ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

902 TV ONLINE

902 TV ONLINE
ONLINE

Τρίτη, 26 Ιουνίου 2012

Μικρό αφιέρωμα στόν ποιητή Φώτη Αγγουλέ.




Αλλάξτε τη μοίρα σας 

Αβουλος μη σταθείς στιγμή μπρος στης ζωής τη στράτα
κι είν' όμορφα τα γηρατειά κι είναι γλυκά τα νιάτα.
Χιλιόγλωσση είν' η προσευχή κι έχει απ' τα χρόνια πια γεράσει
κι όμως ως του θεού τ' αφτιά ποτέ δεν έχει φτάσει.


Τίποτα – Τίποτα καλό σε σας δεν έχουν δώσει
όσοι σοφοί κι αν πέρασαν και παντογνώστες και μεγάλοι.
Ποιον περιμένετε ναρθεί; Ποιον καρτερείτε να σας σώσει;


Εσεις οι ίδιοι με τα χέρια σας
με το μυαλό σας, με την πράξη,
αν δεν αλλάξετε τη μοίρα σας,
ποτέ της δεν θ' αλλάξει.

.







Στην ιστορία 

Έλληνες ήρθαν πάλι…
Η θάλασσα τούς ξέβρασε στις ανατολικές αχτές,
προχτές.

Βγήκαν πνιγμένοι στη στεριά και παραμορφωμένοι,
πρησμένοι σαν τουμπιά και μελανοί,
μα όσο κι αν τόκρυψε η νυχτιά το δράμα τους να μη φανεί,

το νόημα βγαίνει.

Τον ξέρομε τον ένοχο, είναι γνωστή η αιτία…
Στα φαγωμένα μάτια τους κοίταξε μέσα και θα δεις
μια χαλασμένη πολιτεία.

Μα μην τους θάψετε, γιατί, θα χάσει σχήμα η Φρίκη.
Κι όταν γραφτεί η ευγενικιά φασιστικιά ιστορία,
έτσι, πρησμένους, βάλτε τους κι αυτούς σε μια προθήκη.


Οι χιονάνθρωποι 

Προσπαθήστε συνάνθρωποι,
να τους καταλάβετε
τους χιονάνθρωπους.
Μας μισούνε γιατί,
ξέρουνε πως σαν έβγει ο ήλιος,
ό,τι είναι φτιαγμένο από χιόνι,
θα λιώσει.







.

Παρασκευή, 22 Ιουνίου 2012

Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων διαμαρτύρεται έντονα για την συγχώνευση του Υπ. Πολιτισμού με το Υπ. Παιδείας.




Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων διαμαρτύρεται έντονα για την συγχώνευση του Υπουργείου Πολιτισμού με το Υπουργείο Παιδείας. 
Οι διεργασίες αυτές δείχνουν για μία ακόμη φορά -όπως πριν από δυόμισι χρόνια, όταν εν μια νυκτί συγχωνεύτηκαν τα Υπουργεία Πολιτισμού και Τουρισμού- ότι ο πολιτισμός αντιμετωπίζεται με απαξίωση, ως ένα αντικείμενο που «περιττεύει» και απλώς κάπου πρέπει να «τακτοποιηθεί». 
Η τωρινή συγχώνευση φοβούμαστε ότι υπαγορεύεται όχι από κάποια αναγνώριση του παιδευτικού ρόλου των μνημείων, αλλά από πρόθεση υποβάθμισης της προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς και της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας.

Ο κοινωνικός ρόλος του πολιτισμού και η αναγκαιότητα να προσφέρεται σε όλες και όλους ως δημόσιο αγαθό, είναι περισσότερο επιτακτικό να θεραπεύεται σε μια τέτοια περίοδο κρίσης. 
Ο κοινωνικός ρόλος των Μουσείων, των αρχαιολογικών χώρων, των χώρων τέχνης και παραγωγής πολιτισμού είναι ακόμη πιο σημαντικός σήμερα, όταν σε μικρές επαρχιακές πόλεις τα μουσεία και οι αρχαιολογικοί χώροι αποτελούν τους μοναδικούς χώρους πολιτιστικών δραστηριοτήτων, όταν οι κάτοικοι των πόλεων προσπαθούν να βρουν διεξόδους αναψυχής στα μουσεία, στους ανοιχτούς αρχαιολογικούς χώρους, στις υπαίθριες δωρεάν εκδηλώσεις τέχνης και πολιτισμού, που ζωντανεύουν τις γειτονιές και τις σώζουν από την υποβάθμιση, όταν η έλλειψη ιστορικής μνήμης ελλοχεύει τον κίνδυνο να αναπαράγονται ολοκληρωτικές ιδεολογίες. 
Δεν επιτρέπεται να αφήνουμε η οικονομική κρίση να μετατρέπεται σε ηθική και κοινωνική κρίση, σε κρίση πολιτισμού.
Με βάση τα παραπάνω, καθώς και την ειδική σημασία και το μέγεθος της πολιτιστικής κληρονομιάς στη χώρα μας, θεωρούμε ότι το Υπουργείο Πολιτισμού θα πρέπει να ανασυσταθεί ως αυτόνομο Υπουργείο. 



Προφανώς είναι αναγκαία και πρέπει να ενθαρρύνεται η συνεργασία με τα Υπουργεία Παιδείας, Περιβάλλοντος, Εξωτερικών & Τουρισμού καθώς και τη Γενική Γραμματεία Τύπου & Επικοινωνίας και τα δημόσια ραδιοτηλεοπτικά μέσα, τόσο κεντρικά όσο και σε επίπεδο περιφερειακών υπηρεσιών, όμως η ύπαρξη αυτόνομου Υπουργείου Πολιτισμού είναι αναγκαία προϋπόθεση για να επιτευχθούν τα παραπάνω.







Πέμπτη, 21 Ιουνίου 2012

Δε χαρίζουμε κανέναν



Κανένας δεν μπορεί να σβήσει μια φωτιά που ήδη τον σκοτώνει.
Κρίσιμο πάντα πριν ξεσπάσει μια τέτοια φωτιά, να έχει ακυρωθεί με χτύπημα στην αιτία που τη γέννησε.
Ενα παιδί, παιδί είναι με τα σημερινά δεδομένα, ένας 28χρονος πυροσβέστης, χάθηκε χτες στη μάχη με τη φωτιά πριν καν προλάβει να καταλάβει ότι τον έχουν στείλει ξυπόλυτο στ' αγκάθια.
Τι να πεις στους δικούς του; Οτι ο άνθρωπός τους έπεσε υπέρ κερδών των καπιταλιστών για τους οποίους το κρατικό ταμείο είναι απλόχερο και για να 'ναι απλόχερο για τους καπιταλιστές στερεί από τους πυροσβέστες - και από τους πυροσβέτες, όπως και από πάρα πολλούς άλλους που φτύνουν καθημερινά αίμα - τ' αναγκαία για να επιβιώσουν;
Οταν χάνεις άνθρωπο, χρειάζεται εξαιρετικά υψηλό επίπεδο συνείδησης και κουράγιο για να ψάξεις την αιτία, ώστε να μη μείνει μέσα σου μόνιμα αναπάντητη η απορία: «γιατί;».
***
Χιλιάδες εργάτες καθημερινά μένουν με την απορία του «γιατί» και σαν τον πνιγμένο που αρπάζεται απ' τα μαλλιά, καταφεύγουν τελικά στην εύκολη απάντηση, όποια απάντηση ο εκμεταλλευτής τους πλασάρει. Λίγοι βλέπουν την αιτία, λίγοι τη θλίψη τους την κάνουν οργανωμένη οργή - ικανή να χτυπήσει τον αντίπαλο.
Να, και εδώ, ο αναντικατάστατος ρόλος του ΚΚΕ, που δείχνει την αιτία, κάνει όσα περνούν απ' το χέρι του για να γίνει η γνώση της αιτίας κοινό χτήμα, να μεταλλαχτεί η γνώση σε απόφαση και οργάνωση αποτελεσματική για έγκαιρο χτύπημα του αντίπαλου.
***
Για ένα δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε την αστική τάξη: ότι δεν διαθέτει εφεδρείες.
Η συγκρότηση της νέας κυβέρνησης βεβαιώνει ότι έχει και παραέχει εφεδρείες η αστική τάξη. Οταν στο «πιτς φιτίλι» κατορθώνει να συγκροτεί κυβέρνηση με στήριξη ΝΔ - ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ να δηλώνουν έτοιμα από καιρό να καταθέσουν για το «κοινό καλό» την 15ετή εμπειρία τους, ε, είναι προφανές πως η αστική τάξη πριν πεινάσει έχει μαγειρέψει. Το γεγονός ότι οι του ΣΥΡΙΖΑ σπεύδουν να δηλώσουν «παρών» για τη στελέχωση του ...κράτους, παραπέμπει σ' αυτό που λέει ο λαός μας «πρώτα φεύγει η ψυχή του ανθρώπου και μετά το χούι».
Ας καταγραφεί στα υπόψη των εργατών κι αυτό.
***
Αν τα πράγματα ήταν εύκολα, αν η σκέψη του ανθρώπου ήταν αυτονομημένη από το «είναι» του, θα αρκούσε να παραθέσουμε τα στοιχεία για να βγάλει καθένας τα συμπεράσματά του. Τα στοιχεία από τις μητροπόλεις του καπιταλισμού που μαρτυρούν ότι τα κέρδη των καπιταλιστών πατάνε πάνω σε πτώματα εργατών.
Ομως η σκέψη των ανθρώπων είναι νύχι - κρέας με την πραγματικότητα που βιώνουν. Κι αυτό σημαίνει πως καθένας λειτουργεί - σκέφτεται μ' αυτό που βιώνει. Κι αυτό που βιώνει δεν είναι μόνο η εξαθλίωση, η πίεση για το αν θα υπάρχει την επόμενη μέρα, αλλά βιώνει κι έναν φράχτη απέναντί του, τους συσχετισμούς που του δείχνουν πως η αιτία για το κακό δεν βρίσκεται στις καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής, αλλά στη λάθος διαχείρισή τους. Η ανατροπή αυτών των συσχετισμών είναι προϋπόθεση για άλλο βίωμα, άλλη σκέψη, άλλη απόφαση. Να, ένας ακόμα λόγος για ισχυρό ΚΚΕ.
***
«Με τον καιρό να 'ναι κόντρα, έχει τιμή σαν πετάς» λέει το τραγούδι που μας θύμισε το σύνθημα των διαδηλωτών στη χτεσινή πρώτη σελίδα του «Ριζοσπάστη»: «δεν χρωστάμε σε κανέναν, την κρίση να πληρώσει η πλουτοκρατία».
Ελα, όμως, που ο «κυρίαρχος λαός» ψήφισε αλλιώς: να πληρώσει αυτά που δεν χρωστά, ψήφισε, δηλαδή, αυτό που ένα πολυπλόκαμο δίχτυ προπαγάνδας τον έπεισε ότι είναι αναγκαίο... Κι εδώ αναδεικνύεται, επίσης, ο κρίσιμος ρόλος του ΚΚΕ, η επιμονή στο να γίνει κοινό χτήμα η πραγματική ανάγκη των παραγωγών του πλούτου, να ανατρέψουν, δηλαδή, τους εκμεταλλευτές τους.
***
Διά ταύτα: Τι θα κάνουμε; Θα υποταχτούμε σ' αυτό που ο αντίπαλος κατορθώνει να διαμορφώνει ως «κοινή γνώμη»; Ασφαλώς όχι. Οταν τα αστικά μέσα ενημέρωσης δεν συμφωνούν με την πραγματικότητα και διαμορφώνουν ως ψευδή συνείδηση για την πραγματικότητα αυτό που συμφέρει τα αφεντικά τους, δεν φταίει η πραγματικότητα.
Αυτή η πραγματικότητα έρχεται να επιβεβαιώσει μία προς μία τις εκτιμήσεις του ΚΚΕ (δεν μας παρηγορεί από μόνο του αυτό, είναι όμως χρήσιμο για να ξέρουμε πού πατάμε).
Η πραγματικότητα, λοιπόν, τρίβει στη μούρη όσων μιλάνε για δημοκρατική διαχείριση του καπιταλισμού, το γεγονός ότι στην Αμερική του Ομπάμα η εξαθλίωση καλπάζει. Οχι πια ανάμεσα στους χτεσινούς εξαθλιωμένους, αλλά σ' αυτούς που επειδή τους είπαν «μεσαία τάξη», δηλαδή μισθωτούς που έχουν σταθερή δουλειά, πίστευαν πως η κρίση δεν τους αφορά.
«Τώρα πεινάνε κι όσοι εργάζονται», έγραφε ο Μπρεχτ πριν 80 χρόνια!
Αλλά και στην εκτός ευρώ Ευρώπη, στην Αγγλία, τα πράγματα δεν είναι καλύτερα. Τα πεινασμένα παιδιά στις γειτονιές της Αθήνας, είναι τα ίδια, στην καρδιά του λαμπερού Λονδίνου.

Να η δουλειά που έχουμε να κάνουμε: να δείξουμε όλην την απανθρωπιά και τον δρόμο για την κατάργησή της.








ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:
Θ. ΛΕΚΑΤΗΣ

Ριζοσπάστης

Βρετανία: Όλο και περισσότεροι μαθητές πεινάνε...



Τσερεζόλε Ε.




Μεγάλος αριθμός δασκάλων στη Βρετανία είναι αναγκασμένος να... ταΐζει τους μαθητές τους ή να τους δίνει χρήματα για να πάρουν φαγητό, καθώς τους βλέπει να έρχονται πεινασμένοι. Σχεδόν ένας στους δύο λένε ότι έφεραν φαγητό για τους μαθητές τους. Τα παραπάνω ήλθαν στη δημοσιότητα από την αποκλειστική έρευνα της "Γκάρντιαν" για τις δύσκολες συνθήκες που βιώνουν εκατομμύρια Βρετανοί -και περισσότερο τα παιδιά- λόγω της οικονομικής κρίσης στη χώρα.Συγκεκριμένα, η έρευνα της βρετανικής εφημερίδας μεταξύ των δασκάλων δείχνει ότι το 83% βλέπουν μαθητές που είναι πεινασμένοι τα πρωινά, ενώ το 55% θεωρεί ότι μέχρι ένα στα τέσσερα παιδιά δεν έχει πάρει ικανοποιητικό πρόγευμα πριν έλθει στο σχολείο.

Ακόμη, το 2% των δασκάλων είπαν ότι όλα τα παιδιά του σχολείου τους έρχονταν πεινασμένα. Άκρως ανησυχητικό είναι αυτό που ανέφεραν το 59% των ερωτηθέντων, ότι μερικές φορές τα παιδιά έπρεπε να απομακρυνθούν από την τάξη για να τους δώσουν κάτι να φάνε. Το 13% των δασκάλων είπαν ότι αυτό συμβαίνει τακτικά.

Η έλλειψη συγκέντρωσης, η κούραση, η συμπεριφορά των μαθητών και τα παράπονά τους ότι δεν αισθάνονται καλά κινητοποίησαν τους δασκάλους να ανακαλύψουν ότι οι μαθητές δεν έχουν φάει καλά (ή καθόλου), σύμφωνα με την έρευνα. Ένας στους δύο εκπαιδευτικούς έφερε τρόφιμα ή φρούτα στο σχολείο με δική του πρωτοβουλία, ενώ το 17% έδωσαν στα παιδιά χρήματα για να πάρουν φαγητό.

Τα ποσοστά των μαθητών με ανεπαρκή σίτιση φαίνεται μάλιστα ότι αυξάνονται την τελευταία διετία, σύμφωνα με τους δασκάλους -για κάποιους, η αύξηση στο σχολείο τους ήταν δραματική. Αναφορικά με τις αιτίες, οι δάσκαλοι ενοχοποιούν κυρίως κοινωνικούς παράγοντες, όπως τη συμπεριφορά των γονέων, οικογενειακά ή κοινωνικά προβλήματα, αλλά και τον περιορισμό των επιδομάτων και γενικότερα τις οικονομικές πιέσεις στην οικογένεια.

Δάσκαλοι -αλλά και γιατροί- δηλώνουν σοκαρισμένοι από τα αποτελέσματα, εξηγούν ότι πρόκειται για πρόβλημα που γίνεται καθημερινό και διογκώνεται και ζητούν περισσότερα μέτρα. Η ανεπαρκής σίτιση προκαλεί, μεταξύ άλλων, μείωση της ανάπτυξης και αναιμίες στους μαθητές, λένε γιατροί και σημειώνουν ότι είναι και παράγοντας που επιτείνει τους κοινωνικούς διαχωρισμούς μέσα στη σχολική τάξη. Μπορεί ακόμη να είναι λόγος να σπρώξει τα παιδιά σε ανθυγιεινά σνακ.

Μια λύση θα ήταν να δίνεται δωρεάν, πέρα από γεύμα, και πρόγευμα στο σχολείο σε μαθητές από οικογένειες με χαμηλό εισόδημα, που το έχουν ανάγκη. Σήμερα, περίπου 1,3 εκατ. μαθητές δικαιούνται αυτή την παροχή, ενώ άλλα 700.000 μόλις που ξεπερνούν τα κριτήρια οπότε το μέτρο θα μπορούσε να επεκταθεί.





avgi.gr
kke4ever.blogspot

Τετάρτη, 20 Ιουνίου 2012

Κριτική κουζίνα

Αναδημοσίευση από το sfyrodrepano
Κατά τη γνώμη μου (όση σημασία μπορεί να έχει αυτή) η
 ανακοίνωση της κετουκέ με τις πρώτες εκτιμήσεις για το 
εκλογικό αποτέλεσμα στις 17 ιούνη, ήταν λειψή ως προς το
αυτοκριτικό της κομμάτι. Πιστεύω ότι αυτό θα εμπλουτιστεί 
μέσα από τις εσωκομματικές διαδικασίες αποτίμησης του 
αποτελέσματος και –κυρίως- από τον κύκλο συσκέψεων με 
οπαδούς και φίλους του κόμματος, που πρέπει να είναι 
ουσιαστικός και πλούσιος σε προτάσεις και γόνιμο προβλη-
ματισμό. Εξάλλου στο καταληκτικό της κομμάτι η ανακοί-
νωση της κε καλεί τα μέλη και τους φίλους σ’ αυτό ακριβώς: 
να εστιάσουν στις γενικές κι υποκειμενικές αδυναμίες στη 
δράση, κάνοντας συγκεκριμένη κριτική για την αντιμετώπισή 
τους.

Σε αυτά τα πλαίσια η κε του μπλοκ καταθέτει μια πρώτη 
δική της συμβολή, με κάποιες πρόχειρες, ανολοκλήρωτες 
σκέψεις και παρατηρήσεις. Πριν φτάσουμε όμως σε αυτό, 
πρώτα μια εισαγωγική παρατήρηση. Οποιαδήποτε καλόπιστη 
κριτική οφείλει να συμπεριλαμβάνει την αυτοκριτική. Δεν 
μπορεί να λέω εγώ στους άλλους σε στιλ επιστάτη, τι  θα 
έπρεπε να κάνουν και να βγάζω απέξω την ουρά μου, χωρίς 
να βοηθάω να γίνουν αυτά που λέμε. Το ερώτημα του λένιν 
ήταν στο πρώτο πληθυντικό, τι να κάνουμε, κι όχι τι να 
κάνετε εσείς, ή τι να κάνουν οι άλλοι. Από αυτή την άποψη 
λοιπόν η δική μου κριτική είναι κάπως αφ’ υψηλού, γιατί 
παραλείπεται το προσωπικό κομμάτι. Μη γίνουμε και τελείως αυτοαναφορικοί, εδώ μέσα.

Δεύτερη παρατήρηση. Μια τέτοια διαδικασία αυτοκριτικής 
για τις αδυναμίες μας, μπορεί εύκολα να γενικευτεί και να 
πιάσει πρακτικά οτιδήποτε, θυμίζοντας πολύ προσυνεδριακό 
διάλογο. Ίσως μάλιστα για κάποιους αυτό να είναι απαραίτητο 
και να το επιδιώκουν, διαφωνώντας συνολικά με την τακτική 
ή την πολιτική γραμμή του κόμματος τελευταία. Και με 
το σκεπτικό πως ένα άσχημο αποτέλεσμα σαν και αυτό, 
καταδεικνύει ότι εμείς είναι που πηγαίνουμε στραβά, κι 
όχι ο γιαλός. Η δική μου προσέγγιση είναι διαφορετική κι 
εστιάζει σε επιμέρους αδυναμίες, έχοντας ως αφετηρία 
ότι ο ελληνικός γιαλός είναι περίπλοκος και δαντελωτός, 
γεμάτος ξέρες, φιόρδ και ζιγκ-ζαγκ.
Πρώτο ζήτημα, η παρέμβαση του κόμματος στο διαδίκτυο. 
Η δυναμική του μέσου –ιδιαίτερα στις μικρότερες ηλικίες- 
είναι πολύ μεγάλη και διαρκώς αυξανόμενη. Το κόμμα 
πρέπει να λάβει υπόψη του τα εγγενή χαρακτηριστικά 
και μειονεκτήματα του μέσου και τους κινδύνους που 
ελλοχεύουν (ηλεκτρονικό φακέλωμα, υποκατάσταση άμεσης 
και ζωντανής διαπροσωπικής επαφής κτλ) και να προχωρήσει 
μεθοδικά και προσεκτικά σε οργανωμένη παρέμβαση σε 
ενημερωτικές ιστοσελίδες κι ιστολόγια μεγάλης επισκεψιμότητας 
–όπως έκανε ο red alert στο παλιό indymedia- ακόμα και στο 
τουίτερ, υπό προϋποθέσεις. Αυτό θα ελαχιστοποιήσει και 
τα περιθώρια προβοκάτσιας εις βάρος του κόμματος από 
διάφορους παρατρεχάμενους στο διαδίκτυο. Το οποίο δεν 
πρέπει να υποτιμηθεί ως πεδίο παρέμβασης.

Δεύτερο, το ζήτημα της διανόησης. Το κμε πρέπει να 
αναδιοργανωθεί άμεσα, προσεγγίζοντας τους ρυθμούς 
και τη λειτουργία της δεκαετίας με τις βάτες (80’ς). Να
διοργανώνει σε (πιο) τακτική βάση ημερίδες κι επιστημονικά 
συμπόσια, θεματικές εκδηλώσεις και συλλογικές μελέτες. 
Να διευρύνει τον κύκλο των συνεργατών του με πανεπι-
στημιακούς (το πιο προφανές παράδειγμα είναι μάλλον ο 
αντώνης από το lenin reloaded) και να αξιοποιήσει συστη-
ματικά όσους κινούνται στις τάξεις του κόμματος ή βρίσκονται 
κοντά του πολιτικά. (Πχ στη Θεσσαλονίκη ο Μαργαρίτης, ο 
Λεοντιάδης, και εγώ θα τολμούσα να προσθέσω το Δάγκα 
και τον Παυλίδη για συγκεκριμένα ζητήματα). Πρέπει να 
μονιμοποιηθεί η συνεργασία μαζί τους με τακτική αρθρο-
γραφία στο ριζοσπάστη ή στην κομεπ. Να διερευνηθεί το 
ενδεχόμενο και η δυνατότητα έκδοσης ενός επιστημονικού 
περιοδικού στα πρότυπα του ανταίου μεταπολεμικά ή της 
επιστημονικής σκέψης στα χρόνια της μεταπολίτευσης. 
Η σοβαρή ιδεολογική δουλειά δεν πρέπει να γίνεται 
μόνο εντός του κόμματος (αχτίφ, ιδεολογικά μαθήματα, 
κομματική σχολή) αλλά να βγει έξω απ’ τα όριά του 
αποκτώντας μαζικό, εκλαϊκευτικό χαρακτήρα. 
Χρειάζεται παράλληλα να γίνει πανελλαδικά μια σειρά 
εκδηλώσεων με συνεργάτες του τμήματος οικονομίας 
και θέμα την κρίση, όπως έγινε με την παρουσίαση του 
β’ τόμου του δοκιμίου ιστορίας.

Να εξεταστεί κριτικά η πείρα του κομμουνιστικού κινήματος 
από το κραχ του 29 κι η ιστορική θέση ότι η καπιταλιστική 
κρίση μολονότι αναδεικνύει τις αντιφάσεις και τα αδιέξοδα 
του καπιταλισμού, δεν ενισχύει αυτόματα τη δύναμη των 
κομμουνιστών, ούτε αποτελεί αυτονόητα προνομιακό 
πεδίο παρέμβασής τους, καθώς καθιστά πολύ πιθανή τη 
συντηρητική αναδίπλωση του συστήματος και την 
άνοδο των φασιστικών δυνάμεων. Οι τελευταίες αναλαμβάνουν 
να συγκρατήσουν με το κνούτο και να χειραγωγήσουν την 
αυξανόμενη λαϊκή οργή και δυσαρέσκεια από τα αδιέξοδα 
της αστικής δημοκρατίας, στην οποία ως γνωστόν δεν 
υπάρχουν αδιέξοδα. Άλλωστε για τους αστούς ακόμα κι 
ο φασισμός είναι μια κάποια λύση…

Η αντιμετώπιση του ανερχόμενου φασιστικού κινδύνου 
περνάει μέσα από τη μαζικοποίηση και την αγωνιστική 
αναδιοργάνωση του εργατικού κινήματος κι ενδέχεται 
να (χρειαστεί να) γίνει και με οργανωτικούς όρους –πχ 
συγκρότηση εργατικών πολιτοφυλακών από τα σωματεία. 
Για πολλά χρόνια το εργατικό κίνημα ήταν δέσμιο των 
ξεπουλημένων ηγεσιών του, που το καταδίκασαν στην 
αδράνεια, τον εκφυλισμό και εν τέλει στο φυλλορρόημα. 
Σήμερα που το Πασόκ αργοπεθαίνει και ο Σύριζα δε μπορεί 
να παίξει ακόμα τον ίδιο ρόλο στον εργατικό και φοιτητικό 
συνδικαλισμό, έχουμε την ευκαιρία να αλλάξουμε ριζικά 
την κατάσταση και τους συσχετισμούς. Το κόμμα και η 
νεολαία πρέπει να δώσουν όλες τους τις δυνάμεις σε 
αυτήν την υπόθεση.

Πρέπει να πέσουμε με τα μούτρα στη νεολαία. Να δοθεί 
βάρος στους μαθητές, που είναι δεξαμενή άντλησης 
καινούριων δυνάμεων κι όπου μπορεί να γίνει δουλειά 
παρακαταθήκης για τα επόμενα χρόνια. Να αντιστραφεί 
άμεσα το σκηνικό με την χαμηλή στρατολόγηση και παρουσία 
των δικών μας δυνάμεων. Να ανακοπεί η ανησυχητική τάση 
ενίσχυσης της χρυσής αυγής στα σχολεία, και η άλλη όψη 
του νομίσματος του πολιτικού μηδενισμού με την ενίσχυση 
της αναρχίας, ιδίως μετά τον δεκέμβρη του 08’. Να μην 
υποτιμηθεί η δουλειά στη σπουδάζουσα νεολαία, με θεωρητικά 
σχήματα για την διαφοροποίηση της διαστρωμάτωσης και 
των ταξικών καταβολών των φοιτητών –εκτός κι αν αυτό 
τεκμηριωθεί και καταχωρηθεί ως επίσημη θέση μας.

Να διασαφηνιστεί ο ρόλος κι ο χαρακτήρας των λαϊκών επιτροπών 
και να κάνουν πλατύ άνοιγμα, για να μη συσπειρώνουν μόνο 
ένα στενό κύκλο μελών και κοντινών επιρροών. 
Χρειάζεται μεγάλη αποφασιστικότητα, φαντασία και πρωτοτυπία 
–μακριά από δουλειά ρουτίνας και κουτάκια- για να αναδειχθούν 
τοπικά ζητήματα, να αξιοποιηθεί το μεράκι και η δυνατότητα 
προσφοράς κάθε σφου και να σπάσει η αποξένωση των 
μεγάλων πόλεων.

Ειδικά για τις εκλογές
Το αποτέλεσμα δεν αντιστοιχεί στην πραγματική δύναμη 
του κόμματος και τους συσχετισμούς στη κοινωνία. 
Το ζήτημα είναι να μην παγιωθούν σε αυτά τα επίπεδα, υπό 
την πίεση της κυβερνώσας αριστεράς. Υπήρχαν πράγματα 
που μπορούσαν να γίνουν καλύτερα (τα διαφημιστικά σποτ 
και η τηλεοπτική μας εκπροσώπηση εν γένει) κι άλλα που 
θα έπρεπε να έχουν γίνει ήδη από την πρώτη προεκλογική 
περίοδο (διευκρίνιση για το πώς εννοούμε τον όρο αριστερά 
και τη διακυβέρνηση της λαϊκής εξουσίας) αλλά δεν έπαιξαν 
καθοριστικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα.

Αυτός ο «δεύτερος γύρος» των εκλογών μου θύμισε συνειρμικά 
τα φοιτητικά μου χρόνια, με τους γύρους καταλήψεων, τις 
συνελεύσεις με τα κοινά πλαίσια και το δίπολο κατάληψη-
αντικατάληψη, που θυμίζει με τη σειρά του το «μνημόνιο-
αντιμνημόνιο». Όσο καλή παρουσία και να είχαμε, όσο 
πειστικά και να εξηγούσαμε την πρότασή μας και το πλαστό 
δίλημμα που αφορούσε τη μορφή κι όχι το περιεχόμενο, μετά 
τη δεύτερη-τρίτη εβδομάδα επικρατούσε το κλασικό δίπολο 
και οι ψήφοι μας συμπιέζονταν από το κοινό πλαίσιο, που 
κέρδιζε ενίοτε άτομα και από τον στενό μας πυρήνα. Αυτό 
όμως δε σήμαινε ότι είχαμε λάθος ή ότι έπρεπε να αλλάξουμε 
τη στάση μας.

Κι εδώ τελειώνει το κομμάτι με τους πρώτους προβληματισμούς, 
χωρίς προφανώς να εξαντλείται το θέμα, πέρα από κάποιες 
επιμέρους πτυχές του.

«Ζήτω»! ( του Νίκου Μπογιόπουλου )



«Τη συγκυβέρνηση (σ.σ.: της ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ)τη θέλουν τριών ειδών συμφέροντα: Πρώτον, το ίδιο το ΠΑΣΟΚ. Δεύτερον, τη στηρίζουν όλα εκείνα τα συμφέροντα και οι συντεχνίες που δεν θέλουν να αλλάξει τίποτε στην Ελλάδα και τρίτον την προτιμούν όσοι εντός και εκτός χώρας θέλουν την αυριανή κυβέρνηση αδύναμη και ελεγχόμενη».
Αντώνης Σαμαράς, 7/4/2012
*
«Δεν θέλω να συγκυβερνήσω με το ΠΑΣΟΚ και δεν συμφέρει τον ελληνικό λαό να γίνει τέτοια συγκυβέρνηση, συμφέρει μόνο το ΠΑΣΟΚ για να πέσει στα μαλακά, συμφέρει τη διαπλοκή και τα εξωθεσμικά κέντρα».
Αντώνης Σαμαράς, 3/5/2012
*
«Απέναντί μας λοιπόν έχουμε όχι ένα κεντροδεξιό μέτωπο, αλλά το μέτωπο της καθαρής και σκληρής δεξιάς, της "καραδεξιάς" (...). Μια συσπείρωση ακραίων στην πλειοψηφία τους στοιχείων, που επανέρχονται στην κοίτη τους στο όνομα μιας μικροπαραταξιακής επιδίωξης. Εχουμε απέναντί μας τον κ. Σαμαρά και το κόμμα του (...)».
Ευάγγελος Βενιζέλος, 25/5/2012
*
«Δεν θα γίνουμε το αριστερό άλλοθι της προωθούμενης συγκυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και ΝΔ».
Φώτης Κουβέλης, 3/5/2012
***
Κατόπιν αυτών δεν έχουμε παρά να αναφωνήσουμε:
«Ζήτω» και η ...συνέπεια,
«ζήτω» και η ...αξιοπιστία,
«ζήτω» και τα ...σταράτα λόγια
των ταγών της αστικής κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας!


Eurokinissi

-- Ν' αρχίσουμε;
-- Κι ο Φώτης;
-- Ερχεται...

















ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Μπροστά με το ΚΚΕ



Οι ειδήσεις που επηρεάζουν άμεσα τη ζωή του λαού, ειδήσεις που πρέπει να τις παίρνει υπόψη για να προετοιμάζει τουλάχιστον την άμυνά του, προέρχονται από το μέτωπο της καλπάζουσας καπιταλιστικής κρίσης, όπως οι συνομιλίες μεταξύ ιμπεριαλιστικών κέντρων (σύνοδος G20).
Κι όμως, τα κανάλια επιμένουν αλλού. Γάνωσαν χτες απ' τα χαράματα το μυαλό των ανθρώπων μέχρι να πειστούν ότι είναι σημαντικό αν θα είναι υπουργός ο Ρουπακιώτης, ο Λοβέρδος ή ο Βορίδης. Παλιά δοκιμασμένη συνταγή για τη δημιουργία ψευδούς συνείδησης. Ωστε να περνάει απαρατήρητη η είδηση ότι το κράτος - που «δεν λειτουργεί», όπως λένε - συνεχίζει να γδέρνει καθημερινά το λαό με ένα και μόνο σκοπό: Να ενισχυθούν οι καπιταλιστές. Είτε αυτό γίνεται με την άγρια φορολογία, είτε αυτό γίνεται με το τσάκισμα των μισθών, είτε αυτό γίνεται με τις περικοπές στην Υγεία, στην Πρόνοια, στην Παιδεία, όλα εκείνα που ενώ ανεβοκατεβαίνουν οι κυβερνήσεις, συνεχίζουν να εφαρμόζονται αδιατάρακτα, δίνοντας άλλη μια απόδειξη της συνέχειας της αστικής εξουσίας ανεξάρτητα από το ποιος βρίσκεται στην κυβέρνηση.
Επιβεβαιώνουν έτσι για μια ακόμα φορά τη θέση του ΚΚΕ ότι το κρίσιμο είναι να βάζει πλώρη ο λαός για την ανατροπή της εξουσίας των καπιταλιστών, ότι αν ο λαός θέλει να αλλάξει τη ζωή του πρέπει να βγει ο ίδιος στο προσκήνιο διεκδικώντας αγωνιστικά κόντρα στο κεφάλαιο λύσεις για τα προβλήματά του, βάζοντας εμπόδια στην αντιλαϊκή πολιτική, αλλά και στόχο να πάρει στα χέρια του την εξουσία, να επιβάλει το δικό του κράτος αφαιρώντας από τους καπιταλιστές την καρδιά της εξουσίας τους, τα ίδια τα μέσα παραγωγής. Κι αυτές οι επιδιώξεις του, οι στόχοι του δεν μπορούν να υπηρετηθούν με τους σημερινούς συσχετισμούς δύναμης, δεν μπορούν να υπηρετηθούν με την ανάθεση της σωτηρίας του λαού στην όποια αστική κυβέρνηση, είτε αυτή παρουσιάζεται με αριστερό είτε με δεξιό πρόσημο.
***
Ποιο ήταν το κοινό σημείο στο οποίο και προεκλογικά μνημονιακές και αντιμνημονιακές δυνάμεις έδιναν όρκο; Η παραμονή στην ΕΕ. Η οποία - κατά τους αντιμνημονιακούς - με διαφορετικούς πολιτικούς συσχετισμούς μπορεί να φέρει διαφορετικά αποτελέσματα. Οι θέσεις που διατυπώνουν και μετεκλογικά ο ένας μετά τον άλλον οι σοσιαλδημοκράτες της ΕΕ καταλήγουν σε ένα: Ολα μπορούν να συζητηθούν, αρκεί η εργατική τάξη της Ελλάδας να πληρώσει, δηλαδή να γίνει ανταγωνιστική, δηλαδή να διαγράψει την ιστορία των κατακτήσεών της, των αγώνων της και να δηλώσει απόλυτη πίστη στον ένα θεό: Το καπιταλιστικό κέρδος. Είτε το κατάλαβαν, είτε δεν το κατάλαβαν μεγάλα τμήματα της εργατικής τάξης ψήφισαν υπέρ αυτής της αξίωσης. Γιατί; Και γιατί εκβιάστηκαν από το γνωστό «ευρώ ή χάος», αλλά και γιατί τους καλλιεργήθηκε η αυταπάτη ότι ο καπιταλισμός μπορεί να γίνει ανθρώπινος με το να είναι στην κυβέρνηση οι «ηθικοί» υπερασπιστές του καπιταλισμού, βλέπε ΣΥΡΙΖΑ.
Αλλά η ζωή είναι μπροστά, η ταξική πάλη είναι μπροστά, η ανάγκη να ανατραπούν στην καθημερινή πράξη οι συσχετισμοί που καταγράφηκαν στην κάλπη είναι μπροστά. Η αστική τάξη πρέπει να χάσει τα πόδια της: Πρέπει να ανατραπούν οι συσχετισμοί στα συνδικάτα όπου κυριαρχούν εργοδοτικοί και κυβερνητικοί συνδικαλιστές. Πρέπει να αφαιρεθεί από τους ρεφορμιστές (βλέπε ΣΥΡΙΖΑ) το δικαίωμα να μιλάνε εξ ονόματος των εργατών. Πρέπει να γίνει καθαρό στην εργατική τάξη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ από θέση - σύμφωνα με τις δικές του διακηρύξεις - πολύ περισσότερο σήμερα και ακριβώς γιατί κατέχει τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, είναι υποχρεωμένος να πολιτεύεται σαν οργανικό μέρος της αστικής εξουσίας με διακηρυγμένη από τον ίδιο τη θέση να συμβάλει στο καταλάγιασμα της λαϊκής οργής, να συνεχίσει, δηλαδή, να καλλιεργεί την αυταπάτη ότι οι εργάτες δεν πρέπει να πολεμάνε τους καπιταλιστές εκεί που τους πονάει, μέσα στους χώρους δουλειάς και μέχρι να τους αφαιρέσουν την ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής, αλλά αρκεί μόνο να συνεχίσουν να εκχωρούν την ελπίδα τους σ' ένα μάγο - βουλευτή που θα δίνει μάχες για το αν η σφαγή θα γίνεται με βαμβάκι ή με στομωμένο λεπίδι. Η θέση που διατυπώνουν ότι η παρουσία τους στη Βουλή είναι ισχυρό χαρτί στις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης για τροποποιήσεις στο μνημόνιο και τη δανειακή σύμβαση είναι και η ομολογία για το συστημικό ρόλο που έχουν αναλάβει. Απόδειξη αυτό που είπε ο Αλ. Τσίπρας στο «Ρόιτερς»: «Δεν θα καλέσουμε τους υποστηρικτές μας να βγουν στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν ενάντια στα μέτρα λιτότητας».
***
Οι εκλογές είναι μόνο μια στιγμή. Το βάθεμα της καπιταλιστικής κρίσης γκρεμίζει πολύ γρήγορα αυταπάτες για τα όρια διαχείρισής της. Το ΚΚΕ όπως έγκαιρα προειδοποίησε για το τι έρχεται, έτσι έγκαιρα και καλεί από την επομένη των εκλογών να μην υποσταλεί καμιά σημαία, να ενταθεί η πάλη για την ανασύνταξη του κινήματος, για να μη χαθεί η ελπίδα, να αποκτήσει δύναμη ο λαός.










ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:
Θ. ΛΕΚΑΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ


Πέμπτη, 14 Ιουνίου 2012

Μαζικότατη και με παλμό συγκέντρωση του ΚΚΕ στην Θεσσαλονίκη (video)







Μπροστά σε μια μαζικότατη και με παλμό συγκέντρωση μίλησε σήμερα η Α. Παπαρήγα στην Θεσσαλονίκη στην πλατεία Αριστοτέλους. Στο βίντεο που παραθέτουμε ακούμε ένα μεγάλο απόσπασμα από την ομιλία της. «Το πραγματικό δίλλημα είναι αντεπίθεση του λαϊκού κινήματος ή εξαθλίωση των λαϊκών στρωμάτων. Για μας είναι μονόδρομος η αντεπίθεση. Αν αφοπλίσουν τον λαό θα τον τσακίσουν», τόνισε μεταξύ άλλων στην ομιλία της η γ.γ του ΚΚΕ που ζήτησε από τον λαό να βγάλει ενισχυμένο από τις κάλπες το ΚΚΕ.
Εξαπέλυσε επίσης δριμύτατη επίθεση στον Σύριζα κατηγορώντας τον ότι δημιουργεί αυταπάτες στον κόσμο και αναφέρθηκε ότι με την προσχώρηση σ' αυτόν «σάπιων» ηγετικών πρώην συνδικαλιστικών στελεχών του ΠΑΣΟΚ το σύστημα το σύστημα προωθεί την δημιουργία ένα σοσιαλδημοκρατικού κόμματος με κοιτίδα τον Σύριζα.






video από Βαθύ Κόκκινο





video από enikos

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2012

Με αφορμή Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ


Ιουνίου 13, 2012

Παραθέτω παρακάτω, σημεία από Ανακοίνωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, που έβγαλε μετά την επίθεση νεοναζιστών ενάντια στο στέλεχος του ΚΚΕ και δημοτικό σύμβουλο Αγ. Παρασκευής Γ. Τσιμπουκάκη.

«Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ ΑΓ. Παρασκευής καταγγέλλει την πρωτοφανή, αιματηρή φασιστική επίθεση μελών της Χρυσής Αυγής που είχε σαν αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό του στελέχους της ΚΝΕ και δημοτικού συμβούλου Αγίας Παρασκευής Γιώργο Τσιμπουκάκη, σήμερα το βράδυ στην κεντρική πλατεία της πόλης !Η επίθεση αυτή είναι συνέχεια της προβοκάτσιας που επιχειρήθηκε να στηθεί από τη Χρυσή Αυγή την προηγούμενη Κυριακή στην προεκλογική συγκέντρωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Καλούμε όλους τους συμπολίτες μας, όλους τους δημοκρατικούς πολίτες της περιοχής, τις δυνάμεις της αριστεράς και του κινήματος να δώσουμε μαζί αυτή τη σημαντική μάχη. Η μάχη ενάντια στο φασισμό και τις νεοναζιστικές συμμορίες είναι μάχη ενάντια στο πιο μαύρο πρόσωπο του καπιταλισμού, ενάντια στα πιο πιστά σκυλιά του σάπιου συστήματος».

Εντελώς καλοπροαίρετα, εντελώς φιλικά και συντροφικά, αφού πρώτα δηλώσω ότι χαίρομαι για την συμπαράσταση που εκδηλώθηκε έστω και κάτω από τέτοιες συνθήκες, θέλω να πω δυο πράγματα.

Αγαπητοί Φίλοι και Συναγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ:

1. Κάντε τον κόπο και ψάξτε να βρείτε και να διαβάσετε το βιβλίο του Γ. Κάτρη “Η γέννηση του νεοφασισμού στην Ελλάδα”.

2. Καταλάβατε έστω και τώρα, γιατί το ΚΚΕ δεν υιοθέτησε τις “πλατείες” και τους “αγανακτισμένους” ;
Πόσο λάθος είχατε ΚΑΙ εσείς που μας κατηγορούσατε ότι … σνομπάρουμε τις πλατείες ;
Όταν στο Σύνταγμα ακούγονταν τα γνωστά συνθήματα για το “… μπουρδέλο η Βουλή”, “οι 300 στο Γουδή” κλπ., όλα αυτά δεν ήταν τίποτα άλλο από μια πρόβα τζενεράλε για να χτυπηθεί το λαϊκό κίνημα, το αριστερό κίνημα, κυρίως οι Κομμουνιστές !

3. Καταλάβατε ότι τα διάφορα … “κινήματα”, τύπου … πατάτας, χρησιμοποιήθηκαν από τους μηχανισμούς της αστικής τάξης για να “ανθίσουν ξανά τέτοια μπουμπούκια” ;

4. Μήπως πρέπει να ξαναδείτε από την αρχή τους λόγους που δεν είστε μαζί μας στις κινητοποιήσεις, στις πορείες, στο ΠΑΜΕ, στα συνδικάτα, στα δημοτικά και γιατί όχι και στο Κόμμα ;

Αγαπητοί Φίλοι και Συναγωνιστές της ΑΝΤΑΡΣΥΑ,
Τουλάχιστον όσοι από σας νιώθετε έτσι, όπως φαίνεται και στην παραπάνω Ανακοίνωσή σας, όσοι βρίσκεσται κοντά στην Μαρξισμό – Λενινισμό, ξανασκεφτείτε το και … πάρτε το αλλιώς !
Έτοιμάζονται από την αστική τάξη, νέες επιθέσεις ενάντια στην Εργατική Τάξη και ο καθένας μας θα κριθεί από την στάση του και μόνον !








FAROS

Διακαναλική της Αλ. Παπαρήγα : Ιστορική η ευθύνη του ΚΚΕ να σταθεί δίπλα στο λαό στις πολύ δύσκολες μέρες που έρχονται. (video)




«Η συμμετοχή του ΚΚΕ σε κυβέρνηση θα ακύρωνε 

τον ιστορικό του ρόλο»


Η συμμετοχή του ΚΚΕ σε μια κυβέρνηση με μια λαθεμένη γραμμή 
και  στην οποία δεν θα εμπιστεύεται αυτούς που συμμετέχουν σε 
αυτή, σημαίνει ακύρωση του ιστορικού του ρόλου, ανέφερε η γγ 
της ΚΕ του κόμματος, Αλέκα Παπαρήγα, στη  διακαναλική 
συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στον Περισσό.
Η κ. Παπαρήγα είπε ότι το ΚΚΕ θα ασκήσει την ιστορική του 
ευθύνη μέσα στο λαϊκό κίνημα,σε συνθήκες οξυμένης 
καπιταλιστικής κρίσης, αξιοποιώντας όλες τις δυνατότητες και 
υπογράμμισε ότι το κόμμα έχει την εμπειρία αντιμετώπισης τόσο 
της τρομοκρατίας και του φόβου που θα ενσπείρει μια κυβέρνηση 
της ΝΔ, όσο και της απογοήτευσης που θα ενσπείρει μια 
κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.




ΠΗΓΗ-WWW.ERT.GR
kke4ever

Παφίλης - Παπαδημούλης 13-6.

.











Βαθύ Κόκκινο

Η Αλεξάνδρα Μπαλού (ΚΚΕ) για το ναζιστικό φαινόμενο.

.

Τρίτη, 12 Ιουνίου 2012

Με αφορμή την Ισπανία . Η αποκαθήλωση των "αντιμνημονιακών " ιδεολογημάτων




Η είδηση για την παροχή δανείου από τους μηχανισμούς της ΕΕ στην Ισπανία, προκειμένου να στηρίξει το τραπεζικό της σύστημα, προβλήθηκε σαν χαράς ευαγγέλιο από τις διεθνείς καπιταλιστικές αγορές. Λένε μάλιστα ότι το «μνημόνιο light», που θα υπογράψει η ισπανική κυβέρνηση για να πάρει το δάνειο, είναι προμήνυμα για αλλαγές στις δανειακές συμφωνίες ανάμεσα στην τρόικα και τα κράτη που έχουν ήδη μνημόνιο, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα. Κάπως έτσι, αστοί και οπορτουνιστές πανηγυρίζουν για τον «άλλο αέρα» που τάχα πνέει στην ΕΕ και καθησυχάζουν το λαό ότι μέσα από διαπραγματεύσεις και συνεννόηση με τη λυκοσυμμαχία θα ξημερώσουν καλύτερες μέρες για τον ίδιο. Κρύβουν την αλήθεια και λένε ψέματα στο λαό. Κι αυτό γιατί:

   Η ισπανική κυβέρνηση εφαρμόζει ήδη μέτρα άγριας λιτότητας και καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, ανάλογα με αυτά που παίρνονται και στην Ελλάδα. Η ισπανική κυβέρνηση ανακοίνωσε και προωθεί αντιλαϊκά μέτρα στο όνομα της συγκράτησης του χρέους και των ελλειμμάτων. Οσα δισ. κι αν πάρουν οι τράπεζες με δάνεια από τους μηχανισμούς της ΕΕ, με ή χωρίς μνημόνια, η ζωή δεν πρόκειται να γίνει καλύτερη για το λαό της Ισπανίας. Αντίθετα, θα πάει προς το χειρότερο, αφού η κρίση βαθαίνει, τόσο στη χώρα του όσο και πανευρωπαϊκά και η αστική τάξη οξύνει την επίθεση, για να ξεπεράσει την κρίση σε βάρος του λαού. Ηδη, στην Ισπανία η επίσημη ανεργία τρέχει με 25% και οι περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες, μόνο για το τρέχον έτος, φτάνουν στον προϋπολογισμό στα 35 δισ. ευρώ, προσθετικά στα άλλα αντιλαϊκά μέτρα.
  Οσοι ισχυρίζονται ότι και στην Ελλάδα ανοίγει ο δρόμος για χαλάρωση τάχα του μνημονίου, κοροϊδεύουν το λαό. Τα μονοπώλια και το πολιτικό τους προσωπικό στην Ελλάδα και στην ΕΕ προσπαθούν να διαχειριστούν με ελεγχόμενο τρόπο τη βαθιά κρίση και σ' αυτή την κατεύθυνση υποτάσσονται όλες οι πολιτικές αποφάσεις και οι μεταξύ τους συμβιβασμοί. Για παράδειγμα, η δημιουργία των μηχανισμών στήριξης της ΕΕ, στους οποίους αντιδρούσε αρχικά η Γερμανία και άλλες χώρες, προβλήθηκε ως κοσμογονία και «αλλαγή νοοτροπίας» στην Ευρωένωση. Τι κέρδισαν οι αστοί και τι ο λαός στην Ελλάδα; Η αστική τάξη κέρδισε φτηνότερο δανεισμό για το κράτος της και παράταση της παραμονής της χώρας στο ευρώ και ο λαός σκληρά μνημόνια και άγρια πακέτα μέτρων. Τι κέρδισε ο λαός από το «κούρεμα» του δημόσιου χρέους, το οποίο αρχικά ξόρκιζαν στην ΕΕ και στην Ελλάδα; Φορτώθηκε ένα δεύτερο μνημόνιο και μερικά δισ. ευρώ ακόμα στην πλάτη, όσο είναι το δεύτερο δάνειο, το οποίο υποτίθεται ότι θα χρηματοδοτήσει το χρέος που απέμεινε μετά το «κούρεμα»! Το ίδιο θα γίνει και τώρα. Οποιαδήποτε επιμέρους αλλαγή στους όρους ή στα χρονοδιαγράμματα των μνημονίων, αν τελικά γίνει καινούριος ενδοαστικός συμβιβασμός, θα παρουσιαστεί προπαγανδιστικά σαν κοσμογονία, αλλά θα περιέχει μέτρα πιο επώδυνα για το λαό, τα δικαιώματα και τις πραγματικές του ανάγκες.
  Ολοι αυτοί που πανηγυρίζουν για τη «διάσωση» της Ισπανίας, δε λένε ότι, μόλις προχτές, ο πρωθυπουργός της χώρας ζήτησε από την ΕΕ να παρέμβει ακόμα και αν αυτό σημαίνει ότι η ισπανική κυβέρνηση θα χάσει μέρος της εθνικής της κυριαρχίας στον τραπεζικό τομέα. Η δήλωση αυτή αποκτά ξεχωριστή σημασία, επειδή γίνεται λίγο πριν τη Σύνοδο Κορυφής της ΕΕ, όπου θα συζητηθεί η παραπέρα πολιτική και νομισματική ενοποίηση της λυκοσυμμαχίας. Σαν αντάλλαγμα στα δάνεια που παρέχει, η ΕΕ θα πάρει περισσότερες εξουσίες στα χέρια της από τις εθνικές κυβερνήσεις, στα δημοσιονομικά, στα εργασιακά, ακόμα και στα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής. Η παραχώρηση μέρους της εθνικής κυριαρχίας είναι εθελοντική από την αστική τάξη της κάθε χώρας, που βλέπει το γενικό της συμφέρον, είναι όμως επώδυνη για το λαό, που σε κάθε χώρα θα κληθεί να πληρώσει το μάρμαρο της βαθύτερης ενσωμάτωσης στην ιμπεριαλιστική συμμαχία.

Η κρίση βαθαίνει στην Ευρωζώνη και το επόμενο διάστημα δεν αποκλείεται η Ελλάδα ή και άλλες χώρες - μέλη να βρεθούν σε κατάσταση ανεξέλεγκτης πτώχευσης. Σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, όλοι όσοι σήμερα προσπαθούν είτε να τρομοκρατήσουν το λαό, είτε να τον κοιμίσουν για μια ΕΕ που δήθεν αλλάζει, αξιοποιώντας και το παράδειγμα της Ισπανίας, θα αφήσουν το λαό στο έλεος των μονοπωλιακών ομίλων, που θα τρέξουν να λάβουν θέσεις και να σταθεροποιηθούν στη νέα κατάσταση.

Σε τέτοιες συνθήκες, ο λαός χρειάζεται περισσότερο από ποτέ ένα ισχυρό ΚΚΕ για να μην πεινάσει, να μη στερηθεί τα στοιχειώδη, να μη γονατίσει, να μην ηττηθεί.

 Στις 17 Ιούνη, ο λαός έχει τη δυνατότητα να κάνει ένα βήμα μπροστά,
 βγάζοντας όρθιο και δυνατό το ΚΚΕ, αντίβαρο στην αντιλαϊκή διαχείριση που θα προκύψει, 
είτε με κεντροδεξιά είτε με κεντροαριστερή κυβέρνηση.

















Ριζοσπάστης

Δευτέρα, 11 Ιουνίου 2012

Κι άλλη κολοτούμπα ο ΣΥΡΙΖΑ ! Tέλος σε κυβέρνηση της "Αριστεράς" ( VIDEO )


Μια ωραία ατμόσφαιρα...


Μιλούν πιά για "κυβέρνηση της ευρύτερης δυνατής συναίνεσης και συμμετοχής και πέρα από την Αριστερά"με τη συμμετοχή και άλλων δυνάμεων!
Χωρίς θορύβους, ανακοινώσεις και τυμπανοκρουσίες ο στόχος για μια "Αριστερή διακυβέρνηση" πάνω στον οποίο βασίστηκε η προεκλογική τακτική του ΣΥΡΙΖΑ εγκαταλείπεται μια βδομάδα πριν τις εκλογές.
Μετά την προχτεσινή δήλωση Παπαδημούλη: "Θα βάλουμε νερό στο κρασί μας"
στον Κώστα Χαρδαβέλλα στο REAL fm 
η"κυβέρνηση της Αριστεράς" που προβαλόταν ως "ελπίδα",που υποτίθεται δεν ήθελε το ΚΚΕ και "αρνιόταν επίμονα τη συνεργασία σε αυτήν",αντικαθίσταται από μια ευρεία συμμαχική κυβέρνηση συναίνεσης με τη συμμετοχή ευρύτερων δυνάμεων που περιλαμβάνουν όχι μόνο το ΠΑΣΟΚ αλλά και τη ΝΔ!
Το ξεκαθάρισμα του θέματος και η εγκατάλειψη της θέσης για κυβέρνηση της Αριστεράς  ξεκίνησε χθές το πρωί από την εκπομπή του Γ. Αυτιά όπου καλεσμένοι ήταν ο Γ. Δραγασάκης και ο Δ. Αβραμόπουλος.





Εκεί ο Δραγασάκης μίλησε καθαρά για κυβέρνηση μιας ευρύτερης συνεργασίας.
Οταν ο Αυτιάς τον ρωτησε αν μιλάει για κυβερνηση συνεργασίας της   Αριστεράς εκείνος είπε:
"Οχι. Δεν μιλάμε μόνο για την Αριστερά. Μιλάμε για μια κυβέρνηση της ευρύτερης δυνατής συναίνεσης και συμμετοχής και πέρα από την Αριστερά".


Και ξεκαθάρισε χωρίς να αφήνει το παραμικρό περιθώριο για παρανοήσεις:

"Αν έρθουμε πρώτοι, όσο ποσοστό κι αν πάρουμε, ακόμη κι αν πάρουμε αυτοδυναμία θα επιδιώξουμε μιακυβέρνηση της ευρύτερης δυνατής συναίνεσης, της ευρύτερης δυνατής συμμετοχής και μέσα στο κοινοβούλιο και μεσα στην κοινωνία."

Ο Δ. Αβραμόπουλος έσπευσε αμέσως να πεί: "Αυτό είναι ένα θαρραλέο βήμα!"









από edupame