ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ

902 TV ONLINE

902 TV ONLINE
ONLINE

Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012

Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2012

ΤΟ ΒΡΑΧΑΣΙ ΞΑΝΑ ΣΤΟ ΠΟΔΙ - ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΗΣ ΛΑΊΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΚΑΤΑ ΤΩΝ Βιομ. ΑΠΕ

Το ψήφισμα που εγκρίθηκε στη συνέλευση στο Βραχάσι για τις Β.Α.Π.Ε‏.


H Συνέλευση κατοίκων της Τοπικής Κοινότητας Βραχασίου που συγκλήθηκε την Πέμπτη 29/3/12 μετά από πρόσκληση των συλλόγων της περιοχής, εκφράζει την αντίθεση της στη χωροθέτηση και αδειοδότηση εγκατάστασης Βιομηχανικών ΑΠΕ στην περιοχή της Τοπικής Κοινότητας Βραχασίου , χωρίς καμιά ενημέρωση και χωρίς καμιά άδεια από την τοπική κοινωνία.
Εμβρόντητοι διαπιστώνουμε ότι χωρίς κανείς από τους τοπικούς αυτοδιοικητικούς φορείς να γνωρίζει τίποτα, έχουν δοθεί άδειες παραγωγής για τεραστίου μεγέθους βιομηχανικές ΑΠΕ: Δύο υβριδικά υδροηλεκτρικά , ένα σταθμό με 13 ανεμογεννήτριες, ενώ υπάρχει αίτηση άδεια και για άλλες 9 ανεμογεννήτριες.

Και όλα αυτά σε μια περιοχή προστατευόμενη ως ζώνη ειδικής προστασίας του δικτύου ΝΑΤΟΥΡΑ 2000 και σε δύο σημεία κυρηγμένα ως καταφύγια άγριας ζωής.
Μάλιστα το τεράστιο υδροηλεκτρικό υβριδικό στη θέση Κουτράλια (ισχύος 100 mw το μεγαλύτερο στην Ελλάδα) έχει χωροθετηθεί δίπλα και μέσα στο σπάνιο Αζιλακόδασος, ένα δάσος του σπάνιου είδους δρυός quercious ilex, που όμοιο του δεν υπάρχει πουθενά στην Ελλάδα.
Δηλώνουμε την αντίθεση μας στα παραπάνω και ζητούμε από όλους τους αυτοδιοικητικούς φορείς να μας στηρίξουν στον αγώνα μας για να αποτραπούν αυτές οι καταστροφικές για τον τόπο μας ενέργειες.
Στα πλαίσια αυτά συγκροτούμε επιτροπή αγώνα για να πράξει όλα τα δέοντα ώστε να εκφραστεί η αντίθεση μας έμπρακτα και να αποτραπεί η καταστροφή του φυσικού πλούτου του τόπου μας.Η επιτροπή αγώνα θα αποτελείται από τους: Δ. Κυριακάκη, Γ. Κωστάκη, Γ. Μηλιαρά, Γ. Μανουσάκη, Αγγ. Σουλαδάκη, Αγγ. Βιδάλη, Μιχ. Κυριακάκη, Σπ. Βροντινό, Μ. Λυδάκη.
Ζητούμε να συζητηθεί άμεσα στο Δημοτικό Συμβούλιο Αγ. Νικολάου το θέμα της υποβληθείσας Μ.Π.Ε. για το υδροηλεκτρικό υβριδικό στα Κουτράλια και η υποβολή ένστασης στο Περιφ. Συμβούλιο.

H Συνέλευση κατοίκων της Τοπικής Κοινότητας Βραχασίου 
απο Ο Κ Μ

Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2012

60 ΧΡΟΝΙΑ από την δολοφονία του Νίκου Μπελογιάννη. Ο Μπελογιάννης ΖΕΙ



Ο Μπελογιάννης ΖΕΙ  
"Εμείς πιστεύουμε στην ορθότητα της θεωρίας που 
γέννησαν τα μυαλά των πιο πρωτοπόρων ανθρώπων. 
Και το νόημα του αγώνα μας είναι η θεωρία αυτή, 
να γίνει πραγματικότητα τόσο για την Ελλάδα όσο 
και για όλο τον κόσμο.... 
Αγαπάμε την Ελλάδα και το λαό της περισσότερο 
από  τους  κατηγόρους  μας.  Το  δείξαμε  όταν 
εκινδύνευε η  ελευθερία,  η  ανεξαρτησία  και  η 
ακεραιότητα της και ακριβώς  αγωνιζόμαστε για 
να ξημερώσουν στη  χώρα  μας  καλύτερες  μέρες 
χωρίς πόλεμο και πείνα. 
Για το σκοπό αυτό αγωνιζόμαστε και όταν χρειαστεί 
θυσιάζουμε και τη ζωή μας...."
 
 
  

60 ΧΡΟΝΙΑ από την δολοφονία του Νίκου  Μπελογιάννη, 60 χρόνια από εκείνη την αυγή της Κυριακής, 30 του Μάρτη 1952,  που  έπαψε να χτυπάει η φλογερή καρδιά ενός μεγάλου αγωνιστή του λαού της Ελλάδας και της φιλειρηνικής ανθρωπότητας.   

Ο Νίκος  Μπελογιάννης, έπεσε από τις δολοφονικές σφαίρες της  κυβέρνησης Πλαστήρα, ύστερα από εντολή των αμερικάνων αφεντικών της. Στις 4 η ώρα το πρωί, κρυφά από τον κόσμο, άρπαξαν τον Νίκο  Μπελογιάννη,  και κάτω από το φως τον προβολέων, τον εκτέλεσαν... Σ' όλες τις χώρες της γης οι αγωνιστές της ειρήνης και της δημοκρατίας χαμήλωσαν της σημαίες του αγώνα τους, μπροστά στον μεγάλο νεκρό. 
Η δίκη του Νίκου Μπελογιάννη και η εκτέλεσή του, ανήκει στη σειρά εκείνη των μεγάλων εγκλημάτων που έχει πραγματοποιήσει ο φασισμός για την εξόντωση των πολιτικών του αντιπάλων...
... Όμως ο Νίκος Μπελογιάννης, όρθωσε το πελώριο ανάστημά του απέναντι σ' όλους αυτούς και από το βήμα του στρατοδικείου διακήρυξε τα υψηλά ιδανικά, στα οποία αφιέρωσε ολόκληρη τη ζωή του...
Ο Νίκος Μπελογιάννης, ήταν μια πολύπλευρη, συνθετική, δυναμική προσωπικότητα, αφιερωμένη  στον αγώνα του λαού μας.  Ολόκληρη η ζωή του ήταν μια συνεχής μάχη. 
Ξεκινώντας από  μαθητής, και όταν ήταν κλεισμένος για πολλά χρόνια στις φυλακές και στα στρατόπεδα του φασισμού, και όταν πολεμούσε στο βουνό στις γραμμές του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ και όταν καθοδηγούσε και οργάνωνε την παράνομη δουλειά στις πόλεις, και όταν αντιμετώπιζε το φασιστικό στρατοδικείο και όταν αντίκριζε τις κάννες του εκτελεστικού αποσπάσματος...
...Πάλεψε παλικαρίσια, με ηρωισμό και ακατάβλητη επιμονή μέχρι την τελευταία του πνοή. Στον κλήρο του δεσμώτη ήρωα έπεσε ν'  αναλάβει και να διεξάγει τη μάχη αυτή, ν' αντιμετωπίσει την επίθεση ενάντια στο ΚΚΕ και στο λαό της Ελλάδας.
Στο βήμα του στρατοδικείου για άλλη μια φορά έγινε κατήγορος  και υπερασπίστηκε την πολιτική του ΚΚΕ, την πολιτική της Ειρήνης και Ανεξαρτησίας της πατρίδας...
Ο Νίκος Μπελογιάννης έπεσε,  αλλά οι ιδέες για τις οποίες αγωνίστηκε, το έργο του ζει στις καρδιές των ελλήνων, ζει στις καρδιές των τίμιων ανθρώπων όλης της γης.

"Απ' όλες τις σπορές που ρίχνονται στη γη - λέει ο γάλλος συγγραφέας Μπαλζάκ - το αίμα των ηρώων δίνει την πιο πλούσια σοδιά" *
 
 
 

 

Ποίηση: Δημήτρης Ραβάνης – Ρεντής
Τραγούδι: Μαρία Δημητριάδη

"Ο Μπελογιάννης ζει"
Τον ξέρουνε τα ελάτια, τα πλατάνια,
ίδιος μ'αυτά περήφανος, στητός
ηχούν απ'τη φωνή του τα ρουμάνια
μπρος για τη νίκη, για το κόμμα εμπρός.
Ο Μπελογιάννης ζει μεσ'την καρδιά μας.
Ο Μπελογιάννης ζει παν στις κορφές.
Ο Μπελογιάννης ζει κι ειναι κοντά μας
στων τραγουδιών τις λεύτερες στροφές.
Ζει σ' όλους τους καιρούς, σ' όλους τους τόπους
το κάθε σπίτι, σπίτι του δικό.
Ζει ο Μπελογιάννης, ζει με τους ανθρώπους
που χτίζουν έναν κόσμο σοσιαλιστικό.
Και στο τραπέζι της χαράς της πρώτης
στης νίκης της ειρήνης τη γιορτή
ο Μπελογιάννης θάν' πανηγυριώτης
με κόκκινο γαρούφαλο στ' αφτί.
Μ'ενα γαρούφαλο άλικο δικό μας
σαν της γλυκιάς μας άνοιξης δροσιά
πανώριο ματωμένο κι ακριβό μας
απ'την τρανή της γης λαοαπλωσιά.
Ο Μπελογιάννης ζει άσβεστη δάδα.
Ο Μπελογιάννης ζει μέσ' τις καρδιές
στον κόσμο ειρήνη, ειρήνη στην Ελλάδα
στο μήνυμά του, "εμπρός κομμουνιστές".


* "ΝΙΚΟΣ  ΜΠΕΛΟΓΙΑΝΝΗΣ"  εκδ. Παναγ. Παπακωνσταντίνου, 
Αθήναι 1952, σελ.  5 - 8. 
 
 
 
   
 
crousma 
 

Κανίβαλοι σε αμόκ!



Μέχρι τώρα μιλούσαμε για πολιτικό «κανιβαλισμό».Να όμως που από δω και πέρα, μπροστά στο μέγεθος της αγριότητάς τους, ακόμα και οι λέξεις έφτασαν να χάνουν το νόημά τους.
Ούτε η «αναλγησία»,
ούτε η «απανθρωπιά»,
ούτε ο «μισανθρωπισμός»,
τίποτα πια, κανένας όρος δεν μπορεί να «χωρέσει» τα «έργα» τους.
Δεν υπάρχει ορισμός για να περιγράψει την ταξική τους βαρβαρότητα.
Οι λέξεις δεν επαρκούν για να περιγραφούν τα πεπραγμένα τους.
*
Διαβάστε, λοιπόν, και φρίξτε:
Πριν δυο βδομάδες, στις 14 Μάρτη 2012, η συγκυβέρνηση των ΠΑΣΟΚ - ΝΔ, διά του υπουργείου Υγείας, το οποίο τελεί υπό την εποπτεία Λοβέρδου, εξέδωσε Απόφαση - όπως αποκάλυψε χτες ο «Ρ» - την οποία ανάρτησε στον ιστότοπο του υπουργείου.
Με τη συγκεκριμένη Απόφαση, η συγκυβέρνηση έρχεται να επικαιροποιήσει υπό τα νέα δεδομένα (σ.σ.: «κούρεμα», PSI κ.λπ.) την αντίστοιχη περσινή απόφαση της 27/3/2011.
Ιδού, λοιπόν, το «τεκμήριο του εγκλήματος»,
ιδού πώς μετασχηματίζονται στην πραγματική ζωή τα PSI, τα «κουρέματα» και τα νέα τους Μνημόνια,
ιδού η νέα Απόφασή τους:
Από τούδε και στο εξής, με φιρμάνι που φέρει την υπογραφή του υφυπουργού Υγείας Μάρκου Μπόλαρη, δηλαδή
από τους χρονίως πάσχοντες ασθενείς,
από τους ανθρώπους που χρήζουν ειδικής και συνεχούς μέριμνας,
από τους ανθρώπους που φιλοξενούνται σε «Μονάδες Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης», όπου τους παρέχονται υπηρεσίες περίθαλψης
(όπως, για παράδειγμα, τα ψυχιατρεία, τα γηροκομεία, τα ιδρύματα και οι ξενώνες που φιλοξενούν αναπήρους κ.λπ.),
η συγκυβέρνηση
τους «βουτάει»,
τους αρπάζει,
τους περικόπτει,
τους παρακρατεί
μέχρι και το ...80% της σύνταξής τους!
*
Είναι ασύλληπτο, είναι αδιανόητο, είναι εξωπραγματικής αγριότητας, αλλά είναι πέρα για πέρα αληθινό.
Είναι η επίσημη πολιτική των «σωτήρων» του τόπου!
Η υπό τον κ. Παπαδήμο συγκυβέρνηση των Βενιζέλου - Σαμαρά, επικαλούμενη τη «βιωσιμότητα» των συγκεκριμένων υπηρεσιών - μια «βιωσιμότητα» που, όμως, σύμφωνα με την απόφαση των κυβερνώντων θα επιτευχθεί διά της «μείωσης της κρατικής επιχορήγησης»
και χρησιμοποιώντας για πρόσχημα - αυτό κι αν είναι ρεσιτάλ θράσους - «την αναβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών και φροντίδας στα άτομα αυτά» (!!!),
διαπράττει το πέραν πάσης φαντασίας:
Εξέδωσε διαταγή, η οποία αφορά σε ανθρώπους ανήμπορους και άρρωστους, ανθρώπους που στη συντριπτική τους πλειοψηφία ακόμα κι όταν παίρνουν σύνταξη δεν πρόκειται παρά για ένα επίδομα πείνας,
και με το φιρμάνι αυτό, υπό την ιαχή «Αποφασίζουμε»,
επιβάλλει κλιμακωτή παρακράτηση στις συντάξεις,
ως ακολούθως:
  • Για σύνταξη μέχρι 500 ευρώ παρακράτηση 50%.
  • Για το τμήμα της σύνταξης από 500 μέχρι 700 ευρώ παρακράτηση 70%.
  • Για το τμήμα της σύνταξης από 700 ευρώ και πάνω παρακράτηση 80%.
*
Τα προηγούμενα σημαίνουν τα εξής:
Από μια σύνταξη μέχρι 500 ευρώ οι καλοί αυτοί άνθρωποι - που «σώζουν» τη χώρα - ληστεύουν τα 250!
Από μια σύνταξη μέχρι 700 ευρώ οι καλοί αυτοί άνθρωποι - που «σώζουν» τη χώρα - ληστεύουν τα 390!
Από μια σύνταξη μέχρι 1.000 ευρώ οι καλοί αυτοί άνθρωποι - που «σώζουν» τη χώρα - ληστεύουν τα 630!
*
Μέχρι εκεί έφτασαν...
Εφτασαν να βάζουν «χέρι» ακόμα και στις συντάξεις - κυρίως αναπηρικές - των ανθρώπων που έχουν βρει καταφύγιο μέχρι και στα γηροκομεία!
Το ταξικό τους αμόκ δεν σταματά ούτε στα ψυχιατρεία!
Εφτασαν να ληστεύουν, να χαρατσώνουν ανθρώπους που έχουν για απάγκιο τους από τα Θεραπευτήρια Χρονίων Παθήσεων μέχρι το Δρομοκαΐτειο!
*
Αυτή είναι η επίσημη πολιτική της συγκυβέρνησης των «σοσιαλιστών» και των «φιλελεύθερων».
Αυτή είναι η πολιτική της συγκυβέρνησης των γαλαζοπράσινων «πατριωτών» και των «σωτήρων».
Αυτοί είναι που ζητούν την ψήφο του ελληνικού λαού.
Και ζητούν ψήφο, για να λένε μετά - και θα το πουν για κάθε μια ψήφο που θα αποσπάσουν - ότι ισοδυναμεί με... έγκριση για συνέχιση
της απανθρωπιάς,
της βαρβαρότητας,
της αναλγησίας,
του κανιβαλισμού και
του δαρβινισμού τους!
*
Υστερόγραφο:
Αν έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο προεκλογικά,
δεν είναι καθόλου δύσκολο για τον καθένα να αντιληφθεί,
τι είναι έτοιμοι να διαπράξουν αμέσως μετά τις εκλογές!




 του Ν. Μπογιόπουλου 
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2012

Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων : Να αναλάβει τις ευθύνες της η πολιτική ηγεσία για το «κούρεμα» των κονδυλίων του ΤΑΠΑ



Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων πληροφορήθηκε ότι τα αποθεματικά του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων & Απαλλοτριώσεων, που σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία βρίσκονταν κατατεθειμένα στην Τράπεζα της Ελλάδος, όπως και των λοιπών ΝΠΔΔ, υπέστησαν «κούρεμα» λόγω της διαδικασίας του PSI. Η χρηματική περιουσία του ΤΑΠΑ από 30 εκ. ευρώ «κουρεύτηκε» σε 9 εκ. ευρώ (πραγματική αξία). Το θέμα είναι ακόμη πιο σοβαρό, καθώς η εν λόγω διαδικασία προχώρησε αιφνιδιαστικά και χωρίς προηγούμενη ενημέρωση του ΤΑΠΑ, ενώ στα κεφάλαια κίνησης έχουν απομείνει διαθέσιμα μόλις 2 εκ. ευρώ!
Στις 16 Φεβρουαρίου 2012 ο Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κος Π. Γερουλάνος εξέδωσε δελτίο τύπου για να παρουσιάσει τον εξορθολογισμό των εξόδων του ΤΑΠΑ και την αύξηση των εσόδων του. Ταυτόχρονα, η πολιτική ηγεσία υποσχόταν ότι οι Εφορείες Αρχαιοτήτων και τα Μουσεία σε όλη τη χώρα θα λάβουν αυξημένη επιχορήγηση από το ΤΑΠΑ για το 2012, προκειμένου να καλύψουν τις λειτουργικές τους ανάγκες, καθώς ο τακτικός προϋπολογισμός για το 2012, μετά από δύο συνεχόμενες περικοπές, δεν μπορεί να καλύψει ούτε τα στοιχειώδη.
Τα έσοδα του ΤΑΠΑ, που προέρχονται από τα εισιτήρια και τα πωλητήρια των αρχαιολογικών χώρων και των Μουσείων της επικράτειας, καλύπτουν τα κονδύλια των απαλλοτριώσεων για αρχαιολογικούς σκοπούς, τις επιστημονικές εκδόσεις, τα λειτουργικά έξοδα Εφορειών και Μουσείων, το εποπτικό υλικό σε αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία, τα συστήματα ασφαλείας και πολλά άλλα. Καθώς όλα αυτά τίθενται πλέον εν αμφιβόλω, όπως βέβαια και η συνέχεια των παραγωγών αντιγράφων και νέων προϊόντων, που είναι απαραίτητα για τον εμπλουτισμό των πωλητηρίων στα Μουσεία, η πολιτική ηγεσία οφείλει να δώσει απάντηση στα παρακάτω ερωτήματα:

1. Γνώριζε ότι θα συνέβαινε αυτό το «κούρεμα» και σε ποιες ενέργειες προέβη για να προστατεύσει την χρηματική περιουσία του ΤΑΠΑ;
2. Βάσει ποιας νομοθεσίας «κουρεύτηκαν» οι λογαριασμοί του ΤΑΠΑ και των άλλων ΝΠΔΔ, χωρίς καμία προηγούμενη ενημέρωση; Γιατί δεν έχουν ενημερωθεί οι εργαζόμενοι και η ελληνική κοινωνία γι’ αυτές τις συνέπειες του PSI;
3. Σε ποιες ενέργειες προτίθεται να προβεί έναντι της Τράπεζας της Ελλάδος για την απροειδοποίητη εξαφάνιση τόσων εκατομμυρίων ευρώ, που αποτελούν περιουσία των μνημείων της χώρας;
4. Είναι εξασφαλισμένη η μισθοδοσία του προσωπικού του ΤΑΠΑ, καθώς σύμφωνα με τον Ν. 4024/2011 βαρύνουν πλέον τον προϋπολογισμό του ΤΑΠΑ;
5. Με ποιο τρόπο θα καλυφθούν τα λειτουργικά έξοδα των Εφορειών Αρχαιοτήτων & των Μουσείων της χώρας και θα συνεχιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία του ΤΑΠΑ;
6. Υπάρχει πρόθεση να εκδοθεί η ΚΥΑ που προβλέπει ο Ν. 3711/2008, ώστε να προσδιοριστεί το ποσοστό των εσόδων του Μουσείου Ακρόπολης που πρέπει να πηγαίνουν στο ΤΑΠΑ, ώστε να ανακατανέμονται για τις ανάγκες όλων των μνημείων της χώρας;

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2012

"Με τα μάτια των παιδιών" της Βέρας Κλώντζα-Γιάκλοβα - Ενα βιβλίο προσφορά αλληλεγγύης στον αγώνα των χαλυβουργών


Το βιβλίο "Με τα μάτια των παιδιών" περιγράφει ζωή μιας φτωχής οικογένειας στη Σλοβακία στα χρόνια της οικονομικής κρίσης της δεκαετίας 1930. Λόγω της επικαιρότητας του θέματος το βιβλίο αυτό αφιερώνεται στους απεργούς χαλυβουργούς όπως και σε όλους τους συντρόφους και συναγωνιστές τους.
Καλούμε τους αναγνώστες του βιβλίου αντί πληρωμής να ενισχύσουν τους απεργούς χαλυβουργούς οι οποίοι κλείνουν τον πέμπτο μήνα απεργίας μην έχοντας άλλη επιλογή πέρα από τη νίκη.
Προλογίζει ο PETER NISPONSKY , αντιπρόεδρος του Κομουνιστικού κόμματος Σλοβακίας  (KSS) .

Τα στοιχεία του λογαριασμού είναι:  

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ

200/623301-52

IBAN: GR4001102000000020062330152

BIC or Swift Code : ETHNGRAA

Δικαιούχος λογαριασμού:

Δημήτρης Λιάκος, ταμίας του Σωματείου


Οι αναγνώστες οι οποίοι  αδυνατούν να συμμετάσχουν οικονομικά, μπορούν να βοηθήσουν μοιράζοντας το βιβλίο στους φίλους , να μας στείλουν τα σχόλια τους, να προσφέρουν ζωγραφιές τους ή των παιδιών τους οι οποίες θα δημοσιευτούν στο μπλογκ μας όπως και στην επόμενη έκδοση του βιβλίου. 
Το βιβλίο "Με τα μάτια των παιδιών" μπορείτε να προμηθευτείτε  κάνοντας click στην παρακάτω εικόνα : 


Βέρα Κλώντζα-Γιάκλοβα
Αρχαιολόγος  &Συγγραφέας
Μέλος της Ένωσης Τσέχων Συγγραφέων

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012

"Με τα μάτια των παιδιών" της Βέρας Κλώντζα-Γιάκλοβα - Ενα βιβλίο προσφορά αλληλεγγύης στον αγώνα των χαλυβουργών






Το βιβλίο "Με τα μάτια των παιδιών" περιγράφει ζωή μιας φτωχής οικογένειας στη Σλοβακία στα χρόνια της οικονομικής κρίσης της δεκαετίας 1930. Λόγω της επικαιρότητας του θέματος το βιβλίο αυτό αφιερώνεται στους απεργούς χαλυβουργούς όπως και σε όλους τους συντρόφους και συναγωνιστές τους.
Καλούμε τους αναγνώστες του βιβλίου αντί πληρωμής να ενισχύσουν τους απεργούς χαλυβουργούς οι οποίοι κλείνουν τον πέμπτο μήνα απεργίας μην έχοντας άλλη επιλογή πέρα από τη νίκη.
Προλογίζει ο PETER NISPONSKY , αντιπρόεδρος του Κομουνιστικού κόμματος Σλοβακίας (KSS) .

Τα στοιχεία του λογαριασμού είναι:

ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
200/623301-52
IBAN: GR4001102000000020062330152
BIC or Swift Code : ETHNGRAA
Δικαιούχος λογαριασμού:
Δημήτρης Λιάκος, ταμίας του Σωματείου
Οι αναγνώστες οι οποίοι αδυνατούν να συμμετάσχουν οικονομικά, μπορούν να βοηθήσουν μοιράζοντας το βιβλίο στους φίλους , να μας στείλουν τα σχόλια τους, να προσφέρουν ζωγραφιές τους ή των παιδιών τους οι οποίες θα δημοσιευτούν στο μπλογκ μας όπως και στην επόμενη έκδοση του βιβλίου.

Το βιβλίο "Με τα μάτια των παιδιών" μπορείτε να προμηθευτείτε κάνοντας click στην παρακάτω εικόνα :

Βέρα Κλώντζα-Γιάκλοβα
Αρχαιολόγος  &Συγγραφέας
Μέλος της Ένωσης Τσέχων Συγγραφέων




Κυριακή, 25 Μαρτίου 2012

Συγκινητική παρέμβαση με ρίμες του εκπροσώπου των Αλληλέγγυων Πολιτών Μιχ. Χουρδάκη ( Νίσπητα ) πριν από την παρέλαση στον Άγ. Νικόλαο ( VIDEO )




Μια πρωτότυπη και βαθιά συγκινητική παρέμβαση εκτός πρωτοκόλλου με ρίμες από τον Μιχάλη  Χουρδάκη   (ΝΙΣΠΙΤΑ ) ώς εκπρόσωπος των αλληλέγγυων πολιτών στον Αγιο Νικόλαο πρίν τη παρέλαση.
.




από merabellonews.blogspot.com

Σάββατο, 24 Μαρτίου 2012

Μέρες αντικομμουνισμού ( του Γιώργου Κακουλίδη )




1. Οι εκπρόσωποι των τοκογλύφων Βενιζέλος - Σαμαράς, με την κατακραυγή του κόσμου να σκαλώνει στον οισοφάγο τους και το είναι τους να καταρρέει, είναι αναγκασμένοι να καταφύγουν στον αντικομμουνισμό για λόγους ψηφοθηρικούς.
2. Ενας ακροδεξιός πολτός που σχηματίστηκε από διάφορα γκρουπούσκουλα της Ακροδεξιάς πουλάει εκδούλευση. Πρόκειται για σχηματισμούς παρακρατικών που κλαίνε για την επιθανάτια αγωνία του συστήματος. Λόγω εκλογών, ορισμένοι Χρυσαυγίτες τρέχουν σαν τα άγρια σκυλιά, να προλάβουν να χτυπήσουν κανέναν ανυπεράσπιστο λαγό-μετανάστη για να τον πουλήσουν μετά στους Ελληνες. Η τιμή σε ψήφους...
3. Ανεπίκαιρες και φθαρμένες, γνωστές στους κοσμικούς κύκλους, οι κυρίες Μπακογιάννη και Κεφαλογιάννη επιδίδονται στη διάδοση του αντικομμουνισμού, κίτρινες, με ανοιχτό το στόμα από μίσος για τις κινητοποιήσεις των ναυτεργατών. Τους παραστέκονται οι δημοσιογράφοι - κόλακες, που τις βοηθούν όχι μόνο να ξεπερνούν τις νευρώσεις πολυτελείας τους αλλά και να αξιοποιούν κάθε στιγμή του θεάματος εις βάρος μας.
4. Ο αριστερός αντικομμουνισμός είναι υπεύθυνος σε μεγάλο βαθμό για τη στοχοποίηση των κομμουνιστών. Η Αριστερά, στην προσπάθειά της να υπάρξει και να γίνει αρεστή από την εποχή του Κύρκου μέχρι τον Κουβέλη, δέχτηκε τις ευλογίες μιας αλητοκρατείας που κυβερνά από τη μια άκρη της Ευρώπης έως εδώ. Τραπεζίτες και δεξιοί ακόνισαν τον αντικομμουνισμό τους με βάση τα κείμενα της ελληνικής Αριστεράς.
5. Δημοσιογραφία και αντικομμουνισμός. Αυτοί που διακήρυτταν ότι δεν υπάρχει πλέον Αριστερά και Δεξιά και ότι όλοι είμαστε Ελληνες, έχουν επιδοθεί στο κυνήγι μαγισσών. Η γραμμή έχει περάσει: είναι εύκολο και ανώδυνο να στοχοποιήσουν το ΠΑΜΕ. Το σινάφι που διαφημίζει τον πλειστηριασμό ως τρόπο επιβίωσης και την Ευρώπη των συσσιτίων δεν μπορεί να πέσει χαμηλότερα. Αν αυτές τις μέρες παρακρατικοί περάσουν σε αγριότητες, ηθικοί αυτουργοί θα είναι αποκλειστικά οι δημοσιογράφοι της τηλεόρασης που καλλιεργούν τον αντικομμουνισμό σε καθημερινή πια βάση.



Ριζοσπάστης


1821 - 2021: 200 χρόνια μια ζαριά... της Λιάνας Κανέλλη




Η Ελλάδα βιάζεται. Βιάζεται πολύ. Ετσι είπε ο αρχηγός της συμπολιτευόμενης αξιωματικής αντιπολίτευσης. Παραμονές 25ης Μαρτίου. Μέρες και ώρες δηλαδή της μεγάλης επιβεβλημένης μαζικής ανατριχίλας και οργής, όταν κι οι ελάχιστοι εναπομείναντες ανάπηροι πολέμου αρνούνται να παρελάσουν γιατί τους ζητάει, η Ελλάδα που βιάζεται, να πεθάνουν μια ώρα αρχύτερα, αφού ως επιζήσαντες την επιβαρύνουν με τις πετσοκομμένες συντάξεις τους. Η Ελλάδα βιάζεται...
Οπως θέλω και ξέρω το διαβάζω. Βιάζεται, τρέχει. Και β ι ά ζεται. Υφίσταται την αφόρητη βία του ντόπιου και διεθνούς κεφαλαίου έτσι ώστε το 2021, 200 χρόνια μετά το Μεγάλο Ξεσηκωμό, να βγει σαν εκπαιδευμένη πόρνη ξανά στο κουρμπέτι των αφεντάδων της φτιασιδωμένη και υπάκουη. Η Ελλάδα βιάζεται καθημερινά είναι αλήθεια. Εντός. Κι εξ αυτού και εκτός ανύπαρκτων ή ελαστικών συνόρων που καθορίζονται ως ζωνάρι συμφερόντων απ' τους εμπόρους των εθνών.
Η μεγαλύτερη ντροπή των ημερών είναι κάθε απόπειρα βιαστών των δικαιωμάτων του λαού, κατακτημένων και βαριά πληρωμένων με αίμα, να ηττηθεί ως ιστορικό υποκείμενο κάθε ενθικοαπελευθερωτικού και ταξικού αγώνα και να περάσει στον 21ο αιώνα ως εργαλείο -μάζα, ως ιστορικό res- αντικείμενο, που εκτελεί σχέδια επί καπιταλιστικού χάρτου σε μια σφαίρα που κοσμεί ως γη τα μεγάλα γραφεία των μεγάλων του χρήματος.
Οταν γράφω τούτες τις γραμμές δεν ξέρω καν τη μορφή της προβοκάτσιας που θα έχει πάρει η ψευδής εθνικοφροσύνη και η ψευδής λαϊκοφροσύνη στην ...παρέλαση. Σε μια Ελλάδα που βιάζεται και τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα τα λέει στα παιδιά της με το πρώτο τους το γάλα, κι ύστερα το πήζει και το κάνει γιαούρτι και το τρώει στα μούτρα βαφτίζοντάς το αντίσταση, δε φαίνεται παράξενο σε κανέναν πως παίζονται μια ζαριά αυτά τα συμβολικώς ελλαδικά 200 χρόνια ελευθερίας. Γνωρισμένης απ' την κόψη του σπαθιού την τρομερή και βγαλμένης απ' τα κόκαλα και την όψη που με βία μετράει τη γη.
Δεν ξέρω τι μπορεί να πει στα παιδιά σήμερα αυτή η πατρίδα παρεκτός την αλήθεια. Πως η ελευθερία είναι αγαθόν χορηγούμενον από την κυρίαρχη τάξη των κοτζαμπάσηδων, των κατοχικών δωσίλογων που κρύφτηκαν πετυχημένα πίσω από το φερετζέ της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, που βάφτισαν τα διατεταγμένα σε θάνατο κορμάκια ήρωες-μπρελόκ των κλειδιών της εξουσίας τους. Η πατρίδα είναι τιμαριοποιημένη από τη γέννησή της με τη σύγχρονη μορφή της απ' το '21 και μετά. Η κουλτούρα, ο πολιτισμός, η γη, ο πλούτος της, είναι θεσμοθετημένα τσιφλίκια που διαφεντεύουν ομάδες κοινών κεφαλαιοκρατών με κολακευμένες μάζες εργατικών χεριών, που υπνούνται όταν υποφέρουν, πεινάνε και πεθαίνουν χωρίς να έχουν ζήσει ελύθερα κι όπως έκριναν καλύτερα. Να τους πει πως αν τη θέλουν πρέπει να την πάρουν πρώτα στα χέρια τους, ελεύθερη βαρών και υποθηκών πρότερων γενεών.
Η Ελλάδα βιάζεται να ξοφλήσει τους δανειστές. Μια γενιά σημερινών εφήβων, βιάζεται να τελειώσει το σχολείο, να τελειώσει και μια παραπάνω σχολή, να βγει στην αγορά των λαθρεμπόρων της ζωής, να πάρει μισθό 250 ευρώ και λιγότερα καθαρά μέχρι τα 25 της χρόνια κι ύστερα δυο δεκάρικα παραπάνω, να γεράσει με τόσα ακριβώς για σύνταξη γιατί γυμνοί και ξεδοντιασμένοι γεννιόμαστε και γυμνοί και ξεδοντιασμένοι πεθαίνουμε. Και μέρες που είναι επετειακές, θα της πούνε αυτής της γενιάς ότι έχει «φαντασία», «ταλέντα», κουράγιο και όραμα και νιάτα ως αντοχή, για να φτάσει ζωντανή στο σκλαβοπάζαρο του 2021 και να την δούνε οι δουλέμποροι και να την αγοράσουν ακριβά να ζήσει τη χαρά στα χαρέμια και τις φάμπρικες του δυτικού πολιτισμού.
Στις 20 του Μάρτη, στην πλάτη του καθόλου Αγνωστου Στρατιώτη, αυτοί που βιάζονται, όπως πάντα οι βιαστές της ιστορίας , ψήφισαν το Μέγα Δάνειο, το τελευταίο στη σειρά των πολλών που τους κράτησε στην εξουσία απ' το Μάρτη προ δύο αιώνων. Το υψώνουν ως λάβαρο σε φωτιά και λάβρα που σκορπάει τη ζωή στην έρημο της επιβίωσης. Η ζαριά είναι στημένη. Μόνο να τσακιστούν τα ζάρια απομένει. Τα άλλα είναι ταξικό πλιάτσικο και πολιτική συνενοχή.

ΚΚΕ για την 25η ΜΑΡΤΗ: Οι θυσίες του αγώνα ασύγκριτα λιγότερες από τα δεινά της υποταγής



Σε ανακοίνωση για την 25η Μάρτη, το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ σημειώνει: «Τότε τρομοκρατούσαν το λαό ότι αν ξεσηκωθεί κατά του Σουλτάνου, των ντόπιων συνεργατών του και της "Ιερής Συμμαχίας" θα καταστραφεί. Τώρα του λένε ότι θα ζήσει το χάος αν συγκρουστεί με την αστική εξουσία, την ΕΕ, αν δεν δεχθεί τις αλυσίδες και την εξαθλίωση που του φέρνουν οι υπερασπιστές του καπιταλισμού. Οι θυσίες του αγώνα του λαού για το δίκιο του είναι ασύγκριτα λιγότερες από τα δεινά, τις συμφορές, που του φέρνει η υποταγή και η μοιρολατρία.
Η πρόσκληση για "εθνική ομοψυχία" που παρουσιάζουν ότι υπήρχε το 1821 αποτελεί χονδροειδέστατη διαστρέβλωση της Ιστορίας. Ούτε το 1821 υπήρχαν ενιαία εθνικά συμφέροντα. Και μέσα στην αστική τάξη, που τότε ήταν προοδευτική, υπήρχαν διαφοροποιήσεις και ανταγωνισμοί, ενώ διαφοροποιήσεις υπήρχαν και ανάμεσα στους κοτζαμπάσηδες. Αυτές οι αντιθέσεις οδήγησαν και σε εμφυλίους πολέμους.
Ο λαός πρέπει να απορρίψει τους εκβιασμούς και τα ιδεολογήματα των κομμάτων του συστήματος και του "ευρωμονόδρομου". Η πρόσκληση για "εθνική ομοψυχία" επιδιώκει την υποταγή των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων στην άγρια σφαγή των δικαιωμάτων τους.
Η κοινωνική δύναμη που έχει την ικανότητα και τη δύναμη να ανοίξει το δρόμο της κοινωνικής εξέλιξης και να βάλει τέλος στην καπιταλιστική εκμετάλλευση είναι η εργατική τάξη. Αυτή μπορεί να συμβάλει καθοριστικά στη διαμόρφωση της λαϊκής συμμαχίας και να ηγηθεί της λαϊκής αντεπίθεσης για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων, για την εργατική - λαϊκή εξουσία.
Ο λαός έχει χρέος να εμπιστευθεί τη δύναμή του. Με την οργάνωση και τη συμμαχία του, με τη δική του εξουσία, μπορεί να ζήσει καλύτερα. Να αναπτύξει τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας προς όφελός του, μετατρέποντας σε δική του κοινωνική περιουσία όλα τα μονοπώλια, τον φυσικό και ορυκτό πλούτο, αποδεσμεύοντας τη χώρα από την ΕΕ και τους άλλους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, διαγράφοντας το χρέος που δημιούργησε η πλουτοκρατία και οι κυβερνήσεις της».

Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012

Επιστολή του καθηγ.αρχαιολογίας DONALD HAGGIS στον υπουργό πολιτισμού .


Mr Pavlos Geroulanos
Minister of Culture and Tourism
Hellenic Ministry of Culture and Tourism

Dear Mr. Geroulanos:

In response to the International Appeal of the Association of Greek Archeologists in support of Greek cultural heritage against IMF cuts, I feel compelled to express the urgency and seriousness of the situation that the Association emphasizes in their campaign.
I am an American archaeologist who has been doing fieldwork in Greece since 1981. For the past 26 years, I have been conducting archaeological surveys and excavations in eastern Crete through the American School of Classical Studies at Athens, under the auspices of the ΚΔ΄ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων.
During that time, while I have benefited from the hospitality, friendship, support, and academic collaboration of the staff and archaeologists of 24th Ephorate, I have also witnessed their heroic efforts in preserving the historical, archeological and cultural landscapes of eastern Crete; advancing archaeological research and heritage management projects and educational programs, against unprecedented urban and economic expansion, and with only three full-time staff archaeologists.
In particular I would mention the efforts of Metaxia Tsipopolou, who was recently forced to step down from her position as Director of the National Archive of Monuments; Stavroula Apostolakou, who last year retired as Proistamene of the 24th Ephorate—but continues to work, without salary, on the development of displays in the Archaeological Museum of Ayios Nikolaos—and Basiliki Zografaki and Chrysa Sofianou, the last two remaining salaried field archaeologists, who have been forced, alone, to take the responsibility, protection, and preservation of countless archaeological sites and foreign-school excavations, including three Minoan palaces. This overworked, understaffed, and underfunded Ephoreia has, with skeletal resources, devoted itself tirelessly to the preservation of cultural heritage and developed an international effort in archaeological research, conservation and education.
My experiences over the years suggest to me that this philosophy of service and dedication is reflected across the country in the ephoreias of the Archaeological Service. While the current austerity measures, resulting in massive budget cuts, layoffs, and retirements, have crippled an already underfunded and understaffed Archaeological Service, the systemic ramifications of this forced depletion of human resources, will be devastating, and its effects essentially irrevocable, felt for decades to come, not only in terms of the preservation of monuments and world cultural heritage and tourism, but in the very direction of archaeological research, and international scientific studies.
Although the ultimate economic wisdom of austerity—global, and indiscriminate budget cuts to meet notional criteria for national debt liability—is a questionable, if not ineffective, path to rapid local or global economic recovery, I know that it is not the purview of your office. What might be your concern is the current and long-term health of Greek cultural property, heritage management, education, and tourism. In these areas, archaeology in Greece plays a significant role. And the stakes could not be higher, and the threats to cultural heritage in Greece profoundly imminent.
The current economic crisis, and Greece’s extreme austerity measures in response to the IMF, could not have come at a worse time in the history of archaeological research and cultural heritage management in Greece. The current situation, essentially forcing a generation of productive and innovative archaeologists into retirement, is a devastating blow to archeological research in Greece, and the preservation and public programming of Greece’s cultural resources. At no time in the history of archaeology in Greece has there been such growth in international research and conservation efforts, scholarly collaboration, and publication and public outreach. This rapidly maturing collaborative intellectual research and teaching environment—and its myriad of public benefits to Greece and the world—is now being stymied and in many cases outright destroyed by the current economic policies forced upon the country.
Since the 1980’s, the sheer volume of excavated sites, and resultant publications and archaeological resources have grown exponentially. An unprecedented number of annual and periodic regional conferences and round tables have emerged, encouraging wide international participation and sharing of data and methodologies, as well as the rapid publication of fieldwork of the Archaeological Service, research institutes of the Ministry of Culture, and the Greek universities (e.g., M. Stamatopoulou and M. Yeroulanou, Excavating Classical Culture: Recent Archaeological Discoveries in Greece [Oxford 2002]).
In addition to the Διεθνές Κρητολογικό Συνέδριο, there is the Aρχαιολογικό έργο στη Μακεδονία και Θράκη (ΑΕΜΘ) (Thessaloniki); Αρχαιολογικό έργο Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας (ΑΕΘΣΕ) (Volos); Επιστημονική Συνάντηση για την Ελληνιστική Κεραμική (Ioannina); Διεθνές Συνέδριο Πελοποννησιακών Σπουδών (Athens); and most recently, the first Παγκρήτια Επιστημονική Συνάντηση για το Αρχαιολογικό Έργο στην Κρήτη (Rethymnon). The universities of Thessaloniki, Thessaly, Crete (Rethymnon), and the Aegean (Rhodes) have been particularly active, not only in the timely publication of primary fieldwork, but in forging connections and collaborative ventures between universities, foreign schools, archaeological ephorates, and research institutes of the Ministry of Culture and Tourism.
The generation of archaeologists currently retired and retiring under the present austerity measures, are precisely those who have created this unusual scholarly environment, who have made the most important advances in Greek archaeology in over a century, and have worked to preserve, and in many ways to create, Greece’s cultural heritage for a global audience. Furthermore this new milieu—an expanding scholarly as well as archaeological landscape—has effectively changed the nature and definition of Greek archaeology in this century, challenging academic and curricular developments as well.
In its discourses and applications, archaeology in Greece is at once academic, political, and social: it has a direct impact on the day-to-day economies of local communities (where the excavation takes place), while affecting modern ethnic, national and political identities. It actively engages and transforms cultural landscapes and necessarily involves and negotiates with communities, while developing wide-ranging dialogues in multiple venues (among locals, students, scholars, and lay people). On both local and international levels archaeology teaches us about Greek cultural history, allowing us to better visualize—in the “real world” to make informed decisions about and negotiate— the diachronically changing political, environmental and social dimensions of the human experience.
While the Association of Greek Archeologists is acutely aware of the international community’s collective solidarity—indeed its support of and debt to the Ministry and the Greek people—as archaeologists our interests in helping to excavate, preserve and understand sites, monuments and artifacts, go far beyond our personal experiences and individual research agendas. The very future of Greece’s historical and cultural heritage is at stake, and the current economic impact on the Ministry of Culture, especially the Archaeological Service, will not only disrupt the trajectory of groundbreaking research, but will have devastating effects on the future of Greece’s cultural resources.

Thank you for indulging these comments.

Respectfully submitted,

Donald C. Haggis
Nicholas A. Cassas Professor of Greek Studies
and Professor of Classical Archaeology
Director, Azoria Project, American School of Classical Studies at Athens
Professor, Curriculum in Archaeology, Research Laboratories of Archaeology 

Φορολόγηση και απαγόρευση της επαναχρησιμοποίησης σπόρων για τους Γάλλους αγρότες



Ένα νέο αυστηρό νομοσχέδιο που θα επιβάλλει την καταβολή δικαιωμάτων χρήσης των σπόρων και περιορίζει την ελεύθερη ιδιοπαραγωγή ψηφίσθηκε πρόσφατα από το Γαλλικό κοινοβούλιο. Η νέα νομοθεσία επιβεβαιώνει την γενικότερη τάση στην Ε.Ε. περιορισμού των δικαιωμάτων των αγροτών επί της χρήσης των σπόρων καθώς εντείνει και τις ανησυχίες για τις δυνητικές επιπτώσεις στην αγροτική βιοποικιλότητα.
Για τους Γάλλους αγρότες η ελεύθερη χρήση σπόρων δείχνει πολύ σύντομα να γίνεται ανάμνηση. Οι ιδιοπαραγώμενοι σπόροι, γνωστοί ως "σπόροι αγροκτήματος," επιλέγονται από τους αγρότες από τη δική τους σοδειά και διατηρούνται για φύτευση την επόμενη χρονιά. Εδώ και μερικές δεκαετίες, αυτό είχε πρακτικά περιοριστεί κατά πολύ, ιδιαίτερα από τότε που οι σπόροι  προστατεύονται από το Πιστοποιητικό Φυτικών Ποικιλιών (PVC), ή αλλιώς του δικαιώματος  ιδιοκτησίας που ανήκει αποκλειστικά στους "ιδιοκτήτες" των σπόρων. Η επαναχρησιμοποίηση αυτών των σπόρων προς φύτευση ήταν θεωρητικά απαγορευμένη, αν και στη πραγματικότητα, η πρακτική της επαναχρησιμοποίησης των σπόρων ήταν ευρέως ανεκτή στη Γαλλία. Ωστόσο, από τώρα και στο εξής η νομοθεσία θα γίνει πολύ πιο αυστηρή σύμφωνα με ένα νομοσχέδιο του κεντροδεξιού κόμματος Γαλλικού κόμματος UMP το οποίο εγκρίθηκε στις 28 Νοεμβρίου από το Γαλλικό κοινοβούλιο.
“Από τις 5.000 φυτικές ποικιλίες που καλλιεργούνται για εμπορικούς σκοπούς στηΓαλλία, οι 1.600 προστατεύονται με πιστοποιητικό PVC αντιστοιχώντας στο 99% των καλλιεργούμενων ποικιλιών" εξηγεί ο Delphine Guey, της Εθνικής Διεπαγγελματικής Ομάδας Σπόρων (NISG). Ωστόσο, μέχρι σήμερα, και σύμφωνα με το Εθνικό Συντονιστικό για την Υπεράσπιση των Σπόρων Αγροκτήματος  (CNDSF), περίπου το ήμισυ των καλλιεργούμενων σιτηρών επαναχρησιμοποιούνται για φύτευση από τους αγρότες, κάτι που είναι σχεδόν πάντα “παράνομο”. Φαίνεται, παρόλα αυτά, ότι ο καιρός της "νομικής αβεβαιότητας" έχει παρέλθει: Σύμφωνα με το Γαλλικό Υπουργείο Γεωργίας "..οι σπόροι δεν θα μπορούν να απαλλάσσονται από τη φορολογία, όπως συμβαίνει έως σήμερα."
Το νομοσχέδιο του κόμματος UMP ουσιαστικά ερμηνεύει έναν Ευρωπαϊκό κανονισμό από το 1994 σχετικά με τις φυτικές ποικιλίες, ο οποίος μέχρι τώρα δεν ήταν σε ουσιαστική ισχύ στη Γαλλία. Κατά συνέπεια, οι αυτοπαραγώμενοι σπόροι, οι οποίοι μέχρι πρότινος βρίσκονταν υπό ένα καθεστώς ανοχής της ύπαρξης τους, έχουν πια ..νομιμοποιηθεί, με την προϋπόθεση βέβαια ότι πρέπει να δοθεί κάποια “αποζημίωση στους ιδιοκτήτες του πιστοποιητικού PVC” - εννοώντας, το να πληρώνονται οι εταιρείες σπόρων - “με στόχο αυτές να συνεχίσουν να αφιερώνουν την δύναμη τους στην έρευνα και τη συνεχή βελτίωση των γενετικών πόρων", όπως αναφέρει το κείμενο του νόμου. Εξαίρεση στο παραπάνω αποτελούν γεωργοί που παράγουν λιγότερους από 92 τόνους σιτηρών.
Από το 2001, η νομοθεσία αυτή είχε εφαρμογή είχε εφαρμογή μόνο σε ένα είδος, το σιτάρι για παρασκευή ψωμιού. Ονομάζεται "αναγκαία εθελοντική συνεισφορά» και συλλέγονταν από τις σποροπαραγωγικές ενώσεις. Οι καλλιεργητές έπρεπε να καταβάλουν 50 σεντς/τόνο κατά την συγκομιδή του σιταριού. Αυτό το σύστημα τώρα θα επεκταθεί σε μια ανοικτή λίστα 21 ειδών, λέει ο Xavier Beulin, πρόεδρος της Εθνικής Ομοσπονδίας Ενώσεων Παραγωγών Αγροτικών Προϊόντων (NFAPU). Με λίγα λόγια, σύμφωνα με τον Guy Kastler, Διευθύνων Σύμβουλο του Δικτύου  σπόρων και μέλος της συνομοσπονδίας Αγροτών "για τα μισά από τα καλλιεργούμενα είδη – όπως σόγια, φρούτα, λαχανικά – η επαναχρησιμοποίηση των σπόρων μας θα είναι απαγορευμένη, και για τα άλλα μισά - σιτηρά και κτηνοτροφικά είδη – θα πρέπει να πληρώνουμε για να τα επαναχρησιμοποιήσουμε".
Έρχεται η ιδιωτικοποίηση των σπόρων;
Πολλές οικολογικές και αγροτικές ενώσεις φοβούνται μια σημαντική παρέμβαση από τις σποροπαραγωγικές εταιρείες στη πρόσβαση σε σπόρους μέσα από δικαιώματα ιδιοκτησίας τα οποία θα επεκταθούν σε διάφορες καλλιέργειες και τα παραγόμενα προϊόντα τους. Με την εν λόγω φορολόγηση, "ακόμη και οι αγρότες που χρησιμοποιούν εμπορικούς σπόρους θα πρέπει να πληρώνουν για τους σπόρους τους," επισημαίνει ο Guy Kastler. Οι φόβοι που διατυπώνονται είναι  το ποσοστό των σπόρων αγροκτήματος που χρησιμοποιείται θα μειωθεί καθώς αυτοί θα ακριβύνουν και θα γίνουν έτσι λιγότερο ελκυστικοί για τους αγρότες. Μεταξύ φόρων και  απαγόρευσης επαναχρησιμοποίησης των δικών τους σπόρων, οι αγρότες θα φορολογούνται όλο και περισσότερο κάθε φορά, χωρίς πλέον να τους παράγουν, αλλά με το αγοράζουν κάθε χρονιά τους σπόρους τους. Με τον τρόπο αυτό υπάρχει ο φόβος ότι θα υπάρξει αύξηση της εξάρτησης από την βιομηχανία σπόρων.
Από την άλλη μεριά ο Xavier Beulin πιστεύει πως εξασφαλίζεται έτσι η συνεισφορά από τον καθένα στην έρευνα των καλλιεργούμενων σπόρων, δεδομένου ότι αυτοί γενικότερα προέρχονται από τους σπόρους αγροκτήματος. Κάνοντας έναν παραλληλισμό με ένα νόμο που αποσκοπεί στην “προστασία των δημιουργών” ταινιών και  μουσικής, ο πρόεδρος της NFAPU υποστηρίζει ότι είναι "φυσιολογικό όσοι χρησιμοποιούν σπόρους αγροκτήματος να συμμετέχουν επίσης στη χρηματοδότηση της δημιουργίας νέων ποικιλιών, δεδομένου ότι η αυτοί οι ίδιοι θα επωφεληθούν”.
Αντικρούοντας αυτό το επιχείρημα, η Ένωση Αγροτικού Συντονισμού τονίζουν στην ιστοσελίδα τους ότι ο Beulin Xavier δεν είναι μόνο ο επικεφαλής της Εθνικής Ομοσπονδίας Αγροτικών Ενώσεων NFAPU, αλλά και διευθυντής της ομάδας Sofiproteol, “η οποία αποτελεί μέρος μιας μεγαλύτερης ομάδας  γαλλικών εταιρειών σπόρων όπως η Euralis SEMENCES, Limagrain κ.α.”.
Έρχεται η απώλεια της βιοποικιλότητας;
Ένας περαιτέρω φόβος είναι ο αντίκτυπος του μέτρου αυτού στη γεωργική βιοποικιλότητα. Προφανώς, φυτεύοντας συνέχεια μόνο μια ποικιλία -κάτι που σχεδόν πάντα προκύπτει από την έρευνα- δεν αυξάνει τη βιοποικιλότητα. Ο Guy Kastler προτείνει ότι με την χρήση ιδιοπαραγώμενων σπόρων "νέα χαρακτηριστικά εμφανίζονται τα οποία επιτρέπουν στο φυτό να προσαρμοστεί καλύτερα στο έδαφος, το κλίμα, τις τοπικές συνθήκες. Με αυτόν τον τρόπο είναι δυνατόν να μειωθεί η χρήση λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων. Από την άλλη πλευρά, η βιομηχανία σπόρων προσαρμόζει τα φυτά τους στα δικά τους λιπάσματα και φυτοφάρμακα, έτσι ώστε να είναι τα ίδια παντού τείνοντας να δημιουργήσουν ομοιομορφία των φυτών, όπου και αν καλλιεργούνται“.
Προς ένα καθεστώς πατεντών 
Το πιστοποιητικό PVC στη Γαλλία είναι μια εναλλακτική λύση για τις πατέντες σε ζωντανούς οργανισμούς, που είναι σε ισχύ, για παράδειγμα, στις ΗΠΑ. Αυτό το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας καταχωρείται από εταιρείες η οποίες, μέσω της έρευνας, έχουν δημιουργήσει υβριδικές ποικιλίες και έχουν μονοπώλιο της πώλησης των σπόρων [για αρκετά χρόνια] από τα είδη αυτά, όπως συμβαίνει στη Γαλλία για περίπου 450 είδη.
Ορισμένοι, όπως ο Guy Kastler, φοβούνται ότι αυτό θα είναι ευνοϊκό για το καθεστώς πατεντών το οποίο περιορίζει τα δικαιώματα των αγροτών να χρησιμοποιούν ελεύθερα προστατευόμενους σπόρους. Σε κάθε περίπτωση, σε αντίθεση με το πιστοποιητικό PVC, η πατέντα απαγορεύει εντελώς στους αγρότες να καλλιεργούν [πατενταρισμένους] σπόρους που προέκυψαν από ιδία παραγωγή, με ή χωρίς αποζημίωση, σύμφωνα με Delphine Guey. Αυτή συμβαίνει ήδη με τις γενετικά τροποποιημένες ποικιλίες (μεταλλαγμένα) που ανήκουν στην αμερικανική εταιρεία Monsanto, η οποία, σύμφωνα με την Marie-Monique Robinin στο ντοκιμαντέρ “Ο Κόσμος Σύμφωνα με την Monsanto”, έχει δημιουργήσει ένα είδων "αστυνομικών σπόρων" που ειδικεύονται στην παρενόχληση των αγροτών που φυτεύουν ή ανταλλάσσουν “παράνομα” [πατενταρισμένους] σπόρους δικιάς τους παραγωγής.
Η άλλη διαφορά με τις πατέντες είναι ότι το πιστοποιητικό PCV επιτρέπει στους ιδιοκτήτες να χρησιμοποιούν ελεύθερα προστατευόμενες ποικιλίες, επωφελούμενοι των γενετικών πόρων τους και να δημιουργήσουν νέες ποικιλίες. Έτσι, η χρήση ενός γονιδίου από το ένα φυτικό είδος δεν επιτρέπει τη χορήγηση πατέντας, και ως εκ τούτου την πλήρη ιδιοποίησή του. Η διαφοροποίηση αυτή επέτρεψε, σύμφωνα με Delphine Guey, τη διατήρηση της ποικιλίας των γαλλικών εταιρειών σπόρων. Και τουλάχιστον επέτρεψε στους παραγωγούς επιλέξουν από μια ευρύτερη ποικιλία ποικιλιών. Ωστόσο, αν και η κατοχύρωση πατέντας σε έμβιους οργανισμούς δεν επιτρέπεται στη Γαλλία, η πατεντοποίηση φυτικών γονιδίων ήδη υφίσταται και η τάση αυτή συνεχώς αυξάνεται.

biotechwatch

Τετάρτη, 21 Μαρτίου 2012

ΓΙΑ ΤΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ - ΤΟΠΟΘΈΤΗΣΗ ΤΟΥ Θ. ΠΑΦΙΛΗ (ΚΚΕ)-video

.




.



ΕΠΙΤΡ. ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΚΡΗΤΗΣ ΤΟΥ ΚΚΕ- Ανακοίνωση με αφορμή την επίθεση στον αγώνα των ναυτεργατών


Ανακοίνωση εξέδωσε η Επιτροπή Περιοχής Κρήτης του ΚΚΕ με αφορμή την ενορχηστρωμένη επίθεση ενάντια στον αγώνα των ναυτεργατών. Η ανακοίνωση αναφέρει:
«Με αφορμή την απεργία των ναυτεργατών που εξήγγειλε η ΠΝΟ, γινόμαστε μάρτυρες μιας βρώμικης επίθεσης ενάντια στο ΚΚΕ. Η επίθεση αυτή συνδυάζεται με ενορχηστρωμένη προσπάθεια να χτυπηθεί ο αγώνας των ναυτεργατών πριν ακόμα αρχίσει. Να καλλιεργηθεί ο κοινωνικός αυτοματισμός και ο κανιβαλισμός μεταξύ των ναυτεργατών, των φτωχομεσαίων αγροτών της περιοχής και των υπόλοιπων λαϊκών στρωμάτων. Θέλουν, δηλαδή, η ενιαία επίθεση και το τσάκισμα του λαού που έχουν εξαπολύσει να μην απαντηθεί με ενιαία οργανωμένη αντεπίθεση. Πρόκειται για σχέδιο καλά επεξεργασμένο, που παρά τις προσπάθειες των κατασκευαστών του δεν μπορεί πλέον να κρυφτεί. Στην εκπόνηση και την εκτέλεσή του συστρατεύθηκαν όλες οι πολιτικές δυνάμεις του συστήματος και του μαύρου μετώπου της κυβέρνησης Παπαδήμου. Από την κα Μπακογιάννη και την κα Κεφαλογιάννη μέχρι τους Γκεγκέρογλου, Βαλυράκη, Δαμιανάκη κ.λπ. Συστρατεύθηκαν δήμαρχοι και ο περιφερειάρχης που χρόνια τώρα στηρίζουν τις αντιλαϊκές πολιτικές της ΕΕ και των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που τσάκιζαν ταυτόχρονα τον εργάτη, το μικρομεσαίο αγρότη, τον αυτοαπασχολούμενο και μικρομεσαίο επαγγελματία για να αυγαταίνουν τα κέρδη του κεφαλαίου. Συστρατεύθηκαν οι εφοπλιστές, οι μεγαλέμποροι και οι μεγαλοκαλλιεργητές της περιοχής καθώς και ΜΜΕ που ελέγχονται απ' αυτούς.
Ολοι αυτοί από τη μια στιγμή στην άλλη αυτοανακηρύχθηκαν φίλοι και συμπαραστάτες των αγροτών της περιοχής. Οψιμο και υποκριτικό το ενδιαφέρον τους. Αλήθεια, όλοι αυτοί δεν είναι που χειροκρότησαν, στήριξαν και ψήφισαν τα μνημόνια και την ανεξέλεγκτη πτώχευση του λαού; Ολοι αυτοί δεν είναι που έχουν κάνει θεό τους την ελεύθερη αγορά, τον ελεύθερο ανταγωνισμό, την πλήρη απελευθέρωση στις εισαγωγές και τη διακίνηση των αγροτικών προϊόντων; Που έχουν αποδεχθεί τα πλαφόν, τα πρόστιμα συνυπευθυνότητας κ.λπ. στην αγροτική παραγωγή, την ΚΑΠ, που ξεκλήρισε εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίων αγροτών; Ολοι αυτοί δεν είναι που όταν βρίσκονταν στην εξουσία απαντούσαν με ΜΑΤ και δακρυγόνα και στους αγωνιζόμενος αγρότες και στους αγωνιζόμενους ναυτεργάτες και εργάτες;
Αυτοί δεν είναι που έχουν κλείσει τα αυτιά τους στα αιτήματα των μικρομεσαίων αγροτών και κτηνοτρόφων για μέτρα προστασίας την ντόπιας παραγωγής, για πάγωμα των αγροτικών δανείων και διαγραφή των πανωτοκίων, για χορήγηση άτοκων καλλιεργητικών δανείων με 3ετή περίοδο χάριτος, για επιδότηση των θαλάσσιων μεταφορών στον παραγωγό; Η κα Μπακογιάννη, η κα Κεφαλογιάννη, οι υπόλοιποι και τα κόμματά τους δεν ήταν που ψήφισαν στα πλαίσια του 2ουμνημονίου την περικοπή 60 εκατομμυρίων από την εξισωτική αποζημίωση, που αφαίρεσαν 25 εκατομμύρια από τον ήδη χρεοκοπημένο ΕΛΓΑ και αύξησαν σε αυτόν τις εισφορές κατά 65% και κατά 35% στον ΟΓΑ; Είναι αυτοί που ούτε είδαν ούτε άκουσαν τίποτα από τη χτεσινή κινητοποίηση των αγροτών της Κουντούρας για τις εξευτελιστικές τιμές στην ντομάτα που δεν καλύπτει το κόστος παραγωγής και το τεράστιο άνοιγμα της ψαλίδας στις τιμές παραγωγού - καταναλωτή (0,35 ευρώ στον παραγωγό - 1,50 ευρώ στο σούπερ μάρκετ).
Ο κροκόδειλος όσα δάκρυα και να ρίξει παραμένει κροκόδειλος. Ολοι οι παραπάνω για να καλύψουν τις πομπές τους και τις ευθύνες τους στην εξαθλίωση, που έχουν οδηγήσει το σύνολο του λαού και της νεολαίας, μπροστά στις εκλογές εγκαλούν το ΚΚΕ.
Διαπνέονται ταυτόχρονα από θράσος και φόβο. Ξέρουν ότι δύσκολα πλέον μπορούν να κρυφτούν από το λαό. Ξέρουν ότι το ΚΚΕ και η πολιτική του επιβεβαιώθηκε από τη ζωή. Ξέρουν ότι το ΚΚΕ χρόνια τώρα έλεγε την αλήθεια στο λαό, όταν όλοι τους τον εξαπατούσαν και του έταζαν λαγούς με πετραχήλια. Πρωτοστάτησε στους αγώνες του για καλύτερη ζωή. Ξέρουν αυτοί και οι Ευρωπαίοι σύμμαχοί τους ότι το ΚΚΕ δεν πρόκειται να το βάλουν στο σακί. Ξέρουν ότι και σήμερα το ΚΚΕ θα δώσει όλες του τις δυνάμεις για τα δίκια του λαού, για να οικοδομηθεί η λαϊκή συμμαχία, για να ανοίξει ο δρόμος ανατροπής του βάρβαρου εκμεταλλευτικού τους συστήματος, για αποδέσμευση από την ΕΕ, διαγραφή του χρέους με λαϊκή εξουσία και οικονομία.
Αυτό είναι που τους τρομοκρατεί γι' αυτό επιτίθενται στο ΚΚΕ και στο ΠΑΜΕ. Είναι ψεύτες και υποκριτές όταν χρεώνουν στο ΚΚΕ τις λειτουργίες του μαζικού κινήματος. Γνωρίζουν ότι το μαζικό κίνημα έχει τη δική του λειτουργία, γνωρίζουν ότι στην ΠΝΟ οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ που στηρίζονται από το ΚΚΕ είναι μειοψηφία (3 στους 15). Γνωρίζουν ότι η πρόταση του ΠΑΜΕ ήταν άλλη για την κινητοποίηση και το πλαίσιό της. Πρόταση που έπαιρνε υπόψη της την ανάγκη της συμμαχίας και κοινής δράσης των ναυτεργατών και των αγροτών. Γνωρίζουν ταυτόχρονα ότι ο αγώνας των ναυτεργατών και δίκαιος είναι και όλο το λαό αφορά. Γνωρίζουν ότι με την άρση του καμποτάζ στην ακτοπλοΐα διασφαλίζεται πλήρης και ασύδοτη δράση των εφοπλιστών. Θα κάνουν δρομολόγια μόνο όταν και όπου τους συμφέρει, θα έχουν κόμιστρα το ύψος των οποίων θα καθορίζουν οι ίδιοι, θα πετάξουν και τον τελευταίο ναυτεργάτη στο δρόμο, γενικεύοντας τη μαύρη εργασία κ.λπ.
Σήμερα που η επίθεση του κεφαλαίου, της ΕΕ και της κυβέρνησης του μαύρου μετώπου ΠΑΣΟΚ - ΝΔ και των υπόλοιπων πολιτικών δυνάμεων του συστήματος είναι γενικευμένη, πρέπει ο λαός να οργανώσει τη δική του ενιαία αντεπίθεση.
Το ΚΚΕ καλεί το λαό της Κρήτης να γυρίσει την πλάτη σ' όλους αυτούς που θέλουν να τον κάνουν αδελφοκτόνο, να κινητοποιείται ενάντια στα ίδια του τα συμφέροντα. Οι παραγωγοί των πρώιμων κηπευτικών που φέτος αναγκάστηκαν να μειώσουν την καλλιέργειά τους, που πουλούν τα προϊόντα τους κάτω από το κόστος παραγωγής, οι πορτοκαλοπαραγωγοί που βλέπουν τον κόπο τους να σαπίζει κάτω από τα δέντρα και κανείς δε δίνει δυάρα, οι ελαιοκαλλιεργητές που φέτος πούλησαν το λάδι πιο φθηνά από το νερό, πρέπει να βγάλουν τα συμπεράσματά τους. Να συστρατευτούν με τους εργάτες και τους ναυτεργάτες, τους μικρομεσαίους επαγγελματίες, σε κοινό αγώνα για την υπεράσπιση της ίδιας τους της ζωής.
Στις ερχόμενες εκλογές να μαυρίσουν τις δυνάμεις του συστήματος και ταυτόχρονα να ενισχύσουν το ΚΚΕ και να συστρατευτούν μαζί του, ανοίγοντας έτσι ένα παράθυρο στο μέλλον για την εργατική τάξη, τα λαϊκά στρώματα, τα παιδιά μας και τον τόπο μας».

Τρίτη, 20 Μαρτίου 2012

ΜΕΓΑΛΟ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΟ του ΚΚΕ ΚΑΤΑ της ΔΑΝΕΙΑΚΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ (20-3.)

.

Ενας ο πανικός τους..


Να γυρνάς απ' τις κατάλευκες κρητικές Μαδάρες, να σε συντροφεύει ένας ντυμένος στο χιόνι Ψηλορείτης, να 'χεις συναντήσει σε δυο μαχητικές συγκεντρώσεις του ΚΚΕ λεβέντες που δε βάζουν στη ρακή νερό
και να πέφτεις στο σκοτάδι των αστικών μέσων ενημέρωσης που νομίζουν πως ό,τι σχεδιάζουν στα επιτελεία της αστικής τάξης, επειδή έχουν την οικονομική δύναμη, αυτό και θα περάσει σαν άποψη και θέση στο λαό.
Κάνουν λάθος.
Χτες το χάραμα το λιμάνι του Πειραιά από μακριά έδειχνε την άλλη όψη του. Η υγρασία που έντυνε τους προβολείς εστίαζε την προσοχή χαμηλά, στους καταπέλτες, εκεί όπου ήδη είχαν πάρει θέση οι απεργιακές φρουρές. Στην τραπεζαρία ενός από τα πλοία που έρχονταν από την Κρήτη τα κανάλια έδειχναν έναν «πόλεμο» ανάμεσα σε απεργούς και αγρότες. Κανένας πόλεμος. Μάρτυρας, το πλήρωμα του πλοίου - αγροτόπαιδα οι περισσότεροι - που δήλωνε αποφασισμένο να σταματήσει, μάρτυρας και οι οδηγοί φορτηγών - αγροτών παιδιά κι αυτοί - που ανέβαιναν και ρωτούσαν μόνο πότε θα τελειώσει η απεργία για να κάνουν τα κουμάντα τους. Πίσω στο νησί, μια απόπειρα που έγινε από μεγαλοτσιφλικάδες να εμφανίσουν «αγροτική εξέγερση» ενάντια στους απεργούς, πνίγηκε στη γέννησή της. Στο Στόμιο, όπου είχαν καλέσει να μαζευτούν οι «απεργοφάγοι», δε μαζεύτηκαν ούτε τα τσιράκια τους.
Χτες το βράδυ βλέποντας την αγωνία του Ευαγγελάτου και του άθλιου ανταποκριτή του ΣΚΑΪ στην Κρήτη (αν θυμόμαστε καλά πρόκειται για ένα από τα στελέχη του ΣΥΝ, με ντοκτορά στον αντικομμουνισμό...) να εμφανίσουν έναν εμφύλιο που δεν υπάρχει, καταλάβαινες καλύτερα ό,τι είχες ακούσει στο νησί: «Μην κοιτάς τι λέει αυτή που μιλά, ρώτα την τι επιχειρήσεις έχει. Μην ακούς τι λέει η άλλη που αφρίζει, ρώτα τι περιουσία έχει παντρευτεί». Οι άνθρωποι στο νησί έχουν μάθει να μεταφράζουν κατευθείαν τι σημαίνουν ονόματα όπως Ολγα Κεφαλογιάννη και Ντόρα Μπακογιάννη.
Απλός ο κώδικας: Τους μεγαλοξενοδόχους εκπροσωπούσε η μία και τους εφοπλιστές η άλλη. Και οι δυο την αστική τάξη στο σύνολό της. Και οι δυο έχουν στηρίξει και στηρίζουν την πολιτική που τσακίζει το ίδιο και τους μικρούς αγρότες και τους ναυτεργάτες (σ.σ. τα μεταξύ τους, για το ποια απ' τις δυο θα εμφανιστεί πιο άγριο σκυλί, τώρα που μπροστά στις εκλογές έχουν διαφορετικούς εκλογικούς στόχους, ας τα λύσουν μόνες τους).
***
Στο διάστημα μέχρι τις εκλογές όλα είναι καθαρά: Με το καρότο και το μαστίγιο θα πορευτούν. Παλιά τους τέχνη.
Καρότο η εκλογή προέδρου στο ΠΑΣΟΚ, με πλυντήριο τη διαδικασία εκλογής του. Γεγονός που δημιουργεί ένα πρόβλημα σ' όσους από τη ΝΔ περιμένουν καιρό στην ουρά για να κυβερνήσουν. Γεγονός που τους οδηγεί στο κράξιμο. Κράξιμο, ναρκοθετημένο βέβαια καθώς η ΝΔ συγκυβερνά με το ΠΑΣΟΚ και άρα αποκαλυπτικό για τον εμπαιγμό.
Μαστίγιο η προετοιμασία του κρατικού μηχανισμού να επιβάλει το νόμο (πόσο πιο ωμά να το προαναγγείλει η «Καθημερινή»;). Οι οργανωτές του μπάχαλου, δηλαδή η αστική τάξη, η μόνη που έχει συμφέρον να εμφανίζονται οι αγώνες ως μπάχαλο, αρπάζεται από κάθε ευκαιρία που η ίδια δημιουργεί για να ζητήσει επιβολή του νόμου και της τάξης.
Ο,τι έγινε στο ντέρμπι της Κυριακής φέρει τη σφραγίδα εκείνων που για να αντιμετωπίσουν την εργατική τάξη, οργανώνουν στα γήπεδα αντιπαραθέσεις μούφα, ικανές όμως να δικαιολογήσουν κάθε μέτρο καταστολής. Ηταν από καιρό γνωστό τι θα συμβεί στο ντέρμπι, τους πρωταγωνιστές τους είχαμε ήδη δει στην προηγούμενη δημόσια εμφάνισή τους, όταν χτύπαγαν τους διαδηλωτές του ΠΑΜΕ. Την Κυριακή έγινε πεντακάθαρο. Ας σταματήσει το κλάμα η αστική τάξη, δικό της δημιούργημα είναι ό,τι έγινε στο ντέρμπι. Οι εργάτες δεν τσιμπάνε. Το εργατικό κίνημα έχει γνώση... Ασε που αρκεί να ακούς τον Τσίμα να αναλύει στο Mega τον κίνδυνο και καταλαβαίνεις πως είναι έτοιμοι από καιρό γι' αυτό που θα κάνουν αύριο. Να δεις πώς το 'πε: «Είναι θέμα ευρύτερα πολιτισμικό (...) Είναι θέμα διάχυσης της βίας στην ελληνική κοινωνία (...) Είναι φοβερή ήττα του ελληνικού κράτους». Μάλιστα, κύριε, το πιάσαμε το νόημα...
***
Η αστική τάξη αυτή καθαυτή μέσα από τα άρθρα της λέει ευθέως τι θέλει: Ενα ΠΑΣΟΚ που δε θα τάζει, αλλά θα εκπαιδεύει το λαό στη διαρκή λιτότητα.
Και ανησυχεί, γιατί τα «πρόβατα», όπως αντιμετωπίζει τους ψηφοφόρους, έχουν βγει απ' το μαντρί. Το άρθρο στο «Βήμα» περιέχει κι άλλα αποκαλυπτικά. Καλεί σε συστράτευση όλων των κεντροαριστερών δυνάμεων για να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος. Κίνδυνο που στο σύνολό της η ύλη των εντύπων του συγκροτήματος Λαμπράκη τον εντοπίζει σε ένα: Τη δύναμη του ΚΚΕ. Κι αυτό το νόημα το πιάσαμε, κύριοι.
Το λόγο έχουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, οι φτωχομεσαίοι αγρότες, οι αυτοαπασχολούμενοι, τα άνεργα παιδιά, οι γυναίκες, οι σπουδαστές και οι φοιτητές, όλοι εκείνοι που τσακίζονται καθημερινά από την πολιτική για το μεγάλο κεφάλαιο, όλοι εκείνοι που όπως χτες έτσι και αύριο γνωρίζουν πια από πρώτο χέρι: 
Ενα σπέρνει πανικό στην αστική τάξη: Η δύναμη του ΚΚΕ!



ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ:
Θ. ΛΕΚΑΤΗΣ
ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ

ΜΟΝΟ ΕΔΩ ΤΟ ΝΕΟ ΣΗΜΑ ΚΑΙ Ο ΝΕΟΣ ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ....ΑΡΧΙΣΑΜΕ!!!

Δευτέρα, 19 Μαρτίου 2012

Οι θρυλικές αντάρτισες του Δ,Σ.Ε.

.

ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥ ΙΔΡΩΤΑ ΜΑΣ - Το νέο τραγούδι του συνθέτη ΣΠ. ΣΑΜΟΪΛΗ



Μεγάλη η τιμή για την εργατική τάξη , για τους ανθρώπους του μόχθου που μεγάλοι άνθρωποι του πολιτισμού όπως ο Σπύρος ο ΣΑΜΟΪΛΗΣ  με τόσο ξεκάθαρο τρόπο σηκώνουν ψηλά τη γροθιά του δίκιου της ανάγκης και της οργής  !

Στην ουσία το τραγούδι είναι παλιό  .  Από τότε που ο συνθέτης γύριζε όλη την Ελλάδα και έκανε συναυλίες, σε πόλεις και χωριά, χειμώνες και καλοκαίρια. Οπως ο ίδιος λέει το τραγουδούσε στο τέλος της συναυλίας και ο κόσμος το τραγουδούσε μαζί .
 " Το 81, που βγήκε το ΠΑΣΟΚ άρχισαν να μου λένε: " Εεεεε, τέρμα αυτό το τραγούδι... Τώρα λύθηκαν τα προβλήματα του λαού"...!!!  " 


Εδώ δικαιώνεται ο μεγάλος ποιητής της εργατικής τάξης  Γ. ΡΙΤΣΟΣ  όταν με τους στοίχους του μας έλεγε :
...Και να αδερφέ μου
που μάθαμε να κουβεντιάζουμε
ήσυχα, ήσυχα κι απλά.
Καταλαβαινόμαστε τώρα
δε χρειάζονται περισσότερα.

Κι αύριο λέω θα γίνουμε

ακόμα πιο απλοί.
Θα βρούμε αυτά τα λόγια
που παίρνουνε το ίδιο βάρος
σ' όλες τις καρδιές,
σ' όλα τα χείλη,
έτσι να λέμε πια
τα σύκα-σύκα
και τη σκάφη-σκάφη.

Κι έτσι που να χαμογελάνε οι άλλοι

και να λένε:
"Τέτοια ποιήματα
σου φτιάχνω εκατό την ώρα".
Αυτό θέλουμε κι εμείς.
Γιατί εμείς δεν τραγουδάμε
για να ξεχωρίσουμε, αδελφέ μου,
απ' τον κόσμο.
Εμείς τραγουδάμε
για να σμίξουμε τον κόσμο.




Ο σοσιαλισμός η μοναδική διέξοδος - Κοινή Ανακοίνωση Κ. Κ. Ε. και Κομμουνιστικού Κόμματος των Λαών της Ισπανίας

  Στην Κοινή τους Ανακοίνωση το ΚΚΕ και το ΚΚ των Λαών της Ισπανίας σημειώνουν:
«Το ΚΚΕ και το Κομμουνιστικό Κόμμα των Λαών της Ισπανίας πήραν την πρωτοβουλία να τοποθετηθούν από κοινού μπροστά στις σύνθετες εξελίξεις της καπιταλιστικής κρίσης και τη σφοδρή επίθεση του κεφαλαίου ενάντια στην εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα τόσο στην Ελλάδα και την Ισπανία όσο και σε όλη την Ευρώπη.
Ο καπιταλισμός δεν μπορεί να λύσει τα λαϊκά προβλήματα
Οι αιτίες της κρίσης που αποτελεί κρίση του ίδιου του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, κρίση υπερσυσσώρευσης κεφαλαίων, αναδεικνύουν τα όρια του καπιταλιστικού συστήματος και την ανάγκη ανατροπής του, την επικαιρότητα του σοσιαλισμού.
Καθημερινά αποκαλύπτονται οι αστικές κι οπορτουνιστικές δυνάμεις, και ιδιαίτερα το λεγόμενο "Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς" που εδώ και καιρό κάνουν εκτιμήσεις: περί καζινοκαπιταλισμού, κρίσης λόγω του νεοφιλελευθερισμού, χρηματοπιστωτικής κρίσης όπως και περί κρίσης χρέους. Αυτές οι δυνάμεις έχουν εκτεθεί από την ίδια την εξέλιξη της κρίσης. Οι προτάσεις του ΚΕΑ για "φιλολαϊκή καπιταλιστική ανάπτυξη" και για πολύμορφο δανεισμό μέσω της ΕΚΤ που θα κληθούν να πληρώσουν η εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, είναι κομμένες και ραμμένες για το μεγάλο κεφάλαιο και τα συμφέροντά του.
Εκτεθειμένες από τις ίδιες τις εξελίξεις είναι όσες δυνάμεις, αστικές και οπορτουνιστικές υπερασπίστηκαν την ΕΕ και όσοι τη χαιρέτισαν, ψηφίζοντας το Μάαστριχτ και την ΟΝΕ. Διαψεύδονται σήμερα όλοι όσοι καλλιεργούσαν και συνεχίζουν να καλλιεργούν συστηματικά αυταπάτες περί "φιλολαϊκής αρχιτεκτονικής" της ΕΕ, περί δήθεν επανίδρυσής της. Η αντεργατική βαρβαρότητα που προωθούν η ΕΕ και οι αστικές κυβερνήσεις - είτε φιλελεύθερες είτε σοσιαλδημοκρατικές, κεντροδεξιές ή κεντροαριστερές - υπηρετεί το κεφάλαιο δημιουργώντας αμύθητα κέρδη χρεοκοπώντας τους εργάτες. Προωθούν τη μόνιμη βαρβαρότητα με άγριες περικοπές μισθών, συντάξεων, απολύσεις, με απλήρωτους εργάτες και λεηλασία των ασφαλιστικών ταμείων, με άγρια φορολογία και ιδιωτικοποιήσεις. Η μαζική εξάπλωση της φτώχειας και η δραματική αύξηση της ανεργίας φανερώνουν την επιθετικότητα του κεφαλαίου και την επιδίωξή του να απαξιώσει την τιμή της εργατικής δύναμης, να καταστρέψει μαζικά παραγωγικές δυνάμεις για να διασώσει την κερδοφορία του σε συνθήκες κρίσης.
Μπροστά σε αυτό το στόχο, οξύνονται και βαθαίνουν οι ενδοϊμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί αποδεικνύοντας πως η ΕΕ δεν είναι ένωση των λαών αλλά ήταν και είναι ένωση των ιμπεριαλιστών που δεν μπορεί να γίνει φιλολαϊκή. Το άγχος που επιδεικνύουν το ΚΕΑ και άλλες οπορτουνιστικές δυνάμεις για τη σωτηρία της ΕΕ, η προπαγάνδα τους για τον εξωραϊσμό της, αναδεικνύουν ότι αποτελούν υπηρέτες για τη διαιώνιση του καπιταλισμού και της ταξικής εκμετάλλευσης.
Η ΕΕ υπηρετεί τη στρατηγική του κεφαλαίου για πιο φτηνή εργατική δύναμη στον ανταγωνισμό με τα άλλα ιμπεριαλιστικά κράτη και ενώσεις. Αυτή η στρατηγική εξηγεί γιατί όχι μόνο στην Ελλάδα ή στην Ισπανία αλλά σε όλη την Ευρώπη η τάση είναι γενικευμένη να παίρνονται άγρια μέτρα που πλήττουν το λαό και αυξάνουν τα κέρδη των μονοπωλίων. Σε αυτή τη στρατηγική υποκλίνεται και το ΚΕΑ με το καταστατικό του και την αποδοχή των "αρχών της ΕΕ" που υπηρετούν το κεφάλαιο. Η ΕΕ ούτε είναι αντίβαρο στις ΗΠΑ ούτε οι λαοί πρέπει να διαλέξουν ιμπεριαλιστή, όπως κάνουν οι οπορτουνιστές και το ΚΕΑ. Αντικειμενικά, η καπιταλιστική κρίση, η αναδιάταξη ανάμεσα στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις κι ο οξυνόμενος ανταγωνισμός τους τροφοδοτεί νέες εστίες πολέμων και ματοκυλίσματος των λαών. Οι λαοί πρέπει αποφασιστικά να μην δεχτούν να χύσουν το αίμα τους για τα συμφέροντα της αστικής τάξης.
Διέξοδος η ανατροπή του καπιταλισμού κι όχι η διαχείρισή του
Οι εξελίξεις τονίζουν ότι δεν γίνεται να υπάρξει επιστροφή στο παρελθόν. Καμιά διευρυμένη κρατική ιδιοκτησία στο έδαφος κυριαρχίας των μονοπωλίων δεν μπορεί να έχει θετικό αντίκρισμα για τους λαούς σε συνθήκες απελευθέρωσης της καπιταλιστικής αγοράς. Κανένας "πόλος κρατικών τραπεζών" ή δήθεν φιλολαϊκή μετάλλαξη της ΕΚΤ, κανένα δήθεν φιλολαϊκό "κοινωνικό ταμείο" δεν γίνεται να αποτελούν διέξοδο για την εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα.
Κυριαρχία και δημοκρατία χωρίς αποδέσμευση κάθε χώρας από την ΕΕ με ανατροπή της εξουσίας του κεφαλαίου, δεν μπορεί να υπάρξει. Ανάγκη αποτελεί σήμερα η ταξική συσπείρωση, η ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, η λαϊκή συμμαχία των εργατών και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων για την εξουσία της εργατικής τάξης. Η συγκρότηση ταξικού πόλου στο εργατικό κίνημα αποτελεί προϋπόθεση για το σωστό προσανατολισμό των αγώνων.
Στον ταξικό αγώνα η ελπίδα
Χαιρετίζουμε τους μεγάλους αγώνες με πρωτοπόρους τους κομμουνιστές και πρωταγωνίστριες τις ταξικές δυνάμεις που γίνονται από τους εργάτες, στην Ελλάδα, στην Ισπανία και σε πολλές ακόμα χώρες. Τέτοιοι αγώνες θα πυκνώσουν. Χαιρετίζουμε ιδιαίτερα τον μεγαλειώδη απεργιακό αγώνα των Χαλυβουργών στην Ελλάδα. Αυτός ο αγώνας, όπως και οι πανεργατικές απεργίες αποδεικνύουν στην πράξη ότι η κρίσιμη μάχη δεν θα δοθεί στις πλατείες των "αγανακτισμένων", ούτε στα τραπέζια των κοινωνικών διαλόγων των συμβιβασμένων εκπροσώπων της ITUC/ETUC. H οργή και η αγανάκτηση για να έχει προοπτική πρέπει να εκφραστεί στους χώρους δουλειάς, εκεί θα κριθεί η ταξική πάλη, σε αντιπαράθεση με την λεγόμενη "κοινωνική συνοχή" και τους κοινωνικούς διαλόγους που προβάλλουν οι σοσιαλδημοκράτες, το ΚΕΑ και τα συμβιβασμένα συνδικάτα της ITUC και ΕΤUC που στηρίζουν.
Στις χώρες μας η ύπαρξη και δράση διακριτού ταξικού πόλου αποτελεί εφόδιο και παρακαταθήκη για την εργατική λαϊκή πάλη. Το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο(ΠΑΜΕ) στην Ελλάδα, όπως και οι Επιτροπές Εργατικής Ενότητας(CUO) που βρίσκονται στο ξεκίνημά τους στην Ισπανία αποτελούν πολύτιμο στήριγμα γιατί προωθούν την ταξική πάλη και αποκαλύπτουν τον υπονομευτικό ρόλο των συμβιβασμένων ηγεσιών του συνδικαλιστικού κινήματος, οργανώνουν την πάλη της εργατικής τάξης ενάντια στο κεφάλαιο.
Το ΚΚΕ και το ΚΚΛΙ θα δυναμώσουν τις κοινές πρωτοβουλίες τους τόσο στις χώρες τους όσο και στο Διεθνές Κομμουνιστικό Κίνημα για να δυναμώσει ανάμεσα στην εργατική τάξη και τα φτωχά λαϊκά στρώματα η προοπτική που χαράσσει η επαναστατική στρατηγική για ανειρήνευτο ταξικό αγώνα για την εργατική εξουσία. Ιδιαίτερο ρόλο και συμβολή σε αυτήν την υπόθεση διαδραματίζει η Διεθνής Κομμουνιστική Επιθεώρηση, μια πρωτοβουλία θεωρητικών περιοδικών Κομμουνιστικών Κομμάτων που στοχεύει στην ενίσχυση της μαρξιστικο-λενινιστικής κατεύθυνσης στο διεθνές κομμουνιστικό κίνημα, ως προϋπόθεση για την αναγκαία ανασυγκρότησή του.
Οι αστοί και οι οπορτουνιστές που χαιρέτιζαν την ανατροπή του σοσιαλισμού, που μιλούσαν για "την περίοδο της ελευθερίας, της ευημερίας και της ειρήνης", έχουν διαψευστεί παταγωδώς. Εχει ευθύνη ιδιαίτερα το ΚΕΑ σήμερα για την αντικομμουνιστική υστερία γιατί αποδέχτηκε τον πυρήνα της επίθεσης της αστικής τάξης με την άρνηση και κατασυκοφάντηση του σοσιαλισμού που γνωρίσαμε, προβάλλοντας το "σοσιαλισμό του 21ου αιώνα" που δεν είναι άλλος από έναν καπιταλισμό "με ανθρώπινο πρόσωπο" που είναι αδύνατο να υπάρξει. Η νοσταλγία για το σοσιαλισμό στις χώρες που είχε οικοδομηθεί, σήμερα αυξάνεται. Οι λαοί που γνώρισαν το σοσιαλισμό δεν τον ξεχνούν. Τα ΚΚ μπορούν σήμερα και βγάζουν συμπεράσματα, για τους νόμους της σοσιαλιστικής οικοδόμησης που παραβιάστηκαν και τα λάθη που έγιναν. Οι νέες σοσιαλιστικές επαναστάσεις που είναι μπροστά μας έχουν παρακαταθήκη το σοσιαλισμό που γνωρίσαμε, την υπεροχή της κοινωνικοποιημένης κεντρικά σχεδιασμένης οικονομίας, χωρίς καπιταλιστές και εκμετάλλευση, χωρίς κρίσεις και ανεργία, με αποδέσμευση από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, χωρίς ανασφάλεια για το αύριο, όπου το κουμάντο και τον έλεγχο θα τον έχει η εργατική τάξη, η τάξη που θα πάρει στα χέρια της την εξουσία. Ο σοσιαλισμός είναι αναγκαία, επίκαιρη και μοναδική διέξοδος».