μουσείων και εν γένει πολιτιστικών υποδομών, οι οποίες συμβάλλουν στη διασφάλιση της προσβασιμότητας των πολιτιστικών χώρων στο ευρύ κοινό, αλλά και σε ειδικές κοινωνικές ομάδες (π.χ. ΑμΕΑ)». Δηλαδή... σχεδόν τα πάντα... συμπεριλαμβανομένου και του ΕΣΠΑ...












7ημέρες
Ριζοσπάστης

ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - Πολιτική που πυροδοτεί ρατσιστικές επιθέσεις φασιστοειδών



Eurokinissi
Επικίνδυνα αντιδραστικά παιχνίδια παίζει η κυβέρνηση που με την πολιτική της πυροδοτεί τη ρατσιστική βία και τις φασιστικές επιθέσεις σε βάρος μεταναστών. Τα γεγονότα των προηγούμενων ημερών στην Κόρινθο είναι χαρακτηριστικά. Η «Χρυσή Αυγή» ανέλαβε ρόλο ταγμάτων εφόδου και τα μέλη της, με εξάρτυση που χρησιμοποιούν αστυνομικοί, συγκεντρώθηκαν έξω από το στρατόπεδο στην Κόρινθο στο οποίο είχαν μεταφερθεί μετανάστες που είχαν συλληφθεί ύστερα από τις απάνθρωπες επιχειρήσεις της Αστυνομίας.
Θυμίζουμε ότι με την έναρξη του λεγόμενου «Ξένιου Δία» ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, Ν. Δένδιας, έκανε λόγο για «ανακατάληψη της πόλης» (σ.σ. κάτι που είχε χρησιμοποιήσει προεκλογικά και ο Αντ. Σαμαράς), ενώ η συγκυβέρνηση επαναλαμβάνει σε όλους τους τόνους ότι «η χώρα βρίσκεται σε κατάσταση απόλυτου κινδύνου». Αυτά είναι που πυροδοτούν τη ρατσιστική βία, τις ρατσιστικές επιθέσεις που αυξάνονται καθημερινά και τη δράση φασιστικών ομάδων που παίρνουν στο κυνήγι μετανάστες. Η λογική που έχουν καλλιεργήσει όλα τα προηγούμενα χρόνια είναι ότι για όλα φταίνε οι μετανάστες. Πατούν πάνω σε πραγματικό, ιδιαίτερα οξυμένο πρόβλημα και το εκμεταλλεύονται για να θέσουν σε εφαρμογή επικίνδυνα σχέδια. Ολο και πιο συχνά εμφανίζονται φασιστοειδή, «χρυσαυγίτες» να επιτίθενται και να διοργανώνουν συγκεντρώσεις ενάντια σε εξαθλιωμένους, πεινασμένους ανθρώπους, ακόμα και σε μετανάστες που έχουν συλληφθεί και οδηγούνται σε χώρους κράτησης για να απελαθούν. Με ευθύνη της κυβέρνησης καλλιεργούνται στη συνείδηση του λαού αντιδραστικές, ρατσιστικές αντιλήψεις και συμπεριφορές. Απλά θυμίζουμε ότι οι ίδιοι που σήμερα ρίχνουν νερό στο μύλο της «Χρυσής Αυγής», οι ίδιοι, εκφράζοντας ταξικά συμφέροντα, κάλεσαν ανοιχτά εδώ ξένους εργάτες, ευνόησαν την παρουσία τους εδώ χρόνια ολόκληρα, κρατώντας τους όμως δίχως δικαιώματα.
Για παράδειγμα, το Γενάρη του 1991, ο τότε πρωθυπουργός, Κ. Μητσοτάκης, επικεφαλής πολυμελούς αντιπροσωπείας (ανάμεσά τους ο σημερινός πρωθυπουργός, Αντ. Σαμαράς, τότε ΥΠΕΞ, και η Ντ. Μπακογιάννη), επισκέφθηκε τα Τίρανα για συνομιλίες με την αλβανική κυβέρνηση και ανάμεσα στα θέματα ήταν και η εισροή μεταναστών για να δουλέψουν ως φτηνή εργατική δύναμη σε έργα που είχαν προγραμματιστεί. Τα ρεπορτάζ εκείνης της εποχής έγραφαν: «Αυτό που (...) παρουσίασε χθες στη Δερβιτσάνη ο Κ. Μητσοτάκης ως "άνοιγμα των συνόρων" είναι στην πραγματικότητα η δήλωση Σαμαρά το βράδυ της Κυριακής (...) Δηλαδή ότι: "Η ελληνική πρεσβεία στα Τίρανα θα αυξήσει τη ροή των θεωρήσεων (εκδόσεις βίζας) διάρκειας μέχρι ενός έτους για τους Αλβανούς υπηκόους"».
Παρέμβαση του ΚΚΕ
Με αφορμή αυτές τις εξελίξεις το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ την περασμένη Παρασκευή εξέδωσε ανακοίνωση με τίτλο «Η "ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ" χιτλερικό τάγμα εφόδου - Υποκρίνεται τον προστάτη του λαού, ενώ είναι δολοφονικό όπλο του συστήματος κατά του λαού».
Ολόκληρη η ανακοίνωση έχει ως εξής:
«Τα χτεσινά γεγονότα στην Κόρινθο και άλλα που προηγήθηκαν σε διάφορες πόλεις, όπου οι τραμπούκοι της "Χρυσής Αυγής" με στρατιωτική εξάρτυση επιδόθηκαν σε άγριες επιθέσεις και ξυλοδαρμούς μεταναστών, δίχως κανείς να συλληφθεί, επιβεβαιώνουν ότι η "Χρυσή Αυγή" αποτελεί τον πιο λυσσασμένο μηχανισμό του συστήματος, ο οποίος προετοιμάζεται συστηματικά, έχοντας τελικό στόχο το τσάκισμα του λαϊκού κινήματος.
Με προμετωπίδα το κυνήγι των μεταναστών, η ηγεσία της "Χρυσής Αυγής" κρύβει επιμελώς τους πραγματικούς στόχους της και εμφανίζεται ως φιλολαϊκή οργάνωση, που μάλιστα αναλαμβάνει αυτόκλητα τη δήθεν υπεράσπιση των φτωχών και αδυνάτων. Αξιοποιεί με αυτόν τον τρόπο τη δίκαιη αγανάκτηση πολλών εργαζομένων και εξαθλιωμένων, θυμάτων της αστικής πολιτικής και του σάπιου αστικού πολιτικού συστήματος, για να τους εγκλωβίσει στην πιο αντιδραστική κατεύθυνση υπηρέτησης του καπιταλιστικού συστήματος. Η κυβερνητική πολιτική ενισχύει τέτοιες δραστηριότητες σαν της "Χρυσής Αυγής".
Το μεταναστευτικό είναι ένα σύνθετο πρόβλημα που οι αιτίες του βρίσκονται στο ίδιο το εκμεταλλευτικό σύστημα, στους άδικους πολέμους των ιμπεριαλιστών συμμάχων της "Χρυσής Αυγής", στην πολιτική της ΕΕ και των ελληνικών κυβερνήσεων απέναντι στους μετανάστες. Τα δουλεμπορικά κυκλώματα, καθώς και οι μαφίες διαφόρων εθνικοτήτων δρουν ανενόχλητα σε συνεργασία με τον ελληνικό υπόκοσμο, υπό τα όμματα της αστυνομίας και σε καμιά περίπτωση δεν ταυτίζονται με τη συντριπτική πλειοψηφία των μεταναστών που είναι θύματα.
Το μεταναστευτικό πρόβλημα δεν αντιμετωπίζεται με τους αλαλαγμούς τραμπούκων, τους ξυλοδαρμούς και τις διώξεις πεινασμένων ανθρώπων, τους οποίους εξάλλου πολλοί εργοδότες και άλλοι χρειάζονται για να αυγαταίνουν τα κέρδη τους. Η φτώχεια, η εκμετάλλευση και η ανεργία είναι οι συνδετικοί κρίκοι ανάμεσα στους Ελληνες και στους αλλοδαπούς εργάτες και στον κοινό εχθρό τους, την κεφαλαιοκρατία. Γι' αυτό και ο αγώνας πρέπει να είναι κοινός ενάντια στην ΕΕ, στο ντόπιο κεφάλαιο και στις καπιταλιστικές κυβερνήσεις γενικότερα. Η πολιτική της "Χρυσής Αυγής" στηρίζει τους εφοπλιστές, τους βιομήχανους και τους τραπεζίτες, γι' αυτό και παρά τις φιλολαϊκές κορόνες της κόπτεται υπέρ της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας. Μόνο καλά λόγια θα βρει καθένας στα κείμενά της γι' αυτούς που φοροαπαλλάσσονται, απολαμβάνουν προνόμια, συγκροτούν απεργοσπαστικούς μηχανισμούς, διαμορφώνουν συνθήκες γαλέρας για τους εργαζόμενους, αυξάνοντας διαρκώς τα κέρδη τους. Υπερασπίζεται όλες τις βασικές πολιτικές επιλογές της αστικής τάξης.
Η δράση της "Χρυσής Αυγής" διαπλέκεται με μηχανισμούς στα Σώματα Ασφαλείας και στο Στρατό, εκφράζεται και με προβοκάτσιες κουκουλοφόρων, όπως στην επίθεση κατά της συγκέντρωσης του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα, όπου κουκουλοφόροι, αστυνομικοί και "γνωστοί άγνωστοι", στους οποίους βρίσκονταν και στοιχεία του υποκόσμου, έδρασαν δολοφονικά με ρόπαλα, βόμβες μολότοφ, πέτρες, ακόμα και με χημικά εναντίον των συγκεντρωμένων.
Ο λαός πρέπει να τους απομονώσει. Να μην ξεγελαστεί από θεατρινισμούς τύπου διανομής τροφίμων και ψευτοαγαθοεργίες. Είναι το κόλπο για να συγκινηθούν τα πολιτικά πιο ανώριμα τμήματα του λαού και της νεολαίας.
Οσο η καπιταλιστική οικονομική κρίση οξύνεται και η χρεοκοπία του λαού διαγράφεται ακατάσχετη, τόσο πιο μπροστά τους θα βρίσκουν οι εργαζόμενοι το οπλισμένο χέρι της "Χρυσής Αυγής". Τη δράση δολοφονικών οργανώσεων, μαζί και της κρατικής καταστολής, μπορεί και πρέπει να την αντιμετωπίσει και να τη βάλει στο περιθώριο μόνο ο οργανωμένος λαός που παλεύει για τη δική του εξουσία».

















Ριζοσπάστης

Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

Λαϊκή Συσπείρωση Αγ.Νικολάου : Γιατί αγωνιζόμαστε κατά των ιδιωτικοποιήσεων σε λιμάνια και μαρίνες και ποιο πλαίσιο αγωνιστικής δράσης θα μας οδηγήσει στις πρώτες νίκες



Φανταστείτε σχολεία που δεν θα χουν να πληρώσουν ούτε το πετρέλαιο θέρμανσης το οποίο αυξάνεται από φέτος 45%. Φανταστείτε νοσοκομεία όπου λείπουν γάζες, γιατροί, σφραγίσματα και νοσοκόμες. Φανταστείτε μια παραθαλάσσια πόλη που δεν έχει δικό της λιμάνι ή μαρίνα αφού τα δικαιώματα στις παραθαλάσσιες υποδομές, τις παραλίες και τις πύλες επικοινωνίας με τον έξω κόσμο, θα τα νέμεται ένας ιδιώτης. Φανταστείτε ότι όπου και να βρεθείτε θα αντικρίζετε ενεργειακά βουνά, ξηλωμένα δάση, δρόμους και δίκτυα να χαράζουν τις βουνοκορφές που γέννησαν το πολιτισμό, όπου η φύση, η γη, το νερό, ο αέρας θα μετατρέπεται από κοινωνικό αγαθό, σε εμπόρευμα που θα στο πουλούν οι ξένοι.

Ε, ας σταματήσουμε να φανταζόμαστε. Δεν περιγράφουμε μια φανταστική χώρα. Περιγράφουμε το τόπο μας. Αυτόν που μας παραδώσαν οι γονείς μας. Αυτόν τον τόπο, που η κλίκα της ντόπιας και της ξένης πλουτοκρατίας που κυβερνάει σήμερα, θέλει να εκποιήσει. Όχι για να σωθεί η πατρίδα, όπως θέλουν να μας πείσουν αλλά για να μεγαλώσουν αυτοί οι ίδιοι την κερδοφορία τους και να μετατρέψουν την πατρίδα μας σε δουλοπαροικία και το λαό μας σε φόρου υποτελείς δουλοπάροικους.

Ο κοινωνικός πόλεμος έχει αρχίσει. Είναι μέσα στα σπίτια μας. Θύματα του όλοι μας. Μοιράζουν φτώχεια, ανεργία, κακή υγεία, κακή παιδεία, μηδενική πρόνοια για τους πιο αδυνάτους, αυξημένη κοινωνική βία.

Ένα κεφάλαιο αυτού του πολέμου ήρθαμε να συζητήσουμε και σήμερα. Αυτό της ιδιωτικοποίησης της μαρίνας ή του λιμανιού ή και των δύο μαζί. Δεν ξέρουμε βέβαια τι ακριβώς θα εκποιηθεί ούτε εμείς, ούτε οι υπουργοί οι ίδιοι. Η τρόικα καθ’ όπως φαίνεται, δεν τους ενημερώνει πια καν για το τι θα πουλήσουν, πώς θα το πουλήσουν και πόσο θα το πουλήσουν. Δεν υπάρχει ούτε κοινοβούλιο, ούτε εκτελεστική εξουσία, ούτε δικαστική μα ούτε και σύνταγμα. Οι υπογραφές έχουν πέσει και τώρα οι δανειστές θα διασφαλίσουν τα κέρδη τους μέσα από το ξεπούλημα της ιδιωτικής περιουσίας του δημοσίου. Κάθε ευρώ από αυτό το γιουρούσι δεν θα πηγαίνει ούτε για συντάξεις, ούτε για σχολειά, ούτε για νοσοκομεία. Θα πηγαίνει για την εξυπηρέτηση του χρέους. Ποιος θα δίνει αυτά τα λεφτά; Μα προφανώς κάποιος από το ελληνικό ή διεθνές τζετ σετ που στη κρίση βλέπει ευκαιρία πλουτισμού. Με τι όρους θα γίνεται το πάρτυ; Μα προφανώς με όρους ξεπουλήματος όπως έγινε με την αγροτική τράπεζα αφού «Γιάννης κερνά, Γιάννης πίνει»… Ποια θα ναι τα θύματα από το μεγάλο φαγοπότι. Μα φυσικά οι συνήθεις ύποπτοι. Όλοι εμείς που μοιρολατρικά κάναμε την απώλεια συνήθειά μας.

Ποιες επιπτώσεις εντοπίζουμε από μια πρώτη εκτίμηση της κατάστασης.
  • Ο Άγιος Νικόλαος χάνει την δυνατότητα παρέμβασης σε ένα χώρο που είναι η καρδιά της πόλης. Το τι θα υλοποιείται ή θα ξηλώνεται από τους χώρους του λιμανιού, του παραλιακού, της λίμνης, της μαρίνας θα αποφασίζεται από τον ιδιώτη επενδυτή. Έτσι οι πολίτες θα χάσουν το δικαίωμά τους να αποφασίζουν έστω δια αντιπροσώπων για την βιτρίνα της πόλης τους. Δεν θα υπάρχει με λίγα λόγια κοινωνικός έλεγχος. Η πρόσβαση στη μαρίνα και το λιμάνι δεν θα είναι ελεύθερη για τις οικογένειες ντόπιων και ξένων που επισκέπτονται τους χώρους του κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες σε αναζήτηση δροσιάς. Επίσης οι ερασιτέχνες και επαγγελματίες αλιείς πιθανών να πεταχτούν έξω από χώρους ελλιμενισμού, γιατί στις θέσεις τους θα προτιμούνται όσοι μπορούν να πληρώνουν αδρά. Τον ίδιο κίνδυνο διατρέχουν τα ναυταθλητικά σωματεία κι οποιαδήποτε άλλη κοινωνική δραστηριότητα δεν αποφέρει κέρδη. Οι αντίστοιχες κοινωνικές και ναυταθλητικές εκδηλώσεις θα περνούν από την έγκριση του ιδιώτη. Το πάρκινγκ θα κλείσει ή θα ιδιωτικοποιηθεί… με αποτέλεσμα ότι εισπράττει από εκεί ο Δήμος να χαθεί και να πάει στα χέρια του ιδιώτη. Ακόμα χειρότερα θα είναι τα πράματα αν ο ιδιώτης αποφασίσει να απαγορέψει το πάρκινγκ σε μη ένοικους της μαρίνας. Φανταστείτε επίσης τι θα γίνει αν στο λιμάνι (που πιθανώς κι αυτό να ιδιωτικοποιηθεί) απαγορευτεί το παρκάρισμα λεωφορείων και αυτοκινήτων. Όσοι ζούμε σε αυτή τη πόλη, καταλαβαίνουμε τις συνέπειες για την επισκεψιμότητα και την τουριστική κίνηση στο κέντρο.
  • Μελετώντας τα αποτελέσματα χρήσεως της μαρίνας από τη στιγμή που πέρασε στη ΔΑΕΑΝ, έχουμε να παρατηρήσουμε ότι η διαχείριση της αφήνει στο δήμο ένα πολύ σοβαρό ποσό, που θα το χαραχτηρίζαμε και κρίσιμο μια που στην εποχή μας η ελλιπής χρηματοδότηση από τους κεντρικούς αυτοτελείς πόρους, δημιουργεί προβλήματα στοιχειώδους κάλυψης λειτουργικών αναγκών. Με την ιδιωτικοποίηση αυτά τα κέρδη θα κλαπούν από τα ταμεία του Δήμου και θα μεταφερθούν στα χέρια του ιδιώτη. Δεν λέμε τον όρο θα κλαπούν τυχαία. Η μαρίνα είναι με βάση τους νόμους παραχωρημένη για 40 χρόνια στο Δήμο από τον ΕΟΤ. Ο Δήμος Αγίου Νικολάου απαίτησε και σχεδίασε την κατασκευή της. Ήταν όπως αποδείχθηκε ένα έργο πνοής που όλα αυτά τα χρόνια παρ’ όλες τις διενέξεις δήμου και λιμενικού ταμείου, απορρόφησε ένα σημαντικό ποσό επενδύσεων για να φτάσει σήμερα να είναι μια από τις καλύτερες μαρίνες στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις εντυπώσεις των πελατών της. Έχουμε δει και στην Ισπανία, ιδιωτικές μαρίνες να βουλιάζουν στην εγκατάλειψη και δεν θέλουμε να ακολουθηθεί ένα τέτοιο μοντέλο. Τα λεφτά λοιπόν που αποφέρει η μαρίνα θα χαθούν. Ο ιδιώτης ξέρουμε πολύ καλά ότι για να αυξήσει τα κέρδη του και θα πληρώσει το προσωπικό του χειρότερα και τις τιμές ελλιμενισμού θα αυξήσει, με τραγικά αποτελέσματα για τις αφίξεις και τις διανυκτερεύσεις. Θέλει πραγματικά κανείς να ρισκάρει μια τέτοια προοπτική στις δύσκολες τουριστικές σαιζόν που έρχονται; Επίσης είναι γνωστό ότι η μαρίνα σήμερα ενισχύει τη ντόπια αγορά, με την προμήθεια υλικών ανεφοδιασμού, καυσίμων αλλά και με ντόπιους επαγγελματίες υδραυλικούς, ηλεκτρολόγους κλπ δίνοντας έτσι στη πόλη ένα ποσοστό από τα κέρδη της. Μα και οι φιλοξενούμενοι βρίσκουν τα απαραίτητα για τη διαμονή τους από τα μαγαζιά της πόλης. Αντίθετα ο ιδιώτης θα ψάξει φθηνότερα υλικά από μεγάλες υπεραγορές εντός ή εκτός Ελλάδας. Ενδέχεται μάλιστα να κάνει και μια δική του υπεραγορά εντός των εγκαταστάσεων της μαρίνας, να δημιουργήσει ένα ακόμα all inclusive και να ανταγωνιστεί τη τοπική αγορά με συνέπεια περισσότερα λουκέτα κι ανεργία. Όσο για το προσωπικό που θα απασχολεί για συντηρήσεις και τους υπαλλήλους ούτε λόγος να γίνεται… Θα τους ανανεώνει (απολύει) χωρίς αποζημίωση, θα είναι με ελαστικές σχέσεις εργασίας και με ανασφάλιστη εργασία. Ας δούμε τι καθεστώς γενικεύεται στα ξενοδοχεία και θα καταλάβουμε.
  • Για τον προβληματισμό των Αγιονικολιωτών σχετικά με την ιδιωτικοποίηση πρέπει να πούμε και τα εξής. Κάθε λιμένας ή τουριστικός λιμένας (μαρίνα) είναι και μια πύλη της ίδιας της χώρας με τον κόσμο. Κάθε χώρα επιθυμεί να έχει τον έλεγχο για το ποιοι εισέρχονται και τι εισέρχεται σε ένα τόπο. Επειδή θα υπάρχει ο ιδιοκτήτης του λιμανιού, αυτός ο έλεγχος αμβλύνεται εάν το επιδιώξει ο ιδιώτης. Εμείς επισημαίνουμε τους κινδύνους κυρίως σε θέματα διακίνησης ναρκωτικών, παράνομου εμπορίου αλλά και ατόμων με μη καθαρό ποινικό μητρώο. Κάποιοι θα μας πουν ότι σπεκουλάρουμε, ότι δημιουργούμε καχυποψία. Όμως έχουμε παραδείγματα από λιμάνι σε όλο τον κόσμο και στην Ελλάδα, που κάνουν τους φόβους μας να φουντώνουν. Επίσης για την ασφάλεια και την εθνική ακεραιότητα της χώρας μας, τα λιμάνια πρέπει να είναι σε δημόσιο έλεγχο. Θα σας θυμίσουμε εδώ, το τι έγινε με το πλοίο Ταχρίρ (της αποστολής «ένα καράβι για τη Γάζα») που ενώ ήταν ελλιμενισμένο στη μαρίνα, παραλίγο να έχει τη «συντροφιά» ενός ταχύπλοου εκπαιδευτικού σκάφους της Μοσάντ, γεγονός που απετράπη την τελευταία στιγμή λόγω της παρέμβασης των ναυτών της μαρίνας και του λιμενικού σώματος. Φανταστείτε απλά τι θα γινόταν αν στη μαρίνα υπήρχε Ισραηλινός, Τούρκος, Ρώσος ή Αμερικάνος ιδιώτης επενδυτής. Σκεφθείτε και τα γεωστρατηγικά συμφέροντα που μπορεί κανείς να αποκτήσει, «χτυπώντας» μια τέτοια ιδιωτικοποίηση
Για μας λοιπόν τα πράγματα είναι ξεκάθαρα. Η πόλη έχει χίλιους δυο λόγους για να αντισταθεί στην ιδιωτικοποίηση της μαρίνας. Οι εκλεγμένοι πρέπει να αντισταθούν. Και πρέπει να αντισταθούν όχι με το συνήθη τρόπο. Στον κοινωνικό πόλεμο που μας άνοιξαν, δεν απαντάς με επιτροπές και συμβολικά κλεισίματα των Δήμων σαν κι αυτά που πρότεινε ο κύριος Κουράκης. Εδώ τα πράγματα έχουν σοβαρέψει. Χρειάζεται άμεσα ενημέρωση του κόσμου γιατί κάποιοι καλοθελητές πατώντας σε σκάνδαλα του παρελθόντος απαξιώνουν πλήρως τη μαρίνα για να ανοίξουν τεχνηέντως το δρόμο στον σωτήρα-ιδιώτη. Οι απαντήσεις μας λοιπόν πρέπει να κρύβουν ανυπακοή στις άνωθεν εντολές και ανυποταξία. Για αυτό εμείς σαν Λαϊκή Συσπείρωση προτείνουμε:

Σήμερα και μέσα από το Δημοτικό Συμβούλιο, αυτό το πολιτικό όργανο λαϊκής αντιπροσώπευσης των δημοτών αυτής της πόλης, να ανακηρύξουμε ότι η μαρίνα αποτελεί πλέον περιουσία των Αγιονικολιωτών, με διαχειριστική αρχή τον Δήμο και ότι από εδώ και στο εξής παύουμε κάθε πληρωμή ενοικίου προς τον Ε.Ο.Τ.. Να τους διαμηνύσουμε ότι όποια ιδιωτικοποίηση κι αν γίνει όχι μόνο δεν θα αναγνωριστεί αλλά και θα εμποδιστεί η υλοποίησή της από τις δημοτικές αρχές, και από τους δημότες μας. Όχι μόνο δεν θα παραδώσουμε τα κλειδιά και τον επιχειρησιακό έλεγχο της μαρίνας, αλλά για να δουν πως εννοούμε τα όσα λέμε, θα προχωρήσουμε στη κατάληψη άδειων δημοσίων κτιρίων (πχ φρουραρχείο) τα οποία θα είναι τα επόμενα θύματα ξεπουλήματος και ιδιωτικοποίησης. Τα κτίρια αυτά θα στεγάσουν δημοτικές υπηρεσίες, σαν κι αυτές που χρειαζόμαστε άμεσα και που για τις οποίες θα καλούσαμε τον Αγιονικολιώτη να μας πληρώσει τα ενοίκιά τους…

Επειδή αυτό το μπρα ντε φερ με την τρόικα και τους Έλληνες αντιπροσώπους της θα είναι δύσκολο, προειδοποιητικά ας τους πούμε και το εξής. Ότι αν παρόλα αυτά επιμείνουν να ιδιωτικοποιήσουν δημόσια περιουσία, εμείς σαν δημοτικό συμβούλιο αρνούμαστε να γίνουμε συναυτουργοί στο νέο έγκλημα και στην υλοποίηση μιας ακόμα αντιλαϊκής πολιτικής. Θεωρούμε ότι μας στερείται πλέον κάθε ουσιαστική ικανότητα άσκησης αυτοδιοίκησης. Για αυτό σύσσωμο το δημοτικό συμβούλιο θα παραιτηθεί κι ας φέρουνε τους επιτρόπους να διοικήσουν το τόπο μας.

Μόνο μια τέτοια περήφανη στάση που θα ακουστεί σε όλα τα ΜΜΕ σε Ελλάδα κι εξωτερικό, ίσως μπορέσει να αλλάξει το ρου των πραγμάτων, δημιουργώντας και φαινόμενα ντόμινο στο σύστημα δουλοπαροικίας. Επειδή το Σύνταγμα έχει καταλυθεί από αυτούς, εδώ και καιρό, μια τέτοια στάση στηρίζεται πλήρως από το ακροτελεύτιο άρθρο του συντάγματος, που λέει:

H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία

Οποιαδήποτε άλλη τακτική, ρίχνει τη στάχτη μιας δήθεν αντιπαράθεσης στα μάτια του κόσμου...


.


visinokipos