ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

902 TV ONLINE

902 TV ONLINE
ONLINE

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2012

Ανακοίνωση ΠΑΜΕ για την 9μηνη απεργία των χαλυβουργών






ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Διδάγματα για το παρόν και το μέλλον .

O αγώνας των χαλυβουργών επικαιροποίησε τα πολύτιμα διδάγματα από τη γεμάτη θυσίες ιστορία του εργατικού κινήματος. Κάθε στιγμή του αγώνα τους, ήταν ένα μάθημα σημαντικό για την εργατική τάξη προκειμένου να βγάλει συμπεράσματα χρήσιμα για την ταξική πάλη.

· Δίδαξε ηρωισμό και αυτοθυσία! Οι απεργοί χαλυβουργοί δεν είχαν να αντιμετωπίσουν μόνο τον Μάνεση αλλά το σύνολο των εκμεταλλευτών τους, το πολιτικό προσωπικό της κυρίαρχης τάξης, τους κατασταλτικούς μηχανισμούς. Όλο αυτό το διάστημα, κόντρα σε θεούς και δαίμονες, υπέδειξαν υποδειγματική αντοχή και πίστη για το δίκιο της εργατικής τάξης.
· Δίδαξε το χαρακτήρα της ταξικής αλληλεγγύης! Έκανε το φαινομενικά ανέφικτο εφικτό γιατί κατορθώθηκε εργάτες να απεργούνε για εννιά μήνες ώστε να γυρίσουν οι συνάδελφοί τους απολυμένοι στη δουλειά. Ανέδειξε την εργατική αλληλεγγύη ως αναντικατάστατο όπλο της ταξικής αναμέτρησης με το κεφάλαιο. Καλλιεργήθηκε η συντροφικότητα απέναντι στον κοινό αντίπαλο, δοκιμάστηκε στη ζωή το σύνθημα «ένας για όλους και όλοι για έναν».
· Ανέδειξε το περιεχόμενο της πολύμορφης σύγκρουσης! Ο αγώνας αυτός αναπτύχθηκε κόντρα στην πολύμορφη επίθεση της εργοδοσίας, στη μοιρολατρία και στο συμβιβασμό. Βοήθησε να γίνουν ορατές οι δυσκολίες που έχει ο δρόμος της απειθαρχίας και της ανυπακοής ενάντια στους νόμους που κάνουν τη ζωή του λαού κόλαση. Το σύνθημα «όλη η Ελλάδα μια Χαλυβουργία», δόνησε αρκετές φορές τις απεργιακές συγκεντρώσεις απέναντι στη βάρβαρη πολιτική.
· Φώτισε την ανάγκη της οργανωμένης πάλης! Αναδείχτηκε ο ρόλος του σωματείου ως κέντρο του αγώνα, μακριά από τις δαγκάνες της εργοδοσίας και του κυβερνητικού συνδικαλισμού. Με πρωτοβουλίες, με τη συγκρότηση επιτροπών στήριξης και οργάνωσης του αγώνα. Με αποφάσεις από τις γενικές συνελεύσεις, με φανερές διαδικασίες.
· Φανέρωσε την ασίγαστη πάλη που υπάρχει ανάμεσα στο κεφάλαιο και τη μισθωτή εργασία. Αναδείχτηκε ποιοι είναι οι πραγματικοί παραγωγοί του πλούτου, ζωντάνεψε το σύνθημα «εργάτη μπορείς χωρίς αφεντικά». Φανέρωσε τη ζωή που κρύβεται πίσω από την κόλαση των καμινάδων, την παρασιτική ζωή των βιομηχάνων με τις βίλες και τα κότερα που αποκτώνται από τον ιδρώτα, το αίμα και τις ζωές των εργατών.
Ο αγώνας των χαλυβουργών ανέστειλε έστω και προσωρινά τακτικές και ευρύτερους σχεδιασμούς των βιομηχάνων. Η απεργία ξεκίνησε τη στιγμή που στα συρτάρια αρκετών εργοστασίων ήταν έτοιμα τα φιρμάνια της εκ περιτροπής εργασίας και της πιο γενικευμένης επίθεσης.
· Επιβεβαίωσε ότι μόνο η γραμμή της ταξικής πάλης, της σύγκρουσης με την εργοδοσία, την κυβέρνηση και τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς μπορεί να δώσει τέτοιους αγώνες. Σε αντίθεση με τη γραμμή των κοινωνικών διαλόγων, του κοινωνικού εταιρισμού, του συμβιβασμού και του δήθεν ρεαλισμού, που όχι μόνο δε φρενάρει την επιθετικότητα των καπιταλιστών, απεναντίας μετέτρεψε τα συνδικάτα σε υποχείριά τους. Και από αυτή την άποψη ο αγώνας των χαλυβουργών ήταν πολύτιμος γιατί βοήθησε να ισχυροποιηθεί η πεποίθηση για την ανάγκη αποτίναξης του ζυγού του εργοδοτικού κυβερνητικού συνδικαλισμού από τις πλάτες των εργατών. Ο αγώνας των χαλυβουργών προκάλεσε κοντραρίστηκε με το λεγόμενο ρεαλισμό του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, άσκησε πίεση σε φιλοεργοδοτικές Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα προκειμένου να κηρύξουν απεργίες και στάσεις εργασίας. 

Οι χαλυβουργοί που έδωσαν αυτό τον αγώνα και όσοι τον στηρίξαμε είμαστε περήφανοι.
Η εννιάμηνη υψωμένη γροθιά τους, 
είναι η δύναμη στους αγώνες που θα ακολουθήσουν


Η Γενική Συνέλευση του σωματείου των χαλυβουργών έκρινε πως τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να ολοκληρωθεί η μεγάλη αυτή απεργιακή μάχη. Οι συνθήκες που δημιουργήθηκαν- άμεση παρέμβαση κυβέρνησης με επικεφαλής τον πρωθυπουργό και επιλογή το τσάκισμα του αγώνα για να σταλεί ηχηρό μήνυμα συνολικά στην εργατική τάξη και σε όσους αγωνίζονται, μόνιμη ισχυρή παρουσία κατασταλτικού μηχανισμού κλπ- επέβαλαν την αναστολή του αγώνα για να αποφευχθεί ο εκφυλισμός που θα επιθυμούσε η εργοδοσία και το κράτος που τους υπηρετεί. Το σωματείο μπορεί να αντιμετωπίσει τη νέα κατάσταση, όπως αντιμετώπισε δεκάδες δύσκολες και κρίσιμες στιγμές όλο αυτό το διάστημα, ενωμένα, οργανωμένα και συλλογικά.

Η αταλάντευτη στάση των απεργών χαλυβουργών ανάγκασε τον ταξικό αντίπαλο να αφήσει στην άκρη τα όποια προσχήματα και να χρησιμοποιήσει το τελευταίο του όπλο, τους κατασταλτικούς μηχανισμούς. Έτσι ο αγώνας αυτός εκτός των άλλων αποκάλυψε το βάρβαρο πρόσωπο της συγκυβέρνησης « σωτηρίας» του ελληνικού λαού. Κατέδειξαν στα μάτια των εργατών ότι στο βαθμό που δε θα υποτάσσονται στα σχέδια εκείνα που τους θέλουν εξαθλιωμένους προς όφελος των κερδών της πλουτοκρατίας, στο βαθμό εκείνο θα πραγματοποιείται επίθεση εναντίον τους με το πιο βάρβαρο και ωμό τρόπο. Άρα ο αγώνας αυτός προβληματίζει παραπέρα για την ανάγκη γρήγορης ανάπτυξης ενός ρωμαλέου εργατικού κινήματος έτοιμου να αντιμετωπίσει την πολύμορφη επίθεση κεφαλαίου- ΕΕ και ικανού να τσακίσει κάθε κατασταλτικό μηχανισμό.

Οι χαλυβουργοί είναι ήδη νικητές

Η νίκη του αγώνα των χαλυβουργών αντανακλάται στην τεράστια παρακαταθήκη που αφήνει για το επόμενο διάστημα. Η σπορά που μπήκε θα ανθίσει στις « νέες χαλυβουργίες» που θα ξεπηδήσουν το επόμενο διάστημα γιατί έρχεται νέα καταιγίδα αντεργατικών μέτρων. 
Ορισμένοι που πότε με το μανδύα του αγωνιστή και πότε σε ρόλο πυροσβέστη της ριζοσπαστικοποίησης των εργατικών συνειδήσεων, όλο αυτό το διάστημα έψαχναν ψεγάδια στον απεργιακό αγώνα, προσπαθώντας να απομονώσουν και να σπιλώσουν το σωματείο των χαλυβουργών, επιχειρούν να το παίξουν μετά χριστού προφήτες και εκ του ασφαλούς κριτές. Οι αγώνες όμως δεν είναι χτύπος ρολογιού για να ξέρεις τι θα γίνει το επόμενο δευτερόλεπτο. 
Ο αγώνας των χαλυβουργών έδειξε πως όταν η εργατική τάξη αποφασίσει να στυλώσει τα ποδάρια το γρανάζι της εκμετάλλευσης δε γυρνά. Όταν το χυτήριο παραμένει κρύο, ο κάθε Μάνεσης είναι «τίποτα». Φανέρωσε την ανεξάντλητη και κρυφή δύναμη που έχουν οι εργάτες αν πιστέψουν στη δύναμη τους και αποφασίσουν να συγκρουστούν. 
Η ιδία η ζωή έχει ήδη κατατάξει αυτόν τον αγώνα στις φωτεινές και σκληρές ταξικές αναμετρήσεις, λιθαράκι στον αέναο αγώνα των εργατών απέναντι στους εκμεταλλευτές τους. 




Ιούλιος 2012

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2012

ΝΙΚΗΣΑΝ ΟΙ ΑΠΕΡΓΟΙ ΤΗΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ ΣΤΗ ΚΡΗΤΗ !






25/07/2012
Μήνυμα των απεργών της Ανακύκλωσης ΕΠΑΝΑ ΑΕ προς την Εργατική τάξη του νομού μας και όλης της Ελλάδας.
Συνάδελφε, συναδέλφισα, άνεργε,
Εμείς οι απεργοί της Ανακύκλωσης ΕΠΑΝΑ ΑΕ, έπειτα από 118 ημέρες σκληρού ταξικού απεργιακού αγώνα είμαστε ΝΙΚΗΤΕΣ!.
Αγώνας ενάντια στις μειώσεις μισθών κατά 22% που επέβαλε ΕΠΑΝΑ ΑΕ αξιοποιώντας την ΠΥΣ (πράξη υπουργικού συμβουλίου για τα εργασιακά), αγώνας που περνάει τις πύλες του εργοστασίου μας και στο πρόσωπο μας εκφράζει όλη την εργατική τάξη της χώρας μας μιας και η επίθεση που δέχεται από τα βάρβαρα μέτρα είναι όμοια με αυτή που αντιμετωπίσαμε εμείς εδώ.
Αυτές τις 118 ημέρες απεργιακού αγώνα βρήκαμε απέναντι μας θεούς και δαίμονες, παρόλα αυτά σταθήκαμε παλικαρίσια και αντιμετωπίσαμε όλες τις δυσκολίες που βρέθηκαν μπροστά μας. Αντιμετωπίσαμε το κλίμα μοιρολατρίας και υποταγής που έσπερνε η εργοδοσία και τα τσιράκια της από τις πρώτες κιόλας μέρες τις απεργίας, αντιμετωπίσαμε την προσπάθεια ποινικοποίησης του αγώνα μας με αγωγές και μηνύσεις σε μία προσπάθεια να κηρυχτεί ο αγώνας μας για επιβίωση παράνομος και καταχρηστικός.

Αντιμετωπίσαμε τις δυσκολίες του μακρόχρονου απεργιακού μας αγώνα με ψηλά το κεφάλι. Περιφρουρήσαμε την απεργίας μας, με 24ωρες βάρδιες κάτω από οποιεσδήποτε καιρικές συνθήκες, τις οικονομικές δυσκολίες που απορρέουν μετά από 4 μήνες απεργίας, τους τραμπουκισμούς από τα τσιράκια της εργοδοσίας και τις απειλές της ότι θα κλείσει το εργοστάσιο αν δεν περάσει το δικό της. Αντιμετωπίσαμε επίσης την εσκεμμένη αδιαφορία του Δήμου ηρακλείου που περίτεχνα χαμογελούσε για να διαφυλάξει το φιλολαϊκό προφίλ του αλλά στην πράξη δεν πίεσε καθόλου στην κατεύθυνση επίλυσης του προβλήματος, καθώς επίσης και την υπονομευτική στάση της πλειοψηφίας της διοίκησης του ΕΚΗ με μπροστάρηδες τον πρόεδρο και γραμματέα του ΕΚΗ όπου όχι μόνο δε στήριξαν τον απεργιακό μας αγώνα αλλά αρκετές φορές στάθηκαν απέναντι μας, φτάνοντας μέχρι και στο σημείο να υπερασπίζονται τον απεργοσπαστικό μηχανισμό της επιχείρησης.
Βέβαια δεν ήμασταν μόνοι μας. Στο πλάι μας ήταν πάντα και θα είναι το σωματείο μας, η Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ηρακλείου και το ΠΑΜΕ. Δεκάδες σωματεία και φορείς από όλη την Ελλάδα, μεμονωμένοι εργαζόμενοι έδειξαν έμπρακτα την αλληλεγγύη τους στον αγώνα μας, είτε με φυσική τους παρουσία, είτε με ψηφίσματα συμπαράστασης είτε με οικονομική βοήθεια στον αγώνα μας.
Όμως εκείνο που θέλουμε να υπογραμμίσουμε είναι η ανιδιοτελής αλληλεγγύη που δηχθήκαμε από δεκάδες σωματεία, λαϊκές επιτροπές, μεμονωμένους εργαζόμενους : χωρίς αυτήν (χρήματα, τρόφιμα κλπ) είναι αμφίβολο αν θα μπορούσαμε να φτάσουμε ως εδώ!
Ακριβώς αυτό το στοιχειό της ταξικής αλληλεγγύης είναι που πρέπει να πάρει την θέση του προς κάθε μαχόμενο τμήμα εργαζομένων, του λαού γενικότερα! Δεν έχουμε ανάγκη από την ελεημοσύνη κανενός ! Ζητήσαμε και δεχθήκαμε την αλληλεγγύη για να συνεχίσουμε έναν δίκαιο αγώνα που εξέφραζε τα συμφέροντα ολόκληρης της εργατικής τάξης.
Το δικό μας δρόμο δεν ήταν έτοιμοι να τον διαβούν και οι υπόλοιποι εργαζόμενοι του νομού μας. Δεν σημαίνει ότι δεν θα το κάνουν το επόμενο διάστημα καθώς η αντιλαϊκή επίθεση από την συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ θα ενταθεί. Θεωρούμε ότι ο αγώνας μας άφησε σημαντική παρακαταθήκη για ολόκληρη την εργατική τάξη. Άλλωστε στο νησί μας δεν υπάρχουν πολλοί τέτοιοι μακροχρόνιοι αγώνες και πιστεύουμε ότι θα αποτελέσει, μαζί με τον αγώνα των εργαζομένων στην ΑΡΙΑΔΝΗ ΑΕΒΕ που προηγήθηκε, γερή βάση για τους επόμενους που θα έρθουν και ειδικότερα για τη νεολαία, τη νέα βάρδια της εργατικής τάξης.
Ύστερα από 118 μέρες απεργιακού αγώνα, η επιχείρηση κάτω από την πίεση τη δική μας αλλά και ολόκληρης της κοινωνίας, αναγκάστηκε να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, αναγκάστηκε να αποδεχτεί το κύριο αίτημα μας : να επανέλθει το μεροκάματο και ο μισθός όπως αυτός ήταν το Γενάρη του 2012 πριν επιβληθεί η μείωση κατά 22%.
Σήμερα, περνάμε τις πύλες του εργοστασίου έχοντας καταφέρει να διασφαλίσουμε το ουσιαστικό αίτημα μας, να διατηρήσουμε δηλαδή το μισθό μας στα ίδια επίπεδα χωρίς καμία μείωση στης αποδοχές μας, μπαίνουμε για δουλειά με ψηλά το κεφάλι γιατί αποδείξαμε στην πράξη το σύνθημα “χωρίς εμάς γρανάζι δε γυρνά”.
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους, να ακολουθήσουν το παράδειγμα μας, όπως εμείς ακολουθήσαμε το παράδειγμα των ηρωικών Χαλυβουργών , να οργανωθούν στα σωματεία τους, να φτιάξουν επιτροπές σε κάθε χώρο δουλειάς, να εμπιστευτούν το ΠΑΜΕ και τα ταξικά σωματεία, την ΕΙΥΗ. Μόνο έτσι μπορούμε να αποκρούσουμε τα βάρβαρα μέτρα, να διασφαλίσουμε τις κατακτήσεις μας αλλά και να βάλουμε πλώρη για νέες κατακτήσεις που θα καλύπτουν τις σύγχρονες ανάγκες μας.
Θυσίες θα χρειαστεί να κάνουμε πολλές σε αυτό το δρόμο συνάδελφοι αλλά να μη φοβόμαστε, γιατί οι θυσίες που θα μας αναγκάσουν να κάνουμε αν σκύψουμε το κεφάλι θα είναι πολύ περισσότερες και δεν θα έχουν τελειωμό.

ΖΗΤΩ Ο ΗΡΩΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ! ΖΗΤΩ Η ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ !


Σωματειακή Επιτροπή εργαζομένων Ανακύκλωσης Ηρακλείου της ΕΙΥΗ

Τρίτη, 24 Ιουλίου 2012

Κομουνιστές νεολαίοι της Τσεχίας, Σλοβακίας : Αλληλεγγύη στην ηρωική απεργία των Ελλήνων χαλυβουργών !




Κατά την πρόσφατη συνάντηση εργασίας των μελών της Κομμουνιστικής
Ένωση Νεολαίας - Ένωσης Νέων Κομμουνιστών της Τσεχοσλοβακίας
(KSM-SMKČ)
, στις 20 έως 22 Ιουλίου στο Μπρνο, έγινε αναλυτική
ενημέρωση τους νέους κομμουνιστές της Τσεχίας από Έλληνα σύντροφο του
Κομμουνιστικού Κόμματος της Ελλάδα (ΚΚΕ) για τη κατάσταση των Ελλήνων
εργαζομένων στο χάλυβα , στο το εργοστάσιο Χαλυβουργία Ασπροπύργου.
Το θάρρος των χαλυβουργών που κρατούν την απεργία για 265 μέρες, στα πλαίσια της πάλης τους για εργασία, για αξιοπρεπείς μισθούς, ενάντια στις «κερδοσκοπικές » βάναυσες απολύσεις εργαζομένων όπως και κατά των εξευτελιστικών μισθών που προτείνονται από τον εργοδότη,αξίζει το βαθύ μας θαυμασμό .

Η αστυνομική βαρβαρότητα τις τελευταίες αυτές μέρες της απεργίας έδειξε επίσης, το πόσο επικίνδυνες είναι οι απεργίες για το σημερινό καπιταλιστικό καθεστώς, και τη σημασία αυτού του αγώνα.

Η KSM - SMKČ δίνει ιδιαίτερη σημασία στη σωστή πληροφόρηση για τις εξελίξεις στην Ελλάδα, βασικά από πηγές προσκείμενες στα ταξικά προσανατολισμένα συνδικάτα που συσπειρώνονται στο ΠAΜΕ,και θα συνεχίσει να ενημερώνει ενεργά το ευρύτερο κοινό και στα δύο τμήματα της πρώην Τσεχοσλοβακίας για αυτήν τη διεθνώς σημαντικότατη δράση της εργατικής τάξης .


Καταδικάζουμε την επέμβαση των δυνάμεων ασφαλείας, η οποία έλαβε χώρα στις πρώτες πρωινές ώρες 20η Ιουλίου, κατά την οποία η αστυνομία χρησιμοποίησε δακρυγόνα εναντίον των απεργών.

Διαδιαδηλώνουμε την αντίθεσή μας στην κράτηση των εννέα απεργών.


Όταν πραγματοποιήθηκε η επέμβαση της αστυνομίας κατά των απεργών χαλυβουργών, όλα τα αστικά ΜΜΕ στην Ελλάδα και σε άλλες χώρες ξεκίνησαν μια εκστρατεία σπίλωσης του αγώνα των απεργών. 
Αξίζει να προβληματιστούμε για την προσπάθεια που γίνεται ν' αρχίσει μία συζήτηση, για νομοθετικές αλλαγές κατά των απεργών.



 Η KSM-SMKČ  υποστηρίζει ολόψυχα τις θέσεις αυτών των συνδικαλιστών που δηλώνουν ανοιχτά ότι, πρέπει ν' απαλλαγούμε από την εξουσία των βιομηχάνων και να πάρουμε τα εργοστάσια και τον πλούτο στα χέρια μας.

 Τα εργοστάσια και ο πλούτος πρέπει ν' ανήκουν στα χέρια αυτών 
που δημιουργούν τον πλούτο και
όχι σ' αυτούς που είναι παράσιτα.


Κάτω η αστυνομικά βία!
Πάρτε πίσω τις απολύσεις!







Το Κ.Σ. της Ένωσης Νέων Κομουνιστών Τσεχοσλοβακίας
Οι συμμετέχοντες στη συνάντηση μελών της Κομουνιστικής Ένωσης Νεολαίας -Ένωσης Νέων Κομουνιστών Τσεχοσλοβακίας



Κυριακή, 22 Ιουλίου 2012

To χαλυβουργείο για να λειτουργήσει θέλει τους χαλυβουργούς . Ορθιοι οι απεργοί !





Μετά από πολύωρη συνεδρίαση στο Εργατικό Κέντρο Ελευσίνας, το σωματείο των εργαζομένων της Χαλυβουργίας αποφάσισε με μεγάλη πλειοψηφία να συνεχιστεί η απεργία.
 Οι απεργοί διεκδικούν την επαναπρόσληψη απολυμένων συναδέλφων τους, ενώ έχουν απορρίψει τις προτάσεις της διοίκησης της εταιρείας για μετατροπή συμβάσεων πλήρους απασχόλησης σε ελαστικές μορφές εργασίας.
 Στη μυστική ψηφοφορία που έγινε, 169 ψήφισαν ΝΑΙ και μόνο 5 χαλυβουργοί είπαν όχι στη συνέχιση της απεργίας.
 Όπως ανέφερε ο γενικός γραμματέας κ. Παυλάκης:«Καλούμε τα ΜΑΤ να φύγουν από το εργοστάσιο και την ιδιοκτησία να πάρει πίσω άμεσα τις απολύσεις».





Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2012

Ανακοίνωση του Γρ. Τύπου ΚΚΕ για την επίθεση των ΜΑΤ κατά των απεργών χαλυβουργών


Το ΚΚΕ καταγγέλλει την κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ ως τη βασική υπεύθυνη για την εισβολή των ΜΑΤ στη «Χαλυβουργία Ελλάδος», μετά από εισαγγελική εντολή. Καταγγέλλει τη χρήση χημικών, τους ξυλοδαρμούς και τις συλλήψεις απεργών, προκειμένου να προστατευτεί ο απεργοσπαστικός μηχανισμός του Μάνεση.
Επιβεβαιώνεται και πάλι ότι αυτό το κράτος, οι καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις τους είναι ενωμένοι ενάντια στους εργάτες, τα άλλα λαϊκά στρώματα, τη λαϊκή οικογένεια που αγωνίζεται απεγνωσμένα να τα βγάλει πέρα.
Το χτύπημα που επιχειρήθηκε τα ξημερώματα με γκανγκστερικό τρόπο, δεν στοχεύει μόνο τους αγωνιστές χαλυβουργούς που απεργούν επί 9 μήνες για τα στοιχειώδη δικαιώματά τους. Αποτελεί επίθεση στο σύνολο της εργατικής τάξης, προκειμένου να σκύψει το κεφάλι, για να περάσει ο οδοστρωτήρας της βάρβαρης αντιλαϊκής πολιτικής.
Το ΚΚΕ απαιτεί να αποσυρθούν αμέσως τα ΜΑΤ απ' τη «Χαλυβουργία» και να αφεθούν ελεύθεροι οι συλληφθέντες.
Καλεί σε ένταση της αλληλεγγύης στον αγώνα των χαλυβουργών.
Η τρομοκρατία κατά του λαού μας δεν πρέπει να περάσει.







Π.Α.Σ. Επαγ.Βιοτεχν.Εμπορ. : ΚΑΛΕΣΜΑ - ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ







ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΑ

Η ΠΑΣΕΒΕ καταγγέλλει με τον πιο κατηγορηματικό και έντονο τρόπο την τρικομματική κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ – ΔΗΜΑΡ που με την επέμβαση των ΜΑΤ προσπαθούν να τρομοκρατήσουν και να κάμψουν το εργατικό λαϊκό κίνημα.

Επιβεβαιώνεται και πάλι ότι αυτό το κράτος, οι καπιταλιστές και οι κυβερνήσεις τους είναι ενωμένοι ενάντια στους εργάτες, τα άλλα λαϊκά στρώματα, τη λαϊκή οικογένεια που αγωνίζεται απεγνωσμένα να τα βγάλει πέρα. Ο σκληρός αγώνας που δίνουν οι Χαλυβουργοί ξεσήκωσε την οργή τους, γιατί αποκάλυψε τη δύναμη της ταξικής αλληλεγγύης.

Οι αυτοαπασχολούμενοι και μικροί ΕΒΕ, κομμάτι του λαϊκού κινήματος, είμαστε θύματα της ίδιας αντιλαϊκής πολιτικής που ενισχύει την ασυδοσία των μεγάλων επιχειρήσεων και κλείνουν τα μαγαζιά μας.

Καλούμε όλα τα ΔΣ των σωματείων – ενώσεων – ομοσπονδιών, κάθε συνάδελφο να πάρουν μαζικά μέρος στη συγκέντρωση που καλεί το σωματείο των εργαζομένων των χαλυβουργών στις 5:30 μ.μ. στη γέφυρα Ασπροπύργου.

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει!!!!

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΣΕΒΕ

Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2012

ΕΡΓΑΣΙΑΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ - «Ζούγκλα» βεβαιώνουν και τα στοιχεία του ΣΕΠΕ



Συνεχής μείωση της πλήρους και αντίστοιχη αύξηση της μερικής απασχόλησης. Συνεχής αύξηση του αριθμού των εργαζομένων που μειώνονται οι μισθοί τους. Συνεχής αύξηση της ανασφάλιστης εργασίας. Αυτό είναι το τρίπτυχο της εργασιακής ζούγκλας που αποτυπώνουν με σαφήνεια (όχι όμως ολοκληρωμένα) τα νέα στοιχεία που δημοσιοποίησε το Σώμα Επιθεώρησης Εργασίας (ΣΕΠΕ) για το α' εξάμηνο του 2012.
Εδώ αξίζει να παραθέσουμε ένα κομμάτι από την ίδια την έκθεση του ΣΕΠΕ για το τι συμβαίνει στους χώρους δουλειάς: «Οι κυριότερες παραβάσεις που εντοπίζουν οι Επιθεωρητές Εργασιακών Σχέσεων αφορούν μη καταβολή αποδοχών (κυρίως σε εμπορικά καταστήματα), απολύσεις χωρίς καταβολή αποζημίωσης, οφειλές αποδοχών αδείας και επιδομάτων αδείας, μη χορήγηση αναλυτικών εκκαθαριστικών σημειωμάτων στους μισθωτούς κατά την εξόφληση των αποδοχών τους, εξαναγκασμό υπογραφής εξοφλητικών αποδείξεων και καταβολή μικρότερου ποσού, παραβίαση ωραρίου (φαινόμενο που το συναντάμε πολύ συχνά στις τράπεζες επικαλούμενες δήθεν ταμειακό λάθος), απασχόληση σε ημέρα ανάπαυσης (ρεπό), μη κατάθεση στις Υπηρεσίες μας ή μη ανάρτησή τους σε εμφανές σημείο στους χώρους εργασίας των πινάκων προσωπικού και των ωρών εργασίας ή των προγραμμάτων εργασίας από τις επιχειρήσεις όταν λειτουργούν με τη διαδοχική εναλλαγή περισσότερων της μιας ομάδας εργαζομένων ή όταν έχουν κυλιόμενες ημέρες αναπαύσεως ή είναι συνεχούς λειτουργίας με εναλλασσόμενες βάρδιες, παράνομη υπερωριακή απασχόληση, μη χορήγηση εβδομαδιαίας και αναπληρωματικής ανάπαυσης, όπως και μη χορήγηση της αδείας στους μισθωτούς ή μη τήρηση του βιβλίου αδειών».
Τα παραπάνω είναι μόνο ένα μέρος των συνεπειών που βιώνουν οι εργαζόμενοι στους χώρους δουλειάς. Είναι το αποτέλεσμα των προσπαθειών των μονοπωλίων και των κυβερνήσεών του να αντιμετωπίσουν την καπιταλιστική κρίση φορτώνοντας τα βάρη της στους εργαζόμενους και στα λαϊκά στρώματα. Μια αντικειμενική εξέλιξη που δεν έχει να κάνει με τον «κακό» ή «καλό» εργοδότη αλλά με την ίδια τη φύση του καπιταλισμού που σε περιόδους ανάπτυξης και ακόμα περισσότερο σε περιόδους κρίσης καταστρέφει συστηματικά τις παραγωγικές δυνάμεις με πρώτη απ' όλες την εργατική δύναμη.
Μειώσεις μισθών
Tο α' εξάμηνο 496 επιχειρήσεις που απασχολούν 57.614 εργαζομένους επέβαλλαν μέσω επιχειρησιακών συμβάσεων μεσοσταθμικές μειώσεις μισθών 24,26%.
Παράλληλα, 26.150 επιχειρήσεις που απασχολούν 109.123 εργαζόμενους επέβαλλαν μέσω ατομικών συμβάσεων μεσοσταθμικές μειώσεις μισθών 23,26%.
Από την επεξεργασία των στοιχείων προκύπτει ότι οι μεγάλες επιχειρήσεις επιβάλλουν μειώσεις των μισθών μέσω των επιχειρησιακών συμβάσεων. Για παράδειγμα τον Ιούνη μείωσαν τους μισθούς με αυτόν τον τρόπο 96 επιχειρήσεις που απασχολούν κατά μέσο όρο 280 εργαζόμενους! Ιδιαίτερα για την Αθήνα, το α' εξάμηνο του 2012 η μείωση των μισθών μέσω επιχειρησιακών συμβάσεων επιβλήθηκε από 87 επιχειρήσεις σε 43.485 εργαζόμενους. Δηλαδή είναι επιχειρήσεις που απασχολούν κατά μέσο όρο 500 εργαζόμενους! Τα στοιχεία αυτά «δένουν» απόλυτα με πρόσφατη δήλωση εκπροσώπου των βιομηχάνων και των τραπεζιτών ότι οι μεγάλες επιχειρήσεις έχουν λύσει το ζήτημα του μισθολογικού κόστους μέσω της μείωσης του μέσου ύψους του μισθού. Δηλαδή όχι μόνο μέσω της μείωσης του κατώτατου μισθού, αλλά σε όλα τα μισθολογικά κλιμάκια.
Από την άλλη, μικρές επιχειρήσεις που απασχολούν κατά μέσο όρο 4 εργαζόμενους προχωρούν στις μειώσεις μισθών μέσω ατομικών συμβάσεων.
Μείωση της πλήρους απασχόλησης, αύξηση της μερικής
Το ποσοστό των συμβάσεων πλήρους απασχόλησης επί του συνόλου των συμβάσεων που υπογράφονται ανά έτος:
  • Το 2009 φθάνει το 79% (746.911).
  • Το 2010 φθάνει το 66,9% (586.281).
  • Το 2011 φθάνει το 59,7% (460.706).
  • Το α' εξάμηνο του 2012 φθάνει το 56,1% (176.549).
Αντίστοιχα τα ποσοστά μερικής και εκ περιτροπής εργασίας σημείωσαν τεράστια αύξηση. Από 21% (198.227) το 2009 έφθασαν το 40,1% (301.858) το 2011 και 43,9% (138.046) το α' εξάμηνο του 2012.
Ταυτόχρονα αυξάνονται με ραγδαίους ρυθμούς οι αριθμοί των συμβάσεων πλήρους απασχόλησης που μετατρέπονται σε συμβάσεις μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης. Συγκεκριμένα:
  • Το 2009 έγινε μετατροπή σε 16.997 συμβάσεις
  • Το 2010 σε 26.253 συμβάσεις
  • Το 2011 σε 58.962 συμβάσεις και
  • Το 2012 και μόνο το πρώτο εξάμηνο σε 44.122 συμβάσεις!
Συνολικά τα παραπάνω στοιχεία φανερώνουν την κυριαρχία πλέον των ελαστικών και ευέλικτων μορφών απασχόλησης οι οποίες επιφέρουν μείωση των μισθών.
Αύξηση της ανασφάλιστης εργασίας
Οι έλεγχοι που διενεργήθηκαν επιβεβαίωσαν για μια ακόμα φορά τα αυξημένα ποσοστά της μαύρης εργασίας.
Το α' εξάμηνο του 2012 ελέγχθηκαν 10.047 επιχειρήσεις που απασχολούν 29.560 εργαζόμενους. Το 35,9% των εργαζομένων ήταν ανασφάλιστοι.
Στο χώρο της εστίασης το ποσοστό ανασφάλιστων έφθανε το 58,2%, του λιανικού εμπορίου στο 8,7% και στις βιοτεχνίες στο 11%. Στο αντίστοιχο α' εξάμηνο του 2011 οι ανασφάλιστοι έφθαναν το 29,9% και το 2010 το 26,8%.







ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Τετάρτη, 18 Ιουλίου 2012

Τη γραμμή τους αυτοί, στη γραμμή μας εμείς











Ας αρχίσουμε αντίστροφα: Μια ξηρασία σημαίνει καταστροφή για τους αγρότες. Οταν όμως η είδηση μεταδίδεται πρώτη σε χρηματιστηριακά sites σημαίνει προαγγγελία κερδών για τους καπιταλιστές που ελέγχουν τη διάθεση της παραγωγής. Το στάρι - για όσους θυμούνται - είναι ένα από τα πρώτα χρηματιστηριακά προϊόντα. Ετσι λειτουργεί ο καπιταλισμός έτσι και η ειδησεογραφία του
Οταν το αρμόδιο υπουργείο της χώρας μας ανακοινώνει ότι προχωρά καλά η συζήτηση για τους πέντε οδικούς άξονες, αυτό σημαίνει άνοδο της μετοχής των αντίστοιχων εταιρειών. Ετσι λειτουργεί η πολιτική και η ειδησεογραφία της στον καπιταλισμό.
Οταν προβάλλεται σαν στοιχείο ανάπτυξης η περικοπή κοινωνικών παροχών και η μείωση της φορολογίας των καπιταλιστών, στέλνεται σήμα ότι το κράτος, το δικό τους κράτος, έχει τον έλεγχο, δουλεύει ικανοποιητικά για την τάξη του, την αστική. Ετσι λειτουργεί η δημοκρατία στον καπιταλισμό.

Πάμε, τώρα, με τη σειρά που θα θέλαμε να μιλήσουμε για τις εξελίξεις:
Σε μια ομαλή περίοδο, θα κάναμε διάλειμμα στην πολιτική επικαιρότητα, για να ακούσουμε ένα κομμάτι του Τζον Λορντ που πέθανε χτες, έτσι που να διατηρήσουμε ζωντανό ένα μέτρο σύγκρισης για το τι σημαίνει μουσική δημιουργία, σε μέρες που τα αστικά μέσα ενημέρωσης προβάλλουν διάφορους ως εκπροσώπους της τέχνης, όταν το μόνο προσόν τους ήταν η σχέση που είχαν με τους ταγούς της εξουσίας.
Ισα που προλάβαμε να ακούσουμε το Sarabade.
Η ακρόαση διακόπηκε από μια ομοβροντία. Μια γενικευμένη επίθεση στα εργατικά - λαϊκά δικαιώματα με νέο τσεκούρι στο εργατικό εισόδημα, συνοδευμένη με ένα μπαράζ εξαγγελιών για νέα προνόμια στο μεγάλο κεφάλαιο με φοροαπαλλαγές.
Από κοντά, σε ρόλο πέμπτης φάλαγγας, μια δημοσιογραφία - αυτή που ελέγχει ένας μεγαλοκαπιταλιστής που συνέχισε και χτες το πλαγιοκόπημα. Για το ΕΘΝΟΣ η αναφορά. Που μετά το κυριακάτικο τετρασέλιδό του, με το οποίο επιχείρησε να λασπώσει την απεργία των χαλυβουργών (από τα 262 διάφανα μερόνυχτα στην πύλη του εργοστασίου δεν είδε κανένα, αντίθετα κατασκεύασε μια ιστορία περί οργάνωσης της απεργίας από τη «Χρυσή Αυγή»!), χτες συνέχισε να παραδίδει μαθήματα ξεφτιλισμένης δημοσιογραφίας με άρθρο μέσα από το οποίο τόλμησε να αποδώσει το χαρακτηρισμό «εργατοπατέρες» στους απεργούς χαλυβουργούς.
Η εφημερίδα, ως ...συνεργάτης του Μάνεση γνωρίζει άμεσα ότι οι εργάτες έχουν ένα έσχατο μέσο για να υπερασπίσουν το δίκιο τους: Να φτάσουν μέχρι την απεργία, μέχρι να σταματήσουν την παραγωγή, για να εμποδίσουν, αφού δεν μπορούν αλλιώς, το αφεντικό τους, να τους πάρει πίσω δικαιώματα και κατακτήσεις, να το εμποδίσουν να τους υπερεκμεταλλεύεται. Αυτό κάνουν οι χαλυβουργοί. Κι αυτό που κάνουν έχει γίνει ήδη σημαία πρώτης γραμμής για την αντεπίθεση συνολικά της εργατικής τάξης ενάντια στους εκμεταλλευτές της. Αυτήν ακριβώς τη σημαία θέλουν να λερώσουν - κατεβάσουν όσοι αξιώνουν από τους εργάτες να δεχτούν ότι είναι συνένοχοι στην κρίση.

Η μόνη συνενοχή των εργατών στην κρίση είναι ότι δεν έχουν κάνει ακόμα όσα επιβάλλεται να κάνουν, για να αξιοποιήσουν την καπιταλιστική κρίση έτσι που να εμποδίσουν τους εκμεταλλευτές τους να τους τσακίζουν και να έχουν και κάποιες κατακτήσεις.
Να βάλουν τέλος στο παραμύθι ότι αυτό που συμβαίνει στη χώρα αφορά στην κακοδιαχείριση, ενώ είναι πεντακάθαρο ότι είναι απλά έκφραση μιας βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης. Μιας κρίσης που οι επιπτώσεις της καταγράφονται παντού στις καπιταλιστικές χώρες, κι εκεί βεβαίως που έχουν ξεχάσει τη λέξη απεργία.

Τούτες τις μέρες, τα μέσα ενημέρωσης των αστών δίνουν εξετάσεις στον ...Γκαίμπελς ως προς την ικανότητά τους να προβάλλουν το μέγα ψέμα, πως οι εργάτες κλείνουν τα εργοστάσια, που κλείνει η καπιταλιστική κρίση, ο ανταγωνισμός, τα κλείνουν οι ιδιοκτήτες τους όταν δε τους συμφέρει, δεν κερδίζουν απ' αυτά.

Αντίδοτο για την εργατική τάξη η ακόμα πιο πλατιά διάδοση του εργατικού Τύπου, του «Ριζοσπάστη» πρώτα απ όλα. Μάλιστα, όσο θα οξύνεται η αντιπαράθεση στην οικονομία τόσο πιο αναγκαίος θα γίνεται ο ιδεολογικός εξοπλισμός των εργατών. Εδώ ακριβώς και ο ρόλος του «Ριζοσπάστη».

Τα παραδείγματα πληροφοριών που μέσα από τον αστικό Τύπο δε φτάνουν ποτέ στους εργάτες πολλά: Πρόταση νόμου για την κατάργηση του Μνημονίου, παρέμβαση για τον ΟΣΕ χτες, παρέμβαση για την Αγροτική προχτές, παράλληλα, δράση για τη Βιομηχανία Ζάχαρης και έμπρακτη στήριξη των απεργών χαλυβουργών, είναι μερικά μόνο από τα στοιχεία που συνθέτουν την καθημερινή δράση του ΚΚΕ και στοιχειοθετούν τη συνέπεια με την οποία εφαρμόζει τη γραμμή της πάλης για την υπεράσπιση του λαού, γραμμή πάλης ενάντια στα μονοπώλια, τη γραμμή που οδηγεί στο χτίσιμο της λαϊκής συμμαχίας, για τη λαϊκή εξουσία - οικονομία.

Μια γραμμή που έχει καθαρό ότι η ζωή δεν αρχίζει και τελειώνει στις εκλογές, ότι η διαπάλη είναι καθημερινή και ότι τα λαϊκά συμφέροντα όχι μόνο δεν μπορούν να περιμένουν κάποιον σωτήρα, αλλά για να υλοποιηθούν πρέπει να 'ναι πρωταγωνιστής ο ίδιος ο λαός. 
Μ' αυτή τη γραμμή πορεύεται το ΚΚΕ, αυτήν την γραμμή προσπαθούν να σβήσουν απ' το χάρτη διάφοροι, με τον αστικό Τύπο να κάνει καθημερινά καθαρό ότι για να προχωρήσει ανεμπόδιστα η πολιτική του κεφαλαίου πρέπει να φύγει από τη μέση το μόνο πραγματικό εμπόδιο... 
Δε θα τους περάσει!

















ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:
Θ. ΛΕΚΑΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ



Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2012

ΚΚΕ πρόταση νόμου για κατάργηση μνημονίων

.

H Πρόταση Νόμου του ΚΚΕ για την κατάργηση των Μνημονίων και των Δανειακών Συμβάσεων




Τηρώντας την προεκλογική του δέσμευση, το ΚΚΕ κατέθεσε χτες Πρόταση Νόμου στη Βουλή για την κατάργηση των Μνημονίων και των Δανειακών Συμβάσεων, που ψήφισαν στη Βουλή η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αρχικά και η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ στη συνέχεια, με την ευθύνη που αναλογεί και στον ΛΑ.Ο.Σ. Με την ίδια Πρόταση Νόμου, το ΚΚΕ ζητά την κατάργηση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012 - 2015, καθώς επίσης και των αντιλαϊκών νόμων που βασίζονται στις δανειακές συμβάσεις και στα μνημόνια των λεγόμενων εφαρμοστικών νόμων.
Είναι οι νόμοι που:
-- Τσακίζουν μισθούς, συντάξεις και τα λαϊκά εισοδήματα.
-- Καταργούν Συλλογικές Συμβάσεις, εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.
-- Επιβάλλουν δυσβάστακτα φορολογικά βάρη και χαράτσια στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων.
-- Πετσοκόβοντας τις κοινωνικές δαπάνες και προωθώντας τις αρνητικές αλλαγές στο χώρο της Υγείας - Πρόνοιας, στερούν στοιχειώδεις υπηρεσίες, βάζοντας σε κίνδυνο ακόμη και την ίδια τη ζωή.
Τα μνημόνια επιβλήθηκαν, για να διασφαλίσουν την επάνοδο της κερδοφορίας του κεφαλαίου, σε μια φάση που εντείνεται ο διεθνής ανταγωνισμός. Τα μνημόνια συμπεριλαμβάνουν πολλά μέτρα που προέβλεπε η Συνθήκη του Μάαστριχτ, η οποία αποφασίσθηκαν από την ΕΕ και τις ελληνικές κυβερνήσεις την προηγούμενη περίοδο, αλλά η εφαρμογή τους εμποδίστηκε, καθυστέρησε από την ανάπτυξη της ταξικής πάλης.

Το ΚΚΕ υπογραμμίζει ότι η διέξοδος για το λαό βρίσκεται στη γραμμή κατάργησης των Μνημονίων και των Δανειακών Συμβάσεων, της μονομερούς διαγραφής του χρέους, της αποδέσμευσης από την ΕΕ, με εργατική λαϊκή εξουσία, με το λαό ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει, για να αξιοποιηθούν σχεδιασμένα οι μεγάλες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας μας, να ικανοποιηθούν οι σύγχρονες ανάγκες. Η Πρόταση Νόμου που καταθέτει το ΚΚΕ στη Βουλή και η προσπάθεια που θα καταβάλει να γίνει αυτή κτήμα του εργατικού - λαϊκού κινήματος, είναι μια συμβολή στην πάλη για τα λαϊκά συμφέροντα.
Ταυτόχρονα, με την ανάγκη κατάργησης των Μνημονίων, των Δανειακών Συμβάσεων και των εφαρμοστικών νόμων, το ΚΚΕ υποστηρίζει ένα συνεκτικό πλαίσιο με σημαντικούς στόχους πάλης που υπηρετούν τα άμεσα λαϊκά συμφέροντα και δίνουν ανακούφιση στο λαό. 

Α. Η Αιτιολογική Εκθεση επί της Αρχής
Στην Αιτιολογική Εκθεση επί της Αρχής της Πρότασης Νόμου, ο πλήρης τίτλος της οποίας είναι «Κατάργηση των Μνημονίων, του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012 - 2015 και των Εφαρμοστικών τους νόμων - καταγγελία των Δανειακών Συμβάσεων που έχουν ως προαπαιτούμενο την εφαρμογή των Μνημονίων», σημειώνεται:
«Το ΚΚΕ συνεπές στην πολιτική του και τηρώντας την προεκλογική του δέσμευση καταθέτει Πρόταση Νόμου για την ακύρωση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων που ψήφισαν στη Βουλή η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αρχικά και η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ στη συνέχεια με την ευθύνη που αναλογεί και στο ΛΑ.Ο.Σ.
Με την ίδια πρόταση νόμου το ΚΚΕ ζητά την κατάργηση των αντιλαϊκών νόμων που βασίζονται στις δανειακές συμβάσεις και στα μνημόνια, των λεγόμενων εφαρμοστικών νόμων.
Στην ουσία όλα αυτά τα μέτρα εκπορεύονται από τη στρατηγική της ΕΕ, τη στρατηγική του κεφαλαίου για να φορτωθούν τα βάρη της καπιταλιστικής κρίσης στην εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα. Είναι μέτρα που προωθούνται σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ ανεξάρτητα από το χρέος και τα ελλείμματα.
Τα μνημόνια επιβλήθηκαν για να διασφαλίσουν την επάνοδο της κερδοφορίας του κεφαλαίου σε μια φάση που εντείνεται ο διεθνής ανταγωνισμός. Τα μνημόνια συμπεριλαμβάνουν πολλά μέτρα που προέβλεπε η Συνθήκη του Μάαστριχτ, που αποφασίστηκαν από την Ευρωπαϊκή Ενωση και τις ελληνικές κυβερνήσεις την προηγούμενη περίοδο, αλλά η εφαρμογή τους εμποδίστηκε, καθυστέρησε από την ανάπτυξη της εργατικής, λαϊκής πάλης.
Το ΚΚΕ κρίνει τις δανειακές συμβάσεις, τα μνημόνια και τους σχετικούς νόμους με κριτήριο τα εργατικά - λαϊκά συμφέροντα. Με αυτό το κριτήριο τονίζει ότι οι δανειακές συμβάσεις, τα μνημόνια και οι σχετικοί νόμοι υπηρετούν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, των τραπεζιτών, των βιομηχάνων, των εφοπλιστών και των άλλων τμημάτων της πλουτοκρατίας, είναι εργαλείο για τη μείωση της τιμής της εργατικής δύναμης, την κατάργηση βασικών εργατικών, λαϊκών δικαιωμάτων και έχουν οδηγήσει στην πτώχευση του λαού.
Η κατάσταση που βιώνει η εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, η νεολαία με την υψηλή ανεργία, τη δραματική μείωση μισθών και συντάξεων, την κατάργηση βασικών εργασιακών, ασφαλιστικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, καθιστά επιτακτικά αναγκαία την ένταση της λαϊκής πάλης για την κατάργηση των αντιλαϊκών μέτρων και την ανατροπή της πολιτικής που φτωχαίνει το λαό.
Το ΚΚΕ υπογραμμίζει ότι η διέξοδος για το λαό βρίσκεται στη γραμμή κατάργησης των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων, της μονομερούς διαγραφής του χρέους, την αποδέσμευση από την ΕΕ, με εργατική, λαϊκή εξουσία, με το λαό ιδιοκτήτη του πλούτου που παράγει, για να αξιοποιηθούν σχεδιασμένα οι μεγάλες αναπτυξιακές δυνατότητες της χώρας μας, να ικανοποιηθούν οι λαϊκές ανάγκες.
Η πρόταση νόμου που καταθέτει το ΚΚΕ στη Βουλή και η προσπάθεια που θα καταβάλει να γίνει αυτή κτήμα του εργατικού - λαϊκού κινήματος, είναι μια συμβολή στην πάλη για τα λαϊκά συμφέροντα.
Ταυτόχρονα με την ανάγκη κατάργησης των μνημονίων, των δανειακών συμβάσεων και των εφαρμοστικών νόμων, το ΚΚΕ υποστηρίζει ένα συνεκτικό πλαίσιο με σημαντικούς στόχους πάλης που υπηρετούν τα άμεσα λαϊκά συμφέροντα και δίνουν ανακούφιση στο λαό. Σχετικά με τους στόχους πάλης ενδεικτικά αναφέρουμε:
1. Μισθοί, συντάξεις, εργασιακά δικαιώματα
Επαναφορά του κατώτερου μισθού της Εθνικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας στα 751 ευρώ μεικτά για όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας, ως βάση για την υπογραφή νέας Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας (ΕΓΣΣΕ) με ουσιαστική αύξηση του απαράδεκτα χαμηλού κατώτερου μισθού.
  • Υποχρεωτική εφαρμογή των ΣΣΕ για όλους τους εργαζόμενους.
  • Εφαρμογή της μετενέργειας μέχρι την υπογραφή νέας ΣΣΕ χωρίς κανένα χρονικό περιορισμό.
  • Πλήρης δυνατότητα μονομερούς προσφυγής των εργαζομένων στον ΟΜΕΔ.
  • Κατάργηση της δυνατότητας που καθιερώθηκε για υπογραφή επιχειρησιακών συμβάσεων με μισθούς χαμηλότερους από τις κλαδικές συμβάσεις.
  • Κατάργηση όλων των ρυθμίσεων που προβλέπουν την αύξηση του ορίου απολύσεων καθώς και τη μείωση των αποζημιώσεων.
  • Επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού. Ανάκληση όλων των μειώσεων που επιβλήθηκαν στο δημόσιο τομέα, τις ΔΕΚΟ και τις τράπεζες, με προτεραιότητα στους χαμηλόμισθους.
  • Αμεση ανάκληση όλων των μειώσεων που επιβλήθηκαν στις κύριες και τις επικουρικές συντάξεις τα τελευταία 2,5 χρόνια. Επαναφορά της 13ης και 14ης σύνταξης για όλα τα Ταμεία.
  • Κατάργηση του Προεδρικού Διατάγματος που εξαίρεσε από τη λίστα των ΒΑΕ μεγάλο αριθμό εργαζομένων.
  • Κατάργηση των ελαστικών μορφών εργασίας.
  • Οχι στις απολύσεις στο δημόσιο τομέα, όχι στις ιδιωτικοποιήσεις.
2. Φορολογία
  • Κατάργηση των αντιλαϊκών φορολογικών μέτρων.
  • Αύξηση του αφορολόγητου ορίου για το ζευγάρι 40.000 ευρώ το χρόνο και 5.000 για κάθε παιδί για όλους τους μισθωτούς, αυτοαπασχολούμενους, αγρότες.
  • Αναδρομική κατάργηση της εισφοράς αλληλεγγύης και του τέλους επιτηδεύματος στο εισόδημα μέχρι 40.000 για το ζευγάρι και 5.000 για κάθε παιδί, καθώς και του ΕΕΤΗΔΕ για την κύρια και την πρώτη εξοχική κατοικία.
  • Αναγνώριση των λογιστικών βιβλίων ως μοναδική πηγή προσδιορισμού εισοδήματος των επαγγελματοβιοτεχνών. Κατάργηση περαίωσης και κάθε είδους αντικειμενικών κριτηρίων. Αύξηση του ορίου προσωποκράτησης για χρέη στο Δημόσιο και ειδικά για τους αυτοαπασχολούμενους που έχουν κλείσει την επιχείρησή τους και δεν έχουν άλλα εισοδήματα. Πάγωμα των χρεών χωρίς προσαυξήσεις.
  • Κατάργηση των έμμεσων φόρων, ΦΠΑ και ΕΦΚ στο πετρέλαιο θέρμανσης και αγροτικής κίνησης στα αγροτικά εφόδια, στα είδη διατροφής, εκπαίδευσης, Υγείας και στα οικιακά τιμολόγια ενέργειας, ύδρευσης και τηλεπικοινωνίας.
  • Κατάργηση των φόρων και τελών για Δήμο και ΕΡΤ. Απαγόρευση διά νόμου κάθε πλειστηριασμού κύριας και δευτερεύουσας κατοικίας και αγροτικής εκμετάλλευσης με σημερινά αντικειμενικά κριτήρια αξίας 300.000 ευρώ και μέχρι 150 τ.μ. για τη λαϊκή τετραμελή οικογένεια.
  • Φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου με συντελεστή 45% σε διανεμόμενα και αδιανέμητα κέρδη. Κατάργηση του ειδικού φορολογικού καθεστώτος που ισχύει για τους εφοπλιστές.
3. Προστασία των ανέργων
  • Χορήγηση επιδόματος ανεργίας σε όλους τους ανέργους για όλη τη διάρκεια της ανεργίας.
  • Κατάργηση του νόμου που μειώνει το επίδομα ανεργίας και ουσιαστική αύξησή του.
  • Υπολογισμός του χρόνου ανεργίας ως συντάξιμου χρόνου.
  • Χορήγηση δωρεάν κάρτας απεριορίστων διαδρομών στη Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.
  • Μείωση των τιμολογίων των ΔΕΚΟ για τους ανέργους κατά 50%.
  • Απαγόρευση της διακοπής παροχής νερού, ρεύματος και σταθερού τηλεφώνου.
4. Ασφαλιστικά Ταμεία
  • Επαρκής χρηματοδότηση των ασφαλιστικών ταμείων και εξασφάλιση της χορήγησης των συντάξεων και παροχών.
  • Κάλυψη, με κρατική χρηματοδότηση, του συνόλου των απωλειών των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων που λεηλατήθηκαν από το λεγόμενο κούρεμα ομολόγων, που είναι περίπου 14 δισ. ευρώ.
5. Υγεία - Πρόνοια
  • Αποκλειστικά δημόσιο και δωρεάν σύστημα Υγείας - Πρόνοιας για όλους, με κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης.
  • Πλήρης, επαρκής χρηματοδότηση του ΕΟΠΥΥ, των ασφαλιστικών ταμείων, των δημόσιων νοσοκομείων και των Κέντρων Υγείας, των ιδρυμάτων Πρόνοιας από τον κρατικό προϋπολογισμό.
  • Επιστροφή από το κράτος των αποθεματικών που χάθηκαν από το πρόσφατο «κούρεμα».
  • Αποπληρωμή όλων των οφειλών από το κράτος για φάρμακα, ιατρικές και εργαστηριακές εξετάσεις, υγειονομικά υλικά, τρόφιμα για νοσοκομεία και άλλα ιδρύματα, των φαρμακοποιών και των γιατρών.
  • Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, όλων των ειδικοτήτων στα δημόσια νοσοκομεία, Κέντρα Υγείας και ιδρύματα Πρόνοιας. Στελέχωση με μόνιμο προσωπικό και εξοπλισμός των δημοτικών ιατρείων για τη δωρεάν παροχή υπηρεσιών σε όλους, ιδιαίτερα των άπορων κατοίκων και των μεταναστών.
  • Κατάργηση των πληρωμών εισιτηρίων, συμμετοχών για ιατρικές, εργαστηριακές εξετάσεις και θεραπείες, της παρακράτησης των συντάξεων των χρονίως πασχόντων για πληρωμή των ιδρυμάτων που νοσηλεύονται.
  • Εξασφάλιση από το κράτος της πλήρους και επαρκούς τροφοδοσίας των δημόσιων μονάδων Υγείας - Πρόνοιας σε φάρμακα, υγειονομικό και αναλώσιμο υλικό, αντιδραστήρια, υλικά χειρουργείου και τρόφιμα.
  • Κατάργηση της πληρωμής του 15% από τους ασθενείς για τις εργαστηριακές και διαγνωστικές εξετάσεις στο συμβεβλημένο με τον ΕΟΠΥΥ πρωτοβάθμιο ιδιωτικό τομέα και το ίδιο να γίνει (κατάργηση του 15%) και για τα ασφαλιστικά ταμεία προς τα ιδιωτικά νοσοκομεία και μαιευτήρια.
  • Εξασφάλιση με ευθύνη του κράτους της έγκαιρης και επαρκούς τροφοδοσίας σε όλα τα φάρμακα. Κρατική χρηματοδότηση για δωρεάν διάθεση των ειδικών φαρμάκων και των φαρμάκων για τις συνοδούς νόσους, τα συμπληρώματα διατροφής, το υγειονομικό και αναλώσιμο υλικό από τα δημόσια νοσοκομεία, τα Κέντρα Υγείας και τις μονάδες του ΕΟΠΥΥ, στους χρονίως πάσχοντες και στα ΑμΕΑ. Κρατική χρηματοδότηση για δωρεάν διάθεση των φαρμάκων με προτεραιότητα στους ανέργους, ανασφάλιστους Ελληνες και μετανάστες, στους χαμηλοσυνταξιούχους, στους φτωχούς αγρότες και στους αυτοαπασχολούμενους που έχουν κλείσει τις επιχειρήσεις τους.
  • Κρατική χρηματοδότηση για τη λειτουργία όλων των ειδικών σχολείων, με πλήρη και ποιοτική παροχή τροφής.
  • Αμεση καταβολή όλων των επιδομάτων σε ΑμΕΑ και χρονίως πάσχοντες χωρίς περικοπές και καθυστερήσεις.
  • Καμία περικοπή αλλά αύξηση των επιδομάτων στις πολύτεκνες και μονογονεϊκές οικογένειες και της κοινωνικής σύνταξης της πολύτεκνης μητέρας.
6. Κοινωνικά δικαιώματα
  • Επανασύσταση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας και του Οργανισμού Εργατικής Εστίας με επαναφορά και διεύρυνση όλων των παροχών.
  • Να μην κλείσει κανένας παιδικός σταθμός, να αξιοποιηθούν κατάλληλα δημόσια και δημοτικά κτίρια, να προσληφθεί μόνιμο προσωπικό για την κάλυψη όλων των αναγκών.
  • Εγγραφή όλων των παιδιών στους παιδικούς σταθμούς, χωρίς περιορισμούς, κατάργηση των τροφείων και παροχή επαρκούς και ποιοτικής τροφής».

Τα άρθρα της πρότασης νόμου
Αρθρο 1
Κατάργηση του από 3 Μαΐου 2010 «Μνημονίου Συνεννόησης» (ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ Ι), των αναθεωρήσεών του, των εφαρμοστικών του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ νόμων και λοιπών σχετικών ουσιαστικών διατάξεων - Καταγγελία της από 8.5.2010 «Σύμβασης δανειακής Διευκόλυνσης»
1. Καταργείται ο νόμος 3845/2010 μαζί με όλα τα Παραρτήματά του. Καταργείται επίσης το «Μνημόνιο Συνεννόησης» που υπεγράφη στις 3 Μαΐου 2010 μεταξύ της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όπως επίσης και οι όποιες αναθεωρήσεις του πιο πάνω Μνημονίου υπεγράφησαν από την ελληνική κυβέρνηση.
2. Από τη δημοσίευση του παρόντος, η Ελλάδα παύει αυτοδίκαια να δεσμεύεται έναντι οποιουδήποτε από το περιεχόμενο του πιο πάνω «Μνημονίου Συνεννόησης», όπως επίσης και από το περιεχόμενο όλων των υπογραφέντων αναθεωρήσεών του.
3. Καταργούνται επίσης και οι νόμοι 3863/2010, 3864/2010, 3865/2010, 3871/2010, 3887/2010, 3899/2010, 3918/2011, 3919/2011, 3979/2011, 4021/2012, 4024/2012 και 4025/2012, οι οποίοι αποτελούν εφαρμοστικούς νόμους προώθησης των πολιτικών του πιο πάνω «Μνημονίου Συνεννόησης», όπως αυτό αναθεωρήθηκε, όπως επίσης και κάθε άλλη διάταξη ουσιαστικού δικαίου με κανονιστικό περιεχόμενο που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του καταργούμενου ν. 3845/2010, του «Μνημονίου Συνεννόησης», όπως αναθεωρήθηκε και των εφαρμοστικών αυτών νόμων.
4. Καταγγέλλεται μονομερώς το κείμενο, όπως αυτό ισχύει, της από 8 Μαΐου 2010 Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης, που υπεγράφη στα πλαίσια του αναφερθέντος στις προηγούμενες παραγράφους «Μνημονίου Συνεννόησης».
5. Από τη δημοσίευση του παρόντος, η Ελλάδα παύει αυτοδίκαια να δεσμεύεται έναντι οποιουδήποτε από το περιεχόμενο της πιο πάνω καταγγελλομένης από 8 Μαΐου 2010 Σύμβασης Δανειακής Διευκόλυνσης, όπως αυτή έχει αναθεωρηθεί.
Αρθρο 2
Κατάργηση του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2012-2015 και των εφαρμοστικών του νόμων
Καταργείται ο ν. 3985/2011, οι εφαρμοστικοί του νόμοι, καθώς και κάθε άλλη διάταξη ουσιαστικού δικαίου με κανονιστικό περιεχόμενο, που έχει θεσπιστεί κατ' εξουσιοδότηση του καταργούμενου ν. 3985/2011, καθώς και των λοιπών εφαρμοστικών αυτού νόμων.
Αρθρο 3
Κατάργηση του Μνημονίου Συνεννόησης μεταξύ Ελλάδας, Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Τράπεζας της Ελλάδας για τη μείωση του δημοσίου χρέους (ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΙΙ), των εφαρμοστικών αυτού του Μνημονίου νόμων και των λοιπών σχετικών ουσιαστικών διατάξεων - Καταγγελία του πακέτου των δανειακών συμβάσεων και της «Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης», που υπεγράφησαν στα πλαίσια του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΙΙ).
1. Καταργείται στο σύνολό του ο ν. 4046/2012, ο οποίος περιλαμβάνει την έγκριση του Σχεδίου του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΙΙ, τις διατάξεις του ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΙΙ με άμεση νομική ισχύ και αφορούν στη μείωση των κατώτατων μισθών, το τσάκισμα των συλλογικών συμβάσεων και των εργασιακών σχέσεων, καθώς επίσης και την έγκριση των Σχεδίων του πακέτου των δανειακών συμβάσεων που υπεγράφησαν στις 1 Μαρτίου 2012. Επίσης καταργείται και η υπ. αριθμ. 6/28.2.2012 ΠΥΣ.
2. Καταργούνται οι ν. 4050/2012 και 4060/2012.
3. Καταργείται το υπογραφέν Μνημόνιο Συνεννόησης (ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΙΙ), Σχέδιο του οποίου εγκρίθηκε με την ήδη στην πρώτη παράγραφο του παρόντος καταργούμενη διάταξη της παρ. 2 περίπτ. α΄ του άρθρου 1 του ν. 4046/2012, καθώς επίσης και οι υπογραφείσες Επιστολές Πρόθεσης, Σχέδια των οποίων εγκρίθηκαν με την ήδη στην πρώτη παράγραφο του παρόντος καταργούμενη διάταξη της περίπτ. β΄ της παραγράφου 2 του άρθρου 1 του ν. 4046/2012.
4. Από τη δημοσίευση του παρόντος, η Ελλάδα παύει αυτοδίκαια να δεσμεύεται έναντι οποιουδήποτε από το περιεχόμενο του πιο πάνω Μνημονίου Συνεννόησης και των πιο πάνω Επιστολών Πρόθεσης.
5. Καταργούνται επίσης και οι νόμοι 4051/2012, 4052/2012, 4058/2012 και 4070/2012, οι οποίοι αποτελούν εφαρμοστικούς νόμους προώθησης των πολιτικών του Μνημονίου Συνεννόησης (ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΙΙ), όπως επίσης και κάθε άλλη διάταξη ουσιαστικού δικαίου με κανονιστικό περιεχόμενο, που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του καταργούμενου ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΙΙ και των λοιπών εφαρμοστικών αυτού νόμων.
6. Καταγγέλλεται μονομερώς το κείμενο, όπως αυτό ισχύει, του συνόλου των υπογραφέντων συμβάσεων δανειακής διευκόλυνσης, σχέδια των οποίων εγκρίθηκαν με τους καταργηθέντες ν. 4046/2012 και ν. 4060/2012, καθώς επίσης και της Σύμβασης Διευκόλυνσης για την Ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, για την υπογραφή της οποίας είχε εξουσιοδοτηθεί η ελληνική κυβέρνηση με σχετική διάταξη του καταργούμενου ν. 4046/2012 και οι οποίες υπεγράφησαν στα πλαίσια του αναφερθέντος στις προηγούμενες παραγράφους ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΙΙ.
7. Από τη δημοσίευση του παρόντος, η Ελλάδα παύει αυτοδίκαια να δεσμεύεται έναντι οποιουδήποτε από το περιεχόμενο του συνόλου των με την προηγούμενη παράγραφο καταγγελλομένων συμβάσεων.
8. Η κυβέρνηση της Ελλάδας αναλαμβάνει την υποχρέωση να καλύψει με κρατική χρηματοδότηση την ζημιά και τις απώλειες που υπέστησαν τα ΝΠΔΔ και τα Ασφαλιστικά Ταμεία από τη συμμετοχή στη διαδικασία ανταλλαγής των τίτλων σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 8 και 9 του καταργούμενου ν. 4046/2012.
Αρθρο 4
Εναρξη ισχύος
Η ισχύς του παρόντος αρχίζει από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, εκτός αν άλλως ορίζεται από τις επιμέρους διατάξεις του.







Ασυνεννοησία της Χ. Α. με τα φασισταριά της Αυστραλίας ; .



Τί έγινε ρε χρυσαύγουλα;
Δεν συνεννοείστε με τα φασισταριά
 της Αυστραλίας;
.
---
ελεύθερη μετάφραση:
"Βρώμικοι Ελληνες μετανάστες,
γυρίστε πίσω στη βρώμικη πατρίδα σας"
---




stavrochoros

Τετάρτη, 11 Ιουλίου 2012

ΑΠΟΦΑΣΗ Κ.Ε. του ΚΚΕ : Συμπεράσματα από τις εκλογικές αναμετρήσεις και τα άμεσα καθήκοντα του Κόμματος.




  • Συνεδρίασε η ΚΕ του ΚΚΕ στις 9 Ιουλίου 2012 με θέμα τα συμπεράσματα από τις εκλογικές αναμετρήσεις και τα άμεσα καθήκοντα του Κόμματος.
  • Η ΚΕ επεξεργάσθηκε πρόγραμμα δράσης του Κόμματος για το επόμενο διάστημα, που θα εξειδικευθεί στις κομματικές οργανώσεις.






Η ΚΕ πήρε υπόψη τη συζήτηση που προηγήθηκε στα όργανα και στις ΚΟΒ, σε συσκέψεις οπαδών και φίλων του Κόμματος, τις παρατηρήσεις, υποδείξεις και προτάσεις, καθώς και τα συμπεράσματα από τις συνεδριάσεις των οργάνων και των ΟΒ της ΚΝΕ.
 Η ΚΕ εκτιμά ότι η διπλή εκλογική αναμέτρηση, ανεξάρτητα από τις γενικότερες αδυναμίες που αναδείχθηκαν και τις απώλειες, αποτελεί παρακαταθήκη καθώς έγινε σημαντική δουλειά για την ανάδειξη των δύο δρόμων ανάπτυξης, το χαρακτήρα της καπιταλιστικής κρίσης, το ζήτημα της εργατικής λαϊκής εξουσίας, την ανάδειξη της θέσης του Κόμματος για τη συμμετοχή σε κυβέρνηση αστικής διαχείρισης.


Το ΚΚΕ έδωσε μια μάχη κόντρα στο ρεύμα, σε συνθήκες εξαιρετικά δύσκολες και περίπλοκες. Βρέθηκε αντιμέτωπο και με αδυναμίες, ελλείψεις και καθυστερήσεις, τις οποίες οφείλει να αντιμετωπίσει και μπορεί να αντιπαλέψει καθώς οι απαιτήσεις του αγώνα θα αυξηθούν απότομα το επόμενο χρονικό διάστημα.

1. Οι δύο εκλογικές αναμετρήσεις οι οποίες πραγματοποιήθηκαν με απόσταση μεταξύ τους μόλις ενάμιση μήνα (6 Μάη και 17 Ιούνη) έχουν και ενιαία στοιχεία, αλλά και ορισμένες διαφορές που καθόρισαν το κριτήριο ψήφου, στην καθεμία, ανάμεσα στην πρώτη και τη δεύτερη. Οι δύο εκλογικές αναμετρήσεις διεξήχθησαν σε συνθήκες παρατεταμένης καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης που έφερε όξυνση του δημόσιου χρέους. Η διαχείριση του δημόσιου χρέους είχε ως συνέπεια το Μνημόνιο 1 με στόχο την εσωτερική υποτίμηση της αξίας της εργατικής δύναμης. Ακολούθησε το Μνημόνιο 2 ως συνοδευτικό της Δανειακής Σύμβασης, που επέφερε νέο «κούρεμα» χρέους και ένα νέο κύμα απαξίωσης της εργατικής δύναμης. Ταυτόχρονα από επίσημες πηγές προβαλλόταν το ενδεχόμενο είτε νέας ελεγχόμενης είτε ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας σε συνθήκες νέας εκδήλωσης της οικονομικής κρίσης στην Ευρωζώνη. Ολα αυτά καθώς και η μεγάλη επιθετικότητα του κεφαλαίου για την ανατροπή του συνόλου των εργασιακών σχέσεων, η διόγκωση της ανεργίας επέδρασαν και στην εκλογική συμπεριφορά. Οι εργατικοί λαϊκοί αγώνες που ξέσπασαν και κλιμακώθηκαν στη διάρκεια της κρίσης καλλιέργησαν κύμα λαϊκής οργής και δυσαρέσκειας σε βάρος τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ, αλλά ταυτόχρονα παρέμβαινε το σύστημα με στόχο την κάμψη της λαϊκής αντίστασης, την εκτροπή από ριζοσπαστικούς στόχους, με την προβοκάτσια και τη σύγχυση.
Στις εκλογές του Μαΐου σημειώθηκε πρωτόγνωρη και ταυτόχρονη καθίζηση της εκλογικής δύναμης τόσο του ΠΑΣΟΚ όσο και της ΝΔ, ενώ ο τρίτος εταίρος - ΛΑ.Ο.Σ. - της προηγούμενης τρικομματικής κυβέρνησης έμεινε εκτός Βουλής. Το Κόμμα είχε μικρή άνοδο, αλλά με εμφανείς διαρροές προς τον ΣΥΡΙΖΑ στα μεγάλα αστικά κέντρα. Ταυτόχρονα απέσπασε ψήφους από άλλα κόμματα, κυρίως από ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Η μεγάλη πλειοψηφία των ψηφοφόρων των δύο αστικών κομμάτων διασκορπίστηκαν κυρίως σε ιδεολογικά συγγενείς πολιτικούς χώρους που είχαν κοινό τόπο την καταδίκη του Μνημονίου, το οποίο αναγόρευαν ως αιτία της κρίσης και της όξυνσής της. Ενα μεγάλο μέρος της δυσαρέσκειας κατά του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ καρπώνεται ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος θέτει το ζήτημα της αριστερής κυβέρνησης, καθώς και τα νέα κόμματα που σχηματίστηκαν από αποσκιρτήσεις βουλευτών της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ και η ΔΗΜΑΡ, ενώ για πρώτη φορά με σημαντικό εκλογικό ποσοστό μπαίνει στη Βουλή η φασιστική αντικομμουνιστική ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ.
Στη δεύτερη εκλογική αναμέτρηση ενισχύεται η ΝΔ και ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ το ΚΚΕ έχει μεγάλες απώλειες, το 48,3% των ψήφων της 6ης Μάη, με κύρια τάση διαρροών περίπου 55% προς τον ΣΥΡΙΖΑ και 38% προς την αποχή, σύμφωνα, με τις διάφορες μετρήσεις. Ολα τα άλλα κόμματα είχαν επίσης απώλειες, πλην ΔΗΜΑΡ και ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. Στη δεύτερη εκλογική αναμέτρηση βασικό κριτήριο ψήφου γίνεται η αναγκαιότητα σχηματισμού κυβέρνησης με πυρήνα τη ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ σημειώνεται σημαντική υποχώρηση στο κριτήριο ψήφου με βάση την κατάργηση του Μνημονίου. Στη θέση της κατάργησης προωθείται η αναδιαπραγμάτευση σε συνδυασμό με τη διαβεβαίωση για πάση θυσία παραμονή της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ, στην ΕΕ. Ενώ στις εκλογές του Μάη εκδηλώθηκε ως ένα βαθμό η θετική τάση καταδίκης της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, με σαφή αντίθεση στο Μνημόνιο και τις επιλογές της ΕΕ, στη δεύτερη αναμέτρηση σημειώνεται υποχώρηση, κάτω από τον καταιγισμό τρομοκρατικών διλημμάτων και προσμονής άμεσης ανακούφισης από μια αριστερή ή κεντροαριστερή κυβέρνηση.
Τα πιο έκδηλα αρνητικά χαρακτηριστικά είναι η μεγάλη μείωση της εκλογικής δύναμης του ΚΚΕ, η ενδυνάμωση της ΝΔ, η ενίσχυση του ΣΥΡΙΖΑ, η αντοχή της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. Η ισχυροποίηση του ΣΥΡΙΖΑ συντελέσθηκε και ενώ αποκαλύφθηκε η διαχειριστική του λογική. Το κυβερνητικό πρόγραμμα που παρουσίασε, απέβαλε τα όποια φραστικά ριζοσπαστικά συνθήματα είχε αναδείξει πριν τις εκλογές της 6ης Μάη. Μέσα σ' αυτές τις συνθήκες, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, έγινε συστηματική και μελετημένη ιδεολογική - πολιτική επίθεση στο Κόμμα, προσαρμοσμένη στις ανάγκες του συστήματος για την αναμόρφωση του αστικού πολιτικού συστήματος, εγκλωβισμού της λαϊκής δυσαρέσκειας σε ανώδυνες για το σύστημα επιλογές, την αναχαίτιση της δυναμικής που φέρνει η ταξική πάλη, το οργανωμένο εργατικό κίνημα.
Η ΚΕ εκτιμά ότι υπάρχει σοβαρή έλλειψη στη δουλειά του Κόμματος με τον περίγυρό του, τους φίλους και οπαδούς για την ανάδειξη των θέσεών μας σχετικά με το χαρακτήρα των εκλογών για το αστικό Κοινοβούλιο και την ανάδειξη κυβέρνησης στα πλαίσια του συστήματος ευρύτερα. Αυτό δεν έρχεται καθόλου σε αντίθεση με την ανάγκη να ισχυροποιείται το ΚΚΕ και στο αστικό Κοινοβούλιο, ως δύναμη εργατικής - λαϊκής αντιπολίτευσης, όμως δεν πρέπει να θεωρούνται οι εκλογές ως η μάχη των μαχών, αποσπασμένη από το επίπεδο ανάπτυξης της ταξικής πάλης.
2. Οι αγώνες που αναπτύχθηκαν με το ξέσπασμα και την όξυνση της κρίσης, παρά την άνοδο της μαζικότητάς τους, το δυναμισμό των μορφών πάλης (πάνω από τριάντα απεργιακές κινητοποιήσεις, μαζικές διαδηλώσεις, καταλήψεις, άρνηση πληρωμών σε χαράτσια και διόδια κ.λπ.), δεν οδήγησαν στη συνειδητοποίηση του χαρακτήρα της κρίσης, στην αποδοχή της πολιτικής εξόδου από αυτή, με σύγκρουση με την ΕΕ - μονομερή διαγραφή του χρέους - κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής. Ηταν αγώνες που δεν αναχαίτισαν τα μέτρα. Δεν συνοδεύτηκαν από άνοδο της μαζικότητας των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργατοϋπαλλήλων, των αυτοαπασχολούμενων, στην πόλη και την ύπαιθρο, ουσιαστικές αλλαγές στο συσχετισμό δυνάμεων, άνοδο του κινήματος της νεολαίας, μαζικοποίηση των ιδιαίτερων μορφών οργάνωσης των γυναικών. Η μαζική καταδίκη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, η εγκατάλειψή τους από εργαζόμενους, από νεότερες ηλικίες, περισσότερο αφορούσε ζητήματα διαχείρισης και λιγότερο τον ίδιο τον ταξικό χαρακτήρα των κομμάτων αυτών, τη δράση των μονοπωλίων, τον ιμπεριαλιστικό χαρακτήρα της ΕΕ. Συνοδεύτηκε από μείωση απαιτήσεων και έκπτωση αιτημάτων.
Είναι ιστορικά γνωστό από ανάλογες περιστάσεις, και γι' αυτό υπενθυμίσαμε από τις αρχές του 2010, ότι σε συνθήκες κρίσης συνυπάρχουν και οι δύο εκδοχές: το κίνημα να δεχθεί χτύπημα, να υποχωρήσει ή να κάνει ένα σοβαρό βήμα στην κατεύθυνση της αντεπίθεσης, της πολιτικής ρήξης και σύγκρουσης με τα μονοπώλια και τα αστικά κόμματα. Στη μαζικοποίηση των αγώνων συνέβαλε η είσοδος νέων τμημάτων της εργατικής τάξης και των μεσαίων στρωμάτων, που δεν είχαν αποκτήσει την απαιτούμενη πολιτική πείρα, κυρίως διακατέχονταν από τη θέληση για μια άλλη διαχείριση που τάχα θα σταματήσει τον κατήφορο, θα δώσει εδώ και τώρα λύση στα οξυμένα προβλήματά τους. Η αντίθεση προς τις επιλογές της ΕΕ, των μνημονίων, δεν συμβάδιζε με τη συνειδητοποίηση ότι αυτές εκφράζουν τα συμφέροντα της αστικής τάξης της χώρας. Η καπιταλιστική κρίση και τα Μνημόνια αναγορεύτηκαν σε ζήτημα ιδιοτελούς, ανίκανης και υποτελούς διαχείρισης - διαπραγμάτευσης από το αστικό πολιτικό προσωπικό. Αυτή ήταν η βάση της ρηχής αντιμνημονιακής λογικής που πρόβαλαν ο ΣΥΡΙΖΑ, οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, αλλά και η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ.
Ειδικό αρνητικό ρόλο διαδραμάτισε το ρεφορμιστικό - οπορτουνιστικό ρεύμα που είναι σχετικά δυνατότερο στα τμήματα των εργατοϋπαλλήλων με διασφαλισμένη ως τώρα μονιμότητα στη δουλειά, σχετικά καλύτερους μισθούς και παροχές. Η αυταπάτη για εδώ και τώρα άμεση λύση, χωρίς σύγκρουση και ρήξη με το κεφάλαιο, την ΕΕ, δυνάμωνε και στην εργατική τάξη στον ιδιωτικό τομέα, που απότομα πέρασε σε συνθήκες σχετικής ή απόλυτης εξαθλίωσης και μεγάλης ανεργίας, ανασφάλειας. Η περίοδος αυτή χρειάζεται ιδιαίτερη μελέτη ώστε να βγουν πιο ολοκληρωμένα συμπεράσματα για την ιδεολογικοπολιτική πάλη, τους δεσμούς που δημιουργήθηκαν ανάμεσα στο Κόμμα και την εργατική τάξη, στα λαϊκά στρώματα, μελέτη που συνδυάζεται με την επεξεργασία των Θέσεων προς το 19ο Συνέδριο.
Τα διάφορα τμήματα της αστικής τάξης με τη βοήθεια θυλάκων της ιδιαίτερης επιρροής τους στους κόλπους της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, αλλά και των μηχανισμών του κράτους, ξεκίνησαν την προσπάθεια για αναμόρφωση του αστικού πολιτικού σκηνικού, καθώς διέβλεψαν ότι τα δύο αστικά κόμματα δεν μπορούσαν να ελέγξουν τη λαϊκή οργή και αγανάκτηση, και επομένως υπήρχε κίνδυνος να διαμορφωθεί ένα ασταθές αστικό πολιτικό σύστημα σε συνθήκες που βαθαίνει η κρίση. Στα πλαίσια αυτά και βεβαίως κάτω από την πίεση των αγώνων, της γενικευμένης λαϊκής οργής, εμφανίζονται νέα φαινόμενα (σε σχέση με όλη την περίοδο της μεταπολίτευσης), όπως οι διαρροές 60 βουλευτών, η ανατροπή του Γ. Παπανδρέου, η συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ - ΝΔ με πρωθυπουργό τον Λ. Παπαδήμο, αρχικά και με τη συμμετοχή του ΛΑ.Ο.Σ. Και ενώ η Βουλή του 2009 ξεκίνησε με 5 κόμματα, τέλειωσε τη θητεία της με 9 κόμματα και πολιτικούς σχηματισμούς. Στο έδαφος αυτό σχηματίσθηκαν, στις 6 Μάη δύο πόλοι: Ο ένας με βάση τη ΝΔ ως κεντροδεξιό τόξο, και ο άλλος με βάση τον ΣΥΡΙΖΑ ως κεντροαριστερό, που προκάλεσαν και το εκλογικό αποτέλεσμα της 17ης Ιούνη. Ο πόλος του ΣΥΡΙΖΑ ενισχύθηκε με οργανωμένη μαζική μετακόμιση οργανώσεων του ΠΑΣΟΚ, με επικεφαλής μεγάλο μέρος του στελεχικού δυναμικού ιδιαίτερα από το δημόσιο τομέα, τις πρώην ΔΕΚΟ, το τραπεζικό σύστημα, αλλά και τον κρατικό μηχανισμό. Η οργανωμένη μετακίνηση αγκάλιασε και ένα μέρος τοπικών οργανώσεων του ΠΑΣΟΚ. Η μετακόμιση βεβαίως διευκολύνθηκε λόγω της απογοήτευσης και δυσαρέσκειας, της απήχησης των θέσεων του οπορτουνισμού στα παραπάνω τμήματα των εργατοϋπαλλήλων. Η αστική τάξη της χώρας έριξε βάρος στην ανασύνταξη της σοσιαλδημοκρατίας που είναι το κύριο εργαλείο της για την κυριαρχία του ρεφορμισμού στο εργατικό κίνημα. Διαμορφώθηκε έτσι το έδαφος για ανάδειξη μιας νέας Βουλής και κυβέρνησης χωρίς την κοινοβουλευτική αυτοδυναμία των δύο παραδοσιακών αστικών κομμάτων.
Στη διάρκεια της δεύτερης προεκλογικής περιόδου υπήρξε μια απροκάλυπτη επέμβαση της Κομισιόν, των ΗΠΑ, του ΔΝΤ, του ΟΟΣΑ, των διεθνών μέσων ενημέρωσης στο να αποτραπεί η αμφισβήτηση του Μνημονίου/ Δανειακής Σύμβασης σε μια περίοδο που ξέσπασε πιο δυνατή η κρίση στην Ισπανία και αναμενόταν τόσο αυτή η χώρα, όσο και άλλες, π.χ. Ιταλία και Κύπρος, να ζητήσουν να ενταχθούν σε καθεστώς δανειοδότησης από ΕΕ - ΔΝΤ. Η επέμβαση αυτή έγινε σε συνθήκες όξυνσης των αντιθέσεων και των ανταγωνισμών ανάμεσα στις ηγετικές δυνάμεις στο εσωτερικό της ΕΕ αλλά και στις γενικότερες αντιθέσεις τους με τις ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία και τις άλλες ανερχόμενες δυνάμεις στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία. Εμπλέκονται το ελληνικό κράτος και τα πολιτικά κόμματα του ευρωμονόδρομου στις διάφορες εκδοχές εξέλιξης της Ευρωζώνης, της ΕΕ, των διάφορων εκδοχών λιτότητας, ενώ είναι σαφής η επιδίωξη να ανακοπεί κάθε τάση λαϊκής χειραφέτησης, να συγκροτηθεί το νέο δίπολο με βάση τη ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ. Οι εκλογές του Ιούνη χρησιμοποιήθηκαν ως πείραμα και εργαλείο στις ενδοϊμπεριαλιστικές διαφορές: πώς θα κατανεμηθεί η ζημιά από την όξυνση και εμβάθυνση της κρίσης, ποια η πορεία της Ευρωζώνης. Η αντιμερκελική ρητορική του ΣΥΡΙΖΑ αξιοποιήθηκε και από δυνάμεις στις ΗΠΑ - Βρετανία και από ένα μέρος Ευρωπαίων ανταγωνιστών προς τη Γερμανία που επιδιώκουν να περιορίσουν τη δύναμή της μέσα στην Ευρωζώνη. Παράλληλα βόλευε και τις δυνάμεις ΝΔ - ΠΑΣΟΚ - ΔΗΜΑΡ που εκφόβιζαν με τον κίνδυνο εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη. Η παρέμβαση αυτή εξελίχθηκε σε πρωτοφανή χειραγώγηση ψήφου, με επιχειρήματα περί κινδύνων έξωσης της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, τον κίνδυνο της ακυβερνησίας.
3. Η ΚΕ εκτιμά το κάθε φορά εκλογικό αποτέλεσμα, είτε είναι θετικό είτε αρνητικό, όπως αυτό της 17ης Ιούνη, παίρνοντας υπόψη τις αντικειμενικές συνθήκες διεξαγωγής των εκλογών σε συσχέτιση με τη δράση και τους χειρισμούς του υποκειμενικού παράγοντα. Η συσχέτιση αντικειμενικών και υποκειμενικών παραγόντων είναι αναγκαία, γιατί μόνο έτσι μπορεί το Κόμμα μας να δει συγκεκριμένα τις υποκειμενικές αδυναμίες και τα λάθη του, ώστε να κατακτά την ικανότητα να προωθεί τη στρατηγική του σε οποιεσδήποτε συνθήκες, λιγότερο ή περισσότερο ευνοϊκές.
Το εύρος και η αντοχή της εκλογικής δύναμης του Κόμματος καθορίζεται από το επίπεδο της ταξικής πάλης και αποτελεί δείκτη της. Το επίπεδο της ταξικής πάλης προκύπτει από την αλληλεπίδραση της δράσης του υποκειμενικού παράγοντα με τους αντικειμενικούς, καθοριστικούς παράγοντες που είναι οι εξελίξεις στην καπιταλιστική οικονομία, στην ταξική διάρθρωση κ.ά.
Με βάση τα παραπάνω κριτήριο της αυτοκριτικής προσέγγισης της ΚΕ για τη δράση του Κόμματος γενικά, και στην εκλογική περίοδο, είναι:
Πρώτον, αν η δράση μας αξιοποίησε όλες τις δυνατότητες που έδωσαν οι αντικειμενικές συνθήκες τα προηγούμενα χρόνια για να οξυνθεί η ταξική πάλη, να διευρυνθεί ο περίγυρος του Κόμματος και να βαθύνει η συμφωνία του με τη στρατηγική του, η αποφασιστικότητά του να την υποστηρίξει σε όλες τις συνθήκες, και εκλογικά, χωρίς διακυμάνσεις.
Δεύτερον, αν κατά την εκλογική αναμέτρηση οι χειρισμοί και η δράση μας συμβάλλανε ώστε να ενισχύονται οι θετικές και να αποδυναμώνονται οι αρνητικές εκλογικές τάσεις που γενικά καθορίζονται από το επίπεδο της ταξικής πάλης.
Πιο συγκεκριμένα:
  • Η εκλογική αναμέτρηση ανέδειξε τις μακροχρόνιες αδυναμίες και καθυστερήσεις στη δουλειά μας για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, την ενίσχυση της κοινωνικής συμμαχίας, την κομματική οικοδόμηση σε συνθήκες που υπάρχουν δυσκολίες στην οργάνωση των μαζών, ώστε να εξαντλούνται όλες οι δυνατότητες που απορρέουν από τις αντικειμενικές εξελίξεις. Αυτά τα καθήκοντα βεβαίως απαιτούν χρόνο, επίμονη προσπάθεια, σταθερό και επεξεργασμένο προσανατολισμό. Σε τελευταία ανάλυση η ΚΕ έχει την πρώτη ευθύνη, επίσης όλα τα καθοδηγητικά όργανα, η κάθε ΚΟΒ, πώς τελικά δρούμε στις μάζες με τις θέσεις μας, με μαχητικότητα και ικανότητα συσπείρωσης δυνάμεων που έχουν διαφορετικές αντιλήψεις και διαφορετικό επίπεδο πείρας και θέλησης για δράση.
Η ΚΕ πρέπει να αποτιμήσει τη δουλειά της αναλυτικά και πιο συγκεκριμένα πώς δούλεψε από το 18ο Συνέδριο και μετά, με βάση τα παραπάνω καθήκοντα και να εντάξει τα συμπεράσματα στην ουσιαστική αυτοκριτική εξέταση της δουλειάς της ΚΕ ενόψει του 19ου Συνεδρίου.
  • Η ΚΕ δεν μπόρεσε, επίσης, με βάση το ύψος των αναγκών και των δικών της κατά καιρούς διαπιστώσεων, να προσανατολίσει πρακτικά όλο το Κόμμα να απευθύνεται κυρίως στις νεότερες ηλικίες με κοινωνικο-ταξικά βέβαια κριτήρια. Αυτές οι ηλικίες διαμορφώθηκαν σε συνθήκες παγκόσμιας ήττας του εργατικού κινήματος, βαθιάς κρίσης του κομμουνιστικού κινήματος, προσπάθειας να υποκατασταθεί το κομμουνιστικό κίνημα με ένα σοσιαλδημοκρατικό - οπορτουνιστικό αριστερό κίνημα που διεκδικεί συμμετοχή στην αστική διαχείριση. Δεν μπόρεσε να συντονίσει τη δουλειά όλου του Κόμματος με τη στήριξη και βοήθεια της ΚΝΕ, ιδιαίτερα σε χώρους της μάθησης στους οποίους η ιδεολογική επίθεση είναι επεξεργασμένη καλά και ασκεί σοβαρή επίδραση.
  • Αυτοί, επίσης, οι παράγοντες και άλλοι που θα αναδειχθούν και από τη συζήτηση, θα αποτελέσουν και την αποτίμηση της δουλειάς της ΚΕ στην προσυνεδριακή περίοδο.
Αποδείχθηκε ότι απαιτείται να οικοδομούνται πιο στενοί ιδεολογικοπολιτικοί δεσμοί με τους φίλους και οπαδούς, ως μόνιμο στοιχείο στη δουλειά μας και όχι μόνο σε περιόδους έξαρσης των αγώνων και των εξελίξεων. Δεν αρκεί η ιδεολογικοπολιτική συζήτηση σε θέματα της επικαιρότητας. Ενα σημαντικό μέρος των οπαδών δεν γνωρίζει τις θέσεις του Κόμματος - π.χ. για κυβερνήσεις στα πλαίσια του καπιταλιστικού συστήματος, για εξελίξεις στην ΕΕ, για θέματα σχέσης οικονομίας και πολιτικής, το χαρακτήρα της οικονομικής καπιταλιστικής κρίσης, για το περιεχόμενο της λαϊκής εξουσίας. Αυτό προϋποθέτει το κομματικό δυναμικό να βοηθιέται και να προσανατολίζεται στην ανάπτυξη μεγαλύτερης ικανότητας στην εκλαΐκευση των θέσεων του Κόμματος, της στρατηγικής του.
  • Η ΚΕ και ιδιαίτερα το ΠΓ, αδύνατα και πίσω από τις απαιτήσεις αντιμετώπισε τις ανάγκες της προπαγάνδας με συνεχείς επεξεργασίες ώστε η ταξική συνείδηση να μην εκτρέπεται σε ανώδυνους δρόμους, σε συνθήκες που οι μηχανισμοί χειραγώγησης και επηρεασμού είναι πολλοί, πολυπλόκαμοι. Η προπαγάνδα του Κόμματος δεν είναι ζωντανή και εμπλουτισμένη με παραδείγματα και στοιχεία που βγαίνουν μέσα από τις εξελίξεις στο κίνημα, αλλά και τον κάθε κλάδο, δεν έχει αποκτήσει η προπαγάνδα μας ζωντανό εκλαϊκευτικό χαρακτήρα. Το θέμα της προπαγάνδας δεν είναι ζήτημα γενικά «επικοινωνιακής πολιτικής» και μάλιστα με κριτήριο το πώς διεξάγεται ο τηλεοπτικός διάλογος. Η αυτοκριτική της ΚΕ στο επίπεδο της προπαγάνδας αναφέρεται στις μορφές ζωντανής προπαγάνδας, που διευκολύνει το διάλογο, τη συμμετοχή, και όχι την παθητική παρακολούθηση των λεγόμενων τηλεοπτικών εκπομπών που δεν μπορούν να δώσουν τον πλούτο των θέσεών μας, την τεκμηρίωση, τα κριτήρια. Υποτιμήθηκε επίσης ο ρόλος του Διαδικτύου στην πληροφόρηση της νεολαίας, αλλά και ως όργανο επίθεσης στο Κόμμα.
4. Η ΚΕ εκτιμά ότι η γενική πολιτική γραμμή που δόθηκε η εκλογική μάχη ανταποκρινόταν στο χαρακτήρα της κρίσης, της διεξόδου που είχε ανάγκη ο λαός, σε συνθήκες που προοιωνίζονταν νέα αντεργατικά αντιλαϊκά μέτρα, ανεξάρτητα των όποιων χειρισμών θα γίνονταν από τη νέα κυβέρνηση, η οποία θα πρόκυπτε. Το πρόβλημα είναι ότι η ΚΕ δεν εντόπισε έγκαιρα το βάθος της συνολικής μείωσης των δύο κομμάτων και ιδιαίτερα την κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ, καθώς και την ισχυροποίηση - στήριξη του ΣΥΡΙΖΑ, το σχέδιο επίθεσης στο Κόμμα. Αρχικά είχε εντοπισθεί η μείωση της επιρροής του ΠΑΣΟΚ υπέρ της ΔΗΜΑΡ, που όμως δεν ασκούσε επίδραση στο χώρο των ψηφοφόρων του ΚΚΕ, πράγμα που επιβεβαιωνόταν από τις δημοσκοπήσεις. Δεκαπέντε μέρες πριν την εκλογική αναμέτρηση εντοπίστηκε η απότομη στροφή προς τον ΣΥΡΙΖΑ σε συνδυασμό με την αποδυνάμωση του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΜΑΡ, αλλά και του Κόμματος. Παρά τις προσπάθειες που τότε έγιναν για να εντοπιστούν οι απώλειες, δεν επιβεβαιωνόταν η έκτασή τους από τις εκτιμήσεις τοπικά των Κομματικών Οργανώσεων.
Η ουσία είναι ότι η ΚΕ δεν συγκέντρωσε την προσοχή της στο γεγονός ότι για πρώτη φορά, σε σχέση με όλες τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, μπροστά στο δοκιμαζόμενο λαό έμπαινε ζήτημα να επιλέξει ανάμεσα σε μια κυβέρνηση στη βάση της ΝΔ ή του ΠΑΣΟΚ από τη μια, ή μια κυβέρνηση της λεγόμενης «αριστερής συνεργασίας» με ΚΚΕ και ΔΗΜΑΡ και μάλιστα με το ψεύτικο επιχείρημα του ΣΥΡΙΖΑ για το πλεονέκτημα των 50 εδρών. Η ΚΕ εντόπισε την ιδιαίτερη σκληρότητα και συνθετότητα της εκλογικής μάχης κυρίως μετά τις 6 του Μάη και όχι πριν, και γι' αυτό διατύπωσε τη θέση ότι πρόκειται για τη δυσκολότερη αναμέτρηση των τελευταίων 40 χρόνων.
Το συμπέρασμα είναι ότι η ΚΕ έπρεπε να καθορίσει το πλαίσιο της πρώτης εκλογικής μάχης στο ίδιο πνεύμα που το επεξεργάσθηκε αμέσως μετά τις εκλογές της 6 Μάη. Δηλαδή να προτάξει το μέτωπο στην αυταπάτη της «αριστερής κυβέρνησης» με επεξεργασία και κωδικοποίηση κατάλληλων συνθημάτων. Δεν ανέδειξε έγκαιρα τον ΣΥΡΙΖΑ ως νέο πολιτικό φορέα της σοσιαλδημοκρατίας με συστηματική προσπάθεια διείσδυσης στον εκλογικό μας περίγυρο. Η ΚΕ δεν έδωσε έγκαιρα απάντηση πώς βλέπει το ΚΚΕ το ζήτημα της κυβέρνησης της λαϊκής εξουσίας, πώς θα φθάσει ο πολιτικός αγώνας σε μια τέτοια έκβαση και με ποιες προϋποθέσεις, ώστε να κατανοηθεί γιατί το ΚΚΕ δεν μετέχει σε κυβέρνηση αστικής διαχείρισης της κρίσης, σε κυβέρνηση που πολιτεύεται στα πλαίσια του συστήματος, στο έδαφος δηλαδή του καπιταλισμού. Η θέση του ΚΚΕ για κυβέρνηση της λαϊκής εξουσίας θα προπαγανδιζόταν έγκαιρα και ευρύτερα, θα αποκτούσε τη δέουσα επιθετικότητα, δεν θα άφηνε χωρίς απάντηση το παραπλανητικό και ύπουλο επιχείρημα που καλλιεργήθηκε συστηματικά, ότι το ΚΚΕ δεν θέλει να αναλάβει κυβερνητικές ευθύνες. Δεν σήμανε συναγερμό στην πρώτη προεκλογική περίοδο για τον κίνδυνο απωλειών του Κόμματος, τη συστηματική προσπάθεια να προωθηθεί σχεδιασμένα η αποδυνάμωση του Κόμματος από τις δυνάμεις του συστήματος. Δεν καλλιέργησε, στον απαιτούμενο βαθμό, πνεύμα επαγρύπνησης και ανησυχίας στα μέλη του Κόμματος, στον περίγυρό του. Δεν σημαίνει βεβαίως ότι αν στην πρώτη προεκλογική περίοδο είχε χαραχθεί εύστοχη εκλογική τακτική θα ήταν δυνατό να ανατραπεί το ρεφορμιστικό ρεύμα υπέρ κυβέρνησης διαχείρισης της κρίσης, η ανάπτυξη του οποίου έχει αντικειμενική βάση, πατά στις ανάγκες της αστικής εξουσίας. Ομως είναι πολύ πιθανό το Κόμμα να είχε λιγότερες απώλειες, κυρίως να αποτρεπόταν ένα πνεύμα απογοήτευσης ιδιαίτερα στο χώρο των οπαδών και φίλων του Κόμματος, που δικαίως προκάλεσε το εκλογικό αποτέλεσμα.
Ορισμένοι φίλοι και οπαδοί του Κόμματος, αλλά και ένα μικρό μέρος των κομματικών μελών, έκανε την παρατήρηση ότι το Κόμμα θα μπορούσε να θέσει κατά τη διερευνητική εντολή μια κυβερνητική πρόταση που βεβαίως θα απορριπτόταν από τον ΣΥΡΙΖΑ, καθώς θα έθετε το ζήτημα της αποδέσμευσης, της μονομερούς διαγραφής του χρέους, της ρήξης με τις επιλογές της ΕΕ και των μονοπωλίων. Υποστηρίζουν ότι με αυτόν τον τρόπο θα αφαιρούνταν η πρωτοβουλία κινήσεων από τον ΣΥΡΙΖΑ.
Η ΚΕ εκτιμά ότι σωστά δεν μπήκε το Κόμμα στη λογική συζήτησης με τον ΣΥΡΙΖΑ στη διερευνητική εντολή. Το Κόμμα δεν μπορεί και δεν πρέπει να κάνει κινήσεις που επιτείνουν τη σύγχυση γύρω από το χαρακτήρα αυτού του φορέα, ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με τη γραμμή σύγκρουσης και ρήξης με τα μονοπώλια, τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις. Η εκλογική δύναμη του ΣΥΡΙΖΑ επιβεβαιώνει ότι το αστικό πολιτικό σύστημα έχει εναλλακτικά σχέδια διαχείρισης.
5. Η ΚΕ εκτιμά ότι η διπλή εκλογική αναμέτρηση, ανεξάρτητα από τις γενικότερες αδυναμίες που αναδείχθηκαν και τις απώλειες, αποτελεί παρακαταθήκη καθώς έγινε σημαντική δουλειά για την ανάδειξη των δύο δρόμων ανάπτυξης, το χαρακτήρα της καπιταλιστικής κρίσης, το ζήτημα της εργατικής λαϊκής εξουσίας, την ανάδειξη της θέσης του Κόμματος για τη συμμετοχή σε κυβέρνηση αστικής διαχείρισης. Το ΚΚΕ έδωσε μια μάχη κόντρα στο ρεύμα, σε συνθήκες εξαιρετικά δύσκολες και περίπλοκες. Βρέθηκε αντιμέτωπο και με αδυναμίες, ελλείψεις και καθυστερήσεις, τις οποίες οφείλει να αντιμετωπίσει και μπορεί να αντιπαλέψει, καθώς οι απαιτήσεις του αγώνα θα αυξηθούν απότομα το επόμενο χρονικό διάστημα.
Η ΚΕ επεξεργάστηκε πρόγραμμα δράσης του Κόμματος για το επόμενο διάστημα, που θα εξειδικευθεί στις Κομματικές Οργανώσεις. Καλεί τα μέλη του Κόμματος και της ΚΝΕ να πρωτοστατήσουν μαζί με τους φίλους, οπαδούς, συναγωνιστές και συναγωνίστριες στη συσπείρωση και αντεπίθεση με επίκεντρο τον τόπο δουλειάς, τον κλάδο σε τοπικό, ομοσπονδιακό και πανελλαδικό επίπεδο, με βάση το βασικό καθήκον της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος. Να ανεβάσουμε την ικανότητά μας να εξειδικεύουμε και να εκλαϊκεύουμε τη στρατηγική μας καθοδηγώντας τους αγώνες με βάση την όξυνση των κοινωνικών αντιθέσεων γενικά και κατά πρόβλημα, με κύρια κατεύθυνση τις θέσεις κατά κλάδο, από τη σκοπιά μας, τα κοινωνικά προβλήματα, την ανεργία, τα ζητήματα της υγείας και των φαρμάκων, τη φοροληστεία των πενιχρών λαϊκών εισοδημάτων, των αποκρατικοποιήσεων, της Παιδείας και τα άλλα σοβαρά οξυμένα προβλήματα της εργατικής τάξης, των αυτοαπασχολουμένων, της φτωχής αγροτιάς, κατά κλάδο, περιοχή, στον τόπο δουλειάς. Θα πρωτοστατήσει σε ανάλογες παρεμβάσεις και έξω και μέσα στη Βουλή, με την αναβάθμιση της δράσης της κοινοβουλευτικής ομάδας.
Να δουλέψουμε για την επιτυχία όλων των εκδηλώσεων του 38ου Φεστιβάλ της ΚΝΕ και του ΟΔΗΓΗΤΗ με κεντρικό σύνθημα «Δίνε το χέρι σου σε όποιον σηκώνεται... Εσύ να πάρεις πρέπει την εξουσία...!». Η επιτυχία του θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο θα προσανατολιστούν καθοδηγητικά όλες οι ΚΟΒ και οι ΟΒ στην ενημέρωση - συζήτηση και διακίνηση του κουπονιού με πολιτικά κριτήρια, να κάνουν δουλειά συσπείρωσης δυνάμεων, να επικοινωνήσουν με νέες ηλικίες, νέους και νέες εργάτες και εργάτριες, ανέργους, μαθητές, μαθήτριες, σπουδαστές, φοιτητές, άλλους εργαζόμενους.
ΑΘΗΝΑ 10/7/2012
Η ΚΕ ΤΟΥ ΚΚΕ